Kafli 20 — Fórnir í fyrstu verkunum

GSAM 311.1“Safnið helgum mínum til mín; þeim sem hafa gert sáttmála við mig með fórn. Og himnarnir munu kunngera réttlæti hans: því Guð er dómari sjálfur.”¹

GSAM 311.2Í Review and Herald, 3. júní 1902, lesum við:

GSAM 311.2“Þeir sem hefja störf á þessum tíma vita tiltölulega lítið um sjálfsafneitun og sjálfsfórn þeirra sem Drottinn lagði byrði verks síns á í upphafi. Reynslu fortíðarinnar ber að segja þeim aftur og aftur; því þeir eiga að halda verkinu áfram með sömu auðmýkt og sjálfsfórn sem einkenndi hina sönnu starfsmenn í fortíðinni.”

GSAM 311.3Aftur, í Testimonies for the Church, bindi 7, finnum við þessi orð:

GSAM 311.3“Við erum að nálgast endalok sögu þessa heims, og hin ýmsu svið Guðs verknaðar verða að vera færð áfram með mun meiri sjálfsfórn en enn hefur komið fram.”²

GSAM 311.4Aðstæðurnar sem leiddu til þess að prestur Bates var hvattur árið 1846 til að skrifa og gefa út sína fyrstu bók um hvíldardagsmálið hafa þegar verið nefndar. Einnig hefur verið vikið að erfiðu ástandi prests James White þegar hann hóf árið 1849 útgáfu tímaritsins sem kallast The Present Truth.

GSAM 311Bæklingur um The Opening Heavens

GSAM 311.5Eftir sýnina sem frú White fékk í Topsham í Maine haustið 1846, þegar henni voru sýndar nokkrar reikistjörnur, undirbjó prestur Bates handrit að bæklingi um The Opening Heavens. En mikil þörf var á fjármunum til útgáfu hans. Til að mæta þessari eftirspurn tók systir sem bjó í Massachusetts, og hafði nýlokið við að búa til og leggja nýtt tuskuteppi, upp teppið, seldi það og gaf ágóðann til prests Bates, sem gerði honum kleift að gefa út aðra bók sína.

GSAM 312Bæklingur um innsiglingarverkið

GSAM 312.1Eftir sýn yfir innsiglingarverkið, sem gefin var í Dorchester í Massachusetts 18. nóvember 1848, skrifaði prestur Bates þriðja bæklinginn, sem bar heitið A Seal of the Living God. Hér stóð hann aftur frammi fyrir því vandamáli að hafa engan pening til prentunar. Ung ekkja, sem frétti af þessu, seldi lítið hús sem hún átti úti á landi og gaf presti Bates helminginn af kaupverðinu. Þannig gat hann aftur greitt fyrir prentun bókar.

GSAM 312Kröfur útgáfustarfsins

GSAM 312.2Á árunum 1851–52 var Advent Review and Sabbath Herald prentað í Saratoga Springs í New York. Þar veitti herra Thompson presti White og eiginkonu hans ókeypis húsnæði; og með lánuðum húsgögnum fengu þau aftur tækifæri til að koma sér fyrir.

GSAM 312.3Á þessum tíma fjölgaði trúuðum á sannleika okkar tíma og með þeirri fjölgun kom eftirspurn eftir persónulegu starfi prests White og frúar hans. Þetta, ásamt ritstjórnarvinnunni, skapaði eftirspurn eftir skrifstofuaðstoð. Rétt á þeim tíma fundu aðrir sig knúna til að aðstoða við ritstörfin. Sem dæmi um hvernig Drottinn vinnur í samræmi við trú fólks síns og reisir upp starfsmenn á tímum þarfar, gefum við hér reynslu einnar dyggrar systur, frúar Rebecca Smith frá West Wilton, N.H.:—

GSAM 312.4Eftir að tíminn leið, óskuðu sonur hennar Uriah og dóttir Annie R. mjög eftir því að fara í skóla, svo að þau gætu undirbúið sig til kennslu. Móðir þeirra óttaðist að börnin væru að færast út í heiminn, og í raun var ótti hennar ekki alveg órökstuddur. Ást móðurinnar var svarað af börnunum.

GSAM 313Uriah Smith við Phillips-akademíuna

GSAM 313.1Frá 1848 til 1851 sótti sonurinn Phillips-akademíuna í Exeter, N.H., þar sem nemendur fóru í gegnum fyrsta ár háskólanáms, svo að þeir væru eitt ár á undan þegar þeir hófu háskólagöngu. Þessu námi lauk hann. Árið 1851 vann hann til að afla sér peninga til að geta farið í háskóla, en þar sem vinnuveitandi hans varð gjaldþrota, missti hann peningana og því varð að leggja til hliðar þá löngu geymdu áætlun um háskólanám.

GSAM 313Fröken Smith í kvennaskóla

GSAM 313.2Á meðan Uriah var við akademíuna sótti systir hans ungmeyjaskóla í Charlestown í Massachusetts. Námskeiði hennar þar var næstum því lokið og þar sem hún var að fara að ljúka skólagöngu sinni, fengu hún og bróðir hennar tilboð um að kenna við akademíu í Mt. Vernon í New Hampshire í þrjú ár, fyrir 1.000 dali á ári, með fæði og húsnæði.

GSAM 313.3Um þetta leyti tók móðirin upp “sannleika okkar tíma”. Bænir hennar voru nú, ef mögulegt var, einlægari og ákafari en nokkru sinni fyrr fyrir börn hennar. Prestur Bates heimsótti West Wilton, og fyrir honum lagði frú Smith fram málefni barna sinna, og afturhvarf þeirra varð bænarefni. Prestur Bates var að undirbúa að halda samkomur í Somerville, Massachusetts, eftir nokkra daga, í húsi Pauls Folsom, og frú Smith átti að skrifa dóttur sinni og bjóða henni að sækja samkomuna. Á meðan áttu prestur Bates og móðirin að biðja þess að Guð myndi hreyfa við hjarta hennar svo hún færi á samkomuna.

GSAM 313Tveir draumar rætast

GSAM 313.4Prestur Bates hafði aldrei verið í herberginu þar sem fundurinn átti að vera haldinn og vissi því ekkert um staðsetningu þess. Nóttina fyrir fundinn dreymdi hann að hann væri í herberginu og að öll sæti væru upptekin nema það sem var rétt við dyrnar. Hann dreymdi einnig að hann hefði skipt um efni frá því sem hann ætlaði að tala um og talaði um helgidómsmálið; að þau hefðu sungið fyrsta sálminn, beðist fyrir og sungið annan sálm, og hann hefði rétt opnað Biblíuna sína og væri að lesa, “Tvö þúsund þrjú hundruð daga, þá skal helgidómurinn hreinsaður verða,” og benti á mynd helgidómsins á töflunni þegar hurðin opnaðist, og ung kona gekk inn og settist í tóma stólinn. Hann dreymdi einnig að konan væri Annie R. Smith, og að hún hefði strax orðið áhugasöm og tileinkað sér sannleikann.

GSAM 314.1Fundur prests Bates var á hvíldardeginum (laugardegi), og þar sem engin skólaganga var þennan dag sagði Annie: “Bara til að gleðja mömmu mína, fer ég.” Nóttina fyrir þann hvíldardag dreymdi hana að hún færi og væri sein; að þegar hún kom að dyrunum hafði verið sunginn fyrsti sálmurinn, bæn hafði verið borin upp, og þeir voru rétt að ljúka öðrum sálminum; að þegar hún gekk inn tók hún eftir að allir stólarnir voru uppteknir nema sá sem var við dyrnar; að hávaxinn, göfugur, vingjarnlegur ræðumaður var að benda á kort sem hún hafði aldrei séð áður og var að endurtaka, “Tvö þúsund þrjú hundruð daga, þá skal helgidómurinn hreinsaður verða.” Hana dreymdi að það sem hann sagði hefði heillað hana mjög og að það væri sannleikurinn.

GSAM 314.2Hún lagði af stað á fundinn með góðum fyrirvara en missti veginn, svo hún kom ekki þangað fyrr en söngur síðasta erindis annars sálms var hafinn. Þegar hún gekk inn var allt nákvæmlega eins og hún hafði séð í draumnum, og sami maðurinn úr draumi hennar var að endurtaka, á sama hátt, textann úr Daníelsbók 8:14. Það snart hjarta hennar samstundis með sannfæringu.

GSAM 314.3Prestur Bates hafði ekki hugsað um draum sinn fyrr en hún gekk inn um dyrnar og settist. Hann hafði undirbúið sig til að tala um annað efni, en hugur hans hvíldi á spurningunni um helgidóminn. Á meðan hann endurtók textann rifjaðist draumur hans skyndilega upp fyrir honum, og hann bað þögulega um hjálp til að tala til hjartna áheyrenda sinna. Hann hafði mikið frelsi við að skýra það að hinn tiltekni tími var liðinn, sem Annie þekkti vel. Þá flutti hann sannleikann um boðskap þriðja engilsins og hvíldardaginn.

GSAM 315Annie Smith tekur við sannleikanum

GSAM 315.1Þegar hann sló fundinn á enda gekk hann til Annie og sagði: “Ég held að þetta sé dóttir systur Smith frá West Wilton. Ég hef aldrei séð þig áður, en andlitið þitt virðist kunnuglegt. Mig dreymdi um að sjá þig í gærkvöldi.” Þá sagði Annie frá draumi sínum. Hún yfirgaf fundinn með breyttum tilfinningum og löngunum, því hún hafði þá og þar samþykkt sannleikann um hvíldardaginn.

GSAM 315.2Hún sneri aftur til kvennaskólans, pakkaði farangrinum sínum og fór heim. Þegar hún frétti af áhyggjum prests White í útgáfu og erfiði hans við prédikun, fann hún að Guð kallaði hana til að fara og aðstoða hann við skrifstofustörf. Í ágúst 1851, þegar blaðið var flutt frá París til Saratoga Springs í New York, fór fröken Smith þangað sem ein af starfsmönnum.

GSAM 315Fórn og helgun

GSAM 315.3Í Review, bindi 2, nr. 7, eru nokkrar línur úr pennanum hennar sem lýsa tilfinningum hennar eftir að hún hafði horfið frá fyrri áætlunum sínum til að helga sig hinu hógværa, óáberandi starfi. Hún segir:

GSAM 315.3“Ég treysti því að ég hafi yfirgefið allt til að fylgja Lambinum hvert sem hann leiðir veginn. Jarðlífið hefur algerlega glatað aðdráttarafli sínu. Vonir mínar, gleði mín, ástir mínar, eru nú allar miðaðar að himinlegum og guðlegum hlutum. Ég vil engan annan stað en að sitja við fætur Jesú og læra af honum—ekkert annað starf en að vera í þjónustu himneska föður míns—engan annan unað en frið Guðs sem er umfram allan skilning.”

GSAM 315.4Hjálp systur Annie í skrifstofunni sem prófarkalesari o.s.frv. var tímanlega. Í þrjú ár vann hún trúfastlega og afkastamikið, og fékk aðeins fæði og fatnað. Í lok þess tímabils hafði berklaveiki merkt hana sem fórnarlamb sitt. Á meðan á eyðileggingu þessa langvinnu og banvænu sjúkdóms stóð skrifaði hún nokkur falleg ljóð, þar af var það sætasta “Home Here and Home in Heaven”, inngangurinn að því, sem var skrifaður daginn áður en hún lést, 26. júlí 1855, lýsir svo vel náðargjöfum einfaldleika og auðmýktar sem svo ríkulega þróuðust í eðli hennar að við getum ekki stillt okkur um að birta hann í heild:

GSAM 316Heimilishald undir erfiðleikum

GSAM 316.3Í apríl 1852 fluttist prestur White frá Saratoga Springs til Rochester í New York. Það var í þessari borg, á Mt. Hope Avenue 124, sem þau tóku fyrst til heimilis með eigum sem keyptar voru í stað þess að láta lána sér. En svo miklar voru áhyggjur þeirra um að gera útgáfustarfið farsælt, svo að blaðið gæti komið út reglulega og sannleikurinn borist víða, að þau neituðu sér um mörg af venjulegum þægindum lífsins.

GSAM 316.4Hvernig þau hófu heimilishald á þessum tíma geturðu lesið um í eftirfarandi einkabréfi sem frú White skrifaði fjölskyldu S. Howland 16. apríl 1852:—

GSAM 316.5“Við erum rétt að koma okkur fyrir hér í Rochester. Við höfum leigt gamalt hús fyrir 175 dali á ári. Prentvélin er í húsinu. Ef ekki væri fyrir það, þyrftum við að borga 50 dali á ári fyrir skrifstofuherbergi. Þú myndir brosa ef þú gætir litið inn til okkar og séð húsgögnin okkar. Við höfum keypt tvær gamlar rúmgrindur fyrir tuttugu og fimm sent hvora. Maður minn kom mér með sex gamla stóla, enga tvo eins, sem hann borgaði einn dollar fyrir, og fljótlega gaf hann mér fjóra aðra gamla stóla, án sætis, sem hann borgaði sextíu og tvö sent fyrir alla saman. Rammarnir voru sterkir, og ég hef sett sæti á þá úr þéttum bómullardúk. Smjör er svo dýrt að við kaupum það ekki, né getum við leyft okkur kartöflur. Við notum ávaxtasósu í stað smjörs og rófur í stað kartaflna. Fyrstu máltíðir okkar borðuðum við á bretti fyrir arinopið sem var sett ofan á tvær tómar hveititunnur. Við erum reiðubúin að þola skort ef Guðs verk getur færst áfram. Við trúum að hönd Drottins hafi verið í því að við kæmum hingað. Það er stórt svið til vinnu en fáir vinnumenn. Síðasta hvíldardag var samkoma okkar frábær. Drottinn hressti okkur með nærveru sinni.”

GSAM 317Gjafmildi trúaðra

GSAM 317.1Í fyrsta tölublaði Review, prentuðu í Rochester 6. maí 1852, þegar hann talaði um flutninginn frá Saratoga til Rochester, sagði prestur White:

GSAM 317.2“Bræðurnir hafa útvegað fé til að styðja blaðið umfram væntingar okkar. Og þótt útgjöld okkar við flutninginn frá Saratoga Springs og við að hefja útgáfu blaðsins í þessari borg hafi verið töluverð, erum við engu að síður skuldlausir.”

GSAM 317Fórn vinnumanna

GSAM 317.3Í viðskiptaorðsendingu í 12. tölublaði, 14. október, lesum við:

GSAM 317.3“Ritstjórnin er hins vegar ekki í skuld, af þeirri ástæðu að bræður Belden og Stowell, sem hafa unnið í ritstjórninni síðustu sex mánuði, hafa fengið aðeins örlítið umfram fæði sitt. Aðrir sem unnið hafa að sama verki hafa ekki fengið meira en þeir. Það mun vissulega vera ánægjulegt fyrir alla vini sannleika okkar tíma að hjálpa til við að bæta upp tekjumissinn, svo að þeir sem hafa unnið hörðum höndum, einkum í fjarveru okkar, í veikindum, við útgáfu Review and Herald, fái sæmilega framfærslu.”

GSAM 317Nýir trúaðir í Rochester, N.Y.

GSAM 317.4Á sumri ársins 1852, þegar útgáfustarfið var komið vel af stað í Rochester, fóru prestur White og eiginkona hans í þriggja mánaða ferð með hest og vagn austur til Bangor í Maine, þar sem þau héldu samkomur og heimsóttu dreifða hvíldardagshaldara á leiðinni. Áður en þau sneru aftur, frá og með 26. september, hélt prestur J. N. Andrews röð prédikana á Mt. Hope Avenue 124. Á þessum tíma tóku átta fyrsta dags aðventistar við sannleika okkar tíma, og var rithöfundurinn einn þeirra.

GSAM 318Oswald Stowell læknaður

GSAM 318.1Eitt föstudagskvöld í október komu prestur White og eiginkona hans heim úr austurferð sinni. Daginn eftir (hvíldardag) sáum við þau í fyrsta sinn á hvíldardagssamkomunni. Á þessum tíma var prentari Oswald Stowell haldinn mjög alvarlegri brjósthimnubólgu og læknir hans hafði gefist upp og talið hann á barmi dauðans. Læknirinn sagði að hann gæti “ekkert gert fyrir hann”. Á meðan á samkomunni stóð var Oswald í herbergi við hliðina og í miklum líkamlegum kvalarverkjum. Að lokinni samkomu sendi hann inn beiðni um að bænir yrðu færðar fyrir hann. Ég var, ásamt öðrum, boðinn til að taka þátt í bænatíma. Við krupum við rúmstokkinn hans og á meðan bænir voru færðar, smurði prestur White hann með olíu “í nafni Drottins”. Það var áþreifanleg nærvera Guðs anda og hann var samstundis læknaður. Þegar við stóðum upp úr bæn var hann sestur upp í rúminu, sló sér um hliðar sínar, sem áður höfðu verið svo sársaukafullar, og sagði: “Ég er algerlega læknaður. Ég mun geta unnið við handpressuna á morgun.” Tveimur dögum síðar gerði hann það.

GSAM 318Sýn frú White í viðurvist hópsins í Rochester

GSAM 318.2Sú sama blessun sem læknaði bróður Stowell féll í enn ríkari mæli á frú White, og þegar prestur White sneri sér að henni og leit á hana, sagði hann: “Ellen er í sýn; hún andar ekki meðan hún er í þessu ástandi. Ef einhver ykkar vill sannreyna þetta, er ykkur frjálst að skoða hana.” Hún var í sýn þannig í um það bil klukkustund og tuttugu mínútur. Á meðan hún var í því ástandi talaði hún orð og stundum heilar setningar; en við nákvæmustu athugun var enginn andardráttur greinanlegur í líkama hennar.

GSAM 319Sýn um gang mála fjarverandi meðlims

GSAM 319.1Eftir að frú White kom úr þessari sýn vitnaði hún um það sem hún hafði séð. Áður en prestur White og eiginkona hans sneru aftur úr austurferð sinni hafði einn úr hópi okkar yfirgefið borgina og var á viðskiptalegri ferð í Michigan-fylki. Hann var því ekki viðstaddur á þessum fundi og hafði aldrei séð prest White né eiginkonu hans. Þegar hún sagði frá sýninni sagði frú White okkur, meðal annars, það sem hún sá varðandi mann sem, á meðan hann var á ferð og fjarri heimili sínu, talaði mikið um lögmál Guðs og hvíldardaginn, en braut á sama tíma eitt af boðorðunum. Hún sagði að hann væri maður sem hún hafði aldrei hitt, en hún trúði því að hún myndi sjá hann einhvern tíma, þar sem málefni hans hafði verið opinberað henni. Enginn okkar hélt þó að hann væri nokkur sem við þekktum.

GSAM 319.2Um það bil sex vikum eftir hina fyrrnefndu sýn kom bróðirinn sem áður var nefndur heim frá Michigan. Um leið og frú White leit á andlit hans sagði hún við eina systur: “Þetta er maðurinn sem ég sá í sýninni, sem ég sagði ykkur frá.” Þegar frú White sagði bróðurnum frá sýninni, í viðurvist konu hans og nokkurra annarra, sagði hún við hann: “Eins og Natan sagði við Davíð: ‘Þú ert maðurinn.’” Hann gerði þá nákvæmlega það sem Páll sagði að sumir myndu gera þegar þeim er bent á syndir sínar með spádómsgjafinni: “En ef allir spá og einhver vantrúaður eða ófróður kemur inn, þá verður hann sannfærður af öllum, hann er dæmdur af öllum; og þannig verða leyndardómar hjarta hans ljósir; og þannig mun hann falla fram á andlit sitt og tilbiðja Guð og játa að Guð sé sannarlega í ykkur.”³ Eftir að hafa hlustað á frásögn frú White af misgjörðum sínum, féll þessi bróðir á kné fyrir framan eiginkonu sína og sagði með tárum við hana og fáa sem þar voru: “Guð er sannarlega með ykkur,” og gerði síðan fullkomna játningu á háttsemi sinni meðan hann dvaldi í Michigan, um brot á sjöunda boðorðinu eins og það var opinberað þegar það átti sér stað, yfir fimm hundruð mílur í burtu.

GSAM 320.1Þannig gáfu nokkrar vikur okkur sterka staðfestingu á vitnunum. Ekki aðeins var okkur leitt til að segja að þær hefðu verið framkallaðar af einhverri yfirnáttúrulegri mátt, heldur að þær kæmu frá uppsprettu sem á engan tvíræðan hátt fordæmdi menn fyrir syndir sínar.

GSAM 320Uriah Smith tengist ritstjórn Review

GSAM 320.2Það var á meðan á útgáfu þriðja bindis Review stóð sem Uriah Smith hóf að halda hvíldardaginn og tengdist ritstjórnarskrifstofu Review, þar sem hann var rithöfundur og ritstjóri í svo mörg ár. Fyrsta verk hans sem birtist í blaðinu var ljóð með titlinum “The Warning Voice of Time and Prophecy”, sem kom út 17. mars 1853.

GSAM 320.3Prestur Smith heyrði boðskap þriðja engilsins fyrst á ráðstefnu sem haldin var í Washington, N.H., 10.–12. september 1852. Þegar hann sneri heim til West Wilton rannsakaði hann vandlega það sem hann hafði heyrt og hóf að halda sjöunda daginn, fyrsta hvíldardaginn í desember 1852. Hann gekk til liðs við ritstjórn Review-blaðsins í Rochester, N.Y., 3. maí 1853, þar sem hann og systir hans Annie unnu fyrir fæði og fatnaði í stað þess að kenna í einkaskóla fyrir 1.000 dali á ári og fæði. Slíkar voru nokkrar af þeim fórnum sem færðar voru til að koma á fót verki þriðja engilsins á fyrstu starfsárunum.

GSAM 320Vígður kennimaður

GSAM 320.4Um það bil árið 1863 hóf prestur Smith að beita gjöf sinni í opinberum ræðum. Árið 1866 var hann vígður sem kennimaður fagnaðarerindisins, og eftir það starfaði hann mikið á tjaldsamkomum og ráðstefnum í ýmsum fylkjum frá Atlantshafi til Kyrrahafs, sem og í prestastörfum í Battle Creek-kirkjunni, sem var heimakirkja hans. Eftir opnun Battle Creek-háskólans kenndi hann meira og minna í biblíudeild þeirrar stofnunar. Í þágu Review and Herald fór hann yfir Atlantshafið árið 1894 og heimsótti ýmis lönd í Evrópu. Á meðan hann var í Sýrlandi fékk hann hita, og hann náði aldrei fullum bata eftir áhrif hans.

GSAM 321Fimmtíu ár óþreytandi vinnu

GSAM 321.1Frá 1853 til 1903, í hálfa öld, hafði prestur Smith nánast samfellda ritstjórnartengingu við Advent Review and Sabbath Herald; og um stærstan hluta þeirrar tíðar hafði hann alla ritstjórn blaðsins. Jafnvel á dánardegi sínum, þegar hann féll niður af heilablóðfalli, var hann á leiðinni í skrifstofuna með efni sem hann hafði undirbúið til prentunar. Hann lagði einnig fram nokkur mikilvæg bindi til bókmennta trúfélagsins. Meðal þessara verka eru Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, stækkað bindi um Sanctuary and Twenty-three Hundred Days, The Marvel of Nations og Modern Spiritualism. Fyrsta bindið var að mestu skrifað á tímabilinu frá klukkan níu um kvöldið til miðnættis, eftir að daglegum ritstjórnar- og skrifstofustörfum lauk.

GSAM 321Andlát prests Smith

GSAM 321.2Líf hans var gagnlegt og vel varið. Hann hvílir frá verkum sínum, sofnaður í Jesú 6. mars 1903. En um hann má með sanni segja: “Verkin hans fylgja honum,” og þótt hann sé látinn, talar hann enn.