Kapitel 7 — D’Séier Entwécklung vun der Botschaft

GSAM 126.1“AN ech hunn en anere mächtege Engel gesinn, deen aus dem Himmel erofkomm ass, an enger Wollek gekleet: an e Reebou war op sengem Kapp, an säi Gesiicht war wéi d’Sonn, an seng Féiss wéi Feierpfeiler; an hien hat e klengt, opgemaacht Buch an der Hand: an hien huet säi rietse Fouss op d’Mier gesat, an säi lénksen Fouss op d’Äerd, an huet mat enger grousser Stëmm geruff, wéi wann e Léiw géif brëllen: an wéi hien geruff hat, hunn siwen Donnere hir Stëmmen erausgelooss.... An den Engel, deen ech um Mier an op der Äerd stoe gesinn hunn, huet seng Hand zum Himmel erhuewen an huet bei deem geschworen, dee fir ëmmer a ëmmer lieft, dee de Himmel an dat, wat doranner ass, an d’Äerd an dat, wat doranner ass, an d’Mier an dat, wat doranner ass, geschaaft huet, datt et keng Zäit méi gëtt: mä an de Deeg vun der Stëmm vum siwenten Engel, wann hien ufänkt ze blosen, soll d’Geheimnis vu Gott fäerdeg sinn, wéi hien et senge Dénger, de Propheten, ugekënnegt huet.”¹

GSAM 126En Engel e Symbol vun de mënschleche Boten

GSAM 126.2Wéi scho gewisen, gouf d’Aarbecht, d’Evangelium ze priedegen, dem Mënsch uvertraut, an de Här huet säi Segen op dësem Instrument bis zum “Enn vun der Welt” versprach.² Dofir muss den Engel, deen dës Noriicht bréngt, e Symbol fir eng Noriicht iwwer d’Zäit sinn, déi den Awunner vun der Äerd gepredigt soll ginn. D’Noriicht gëtt aus engem Buch ausgeruff, dat “op” ass, wat kloer implizéiert, datt et eemol zou war. Dës Boten si vu Gott héichgeschat; well de “Bogen”, e Zeechen vum Bund vu Gott, iwwer hinnen ass, a si stinn gekleet am Liicht vu Gottes Herrlechkeet a verkënnegen d’Botschaft op der Autoritéit vum Schëpfer vun alle Saachen. Dat, wat hei verkënnegt gëtt, ass eng Zäitbotschaft, déi eemol “versiegelt” war, mee elo aus engem “oppene” Buch ausgeruff gëtt.

GSAM 127.1An de viregten Kapitelen gouf bewisen, datt de Här d’Zäit markéiert huet, wou d’Liicht am Zesummenhang mam Ofschloss vun der grousser prophetescher Period – zweedausenddräihonnert Deeg – sollt gi ginn, déi op d’Enquêtegeriicht féiert; datt d’Virsoen, datt d’Wëssen sollt zouhuelen, genee erfëllt gouf duerch d’Erhiewung vu ville, deenen hien dat Liicht offenbart huet; an datt hien och d’Zäit markéiert huet, wou d’“Parabel vum Feigenbaum” geléiert sollt ginn, andeems hien do a deemools seng Léiereren opgeriicht huet, fir erauszegoen an dës Parabel der Welt ze verkënnegen. Genausou präzis huet hien de Punkt markéiert, wou d’Zäitbotschaft sech zu hirem lauten Ruff sollt entwéckelen, an esou präzis gouf dat erfëllt.

GSAM 127De laute Ruff vun der éischter Noriicht

GSAM 127.2De Zäitpunkt, wou de laute Ruff vun dëser Proklamatioun gemaach soll ginn, ass eng Fro vu groussem Interesse. Hien ass hei tëscht dem Klang vun der sechster a siwenter Trompett placéiert, wat net nëmmen duerch seng Positioun am Schrëftenrekord gesi ka ginn, mee och duerch d’Botschaft selwer, déi seet: “An de Deeg vun der Stëmm vum siwenten Engel, wann hien ufänkt ze blosen, soll d’Geheimnis vu Gott fäerdeg sinn, wéi hien et senge Dénger, de Propheten, ugekënnegt huet.” Dëst ass e schléissende Beweis, datt d’Zäit, déi an dëser Botschaft ausgeruff gëtt, sech bis zum Blosen vun der siwenter Trompett erstreckt.

GSAM 127D’Zäit vum Lauten Ruff

GSAM 127.3Wann de siwenten Engel bléisst, liesen mir, datt “de Tempel vu Gott am Himmel opgemaach gouf, an an sengem Tempel d’Këscht vu sengem Bund gesi gouf.”³ Am Déngscht vum irdesche Hellegtum gouf d’Gemach, dat d’Këscht enthält – déi hellegst Plaz – nëmmen eemol am Joer opgemaach; dat war um Dag vun der Versöhnung, a fir d’Sënnen auszuläschen – d’Reinigung vum Hellegtum. D’Zäit, vun där d’Propheten geschwat hunn, wou dës Botzaarbecht, wéi vu Christus duerchgefouert, soll stattfannen, ass um Enn vun de 2300 Deeg.⁴ Et gëtt och gesot, datt wann de siwenten Engel bléisst, Stëmmen am Himmel soen, datt d’Zäit komm ass, fir d’Doudeger ze urteelen.⁵

GSAM 128.1Dëst prophetescht Symbol vun der Offenbarung 10 weist d’Zäit, wou dës Botschaft “mat enger lauter Stëmm” erausgeet, an endlech “wéi wann e Léiw brëllt”. D’Zäit, an där dëser Prophezeiung no d’Botschaft bis zu hirem “lauten Ruff” sollt wuessen, geet vum Ofschloss vun der sechster Trompett bis zum Enn vun där prophetescher Period, déi op d’Reinigung vum Hellegtum féiert, an anere Wierder, bis zum Enn vun de 2300 Deeg. Déi éischt véier Trompetten hunn hir Erfëllung an de Kricher vun de Goten, Vandalen, Hunnen asw. fonnt, déi Westrom an zéng Deeler oder Kinnekräicher opgedeelt hunn.

GSAM 128Déi fënneft Trompett

GSAM 128.2Déi fënneft Trompett stellt den Opstig vum Mohammedanismus mat senger Wollek vu Feeler duer, mee besonnesch d’Period vun “fënnef Méint”, oder honnertfofzeg wiertlech Joer, zënter dem Zäitpunkt, wou si “e Kinnek iwwer sech haten”. Den 27. Juli 1299 huet Othman, de Grënner vum Osmanesche Räich, d’Gebitt vun Nikomedia invadéiert. Vun deem Zäitpunkt un hunn d’Osmanen d’ostréimescht Räich belästegt an “quält”, bis den 27. Juli 1449, déi honnertfofzeg Joer vum Klang vun der fënnefter Trompett. Zu där Zäit koumen d’Türken mat hiren Truppen géint d’Stad Konstantinopel selwer, a si hunn Schosspudder an hirem Krich benotzt; an aus enger schwéierer Kanoun, déi, wéi den Historiker Gibbon seet, sechzeg Oksen gebraucht huet, fir se ze zéien, hunn si grouss Steng géint d’Maueren vun Konstantinopel geschoss.

GSAM 128D’Enn vun der sechster Trompett

GSAM 128.3Ronn dës Zäit ass de Johann Palaiologos, deen vun de Historiker als leschte griichesche Keeser ugesi gëtt, gestuerwen. De Konstantin Decozes war de rechtméissege Ierf vum Thron, mee et seet een, seng Angscht virum Amurath, dem türkëschen Sultan, deen dëse Krich géint hien gefouert huet, hätt hien dozou bruecht, beim Amurath d’Erlaabnis ze froen, de Thron besteigen ze däerfen. Sou en Akt schéngt bal wéi eng Resignatioun vum Thron zugonschte vun de Türken. Tatsächlech hunn d’Osmanen ganz kuerz duerno d’Stad Konstantinopel an d’ostréimescht Räich ënner hir Kontroll bruecht. Sou hunn si dat Räich (politesch) “ëmbruecht”, dat si virdrun schonn “quält”. Si sollten et fir “eng Stonn, an en Dag, an e Mount, an e Joer” “ëmbréngen”.

GSAM 129.1Wann een dat als prophetesch Zäit hëlt, e Dag fir e Joer, wéi laang wier déi Zäit? D’Problematik ass einfach: e Joer, 360 Deeg oder Joer; e Mount, 30 Deeg oder Joer; an ee Dag, ee Joer – am Ganzen 391 Deeg oder, wiertlech, 391 Joer. Eng Stonn, als véieranzwanzegsten Deel vun engem Dag, géif als Symbol fir en halwen Mount oder fofzéng Deeg stoen. D’ganz Zäit vun der mohammedanescher Onofhängegkeet iwwer d’Gebidder vum Ost-Rom géif deemno 391 Joer a 15 Deeg ausmaachen. Dëst, derbäigesat zum 27. Juli 1449, bréngt eis op den 11. August 1840 fir d’Enn vun der Period vun der türkescher Onofhängegkeet, wéi et ënner der sechster Trompett uginn ass.

GSAM 129Dr. Josiah Litch prognostizéiert de Fall vum Osmanesche Räich

GSAM 129.2Am Joer 1838 huet Dr. Josiah Litch aus Philadelphia, Pa., nodeems hien d’Wourecht ugeholl hat, déi William Miller geleiert hat, sech un der Aarbecht bedeelegt fir dës Botschaft méi bekannt ze maachen. Hien huet Artikelen zur Verëffentlechung an der Press iwwer d’Thema vun de siwe Trompetten aus der Offenbarung virbereet. Hien huet ouni Virbehalt d’Positioun vertrueden, datt déi sechst Trompett ophält ze kléngen an datt d’osmanesch Muecht um 11. August 1840 fält, an datt dat der Welt demonstréiert, datt e Dag an der symbolescher Prophezeiung e Joer vu wiertlecher Zäit duerstellt.

GSAM 129.3E puer Bridder, souguer déi, déi op dësem Punkt seng Meenung gedeelt hunn, hu mat Angscht gezittert virun dem Resultat, “wann et net geschéie sollt”, wéi hien gesot hat. Dat huet hien awer net ofgeschreckt, mä hien ass virugegaangen, fir alles an senger Kraaft ze maachen, fir seng Meenungen iwwer d’türkesch Fro ëffentlech ze maachen. Allgemeng Zäitschrëften hunn d’Behauptung, déi hien zu dësem Thema gemaach hat, verbreet. Infidel-Klubs hunn d’Fro an hiren Treffen diskutéiert a gesot: “Hei ass e Mann, deen eppes riskéiert, an wann dës Saach esou erauskënnt, wéi hien seet, da wäert dat seng Behauptung ouni Zweiwel bestätegen, datt e Dag an der Prophezeiung e Joer symboliséiert, datt zweedausenddräihonnert Deeg also esou vill Joer sinn, an datt si am Joer 1844 op en Enn goen.”

GSAM 130.1D’Verëffentlechung vum Virtrag vum Dr. Litch huet eng allgemeng Opreegung ausgeléist, an esou goufen dausende Leit dozou opgeruff, op d’Enn vun de Schwieregkeeten opzepassen, déi tëscht Mehemet Ali, dem Pascha vun Égypten, an dem türkëschen Sultan entstanen waren. Honnerte hunn gesot: “Wann dës Affär esou ofschléisst, wéi de Dokter behaapt huet, da bestätegt dat de Prinzip vun der ‘Joer-Dag’-Interpretatioun vu symbolescher Zäit, an mir ginn Adventisten.”

GSAM 130Den türkëschen Sultan am Krich mam Pascha vun Égypten

GSAM 130.2Fir e puer Joer virun 1840 war de Sultan an engem Krich mat Mehemet Ali, dem Pascha vun Égypten, verstréckt. Am Joer 1838 gouf de Sträit tëscht dem Sultan an sengem égyptesche Vasall fir eng Zäit laang duerch den Afloss vun deenen auslännesche Botschafter gehemmt. Am Joer 1839 goufen d’Feindlechkeeten awer nees ugefaangen a goufen weidergefouert, bis an enger allgemenger Schluecht tëscht de Truppen vum Sultan an deenen vum Mehemet d’Arméi vum Sultan komplett zerschloe a zerstéiert gouf, an seng Flott vum Mehemet ageholl an an Égypten bruecht gouf. Sou staark war de Sultan geschwächt, datt, wéi de Krich am August nees ugefaangen huet, hien nëmmen nach zwee Krichsschëffer vum éischte Rang an dräi Frigaten als traureg Iwwerreschter vun der eemol mächteger türkescher Flott hat. Dës Flott huet Mehemet kategorësch refuséiert, se dem Sultan zréckzeginn, an huet erkläert, datt hien se verbrennen géif, wann d’Muechte probéieren sollten, se him ofzehuelen. An dëser Situatioun stoung d’Affär, wéi England, Russland, Éisträich a Preussen am Joer 1840 intervenéiert hunn a sech op eng Léisung vum Problem festgeluecht hunn; well et evident war, datt Mehemet, wann een hien ongestéiert géif loossen, geschwënn de Meeschter vum Sultansthron géif ginn.

GSAM 131Interventioun vun de verbënnten Muechte

GSAM 131.1“De Sultan huet dës Interventioun vun de verbënnten Muechte akzeptéiert an domat d’Fro fräiwëlleg an hir Hänn iwwerginn. Eng Konferenz vun dëse Muechte gouf zu London ofgehalen, wou de Scheich Effendi Bey Likgis als osmanesche Plenipotentiär präsent war. En Ultimatum gouf opgestallt, fir et dem Pascha vun Égypten virzeleeën, duerch dat de Sultan him d’Vererbung vun der Regierung vun Égypten an all dee Deel vu Syrien, deen sech vum Golf vu Suez bis zum See vu Tiberias erstreckt, zesumme mat der Provënz Akre, fir d’Liewen sollt ubidden; hie sollt sengersäits all aner Deeler vum Sultanat, déi hien deemools besat hat, evakuéieren an d’osmanesch Flott zréckginn. Am Fall datt hien dës Offer vum Sultan ofgeleent hätt, sollten déi véier Muechte d’Saach an d’eegen Hänn huelen an aner Mëttel asetzen, fir hien zu Konditiounen ze bréngen, wéi si et fir passend hielten.

GSAM 131.2“Et war evident, datt soubal dëst Ultimatum an d’Hänn vum Mehemet Ali geluecht wier, d’Affär fir ëmmer ausserhalb vun der Kontroll vum Éischtgenannten [dem Sultan] wier, an d’Dispositioun vu senge Affären vun deem Moment un an de Hänn vun de friemde Muechte géif leien.

GSAM 131D’Prophezeiung erfëllt—Enn vun der türkescher Onofhängegkeet

GSAM 131.3“De Sultan huet de Rifat Bey op engem staatleche Dampfschëff no Alexandria geschéckt, fir dem Pascha d’Ultimatum matzedeelen. Et gouf him den 11. August 1840 an d’Hänn geluecht, an hien huet et entgéintgeholl! Op deemselwechten Dag huet de Sultan eng Notiz un d’Botschafter vun de véier Muechte geschéckt, fir ze froen, wat fir e Plang sollt ugeholl ginn, am Fall datt de Pascha sech weigere géif, de Bedéngungen vum Ultimatum nozekommen; worop si geäntwert hunn, datt virgesinn war, an et war keng Noutwendegkeet, datt hien sech iwwer iergendeng méiglech Entwécklung Suergen misst maachen. Op dësem Dag huet d’Period vun dräihonnerteenannonzeg Joer a fofzéng Deeg, déi fir d’Weiderbestoe vun der osmanescher Muecht festgeluecht war, geendegt; an wou war d’Onofhängegkeet vum Sultan?—Fort!”⁶

GSAM 132.1Vun deem Dag un bis haut huet de Sultan ënner dem Diktat vun de Muechte misse handelen a huet d’Zerleeung vu sengem Kinnekräich misse ukucken, wéi et Stéck fir Stéck fir hiren eegene Gebrauch zougewise gouf.

GSAM 132Allgemeng Interesse un der Prophezeiung erwächt

GSAM 132.2Dës markant Erfëllung vun der Prophezeiung hat en enormen Afloss op d’Allgemengmeenung. Si huet d’Interesse vun de Leit un der Thematik vun erfëllter a sech erfëllender Prophezeiung nach weider verstäerkt. Dr. Litch huet gesot, datt hien bannent e puer Méint nom 11. August 1840 Bréiwer vu méi wéi dausend prominenten Infidelen kritt hätt, vun deenen e puer Leeder vun Infidel-Clubs waren, an deenen si uginn hunn, datt si de Kampf géint d’Bibel opginn hunn an se als Gottes Offenbarung un de Mënsch ugeholl hunn. E puer vun hinnen goufen vollstänneg zu Gott bekehrt, an eng Zuel vun hinnen goufen fäeg Redner an der grousser Beweegung vum zweeten Advent. E puer hunn sech dem Dr. Litch esou ausgedréckt: “Mir hunn gesot, datt Ausleeër vun der Prophezeiung aus de staubtrockene Säiten vun der Geschicht zitéieren, fir hir Fuerderungen iwwer d’Erfëllung vun der Prophezeiung ze ënnerstëtzen; mee an dësem Fall hu mir d’lieweg Fakten direkt virun eise Aen.”

GSAM 132.3Fir ze illustréieren, wéi grad um Enn vun der sechster Trompett d’Botschaft vum Kommen ugefaang huet, “mat enger lauter Stëmm” ze goen, wëll ech e Fall notéieren, wéi en mir vun engem vun deenen, déi an dëser Botschaft eng Roll gespillt hunn, erzielt gouf.

GSAM 132.4Am Joer 1840 huet E. C. Williams, e grousse Zelt- a Segelmacher aus Rochester, N.Y., d’Botschaft ugeholl an d’Pastore Miller an Himes invitéiert, op Rochester ze kommen an virun de Dausende vun där Stad ze schwätzen. Si hunn geäntwert, datt hinnen d’néideg Suen feelen, fir e genuch grousse Sall ze mieten, fir d’Leit opzehuelen. Hien huet geäntwert: “Ech hunn e ronnt Zelt mat engem Duerchmiesser vun 120 Fouss. Ech wäert et opstellen, mat Sëtzplazen ausstatten an ënnerhalen, gratis. Kommt a verkënnegt d’Botschaft.” “Si sinn komm,” sot hien zu mir, “an d’Zelt huet net emol d’Halschent vun deenen, déi komm sinn fir ze lauschteren, opgeholl, also hunn ech eng 40-Fouss-Verbindung dobäigesat, sou datt d’Zelt 160 x 120 Fouss grouss war. Dëst Zelt war all Dag mat Leit gefëllt, an honnerten hu sech dobaussen dréngend versammelt, alleguerten begeeschtert fir d’Wuert ze héieren.”

GSAM 133Honnerte verkënnegen d’Botschaft

GSAM 133.1Fir dem wuessenden Interesse gerecht ze ginn, goufen am Summer grouss Zelter benotzt an am Baumbuscheg goufen Versammlungen ofgehalen. Am Wanter goufen e puer vun de gréisste Kierchegebaeier an ëffentleche Säll benotzt, an all waren bis op déi lescht Plaz mat interesséierten Nolauschterer gefëllt. Amplaz datt de Pastor Miller elo, wéi virun 1840, “bal eleng” d’Botschaft verkënnegt hätt, hu sech ongeféier dräihonnert him ugeschloss, fir ëffentlech d’Enn vun der zweedausenddräihonnert Deeg-Period auszuruffen an de Ruff ze bréngen: “Et gëtt keng Zäit méi”, an “D’Stonn vu sengem Uerteel ass komm.” Sou gesi mir, wéi, wéi d’Zäit vum Här ukam, fir datt d’Botschaft weltwäit virugeet, säi Wuert erfëllt gouf, an d’Millioune goufen vun engem Wonsch getriwwen, de Ruff ze héieren.

GSAM 133.2Wat fir d’Beweegung an Amerika wouer war, war et och an anere Länner. Vum Joer 1840 un, amplaz datt e puer eenzel Persounen hir Publikatiounen verdeelen, sinn Dutzende, souzesoen, op d’Front geréckelt, fir de Ruff auszuruffen. An England waren eleng siwenhonnert Geeschtlecher vun der Church of England, déi d’Botschaft verkënnegt hunn, fir net ze schwätzen vun de ville aneren, déi un derselwechter Aarbecht bedeelegt waren. An iwwer zwanzeg vun de verschiddene féierende Natiounen op der Äerd gouf d’Botschaft mat deem Eifer verbreet, deen d’Zouschauer dozou bruecht huet ze soen: “Dëst Vollek ass furchtbar eescht.”