Kapitel 12 — D’Enttäuschung—Dat Bittert Buch

GSAM 185.1“Ech hu dat klengt Buch aus der Hand vum Engel geholl a et opgefriess; a et war an mengem Mond esou séiss wéi Hunneg; a soubal ech et opgefriess hat, gouf mäi Bauch batter. An hien sot zu mir: Du muss nach viru ville Vëlker, a Natiounen, a Sproochen, a Kinneken nees prophezeien. An et gouf mir e Schilfrouer wéi e Stab ginn; an den Engel stoung a sot: Stéi op a mooss de Tempel vu Gott, den Altar an déi, déi doranner anbeten.”¹

GSAM 185.2An der helleger Schrëft bedeit d’“Iessen” vun engem Buch d’Empfänken vun der Wourecht, fir se un anerer weiderzeginn, wéi een et bei Hesekiel gesäit, wou dem Prophet eng “Buchrull” gewisen gouf, an et gouf him gesot: “Iess dës Rull, a géi a schwätz zum Haus Israel.” Nodeems hien d’Rull giess hat, seet hien: “Da hunn ech se giess; an et war an mengem Mond wéi Hunneg fir Séiss.”²

GSAM 185.3De Prophet Jeremia benotzt dës selwecht Figur: “Deng Wierder goufen fonnt, an ech hunn se giess; an däi Wuert war fir mech d’Freed an d’Freed vu mengem Häerz.”³ Aus dëser Sprooch léiere mir, datt d’“Séissheet” vum Buch beim Iessen d’Freed an d’Zefriddenheet duerstellt, déi déi erliewen, déi sech esou vum Wuert vum Här nähren.

GSAM 185D’Buch: éischter séiss, duerno batter

GSAM 185.4Dat Buch, dat an der Offenbarung 10 ernimmt gëtt, vun deem et heescht, datt et fir deen, deen et ësst, esou séiss wéi Hunneg war, mee soubal et giess gouf, “batter” war (oder, wéi e puer iwwersetzen, “soubal ech et verdaut hat, war et an mengem Mo picra”⁴), war dat Buch, aus deem den Engel, op Autoritéit vun deem, deen de Himmel, d’Äerd an d’Mier gemaach huet, ausgeruff huet: “D’Zäit gëtt et net méi.” Dat Iessen vun dësem Buch muss also d’freedeg Akzeptéiere vun der Zäitproklamatioun duerstelle. Déi plötzlech Bitterkeet vum Bissen fir déi, déi et iessen, muss de traurege Kontrast an hirer Erfarung duerstelle, nodeems d’Zäit vum Buch eriwwer ass an si sech an hiren Erwaardungen déif enttäuscht fannen.

GSAM 186D’Zäitproklamatioun e séissen Bëss

GSAM 186.1D’Proklamatioun vun der Zäit am Joer 1844 war wierklech eng freedvoll Noriicht fir déi, déi gegleeft hunn, an déi ouni Zweiwel esou séier eng éiweg Erliéisung vun allen Uleien, Leed a Trauregkeeten vun dëser sënneger Welt erwaart hunn. De Gedanke, datt si an e puer kuerze Wochen verherrlecht, onstierflech gemaach a mat hirem Kinnek an der gëllener Stad vu Gott wieren, war wierklech séileninspiréierend. Wéi ee vun deenen, déi dës Erfarung hat, ausgedréckt huet: “Déi, déi Jesus oprecht gär hunn, kënnen d’Gefiller vun deenen verstoen, déi mat déifstem Interesse op d’Kommen vun hirem Erléiser gewaart hunn.... Mir sinn dëser Stonn mat enger roueger Feierlechkeet entgéintgaangen. Déi wierklech Gleewege hu sech an enger séisser Gemeinschaft mat Gott gerouegt, als Virgeschmaach vum Fridden, deen hinnen an der heller Zukunft zoukomme sollt. Déi, déi dës Hoffnung an dëst Vertrauen erlieft hunn, kënnen déi wäertvoll Stonnen vum Waarden ni vergiessen.”

GSAM 186.2Déi besonnesch schwiereg Positioun vun deenen, déi um eeleften Dag vum siwenten Mount nach an dëser däischterer Welt vun der Prüfung a Versuchung waren, wou si de Spott, d’Hohn a d’Lächerlechkeet vun deenen entgéintgesinn hunn, déi si e puer Stonnen virdrun dozou opgeruff haten, sech op d’Begéinung mat hirem Här virzebereeden, fënnt eng passend Illustratioun am Fall vun der Maria, wéi si “baussen bei der Gruft stoung a gekrasch huet;” an wéi d’Engelen si mat der Fro ugeschwat hunn: “Fra, firwat weenest du?” huet si hinnen geäntwert: “Well si hunn mäi Här ewechgeholl, an ech weess net, wou si hien geluecht hunn.”⁵

GSAM 187Enttäuscht, awer net entmutegt

GSAM 187.1Déi, déi dës schwiereg Zeen duerchgemaach hunn, hunn iwwer si gesot:

GSAM 187.1“Mir waren ratlos a enttäuscht, hu awer net op eise Glawen verzicht. Mir haten d’Gefill, eis Plicht erfëllt ze hunn; mir waren eisem deiere Glawen gerecht ginn; mir waren enttäuscht, awer net entmutegt. Mir haten onbegrenzt Gedold gebraucht, well et vill Spötter goufen. Mir goufen dacks mat hohnësche Bemierkungen op eis fréier Enttäuschung begréisst. ‘Dir sidd nach net eropgaangen; wéini erwaart Dir eropzegoen?’ an ähnlech Sarkasmen goufen dacks op eis entlooss vun eise weltleche Bekannten, an och vun e puer professéierte Chrëschten, déi d’Bibel akzeptéiert hunn, awer net geléiert hunn, hir grouss a wichteg Wourechten ze verstoen. D’Stierflechkeet huet nach ëmmer un eis geklammert; d’Effekter vum Fluch waren iwwerall ronderëm eis. Et war schwéier, déi nervend Suergen vum Liewen erëm op eis ze huelen, vun deene mir geduecht haten, datt mir se fir ëmmer ofgeluecht hätten.”

GSAM 187Am Verglach mat den enttäuschten Jünger

GSAM 187.2Déi Gefiller vun esou Leit, am Verglach mat hirer Freed a Jubel vun e puer Stonnen virdrun, mussen fir si wéi déi schaarf Bitterkeet vun der Picra gewiescht sinn. D’Welt ronderëm huet geduecht, wéi et ouni Zweiwel d’Massen no der Kräizegung vum Christus geduecht hunn, datt d’Gläiweger elo hiren Glawen opginn an sech um Spott iwwer hir eege vermeintlech Dämlechkeet bedeelegen géifen. Si hunn awer ganz séier zu hirer Iwwerraschung geléiert, datt d’Léift fir d’Erscheinen vum Här net einfach aus de Gefiller vun deenen ewechzehuelen war, déi sech wierklech Gott geweit haten.

GSAM 187“Souz net mat de Spötter”

GSAM 187.3De Wee, deen dës eescht Leit agaange sinn, an hir Gefiller, ginn gutt duerch d’Wierder vum Prophet Jeremia definéiert, wou hien seet,

GSAM 187.3“Deng Wierder goufe fonnt, an ech hunn se giess; an däi Wuert war fir mech d’Freed an d’Freetsal vu mengem Häerz: well ech droen däin Numm, Här, Gott vun de Heerscharen. Ech hu mech net an der Versammlung vun de Spöttern gesat, nach hu ech mech gefreit; ech hu mech wéinst denger Hand eleng gesat; well du hues mech mat Empörung erfëllt. Firwat ass meng Péng bestänneg, a meng Wonn onheelbar, déi refuséiert geheelt ze ginn? Wäerts du fir mech ganz wéi e Lügner sinn, an wéi Waasser, déi ausgoen?”⁶

GSAM 188James White iwwer d’Enttäuschung

GSAM 188.1E puer kuerz Zitater vun e puer vun dëse Enttäuschten, awer hoffnungsvolle Leit, ginn eng gutt Iddi vun der Situatioun. Dat éischt ass vum Pastor James White, deen 1843 an 1844 ganz erfollegräich geschafft huet. Hien seet:—

GSAM 188.2“D’Enttäuschung iwwer d’Versträiche vun der Zäit war eng batter. Wierklech Gleewege haten alles fir Christus opginn an haten seng Präsenz wéi ni virdrun genoss. Si haten, wéi si geduecht haten, hir lescht Warnung un d’Welt ginn an haten sech méi oder manner vun der ongläiwiger, spotzeg Masse getrennt. An mat der gëttlecher Gnod iwwer si hunn si sech méi dozou gezunn gefillt, sech mat hirem séier erwaarten Här an de hellege Engelen ze vereenegen, wéi mat deenen, vun deenen si sech getrennt haten. D’Léift vum Jesus huet d’Séil erfëllt an huet aus all Gesiicht geschéngt, an mat onauszedréckleche Wënsch hunn si gebiet: ‘Komm, Här Jesus, a komm séier,’ mee hien ass net komm.

GSAM 188.3“Awer Gott huet säi Vollek net verlooss.... An mat besonnescher Kraaft a Tréischtegkeet hunn esou Passagen wéi déi folgend un d’Hebräer sech déif an d’Geeschter a Häerzer vun de gepréifte, waardende Leit ageprägt: ‘Wierft also net äert Vertrauen ewech, dat eng grouss Belounung huet. Dir braucht nämlech Gedold, sou datt dir, nodeems dir de Wëlle vu Gott erfëllt hutt, d’Verspriechen empfänkt. Nach eng kuerz Zäit, an deen, deen komme wäert, wäert kommen an sech net ophalen. Elo liewt de Gerechte duerch de Glawe; mee wann ee sech zeréckzitt, fënnt meng Séil kee Gefall un him. Awer mir si net vun deenen, déi sech zeréckzéien an an d’Verderwe falen; mee vun deenen, déi gleewen zur Rettung vun der Séil.’⁷ D’Haaptpunkte vun Interesse an dësem Deel vun der Helleger Schrëft sinn dës:—

GSAM 188.4“1. Déi Ugeschwate stinn an der Gefor, hiert Vertrauen op dat, wat si richteg gemaach hunn, opzeginn.

GSAM 189.1“2. Si haten de Wëlle vu Gott erfëllt a goufen an deen Zoustand vun der Prüfung bruecht, wou Gedold néideg war.

GSAM 189.2“3. Déi Gerechte sollten an dëser Zäit duerch de Glawen liewen, net duerch Zweifelen, ob si de Wëlle vu Gott gemaach hunn, mä duerch de Glawen un dat, an deem si de Wëlle vu Gott gemaach hunn.

GSAM 189.3“4. Déi, déi d’Prouf vum Glawen net aushalen, mä hiert Vertrauen op d’Aarbecht, an där si de Wëlle vu Gott erfëllt hunn, opginn a sech zeréckzéien, géifen de direkten Wee an d’Verderwe goen.”⁸

GSAM 189Vum N. Southard, Redakter vum Midnight Cry

GSAM 189.4Am Midnight Cry vum 31. Oktober 1844, ongeféier zéng Deeg no dem Ofschloss vun de 2300 Deeg, gouf d’Folgendes aus der Feder vum Redakter publizéiert:—

GSAM 189.5“Am Liicht vun allen Ëmstänn, déi mat dëser Beweegung verbonne sinn, vun de gesegnete Wierkungen, déi si op d’Geeschter vun de Kanner Gottes hat, an vum Hasse a Béiswëllegkeet, déi seng Géigner gewisen hunn, musse mir et als de richtege ‘Mëtternuechtsruuf’ ugesinn. An wann mir e puer Deeg hunn, an deenen eise Glawen op d’Prüfung gestallt gëtt, entsprécht dat nach ëmmer dem Gleichnis vun deenen zéng Jungfrauen; well nodeems si alleguer opgestanen an hir Lampe gereinegt haten, gouf et nach eng Zäit, an där d’Lampe vun de törichte Jungfrauen ausgoe géifen. Dat konnt net virum Oflaf vum zéngten Dag geschéien; well bis dohinner hätten hir Lampe gebrannt. Deen Dag muss also vergoen, fir datt déi törichte hire Glawen opginn, wéi och d’Joer 1843 huet misse vergoen, fir datt d’Waardezäit konnt ufänken. Eng kleng Verspéidung ass also kee Grond fir Enttäuschung, mä weist, wéi genau Gott bei der Erfëllung vu sengem Wuert ass. Loosst eis also d’Bekenntnis vun eisem Glawen ouni Wackelen festhalen; well hien treu ass, deen versprach huet.”

GSAM 189Vum Joseph Marsh, Redakter vum Voice of Truth

GSAM 189.6An der Voice of Truth vum 7. Nov. 1844, liesen mir:—

GSAM 189.7“Mir ginn gären zou, datt mir an der Natur vum Evenement, dat mir fir den zéngten Dag vum siwenten Mount erwaart haten, falsch waren; mee mir kënnen nach net zouginn, datt eise grousse Héchsterpriister op deem Dag net alles erfëllt huet, wat den Typ eis berechtegt huet ze erwaarden. Mir gleewen elo, datt hien et gemaach huet.”

GSAM 190.1Et gouf vun den Adventisten erwaart, datt op den zéngten Dag vum siwenten Mount 1844 déi zweedausenddräihonnert Deeg op en Enn géifen goen, an datt op deem Dag de Christus säi priesterlecht Wierk ofschléisse géif an op d’Äerd kommen, fir säi Vollek ze segnen. Eng méi spéit Ënnersichung huet gewisen, datt et den Ufank vu sengem Wierk vun der Botzung vum himmleschen Hellegtum war, deen op deem Dag stattfonnt huet, an net d’Fäerdegstellung vu sengem priesterleche Wierk.⁹ Amplaz d’Aarbecht vun der Botzung vum Hellegtum als Deel vun Christs Aarbecht als Priister ze betruechten, gouf behaapt, datt d’Botzung vum Hellegtum d’Reinigung vun der Äerd duerch Feier bei Christs Kommen wier. Wann net d’ganz Äerd, da op d’mannst d’Land Kanaan géif zu där Zäit gereinegt ginn.

GSAM 190Dat Hellegtum, dat fir d’Äerd gehalen gouf

GSAM 190.2Dës Iddi gëtt an engem Artikel vum Geo. Storrs am Midnight Cry vum 25. Abrëll 1844 ervirgehuewen. Hien freet: “Wat ass dat Hellegtum, dat gereinegt soll ginn? Meng fréier Meenung war, datt et d’ganz Äerd wier. Datt et e Bestanddeel vun der Äerd ass, gleewen ech nach ëmmer. Awer wéi en Deel? Dat ass d’Fro, déi ech probéieren ze beäntweren.”

GSAM 190.3Hien zitéiert d’Verspriechen un Abraham, d’Bestätegung dovunner un Isaak an d’Erneierung dovunner un Jakob, an duerno zitéiert hien dat Lidd vum Moses, komponéiert vun der Miriam no der Iwwerschreidung vum Roude Mier, an deem si gesongen hunn: “Du wäerts se eran bréngen an se op dem Bierg vun denger Ierfschaft planzen, op der Plaz, O Här, déi du dir gemaach hues, fir do ze wunnen, am Hellegtum, O Här, dat deng Hänn opgeriicht hunn.”¹⁰

GSAM 190.4Wann de Lieser dee uewe genannten Text genee mam Bericht iwwer seng Erfëllung vergläicht, deen de Psalmist verfaasst huet, da gesäit hien, datt et net seet, datt souguer d’Land Palestina dat Hellegtum ass. David seet, wann hien iwwer d’Leedung vun de Kanner Israels duerch de Här schwätzt: “Hien huet si op d’Grenz vu sengem Hellegtum bruecht, jo, op dëse Bierg, deen seng riets Hand kaaft hat.”¹¹ Am Lidd um Roude Mier gëtt et iwwer d’Land Kanaan gesot, datt et déi Plaz war, déi hien gemaach hat, fir “am Hellegtum ze wunnen.” Sou an dësem Zitat aus de Psalmen gëtt de Bierg Moriah, wou d’Hellegtum gebaut gouf, nëmmen “d’Grenz vu sengem Hellegtum” genannt. Awer an deemselwechte Psalm steet: “Hien huet de Stamm Juda, de Bierg Zion, deen hien gär hat, gewielt. An hien huet säi Hellegtum wéi héich Palais, wéi d’Äerd, déi hien fir ëmmer festgeluecht huet, gebaut.”¹²

GSAM 191D’Reinigung vum Hellegtum gëllt als d’Reinigung vun der Äerd

GSAM 191.1Am uewen genannten Artikel, nodeems dee vermeintleche Beweis zitéiert gouf, datt d’Äerd, oder op d’mannst d’Land vu Palestina, dat Hellegtum war, geet de Pastor duerno weider a freet: “Wéi gëtt dat Hellegtum gereinegt?” An de Wierder vum Prophet Micha äntwert hien: “Kuckt, de Här geet aus sengem Oert eraus, a geet erof, a trëppelt op d’Héichplazen vun der Äerd. An d’Bierger schmelzen ënner him, an d’Däller riessen op, wéi Wachs virum Feier, an wéi Waasser, dat iwwer e géien Ofhang erofgeschott gëtt.”¹³

GSAM 191.2Mat der Iddi, déi deemools allgemeng ugeholl gouf, datt d’Äerd dat Hellegtum wier, gesäit de Lieser direkt, firwat si ouni Zweiwel geduecht hunn, datt um Enn vun de 2300 Deeg de Här géif kommen a d’Äerd op déi vum Micha beschriwwen Manéier réinigéieren. An all der Oppositioun, déi géint d’Adventisten opgeworf gouf, huet net eemol ee Géigner angedeit, datt d’Reinigung vun der Äerd duerch Feier net dat Evenement wier, dat um Enn vun de zweedausenddräihonnert Deeg als d’Reinigung vum Hellegtum stattfanne sollt.

GSAM 191D’Apostelen enttäuscht, awer d’Schrëft erfëllt

GSAM 191.3Dëst ass net dat eenzegt Beispill, wou d’Leit de Wëlle vum Här gemaach hunn, d’Schrëften erfëllt hunn, an awer an hiren Erwaardungen enttäuscht goufen, just well si d’Natur vum virgesinnten Evenement net verstan hunn. Sou war et mat de Jünger vum Christus. Wéi hien op dem Fuel sëtzt a Jerusalem erakënnt, hu si geruff, wéi si un d’Wierder vum Prophet geduecht hunn:¹⁴ “Jubel, du Duechter vu Jerusalem; kuck, däi Kinnek kënnt bei dech; hien ass gerecht a bréngt Rettung; demütig a reest op engem Esel, op engem Fuel, dem Jong vum Esel.”¹⁵ Et war esou néideg, datt op där Geleeënheet geruff gouf, datt, wann si geschwiegen hätten, souguer d’Steng geruff hätten.¹⁶ D’Jünger hu geduecht, datt de Christus do an deem Moment de Thron Davids als weltleche Kinnek géif bestéigen (“mir hu vertraut, datt et hien wier, deen Israel géif erléisen”¹⁷), an dofir hunn si geruff: “Geseent ass d’Kinnekräich vun eisem Papp David, dat am Numm vum Här kënnt.”¹⁸ Wéi vill Geschrei hätt et bei där Geleeënheet ginn, wann si verstan hätten, datt de Christus bannent enger Woch am Josephsgruef dout géif sinn, ëmgi vun der römescher Wacht? Wéi vill “Eere” hätt et fir Gott an wéi vill Weihe hätt et bei den Adventisten am Joer 1844 ginn, wann si verstan hätten, datt d’Reinigung vum Hellegtum um Enn vun der ganzer prophetescher Zäit eng Serie vu Joren géif daueren, ier de Här kënnt?

GSAM 192Keng Feeler bei der Berechnung vun de 2300 Deeg

GSAM 192.1Wéi dës Leit hir Berechnung vun der Period virsiichteg iwwerpréift hunn, hunn si kee Feeler fonnt; mee de Här ass net komm, an d’Äerd gouf och net duerch Feier gereinegt. Wat huet dat bedeit? Si wossten sécher, datt de Här bei hinnen an der grousser Beweegung war; mee elo waren si an Ongewëssheet. Hiert Vertrauen an de Här war onerschütterlech. Si wossten, datt hien se net verloosse géif. D’Liicht géif vun enger Quell kommen. D’prüfend Fro virun hinnen gëtt an de Wierder vum Jeremia, op déi schonn verwisen gouf, ausgedréckt: “Wäerts du fir mech ganz wéi e Lügner sinn an wéi Waasser, dat ausgaang ass?” De Glawe huet dëse Zweifel net gefleegt, well hinnen d’Wierder vum Här duerch de Prophet Habakuk iwwer d’Visioun an de Kapp koumen: “Um Enn wäert et schwätzen an net lügen.”¹⁹ Den Ausdrock, deen schonn vum Redakter vun der Voice of Truth zitéiert gouf, weist hiren Standpunkt kloer: “Mir kënnen nach net zouginn, datt eise grousse Héichepriister op deem selwechte Dag net alles erfëllt huet, wat den Typ eis berechtegt ze erwaarden.”

GSAM 193Liicht iwwer d’Hellegtum entdeckt

GSAM 193.1Hiram Edson aus Port Gibson, N.Y., huet mir erzielt, datt den Dag no dem Verstreichen vun der Zäit am Joer 1844, wéi hien hannert de Maishaufen op engem Feld gebiet huet, de Geescht vu Gott op esou mächteg Aart a Weis op hien koum, datt hien bal op d’Äerd geschloen gouf, an domat koum den Androck: “Dat Hellegtum, dat gereinegt muss ginn, ass am Himmel.” Hien huet dëse Gedanke dem O. R. L. Crosier matgedeelt, an si hunn d’Thema zesummen grëndlech ënnersicht. Am fréie Joer 1846 gouf eng ëmfaassend Ausleeung vun der Hellegtumfro aus biblescher Siicht, geschriwwen vum Här Crosier, am Day Star gedréckt, enger Zäitschrëft, déi deemools zu Cincinnati, Ohio, verëffentlecht gouf. An deem laangen Essay gouf et esou duergestallt, datt d’Aarbecht vun der Botzung vum Hellegtum d’ofschléissend Aarbecht vum Christus als eise héchste Priister ass, déi am Joer 1844 ugefaangen huet an direkt viru senger tatsächlecher Zréckkehr an de Wolleken vum Himmel als Kinnek vun de Kinneken a Här vun de Hären ofgeschloss gëtt.

GSAM 193Kierchen sichen no verluerene Memberen

GSAM 193.2Den zéngten Dag vum siwenten Mount war vergaangen, an d’Kierchen haten geduecht, et géif hinnen liicht falen, hir verluer Membere zréckzekréien, déi ënner dem “Mëtternuechtsruf” an der Botschaft vum zweeten Engel vun hinnen getrennt gi waren; mee an dësem goufen si staark enttäuscht, wéi d’folgend Äntwert op d’drängelech Ufroen fir an hir fréier Organisatiounen zréckzekommen weist, wéi se am Midnight Cry vum 26. Dezember 1844 publizéiert gouf:—

GSAM 193.3“Awer wat sinn d’Fakten? Si wëssen et gutt, datt an der grousser Mass vun dëse Kierchen d’Haaptthemen sinn: ‘D’Bekeerung vun der Welt’, ‘e Millennium vun dausend Joer’ an ‘d’Zréckkehr vun de Judden an d’Palästina’, virum perséinleche Komme vum Erléiser. Déi, déi zréckgoen, fir ënner de Wiegenlieder vun esou onscripturéllen, onvernünftege Léier ze sëtzen, maachen dat mat oppene Aen; an esou e Schrëtt vun hirer Säit ass wierklech e ‘Zréckgoen’.

GSAM 194.1“Well si an engem bibleschen Sënn ‘fräi’ gi sinn, ass et vill méi sécher, ‘virzudrécken’ wéi ‘zréckzegoen’ oder ‘zréckzewiichen’, besonnesch an dëser Zäit, wou d’Kroun vun der Éier esou séier deenen Glawegen a Christus Jesus soll iwwerreecht ginn.”

GSAM 194.2D’Verhalen vun de Kierchen, déi duerch d’Vertriedung vun de genannten onscripturéllen Dogmen d’Kommen vum Här opschieben, huet den Adventisten dës Wierder vum Prophet Hesekiel an de Kapp bruecht: “Mënschejong, kuck, si aus dem Haus Israel soen: D’Visioun, déi hien gesäit, ass fir vill Deeg an der Zukunft, a hien prophezeit iwwer Zäiten, déi wäit ewech sinn.” Am selwechte Zesummenhang fënnt een d’Äntwert, déi d’Adventisten benotzt hunn: “Dofir solls du hinnen soen: Sou seet de Här Gott: Keent vu menge Wierder gëtt nach méi verzögert, mä dat Wuert, dat ech gesot hunn, wäert erfollegen, seet de Här Gott.”²⁰

GSAM 194“Du muss erëm prophezeien”

GSAM 194.3Déi, déi d’Buch “giess” an d’Proklamatioun vun der “Zäit” gemaach hunn, hunn geduecht, hir Aarbecht fir d’Welt wier fäerdeg; dofir d’Erklärung, datt si nees Natiounen, Zongen a Kinneke mussen léieren. En anere Deel vun der Aarbecht, bis elo ongesinn, muss elo erfëllt ginn: de Leit de richtege Charakter vum Tempel vu Gott am Himmel an säi Altardéngscht virzestellen. Den Uerder, de Tempel ze moossen²¹, ass néideg, fir e Verständnis vun der Natur vum Evenement ze kréien, dat um Enn vun der prophetescher Zäit stattfënnt, an domat eng Erklärung vun de Wierder “Dann gëtt d’Hellegtum gereinegt” ze ginn.

GSAM 194.4Bemerkt, datt den Engel vun dëser Zäitproklamatioun vum Himmel koum, an ier säi Wierk ofgeschloss ass, gëtt hien eng Kommissioun, dem Vollek nach eng Kéier ze léieren. D’Botschaft, déi d’Fro vum Hellegtum erkläre soll, den Enttäuschten neit Vertraue ginn an hinnen gläichzäiteg e “Schilfrouer”, e “Stab” oder eng Reegel liwwere soll, unhand vun där d’Leit vu Gott hir moralesch Positioun virun him kënne préiwen, muss evident Zeeche droen, datt si himmlesch a net mënschlecher Hierkonft ass.

GSAM 195Viruerteeler hunn de Zougang zum Vollek verspaart

GSAM 195.1Den existéierende Viruerteel géint d’Adventléier war eng bal onméiglech Barrière fir d’Leit; an se nach eng Kéier ze léieren, ouni kloert a positiv Liicht iwwer d’Ursaach vun der Enttäuschung, wier sënnlos. Déi adventistesch Gleeweg hunn selwer gebraucht, datt hir Séilen nees mat engem himmleschen Optrag inspiréiert ginn, ier d’Leit korrekt geléiert kënne ginn; an wéi konnt dat erreecht ginn? Kënnt dat nëmmen duerch mënschlech Weisheet erreecht ginn? Oder géifen déi, déi ënner der leschter Beweegung déi déif Aarbecht vum Geescht vu Gott erlieft haten, sech mat blooss mënschlecher Räsonnéierung zefridde ginn? Nëmmen eng Aarbecht wéi déi vun der “Botschaft vum drëtten Engel”²² konnt si aus hirer Verwirrung eraushiewen; an dat gouf Schrëtt fir Schrëtt agefouert, wéi si et konnten entgéint huelen, a bruecht déi iwwerzeegendst Beweiser mat, datt si himmleschen Ursprong hat.

GSAM 195Wéi Schof ouni Hiert

GSAM 195.2Hei stoung d’grouss Adventgemeinschaft, an engem Sënn, wéi Schof ouni Schäfer, vun deenen Dausende nëmmen e puer Wochen virdrun sech vun allen Kierchen a Bekenntnisser getrennt haten, ouni datt eng mënschlech Organisatioun fir hiert geeschtlecht Wuel verantwortlech war. Si haten keng irdesch Beroder, op déi si sech verloosse konnten; hiert Vertrauen war eleng op Gott geriicht.

GSAM 195.3Si waren awer vun enger Saach iwwerzeegt, an dat war fir si wéi en Anker – d’Zäitproklamatioun war richteg.²³ Awer als Vollek waren si an enger Positioun, wou, ausser Gott hätt si geleet a beschützt, si falsch Ausleeungen kéinten akzeptéieren oder d’Gedold verléieren an de Glawen un hir vergaangen Erfarung opginn. E puer hunn dat gemaach; anerer awer, mat engem A vum Glawe op dee geriicht, deen hir Séilen gär haten, hunn dréngend gefrot: “Wächter, wat bréngt d’Nuecht? Wächter, wat bréngt d’Nuecht?” De Wächter huet geäntwert: “De Moien kënnt, an och d’Nuecht. Wann dir nofroe wëllt, da frot; gitt zréck, kënnt.”²⁴

GSAM 196J. N. Andrews iwwer d’Enttäuschung

GSAM 196.1Pastor J. N. Andrews, ee vun deenen, déi dës Erfarung am Joer 1844 duerchgemaach hunn, schwätzt esou iwwer d’Enttäuschung:—

GSAM 196.2“Déi goufen enttäuscht, déi de Här am Joer 1843 an 1844 erwaart haten. Dëse Fakt ass fir vill en ausräichende Grond, fir dat ganzt Zeegnes an dësem Fall ze verwerfen. Mir erkennen d’Enttäuschung un, kënnen awer net unerkennen, datt dëst e gerechte Grond bitt, fir d’Hand vu Gott an dësem Wierk ze verleegnen. D’jiddesch Kierch gouf enttäuscht, wéi, um Enn vum Wierk vum Johannes dem Deefer, de Jesus sech als de versprachene Messias virgestallt huet. An d’vertrauend Jünger goufen am déifste enttäuscht, wéi deen, vun deem si erwaart haten, datt hien Israel géif erléisen, vun bösaartege Hänn gefaangen a ëmbruecht gouf. An no senger Operstéiung, wéi si erwaart haten, hien géif d’Kinnekräich nees un Israel restauréieren, konnten si net anescht wéi enttäuscht sinn, wéi si verstanen hunn, datt hien bei säi Papp fortgeet an datt si fir eng laang Zäit an Trübsal a Qualen hannerlooss ginn. Awer Enttäuschung beweist net, datt Gott keng Hand an der Leedung vu sengem Vollek huet. Si sollt si dozou bréngen, hir Feeler ze korrigéieren, mee si däerf si net dozou bréngen, hiert Vertrauen an Gott opzeginn. Et war well d’Kanner Israels an der Wüst enttäuscht goufen, datt si esou dacks d’göttlech Leedung verleegent hunn. Si ginn eis als Warnung virugehalen, datt mir net no deem selwechte Beispill vum Onglawe sollen falen.”²⁵

GSAM 196D’Wourecht huet eng Daf vun Onbeléiftheet

GSAM 196.3Et schéngt de Plang vum Här ze sinn, wichteg Wourechten an en onpopuläre Kanal ze setzen, wou et e Kräiz²⁶ wäert sinn, se ze akzeptéieren an hinnen ze gehorchen. Dëst gëllt besonnesch an dëse leschte Deeg. De Péiter, deen iwwer déi Zäit schwätzt, wann d’Enn vun alle Saachen “no” ass, an wann d’“Geriicht” “am Haus vu Gott ufänkt,” seet, “Léif, haalt et net fir eppes Friemes, wat de feieregen Test ugeet, deen Iech soll préiwen, wéi wann eppes Ongewéinleches mat Iech géif geschéien; mä freet Iech, well Dir Deelnehmer um Leed vu Christus sidd; sou datt, wann seng Herrlechkeet geoffenbart gëtt, och Dir mat iwwerschwénglecher Freed frou sidd. Wann dir wéinst dem Numm vu Christus beleidegt gitt, sidd dir glécklech; well de Geescht vun der Éier a vu Gott op iech ruht: op hirer Säit gëtt schlecht iwwer hie geschwat, mä op ärer Säit gëtt hien verherrlecht.”²⁷

GSAM 197.1Wann d’Wourecht hir Daf vun Onbeléiftheet kritt huet, erfuerdert et méi Gnod, si unzehuelen, wéi einfach dem Glawen vun de Massen nozegoen. Heuchleresch Bedréier gesinn keen groussen Ureiz, eng Wourecht unzehuelen, déi Handlung verlaangt, wéi “géint Wand a Stroum” ze rudderen. Sou gëtt d’Wourecht zu enger Probe fir déi trei, éierlech, oprichteg a Gewësshaft.

GSAM 197.2Mir hu virdru gewisen, datt d’Prophezeiung vun der Adventsbewegung eng Enttäuschung virgesäit. Si koum; an esou hat d’Unerkennung vun där Botschaft an der Vorsehung vu Gott hiert Kräiz.