Kapitel 14 — D’Zougemaachte Dier

GSAM 214.1“WÄEREND si gaange sinn fir ze kafen, koum de Bräitchemann; an déi, déi bereet waren, si mat him an d’Hochzäit agaangen: an d’Dier gouf zougemaach.”¹

GSAM 214.2D’Kommen vum Bräutigam, wéi et an dësem Gleichnis virgestallt gëtt, ass net d’Kommen vum Christus op d’Äerd, mä op d’Hochzäit. D’Hochzäit ass en Evenement, dat virum Kommen vum Här stattfënnt. Et gëtt am Evangelium vum Lukas esou ausgedréckt: “Loosst är Lenden ëmgegürtegt sinn an är Liichter brennen; a sidd wéi Männer, déi op hire Här waarden, wann hien vun der Hochzäit zréckkënnt; sou datt, wann hien kënnt a klopft, si him direkt opmaachen.”²

GSAM 214E Kinnekräich kréien, dat eng Bestietnes genannt gëtt

GSAM 214.3D’Kommen vum Bräutigam op d’Hochzäit gëtt a Daniel 7,13-14 duergestallt, wou de Christus bei de Papp kënnt, fir säi Kinnekräich ze empfänken. An de ale Zäiten gouf d’Kommen vun engem Kinnek an seng Haaptstad, fir säi Thron an säi Räich ze kréien, als Bestietnes bezeechent. Dëst Evenement – d’Empfänken vun der Haaptstad als Braut – gouf mat der Pracht an dem Prunk vun engem richtege Bestietnes gefeiert. Sou wann de Christus vu sengem Papp am Himmel säi Räich empfänkt, gëtt gesot, hien bestuet sech mat senger Braut – dem Neie Jerusalem (Offenbarung 21,9); an dat gëtt an der Parabel “d’Bestietnes” genannt.

GSAM 214.4No dem Ofschloss vun de 2300 Deeg, den 22. Oktober 1844, hunn d’Adventsleit, déi d’Ereignisser an hirer Erfarung mat de Fakten vun enger ostescher Hochzäit verglach hunn, gesot: “Christus ass an d’Hochzäit agaangen.” Wéi si méi kloer Liicht iwwer d’Natur vum Evenement kruten, dat um Enn vun de 2300 Deeg stattfanne sollt, huet hiren Glawen dem Christus an d’Aarbecht nogefollegt, an där hien erakomm war; sou si si duerch de Glawen “mat him an d’Hochzäit eran gaangen”.

GSAM 215“Ech komme zréck”

GSAM 215.1An enger Vue, déi d’Miss Harmon am Joer 1845 kritt huet, wou de Christus vum éischte an de zweeten Deel vum himmlesche Hellegtum gaangen ass, fënnt een dës Wierder: “‘Waart hei; ech ginn bei mäi Papp, fir d’Kinnekräich ze kréien; hutt Är Kleeder makellos, an no kuerzer Zäit komme ech vun der Hochzäit zréck a huelen Iech bei mech.’ Da koum e wollekegen Chariot mat Rieder wéi flammend Feier, ëmgi vun Engelen, do wou de Jesus war. Hien ass an de Chariot erageklommen a gouf an dat Hellegst gedroen, wou de Papp souz.”³

GSAM 215Barmhäerzegkeet nodeems d’Dier zou ass

GSAM 215.2Déi zou Dier vun dësem Gleichnis schéngt sech op en Evenement ze bezéien, dat virum tatsächlechen Kommen vum Mënschejong an de Wolleken vum Himmel geschitt; well nodeems d’Dier zou ass, kommen déi aner Jungfraen a kloppen un, a si kréien gesot, si sollen “wachen”, well si den Dag nach d’Stonn vu sengem Kommen net kennen. Erëm, dës Dier gëtt zou nodeems déi klug Jungfraen mat dem Bräutigam an d’Hochzäit eran gaange sinn.

GSAM 215.3Et schéngt aus der Sprooch vun dëser Parabel vun de Jungfrauen, datt no dem Entrëtt an d’Hochzäit nach eng Geleeënheet besteet, och fir déi “törichte” Jungfrauen eng akzeptabel Virbereedung ze maachen, fir de Bräutigam ze begéinen. Si kréien den Uerder, “ze waachen”. Wachen an Waarden sinn Eegeschaften, déi mat der richteger Virbereedung fir d’Begéinung vum Här verbonnen sinn. Et schéngt also, datt d’Barmhäerzegkeet net zréckgezunn gëtt, wann d’Dier an dëser Parabel zougemaach gëtt.

GSAM 215Net d’Dier aus Lukas 13:25-28

GSAM 215.4An der Vergaangenheet goufen Feeler gemaach, well een d’Dier an dëser Parabel mat der Dier am Lukas 13:25-28 verwiesselt huet, déi seet: “Wann de Meeschter vum Haus opgestanen ass a d’Dier zougemaach huet, an dir ufänkt, baussen ze stoen, un d’Dier ze klappen an ze soen: Här, Här, maacht eis op; an hien wäert äntweren a zu iech soen: Ech kennen iech net, vu wou dir sidd.... Fort vun mir, dir all, Aarbechter vun Ongerechtegkeet. Do wäert Heulen an Zännklappen sinn, wann dir den Abraham, den Isaak an den Jakob an all d’Profeten am Räich vu Gott gesitt, an dir selwer erausgestouss sidd.” Et ass aus der uewe genannten Sprooch ganz kloer, datt wann dës Dier zougemaach gëtt, d’Schicksal vun deenen, déi ausgespaart ginn, entscheet ass. D’Kinnekräich vu Gott ass dann ukomm; well si déi Erléisten am Kinnekräich gesinn. Am Géigesaz dozou, an dem Gleichnis vun de Jungfraen ass de Här nach net an säi Kinnekräich komm, mä ass bei säi Papp gaangen, fir säi Kinnekräich ze kréien.

GSAM 216Eng zougemaachte Dier am typesche Déngscht

GSAM 216.1Déi, déi duerch de Glawen dem Christus a sengem Wierk nogefollegt sinn, hunn no dem Ofschloss vun der Period vun zweedausenddräihonnert Deeg – den 22. Oktober 1844 – gesinn, datt wann am typesche Déngscht den Dag vun der Versöhnung ukam, de héchste Priister d’Dier vum äusseren Raum zougemaach huet an d’Dier an dat Hellegt vun de Hellegen opgemaach huet, do säi Wierk auszeféieren, d’Sënnen, déi am Hellegtum zouginn goufen, auszuläschen; an datt och esou Christus, eise héchste Priister, d’Dier vum äusseren Raum vum himmlesche Tempel zougemaach hat an deen Raum opgemaach hat, an deem d’“Ark vu sengem Testament” gesi gouf.⁴

GSAM 216Wien war am Irrtum?

GSAM 216.2Zu där Zäit goufen et ënner den Adventiste Leit, déi nach net e kloert Liicht iwwer de Sanctuaire-Déngscht vu Christus haten, well hir Opmierksamkeet nach net op d’Botschaft vum drëtten Engel geriicht war. Si hunn sech geiert, andeems si dës äusser Dier vum Sanctuaire mat der zouener Dier a Lukas 13,25-28 verwiesselt hunn. Allerdéngs waren dat net Siwenten-Deeg-Adventisten. Awer wien si waren, wéi dës Doktrin entstanen ass, a wat fir Ëmstänn zu esou Conclusiounen gefouert hunn, dat wäerte mir versichen ze weisen.

GSAM 217.1Déi Leit, déi sech ënner der Proklamatioun vun der Adventsbotschaft vun de nominellen Kierchen getrennt haten, souwéi déi, vun deenen si sech esou getrennt haten, ginn an der Ausso un déi fënneft an sechst vun de siwe Kierchen an der Offenbarung adresséiert. An der Ermahnung un déi fënneft, d’Kierch vu Sardes, steet: “Erënner dech also drun, wéi du empfaangen an héieren hues, an hal fest a bekéier dech. Wann s du also net oppass, da komme ech wéi e Déif op dech, an du wäerts net wëssen, an wéi enger Stonn ech op dech komme wäert.”⁵ Aus dëser Ausso ass et kloer, datt déi Adresséierten d’Proklamatioun vum Kommen vum Här héieren haten. Si haten et no eegener Ausso ugeholl, mä wollten et elo verleegnen.

GSAM 217D’Philadelphia Kierch

GSAM 217.2D’Kierch vu Philadelphia, de sechsten Zoustand vun der Evangeliekierch, gëtt als nächst ernimmt. Dës Kierch vertrëtt d’Leit, déi duerch d’Proklamatioun vun deenen éischten an zweeten Noriichten an der Offenbarung 14 erausbruecht goufen. Zu dëser Kierch seet de Här: “Kuck, ech komme séier: Hal fest, wat du hues, sou datt kee Mënsch deng Kroun hëlt.”⁶ Si ginn a weideren Wierder esou ugeschwat: “Dës Saachen seet dee helleg ass, dee wierklech ass, dee de Schlëssel Davids huet, dee opmécht, an keen zouschléisst; a zouschléisst, an keen opmécht: Ech kennen deng Wierker: Kuck, ech hunn virun dir eng oppen Dier gesat, an keen kann se zouschléissen; well du hues e bësse Kraaft, hues mäi Wuert gehalen an hues mäi Numm net verleegent.”⁷

GSAM 217Wat ass d’Zougemaachte Dier vun dëser Parabel?

GSAM 217.3Wat soll een ënner der oppener an zouer Dier an der grad zitéierter Schrëft verstoen? Mir mengen, datt eng zefriddestellend Äntwert op dës Fro an der begleitender Erklärung ze fannen ass: Wärend et ënner den Adventisten déi goufen, déi fortgeschratt Liicht kritt haten, an déi geleiert hunn, datt den Erléiser säi Déngscht vum éischte an de zweeten Raum vum himmlesche Hellegtum verréckelt hat, an déi d’Fro vun der oppener an zouener Dier korrekt deenen virgestallt hunn, déi nogelauschtert hunn, huet eng aner Grupp dëser Wourecht entgéintgestanen an huet probéiert, de Glawen un d’Léier ze stäerken, datt d’oppen Dier zou ass an d’zou Dier oppen ass. Duerch dëst hunn si de Wee versperrt oder d’Aarbecht vun de Dénger vum Här hei op der Äerd behënnert. D’Dieren vum himmlesche Hellegtum ginn duerch d’Kraaft vu Christus opgemaach a zougemaach – “Hien, deen opmécht, a kee mécht zou.” An der Usprooch un d’Kierch vu Philadelphia kréien déi, déi festhalen, d’Wuert behalen an säi Numm net verleegnen, e Sieg, deen eng Dier opmécht, déi kee Mënsch zouschléisse kann. Dëst bezitt sech ouni Zweiwel op d’Zougangsdier zum Vollek, déi d’Mënschen, wéi et schéngt (wéi mir nach gesinn), effektiv zougemaach haten; mee als Unerkennung vun hirer Standhaftegkeet setzt de Här de Glawegen eng “oppen Dier” vir, déi kee Mënsch zouschléisse kann.

GSAM 218Eng Dier vun der Ausso

GSAM 218.1Vill Beispiller ginn an de Schrëfte genannt, an deenen eng Dier an dësem Sënn benotzt gëtt. De Paul, an engem Bréif un d’Korinther, seet: “Eng grouss an effektiv Dier gouf fir mech opgemaach, an et sinn vill Géigner.”⁸ Erëm, an sengem zweeten Bréif un d’Korinther, seet hien: “Wéi ech op Troas koum, fir d’Evangelium vu Christus ze predigen, an eng Dier mir vum Här opgemaach gouf, hat ech keng Rou an mengem Geescht, well ech mäi Brudder Titus net fonnt hunn.”⁹ Hien huet och d’Kolosser op déi folgend Manéier gefrot: “Bleift am Gebet bestänneg a waacht doranner mat Danksagung; a biet och fir eis, datt Gott eis eng Dier fir d’Wuert opmécht, fir d’Geheimnis vu Christus ze verkënnegen, fir dat ech och an de Ketten sinn.”¹⁰

GSAM 218.2Aus dëse Schrëften erschéngt, datt Méiglechkeeten fir d’Proklamatioun vun der Wourecht als oppen Dieren bezeechent ginn; an aus de Wierder, déi un d’Kierch vu Philadelphia geriicht goufen, schéngt et, datt zur Zäit, wéi dëst Vollek erausgeruff gouf, d’Mënschen haart Efforten gemaach hunn, d’Dier vun der Ausso géint si zouzemaachen. Wéi d’Kierch vu Philadelphia duerch d’Prouf gaangen ass, andeems si un sengem “Wuert” an sengem “Numm” festgehalen huet, war d’Wuert vum Här un si, datt hien virun hinnen eng oppen Dier géif setzen, déi kee Mënsch kéint zoumaachen.

GSAM 219D’Situatioun no dem 22. Oktober 1844

GSAM 219.1Well de Fall, wéi en an de Wierder vun der Prophezeiung uginn ass, viru eis steet, loosst eis eng retrospektiv Iwwersiicht vun der Situatioun huelen, wéi d’Evenementer sech entwéckelt hunn. Wéi et schonn duergestallt gouf, goufen d’Kierchen bis Abrëll 1844 fir d’Proklamatioun vun der Adventsbotschaft opgemaach, an d’Ufroen no Aarbechter waren méi vill, wéi d’lieweg Priedeger konnten decken. No der Enttäuschung am Fréijoer 1844 hu sech déi, déi d’Léier net oprichteg ugeholl haten, géint si gewannt. Wéi am Summer 1844 d’Botschaft vum zweeten Engel aus Offenbarung 14 an de “Mëtternuechtsruf” (Matthäus 25) verkënnegt goufen, koum et zu der héchster Verfollegung vun deenen, déi nach ëmmer hiren Glawen un d’no Komm vum Här ze bestätege gewot hunn. Dës Géigner hunn op verschidde Manéieren probéiert, d’Thema z’ënnerdrécken, an op all méigleche Weeër d’Aarbecht vun deenen ze behënneren, déi nach ëmmer ausgeruff hunn: “D’Stonn vu sengem Uerteel ass komm.” William Miller huet iwwer dës Géigenheet gesot: “Et ass dat Onnatierlechst an Onverständlechst.” Sou staark war d’Oppositioun géint d’Enn vun de 2300 Deeg, datt de Geo. Storrs dozou gesot huet: “Mir hunn mat de namentleche Kierchen an all de Gottlosen ofgeschloss, ausser souwäit dëse Ruff se beaflosse kann.”

GSAM 219.2No dem Ofschloss vun der Period, wéi d’Oppositioun an de Spott vun de Gottlosen sech verduebelt a verdräifacht haten, huet William Miller d’Situatioun esou beschriwwen: “Mir hu eis Aarbecht ofgeschloss, d’Sënner ze warnen an eng formell Kierch opzewecken. Gott huet an senger Vorsehung d’Dier zougemaach.”¹¹

GSAM 219Allgemeng Verhärtung vun de Sënner

GSAM 219.3Dëse Verlaf vun der Spottwelt huet net nëmmen d’Sënner géint d’Adventléier verhärt, mä d’Zeienausso vun deenen an de namentleche Kierchen war dëst: “Wann mir drun denken, wéi ‘seelen’ Fäll vu wierklecher Bekehrung sinn, an déi bal ouni Beispill Dreistheet a Härtegkeet vun de Sënner, da ruffe mir bal onwëllegerweis aus: ‘Huet Gott vergiess, gnädeg ze sinn? Oder ass d’Dier vun der Barmhäerzegkeet zou?’”¹²

GSAM 220.1Vun engem aneren Aarbechter liesen mir nach weider iwwer d’Situatioun no dem Ofschloss vun der prophetescher Period: “Et war deemools bal onméiglech, bei Ongleewege Zougang ze kréien, d’Enttäuschung am Joer 1844 hat d’Geeschter vu ville esou verwirrt, an si wollten op keng Erklärung zu där Saach lauschteren.”¹³

GSAM 220All Dieren vum Zougang zu Ongleewege zougemaach

GSAM 220.2Schéngbar huet sou eng Situatioun fir eng Zäitlang d’Zougangstür fir all anerer zougemaach, ausser fir déi, déi nach ëmmer un hirem Glawen an hirer Hoffnung op d’Komme vum Christus an noer Zukunft festgehalen hunn. Well d’Dier vum Wuert esou komplett zou ze sinn schéngt, an d’Adventisten gesinn hunn, datt et an der Parabel eng zou Dier gëtt, déi op hir Erfarung zoutrëfft, kann een einfach verstoen, wéi si zum Schluss komm sinn, datt et keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner géif ginn: oder, wéi e puer et ausgedréckt hunn, datt “d’Dier vun der Barmhäerzegkeet zou war,” besonnesch wann si geduecht hunn, datt d’zou Dier an dëser Parabel an déi zou Dier am Lukas 13 déiselwecht wieren. Wann d’Leit sech absolut geweigert hunn ze lauschteren an domat hiert Häerz verhärt hunn, wéi kéinten si sech bekéieren?

GSAM 220Wien huet als éischt d’falsch zou Dier geleiert?

GSAM 220.3D’Fro stellt sech elo: Wien huet d’Léier “keng Barmhäerzegkeet fir Sënner” ugefaang ze léieren? Wien huet et gegleeft? An wien huet et ofgeleent? Als Äntwert op déi éischt Fro wëlle mir d’Opmierksamkeet op de Bericht vun engem Besuch zéien, deen J. V. Himes am Fréijoer 1845 am Staat Maine gemaach huet. Hien seet:—

GSAM 220.4“Brudder Joseph Turner an anerer hu festgehalen, datt mir am grousse Sabbat stinn – datt déi sechsdausend Joer eriwwer sinn – an domat däerf keen Adventist méi kierperlech Aarbecht maachen. Dat géif an hiren Aen sécher zu hirer endgülteger Vernichtung féieren.

GSAM 220.5“Wärend si an dëser Positioun vun Aarbechtsloskeet am weltleche Handwierk gewaart hunn, huet e neit Liicht, wéi een geduecht huet, op de Geescht vum Brudder Turner geschéngt, nämlech datt de Bräutigam komm ass — datt hien um zéngten Dag vum siwenten Mount vum leschte jiddesche Joer komm ass — datt d’Hochzäit duerno stattfonnt huet — datt all d’Jungfraen deemools, op eng Manéier, mat him an d’Hochzäit gaange sinn, an d’Dier gouf zougemaach!—keen vun hinnen konnt verluer goen, an keen ausserhalb konnt gerett ginn. Sou goufen all déi geeschteg Affären vun dësem mächtege Globus ofgeschloss.”¹⁴

GSAM 221Wien huet der falscher Theorie staark entgéintgestanen?

GSAM 221.1Pastor Turner huet a Paris, Maine, ugefaangen, seng Doktrin “keng Barmhäerzegkeet méi” ze léieren, an eng kuerz Zäit hat hien an där Géigend vill Nofolger. Well den Zougang zu de Leit ausserhalb vun den Adventisten, egal ob Bekenner oder Net-Bekenner, esou komplett zou war, sinn vill natierlech op Turners Standpunkt zu där Saach komm.

GSAM 221.2Fir ze verhënneren, datt de Begrëff Adventisten falsch verstane gëtt, wäerte mir vun elo un vun dëser Bevëlkerung als Éischte-Deeg-Adventisten schwätzen; an et waren vill aus dësem Grupp, déi d’Meenungen vum Här Turner ugeholl hunn. Si haten nach net d’Wourecht vum Sabbat gesinn oder héieren, nach haten si vun der Botschaft vum drëtten Engel héieren. Iwwer dës schwätzt d’Madamm White an enger vun hire Publikatiounen esou:—

GSAM 221.3“No dem Oflaf vum Erwaardungszäitraum am Joer 1844 hunn d’Adventisten nach ëmmer un d’Komme vum Erléiser a ganz noer Zukunft gegleeft; si hunn gegleeft, si hätten eng wichteg Kris erreecht, an datt d’Aarbecht vum Christus als Vermittler vum Mënsch virun Gott opgehalen hätt. Well si gewarnt haten, datt d’Geriicht no wier, hunn si geduecht, hir Aarbecht fir d’Welt wier ofgeschloss, an si hunn hir Seelebelaaschtung fir d’Erléisung vun de Sënner verluer, wärend de kühnen, blasphämesche Spott vun de Gottlosen hinnen als weidere Beweis geschéngt huet, datt de Geescht vu Gott sech vun deenen zréckgezunn hat, déi seng Barmhäerzegkeet ofgeleent haten. All dat huet si an der Iwwerzeegung bestätegt, datt d’Probezäit eriwwer war, oder, wéi si et ausgedréckt hunn, ‘d’Dier vun der Barmhäerzegkeet war zougemaach’. Wéi scho gesot gouf, waren d’Adventisten eng kuerz Zäit eeneg an der Iwwerzeegung, datt d’Dier vun der Barmhäerzegkeet zougemaach war.”¹⁵

GSAM 222.1An dësem Zitat gëtt d’Positioun, déi d’Éischte-Deeg-Adventisten ageholl haten, duerch d’Madamm White duergestallt. Si weist net emol un, datt si selwer drun gegleeft hätt. Wéi uewen gewisen, gouf dës Doktrin als éischt vum Joseph Turner zu Paris am Bundesstaat Maine geleiert. Madamm White (dozäit Miss Harmon) huet de Joseph Turner am fréien Fréijoer 1845 op der uewen genannter Plaz getraff a him zougehéiert, wéi hien seng Doktrin vun “keng manuell Aarbecht méi fir Adventisten an keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner” ausgeruff huet, a huet him kloer gesot, datt hien “eng falsch Doktrin geleiert huet; datt et nach ëmmer Barmhäerzegkeet fir Sënner an fir déi gëtt, déi d’Wourecht net bewosst ofgeleent hunn.”

GSAM 222Géint d’“Keng-Barmhäerzegkeet”-Theorie

GSAM 222.2J. N. Andrews, deen 1844 an 1845 zu Paris am Maine gewunnt huet an deen sech vollstänneg mam Kurs vun de Leit do souwéi mat deem vum Joseph Turner vertraut gemaach hat, deen geleiert hat, datt et keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner géif ginn, seet iwwer d’Positioun vun der Miss Harmon zu där Zäit zu dësem Thema: “Amplaz datt d’Visiounen si dozou bruecht hunn, dës Siicht unzehuelen, huet et déi korrigéiert, déi nach drun festgehalen hunn.”¹⁶

GSAM 222.3Miss Harmon huet am Summer 1845 eng zweet Visitt zu Paris, Maine gemaach. Iwwer dës Visitt zitéieren ech d’Madamm Truesdail, déi deemools zu Paris gewunnt huet. Si seet:—

GSAM 222.4“Wärend dem Besuch vun der Miss Harmon zu Paris, Maine, am Summer 1845, hunn ech hir d’Detailer iwwer eng léif Frëndin vun mir erzielt, där hire Papp et verwehrt hat, un eise Versammlungen deelzehuelen; dowéinst hat si d’Liicht net ofgeleent. Si huet mat engem Laachen geäntwert: ‘Gott huet mir ni gewisen, datt et keng Erléisung fir esou Persounen gëtt. Et sinn nëmmen déi, deenen d’Liicht vun der Wourecht virgestallt gouf an déi et bewosst ofgeleent hunn.’”¹⁷

GSAM 222.5Si schwätzt och iwwer eng drëtt Visitt vun der Miss Harmon zu Paris am Joer 1846, wéi follegt:—

GSAM 222Eng aner Widderleeung vun der falscher Theorie

GSAM 222.6“Eng aner Geleeënheet, déi der Erwähnung wäert ass, war eng Visioun, déi 1846 zu Paris am Maine gewisen gouf. Miss Harmon gouf gewisen, datt wann de Satan net konnt verhënneren, datt d’Éierlech-Häerzlech hir ganz Plicht erfëllen, hien seng Fäegkeet géif asetzen, fir si iwwert hir Plicht erauszedrécken. Eng gutt Schwëster hat de Kierchen gesot, datt Gott si ofgewisen hätt, well si d’Botschaft, déi vum Himmel geschéckt gouf, fir si ze retten, ofgewisen haten. Schwëster Harmon gouf gewisen, datt an hirer Botschaft keng Wourecht stoung, well et nach vill Leit an de Kierchen géif ginn, déi d’Wourecht nach géifen unhuelen; datt d’gutt Engelen nach géifen an deene Kierchen fir d’Séilen schaffen, an wann se dat maachen, géifen si [d’Engelen] dës Schwëster mat hirer Botschaft [hirer ‘keng Barmhäerzegkeet’-Botschaft] virun der Dier loossen.”¹⁸

GSAM 223Kee Géigesaz

GSAM 223.1Well et Leit gëtt, déi ganz eifereg sinn fir ze beweisen, datt d’Madamm White eemol d’Theorie vun “keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner” geleiert huet, mä elo dat Géigendeel léiert, wäert ech Zeienaussoen vu Leit virleeën, déi hir Aarbecht zënter 1845 kennen, iwwert hir Beméiungen fir d’Bekéierung vun de Sënner. Folgend ass eng Ausso vum Ira Abbey aus Brookfield, Madison County, Staat New York:—

GSAM 223.2“Tëscht de Joren 1846 an 1850 koumen de Brudder a d’Schwëster White an eist Haus, a si waren ganz eifereg fir d’Kanner an déi, déi d’Wourecht net ofgeleent haten. Si hunn fir onbekéiert Séilen geschafft, an ech erënnere mech net, datt ech d’Schwëster White jeemools hätt soen héieren, datt et keng Hoffnung fir déi Réckfälleg a fir déi géif ginn, déi d’Wourecht net ofgeleent haten.”¹⁹

GSAM 223Zeienausso vun den Éischte-Deeg-Adventisten

GSAM 223.3Wat d’Éischte-Deeg-Adventisten vun New England iwwer d’extrem Léier vun der zouener Dier wëssen, soll de folgende Bréif beleeën:—

GSAM 223.4“Vum 5. bis den 9. August 1891 hunn ech eng Debatt mam Pastor Miles Grant zu Brookston gefouert, enger Stad mat ongeféier 30 000 Awunner. D’Debatt huet am grousse Zelt stattfonnt an ass geleet ginn vum Här John Barbour, eemolegen President vum Stadrot. Dës Stad läit ongeféier zwanzeg Meilen vu Boston ewech. D’Debatt huet d’Sabbatfro behandelt, mä de Här Grant huet probéiert, d’Erfarung vun der Schwëster White an dëser Aarbecht an d’Debatt ze zéien. Hien huet behaapt, datt ‘hir schonn 1844 gewise gouf, datt d’Proufzäit eriwwer war, an et keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner gouf.’”

GSAM 224.1“Als Äntwert hunn ech him gesot, datt d’Adventisten vum éischten Dag, bal all vun hinnen, eng Kéier dës Positioun ageholl haten, ier mir eis vun hinnen getrennt hunn, an datt, amplaz datt d’Madamm White dës Positioun iwwerhaapt ënnerstëtzt hätt, eng vun deenen éischte Saachen, déi si gewisen krut, war, datt dës Positioun ‘falsch’ war, an datt et nach ëmmer Barmhäerzegkeet fir Sënner gëtt. Ech hunn gesot: ‘Dat ass esou, an de Pastor Grant weess, datt et esou ass.’ Wéi ech dat gesot hunn, hunn eng Rei vun den Éischte-Deeg-Adventisten virun mir [dës Klass huet e grousse Bestanddeel vum grousse Zelt ausgemaach] hir Käpp zu enger emphatescher a positiver Zoustëmmung dozou geneigt. Et geet duer ze soen, datt de Pastor Grant dee Punkt net méi an der Debatt ernimmt huet.” Ënnerschriwwen “Geo. E. Fifield, South Lancaster, Mass., 6. Dezember 1895.”

GSAM 224Madamm White ëmmer op der Sich no der Erléisung vun de Sënner

GSAM 224.3Dass d’Madamm White vun 1844 un bis haut fir d’Bekéierung vun de Sënner geschafft huet, gëtt weiderhi duerch dës Fakten bewisen: Si an de Pastor White hunn eng Versammlung am Haus vum Albert Belden zu Rocky Hill, Connecticut, ofgehalen, déi den 20. Abrëll 1848 ugefaangen huet. An dëser Versammlung gouf fir e puer Leit aus der Welt geschafft. De Pastor White an seng Fra hu besonnescht Interesse fir esou Séilen gewisen. Op dësem Punkt ginn mir d’Ausso vun engem aus dëser Klass, deen duerch de Pastor White gedeeft gouf. John Y. Wilcox, deen den 22. Februar 1891 aus Kensington, Conn., schreift, seet:—

GSAM 224.4“Ech gouf an d’Wourecht bruecht, wéi d’Versammlungen an der onfäerdeger Kammer vum Haus vum Brudder A. Belden zu Rocky Hill, Conn., ofgehale goufen. Datt ech d’Liicht vun der aktueller Wourecht kritt hunn, war duerch d’Aarbecht vum Brudder a vun der Schwëster White. Ech gouf kuerz duerno vum Brudder White gedeeft. Ouni d’Ermutegung an d’Kraaft, déi ech vun hinnen kritt hunn, weess ech net, ob ech jeemools de Mutt gehat hätt, ze denken oder ze fillen, datt ech vum Här ugeholl gi sinn. Si hu déif Interesse fir mech gewisen a hunn geschafft, fir mir ze hëllefen.”

GSAM 225.1Pastor White huet iwwer déi Versammlung an engem Bréif un Stockbridge Howland, Topsham, Maine, gesot: “Brudder Bates huet d’Geboter an engem ganz kloeren Liicht duergestallt, an hir Wichtegkeet gouf duerch ganz mächteg Zeienaussoen ënnerstrach. D’Wuert huet dozou bäigedroen, déi schonn an der Wourecht stoungen, ze bestätegen, an déi nach net vollstänneg entscheet waren, ze erwächen.”

GSAM 225Aarbecht fir Sënner zu Oswego, N.Y.

GSAM 225.2Am Joer 1849 hu de Pastor James White an seng Fra zu Oswego, N.Y. geschafft. Bei dëse Versammlungen goufen Hiram Patch an eng Miss Benson, déi verlobt waren, zu Gott an der aktueller Wourecht bekéiert.

GSAM 225.3Am Mäerz 1850 goufen d’Versammlungen nees zu Oswego ofgehalen. Am Present Truth vum Abrëll sot de Pastor White, wéi hien iwwer déi Versammlungen geschwat huet:

GSAM 225.3“Eng ganz interessant Aarbecht geet elo ënner de Kanner vum Iwwerrescht an dëser Stad vir. Hir Rettung war dat Haaptthema an eise Versammlungen an de leschten zwee Sabbatdeeg, an Gott huet eis wonnerbar gesegent. D’Wourecht huet e gudden Afloss op eis an och op eis Kanner gehat. Am Owend nom leschten éischten Dag hu mir eng Versammlung zu hirem speziellen Virdeel ofgehalen, an de Geescht vum Här gouf an eiser Mëtt ausgeschott. All d’Kanner hunn sech virun dem Här gebéit a schéngen d’Wichtegkeet gespéiert ze hunn, d’Geboter ze halen, besonnesch dat fënneft, an d’Erléisung duerch Jesus Christus ze sichen. Dëst war eng vun den interessantste Versammlungen, déi ech jeemools matgemaach hunn.”

GSAM 225.4Am Present Truth vum November 1849 huet de Pastor White e Bericht iwwer eng Zuel vu Leit publizéiert, déi bekéiert a gedeeft goufen; an an der leschter Ausgab vun dëser Zäitschrëft am Joer 1850 gëtt et e Bericht iwwer eng Versammlung zu Waitsfield, Vt., an iwwer d’Participatioun vum Heman Churchill, deen grad vun der Welt bekéiert gi war. Am Artikel gëtt hien als “Brudder” bezeechent. Wéi kéint dat sinn, wann et keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner géif ginn?

GSAM 226Ausso vun eenanzwanzeg Zeien

GSAM 226.1An dësem Zesummenhang brénge mir e Zeiennis, dat 1888 vun eenanzwanzeg Persounen ënnerschriwwen gouf, vun deenen all am Joer 1844 an der Adventbewegung waren an iwwer d’Entstoen vun der Botschaft vum drëtten Engel bewandert waren. All waren virum Joer 1851 an der Botschaft, a déi meescht vun hinnen haten bal zënter dem Ufank vun der Botschaft Kontakt mat de Siwenten-Deeg-Adventisten:—

GSAM 226.2“Mir, déi ënnerschriwwen, déi mat der adventistescher Beweegung am Joer 1844 beim Oflafen vun der Zäit gutt vertraut waren an déi och schonn 1850 d’Wourecht vun der Botschaft vum drëtten Engel ugeholl hunn, ënnerschreiwen hei gären eis Nimm ënner déi folgend Ausso iwwer d’Léier vun der zouener Dier, déi d’Gläiwereg vun der Botschaft vum drëtten Engel vun hirem Ufank un bis zum uewe genannten Datum an och duerno gehalen hunn.

GSAM 226.3“Si hunn, am Aklang mat Offenbarung 3:7, 8 an anere Schrëften, gegleeft, datt um Enn vun de 2300 Deeg aus Daniel 8:14 de Christus säi Wierk am éischten Ofdeel vum himmlesche Hellegtum ofgeschloss huet, säi Ministère an dat Allerhellegst verlagert huet an d’Aarbecht vum Geriicht ugefaangen huet, dobäi seng Bezéiung zum Rettungsplang an dësem Sënn geännert huet. Hei gouf eng Dier opgemaach an eng Dier zougemaach.

GSAM 226.4“Si hu gegleeft, datt déi, déi dat kloert Liicht iwwer d’Botschaft vum éischte Engel haten an sech géint si gedréit hunn an se bitter bekämpft hunn, vun Gott ofgewisen goufen. Awer si hu net gegleeft, datt déi, déi net d’Liicht haten oder déi virun 1844 nach net am Alter vun der Rechenschaft waren, wann se mat éierlechen Häerzer no Gott sichen, ofgewisen géifen ginn.

GSAM 226.5“Obwuel si mat William Miller an der grousser Mass vun den Adventisten direkt nom Verstreeche vum festgeluechte Zäitpunkt gegleeft hunn, datt hir Aarbecht fir d’Welt eriwwer wier an datt de Här ganz geschwënn géif kommen, hunn si, nodeems d’Liicht iwwer dat Hellegtum an déi drëtt Botschaft hir Enttäuschung erkläert hat, net gegleeft, datt d’Barmhäerzegkeet eriwwer wier, ausser fir déi, déi d’Liicht ofgeleent haten.”

GSAM 227.1Ënnerschriwwen, “J. B. Sweet, South Saginaw, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Madamm R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Madamm Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Madamm L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Ann E. Gurney, Memphis, Mich.; William Gifford, Memphis, Mich.; Madamm Mary S. Chase, Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, Battle Creek, Mich.; Madamm F. H. Lunt, Battle Creek, Mich.; Madamm Melora A. Ashley, Battle Creek, Mich.; Madamm Caroline A. Dodge, Battle Creek, Mich.; Madamm Sarah B. Whipple, Battle Creek, Mich.; Madamm Uriah Smith, Battle Creek, Mich.; Madamm Paulina R. Heligass, Moline, Kan.; R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Madamm R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Reuben Loveland, North Hyde Park, Vt.; Madamm Belinda Loveland, North Hyde Park, Vt.”

GSAM 227Eng falsch verstane Visioun

GSAM 227.2Et gouf e Versuch gemaach, eng Visioun, déi d’Madamm White den 24. Mäerz 1849 zu Topsham, Maine kritt hat, esou auszeleeën, datt si dës falsch Léier – keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner – geleiert hätt. Dës Visioun gouf grad gewisen, wéi d’“Klapptéin vu Rochester” (Spiritualismus) agefouert goufen. Madamm White huet gesinn, datt déi mysteriéis Zeechen a Wonner an déi falsch Reformatiounen géifen zouhuelen an sech verbreeden. Dës Reformatiounen waren net Reformatiounen vum Feeler op d’Wourecht (si huet net gesot, et géif ni esou Reformatiounen ginn, mä datt déi Aart, déi si gewisen krut, wou si mënschlechen Afloss benotzt hunn, esou war), mä vun engem schlechten op e nach méi schlëmmen Zoustand; well déi, déi eng Häerzensännerung behaapt hunn, haten sech nëmmen eng reliéis Tracht ugezunn, déi d’Bosheit vun engem béisaartegen Häerz verdeckt huet. E puer hu wierklech bekéiert ausgesinn, sou datt si d’Gottesvollek täusche konnten; mee wann een hir Häerzer hätt gesinn, hätten si esou schwaarz ausgesinn wéi jee.

GSAM 227.3Si huet duerno gesot: “Mäi Begleedungsengel huet mir gesot, ech soll no dem Leed vun der Séil fir d’Sënner sichen, wéi et fréier war. Ech hunn gekuckt, mee ech konnt et net gesinn; well hir Zäit vun der Erléisung eriwwer ass.”²⁰

GSAM 228.1Et gouf behaapt, datt dës Visioun geléiert hätt, datt et keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner géif ginn, mee mir froen: Wéi kéint dat sinn, wann si sech schonn zënter dem Fréijoer 1845, wéi de Joseph Turner dës Doktrin als éischt geleiert hat, géint si gewiert huet an ëmmer mat voller Éierlechkeet fir d’Bekéierung an d’Erléisung vun de Sënner geschafft huet?

GSAM 228.2Am Supplement to Experience and Views, publizéiert am Joer 1854, seet d’Madamm White: “Déi ‘falsch Reforme’, op déi verwisen gëtt, mussen nach méi vollstänneg gesi ginn. Dës Vue bezitt sech méi besonnesch op déi, déi d’Liicht vun der Adventsdoktrin héieren an ofgeleent hunn. Si gi staarken Täuschungen iwwerginn. Sou Leit wäerten net méi dat ‘Leed vun der Séil fir d’Sënner’ hunn wéi fréier.”²¹

GSAM 228.3Opposante behaapten, méi iwwert dat ze wëssen, wat d’Madamm White an dëser Visioun gesinn huet, wéi si selwer. Loosst eis et e Moment am Zesummenhang mat hirer Versioun analyséieren; nämlech datt si d’Zoustänn vun de Sënneren amplaz vun de Revivalisten observéiert hätt. Sou huet si d’Sënneren ugekuckt, fir e “Leed vun der Séil fir d’Sënneren” ze fannen, konnt et awer net gesinn. Wien huet jeemools e Leed vun der Séil fir Sënner fonnt, andeems en einfach op d’Sënner gekuckt huet? Awer mir froen: Wat ass mat de Persounen, déi an der uewen ernimmter Ausso genannt ginn, déi einfach mënschlechen Afloss an Mesmerismus benotzt hunn, fir Bekéierungen ze gewannen, an dat d’Aarbecht vum Geescht vu Gott genannt hunn? Sinn dës Géigner, déi esou drun interesséiert waren ze weisen, datt d’Madamm White d’extreem “zou Dier”-Theorie geleiert hätt, bereet ze zouginn, datt dës Erweckungspriedeger helleg Leit waren an Leit gewonnen hunn, déi wierklech bekéiert waren?

GSAM 228.4Et ass fir all éierleche Geescht evident, datt d’Persounen, op déi an dësem Zesummenhang verwisen gëtt, déi ware, déi behaapt hunn, dëst Leed vun der Séil ze hunn, wärend si d’Liicht an d’Wourecht ofgeleent haten an Mesmerismus benotzt hunn, fir Bekéierungen ze gewannen. Sou Leit konnte kee wierklecht Leed vun der Séil fir Sënner hunn, well si selwer Objeten vun der Verdammnis waren; well “d’Zäit vun hirer [eegener] Erléisung ass vergaangen.”

GSAM 229.1Aus der Visioun vun der Madamm White vum 24. Mäerz 1849 hunn e puer Leit probéiert d’Konklusioun ze zéien, datt si geleiert hätt, et géif keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner ginn; mee mir hu schonn gewisen, datt si am Joer 1845 zu Paris am Maine geleiert huet, datt et Barmhäerzegkeet fir all déi gëtt, déi net bewosst a mat Versteesdemech Liicht a Wourecht ofgeleent hunn. An enger Visioun, déi 1846 op der selwechter Plaz gewisen gouf, gouf et gewisen, datt de Här e “Volk an de Kierchen hat, dat d’Wourecht net ofgeleent hat.” Fir déi Persounen, déi anescht geduecht hunn, gouf eng Rüff erdeelt, déi seet, datt d’Engelen vu Gott nach fir esou Leit schaffen, an wann si schaffen, da ginn déi, déi si beschëllegen, bausse stoe gelooss.

GSAM 229.2Erëm am Abrëll 1848 hunn de Pastor White a seng Fra zu Rocky Hill, Connecticut, fir d’Bekéierung vun de Sënner geschafft. All dat beweist, datt d’Visioun vum 24. Mäerz 1849 mat där, déi 1846 zu Paris, Maine, ginn ass, an mat dem Wee, deen dës Dénger vu Gott am Abrëll 1848 verfollegt hunn, harmonesch ass.

GSAM 229E falschen Erweckungspriedeger besiegt

GSAM 229.3Dës Visioun gouf éischt am Joer 1849 zu Connecticut publizéiert. E Geeschtlechen huet do ganz eifereg geschafft, fir Bekeerungen ze sécheren, an huet souguer behaapt, d’Gabe vun de Zongen ze hunn. Hien huet probéiert, Afloss op déi kleng Gemeinschaft vun de Sabbat-Halter zu Rocky Hill ze gewannen. Eng vun hinnen huet hien eng “léif Helleg vum Här” genannt. An senger Präsenz hat d’Madamm White eng Visioun, déi d’täuschend Natur vu sengem Wierk gewisen huet, an datt seng “léif Helleg” e Wee gaangen ass, deen net am Aklang mam siwenten Gebot stoung. Dës “Helleg”-Dame huet d’Accusatioun ofgeleent, an de Geeschtlechen huet staark argumentéiert, fir Sympathie fir déi “arm Helleg vum Här” ze gewannen, wéi hien hatt genannt huet. An der Nuecht duerno krut dës jonk Fra e Kolera-Morbus-Anfall a si huet geduecht, si géif stierwen. Si huet d’Madamm White geruff a gestanen, datt dat, wat iwwer hatt gewisen gouf, wouer war; datt si genee deem schëlleg war, wat d’Madamm White gesot hat. Sou huet dëse falschen Aarbechter et net fäerdegbruecht, déi Versammlung ze täuschen, an d’Natur vu senger Aarbecht gouf opgedeckt, wat seng Efforten op där Plaz plëtzlech beendegt huet.

GSAM 230En anere falschen Erweckungspriedeger zu Oswego, N.Y.

GSAM 230.1Als weider Illustratioun vum am uewe genannten Zeiennis dargelegten Prinzip, an fir ze weisen, wéi de Pastor White an seng Fra nach am Joer 1849-50 fir d’Bekeerung vun de Sënner geschafft hunn, ginn mir déi folgend Fakten, déi mir vum Elias Goodwin an anere fréie Memberen vun der Kierch zu Oswego, am Staat New York, erzielt goufen:—

GSAM 230.2Zu där Zäit (1849) huet an der Géigend e jonke Mann mam Numm Hiram Patch gewunnt. Hien war mat enger junger Dame verlobt, mat där hien kuerz duerno bestuet gouf. Si waren net bekehrt, mä si hunn d’Versammlungen besicht, déi vum Pastor White an senger Fra ofgehalen goufen, a si waren bal iwwerzeegt, Chrëschten ze ginn. Zu där Zäit huet an enger vun de Kierchen zu Oswego eng Erweckungsbewegung ugefaangen, net duerch de Klerus, mä duerch e prominente Laie, de Kasséier vun de Kantonsfongen. Dëse Mann huet sech ganz eifereg gewisen a behaapt, e grousse Kummer fir d’Sënner ze hunn. Hien huet seng Hänn matenee verdréit, wéi hien fir d’Onbekeerten gebiet huet, an ass offensichtlech an déifster Nout gewiescht wéinst hirem verluerene Zoustand.

GSAM 230.3Här Patch an seng Verlobte sinn op dës Erweckungsversammlungen gaangen a waren onsécher, wéi si sollten entscheeden. Si waren eemol do, wéi d’Madamm White eng Visioun hat, an där op Hosea 5,6–7 higewisen gouf, wou et steet: “Si ginn mat hire Schof a mat hire Ranner, fir de Här ze sichen; mee si fannen hien net; hien huet sech vun hinnen zréckgezunn. Si hunn dem Här géintiwwer treulos gehandelt; well si fremd Kanner gezeugt hunn: elo wäert e Mount si mat hiren Portiounen verschlingen.” Et gouf hir gewisen, datt déi, déi dës Erweckungsversammlung geleet hunn, net am Aklang mat Gott waren, an datt si keng richteg Seelebelaaschtung fir d’Sënner haten.

GSAM 231Eng Virausso vum Scheitern

GSAM 231.1Da sot si zum Här Patch: “Mir gouf gesot, ech soll iech soen, datt an dësem Fall d’Ausso vum Text wiertlech erfëllt gëtt. Waart e Mount, an dir wäert selwer de Charakter vun de Persounen kennen, déi un dëser Erweckung bedeelegt sinn an déi behaapten, esou eng grouss Laascht fir d’Sënner ze hunn.” Här Patch sot: “Ech wäert waarden.”

GSAM 231.2Bannent zwou Wochen no der Zäit, wou dës Visioun geschenkt gouf, ass deem genannte Kasséier, deen esou grousse Seeleschmerz fir d’Sënner behaapt hat, an senger gespillter Agonie e Bluttgefäss am Mo geplatzt, an duerch Bluttverloscht huet en a säi Bett misse bruecht ginn. D’Affären vum Tresorierbüro hu missen vum Sheriff vum Kanton iwwerholl ginn, deen zesumme mat engem vun de Konstabelen de Saldo am Tresorierbuch iwwerpréift huet an duerno d’Suen gezielt huet, fir sech op d’Iwwernahm vum Geschäft virzebereeden, wéi et sech erausgestallt huet, datt et e Manktem vun genee 1.000 Dollar u Suen gouf.

GSAM 231.3Dem Sheriff an dem Konstabel huet et onméiglech geschéngt, datt e Mann, deen esou eifereg an enger Erweckung war, schëlleg kéint sinn, d’Suen geholl ze hunn. Si hu geduecht, hien hätt d’Suen bezuelt an hätt vergiess, déi néideg Einträg am Buch ze maachen; oder vläicht hätt hien se op d’Bank deposéiert, an et wier net am Tresor-Kont erschéngen. Op alle Fall missten si eng zefriddestellend Erklärung vun him verlaangen, mee dat misst virsiichteg gemaach ginn; well wann hien d’Suen hätt, géif hien ouni Zweiwel probéieren, se ze verstoppen. Et gouf also arrangéiert, datt ee vun hinnen virugeet a sech am Schapp hannert dem Haus verstoppt, fir d’Hannerdier am A ze behalen, falls eppes geschéie sollt, während de Sheriff duerch d’Virderdier erakënnt. Wéi de Sheriff sech dem Haus genähert huet an duerch d’Virderdier erakomm ass, huet hien d’Kleedung vun enger Fra entdeckt, déi grad duerch d’Hannerdier erausgaang war. De Mann am Schapp huet gesinn, wéi d’Fra séier bei eng Schnéibank gaangen ass, e Lach an de Schnéi gegruewen huet an eppes do geluecht huet, dat si mat Schnéi zougedeckt huet, an duerno an d’Haus zréckgaangen ass.

GSAM 232.1De Sheriff koum bei d’Bett vum Kasséier, a nodeems hien no sengem Gesondheetszoustand gefrot hat, huet hien op d’Verwirrung am Büro higewisen a virgeschloen, datt hien d’Schwieregkeet wahrscheinlech kéint erklären. De Mann, staark opgereegt, huet seng Hand zum Himmel erhuewen a Gott als Zeien ugeruff a gesot, hien wéisst näischt iwwer dat Geld. Grad do ass d’Fra erakomm a wollt wësse, wat lass wier an firwat hire Mann esou opgereegt wier. De Mann huet geäntwert: “Si mengen, mir hätten hiert Geld.” D’Fra huet duerno op déiselwecht Manéier hir Hänn gehuewen a Gott zum Zeien geruff, datt si dat Geld net hätten an och näischt doriwwer wossten. Soubal si dëse Saz ofgeschloss hat, huet de Gendarme, deen, wéi si an d’Haus gaangen ass, vun sengem Versteck op d’Schneewuelt gerannt war, mat dëse Wierder agegraff: “Madamm, wat ass dat? Ech hunn Iech gesinn, wéi Dir aus dem Haus gerannt sidd an dëst an der Schneewuelt geluecht hutt, an hei ass et, de vermësste Sak mat Suen, mat $1,000 drop markéiert.”

GSAM 232.2Wéi een sech virstelle kann, ass déi Erweckung plëtzlech zesummegebrach. Här Patch an seng Verlobte hunn, nodeems si de Charakter vum Leeder vun der Erweckung kennengeléiert haten, sech fir d’Wourecht agesat an sech de Siwenten-Deeg-Adventisten ugeschloss, vun där Kierch si bis zu hirem Doud wierdeg Memberen bliwwen sinn.

GSAM 232.3Dës Visioun, wéi een kloer gesäit, gouf am Interessi an zum speziellen Virdeel vun den Onbekeerten ginn, an huet zur Bekeerung vun de Sënner gefouert, während hir direkt Auswierkung op déi geréicht war, déi selwer Sënner waren an vum Här wéinst hirer Heuchelei verworf goufen. Si haten “verréideresch géint den Här gehandelt;” si hu behaapt, si hätten eng grouss Seelennot fir d’Sënner, mä si hunn nëmmen “fremd Kanner” gezeugt.

GSAM 232En heuchlereschen Aarbechter zu Camden, N.Y.

GSAM 232.4Ënnert anere Plazen, déi Pastor a Madamm White am Wanter 1849–50 besicht hunn, war d’Stad Camden am Staat New York, ongeféier véierzeg Meilen vun Oswego ewech, wou si nach ëmmer gewunnt hunn. Iwwert dëst Treffen seet d’Madamm White:

GSAM 232.4“Virun menger Rees gouf mir déi kleng Gemeinschaft gewisen, déi do d’Wourecht bekannt huet, an ënner hinnen hunn ech eng Fra gesinn, déi vill Frömmegkeet behaapt huet, awer eng Heuchlerin war a d’Leit vu Gott betrogen huet.”²²

GSAM 233.1Am Januar 1884, wéi ech am Staat New York geschafft hunn, hunn ech déi folgend Detailer vum Här Preston geléiert, deen zu där Zäit vun der uewen ernimmter Konferenz zu Camden gewunnt huet, an bei deem de Pastor White an seng Fra wärend der Versammlung bliwwen sinn:—

GSAM 233.2“Dës Fra huet extrem Meenungen iwwer d’Thema vun der Heeligung geleiert a gesot, et géif e Perfektiounszoustand erreecht ginn, an deem een vollstänneg iwwer dem Gesetz vu Gott stéing; a si huet behaapt, dee perfekte Zoustand erreecht ze hunn. Mat dëser Léier vun der Hellegkeet huet si d’Geeschter vun e puer vun eise Leit zu Camden beunrouegt. Schwëster White gouf gewisen, datt trotz all där virgetäuschter Hellegkeet vun där Fra hiert Häerz mat Sënn schwaarz war, an si war am Liewen verdorwen.

GSAM 233.3“Wärend si op dëser Plaz war, krut Schwëster White eng aner Visioun, an der Präsenz vun dëser Fra, déi e grousse seelësche Kummer fir d’Onbekeerten ze hunn schéngt; mä Schwëster White huet hir gesot, et wier kee wierkleche seelësche Kampf fir d’Sënner, well hiert eegent Liewensverhalen esou war, datt si selwer net richteg viru Gott stoung. ‘Sou,’ sot Här Preston, ‘wat d’Camden-Visioun genannt gëtt, huet sech definitiv an besonnesch op de Fall vun där Fra bezunn, a net op d’Zoustänn vun de Sënner am Allgemengen, an esou hu mir et deemools verstanen.’”

GSAM 233.4Nodeems d’Madamm White hir Visioun erzielt hat, stoung d’Fra op a sot: “Gott kennt mäi Häerz, an wann dir et kéint gesinn, géift dir gesinn, datt et reng a propper ass.” Sou gouf d’Versammlung ofgeschloss. Net laang duerno gouf d’Fra awer schwéier krank a hat d’Gefill, si géif stierwen. Si sot: “Ech muss d’Schwëster White gesinn; ech hunn eng Beicht bei hatt ze maachen. Ech hunn hir gesot, ech wier eng gutt Fra, ech wier rein. Dat ass net esou. Ech sinn eng bösaarteg Fra. Dëse Mann, mat deem ech zesumme liewen, ass net mäi Mann. Ech hunn e gudde Mann an England hannerlooss, an e klengt Kand, an sinn mat dësem Mann fortgelaf. Mir sinn ni bestuet ginn. Ech hu virgegaukelt, Doktesch ze sinn, an hunn Medikamenter verkaaft, fir déi ech viru Geriicht geschworen hunn, si hätten mech $1 pro Fläsch kascht, obwuel se mech nëmmen zwielef Cent pro Fläsch kascht hunn. Ech hu och geschworen, datt eng Kou, déi mir un en aarme Mann verkaaft hunn, eis $30 kascht hätt, obwuel se eis nëmmen $20 kascht huet.”²³

GSAM 234.1Fir esou heuchleresch Pretender gëllen d’Wierder vun der Madamm White iwwert d’“Seelenqual fir Sënner”, an net fir Sënner am Allgemengen. Wann een d’Fakten berücksichtegt, déi uewen presentéiert goufen, déi weisen, datt d’Léier vun der “keng Barmhäerzegkeet méi” fir Sënner zënter dem Ufank vun hirer Predigt am Fréijoer 1845 vollstänneg veruerteelt gouf; an datt d’Madamm White zënter deem Datum ëmmer eifrig fir d’Bekeerung vun de Sënner geschafft huet, wien kann da gleewen, datt si am Joer 1851, wéi hiert Wierk mam Titel Experience and Views publizéiert gouf, domat wollt léieren, datt et “keng Rettung méi fir Sënner” géif ginn?

GSAM 234E Vertrieder vun der “Keng-Barmhäerzegkeet”-Theorie

GSAM 234.2Sogar esou spéit wéi am Joer 1848 huet et hei an do nach eenzel Persounen ginn, déi gegleeft hunn, et géif keng Barmhäerzegkeet méi fir Sënner ginn. Dës ware awer keng Siwenten-Deeg-Adventisten. Ee vun dëser Klass, mam Numm Sweet, huet an der Stad Rochester, N.Y. gewunnt. Direkt nodeems ech eng ëffentlech Bekenntnis zu menger Relioun gemaach an ënner den Éischte-Deeg-Adventisten gedeeft gi war, hunn ech un engem Zeltgottesdéngscht zu Canandaigua, N.Y. deelgeholl, deen vun de Pastore J. C. Bywater an Geo. W. Burnham geleet gouf. Dëse Mann Sweet war do a huet ganz eescht Zweifelen un der Echtheet vu menger reliéiser Erfarung geäussert, well hien “geduecht huet, et wier elo net méi méiglech, datt Sënner sech bekéieren.”