Kafli 26 — Erlend trúboð okkar

GSAM 403.1“Það er skrifað: Þeir, sem ekki var sagt frá honum, munu sjá, og þeir, sem ekki hafa heyrt, munu skilja.”¹

GSAM 403.2Fyrsta trúboð okkar utan Bandaríkjanna hófst árið 1874, þegar prestur J. N. Andrews var sendur til Sviss og hóf þar störf.

GSAM 403Miðevrópska starfssvæðið

GSAM 403.3Átta þjóðir voru þá innifaldar í þessu trúboði; þ.e. Sviss, Frakkland, Ítalía, Tyrkland, Belgía, Spánn, Portúgal og Grikkland, svæði sem innihélt 140.000.000 íbúa.

GSAM 403.4Það kann að vera áhugavert að nefna hér aðstæðurnar sem leiddu fólk okkar til að hefja svo víðfeðmt trúboð, á þeim tíma þegar trúfélagið var fjöldalega veikt.

GSAM 403Prestur Czechowski

GSAM 403.5Árið 1865 óskaði prestur M. B. Czechowski, umskiptur pólskur kaþólskur prestur sem hafði tekið við sannleika okkar tíma, þess að okkar fólk sendi hann sem trúboða til Mið-Evrópu. Þar sem það var óraunhæft á þeim tíma lagði hann málefni sitt fyrir fyrsta dags aðventista í Boston, Massachusetts, sem kannski töldu hann algjörlega ótengdan okkar fólki. Hvað sem því líður, útveguðu þeir nauðsynleg fjárráð og sendu hann í þá þjónustu sem hann óskaði eftir.

GSAM 404Hvíldardagshaldarar í Sviss

GSAM 404.1Árið 1866 kenndi hann sannleikann um hvíldardaginn og boðskap þriðja engilsins í Tramelan í Sviss, og sú fyrirhöfn leiddi til þess að hópur hvíldardagshaldara myndaðist. Skömmu síðar yfirgaf hann þá til að boða boðskapinn í Ungverjalandi. Hann sagði hópnum í Tramelan ekkert um starf okkar í Ameríku, en Albert Vuilleumier, einn úr hópnum, gat lesið ensku. Hann sá fyrir tilviljun eintak af Advent Review. Með þessum hætti hófust bréfaskipti milli landa.

GSAM 404Prestur Erzenberger sendur til Ameríku

GSAM 404.2Árið 1869 var James Erzenberger frá Tramelan sendur til Ameríku til þess að læra ensku og kynnast betur kenningum og venjum sjöunda dags aðventista. Hann kom til Battle Creek 18. júní og dvaldi í Ameríku í eitt og hálft ár. Hann lagði af stað frá New York í heimferð 9. september 1870. Í júní sama ár heimsótti Ademar Vuilleumier þetta land, þar sem hann dvaldi í um fjögur ár. Við heimkomu til heimalandsins var hann í fylgd með presti Andrews. Þeir komu til Neuchâtel 16. október 1874.

GSAM 404.3Árið 1875 yfirgáfu prestur D. T. Bourdeau og fjölskylda hans Ameríku og héldu til Frakklands, þar sem þau voru skipuð af nefndinni til að starfa.

GSAM 404Franskt blað hóf göngu sína

GSAM 404.4Á næsta ári, í júlí 1876, hófst í Basel í Sviss útgáfa frönsku tímaritsins Les Signes des Temps (The Signs of the Times). 13. maí 1882, sex árum síðar, sigldi prestur Haskell frá New York til Evrópu. Á þessu trúboðsferðalagi eyddi hann meiri eða minni tíma í Sviss.

GSAM 405Prestur Whitney fer til Basel – Dauði prests Andrews

GSAM 405.126. júlí 1883 kom prestur B. L. Whitney með fjölskyldu sinni til Basel. Hann hafði verið skipaður af nefnd Almennu ráðstefnunnar til að taka við stjórn þess trúboðs, til léttis presti Andrews, en heilsa hans var ört að versna. Nokkrum mánuðum síðar, í október sama ár, lést hann.

GSAM 405.2Prestur Andrews naut ekki í æsku góðs af því að ganga í framhaldsskóla eða háskóla, en hann var vel menntaður, sjálflærður maður eins og heimurinn kallar slíka. Með ástundun náms náði hann tökum á latínu, grísku og hebresku og síðar einnig frönsku. Frönsku tungumálið lærði hann til aðstoðar við að opna og reka starfið í Mið-evrópska trúboðinu, þar sem hann starfaði síðustu sex árin af lífi sínu, skrifaði og gaf út franska tímaritið Signs of the Times, auk þess sem hann prédikaði á því tungumáli. Það var á meðan hann starfaði þannig sem hann féll fyrir dauða.

GSAM 405Dr. Kellogg í Evrópu

GSAM 405.3Vorið 1883 heimsótti Dr. J. H. Kellogg Evrópu í þágu læknisfræðirannsókna. Hann dvaldi nokkra daga í hverju trúboði okkar, og heimsóknir hans voru mikil hvatning fyrir starfsfólkið, einkum var ráð hans um starfið í Basel mjög metið af presti Andrews.

GSAM 405Prestur Butler heimsækir Evrópu

GSAM 405.4Á Almennu ráðstefnunni sem haldin var í október 1883 var mælt með að hefja útgáfu tímarits í Englandi sem fyrst. Í kjölfar annarrar atkvæðagreiðslu á þessari ráðstefnu fóru prestar Geo. I. Butler, M. C. Wilcox og A. C. Bourdeau til aðstoðar við verkið í Evrópu og Englandi. Prestur Butler lenti í Glasgow í Skotlandi 27. febrúar 1884. Eitt markmið með heimsókn prests Butler til erlendra trúboða var að kynnast persónulega erfiðleikunum við framkvæmd verksins í útlöndum og hvernig best væri að yfirstíga þá. Hann eyddi einnig meiri eða minni tíma í Basel og á mið-Evrópusvæðinu. A. C. Bourdeau starfaði meðal Frakka í dalbotnum Alpafjallanna, meðal valdenskra, á meðan M. C. Wilcox tengdist prent- og ritstjórnarvinnu í Englandi og dvaldi þar til loka árs 1886.

GSAM 406Útgáfuhús reist í Basel

GSAM 406.1Árið 1884 var útgáfuhúsið Imprimerie Polyglotte (nafn sem merkir prentun á mörgum tungumálum) reist í Basel. Í mars 1885 fékk H. W. Kellogg heimild frá nefnd Almennu ráðstefnunnar til að heimsækja Basel og kaupa nauðsynlegan búnað fyrir prentsmiðjuna. Það gerði hann, og þannig var vel búin prentsmiðja, í eigu sjöunda dags aðventista, stofnuð í hinni fornu borg Basel.

GSAM 406.2Á meðan prestur Butler dvaldi í Evrópu var þýskt blað Herold der Wahrheit prentað í skrifstofunni í Basel. Á sama ári kom einnig rúmenskt tímarit, Adevărulu Prezentu (Sannleikur okkar tíma), út hjá þessari skrifstofu. Og enn eitt á ítölsku, sem kallaðist L’Ultimo Messaggio (Síðustu boðskapir). Bæði síðarnefndu tímaritin voru sextán blaðsíðna ársfjórðungsrit. Á svissnesku ráðstefnunni í október 1884 kom fram að á árinu höfðu 146.000 eintök af þessum fjórum tímaritum verið prentuð og þeim dreift. Fram til ársins 1895, þegar prentsmiðjan var flutt frá Basel til Hamborgar í Þýskalandi vegna ofsókna, voru gefnar út bækur og bæklingar á ellefu mismunandi tungumálum; þ.e. frönsku, þýsku, ítölsku, rúmensku, spænsku, bæheimsku, rússnesku, hollensku, ungversku, armenísku, tyrknesku og tyrknesku-grísku. Þannig var það, eins og nafnið gaf til kynna, stofnun sem “prentaði á mörgum tungumálum.”

GSAM 407Frú White heimsækir Evrópu

GSAM 407.13. september 1885 kom frú White, sonur hennar W. C. White og fjölskylda til Basel. Þau dvöldu í eitt og hálft ár í hinum fornu löndum og heimsóttu trúboð á mið-Evrópusvæðinu, þar sem ómælanleg þjónusta var veitt hinum ýmsu trúboðum.

GSAM 407Svissneska ráðstefnan stofnuð

GSAM 407.210. september 1885 var Svissneska ráðstefnan stofnuð. Í skýrslu sem gefin var út á þeim tíma kom fram að ráðstefnan samanstóð af einum vígðum kennimanni, sjö leyfisbréfshöfum, tíu kirkjum og 224 meðlimum. Þeir greiddu tíund á síðasta ári að upphæð $1,645.11. Auk þess höfðu framlög til starfsins numið $2,041.22.

GSAM 407Prestur Waggoner í Evrópu

GSAM 407.3Frú White, ásamt W. C. White og fjölskyldu hans, sneri aftur til Ameríku árið 1887. Á sama ári var presti J. H. Waggoner boðið að tengjast Mið-evrópska trúboðinu. Hann eyddi yfir tveimur árum í þessu starfi og gerði heimili sitt í Basel á þeim tíma. Það var í þessari borg sem hann lést, 20. apríl 1889, eins og áður hefur komið fram.

GSAM 407.4Vaxandi heilsuleysi prests Whitney og andlát hans 9. apríl 1889 var enn eitt hörmulegt áfall fyrir þetta trúboð.

GSAM 407Prestur Robinson í Evrópu

GSAM 407.5Prestur D. A. Robinson, sem starfaði í Englandi, var valinn eftirmaður prests Whitney. Hann starfaði af skilvirkni í þessu héraði í um sex ár, þegar hann lagði af stað til Indlands árið 1895 að boði Almennu ráðstefnunnar. Flutningur hans krafðist þess að annar yfirmaður yrði skipaður.

GSAM 408Prestur Holser yfirmaður svæðisins

GSAM 408.1Prestur H. P. Holser var sá maður sem valinn var í embættið og auk þess var hann kosinn umsjónarmaður alls Mið-evrópska trúboðsins. Þar starfaði hann óþreytandi og með miklum árangri til ársins 1901, þegar hann varð einnig að láta undan ágangi sjúkdómsins. Hann lést í Canyon City í Colorado 11. september 1901.

GSAM 408.2Þrátt fyrir þessar erfiðu aðstæður óx trúboðið og verkið gekk áfram, eins og sjá má af skýrslu sem lögð var fram fyrir Almennu ráðstefnuna árið 1895, þar sem fram kemur að Mið-Evrópuráðstefnan samanstóð af nítján kirkjum með 484 meðlimi, sem greiddu tíund að upphæð $4,378.18 árið áður. Þeir höfðu þá fjóra vígða kennimenn og fimm leyfisbréfshafa.

GSAM 408ÞÝSK-RÚSSNESKA TRÚBOÐIÐ

GSAM 408.3Árið 1870 hóf J. H. Linderman, prestur kirkju nálægt Elberfeld í Prússlandi, ásamt fjörutíu meðlimum hennar, að halda sjöunda dags hvíldardaginn eftir að hafa rannsakað Biblíuna, án þess að vita til þess að nokkur annar kristnifólkshópur í heiminum héldi þeim degi sem hvíldardegi. Fréttir af þessum hópi bárust til okkar fólks á sérkennilegan hátt. Betlari kom í trúboðsheimilið í Basel á hvíldardeginum. Fjölskyldan var að læra lexíuna í hvíldardagsskólanum með Biblíur opnar fyrir framan sig. Atburðurinn gerði djúpan svip á manninn og leiddi hann til að spyrja spurninga.

GSAM 408Elberfeld-hópurinn

GSAM 408.4Þegar hann komst að því að þeir voru ekki gyðingar heldur kristnir menn sem héldu sjöunda dags hvíldardaginn, sagði hann frá þessum hópi í Elberfeld. Prestur Andrews taldi skynsamlegt að kanna málið; því fór hann, ásamt presti Erzenberger, til Prússlands snemma árs 1875, þar sem þeir fundu hópinn eins og honum hafði verið lýst. Prestur Erzenberger dvaldi um skeið og starfaði í þeim hluta Þýskalands, og þann 8. janúar 1876 voru átta manns skírðir í Elberfeld, sem var fyrsta skírn sjöunda dags aðventista í Þýskalandi.

GSAM 409.1Sannleikurinn hafði öðlast fótfestu í Rússlandi þegar árið 1882, í gegnum lesefni sem þýskir bræður í Ameríku sendu vinum sínum í þýsku nýlendunum í Rússlandi.

GSAM 409Prestur Conradi í Evrópu

GSAM 409.2Árið 1885 yfirgaf prestur L. R. Conradi Ameríku og hélt til Mið-Evrópu til að starfa meðal Þjóðverja. 28. júní 1886 lagði hann af stað frá Basel til Krímskagans í Rússlandi. Þar, í félagi við prest Perk, ferðaðist hann til Berdebulat, þar sem tvær systur voru skírðar og kirkja með nítján meðlimum stofnuð, sem var fyrsta sjöunda dags aðventistakirkjan í Rússlandi.

GSAM 409Prestar Conradi og Perk fangelsaðir

GSAM 409.3Strax eftir þetta voru prestarnir Conradi og Perk handteknir fyrir að kenna í andstöðu við rétttrúnaðinn og settir í fangelsi í fimm vikur í Perekop. Eftir að hann var leystur úr haldi (með afskiptum sendiherra Bandaríkjanna) heimsótti prestur Conradi austurhluta Rússlands og sneri síðan aftur til Sviss.

GSAM 409Starf við Volgu í Rússlandi

GSAM 409.4Það var á sama ári sem prestur Laubhan hóf störf í Rússlandi, nálægt heimili sínu við Volgu-ána. Árið 1880 hóf prestur Klein frá Kansas störf meðal Þjóðverja í Rússlandi, og þannig hafa starfsmenn risið upp fyrir þennan erfiða og krefjandi starfsvettvang, og þótt trúaðir hafi sætt útlegð og fangelsisvist, hefur Drottinn á ótrúlegan hátt blessað verkið.

GSAM 409Árangur sölumanna í Þýskalandi

GSAM 409.5Árið 1888 hófu bóksalar störf í Rín-Prússlandi, Vurtembergi, Baden og Alsace. Þeir átta eða tíu kraftmiklu og trúföstu starfsmennirnir voru svo farsælir að á einu ári seldist eftirfarandi fjöldi bóka: Life of Christ, 3.000; From Eden to Eden, 2.000; og 12.000 bæklingar. Í kjölfar þessa starfs tóku einhverjir, einn eða fleiri, við sannleikanum á næstum hverjum stað þar sem bækurnar voru seldar og lesnar.

GSAM 410Opnun trúboðs í Hamborg

GSAM 410.1Í maí 1889 var trúboðsstarf hafið í Hamborg, Þýskalandi, af presti Conradi, og skömmu síðar var stofnaður þjálfunarskóli fyrir starfsmenn. Næsta október var stofnaður hvíldardagsskóli með tuttugu og átta meðlimum. Á þessu ári heimsótti prestur Haskell trúboðið, þar var stofnuð kirkja með tuttugu meðlimum og stofnuð bókaverslun.

GSAM 410.2Prestur J. T. Boettcher starfaði á þessum tíma við þýska verkið í Barmen. Í skýrslu sem lögð var fram fyrir Almennu ráðstefnuna árið 1890 kom fram að í þýsk-rússneska trúboðinu væru níu stofnaðir söfnuðir með samtals 422 meðlimi, auk sjötíu og fimm hvíldardagshaldara sem enn höfðu ekki verið skipulagðir í söfnuði. 7. apríl sama ár voru tólf manns skírðir til viðbótar og gengu í Hamborgarkirkjuna. Í desember hafði fjöldi meðlima kirkjunnar aukist í fjörutíu. Tekjurnar af bókum seldum frá bókageymslunni í Hamborg, Hollandi, Rússlandi og ýmsum hlutum Þýskalands námu 5.000 dölum.

GSAM 410Árangur í Evrópu

GSAM 410.3Verkið gekk hægt en örugglega fram í Mið-evrópska trúboðinu, eins og fram kemur í skýrslu sem lögð var fram á Almennu ráðstefnunni árið 1891. Á þeim tíma voru fimm kirkjur í Þýskalandi með 140 meðlimi, en 64 þeirra voru meðlimir Hamborgarkirkjunnar. Tíundargreiðslan nam 1.000 bandaríkjadollurum. Bækur seldar um borð í skipunum af skipatrúboðanum í Hamborg námu 500 dollurum, en sala sölumannanna á árinu á öllu starfssvæðinu nam 6.000 dollurum. Hundrað og fimmtíu höfðu tekið við sannleikanum í Austurríki, og í Rússlandi voru þrettán kirkjur með fjögur hundruð meðlimi.

GSAM 411Fimm rússneskir hvíldardagshaldarar gerðir útlægir

GSAM 411.1Um þetta leyti (1891) voru fimm meðlimir rússneskrar kirkju, þar á meðal leiðtoginn, handteknir fyrir að kenna kenningar sem stóðu í andstöðu við þjóðkirkjuna og dæmdir til fimm ára útlegðar til Transkaukasus. Þeir áttu að vera keðjaðir saman og skyldu ganga fimm hundruð mílur. Í þessari prófraun studdi trú þeirra þá og þeir voru glaðir í Drottni. Á árinu hafði verið útbúinn bæklingur í formi biblíulestra á rússnesku um þjáningar Krists, svefn hinna dauðu, hvaða dag og hvers vegna, og getum við vitað?

GSAM 411.2Við Almennu ráðstefnuna árið 1895 hafði fjöldi meðlima í Þýskalandi aukist í 368, og tíundin árið áður nam $2,327.43.

GSAM 411Fleiri hvíldardagshaldarar í Rússlandi

GSAM 411.3Í Rússlandi, þrátt fyrir að margir hefðu flutt til annarra landa, hafði fjöldi meðlima aukist í 467, sem greiddu tíund að upphæð $841,60.

GSAM 411.4Úr yfirliti ritara erlendra trúboða í lesefni bænavikunnar fyrir árið 1896 komumst við að því að

GSAM 411.4“á þýsku-rússneska svæðinu hafði fjöldi þeirra næstum tvöfaldast á liðnu ári; fjöldi þeirra hafði aukist um meira en fjögur hundruð. Í Berlín, Þýskalandi, sóttu sextíu manns reglulegar hvíldardagsguðsþjónustur. Uppbygging trúboðskapellunnar í Hamborg hafði styrkt verkið þar. Í München í Bæjaralandi biðu nokkrir skírnar. Trúmenn voru í Leipzig, Königsberg, Magdeburg, Pósen, Stuttgart og öðrum helstu borgum Þýskalands. Einnig var hópur í Rotterdam í Hollandi.

GSAM 412.1“Í Rússlandi höfðu bóksalar fengið leyfi frá stjórnvöldum. Þýðingar á fræðslubókmenntum höfðu verið gerðar á lettnesku og estnesku. Þýska tímaritið hafði verið flutt frá Basel til Hamborgar, og þar í skrifstofunni var sannleikurinn prentaður á fjórtán tungumálum.”

GSAM 412Skírn í Ungverjalandi

GSAM 412.2Á árinu hafði fyrsta skírnin farið fram í Ungverjalandi og fyrsti fundur til helgiathafna í Bæheimi. Skipaprédikunarstöð hafði verið stofnuð í Galatz í Rúmeníu fyrir Dóná og Svartahafið.

GSAM 412Söluferðir í Þýskalandi

GSAM 412.3Í tímaritinu Home Missionary, í desember 1895, sagði prestur Spies um sölustarfið á þýska svæðinu,

GSAM 412.3“Þeir sem sáu um sölustarfið, þegar því var komið á fót á þessu sviði, hættu ekki að ýta því áfram, þrátt fyrir að hafa fengið að vita frá nokkrum af helstu útgefendum og bóksölum í Leipzig að ‘sala bóka í áskrift myndi reynast misheppnuð.’

GSAM 412.4“Í ágúst 1887 kom út fyrsta útgáfa bókarinnar Life of Christ á þýsku. Um það leyti sem bókin var tilbúin til dreifingar var haldin ráðstefna fyrir sölumenn í Basel; það markaði upphaf sölustarfsins, ekki aðeins í Þýskalandi heldur í allri Evrópu. Sjöunda útgáfa þessarar bókar er nú komin úr prentun á þýsku.

GSAM 412.5“Frá 1. janúar 1895 hafa tólf nýir sölumenn hafið störf. Í júní 1895 sýndi skýrslan fimmtíu prósenta aukningu í sölu. Nú er lögð sérstök áhersla á Herold der Wahrheit, þýska blaðið okkar. Sumir, ekki mjög stórir söfnuðir, taka frá fimmtíu upp í tvö hundruð eintök, sem þeir selja. Og þeir hafa mjög ánægjulegar reynslur af kaupendunum. Í Review þann 18. febrúar 1896 sagði prestur Conradi: ‘Við ljúkum 1895 með fimmtán hundruð hvíldardagshöldurum á þýsk-rússneska svæðinu.’”

GSAM 413NORÐURLANDAMISJÓNIN

GSAM 413.1Trúboðið til Skandinavíu var opnað af presti John Matteson árið 1877. 6. júní kom hann til Vejle á Jótlandi í Danmörku. Þegar hann fór til þess lands voru nokkrir sem höfðu hafið helgihald á hvíldardeginum með því að lesa blöð og bæklinga sem vinir þeirra í Ameríku höfðu sent þeim.

GSAM 413.2Þegar við rekjum upphaf þessa verks, komumst við að því að árið 1850 hófu fjórir einstaklingar, sem höfðu flutt til Ameríku frá Noregi, að halda hvíldardag Drottins. Þeir bjuggu í Oakland, Wisconsin. Tveir þeirra voru faðir og móðir prests O. A. Olsen. Árið 1863 hóf prestur John Matteson að halda sjöunda dags hvíldardaginn. Hann bjó í Poysippi í Wisconsin. Á næstu sex mánuðum, í gegnum störf hans, tóku um fjörutíu dönsk-norskir við kenningum sjöunda dags aðventista. Fyrsti virki prédikari sem gekk til liðs við hann í þjónustunni var prestur J. F. Hanson frá Minnesota.

GSAM 413Fyrsta bókin gefin út á dönsku-norsku

GSAM 413.3Árið 1866 sendi prestur John Matteson erindi til stjórnenda skrifstofu Review and Herald til að kanna hvort þeir myndu prenta, handa Skandinövum, bæklinga og smáskriftir á þeirra tungumáli. Honum var tilkynnt að skortur á fjármagni á skrifstofunni hindraði þá í því; en það voru einstaklingar af sama þjóðerni og hann í Wisconsin og Minnesota sem þráðu svo mjög að sannleikurinn væri prentaður á móðurmáli þeirra að þrátt fyrir að þeir væru í hóflegri efnahagsstöðu og væru færri en fimmtíu, söfnuðu þeir 1.000 dollara í reiðufé og lögðu það í hendur hans í því skyni. Með þessum peningum og magni af snyrtilega undirbúnu handriti kom prestur Matteson til Battle Creek og sótti aftur um prentaðar bækur. Þar sem hann var undirbúinn að mæta þeim andmælum sem áður höfðu komið fram, var beiðni hans samþykkt, og 18. mars 1867 hóf hann að lesa handrit sitt, sem hann hafði undirbúið fyrir bókina sína Liv og Død (Líf og dauði), fyrir prest J. N. Andrews og mig, sem þá vorum meðlimir í útgáfunefndinni. Með öðrum orðum sagði hann okkur á ensku hvað handritið hans sagði á dönsku-norsku.

GSAM 414Prestur Matteson verður prentari

GSAM 414.1Á þeim tíma var enginn prentari sem hægt var að losa frá öðrum störfum til að setja letur fyrir hann, og því bað hann um leyfi til að læra að setja það sjálfur. Hann hélt áfram með þetta starf þar til hann hafði látið prenta um það bil þúsund síður af bæklingum og smáskrifum á eigin móðurmáli.

GSAM 414.2Með þessu nýja tæki til að dreifa sannleikanum meðal þjóðar sinnar hélt hann áfram með endurnýjaðan kjark og hélt fundi í ýmsum ríkjum. Frá þeim tíma gekk verkið nokkuð hratt áfram meðal Skandinavíumanna.

GSAM 414Fyrsta erlenda tímaritið

GSAM 414.3Verk meðal dansk-norskra hafði vaxið svo mjög að krafist var mánaðarlegs tímarits þar sem einstaklingar af því þjóðerni gætu fengið fræðslu og hvatningu á eigin tungumáli. Þess vegna kom út 1. janúar 1872 í skrifstofu Review and Herald danskt mánaðarrit, tuttugu og fjögurra blaðsíðna tímarit í magasínformi, sem bar nafnið Advent Tidende (Aðventstíðindi). Á næsta ári var blaðið stækkað í þrjátíu og tvær síður. Þetta var fyrsta tímarit sem sjöunda dags aðventistar gáfu út á erlendu tungumáli.

GSAM 414.4Árið 1874 var áhuginn orðinn svo mikill meðal sænskumælandi trúaðra að mánaðarblað með sextán síðum var hafið á því tungumáli, nefnt Svensk Härold.

GSAM 414.5Þegar prestur Matteson hóf starf sitt meðal Skandinavíubúa (júní 1877) í heimalandi voru 266 eintök af Tidende send mánaðarlega frá Ameríku til Danmerkur og 60 til Noregs. Með lestri þessara tímarita voru nokkrir einstaklingar þegar farnir að halda hvíldardaginn í Skandinavíu. Í kjölfar eins árs starfs hans í Danmörku risu upp hópar trúaðra á nokkrum mismunandi stöðum.

GSAM 415Prentsmiðja í Noregi

GSAM 415.1Eftir þetta fór prestur Matteson til Noregs, þar sem hann stofnaði kirkju með þrjátíu og átta meðlimum þann 7. júní 1879, sem afleiðingu erfiðis síns í Kristianíu. Prestur J. P. Jasperson frá Ameríku gekk til liðs við hann í þjónustunni um þetta leyti. Á því ári var einnig stofnað útgáfufélag í Noregi og keypt fasteign í Kristianíu fyrir prentsmiðju, samkomusal til kirkjustarfa og íbúðarherbergi, á verði 14.580 dollara. Um tíma kom lítið upplag blaðsins Tidernes Tegn út vikulega frá skrifstofunni í Kristianíu.

GSAM 415.2Snemma hausts 1880 kom prestur Matteson til Ameríku til að fá aðstoð við að stækka starfið í Skandinavíu. Hann sótti Almennu ráðstefnuna það ár og sneri aftur til Evrópu í apríl 1881, mjög hughreystur. Skömmu eftir heimkomu hans var keypt sívalningspressa og hún sett upp í skrifstofunni í Kristianíu.

GSAM 415Heilbrigðistímarit á dönsku og sænsku

GSAM 415.3Þau hófu strax útgáfu heilsutímarits á dönsku, sem kallaðist Sundheds Bladet. Árið 1883 gaf hann út svipað tímarit á sænsku og trúarlegt tímarit sem kallaðist Sanningens Härold. Árið 1884 áttu þau skrifstofubúnað metinn á 2.563 dali. Á þessu ári höfðu alls verið prentuð 115.000 blöð og þeim dreift, auk margra þúsunda bæklinga og nokkurra bóka.

GSAM 415Prestur Haskell í Skandinavíu

GSAM 415.4Verkið í norrænu löndunum fékk mikla hjálp af heimsókn prests Haskell árið 1882, og árið 1884 fengu þeir verulega aðstoð vegna starfa prestanna Geo. I. Butler, B. L. Whitney, A. B. Oyen og E. G. Olsen.

GSAM 416Frú White veitir Skandinavíu mikla aðstoð

GSAM 416.1Árið 1885 heimsóttu frú E. G. White og sonur hennar, W. C. White, Skandinavíu, sem var ómetanleg hjálp fyrir verkið á því sviði. Sumir höfðu fengið þá hugmynd að fátækir í landinu gætu ekki greitt tíund og að það væri gagnslaust að reyna að selja bækur. Vitnisburður frú White kom á réttum tíma og honum var vel tekið af fólkinu, eins og sjá mátti af svari þess í orðunum: “Allt sem Drottinn hefur sagt munum við gera og vera hlýðin.” Á þessari ferð varð alger breyting á starfi í Skandinavíu, sem aðallega stafaði af óþreytandi erfiði frú White.

GSAM 416Ný skrifstofubygging reist í Noregi

GSAM 416.2Árið 1886 heimsóttu prestar O. A. Olsen og N. Clausen Norðurlöndin, en sá síðarnefndi dvaldi þar um nokkurt skeið. Árið 1885 var reist ný skrifstofubygging í Kristianíu, og á árinu sem lauk 1. september 1886 fékk skrifstofan af sölu bóka og bæklinga einni saman alls $5,386.68, en áskriftartekjur af tímaritum voru $3,146.03.

GSAM 416Tuttugu og fimm kirkjur á Norðurlöndum

GSAM 416.3Skýrsla sem lögð var fram fyrir Almennu ráðstefnuna árið 1889 sagði að á Norðurlöndunum væru tuttugu og fimm kirkjur með 926 meðlimi sem greiddu tíund að upphæð $2,548.75; þar voru einnig sex kennimenn, fjórir leyfisbréfshafar og fimmtíu og tveir sölumenn. Bókasala í Noregi og Svíþjóð á einu ársfjórðungi nam $2,161.26.

GSAM 416Skóli í Kristianíu

GSAM 416.4Á þessum tíma var skóli starfræktur í Kristianíu með fimmtíu nemendum. Árið 1891 var biblíunámskeið haldið í Kristianíu af prestunum O. A. Olsen og E. J. Waggoner, með hundrað nemendum. Á þessu námskeiði var veitt ítarleg kennsla í sölustarfinu.

GSAM 417Fjörutíu kirkjur á Norðurlöndum árið 1895

GSAM 417.1Sex árum síðar, árið 1895, berum við augum skýrslu sem prestur D. A. Robinson, þáverandi héraðsstjóri erlendra starfssvæða, gaf út, sem sýnir svo skýrt verulegan vöxt í starfinu á þessu tímabili að við vitnum í eftirfarandi: “Í Skandinavíu eru fjörutíu kirkjur og 1.458 meðlimir. Tíund ársins nam $5.585,55. Það eru fimmtán vígðir kennimenn, ellefu leyfisbréfshafar, og bókaviðskipti ársins nema 40.000 dollurum. Þessi háa upphæð er aðallega vegna fyrirhafna sölumannanna, og það í landi þar sem, árið 1885, bókseljendur og jafnvel kennimenn trúar okkar héldu því fram að ekki væri hægt að selja bækur í farandsölu.

GSAM 417Þrjár norrænar ráðstefnur

GSAM 417.2Á norræna svæðinu eru nú þrjár ráðstefnur, stofnunardagsetningar þeirra eru sem hér segir: Danmörk, 30. maí 1880; Svíþjóð, 12. mars 1882; Noregur, 10. júní 1887. Prestur John Matteson, sem fyrstur opnaði Norræna trúboðið og brautryðjaði verkinu svo farsællega, og sem vann svo af einurð og fórnfýsi að velmegun þessa fólks, varð fyrir hinum banvæna sjúkdómi, berklum, og lést í El Monte, Kaliforníu, 30. mars 1896, sextíu og eins árs að aldri.

GSAM 417BRESKA TRÚBOÐIÐ

GSAM 417.3William Ings, innfæddur úr Hampshire í Englandi, en bandarískur að anda og menntun, eftir að hafa búið í Bandaríkjunum frá barnæsku, kom til Southampton frá Basel í Sviss 23. maí 1878. Dvöl hans var stutt, aðeins tvær vikur, og hann sneri þá aftur til meginlandsins um stund. Fljótlega síðar fór hann hins vegar aftur til Southampton, þar sem, eftir fjögurra mánaða hús-til-húss störf við dreifingu bæklinga og önnur slík trúboðsstörf sem upp komu, greindi hann frá tíu sem héldu hvíldardaginn. 30. desember sama ár komum við, eiginkona mín og ég, til Southampton, þar sem störf okkar sameinuðust störfum prests Ings við að halda samkomur yfir veturinn í Shirley Hall og í leiguhúsi okkar. Sumarið 1879 héldum við tjaldfundi í Southampton. Á þessum tíma og stað gekk fröken Maud Sisley (nú frú Boyd) til liðs við verkið, hélt biblíulestra og sinnti hús til húss starfi. Af þessari viðleitni tóku nokkrir sannleikann til sín. Um næsta vetur héldum við fundi í sal í Ravenswood Villa, byggingunni þar sem við bjuggum og höfðum vörugeymslu okkar.

GSAM 418Tjaldfundur í Englandi

GSAM 418.1Sumarið 1880 kom prestur Andrews frá Sviss, þrátt fyrir veikt heilsufar, til aðstoðar við tjaldfund í Romsey, þar sem fleiri tóku við boðskapnum.

GSAM 418.211. janúar 1880 var stofnaður bæklingafélag. Meðlimirnir höfðu mikinn áhuga á þessu starfi og mikið af fræðsluefni var dreift.

GSAM 418.38. febrúar 1880 varð fyrsta skírn okkar og var hún veitt sex umsækjendum. Fram til 2. júlí 1881 höfðu tuttugu og níu umsækjendur verið skírðir með sökkvun í Southampton.

GSAM 418Verkamenn fjölguðust í Englandi

GSAM 418.4Með atkvæði Almennu ráðstefnunnar sem haldin var haustið 1881 fóru prestur A. A. John og eiginkona hans, Geo. R. Drew og fröken Jennie Thayer til Englands og tengdust verkinu á því trúboðssvæði. Á árinu 1882 heimsótti prestur Haskell evrópska svæðið og eyddi nokkrum dögum með starfsmönnum í enska trúboðinu og veitti dýrmæta aðstoð í formi leiðsagnar og ráða.

GSAM 418.5Í mars 1882 hófst prentun tveggja blaðsíðna breskrar viðbótar við tímaritið Signs of the Times, sem var fest við þúsund eintök af Signs sem send voru frá Ameríku. Þau voru notuð í trúboðsstarfinu í Stóra-Bretlandi. Skýrsla um starfið, dags. 1. október 1883, sýnir að þá voru hundrað hvíldardagshaldarar. Tíundir sem greiddar höfðu verið frá opnun trúboðsins voru $2,078.71.

GSAM 419Skipatrúboðsstarf

GSAM 419.1Með góðvild umsjónarmanna skipanna fékk prestur Ings leyfi til að senda pakka með smáritum og blöðum frítt til áttatíu helstu hafna “Peninsular and Oriental Steam Ship Company” í Suður-Afríku, Austur- og Vestur-Indíum, Mið-Ameríku og Bay-eyjum. Það var vegna áhrifa lestrarefnisins sem þannig var sent sem áhugi vaknaði fyrst á Demarara-eyju. Þessar upplýsingar fengum við í bréfum frá eyjunni.

GSAM 419“History of the Sabbath” sett í ensk bókasöfn

GSAM 419.2Eintak af History of the Sabbath eftir prest Andrews hafði einnig verið sett í sextíu almenningsbókasöfn og ókeypis lestrarsali um allt Stóra-Bretland, og þar eru bækurnar enn, að segja söguna þeim sem vilja lesa.

GSAM 419.3Árið 1884 heimsótti prestur Butler England, í fylgd annarra starfsmanna á þessu starfssvæði. Prestarnir S. H. Lane og Robert Andrews sigldu frá Boston til að ganga til liðs við trúboðið í Stóra-Bretlandi 9. maí 1885. Heimsókn frú White til Englands var uppspretta styrks og hvatningar fyrir starfsfólkið. Frú White og sonur hennar dvöldu þar í nokkrar vikur áður en þau sneru aftur til Ameríku frá Evrópuverkefninu.

GSAM 419“Present Truth” hóf göngu sína

GSAM 419.4Snemma árs 1884, skömmu eftir komu prests Butler til Englands, var ákveðið að hefja útgáfu í Grimsby, með M. C. Wilcox sem ritstjóra, á átta síðna blaði sem kom út tvisvar í mánuði og bar heitið Present Truth. Það er nú gefið út sem sextán síðna vikulegt blað í London, Englandi, með vikulegu upplagi upp á um 18.000 eintök.

GSAM 420.1Árið 1889 greindi prestur Holser frá því að Breska trúboðið væri samsett úr átta kirkjum með tvö hundruð hvíldardagshöldurum, en sextíu og fimm þeirra voru í London. Tíundin fyrir liðið ár nam $1,244.58. Það voru tveir vígðir kennimenn, tveir leyfisbréfshafar, tveir skipatrúboðar og sjö biblíuverkamenn. Um þetta leyti hófu prestar Wm. Hutchinson og Francis Hope störf í enska trúboðinu.

GSAM 420Pacific Press í London

GSAM 420.2Árið 1890 stofnaði Pacific Press Publishing Company frá Oakland í Kaliforníu útibú á Paternoster Row 48 í London og prentsmiðju á Holloway Road 451 í London, N. Bóksala skrifstofunnar á fyrsta ári, á heildsöluverði, nam 9.556,89 bandaríkjadölum.

GSAM 420.3Í febrúar 1895 lagði prestur Robinson fram eftirfarandi skýrslu:

GSAM 420.3“Í Stóra-Bretlandi eru ellefu kirkjur, 363 meðlimir, fimm kennimenn og einn leyfisbréfshafi. Tíundin á síðasta ári nam $5,077.20, eða að meðaltali $13.98 á hvern meðlim. Eign útgáfuskrifstofunnar er nú í eigu og rekstri International Tract Society, Limited, ensks hlutafélags.”

GSAM 420.4Í desember 1895 tilkynnti ritari erlendra trúboða fyrir Bretland að félagsaðildin væri 560. Tíundargreiðslur höfðu aukist um 1.000 dali á árinu. Á þeim tíma höfðu átta hópar samkomur á hvíldardeginum á ýmsum stöðum í London.

GSAM 420.5Þannig gekk verkið á þessu trúboðssvæði áfram, stundum nánast ósýnilega. Fræ spíra ekki í sumum jarðvegi jafn hratt og í öðrum. Spírun þeirra er hægari, en vöxtur þeirra öruggari og þolgæðilegri. Svo er einnig með sannleikann í þriðja boðskapnum í þessu ríki. Fræ þess hefur verið sáð, fest rætur og vaxið hægt og bítandi þar til það hefur nú náð tiltölulega miklu umfangi.

GSAM 421ÁSTRALASÍSKA TRÚBOÐIÐ

GSAM 421.110. maí 1885 sigldu prestar S. N. Haskell, J. O. Corliss og fjölskylda hans, M. C. Israel og fjölskylda hans, Wm. E. Arnold og Henry Scott frá San Francisco til að opna trúboð á ástralska svæðinu. Ellefu árum áður, árið 1874, á fundi sem haldinn var í Battle Creek, sagði frú White að margar þjóðir myndu enn taka við sannleikanum, og að hún hefði séð prentvélar ganga og bækur og tímarit vera prentuð í ýmsum löndum. Þegar hún var beðin að tilgreina hvaða lönd væri átt við, var svarið að Ástralía væri eina nafnið sem hún mundi.

GSAM 421Bible Echo

GSAM 421.2Undir alvöru og farsælum störfum prests Haskell og félaga hans gekk boðskapurinn svo ört fram að talið var nauðsynlegt að prenta blað í Ástralíu. Var því komið upp útgáfu og 1. janúar 1886 kom út sextán blaðsíðna mánaðarblað í Melbourne, sem bar nafnið Bible Echo and Signs of the Times. Af fyrsta tölublaðinu voru prentuð sex þúsund eintök, en venjulega voru eintökin þrjú þúsund.

GSAM 421Fyrsta kirkja stofnuð í Ástralíu

GSAM 421.3Á sunnudaginn 10. apríl 1886 var stofnuð fyrsta sjöunda dags aðventistakirkjan í Ástralíu. Átján voru viðstaddir sem höfðu undirritað sáttmálann, og sjö aðrir sóttu um inntöku með skírn. Þeir voru skírðir næsta hvíldardag, og hvern hvíldardag í nokkrar vikur bættust við nýir meðlimir, þar til kirkjan var orðin fimmtíu og fimm talsins. Fram í maí 1886 var heildarfjöldi skráðra níutíu. Auk þeirra voru um þrjátíu og fimm á öðrum stöðum sem héldu hvíldardeginum.

GSAM 421.4Í prentsmiðjunni voru tvær góðar pressur og vél, allt greitt og í eigu sjöunda dags aðventista í því fjarlæga landi — um sjö þúsund mílur frá stóru skrifstofu okkar í Oakland í Kaliforníu.

GSAM 422.1Árið 1886 barst boðskapurinn til Nýja-Sjálands. Skýrsla frá ástralska svæðinu greinir frá því að fimmtíu hvíldardagshaldarar væru á Nýja-Sjálandi. Tekjurnar af bókum seldum á skrifstofunni námu 700 dölum. Auk þess höfðu sölumenn selt fjögur hundruð eintök af Deilunni miklu á Nýja-Sjálandi og þúsund eintök af Thoughts on Daniel í Ástralíu.

GSAM 422Skrifstofubygging í Ástralíu

GSAM 422.2Úr skýrslu sem lögð var fram 19. júlí 1889 fáum við eftirfarandi upplýsingar: Bygging fyrir prentsmiðju í Melbourne hefur verið fullgerð, með kapellu fyrir guðsþjónustur.

GSAM 422Tasmanía tekin inn

GSAM 422.3Ráðstefna hefur verið skipulögð bæði í Ástralíu og á Nýja-Sjálandi, og starfið hefur verið útvíkkað til Tasmaníu af prestunum Israel og Steed. Á þeim stað hafa þegar verið stofnaðar þrjár kirkjur með samtals 136 meðlimum. Fyrir utan þær eru aðrir dreifðir hvíldardagshaldarar sem enn hafa ekki verið skipulagðir.

GSAM 422.4Tíundir ársins á ástralska svæðinu námu 9.371 dölum. Á svæðinu voru fimmtán sölumenn, og bókaviðskipti þeirra námu 19.500 dölum.

GSAM 422.5Í annarri heimsferð prests Haskell heimsótti hann aftur Ástralíu, sótti ráðstefnu þeirra sem haldin var í ágúst 1889, og veitti á marga vegu skilvirka aðstoð, sem nýlega stofnaði hópurinn kunni mjög vel að meta. Ýmsir starfsmenn frá Ameríku hafa frá tíma til tíma heimsótt Ástralíu í þágu hins eina mikla málstaðar – uppbyggingar og styrkingar á verki Guðs.

GSAM 422Frú White í Ástralíu

GSAM 422.6Haustið 1891 lögðu frú E. G. White, sonur hennar W. C. White, prestur Geo. B. Starr og aðrir af stað frá Kaliforníu til Ástralíu og komu þangað í desember — sem er mitt sumar á því meginlandi. Vitnisburður frú White, þrátt fyrir þá líkamlegu vanheilsu sem hún þjáðist af á þeim níu árum sem hún dvaldi í landinu, var mjög til hjálpar við að koma verkinu í rétt samband við anda og inntak boðskapar þriðja engilsins. Á meðan þau dvöldu í Ástralíu tengdist prestur J. O. Corliss aftur verkinu hér, og W. A. Colcord og aðrir hófu störf á vettvangi sem kennimenn, kennarar o.s.frv.

GSAM 423Prestur Olsen í Ástralíu

GSAM 423.1Á stjórnartíð prests O. A. Olsen sem forseta Almennu ráðstefnunnar heimsótti hann allar helstu stofnanir okkar um allt landið. Þetta krafðist mikilla ferðalaga – heimsferðar. Hann fór í þessa ferð til þess að kynnast betur þörfum þeirra og ástandi hinna ýmsu trúboða, svo hann væri þannig undirbúinn til að þjóna þeim hlutlaust. Það var í þessari ferð, árið 1893, sem hann dvaldi í nokkrar vikur í Ástralíu.

GSAM 423Sambandsráðstefna Ástralasíu

GSAM 423.2Á þessum tíma var stofnuð Sambandsráðstefna Ástralasíu, sem samanstóð af ráðstefnum Ástralíu og Nýja-Sjálands og Ástralsku trúboðssvæðunum. Þessi ráðstefna kemur saman á tveggja ára fresti og er rekin samkvæmt fyrirmynd sambandsráðstefna í öðrum löndum. Á árinu 1893 seldu fáir sölumenn sem starfuðu á þessu svæði 5.000 eintök af bókinni Vegurinn til Krists og önnur útgáfa í sama magni var prentuð. Sumarið 1894–95 tóku þeir á móti 4.000 pöntunum á áskriftarbókum á fjórum mánuðum.

GSAM 423Prestur Prescott í Ástralíu

GSAM 423.3Árið 1895 eyddi prestur W. W. Prescott, menntamálaskrifari trúfélagsins, nokkrum mánuðum í þessari ráðstefnu og helgaði þessum þætti verksins mikinn tíma og athygli. Á sama tíma stýrði hann fræðslunámskeiði sem var þeim mikill ávinningur.

GSAM 424.1Skýrslan sem lögð var fram fyrir Almennu ráðstefnuna um starfið á árinu var flutt af presti W. C. White og hljóðar svo:

GSAM 424.1“Ástralska sambandsráðstefnan samanstendur af sautján kirkjum með 1074 meðlimum, sem greiddu tíund á síðasta ári að upphæð $9,810.10. Þessi ráðstefna hefur tólf vígða kennimenn, tvo leyfisbréfshafa, þrjá biblíuverkamenn og fimmtíu sölumenn, sem seldu á árinu bækur að verðmæti $28,731.11. Á árinu var nýlendan New South Wales, með sex kirkjur og 321 meðlim, aðskilin frá Áströlsku ráðstefnunni og nefnd New South Wales-ráðstefnan.”

GSAM 424SUÐUR-AFRÍSKA TRÚBOÐIÐ

GSAM 424.2Á Almennu ráðstefnunni sem haldin var í Battle Creek árið 1886 var rætt um að stofna trúboð í Suður-Afríku. Þar sem ákvörðun var tekin til stuðnings verkefninu var, í byrjun sumars 1887, gerð tilraun til að koma starfinu á fót í því fjarlæga landi, þar sem fáeinir, sem þegar höfðu hafið að halda hvíldardaginn, kölluðu eftir starfsmönnum.

GSAM 424Prestar Boyd og Robinson í Suður-Afríku

GSAM 424.3Í því skyni sigldu prestur C. L. Boyd og fjölskylda hans, prestur D. A. Robinson og eiginkona hans, ásamt öðrum starfsmönnum, frá New York 11. maí, á leið til Afríku um Liverpool og London. Þremur árum síðar, á Almennu ráðstefnunni, sagði herra P. W. B. Wessels að þegar þessir starfsmenn komu til Afríku væru um fjörutíu manns sem þegar héldu hvíldardag fjórða boðorðsins vegna lestrar fræðsluritanna um efnið og rannsókna á ritningunum.

GSAM 424.4Prestarnir Robinson og Boyd hófu trúboðsstarf í Cape Town og þaðan breiddist það út til norðausturs um tæpar átta hundruð mílur til Kimberley á demantsvöllunum.

GSAM 424.5Fram til ársins 1889 voru aðeins tveir kennimenn, einn leyfisbréfshafi, fjórir söfnuðir og áttatíu meðlimir; þeir greiddu tíund að upphæð $2,798.36. Á þessu ári starfaði prestur Ira J. Hankins frá Ameríku í Cape Town með góðum árangri, og herra og frú Druillard komu frá Nebraska til að tengjast verkinu hér og taka þátt í erfiðleikum og skorti sem hvílir á þeim sem kallaðir eru til að vera brautryðjendur í nýju starfssvæði. Störf frú Druillard beindust aðallega að bókageymslunni, þar sem henni var falin umsjón deildarinnar, á meðan herra Druillard sinnti almenna trúboðsstarfinu. Á árinu seldi hann á skipum sem komu við í þessari höfn bækur að andvirði 750 dollara.

GSAM 425Prestur Haskell í Afríku

GSAM 425.1Það var í ágúst sama árs sem prestur Haskell kom til Cape Town. Fimm mánuðir voru vel variðir í heimsóknum og starfi með hinum ýmsu söfnuðum í Suður-Afríku. Með þessari heimsókn styrktist og efldist málið, og hjarta hans hlaut hvatningu þar sem hann sá ávöxt starfs síns. Áhugi á fræðslustarfinu vaknaði, svo að tólf nemendur frá Afríku komu til Ameríku til að sækja trúarlegar skólastofnanir okkar.

GSAM 425.2Á sama tíma var sölustarfinu veittur nauðsynlegur gaumur. Haldinn var fundur í þágu þessa starfs í Cape Town, undir forystu herra E. M. Morrison, sem gaf nýjan lífsanda og orku þessum mikilvæga þætti boðskaparins. Strax í kjölfar kennslunnar á þessum fundi seldu og afhentu þrettán sölumenn á sex mánuðum bækur að andvirði 5.621,28 dollara. Í raun voru pantanirnar svo margar að þær “kaffærðu” algjörlega skrifstofuna í London, þar sem ekki var hægt að útbúa bækur nógu hratt til að mæta eftirspurninni.

GSAM 425.3Árið 1892 tengdist prestur A. T. Robinson starfinu í Suður-Afríku. Á þeim tíma hafði starfið vaxið svo mikið að þörf var á nýjum vörugeymslustað til að taka við af hinum gamla. Þess vegna var reist ný bygging sem var nægilega stór til að rúma fundi kirkjunnar.

GSAM 426Háskólabygging í Afríku

GSAM 426.1Þannig hefur verkið haldið áfram að þróast skref fyrir skref, þar til í Claremont, úthverfi Cape Town, var reist háskólabygging sem kostaði 35.000 dali. Einasta hjálpin sem óskað var eftir frá bandarísku bræðrunum var að senda kennarahóp sem væri hæfur til að kenna háskólanám, en þeir sjálfir myndu standa straum af kostnaðinum. Eftir að þessari beiðni var sinnt var skólanum hleypt af stokkunum 1. febrúar 1893.

GSAM 426Suður-Afríku-ráðstefnan

GSAM 426.2Suður-Afríku-ráðstefnan var stofnuð árið 1892. Á Almennu ráðstefnunni árið 1893 var hún samþykkt sem aðili að henni. Hún hafði þá fimm kirkjur og 138 meðlimi, sem greiddu tíund á síðasta ári að upphæð 34.077,32 dollara. Á þessari ráðstefnu var Suður-Afríku-ráðstefnan fulltrúuð af Peter Wessels, sem gaf Almennu ráðstefnunni örlátlega 16.000 dali, sem var meira en Almenna ráðstefnan hafði eytt í að opna starfið í Suður-Afríku. Auk þessarar gjafar gáfu hann og einn bróðir hans 40.000 dali til að hefja starf ókeypis lækningastofa í borginni Chicago.

GSAM 426.3Á Almennu ráðstefnunni 1895 sagði ritari erlendra trúboða um Afríkuverkið:

GSAM 426.3“Ráðstefnan í Suður-Afríku hefur aðeins verið starfandi í tvö ár, en á þeim tíma hefur Almenna ráðstefnan sent tólf starfsmenn til þess svæðis. Tveir þeirra hafa farið inn í innra landið sem sjálfbjarga trúboðar, á meðan hinir hafa hafið störf á ýmsum sviðum. Þessi ráðstefna rekur blómlegan skóla, munaðarleysingjahæli og heilsuhæli sem er í byggingu. Tölfræðin sýnir að meðlimafjöldi þeirra er 184.”

GSAM 426Tímarit gefin út í Suður-Afríku

GSAM 426.4Umræða um trúfrelsi í Suður-Afríku hefur á undanförnum mánuðum hvatt fólk okkar til að gefa út tvö tímarit, eitt á hollensku, sem nefnist De Wachter; hitt á ensku, sem nefnist The South African Sentinel and Gospel Echo. Hið síðara hefur dreifingu upp á 4.000 eintök.

GSAM 427Suður-Afríku-sambandsráðstefnan

GSAM 427.1Í janúar 1903 var stofnuð Suður-Afríku-sambandsráðstefnan, sem samanstóð af ráðstefnunum í Cape Colony og Natal-Transvaal, og trúboðunum í Basutoland og Matabeleland undir stjórn sambandsráðstefnunnar. Á ráðstefnunni eru fimmtán skipulagðar kirkjur með 595 meðlimi, níu óskipulögð félög með níutíu meðlimi og þrjátíu einangraðir hvíldardagshaldarar — samtals 715, sem greiddu tíund að upphæð 7.850 dollara. Þar voru þrjátíu og níu starfsmenn, en tuttugu og einn þeirra var í launaskrá hinna ýmsu ráðstefna.

GSAM 427PÓLÝNESÍSKA SVIÐIÐ

GSAM 427.2Árið 1876 sendu prestur James White og höfundur eitt bindi af tímaritinu Signs of the Times og nokkrar smáskriftir, ásamt bréfi, til Pitcairn-eyju. Þessi skjöl voru sett um borð í skip sem sigldi um Horn til New York. Við vorum fullvissaðir um að skipið myndi stansa á Pitcairn og þar yrði pakkanum komið til skila. Við þekktum engan á eyjunni og vissum ekkert um hana sjálfa, nema orðspor hennar fyrir að hafa íbúa sem væru helgaðir og guðhræddir. Blöðin voru send á eigin áhættu.

GSAM 427Heimsókn til Pitcairn

GSAM 427.3Við heyrðum ekkert frá fólkinu né bókmenntum okkar þar til herra John I. Tay heimsótti eyjuna árið 1886, tíu árum síðar, þegar við komumst að því að í kjölfar lestrar á bindi Signs og bæklingunum hafði öll eyjan einu sinni nánast ákveðið að færa tilbeiðsludag sinn frá fyrsta degi vikunnar til sjöunda dags og halda hvíldardag Drottins. Þetta gerðu þeir hins vegar ekki fyrr en á tíma heimsóknar herra Tay. Hann hafði um langan tíma verið djúpt snortinn af löngun til að heimsækja eyjuna, en vissi ekkert persónulega um íbúana né um áhuga þeirra sem þegar hafði kviknað fyrir sannleikanum.

GSAM 428.1Eftir að hann sneri aftur til Ameríku bað hann mjög eindregið um að skip yrði smíðað til að flytja trúboða frá eyju til eyju í Kyrrahafi. Hann sótti Almennu ráðstefnuna sem haldin var árið 1889 með þessa hugsun í huga og þar bar hann mál Pólýnesísku eyjanna. Ráðstefnan, sem sá gagnsemi verkefnisins, samþykkti að safna með framlögum 12.000 bandaríkjadölum til að byggja eða kaupa skip til að starfa meðal eyja í Kyrrahafi.

GSAM 428Pitcairn smíðuð

GSAM 428.2Í samræmi við þessa ákvörðun var skipið Pitcairn smíðað sumarið 1890 við Benicia, um þrjátíu mílur frá Oakland í Kaliforníu, á kostnað upp á $12,035.22. Á þremur fjórðu hlutum árs var þessari upphæð safnað og hún gefin af hvíldardagsskólunum einungis í þessum tilgangi, og aldrei var gjöf fúslegar og af meiri eldmóði veitt. Skipið var vígt í Oakland, Kaliforníu, 25. september 1890. Um fimmtán hundruð manns söfnuðust saman um borð í skipið og á bryggjuna til að verða vitni að athöfninni.

GSAM 428Fyrsta sigling Pitcairn

GSAM 428.3Skipið lagði af stað í sína fyrstu siglingu frá San Francisco til fjarlægs starfsvettvangs 20. október. Um borð voru sem trúboðar prestur E. H. Gates og eiginkona hans, prestur A. J. Read og eiginkona hans, John I. Tay og eiginkona hans, ásamt trúboðsáhöfn undir stjórn kapteins Marsh. Þetta skip sigldi fyrst til Pitcairn-eyju, fjögur þúsund mílur suður af San Francisco, þar sem það kom 25. nóvember. Þegar skipið lagði af stað frá eyjunni 17. desember höfðu áttatíu og tveir fullorðnir hlotið skírn og verið stofnaðir sem sjöunda dags aðventistakirkja. Skipið hélt síðan til Society-, Hervey-, Samoa-, Friendly- og Fiji-eyjaklasa og skildi eftir trúarlegar bækur og fræðslubæklinga um heilsu og hófstjórn hjá enskumælandi íbúum. Á átta mánuðum, til september 1891, seldu trúboðarnir bækur fyrir 1.900 dali auk þess sem þeir dreifðu miklu magni af lestrarefni ókeypis.

GSAM 429.1Trúboðarnir voru staðsettir sem hér segir: Prestur Read á Tahiti; Prestur Gates dvaldi á Pitcairn til að ljúka verkinu sem þegar hafði verið hafið þar; en herra Tay kaus að starfa á eyjunni Fiji. Í Review þann 14. apríl 1904 segir Prestur Fulton um verkið á Fiji: “Nú eru meira en hundrað og fimmtíu hvíldardagshaldarar á þessu trúboðssvæði.” Frá Fiji sigldi skipið til Auckland á Nýja-Sjálandi til nauðsynlegra viðgerða og umbóta, og einnig til að sækja bókabirgðir.

GSAM 429Dauði trúboðanna

GSAM 429.2Eftir fjarveru sem entist í eitt ár, ellefu mánuði og átján daga sneri Pitcairn aftur til San Francisco, þar sem hún kom 9. október 1892. Á þessum tíma hafði kapteinn Marsh látist og verið grafinn á Nýja-Sjálandi. Herra Tay veiktist af lungnabólgu sem hann náði aldrei bata af. Hann lést einnig í friði og var lagður til hvílu í fjarlæga landinu Fiji; og þannig missti Pólýneska trúboðið tvö dýrmæt líf svo snemma.

GSAM 429.3Trúboðarnir á eyjunni Tahiti, í Papaete, fögnuðu því að sjá ávexti erfiðis síns nánast samstundis. Þeir gátu sent til heimalandsins, á þessum tíma, gleðilega skýrslu um fjörutíu manns sem höfðu snúist til trúar og stofnað sjöunda dags aðventistakirkju.

GSAM 429Önnur sigling Pitcairn

GSAM 429.4Skipið lagði af stað frá San Francisco í aðra siglingu sína 17. janúar 1893, með eftirfarandi trúboðum: B. J. Cady og eiginkonu hans, J. M. Cole og eiginkonu hans, E. C. Chapman og eiginkonu hans, og M. G. Kellogg, lækni. Fröken Hattie Andre frá Ohio fylgdi þeim sem kennari fyrir Pitcairn-eyju. Haustið 1893 opnaði herra Cady skóla á Raiatea í Society-eyjaklasanum með sextíu nemendum. Í lok fyrsta misseris hafði nemendafjöldinn aukist í hundrað og fimm. Við upphaf annars misseris voru hundrað og tuttugu nemendur í skólanum.

GSAM 430Þriðja ferð Pitcairn

GSAM 430.1Þriðja sigling skipsins fór fram 1893–94. Trúboðar þessarar ferðar voru G. O. Wellman og eiginkona hans og Lillian White, allir frá Michigan, sem áttu að fara til Raiatea, þar sem þeir áttu að aðstoða prest Cady í starfi hans. Herra Stringer og kona hans fóru sem sjálfbjarga trúboðar. Þau dvöldu á Rurutu. Á Raratonga (þar sem fólkið hélt laugardag sem sunnudag) voru Dr. Caldwell og kona hans staðsett; en prestur Buckner og kona hans frá Kaliforníu voru skilin eftir á Pitcairn. Á meðan á dvöl hans hjá þessu fólki stóð voru margar nýjar atvinnugreinar innleiddar, sem hafa á margvíslegan hátt reynst íbúunum gagnlegar. Fyrst og fremst var reist vindmylla til að mala maísinn sem nú er ræktaður á eyjunni, og með sömu vindorku eru knúnar léttar vélar sem hafa leitt til annarra atvinnugreina sem eyjabúum voru áður ókunnar.

GSAM 430Fjórða ferð Pitcairn

GSAM 430.215. desember 1895 sagði ritari erlendra trúboða:—

GSAM 430.3“Pitcairn er nú í höfn eftir fjórðu siglingu sína.... Verkið hefur verið sett upp í níu mismunandi eyjaklösum, og eftirfarandi starfsmenn vinna við það:—

GSAM 430.4“Á Pitcairn-eyju, kennarar, E. S. Butz og eiginkona hans, og Hattie Andre. Á Norfolk-eyju vinna nokkrir sjálfbjarga trúboðar að verkinu, sem komu frá Ástralíu. Félagseyjar, kennimaður, B. J. Cady; læknatrúboðar, herra og frú R. A. Prickett. Raratonga, læknatrúboðar, Dr. J. E. Caldwell og eiginkona hans, frökenar Lillian White og Maude Young; kennarar, G. O. Wellman og eiginkona hans, prestur J. D. Rice og eiginkona hans. Fiji, prestur J. M. Cole og eiginkona hans. Vinaleyjar, prestur E. Hilliard og eiginkona hans. Rurutu, herra og frú Stringer, sjálfbjarga trúboðar. Hawaii, prestur E. H. Gates og eiginkona hans; kennarar, H. H. Brand og eiginkona hans. Samoa, Dr. F. E. Braucht og eiginkona hans. Prestur D. A. Owen og sonur og dóttir hans, sjálfbjarga trúboðar.

GSAM 431.1“Pitcairn hefur selt og gefið frá sér mikið magn af lesefni á fjórum siglingum sínum. Af þeim sökum hafa hvíldardagshaldarar sprottið upp á mörgum stöðum. Kirkjur hafa verið stofnaðar á Pitcairn-eyju, Norfolk og Tahiti.”

GSAM 431Pitcairn seld

GSAM 431.2Þar sem nú eru til leiðir til að ná til Pólýnesíusvæðisins sem ekki voru til þegar skipið var smíðað, hefur skipið verið selt og öðrum aðferðum beitt til að halda áfram verkinu. Prestur E. H. Gates er nú yfirmaður Pólýnesíusvæðisins og greinir frá framförum í hinum ýmsu eyjaklösum.

GSAM 431VESTUR-INDÍUR

GSAM 431.3Veturinn 1889 hóf herra Wm. Arnold frá Ameríku bóksölustarf á Vestur-Indíum. Á meðan hann starfaði við það tókst honum að afla nafna og heimilisfanga tólf hundruð manna, sem voru send til International Tract Society til notkunar í trúboðsstarfi. Með bréfaskiptum og sendingu lesefnis á þessi heimilisföng vaknaði áhugi á sannleikanum og þannig opnaðist leiðin til boðunar fagnaðarerindisins með prédikun Orðsins.

GSAM 431.4Í svari við kallinu um kennimannsstörf fór prestur D. A. Ball í nóvember 1890 til Barbados og annarra staða til að starfa. Nokkrir einstaklingar tóku við sannleikanum sem afleiðing af fyrirhöfnum hans. Árið 1892 fór herra Patterson frá Kaliforníu um eyjarnar og seldi Bible Readings með góðum árangri. Árið 1893 fór B. B. Newman frá Flórída til Jamaíku til að taka við yfirstjórn söluferða starfsins meðan herra Arnold var fjarverandi. Herra Evans og herra Hackett fóru einnig til Vestur-Indía sama ár til að vinna í þessum þáttum starfsins. Í maímánuði hófu prestur Haysmer og eiginkona hans störf á þessu sviði til að vinna eftir því sem leiðir opnuðust. Skömmu síðar sneri herra Arnold aftur, að þessu sinni til að selja bækur um heilsumál. Fram til júlí 1895 höfðu bækur af þessu tagi selst á Jamaíku einni og sér fyrir $8.200, á meðan sala trúarlegra bóka nam $7.654, eða samtals $15.854. Dreifing svo mikils fjölda rita stuðlaði verulega að stofnun vel skipulagðrar kirkju með sjötíu og fimm meðlimum í Kingston og opnaði leiðir fyrir kennimannsstarf í öðrum hlutum eyjunnar.

GSAM 432Trinidad

GSAM 432.1Verkið hér var hafið á svipaðan hátt og á Jamaíku. Árið 1889 var herra F. B. Grant og eiginkonu hans boðið að heimsækja eyjuna til að kynna fræðsluefni söfnuðarins, og eftir að hafa fengið boð fylgdu prestur Flowers og eiginkona hans þeim fljótlega til að vinna þar sem tækifæri gafst. Þau náðu góðum árangri, þar til prestur Flowers veiktist af hita, sem varð banamein hans 29. júní 1894. Prestur E. W. Webster var valinn sem eftirmaður hans og sigldi frá New York í ágúst 1895.

GSAM 432.2Árið 1896 voru starfsmennirnir í Vestur-Indíum sem hér segir: Á Jamaíku, prestur A. J. Haysmer og W. W. Eastman, og fjöldi sölumanna var á Bahamaeyjum. Í Minni Antillseyjum voru prestur E. Van Deusen og eiginkona hans, ásamt C. F. Parmlee og eiginkonu hans sem biblíuverkamenn, og herra Bean og herra Hackett sem sölumenn. Á Trinidad voru prestur E. W. Webster og eiginkona hans, ásamt fröken Stella Colvin sem læknatrúboði. Niðurstöðurnar voru: hundrað og tíu hvíldardagshaldarar á Jamaíku og fimmtíu hvíldardagshaldarar á Trinidad, sem voru í Couva og nágrenni; ein kirkja á Barbados og ein félagsdeild á Antígva í Minni Antillseyjum.

GSAM 432MIÐ-AMERÍKA

GSAM 432.3Prestur F. J. Hutchins og kona hans lögðu af stað frá Bandaríkjunum til Bay-eyjanna 16. nóvember 1891. Á þessum tíma voru, einkum í Ruatan, um tuttugu manns sem héldu hvíldardag fjórða boðorðsins samkvæmt tíu boðorðunum, en athygli þeirra var fyrst vakin á þessum sannleika með lestri efnis sem þeim var sent með pósti. Þremur árum síðar, árið 1894, fóru W. A. Miller og eiginkona hans frá Kaliforníu til Bonacca, þar sem þau tóku þátt í fræðslustarfi sem kennarar í skóla sem var opnaður 4. júlí 1894 í skólahúsi sem sjöunda dags aðventistar byggðu. Viðstaddra fjöldi á fyrstu önninni var að meðaltali þrjátíu og fjórir. Árið 1895 var skólinn talinn sjálfbjarga, þar sem nemendafjöldinn hafði aukist í fjörutíu og fimm.

GSAM 433.1Á Almennu ráðstefnunni sem haldin var árið 1895 greindi prestur Hutchins frá því að hundrað manns á eyjunum hlýddu boðskapnum, og hann sagði einnig að tvö samkomuhús hefðu verið reist og væru í eigu sjöunda dags aðventista. Vegna skorts á landi, sem var því mjög dýrmætt til ræktunar, var eitt af þessum guðshúsum reist yfir vatnið. Þessar tvær byggingar og skólahúsið voru skrifuð í eigu General Conference Association. Verðmæti eigna ráðstefnunnar á eyjunni var áætlað $1,789.60. Tekjur af bóksölu fram til ársins 1895 námu $2,243.

GSAM 433Litla skipið fyrir Mið-Ameríku

GSAM 433.2Þegar athygli ráðstefnunnar beindist að þægindum og kostum þess að hafa lítið skip sem flytja gæti trúboða frá einni eyju til annarrar, var samþykkt að slíkt skip yrði smíðað fyrir starfið á Bay-eyjunum á kostnaði sem yrði ekki hærri en 3.000 dali.

GSAM 433.3Árið 1896 voru aðeins fjórir starfsmenn í Mið-Ameríku: Prestur F. J. Hutchins og kona hans, og prestur J. A. Morrow og kona hans í Spænskahondúras. Í Belize, höfuðborg Bresku Hondúras, var hópur trúaðra sem héldu sjöunda daginn samkvæmt fjórða boðorðinu. Meiri hluti vinnunnar á þessu sviði hefur verið unninn á eyjum Karíbahafsins. Þar höfðu verið seldar bækur að verðmæti nokkurra þúsunda dollara og sextíu manns fögnuðu sannleika boðskapar þriðja engilsins.

GSAM 434Dauði prests Hutchins

GSAM 434.1Um tólf ár starfaði prestur F. J. Hutchins af mestu trúfesti og elju á mið-ameríska sviðinu. Að lokum brást þol hans og hann gafst sjúkdómnum á vald. Nú hvílir hann í svefni og bíður köllunarinnar frá Herranum – köllunarinnar sem mun vekja hina trúuðu.

GSAM 434SUÐUR-AMERÍKA

GSAM 434.2Það var í gegnum prentað mál sem sjónarmið sjöunda dags aðventista voru fyrst kynnt í Suður-Ameríku. Í október 1891 hófu herrar Snyder, Stauffer og Nowlin störf sín sem sölumenn í Argentínu. Árið 1893, með atkvæði Almennu ráðstefnunnar, gekk prestur F. H. Westphal frá Illinois, þýskur kennimaður, til liðs við verkið á þessu trúboðssvæði, og árið 1894 fór Frank Kelley frá Kaliforníu til Sameinuðu ríkja Kólumbíu sem sjálfbjarga trúboði. Nokkrum mánuðum síðar bættust við aðrir starfsmenn og þannig var hafist handa í þessu nýja trúboði. Árið 1896 var gefin eftirfarandi skýrsla um starfið á þessu sviði: Í Chile er einn kennimaður, prestur G. H. Baber, sem kom 19. október 1895; og tveir sölumenn, F. W. Richards og F. H. Davis. Argentína hefur einnig tvo kennimenn, F. H. Westphal og Jean Vuilleumier; og tvo sölumenn, O. Oppegard og C. A. Nowlin. Auk þeirra eru fjórir biblíuverkamenn, Lucy Post, herra og frú Snyder, og John McCarthy. Í Brasilíu eru tveir kennimenn, prestur W. H. Thurston og H. F. Graf; og þrír sölumenn, A. B. Stauffer, J. F. og J. A. Berger. Í Bresku Gvæjana eru tveir kennimenn, prestur W. G. Kneeland og prestur P. Giddings; og tveir læknatrúboðar, Dr. B. J. Fercoit og eiginkona hans.

GSAM 435.1Árið 1896 höfðu verið seldar bækur í Chile að verðmæti þúsund dollara, og þrjátíu hvíldardagshaldarar höfðu tekið við hvíldardeginum og tengdum sannleikum með því að lesa efni sem keypt var af sölumönnunum. Í Brasilíu og Argentínu höfðu verið seldar bækur fyrir tíu þúsund dollara; og enn betra var að hundrað manns héldu hvíldardaginn. Ein kirkja og fimm hvíldardagsskólar höfðu verið stofnaðir. Í Argentínu voru þrjár stofnaðar kirkjur, í Buenos Ayres, Crespo og San Cristobal. Einnig var ein stofnuð kirkja í Bresku Gvæjana og fimmtíu hvíldardagshaldarar, sem gerir samtals hundrað og fimmtíu sjöunda dags aðventista í Suður-Ameríku.

GSAM 435THE SOUTHERN MISSIONARY SOCIETY

GSAM 435.2Strangt til tekið má ekki kalla þessi samtök erlend, þrátt fyrir að þau vinni að boðunarstarfi meðal erlendra manna (Afríkubúa) í heimalandi okkar. Miklar þakkir ber að færa þrautseigju prests J. E. White, undir blessun Guðs, fyrir þann árangur sem þegar hefur náðst.

GSAM 435.3Veturinn 1893, þegar ég var forseti Illinois-ráðstefnunnar, kom prestur White til mín með miklar áhyggjur af svörtu fólki í Suðurríkjunum. Þar sem hann dvaldi nokkrar vikur í Chicago bað hann um leyfi til að starfa fyrir svarta borgarbúa. Beiðnin var fúslega samþykkt og þá hófst í raun starf hans fyrir þetta óheppna fólk.

GSAM 435Trúboðsgufuskip prests White

GSAM 435.4Frá þeim tíma baðst hann fyrir og gerði áætlanir fyrir suðursvæðið. Með því sem hann rannsakaði þroskuðust áætlanir hans og enduðu með smíði gufuskips við Michiganvatn sem nefnt var Morning Star. Búinn þessum fljótandi “Betel”, fór hann til Chicago, þaðan niður Illinois- og Mississippi-ána og kom til Vicksburg í Mississippi 10. janúar 1895. Þar hóf hann, ásamt fáeinum félögum, störf sín á óspilltu landi.

GSAM 436Starf Southern Missionary Society

GSAM 436.1Við vitnum úr skýrslu sem prestur White flutti á Almennu ráðstefnunni 9. apríl 1903, sem gefur niðurstöður vinnunnar og sýnir ástand trúboðsstarfsins í suðri á þeim tíma:—

GSAM 436.2“Samtök okkar hafa reist og reka nú fimm skóla í Mississippi.... Þessir skólar eru staðsettir í Vicksburg, Yazoo City, Columbus og Jackson.... Starfsmenn okkar hafa einnig haldið áfram störfum í Nashville, Memphis og Edgefield Junction í Tennessee, og í Louisville og Bowling Green í Kentucky.

GSAM 436Verkamenn í suðri

GSAM 436.3“Um þessar mundir starfa tuttugu og sjö starfsmenn í ýmsum deildum félagsins. Fimm vígðir kennimenn hafa verið menntaðir í starfi Southern Missionary Society.... Þrettán skólakennarar hafa á ýmsa vegu verið undirbúnir fyrir störf sín.... Einn ungur maður er menntaður af félaginu sem læknir við Meharry-læknaháskólann í Nashville og öðrum er veitt aðstoð við nám sitt við sama skóla.... Nokkrir góðir biblíuverkamenn hafa verið þjálfaðir. Sumir kennararnir eru einnig að verða færir starfsmenn á þessu sviði.

GSAM 436Gufuskipið “Morning Star”

GSAM 436.4“Morning Star er eign mín, byggð með mínum eigin peningum. Enn fremur hefur allur rekstrarkostnaður bátsins verið greiddur af mínum eigin tekjum. Ég vil einnig segja að framfærslukostnaðurinn um borð var ávallt greiddur af mér sjálfum. Oft var áhöfnin tíu til átján manns.... Jafnvel laun allra starfsmanna sem félagið hafði ráðið í mörg ár voru ekki tekin úr framlögum, heldur af mínum eigin tekjum.

GSAM 437Hvernig fé kom fyrir Suðurríkjatrúboðið

GSAM 437.1“Spurningin kann að vakna: ‘Hvaðan fékkstu þetta fé?’ Drottinn gaf það okkur. Nokkrar litlar bækur komu út. Fyrst kom út Gospel Primer, sem upprunalega var hannað til kennslu fyrir litaða íbúa. Gert var ráð fyrir að nokkrar þúsundir eintaka seljust, en til undrunar okkar hefur sala náð tæplega einni milljón eintaka.

GSAM 437.2“Móðir mín [frú E. G. White] hjálpaði okkur með bókina Christ our Saviour, sem seldist í 300.000 til 400.000 eintökum. Tvö til þrjú hundruð þúsund eintök af Best Stories hafa selst. Áætlað er að nægilegu magni af Coming King hafi verið dreift til að fylla rúm sem nægir til að mynda fjögurra mílna háa súlu. Með höfundarréttargreiðslum af þessum bókum, auk þess sem mörg önnur verkefni og vinnusvið voru rekin, byggðum við Morning Star.”

GSAM 437Í MÖRGUM LÖNDUM

GSAM 437Mexíkó

GSAM 437.3Starf okkar í þessu landi hófst árið 1894 með stofnun læknatrúboðs í Guadalajara. Árið 1896 var vinnuaflið skráð sem hér segir: Prestur D. T. Jones og eiginkona hans, sem höfðu umsjón með trúboðinu. Kennararnir voru Ora A. Osborne, frú A. Cooper, Kate Ross og innfæddur aðstoðarmaður. Læknatrúboðarnir voru Dr. J. A. Neal, A. Cooper, frú A. J. Rice, frú Bartlett og frú Rachel Flowers. Fjörutíu sjúklingar á dag sóttu trúboðsstöðina og fjörutíu nemendur sóttu skólann. Á þessum tíma var verið að byggja nýtt heilsuhæli á kostnað upp á 12.000 dali.

GSAM 437Mið-Afríka

GSAM 437.4Árið 1893 hafði málefni þriðja engilsboðskapsins þróast svo mikið að nefnd Almennu ráðstefnunnar taldi rétt að mæla með stofnun trúboðs í Mið-Afríku. Því var samþykkt að “um leið og unnt væri yrði opnað trúboð í Matabeleland.” Í samræmi við þessa ákvörðun hélt hópur sjöunda dags aðventista til landsins árið 1894 og valdi 12.000 ekra bú. Á ráðstefnunni árið 1895 voru prestur C. B. Tripp og kona hans, W. H. Anderson og kona hans og Dr. A. S. Carmichael valdir sem trúboðar á þetta fjarlæga svæði. Þeir hófu strax undirbúning fyrir langferðina og eftir farsæla siglingu komu þeir á áfangastað sinn 26. júlí 1895.

GSAM 438Gullströndin

GSAM 438.1Í nokkur ár hafði kall Makedóníu um hjálp borist sjöunda dags aðventistum frá vesturströnd Afríku. Áhugi hafði vaknað fyrir sannleikanum við lestur aðventistaprentaefna, en ekki fyrr en árið 1894 eða þar um bil var send hjálp. Þá voru prestur Sanford og herra Rudolph boðaðir af nefnd Almennu ráðstefnunnar til að hefja verkið sem svo lengi hafði beðið. Þeir hófu starf sitt á vettvangi með eldmóð og hugrekki. Ekki löngu síðar varð prestur Sanford hins vegar fyrir áhrifum hitasóttarinnar, sem var svo útbreidd þar að landið er kallað “gröf hvíta mannsins”. Hann fékk þrjú köst og neyddist þá til að snúa aftur til Ameríku til að lifa af. Aðrir voru sendir til Vesturstrandar, þar á meðal prestur D. U. Hale, Geo. F. Kerr og eiginkona hans og G. P. Riggs. Sá síðarnefndi var hins vegar orðinn svo veikburða af sjúkdómi að litið var á líf hans sem vonlaust, og hann flúði til Englands í þeirri von að loftsbreyting myndi gagnast honum; í því urðu hann og vinir hans fyrir vonbrigðum, því honum hrakaði smám saman, dó að lokum og var grafinn þar. Hann bíður einnig eftir komu Lífgjafans.

GSAM 438Indland

GSAM 438.212. janúar 1890 sigldi prestur Haskell frá Port Durban, á suðausturströnd Afríku, til Kalkútta, Indlands, Kína og Japans. Fyrir þessa siglingu hafði Percy T. Magan, ritari hans, gengið til liðs við hann. Tilgangur þessa ferðalags til Indlands var að “kanna svæðið” til að afla upplýsinga sem myndu gera þeim kleift að veita leiðbeiningar og ráðleggingar þegar virk trúboðsstörf sjöunda dags aðventista myndu hefjast á því svæði. Með það í huga að koma á fót trúboði í Indlandi mælti Almenna ráðstefnan árið 1893 með að Wm. Lenker færi til landsins sem bóksali. Í samræmi við þessa tillögu fór hann til Indlands og kynnti bókmenntir sjöunda dags aðventista. Síðar greindi herra Lenker frá því að hann og fjórir aðrir hefðu, fram til ársins 1896, farið um ýmsa hluta Indlands til sölu og selt útgáfur að verðmæti 10.000 dollara. Til að sýna áhugann sem vakinn var af bókunum sem seldar voru, bætti hann við að meðan hann var á ferð um nágrenni Madras á vesturströnd Indlands, “hefði innfæddur prédikari gengið sextíu mílur til að kaupa eintak af Thoughts on Daniel and the Revelation.”

GSAM 439Georgia Burrus í Indlandi

GSAM 439.1Árið 1895 lagði fröken Georgia Burrus af stað frá Kaliforníu til Indlands. Um leið og hún kom þangað hóf hún strax að læra bengölsku og skömmu síðar hóf hún trúboðsstörf. Fram til ársins 1896 höfðu nokkrir einstaklingar hafið að halda hvíldardag Drottins vegna tengsla við starfsfólk okkar.

GSAM 439.2Vinnumennirnir á akrinum árið 1896 voru prestur D. A. Robinson og kona hans. Fröken May Taylor og fröken Georgia Burrus störfuðu sem biblíuverkamenn. Herra Lenker og herra Masters voru sölumenn. Hentug bygging hafði verið tryggð fyrir trúboðshúsið, og kallið hafði farið til heimalandsins eftir læknum, hjúkrunarfræðingum og frekari aðstoð til að mæta þeim þörfum sem hvíldu á þeim. Þessu kalli svaraði prestur Brown ásamt öðrum. Bæði hann og prestur D. A. Robinson dóu í Karmatar í Bengal í Indlandi í lok desember 1899.

GSAM 439Hawaii, Sandvíkur-eyjar

GSAM 439.3Árið 1884 fóru herra La Rue og Henry Scott, á eigin kostnað, sem trúboðar til Hawaii. Þeir hófu störf sín með persónulegu trúboðastarfi og bókasölu. Þetta vakti svo mikinn áhuga á eyjunni að Almenna ráðstefnan samþykkti í nóvember 1885 að prestur Wm. Healy færi næstu árstíð til Hawaii til að starfa þar, og að óskað yrði eftir að Kaliforníuráðstefnan lánaði tjald í því skyni. Þannig útbúinn hélt prestur Healy, ásamt þeim sem þegar voru á eyjunni, tjaldfundi sumarið 1886. Í kjölfar þessa starfs tóku nokkrir einstaklingar við boðskapnum. Herra La Rue dvaldi í Honolulu til ársins 1889, þegar hann lagði af stað til Hong Kong í Kína.

GSAM 440Kínversk störf á Hawaii

GSAM 440.1En lítið kennimannsstarf var veitt eyjunni þar til Almenna ráðstefnan kom saman í mars 1895, þegar ákveðið var að “prestur Gates og eiginkona hans, ásamt herra og frú Brand sem kennarar fyrir Kínverja, færu til Honolulu til að hefja trúboðsstarf.” Kennsla hófst strax og prestur Gates, þrátt fyrir veikt heilsufar, gerði allt sem hann gat til að ýta verkinu áfram. Læknir og hjúkrunarfræðingar fylgdu fljótlega trúboðunum og starfið í þeim hluta boðskaparins hófst af krafti.

GSAM 440Yfirlit yfir trúboð, 1. janúar 1903

GSAM 440.2Skýrsla ritara erlendra trúboða, lögð fram 31. desember 1902, lýsir starfi boðskaparins utan Bandaríkjanna á eftirfarandi hátt:—

GSAM 440.3Ástralska sambandsráðstefnan, sem samanstendur af ráðstefnum Victoria, New South Wales, Nýja-Sjálands, Queensland, Suður-Ástralíu, Tasmaníu og Vestur-Ástralíu.

GSAM 440.4Evrópska almenna ráðstefnan, sem samanstendur af Þýsku sambandsráðstefnunni, Vestur-Þýskalandi, Austur-Þýskalandi, Suður-Þýskalandi, Hollandi og flæmsku Belgíu, Austurríki-Ungverjalandi og Balkanskaga-ríkjunum, Þýska Sviss, Suður-Rússlandi, Norður-Rússlandi og Mið-Rússlandi.

GSAM 440.5Skandinavíska sambandsráðstefnan, sem samanstendur af Danmörku, Noregi, Svíþjóð, Finnlandi og Íslandi.

GSAM 441.1Breska sambandsráðstefnan, sem nær yfir Norður-England, Suður-England, Írland, Skotland og Wales.

GSAM 441.2Franska-latneska sambandsráðstefnan, sem nær yfir franska Sviss, Frakkland og Ítalíu.

GSAM 441.3Austurlenska trúboðið, sem nær yfir Egyptaland, Sýrland og Tyrkland.

GSAM 441.4Suður-Afríku-sambandsráðstefnan, sem nær yfir Cape Colony, Natal-Transvaal, Basutoland og Matabeleland.

GSAM 441.5Ýmislegt: Bermúda, Brasilía, Breska og Hollenska Gvæjana, Mið-Ameríka (Suður), Kína, Fiji, Indland, Jamaíka, Japan, Minni Antillseyjar, Mexíkó, Nyassaland, Pitcairn, Púertó Ríkó, Río de la Plata, Raratonga, Samoa, Félagseyjar, Sumatra, Tonga, Trinidad, Vesturströnd (Suður-Ameríka) og Vesturströnd (Afríka).

GSAM 441.6Fjöldi virkra starfsmanna á þessum mismunandi sviðum, þar á meðal kennimanna, leyfisbréfshafa, biblíuverkamanna, bóksala og sölumanna, er 754.

GSAM 441Stefnulegir staðir stofnaðir

GSAM 441.7Úr þessum stuttu yfirlýsingum um trúboð okkar getum við sagt, eins og ritari erlendra trúboða sagði árið 1896:

GSAM 441.7“Með þessum strategísku stöðvum sem boðskapurinn nú hefur náð til í nánast hverju horni heimsins getur Guð, með óendanlegum mætti sínum, fullkomnað stórt og voldugt verk á mjög skömmum tíma. Hann mun stytta verkið sitt í réttlæti.”