Kapitel 15 — Wuessend Liicht a Méi grouss Wonner

GSAM 235.1“Erënnert Iech un déi fréier Deeg, an deenen, nodeems dir erliicht gouft, dir e grousse Kampf vu Leed ausgehalen hutt; deels, wéi dir duerch Schmähungen a Leed zum Guckstéck gemaach gouft; a deels, wéi dir Matbegleeder vun deenen gouft, déi esou behandelt goufen.”¹

GSAM 235.2D’Zäit vun der Enttäuschung am Joer 1844 bis dat kloert Liicht iwwer d’Hellegtum an d’Botschaft vum drëtten Engel opgedeckt gouf, war eng Zäit vun enger besonnescher Prouf. Adventisten, déi nach ëmmer drop bestanen hunn, datt si an der fréierer Beweegung am Recht waren, waren tatsächlech e “Spottobjekt” fir déi, déi d’Botschaft als e komplette Mësserfolg ugesinn hunn; an aus dësem Grond waren si Objet vu grousser Verleumdung. Dëst konnten si gären erdroen, während si am Glawen un de Här festgehalen hunn an d’Gegenwart vu sengem Hellege Geescht gedeelt hunn.

GSAM 235Zwee speziell Ugrëffspunkten

GSAM 235.3De Satan hat zwee speziell Punkte vun der Versuchung fir d’Adventisten. Deen éischten war, déi, déi fest am Glawen stoungen, datt d’prophetesch Zäit eriwwer war, dozou ze bréngen, ze gleewen, datt d’zweet Kommen vum Christus e geeschtegt Kommen wier, an datt hien op iergendeng Manéier dëst Kommen um Enn vun de zweedausenddräihonnert Deeg gemaach hätt. Deen zweete war et, déi, déi wat hir fréier Erfarung ugeet schwankten, dozou ze bréngen, et alles opzeginn. Sou, wéi d’Wourecht iwwert d’Hellegtum an d’Botschaft vum drëtten Engel lues a lues aus de Schrëften entwéckelt gouf, hunn d’Botschaften vum Geescht vu Gott, duerch d’Gabe vun der Prophezeiung, d’fréier Beweegung bestätegt, si als “en hellt Liicht” bezeechent, dat Gott um Ufank vum Wee opgeriicht huet, fir de ganze Wee bis an d’Stad ze beliichten, an hunn op d’Beweiser an der Helleger Schrëft higewisen, datt d’zweet Kommen vum Christus wiertlech a perséinlech ass, an dofir net d’Evenement um Enn vun de “Deeg” ka sinn.

GSAM 236Wonnerbar Manifestatiounen

GSAM 236.1Wa de Här an dëse leschte Deeg duerch Visiounen mat sengem Vollek schwätzt, géife mir net erwaarden, datt an der Manifestatioun selwer offensichtlech Zeechen vum Göttlechen ze gesinn sinn? Dës Zeechen si an de Visiounen vun der Madamm E. G. White evident. D’Phänomen vun de Visiounen selwer, wéi am Kapitel 13 gewisen, ass einfach mirakuléis; mee et ginn vill wonnerbar Eegeschaften, déi mat hire fréiere Visiounen verbonnen sinn, déi Dir bemierkt, wann Dir dëst Wierk weider duerchbléckt; a kéinte mir erwaarden, datt et anescht wier an engem Kaddo vun dësem Charakter, dee vu Gott entworf gouf, fir d’Opmierksamkeet vun de Leit unzezéien an si dozou ze bréngen, wéi de Moses ze soen: “Ech ginn e bëssen op d’Säit a kucken dës grouss Erscheinung”? Déi einfach Ausso vun engem aarme, krankheetleche, schwaache Meedchen, dat anscheinend um Rand vum Graf stoung, datt de Här hir eng Visioun ginn hätt, hätt net gereicht, fir dat ze bewierken. Déi wonnerbar Manifestatiounen, déi mat de Visiounen verbonnen waren, hunn Interesse un hinnen erweckt, an et gouf gefrot, datt d’Meedchen vun enger Plaz op déi aner géif goen an erzielen, wat de Här hatt opgefuerdert hat, aneren matzedeelen.

GSAM 236Bemierkenswäert Demonstratiounen an der drëtter Visioun

GSAM 236.2Ech ginn hei e puer Fakten iwwer hir drëtt Visioun un, déi am Haus vun hirem Papp geschitt ass, am Kapitel 13 ernimmt, wéi se mir vum Papp a vun der Mamm vun der Madamm White, vun hirer Schwëster, Madamm Sarah Belden, an aneren erzielt goufen.

GSAM 236.3Am Zëmmer, wou d’Visioun geschitt ass, louch op der Kommoud eng ganz grouss Familljebibel. Et war eng vun enger Editioun, déi 1822 zu Boston vum Joseph Teale gedréckt gouf. D’Buch moosst 18 duerch 11 Zoll, ass 4 Zoll déck a wiegt e bësse méi wéi 18 Pond. Wärend der Visioun ass si opgestanen, huet dës schwéier Bibel op hire lénksen Aarm geholl, d’Buch opgeblat, an et am rechte Wénkel zu hirem Kierper erausgehalen; an duerno, iwwer eng hallef Stonn laang, huet si mat hirer rietser Hand d’Blieder vun enger Plaz op déi aner ëmgedréit an op verschidde Schrëften hin gewisen, déi si widderholl huet, während hir Aen no uewen gekuckt hunn, an an eng entgéintgesat Richtung vum Buch. Hir Schwëster Sarah (duerno d’Fra vum Stephen Belden), oder heiansdo eng aner Persoun, déi do war, huet op all Passage gekuckt, op déi hire Fanger gewisen huet, an huet kloer gesinn, datt si an all Fall genee déi Passage widderholl huet, op där hire Fanger gerout huet. D’Mamm Harmon sot, hir Duechter Ellen wier an hirem natierlechen Zoustand “wéinst Manktem u Kraaft net fäeg, déi schwéier Bibel vun der Kommoud ze hiewen; mee an der Visioun huet si se anscheinend esou einfach gehalen, wéi wann et nëmmen e Täsch-Testament wier.”

GSAM 237.1Hei war wierklech e Wonner!—en zaart Meedchen, dat nëmmen siwwenzeg Pond wéigt, hält eng schwéier Bibel méi wéi eng hallef Stonn an enger Positioun, an där e staarke Mann se net fir zwou Minutten kéint halen; erneit, huet si d’Bibel bei verschiddene Schrëfttexter opgebliedert, déi an all Fall de Text waren, deen si widderholl huet, während hir Aen no uewen an an déi entgéintgesate Richtung vum Buch gekuckt hunn; an zum Schluss, eng Stëmm, déi vun enger Persoun ausgeet, ouni datt d’Longe oder den Otem am Kierper sech beweegt hunn, an déi déi bezeechent Schrëften korrekt widderhëlt,—dat ass sécher iwwer de Verdacht eraus, duerch mënschlecht Handelen produzéiert ginn ze sinn, oder als Effekt vun enger Krankheet ze sinn. Déi, déi et gesinn hunn, hunn et ganz kloer als eng Manifestatioun vum Geescht vun deem gesinn, deen aus dem brennende Busch geschwat huet. Sou Manifestatiounen wéi dës an der drëtter Visioun vun der Miss Harmon, wou se bekannt sinn, liwweren en iwwerzeegende Beweis, datt eng Kraaft, déi méi wéi endlech ass, an de Visiounen war.

GSAM 237D’Topsham-Visioun

GSAM 237.2Ganz kuerz no dësem Geschehnis huet d’Adventisten-Gemeinschaft zu Topsham, ongeféier drësseg Meilen nordëstlech vu Portland am Maine, wéi si vun de Wierker vum Här mat der Miss Ellen G. Harmon héieren hat, hatt op dës Plaz invitéiert. D’Invitatioun gouf ugeholl, an esou huet si Topsham fir d’éischte Kéier besicht. D’adventistesch Versammlungen goufen deemools am Haus vum Här Curtiss ofgehalen. D’Madamm Frances Lunt (fréier Miss Frances Howland) aus Oakland, Kalifornien, huet mir déi folgend Ausso ginn, datéiert vum 19. Januar 1890:—

GSAM 238.1“Ech hu mat der Famill vu mengem Papp d’Versammlungen vun der Schwëster Harmon zu Topsham am Joer 1845 besicht, an wärend dëse Versammlungen hat si eng Visioun. Et war d’éischte Kéier, datt mir si an enger Visioun gesinn hunn. Eng vun dësen ale Bibelen [d’Teale-Familljebibel, déi uechtzéng Pond gewien huet] huet dem Brudder Curtiss gehéiert. Dës grouss Bibel gouf vun der Schwëster Harmon, während si an enger Visioun war, vun der Kommoud geholl, an si huet d’Schrëfttexter uginn, wéi si vun enger Säit op déi nächst gebliedert huet, während hir Aen no uewen gekuckt hunn an net op d’Bibel. D’Texter, déi si widderholl huet, waren entweder Wierder vun Instruktioun, Ermunterung oder Tadel. Eng aner Eegeschaft vun der Manifestatioun zu där Zäit war d’Positioun vum Buch. Et gouf op hirer oppener Hand an engem Wénkel vun fënnefavéierzeg Grad gehalen, an keen aneren konnt e Buch an engem ähnlechen Wénkel halen, ouni datt et direkt aus de Hänn gerutscht ass; mä Schwëster Harmon huet dës Bibel fir e puer Minutten an deem Wénkel gehalen, esou fest wéi wann se un hirer Hand gepecht wier, während si an der Tëschenzäit vun engem zum aneren am Raum gaangen ass.”

GSAM 238D’Zeienausso vun der Madamm Truesdail

GSAM 238.2Eng aner Ausso iwwer dës selwecht Visioun kënnt vun der Madamm M. C. Truesdail aus Trenton, Missouri, datéiert den 27. Januar 1891. Si seet:—

GSAM 238.3“Ech war am Joer 1845 fofzéng Joer al a war bei der éischter Visitt vun der Schwëster Harmon zu Topsham präsent, wéi si d’Visioun am Haus vum Brudder Curtiss hat, wou si déi grouss Familljebibel geholl an se esou gehalen huet, datt keen vun deenen aneren e Buch op den Hänn konnt halen ouni datt et direkt eroffält.

GSAM 238.4“Schwëster Harmon war iwwer zwou Stonnen an der Visioun. Et war déi wonnerbarst Manifestatioun vun der Kraaft vu Gott, déi ech je gesinn hunn, an ech hunn hatt méi wéi zwielef Mol an der Visioun gesinn. Dës waren ëmmer Geleeënheeten vu déifster Feierlechkeet a Selbstiwwerpréiwung, mee dëst huet all déi aner iwwerschratt. O! wéi mir gezittert hunn, wéi d’Majestéit vum Himmel eis duerch hiert schwaacht Instrument instruktéiert huet; wéi si eis Abschnëtter gelies huet, déi esou trösteresch a passend waren an eiser schwéierer Lag; esou wéi Hebräer 2:2, 3; Jakobus 5:7, 8; Hebräer 10:35, 39; 1. Péiter 1,7; Lukas 12,32-37, nieft villen aneren, huet si d’grouss Familljebibel esou héich gehalen, datt ech op engem Stull stoe misst, fir ze liesen, wou si higewisen huet. Ech mengen net, datt Schwëster Harmon méi wéi zwee Zoll méi héich war.”

GSAM 239.1Sou Manifestatiounen hunn déi onvirageholl Leit iwwerzeegt, datt eng Kraaft, déi méi wéi mënschlech war, dat demütlecht Instrument kontrolléiert huet, an et goufen Ufroen aus verschiddene Deeler vun New England, datt si sollt kommen a hiert Zeiennis ofginn.

GSAM 239Manuell Aarbecht eng Sënn

GSAM 239.2Kuerz duerno gouf d’Miss Harmon an enger Visioun opgefuerdert, Paris am Maine ze besichen, wou et Leit gouf, déi et fir eng Sënd ugesinn hunn, kierperlech Aarbecht ze maachen. De Pastor Stephens aus Woodstock am Maine war de Leeder an dësem Irrtum a hat e staarken Afloss op anerer. Hien war virdrun e methodistesche Priedeger a gouf als e demütëge, treie Chrëscht ugesinn. Hien hat d’Vertrauen vu ville duerch säi Eifer fir d’Wourecht an säi scheinbar hellege Liewenswandel gewonnen, wat e puer dozou bruecht huet, ze gleewen, hien wier besonnesch vu Gott geleet. De Här huet der Miss Harmon eng Rüffel fir hien ginn. Si huet erkläert, datt hien dem Wuert vu Gott géintgeet, andeems hien sech vun der Aarbecht ofhält, seng Feeler anerer opdréit an all déi veruerteelt, déi se net unhuelen. Hien huet all d’Beweiser ofgeleent, déi de Här him ginn huet, fir hien vun sengem Feeler ze iwwerzeegen, a refuséiert seng Feeler zouzeginn. Hien ass Impressiounen nogefollegt, huet midd Reesen gemaach an ass laang Distanzen zu Fouss gaangen, wou hien nëmmen Mëssbrauch kritt huet, a huet geduecht, datt hien an deem Ganzen ëm Christi Wëlle géif leiden. Säi Verstand an säi Urteel goufen beiseitegeluecht.

GSAM 239.3Wat d’Ausso vun der Miss Harmon an den Ausgang vum Fall ugeet, zitéieren ech aus engem Bréif vun der Madamm M. C. Truesdail, déi deemools zu Paris am Bundesstaat Maine gewunnt huet. Nodeems si e puer Detailer am Aklang mat de vireg genannten opgezielt huet, seet si:—

GSAM 240.1“Bekenntnisser koumen vun allen, ausser hirem Leeder, Jesse Stephens. Schwëster Harmon huet hien gewarnt, datt wann hien sech net duerch d’Bekenntnis vu senge Feeler demütéiert, hie seng Carrière geschwënn géif ofschléissen. All hu verstanen, datt dat eng Virausso war, datt hie sech op iergendeng Manéier géif ëmbréngen.”

GSAM 240.2Déi folgend ass d’Weiderentwécklung an sengem Fall:—

GSAM 240.3“Nodeems seng kleng Häerd hien verlooss hat, gouf hien melancholesch, an kuerz drop huet hien säi Verstand verluer, woubäi hien refuséiert huet, eppes ze iessen, wat vun de Gottlosen gekacht gouf. Hien hat net vun menger Zréckkehr aus Massachusetts héieren, wéi ech him säi Mëttegiessen bruecht hunn. Wéi hien seng skelettähnlech Hand duerch e klengt Lach an enger Fënster erausgestreckt huet, huet hien gefrot: ‘Huet Gott Iech domat geschéckt, Schwëster Marian?’ Wéi hien meng zéckeg Äntwert bemierkt huet, huet hien refuséiert, et ze schmaachen. Säin erbärmlechen Zoustand, agespaart an engem klenge Zëmmer bei sengem Brudder (eem, deen net gleeft), huet mech un déi Warnung erënnert, déi him esou frëndlech aus dem Himmel geschéckt gouf an déi hien esou stur ofgeleent hat. Hien gouf zwee Deeg no dësem trauregen Besuch bei seng Famill bruecht, wou hien séier säi Liewen duerch Selbstmord beendegt huet, andeems hien e Seel aus senger Bettwäsch gemaach huet.”²

GSAM 240Eng Virausso erfëllt

GSAM 240.4Am Summer 1845, op Invitatioun vum Otis Nichols, huet d’Miss Harmon Massachusetts besicht, begleet vun hirer Schwëster Sarah. Si hunn bei der Famill vum Här Nichols gewunnt. Hien an seng Fra sinn mat hirer Kutsch gefuer a hunn si op verschidde Plazen bruecht, fir Versammlungen ofzehalen, wou d’Miss Harmon hir Zeienaussoen geliwwert huet. Sou konnt si Boston, Roxbury an Carver besichen. Zur Zäit vun hirem zweeten Besuch zu Boston, Massachusetts, huet e ganz interessanten Tëschefall stattfonnt.

GSAM 240.5Zu Boston an an der Géigend war eng Grupp fanatescher Persounen, déi och der Meenung waren, datt et eng Sënd wier ze schaffen, an hir Haaptbotschaft war: “Verkaaft wat dir hutt, a gitt Almosen.” Si hunn gesot, si wieren am Jubeljoer, datt d’Land misst rouen, an datt d’Aarme ouni Aarbecht missten ënnerstëtzt ginn. Sargent, Robbins an e puer anerer waren d’Leeder. Si hunn d’Visioune als vum Teufel veruerteelt, well hir eege Feeler gewisen goufen. Si waren haart géint all déi, déi net esou gegleeft hunn wéi si.

GSAM 241.1Wärend d’Miss Harmon an hir Schwëster am Haus vum Här Nichols op Besuch waren, koumen de Sargent an de Robbins aus Boston fir hien ëm e Gefalen ze bieden, a se hunn gesot, si wieren komm fir e Besuch ze maachen an d’Nuecht bei him ze bleiwen. Här Nichols huet geäntwert, hien wier frou, datt si komm wieren, well d’Jonkfraen Sarah an Ellen Harmon am Haus wieren, an hien hätt gären, datt si sech mat hinnen vertraut maachen. Si hu direkt hir Meenung geännert a konnten net iwwerzeegt ginn, an d’Haus eranzekommen. Här Nichols huet gefrot, ob d’Ellen hir Botschaft zu Boston kéint erzielen, an ob si géifen lauschteren an duerno urdeelen. “Jo,” hunn si gesot, “komm nächsten Sabbat [dat heescht Sonndeg, well si de Sabbat nach net ugeholl haten] an Boston; mir géifen gären d’Privileg hunn, hatt ze héieren.”

GSAM 241.2Här Nichols huet mir dat 1858 an sengem Haus zu Dorchester erzielt. Hien huet gesot, datt hien all seng Pläng gemaach hat, fir de Sonndegmoien mat sengem Wägelchen op Boston ze fueren, fir d’Miss Harmon op déi geplangte Versammlung ze huelen. Dëse Owend, wärend de Familljebied, gouf si an enger Visioun ewechgeholl. Nodeems si aus där Visioun erauskomm ass, sot si: “Brudder Nichols, ech ginn muer net no Boston; de Här huet mir gewisen, datt ech op Randolph muss goen. Hien huet do eng Aarbecht, déi ech maache soll.” Här Nichols hat grousse Respekt fir säi Wuert. Hien hat versprach, hatt den nächsten Dag op Boston ze huelen, an huet ängschteg gefrot: “Wat soll ech maachen mat mengem Wuert un Sargent a Robbins?” “Maacht Iech keng Suergen doriwwer,” sot Miss Harmon, “de Här huet mir gesot, ech soll an déi aner Richtung goen.” “Na,” sot de Här Nichols, “ech verstinn et net.” “De Här huet mir gewisen, datt mir et verstinn, wann mir do sinn,” sot d’Miss Harmon. “Na,” sot de Här Nichols, “et gëtt keng aner Manéier fir Iech dohin ze kommen, ausser mir ginn a huelen Iech mat, mee ech weess net, wéi ech d’Saache de Bridder zu Boston erkläre kann.”

GSAM 241.2Här Nichols huet mir weider gesot, datt “d’Schwëster Harmon hir Heuchelei an der Visioun gesinn huet, datt et um Sonndeg keng Versammlung zu Boston géif ginn, datt Sargent, Robbins an aner Géigner sech mat der grousser Gesellschaft zu Randolph (dräizéng Meilen vu Boston ewech) um Sonndeg géifen treffen; an datt mir d’Géigner zu Randolph op hirem Sonndeg-Treffen musse begéinen, an do géif si eng Noriicht fir si kréien, déi d’Éierlech an d’Onvoreingenomm iwwerzeegt, ob hir Visiounen vum Här oder vum Satan sinn.” Amplaz no Boston ze goen an duerno op Randolph, wat eng Distanz vun zweeanzwanzeg Meilen ass, sinn si direkt op Randolph gaangen a sinn do géint d’Treffen-Zäit ukomm. Do hunn si genee déi Leit fonnt, déi zougestëmmt haten, si zu Boston ze treffen. Här Nichols sot duerno: “Elo verstinn ech et.”

GSAM 242.1Dës Beméiung vu Sargent a Robbins, d’Ausso vun der Miss Harmon ze ëmgoen, an d’Aart a Weis, wéi si geleet gouf, fir hinnen ze begéinen, haten e groussen Afloss op d’Gedanken vun e puer, déi do waren. Vum Treffen selwer zitéieren ech de Bericht, wéi en de Här Nichols ginn huet:—

GSAM 242Bemierkenswäert Demonstratiounen

GSAM 242.2“Schwëster Ellen gouf an enger Visioun mat aussergewéinlechen Manifestatiounen geholl a huet an der Visioun mat enger kloerer Stëmm weidergeschwat, déi vun allen Anwesenden kloer verstan gouf, bis ongeféier Sonnenënnergang. Sargent, Robbins an French waren héich gereizt an opgereegt, wéi si d’Schwëster Ellen an der Visioun hunn schwätzen héieren, wat si als vum Teufel deklaréiert hunn; si hunn all hiren Afloss an hir kierperlech Kraaft opgewandt, fir d’Wierkung vun der Visioun ze zerstéieren. Si hu sech zesummegedoen fir ganz haart ze sangen, an duerno hunn si ofwiesselnd haart geschwat a vun der Bibel gelies, fir datt d’Ellen net héieren gouf, bis hir Kraaft opgebraucht war an hir Hänn esou gezittert hunn, datt si net méi vun der Bibel konnten liesen; mä trotz all där Verwirrung a Kaméidi gouf Ellens kloer a schrill Stëmm, wéi si an der Visioun geschwat huet, vun allen Anwesenden kloer héieren. D’Oppositioun vun dëse Männer huet ugehale soulaang si konnten schwätzen a sangen, obwuel e puer vun hiren eegene Frënn si ausgeschëllt hunn a si gefrot hunn, opzehalen. Awer sot de Robbins: ‘Dir sidd engem Götz gebéit: Dir veréiert e gëllent Kallef.’

GSAM 243.1“Här Thayer, de Besëtzer vum Haus, war net vollstänneg iwwerzeegt, datt hir Visioun vum Däiwel war, wéi de Robbins et behaapt hat. Hien wollt et op eng Manéier testen. Hien hat héieren, datt Visioune vu satanescher Kraaft gestoppt goufen, andeems een d’Bibel opmécht an se op d’Persoun leet, déi an enger Visioun ass, a huet de Sargent gefrot, ob hien et op dës Manéier géif testen, wat dee refuséiert huet. Duerno huet de Här Thayer eng schwéier, grouss Familljebibel am Quartoformat, déi op dem Dësch geleeën huet an déi seelen benotzt gouf, geholl, opgemaach an op Ellens Broscht geluecht, während si an der Visioun war, wéi si deemools am Eck vum Zëmmer géint d’Mauer zréckgeleent war. Soubal d’Bibel op si geluecht gouf, ass si op hir Féiss opgestanen, an ass an d’Mëtt vum Zëmmer gaangen, mat der oppener Bibel an enger Hand, esou héich wéi si konnt eropgehuewen, an mat hirem Bléck fest no uewen geriicht, huet si op eng feierlech Manéier erkläert: ‘D’inspiréiert Zeienausso vu Gott’, oder Wierder vum selwechte Sënn. An duerno, während d’Bibel an enger Hand ausgestreckt war an hir Aen no uewen gekuckt hunn, an net op d’Bibel, huet si eng laang Zäit weiderhi mat hirer anerer Hand d’Blieder ëmgedréit, hiren Fanger op bestëmmte Passagen geluecht an hir Wierder mat enger feierlecher Stëmm korrekt virgelies. Vill Leit, déi do waren, hunn op d’Passagen gekuckt, op déi hiren Fanger gewisen huet, fir ze kucken, ob si se korrekt virgelies huet, well hir Aen zur selwechter Zäit no uewen gekuckt hunn. E puer vun de genannten Passage waren Urteeler géint d’Béiswëllege a Blasphemiker; anerer waren Ermahnungen a Instruktiounen iwwert eise aktuellen Zoustand.

GSAM 243Hir längst Visioun, iwwer sechs Stonnen

GSAM 243.2“An dësem Zoustand huet si de ganzen Nomëtteg weidergemaach, bis bal bei Sonnenënnergang, wéi si aus der Visioun erausgaang ass. Wéi d’Ellen an der Visioun op hir Féiss opgestanen ass, mat der schwéierer oppener Bibel an der Hand, am Zëmmer hin an hier gaangen ass, während si d’Passagen aus der Helleger Schrëft virgesot huet, goufen de Sargent, de Robbins an de French stumm. Fir de Rescht vun der Zäit waren si, zesumme mat villen aneren, verstéiert; mee si hunn d’Aen zougemaach an et duerchgehalen, ouni hir Gefiller ze weisen.”³

GSAM 244D’Bestietnes vun der Miss Harmon

GSAM 244.1Den 30. August 1846 goufen d’Miss E. G. Harmon an de Pastor James White bestuet, a si hunn zesumme fir d’Virstoussung vun der Botschaft geschafft. Am Joer 1847 waren hir Aarbechten haaptsächlech op Maine an Massachusetts beschränkt.

GSAM 244.2Den éischte Sabbat am Abrëll krut d’Madamm White e ganz interessanten Anbléck am Haus vum Stockbridge Howland zu Topsham, wou d’Versammlungen deemools normalerweis ofgehale goufen. Dës Visioun ass déi, déi an Early Writings ernimmt gëtt, wou si eng Vue op d’Hellegtum a seng Miwwelen, d’Zäit vun der Nout, d’Hellegen, déi aus de Stied flüchten, d’Béis, déi si ëmgi, hir Erliéisung bei der Stëmm vu Gott, d’Jubeljoer, d’Kommen vum Här am Wollekenwon, asw. hat. Et kann hëllefräich sinn, e puer vun hire Beweegungen an dëser Visioun ze notéieren.

GSAM 244Vill Bibelen an enger Visioun benotzt

GSAM 244.3Madamm Frances Lunt (Duechter vun S. Howland), den 19. Januar 1890, sot zu mir:

GSAM 244.3“Do stoung um Rand vum Zëmmer, wou d’Versammlungen ofgehale goufen, e Dësch, op deem eng Rei Bicher vun ënnerschiddlechen Aarte louchen, dorënner e puer Bibelen vun normaler Gréisst. Wärend der Visioun huet d’Madamm White sech opgerappelt, ass bei den Dësch gaangen, huet eng Bibel geholl ouni en anert Buch ze beréieren, an huet se mat hirer lénkser Hand iwwer dem Kapp opgemaach gehalen, mat dem Zeigefanger vun der rietser Hand op de Schrëfttext geriicht, deen si widderholl huet, wéi si virun der Persoun stoung, fir déi et geduecht war, an duerno huet si d’opgemaachte Buch op d’Broscht vun der Persoun geluecht, virun där si d’Schrëft widderholl huet. Si ass zréck bei den Dësch gaangen, huet eng aner Bibel geholl an op déiselwecht Manéier e weidere Schrëfttext virgelies an d’opgemaachte Bibel op d’Broscht vum Mënsch geluecht, dem si sech adresséiert hat. Dëse Akt gouf bei ongeféier engem hallwen Dutzend Persounen widderholl; duerno huet si sech op eng graziéis Manéier op e Stull gesat, während hir Aen d’ganz Zäit no uewen an ewech vum Buch gekuckt hunn.”

GSAM 245.1Doriwwer seet d’Madamm Truesdail:

GSAM 245.1“Ech war do [April 1847], wéi Schwëster White un den Dësch gaangen ass an eng Bibel no där anerer tëscht de Bicher, déi um Dësch stoungen, opgehuewen huet, an d’Bibel op d’Broscht vum Mënsch geluecht huet, fir deen si e Schrëfttext hat. Dat gouf gemaach, während hir Aen himmelswäerts erhuewe waren. Op dëser Geleeënheet huet si d’Bibel iwwer hirem Kapp gehalen, während si mat mir geschwat huet; an duerno huet si se op meng Broscht geluecht. De Passage, deen mir ginn ass, war 2. Korinther 6,17.”⁴

GSAM 245.2An engem Bréif vun der Madamm Frances Lunt gëtt si d’Nimm vun dräi Persounen un, déi bei dëser Geleeënheet präsent waren an op déi d’Bibelen geluecht goufen, während d’Madamm White mat hinnen iwwer hiren jeeweilege Text geschwat huet, an ënner de Nimm war och deen vun der Madamm Truesdail.

GSAM 245Déi éischt Aarbecht war ënner den Adventgläiweger

GSAM 245.3D’Aarbecht vun der Miss Harmon, ënner der Leedung vun der prophetescher Gof, vum Januar 1845 bis zum Fréijoer 1846, bal uechtzéng Méint, war bei de “Gleewegen”, déi gegleeft hunn, datt de Christus geschwënn kéim, mat deenen si sech virdrun verbonnen hat. No dem Ofschloss vun de zweedausenddräihonnert Deeg (22. Oktober 1844), bis d’Ursaach vun hirer Enttäuschung an d’Natur vum Evenement, dat deemools geschitt ass, verstanen gouf, bestoung d’Gefor, datt d’Gläiweger an falsch Meenungen ofdriften oder hir vergaangen Erfarung ganz opginn. Hir Botschaft un esou Leit war: “Déi vergaange Beweegung war vu Gott. Haltet fest un ärem Glawe. De Här huet nach eng Aarbecht fir säi Vollek. Studéiert d’Bibel. Sicht am Wuert, an dir wäert d’Liicht fannen.”

GSAM 245.4Dës Instruktioun ass am Aklang mam Plang vum Här. Säin Zweck war ëmmer, datt seng speziell Noriichten fir säi Vollek an hirer Zäit aus sengem Wuert ervirbruecht solle ginn, an duerno kënnt d’Gabe vun der Prophezeiung “sekundär”, fir d’Gläiweger ze bestätegen an opzebauen.

GSAM 246.1Eng markant Illustratioun vun dëser Tatsaach fënnt een am Fall vum Kornelius, wéi en an den Apostelgeschichten opgeholl ass. En Engel vu Gott ass him erschéngen a huet him eng Visioun an sengem eegene Haus ginn. Dëse Engel huet d’Wourechten vum Evangelium gutt gekannt an hätt se dem Kornelius kënne léieren, mee hien gouf geschéckt, fir engem ze déngen, deen en Ierwe vum Heil war, andeems hien dem Kornelius eng Visioun ginn huet. Hien huet him bestätegt, datt seng Frömmegkeet a seng Hingab vum Här ugeholl goufen. Hien huet him net d’Evangelium gepredigt, mä huet him einfach gesot, hien soll de Péiter ruffen, deen zu Joppa beim Simon dem Gerber wunnt. De Péiter koum, a huet dem Kornelius d’Evangelium vu Christus aus de Schrëften verkënnegt.

GSAM 246Positioun vun der prophetescher Gof

GSAM 246.2Op dëser Plaz ass et gutt, d’Reiefolleg vun der Entwécklung vun de Gaben ze notéieren, wéi de Här se an sengem Wuert festgeluecht huet. De Paul bezitt sech dorop an sengem Bréif un d’Korinther, wou hien seet: “Gott huet e puer an der Kierch gesat, éischt Apostelen, zweetens Propheten.”⁵

GSAM 246.3Wann een d’Ausso vum Apostel iwwer d’Bezéiung vun dëse Gaben an der Evangeliarbecht kuckt, gesi mir direkt, firwat dës Reiefolleg agehale gëtt. Wann hien dës Gaben vergläicht, seet de Paul: “Dofir sinn d’Zongen e Zeechen, net fir déi, déi gleewen, mä fir déi, déi net gleewen; d’Prophezeiung awer déngt net fir déi, déi net gleewen, mä fir déi, déi gleewen.”⁶ D’Uerdnung vum Här ass, datt seng speziell Noriichten un d’Welt aus sengem Wuert bruecht ginn; an deemno dréckt hien d’Mënschen dozou, d’Schrëften ze duerchsichen, an als Apostelen erauszegoen, beluede mat de Noriichten vum Här, an se aus der Bibel ze verkënnegen, déi dem Test vun de Joeren standgehalen huet. Wéi Glawensleit opgeriicht ginn, kënnt d’Gabe vun der Prophezeiung “sekundär,” an erfëllt hiren Deel “fir d’Vervollkommnung vun de Hellegen, fir d’Aarbecht vum Déngscht, fir d’Erbauung vum Kierper vu Christus.”⁷