Kapitel 16 — D’Botschaft vum drëtten Engel

GSAM 247.1“Den drëtten Engel ass hinnen nogefollegt a huet mat héijer Stëmm gesot: Wann een d’Déier a säi Bild veréiert a säin Zeechen op d’Stir oder an d’Hand kritt, da drénkt dee selwechte vum Wäin vum Zorn vu Gott, deen ouni Mëschung an de Kelch vu sengem Grimm geschëddt gëtt; a hien gëtt mat Feier a Schwefel gequält virun de hellege Engelen an virun dem Lämmchen; an den Damp vun hirer Pein geet op fir d’Éiwegkeet; an si hunn keng Rou, weder Dag nach Nuecht, déi d’Déier a säi Bild ubieden, an jiddereen, deen d’Mark vu sengem Numm empfänkt. Hei ass d’Gedold vun de Hellegen: Hei sinn déi, déi d’Geboter vu Gott an de Glawen un de Jesus behalen.”¹

GSAM 247Déi feierlechst Warnung an der Bibel

GSAM 247.2Dëst ass déi feierlechst Warnung, déi d’Bibel enthält, an et ass sécher, datt d’Opzeechnung vun der Weltgeschicht kee Beweis liwwert, datt dës Noriicht an der Vergaangenheet héieren gouf. D’Tatsaach, datt den éischten an den zweeten Engel an dëser Serie als Deel vun der aktueller Generatioun bewisen goufen, bestätegt am kloersten, datt dës Noriicht net an d’vergaangene Zäiten gehéiert.

GSAM 247.3Esou sot de Pastor J. V. Himes am Joer 1847:—

GSAM 247.4“Dat véierzéngt Kapitel [vun der Offenbarung] stellt en erstaunleche Ruff duer, deen nach muss gemaach ginn, als Warnung fir d’Mënschheet an där Stonn staarker Versuchung. Verser 9-11. Eng Verfluchung vum Zorn, esou furchterreegend, fënnt een ausserhalb dovun am Buch vu Gott net. Bedeit dat net eng staark Versuchung, wann esou eng furchterreegend Ermahnung verlaangt gëtt?”²

GSAM 248Den Tempel opgemaach—d’Arche gesi

GSAM 248.1J. N. Andrews sot iwwer dës Noriicht: “D’Ouverture vum héchsten an hellegsten Deel am Tempel vum Himmel, duerch déi d’Arche gesi gëtt, ass en Evenement, dat ënner dem Klang vum siwenten Engel stattfënnt. An wéi d’Déngschtleeschtung vun eisem grousse Héchstpriister um Enn vun de 2300 Deeg an dee Raum verréckelt gëtt, versti mir, datt d’Ouverture vum Tempel duerch d’Beendegung vun där Period markéiert gëtt, wéi se vun der Proklamatioun vum éischten Engel duergestallt gëtt. D’Entrée vun eisem grousse Héchstpriister an den héchsten hellege Raum fir virun der Arche vu Gott ze ministréieren, zitt d’Opmierksamkeet vun der Kierch op d’Geboter vu Gott, déi an där Ark enthale sinn. D’Geboter vu Gott glänzen zënter där Zäit aus dem himmlesche Hellegtum.

GSAM 248Verännerung vum Sabbat

GSAM 248.2“Et ass e Fakt, deen net bestreitbar ass, datt dat véiert Gebot viru ville Joerhonnerte vum Roudag vum Här op dat heidnescht Fest Sonndeg geännert gouf. Dës Ännerung gouf an ausdrécklechem Géigesaz zu de hellege Schrëfte gemaach, déi iwwerall de siwenten Dag als eenzege wëchentleche Sabbat vum Här unerkennen. Si gouf vum grousse Apostat duerchgefouert, vun deem de Daniel virausgesot hat, hie géif ‘sech virhuelen, Zäiten a Gesetzer ze änneren.’ Dës Muecht ass wesentlech déiselwecht wéi dat Déier, dat vun der ganzer Welt ugebiet soll ginn. An et ass e Fakt vu groussem Interesse, datt dëst Gebot, dat esou laang zerdréckt gouf, elo gerechtfäerdegt gëtt, an datt d’Leit vu Gott ufänken, et mat deenen aneren néng ze halen. Gott sei Dank, datt hien de Rescht virbereet fir säin endgültege Konflikt mam Draach an fir den Zougang duerch d’Pforten an d’helleg Stad. Offenbarung 12,17; 22,14. D’Rehabilitatioun vum véierte Gebot am Géigesaz zum Sabbat vun der Apostasie an d’Predigt vun alle Geboter vu Gott sinn e markante Beweis, datt d’Géigewaart d’Zäit vun der Gedold vun den Hellegen an vun der Warnung vum drëtten Engel ass.”³

GSAM 249.1An de viregte Kapitele gouf d’Opmierksamkeet op déi éischt an déi zweet vun dëse Botschafte gelenkt, wéi se an der grousser Proklamatioun vum zweeten Advent bis den 22. Oktober 1844 erfëllt goufen. D’Schrëft um Ufank vun dësem Kapitel seet: “Den drëtten Engel ass hinnen nogefollegt”, dat heescht, hien ass dem éischten an dem zweeten Engel nogefollegt. Et kéint an dësem Zesummenhang interessant sinn, op den Opstig vun der drëtter Botschaft opmierksam ze maachen.

GSAM 249Déi éischt adventistesch Sabbat-Halter

GSAM 249.2Wärend dem “Mëtternuecht-Ruff” am Joer 1844 huet de Här ugefaangen, d’Gedanke vu sengem Vollek op d’Hale vum Sabbat vum siwenten Dag ze lenken. Dës Léier ass ënner Adventisten op déi folgend Manéier entstanen: Rachel Preston, eng Baptistin vum siwenten Dag, ass no Washington, N.H., geplënnert, wou et eng Adventisten-Kierch gouf.⁴ Si huet d’Adventléier ugeholl, an déi Kierch, déi aus ongeféier véierzeg Membere bestanen huet, huet duerch hiert Missiounswierk de Sabbat vum véierte Gebot ugeholl. Dëst huet zu Enquête iwwer dëst Thema gefouert. Am Cry vum 5. September 1844 liese mir: “Vill Leit hunn hiert Geescht déif beschäftegt iwwer eng vermeintlech Obligatioun, de siwenten Dag ze observéieren.” Dës Ausso stoung an engem Editorial, an deem e schwaache Versuch gemaach gouf, d’Uspréch vum Sonndeshalen ze begrënnen. D’Thema gouf an der Ausgab vum 12. September weidergefouert, wou mir déi folgend bedeitend Ausso fannen, déi bei ville zu enger eeschter a grëndlecher Studie gefouert huet:—

GSAM 249De siwenten Dag deen eenzege vum Gesetz ugewisenen Dag

GSAM 249.3“Lescht Woch si mir zu dëser Konklusioun komm: Et gëtt keng bestëmmte Zäit, déi Chrëschte gesetzlech als helleg Zäit misste reservéieren. Wann dës Konklusioun falsch ass, da menge mir, datt de siwenten Dag deen eenzege Dag ass, fir deen et e Gesetz fir seng Observatioun gëtt.”

GSAM 250T. M. Prebles Essay

GSAM 250.1D’Opmierksamkeet vun den Adventisten als Kierper gouf duerch en Traktat iwwer dëst Thema vum T. M. Preble op d’Fro vum Sabbat geréckelt, deen den 13. Februar 1845 datéiert ass a deen den 28. Februar 1845 am Hope of Israel zu Portland, Maine publizéiert gouf. Nodeems hien d’Uspréch vum biblesche Sabbat an de Fakt gewisen huet, datt en duerch déi grouss Apostasie op de Sonndeg geännert gouf, bemierkt hien: “Sou gesi mir Daniel 7,25 erfëllt, dat klengt Horn, dat ‘Zäiten a Gesetzer’ ännert. Dofir schéngt et mir, datt all déi, déi den éischten Dag als Sabbat halen, d’Sonndes-Halter vum Päpscht sinn an d’Sabbat-Brécher vu Gott.”⁵

GSAM 250J. B. Cook iwwer d’Sabbatfro

GSAM 250.2Kuerz duerno ass en Artikel vum J. B. Cook am Drock erschéngen, an deem hie gewisen huet, datt et keng biblësch Beweiser fir d’Eehalung vum Sonndeg als Sabbat gëtt, an hien huet dëse knappen Ausdrock benotzt: “Sou einfach gëtt all Wand aus de Segele geholl vun deenen, déi, vläicht onbewosst, ënner der päpschtlecher Sabbatsflagg segelen.”

GSAM 250.3Obwuel d’Sabbat-Hale vun dëse zwee Männer kuerz war, haten si e Prozess a Gang gesat, deen net einfach ze stoppe war. D’Slogans “Sonndes-Halter vum Päpscht”, “Gebot-Brécher vu Gott” an “ënner dem päpschtleche Sabbat-Fändel segelen” waren op de Lëpche vu Honnerten, déi drun interesséiert waren, d’Wourecht an dëser Saach ze kennen. De Pastor Joseph Bates aus Fairhaven, Massachusetts, gouf domat opmierksam gemaach, an hien huet de Sabbat am Joer 1845 ugeholl.

GSAM 250Joseph Bates akzeptéiert de Sabbat

GSAM 250.4Seng Erfarung war wéi follegt: Wéi hie vun der Gemeinschaft zu Washington, N.H., héieren hat, déi de Sabbat gehalen hunn, huet hien decidéiert, déi Kierch ze besichen an ze kucken, wat dat bedeit. Hien huet dat och gemaach, an nodeems hien d’Thema mat hinne studéiert hat, huet hie gesinn, datt si Recht haten, an hien huet direkt d’Liicht iwwer d’Fro vum Sabbat ugeholl. Wéi hien op New Bedford, Mass., zréckkoum, huet hien op der Bréck tëscht New Bedford a Fairhaven e prominente Brudder getraff, deen hien esou ugeschwat huet: “Kapitän Bates, wat sinn d’Neiegkeeten?” Pastor Bates huet geäntwert: “D’Neiegkeet ass, datt de siwenten Dag de Sabbat vum Här, eisem Gott, ass.” “Gutt,” sot de Mann, “ech ginn heem a liese meng Bibel a kucken dat no.” Sou huet hien et gemaach, an wéi si sech nees getraff hunn, hat dëse Brudder d’Wourecht vum Sabbat ugeholl a gehorcht.

GSAM 251Dat éischt Buch iwwer de Sabbat

GSAM 251.2Pastor Bates huet direkt ugefaangen, dës Wourecht vun engem Staat op deen aneren ze predigen. Hien huet séier gesinn, datt e Buch oder souguer en Traktat iwwer d’Sabbatfro him an senger Aarbecht eng grouss Hëllef wier, an säi Geescht gouf vum Geescht vu Gott geréiert, eppes iwwer dëst Thema ze schreiwen an ze publizéieren. Awer d’Fro war, wéi een dat ouni Sue kéint maachen, well alles wat hien hat, war e York-Shilling (zwielef an en hallwe Cent). Et kéint fir de Lieser interessant sinn, seng Erfarung an dëser Saach genee esou ze erzielen, wéi hien se mir 1855 erzielt huet.

GSAM 251Véier Pond Miel

GSAM 251.3Hien huet gesot, datt hien, wéi hie virun Gott am Gebied war, decidéiert huet, d’Buch ze schreiwen, an sech sécher gefillt huet, datt de Wee sech géif opmaachen, fir et ze publizéieren. Hien huet sech dowéinst u säi Schreifdësch gesat, mat der Bibel an enger Konkordanz, fir mat senger Aarbecht unzefänken. No ongeféier enger Stonn ass d’Madamm Bates an d’Zëmmer komm a sot: “Joseph, ech hu net genuch Miel, fir mam Bake fäerdeg ze ginn,” an huet zur selwechter Zäit e puer aner kleng Saachen ernimmt, déi si gebraucht huet. “Wéi vill Miel feelt dir nach?” huet de Kapitän gefrot. “Ronn véier Pond,” war hir Äntwert. “Ganz gutt,” huet hie geäntwert. Nodeems si d’Zëmmer verlooss hat, ass hien an e Buttek an der Géigend gaangen, huet déi véier Pond Miel an déi aner Artikele kaaft, se heem bruecht an sech nees u säi Schreifdësch gesat. E puer Momenter méi spéit koum d’Madamm Bates eran, huet d’Artikelen um Dësch gesinn a geruff: “Vu wou kënnt dat Miel?” “Firwat,” sot de Kapitän, “ass net genuch do? Du hues gesot, du hätts véier Pond gewollt.” “Jo,” sot si, “mä wou hues du se hier?” “Ech hunn se kaaft,” sot hien; “ass dat net déi Quantitéit, déi du gebraucht hues, fir d’Baken ofzeschléissen?” “Jo,” huet d’Madamm Bates weidergefouert, “mä sidd Dir, Kapitän Bates, e Mann, dee Schëffer vu New Bedford op all Deeler vun der Welt gefouert huet, wierklech erausgaangen an hutt véier Pond Miel kaaft?” “Jo, war dat net d’Quantitéit, déi Dir gebraucht hutt, fir d’Baken ofzeschléissen?” “Jo,” huet d’Madamm Bates gesot, “mä hutt Dir wierklech véier Pond(!) Miel kaaft?”

GSAM 252Eelefdausend Dollar fir d’Wourecht ausginn

GSAM 252.1Kuerz drop koum eng weider Prouf. Wéi de Kapitän Bates d’Mier verlooss huet, huet hien säin Undeel un engem Schëff fir 11.000 Dollar verkaaft, mee elo hat hien säi Ganzt ausginn, fir d’Wourecht virun ze bréngen. Bis zu dësem Datum hat d’Madamm Bates net vun senger reeller finanzieller Situatioun gewosst, mee hien hat d’Gefill, hatt elo driwwer opklären ze mussen, also sot hie roueg: “Fra, fir déi Artikelen hunn ech dat lescht Geld ausginn, dat ech op der Äerd hunn.” Mat bittere Schluchzer huet d’Madamm Bates gefrot: “Wat maache mir elo?” De Kapitän ass opgestanen a mat all der Wierdegkeet vun engem Kapitän, deen säi Schëff dirigéiert, sot hien: “Ech ginn e Buch schreiwen; ech ginn et verbreeden an dës Wourecht vum Sabbat virun der Welt ausbreeden.” “Na,” sot d’Madamm Bates duerch Tréinen, déi hir d’Siicht geholl hunn, “wovun wäerte mir liewen?” “De Här wäert de Wee opmaachen,” war dem Kapitän Bates seng laachend Äntwert. “Jo,” sot d’Madamm Bates, “de Här wäert de Wee opmaachen! Dat ass wat du ëmmer seets,” an mat engem Ausbroch vu Tréinen huet si d’Zëmmer verlooss.

GSAM 252Eng onerwaart Versuergung

GSAM 252.2Nodeems de Kapitän Bates seng Aarbecht eng hallef Stonn weidergefouert hat, koum him de Gedanke, op de Postbüro ze goen, well do e Bréif fir hie war. Hien ass gaangen, an tatsächlech war do e Bréif. An deenen Deeg huet d’Porto fir Bréiwer fënnef Cent gekost, an d’Virbezuelung war fakultativ. De Schrëftsteller vun dësem Bréif hat aus engem Grond d’Portokäschten net bezuelt. An hei gouf de Kapitän Bates erëm bescheiden, well hien dem Postmeeschter, Här Drew, mat deem hie gutt vertraut war, soe misst, datt hien d’Portokäschten net bezuele konnt, well hie keng Suen hat; mee hie sot: “Loosst mech kucken, vu wou et ass?” “Huelt et mat”, sot de Postmeeschter, “an bezuelt et eng aner Kéier.” “Nee,” sot de Kapitän, “ech huelen de Bréif net aus dem Büro eraus, bis d’Porto bezuelt ass.” Wéi hien de Bréif an der Hand hat, sot hien: “Ech sinn der Meenung, datt et Suen an dësem Bréif gëtt,” an hien dréit sech un de Postmeeschter a sot: “Wëllt Dir en w.e.g. opmaachen? Wann et Suen dran ass, kënnt Dir d’Porto eraushuelen; wann net, da liesen ech en net.” De Postmeeschter huet seng Ufro erfëllt, an wat fënnt een do net: et war en Zéng-Dollar-Schäin dran. Hien huet beim Liesen erausfonnt, datt de Bréif vun enger Persoun koum, déi gesot huet, de Här hätt hatt esou staark beandrockt, datt de Pastor Bates Sue gebraucht hätt, an hatt hätt de Bréif also séier geschéckt; an der Eile hätt si warscheinlech vergiess, d’Porto ze bezuelen.

GSAM 253.1Nodeems hien d’Portokäschte bezuelt hat, ass hien an e Liewensmëttelbuttek gaangen, huet e Fass Miel fir 4 Dollar kaaft, dobäi Gromperen, Zocker an aner néideg Artikelen. Wéi hien d’Uerder ginn huet, wou se geliwwert solle ginn, sot hien: “Wuel wäert d’Fra soen, si géifen do net hi gehéieren, mee gitt näischt op dat, wat si seet; luet d’Wueren op der Virveranda of.”

GSAM 253.2Duerno ass hien an d’Dréckerei gaangen a huet d’Arrangementer gemaach fir eendausend Exemplaire vun engem Traktat vun ongeféier honnert Säiten ze publizéieren, mat der Ofmaachung, datt d’Drécker, soubal de Text geliwwert war, en esou séier wéi méiglech sollte setzen an him d’Korrekturofzich schécken. Hien hat fir d’Aarbecht ze bezuele soubal hien d’Geld kritt hat, an d’Bicher duerften net aus dem Büro geholl ginn, bis all d’Rechnunge bezuelt waren.

GSAM 253.3Kapitän Bates wousst gutt, datt him keng Suen zusteen, mee hien huet et als seng Flicht gefillt, dëst Buch ze schreiwen, well hie gegleeft huet, datt de Här d’Häerzer beweegt, d’Suen ze schécken, wann se gebraucht ginn. Nodeems hie Pabeier, Stëfter asw. kaaft hat, sou datt d’Haushaltsversuergung virun him konnt virugoen, ass hien op d’Spëtzt vun der Strooss gaangen, déi zu sengem Haus féiert. Wéi hie gesinn huet, datt d’Artikelen do stoungen, ass hien duerch den hënneschten Entrée an d’Haus gaangen an huet sech erëm u säi Schreifdësch gesat. D’Madamm Bates koum eran a sot opgereegt: “Joseph, kuck emol op d’Virveranda eraus! Vu wou kënnt dat Ganzt? E Fuhrmann ass hei komm a wollt et oflueden. Ech hunn him gesot, et géif hei net hi gehéieren, mee hien huet et ofgelueden.” “Na,” sot de Kapitän Bates, “ech mengen, et ass an der Rei.” “Awer,” sot d’Madamm Bates, “vun wou kënnt et?” “Na,” sot de Kapitän, “de Här huet et geschéckt.” “Jo,” sot d’Madamm Bates, “de Här huet et geschéckt; dat sees du ëmmer.” Duerno huet hien de Bréif senger Fra an d’Hand gedoen a gesot: “Lies dëst, an du wäerts wëssen, wou et hierkënnt.” Si huet et gelies, huet sech nees zeréckgezu fir nach eng Kéier ze gräinen, mee et war anescht wéi dat éischt; an wéi si zréckkoum, huet si hien demiddeg ëm Verzeiung fir hiren Onglawe gefrot.

GSAM 254Sue komme fir d’Buch

GSAM 254.1Wéi d’Aarbecht vum Schreiwen a Drécken virugaangen ass, huet de Kapitän Bates vu Zäit zu Zäit Suen duerch d’Post an op aner Aart a Weis kritt, heiansdo vu Leit, déi hien ni getraff hat. Wéi hien d’Sue kritt huet, goufen se un d’Drécker weidergereecht a fir de Buchkonto ugewannt. Endlech koum de Dag, wou all d’Bicher gedréckt waren, an aus enger Quell, déi de Brudder Bates net erwaart hat, gouf de Rescht vum Kont bezuelt; sou goufen d’Bicher net emol en Dag an hirer Verdeelung verzögert.

GSAM 254Lescht Rechnung bezuelt

GSAM 254.2H. S. Gurney aus Memphis, Michigan, huet mir am Mäerz 1884 erzielt, datt hie genau de Moien, wou d’Buch vum Pastor Bates fäerdeg war, 100 $ als Bezuelung vun engem verjäerte Scholdschäin vun engem Mann kritt huet, deen erkläert hat, hie géif ni bezuelen. Nodeems hien dat Geld kritt hat, huet hien et als eng Freed ugesinn, e Deel dovun ze benotzen, fir déi lescht Rechnung fir d’Sabbat-Broschür vum Pastor Bates ze bezuelen. “Awer,” sot de Här Gurney, “de Brudder Bates huet bis zu sengem Doudesdag ni gewosst, wien de Rescht vum Billebetrag bezuelt huet.” Dës Erfarung vum Pastor Bates beim Drécke vun der Wourecht iwwer de Sabbat schéngt eisem Vollek scho vum Ufank un beim Verëffentleche vun der Wourecht iwwer d’Fro vum Sabbat ze soen: “Gitt an dëser Aarbecht viru, an erwaart, datt d’Virsuerg vu Gott de Wee opmécht, wéi Dir virugeet.”

GSAM 255Pastor Bates skeptesch iwwer d’Visiounen

GSAM 255.1Déi folgend Ausso, ofgekierzt aus Life Sketches, weist, wéi d’Gabe vun der Prophezeiung an d’Sabbat-Reform vereenegt goufen:—

GSAM 255.2Wärend engem Besuch zu New Bedford, Massachusetts, am Joer 1846, huet d’Miss Harmon de Pastor Joseph Bates kenne geléiert. Hien hat fréi de Glawe vun der Adventbewegung ugeholl an war en aktive Mataarbechter an där Saach. Hie war e wierkleche chrëschtleche Här, héiflech a léif. Hien huet d’Miss Harmon esou zärtlech behandelt, wéi wann si säin eegent Kand wier. Déi éischt Kéier, wéi hien hatt schwätze héieren huet, huet hien déif Interesse gewisen, an nodeems si opgehalen hat, ass hien opgestanen a sot: “Ech sinn en zweiwelnden Thomas. Ech gleewen net un Visiounen. Awer wann ech kéint gleewen, datt d’Zeienausso, déi d’Schwëster haut Owend erzielt huet, wierklech d’Stëmm vu Gott fir eis wier, da wier ech dee glécklechste Mënsch op der Welt. Mäin Häerz ass déif geréiert. Ech gleewen, datt d’Riednerin éierlech ass, mee ech kann net erklären, wéi si déi wonnerbar Saache gesinn huet, déi si eis erzielt huet.”

GSAM 255Miss Harmon akzeptéiert de Sabbat

GSAM 255.3De Pastor Bates huet de Sabbat gehalen an seng Wichtegkeet betount. D’Miss Harmon huet zu där Zäit seng Wichtegkeet net gespéiert an geduecht, datt de Pastor Bates e Feeler gemaach huet, well hien sech méi op dat véiert Gebot konzentréiert huet wéi op déi aner néng. Awer de Här huet hir e Bléck an dat himmlescht Hellegtum gewisen. De Tempel vu Gott gouf am Himmel opgemaach, an si huet d’Këscht vu Gott mat dem Gnadenstuhl, deen se bedeckt huet, gewise kritt. Zwee Engele stoungen, een op all Enn vun der Arche, mat hire Flilleken iwwer dem Gnädesëtz ausgebreet an hire Gesiichter op en geriicht. Dëst, huet hire matbegleedende Engel hir matgedeelt, huet déi ganz himmlesch Heerschar duergestallt, déi mat déifem Respekt a Vereierung op d’Gesetz vu Gott kuckt, dat mam Fanger vu Gott geschriwwe gouf. Jesus huet den Deckel vun der Arche eropgehuewen, an si huet d’Steentafele gesinn, op deenen déi zéng Geboter geschriwwe waren. Si war iwwerrascht, wéi si dat véiert Gebot am Mëttelpunkt vun de zéng Geboter gesinn huet, mat engem mëlle Liichtkranz dorëms. Den Engel sot: “Et ass dat eenzegt vun deenen zéng, dat de liewege Gott definéiert, deen d’Himmelen an d’Äerd an all Saachen, déi doranner sinn, geschaf huet. Wéi d’Fundamente vun der Äerd geluecht goufen, gouf deemools och d’Fundament vum Sabbat geluecht.” Si krut gewisen, datt wann de richtege Sabbat gehale gi wier, et ni e Mënsche géif ginn, deen net un Gott gleeft oder en Atheist ass. D’Eehalung vum Sabbat hätt d’Welt virum Gëtzendéngscht geschützt.

GSAM 256.1Dat véiert Gebot ass mat Féiss getrëppelt ginn, dofir si mir geruff, de Rëss am Gesetz ze reparéieren a fir de verdréckte Sabbat ze plädéieren. De Mënsch vun der Sënn, deen sech iwwer Gott erhuewen huet an geduecht huet, Zäiten a Gesetzer ze änneren, huet d’Verännerung vum Sabbat vum siwenten op den éischten Dag vun der Woch bewierkt. Duerch dëst huet hien e Rëss am Gesetz vu Gott verursaacht.

GSAM 256.2Genee virum grousse Dag vu Gott gëtt eng Noriicht ausgeschéckt, fir d’Leit ze warnen, zréck op hir Treue zum Gesetz vu Gott ze kommen, dat den Antichrist gebrach huet. D’Opmierksamkeet muss duerch Léieren an duerch eegent Beispill op de Broch am Gesetz geréckelt ginn. Si krut och gewisen, datt den drëtten Engel aus der Offenbarung 14, deen d’Geboter vu Gott an de Glawen un Jesus verkënnegt, déi Leit vertrëtt, déi dës Botschaft ugeholl hunn, an déi d’Warnstëmm un d’Welt erhiewen, fir d’Geboter vu Gott an säi Gesetz wéi d’Pupill vum A ze behalen, an datt als Äntwert op dës Warnung vill de Sabbat vum Här géifen unhuelen.⁶

GSAM 256.3Dës Erfarung vun der Miss Harmon an dem Pastor Bates stoung am Aklang mat der Aarbechtsweis vum Här. D’Opmierksamkeet vun der Miss Harmon an dem Pastor White gouf vum Pastor Bates op d’Fro vum Sabbat geréckelt, deen hinnen aus de Schrëften d’Fuerderunge vum onverännerleche Gesetz vu Gott presentéiert huet. Och wann d’Miss Harmon ongeféier uechtzéng Méint laang mat speziellen Offenbarunge vum Här gesegent war, war hir virdrun näischt zu dësem Thema gewise ginn. Elo war d’Zäit vum Här komm, well gleeweg Leit opgeriicht goufen, fir säi Gesetz ze halen, hinnen duerch d’Gabe vun der Prophezeiung Liicht ze vermëttelen, an esou, duerch seng eegen Aarbechtsweis, goufen d’Botschaft vum drëtten Engel, “d’Geboter vu Gott an d’Zeienausso vu Jesus Christus”, zesumme bruecht.

GSAM 257Ufank vun der Botschaft vum drëtten Engel

GSAM 257.1Vun där Zäit un huet d’Botschaft vum drëtten Engel, wéi se mat deenen aneren zwee verbonnen ass, ugefaangen, verkënnegt ze ginn. D’Wourecht vum Sabbat, wéi se mat der Arche vu Gott an dem Liicht, dat am Zesummenhang mam Hellegtum entwéckelt gouf, verbonnen ass, huet bestätegt, wat virdru gewisen gouf – datt d’Adventbewegung vun der Vergaangenheet richteg war an an der Uerdnung vum Här stoung. Si konnten elo méi vollstänneg wéi je virdrun d’Bedeitung vun de “dräi Schrëtt op de Wee an d’Stad vu Gott” verstoen.

GSAM 257Pastor Bates akzeptéiert d’Visiounen als vun Gott

GSAM 257.2Am Mount November 1846 gouf zu Topsham, Maine, eng Konferenz ofgehalen, un där de Pastor Bates deelgeholl huet. Op där Versammlung hat d’Madamm White (d’Bestietnes vun der Miss Harmon mam Pastor James White gouf schonn virdru ernimmt) eng Visioun, déi de Grond war, firwat de Pastor Bates vollstänneg iwwerzeegt gouf, datt si vu Gott koumen. Hien war e Mann, deen fofzeg Joer um Mier geschafft hat, an deen all Positiounen vum Kajütenjong bis zum Kapitän an Eegentümer vu Schëffer ofgedeckt hat. Seng Kenntnis vun der Astronomie war esou grouss, datt hien, wéi hien mir erzielt huet, duerch seng Observatioun vun de himmlesche Kierper bal genee konnt soen, wou hien um Mier war, wat de Breedegrad an de Längengrad ugeet. Sou een hätt natierlech Interesse, iwwer Astronomie ze schwätzen.

GSAM 257.3Am Gespréich mat him huet hien mir erzielt, wéi hien vun der gëttlecher Hierkonft vun de Visiounen iwwerzeegt gouf. Hien huet gesot, hien hätt eemol probéiert, mat Madamm White iwwer d’Stären ze schwätzen, mee hien huet séier festgestallt, datt si näischt iwwer Astronomie gewosst huet; tatsächlech huet si him gesot, si wéisst net, ob si jeemools an e Buch iwwer dëst Thema gekuckt hätt. Si hat keng Neigung, iwwer dat Thema ze schwätzen, an huet d’Gespréich op d’nei Äerd geleet an doriwwer geschwat, wat een hir an enger Visioun dozou gewisen hat.

GSAM 258Déi “opgemaachte Himmelen”

GSAM 258.1Am viregten Joer, den 19. Abrëll 1845, hat d’Illustrated London News eppes publizéiert, wat d’Astronomen immens interesséiert huet, vum Lord Rosse, iwwer déi wonnerbar Entdeckungen, déi hien duerch säi Monsterteleskop gemaach hat, besonnesch e Bléck op dat, wat d’Astronomen “d’Lück um Himmel” nennen. Eemol owes, op der uewen ernimmter Konferenz, am Haus vum Här Curtiss an an der Präsenz vum Pastor Bates, deen nach net entscheet war wat dës Manifestatiounen ugeet, huet d’Madamm White, während si an enger Visioun war, ugefaangen iwwer d’Stären ze schwätzen, eng faarweg Beschreiwung vu rosenfaarwege Gürtel ginn, déi si iwwer d’Uewerfläch vun engem Planéit gesinn huet, a bäigefüügt: “Ech gesinn véier Mounden.” “Oh,” sot de Pastor Bates, “si kuckt op Jupiter!” Duerno huet si, wéi wann si duerch de Weltraum reest, Beweegungen gemaach a mat enger Beschreiwung vu Gürtel a Réng an hirer ëmmer wiesselnder Schéinheet ugefaangen a gesot: “Ech gesinn siwen Mounden.”⁷ De Pastor Bates huet ausgeruff: “Si beschreift Saturn.” Duerno sot si: “Ech gesinn sechs Mounden,” an huet direkt eng Beschreiwung vum “opmaache Himmel” mat senger Herrlechkeet ugefaangen, en als Opmaach an eng méi hell beliicht Regioun ze bezeechnen. Pastor Bates sot, datt hir Beschreiwung all Bericht vum opmaache Himmel, deen hien jee vun engem Auteur gelies hat, bei wäitem iwwerschratt huet.

GSAM 258.2Wärend si geschwat huet an nach ëmmer an enger Visioun war, ass hien op seng Féiss opgestanen an huet ausgeruff: “O, wéi gäre hätt ech, datt Lord John Rosse haut Owend hei wier!” Pastor White huet gefrot: “Wien ass Lord John Rosse?” “Oh,” sot Pastor Bates, “hien ass de grousse englesche Astronom. Ech wënschen, hien wier hei, fir déi Fra Astronomie schwätzen ze héieren an déi Beschreiwung vum ‘Opmaache vum Himmel’ ze héieren. Et ass besser wéi alles, wat ech jeemools iwwer dëst Thema gelies hunn.” Vun deem Owend un war de Pastor Bates voll iwwerzeegt, datt d’Visioune vun der Madamm White ausserhalb vun hirem Wëssen an hirer Kontroll stoungen. Dëst an de Charakter vun der Rüff an der Instruktioun, déi ginn goufen, hunn hien iwwerzeegt, datt si vu Gott koumen.

GSAM 259.1Dëst Phänomen am Himmel, wéi d’Madamm White et an där Visioun beschriwwen huet, gëtt vun astronomesche Schrëftsteller rar ernimmt. Huygens, deen et als éischten entdeckt huet, gëtt déi folgend Beschreiwung:—

GSAM 259E glorräicht Liicht am Schwert vum Orion

GSAM 259.2“Astronomen plazéieren dräi Stären ganz no beieneen am Schwert vum Orion; wéi ech dee mëttelste Stär mat engem Teleskop am Joer 1656 observéiert hunn, hunn sech op der Plaz vun deem eenzege Stär zwielef aner Stären gewisen; dorënner dräi, déi sech bal beréieren, an nach véier aner sinn opgetaucht, déi wéi duerch eng Wollek geblénkt hunn, sou datt de Raum ronderëm si vill méi hell ausgesinn huet wéi de Rescht vum Himmel, deen, well et schéint Wieder war, ganz schwaarz ausgesinn huet, wéi duerch eng Ëffnung an engem Virhang, duerch déi een e fräie Bléck an eng aner, méi opgehellt Regioun hat.”

GSAM 259.3William Herschel seet iwwer dës Ëffnung um Himmel:—

GSAM 259.4“Wann säi Duerchmiesser bei dëser Distanz e Wénkel vun 10° ofdeckt, wat et bal mécht, muss seng Gréisst absolut onvirstellbar sinn. Et gouf berechent, datt et zwou Billioune Mol esou grouss muss sinn wéi d’Sonn.”

GSAM 259Méi hell wéi d’Sonn

GSAM 259.5Thomas Dick, de Philosoph, schwätzt esou vun dëser liichtender Nébula:—

GSAM 259.6“Wa mir esou no bei him stoungen wéi op der Hallschent vun der Distanz zum noosten Stär, sou grouss wéi dës Distanz och ass, géif et vun esou engem Punkt aus e Liicht erstrahlen, dat deem vun der Sonn no stéing; a fir Wiesen, déi vill méi no stinn, géif et e groussen Deel vum Himmel ausfëllen an mat enger onausdrocklecher Pracht erschéngen. Awer de leschte Zweck vun esou engem Objet, an all senge Bezéiungen a Wierkungen, mag vläicht nach an de kommende Zäitalteren enger onendlecher Existenz entwéckelt ginn; an, wéi vill aner Objeten an de wäite Raim vun der Schafung, erregt et an der Séil eng sehnlech Begierde, déi prächteg a mysteriéis Szenen vum Universum e bësse méi entwéckelt ze gesinn.”⁸

GSAM 260.1Pastor Bates huet, wéi hien en Artikel iwwer dëst Thema ofgeschloss huet, gesot:—

GSAM 260.2“Sou gesi mir aus all de virgeluechte Zeienaussoen (an mir kéinten vill méi bréngen, wann et néideg wier), datt hei e ganz wonnerbart an onerkläerlecht Phänomen um Himmel ass; eng Lück am Himmel mat engem Ëmfang vun iwwer eelef Milliarden dräihonnertvéierzéng [11.000.000.314] Meilen. De gefeierte Huygens seet: ‘Ech hunn ni eppes wéi dat ënner deenen aneren fixen Stären gesinn – e fräie Bléck an eng aner, méi hell Regioun.’”

GSAM 260Eng aner Ausso iwwer d’Planetvisioun

GSAM 260.3Erëm zitéiere mir d’Madamm Truesdail, déi bei der Geleeënheet vun der genannter Visioun präsent war. Si seet:—

GSAM 260.4“Schwëster White war a ganz schwaacher Gesondheet, an während Gebieder fir hatt gebiet goufen, huet de Geescht vu Gott op eis gerout. Mir hunn séier gemierkt, datt si fir irdesch Saachen onempfindlech war. Dat war hir éischt Vue op d’Planéitarwelt. Nodeems si d’Mounde vum Jupiter haart gezielt hat, an e bëssen duerno déi vum Saturn, huet si eng wonnerschéi Beschreiwung vun de Réng vum Saturn ginn. Duerno sot si: ‘D’Awunner si grouss, majestéitesch Leit, esou anescht wéi d’Awunner vun der Äerd. D’Sënn ass hei ni erakomm.’ Et war un Brudder Bates sengem laachende Gesiicht ze gesinn, datt seng fréier Zweifelen iwwer d’Ursaach vun hire Visiounen him séier verlooss hunn. Mir wossten alleguerten, datt de Kapitän Bates e grousse Frënd vun der Astronomie war, well hien dacks vill himmlesch Objeten fir eis Instruktioun lokaliséiert huet. Wéi d’Schwëster White no der Visioun op seng Froen geäntwert huet, datt si ni an dëser Richtung studéiert oder op aner Manéier Wëssen kritt hat, war hien mat Freed a Gléck erfëllt. Hien huet Gott gelueft a säi Glawen ausgedréckt, datt dës Visioun iwwer d’Planéiten gi gouf, fir datt hien ni méi zweifelt.”⁹

GSAM 261E béist Päerd plëtzlech gezähmt

GSAM 261.1Kuerz no dësem Treffen zu Topsham huet sech e weidere markante Virfall am Zesummenhang mat de Visiounen zougedroen, deen ech wéi vum Pastor Bates erzielt weiderginn:—

GSAM 261.2De Pastor White hat d’Benotzung vun engem deelweis zougeriddene jonken Hengscht a vun engem zwee-Sëtz-Maartwagen, deen ouni Sprëtzschutz gebaut war, mä eng Stuf iwwer dem Bug vum Wagon an eng Stuf aus Eisen vun de Deichselen hat. Et war néideg, beim Fuere vum jonken Hengscht extrem opzepassen, well wann d’Zigelen oder eppes aneres seng Flanken beréiert hätt, hätt en direkt wüetend ausgeschloen, an en huet missen stänneg mat engem straffe Zeech gehalen ginn, fir ze verhënneren, datt en fortgelaf ass. Dëse jonken Hengscht huet enger Persoun gehéiert, bei déi si wollte goen, an well de Pastor White et gewinnt war, net zougeridde jonk Hengschten ze féieren, huet hien geduecht, hien géif mat dësem keng grouss Problemer hunn. Hätte si awer gewosst, datt dëse jonken Hengscht wärend senge wüetende Demonstratiounen schonn zwee Männer ëmbruecht hat, ee vun hinnen andeems en en géint d’Fielsen um Stroosserand gepresst hat, hätt hien vläicht manner Selbstvertrauen gehat.

GSAM 261.3Op dëser Geleeënheet waren véier Persounen am Wagon: Pastor White a seng Fra um Virsëtz, a Pastor Bates an Israel Damon um Hënnersëtz. Wärend Pastor White seng ganz Opmierksamkeet drop geluecht hat, d’Päerd ënner Kontroll ze halen, huet d’Madamm White iwwer d’Wourecht geschwat, wéi d’Kraaft vu Gott op d’Gesellschaft erofkomm ass, an si gouf an eng Visioun versat, während si am Wagon souz. Am Moment wou si “Herrlechkeet!” geruff huet, wéi si an d’Visioun erakomm ass, ass de jonken Hengscht plëtzlech ganz roueg stoe bliwwen an huet säi Kapp erofgelooss. Zur selwechter Zäit ass d’Madamm White opgestanen, während si an dësem Zoustand war, a mat hirem Bléck no uewen geriicht, ass si iwwer d’Front vum Wägelchen erausgetrueden, erof op d’Deichselen, mat hiren Hänn um Hënner vum jonken Hengscht. Pastor Bates huet dem Pastor White zougeruff: “De jonken Hengscht wäert déi Fra mat den hënneschte Been doutschloen.” Pastor White huet geäntwert: “De Här huet dat Fole elo ënner senger Opsiicht; ech wëll mech net aschalten.” Dat jonkt Päerd stoung esou roueg wéi en aalt Päerd. Um Stroosserand huet d’Bëschung sech ongeféier sechs Fouss héich erhuewen, an nieft dem Zaun war eng gréng Plaz. Madamm White, mat hirem Bléck nach ëmmer no uewen geriicht, ouni eemol no ënnen ze kucken, ass d’Bëschung erop op d’gréng Plaz gaangen, duerno e puer Minutten hin an hier gaangen, a huet iwwer d’Schéinheeten vun der neier Äerd geschwat a se beschriwwen. Duerno, mat hirem Kapp an derselwechter Positioun, ass si d’Bëschung erofgaangen, ass op de Wagon zougaangen, ass op d’Trappen eropgaangen, mat hirer Hand um Hënner vum jonke Päerd, an esou op d’Deichselen erop, an erëm an de Wagon eran. Am Moment wou si sech op de Sëtz gesat huet, ass si aus der Visioun erauskomm, an an deemselwechte Moment huet d’Päerd, ouni en Zeeche vum Kutscher ze kréien, ugefaangen ze goen an ass weidergaangen.

GSAM 262.2Wéi d’Madamm White aus dem Wagon eraus war, huet de Pastor White geduecht, hien géif d’Päerd testen, fir ze kucken, ob en wierklech zahm war oder net. Ufangs huet hien en nëmmen mat der Peitsch beréiert; an anere Fäll hätt d’Päerd mat engem Tritt geäntwert, mee elo koum keng Beweegung. Duerno huet hien him en zimlech staarke Schlag ginn, dann nach méi staark, an nach méi staark. Dat jonkt Päerd huet iwwerhaapt keng Opmierksamkeet op d’Schléi geriicht, mee huet ausgesinn esou onschiedlech wéi déi Léiwen, deenen d’Engelen d’Mäiler zougehalen hunn an där Nuecht, déi den Daniel an hirem Bau verbruecht huet. “Et war eng feierlech Plaz,” sot de Pastor Bates, “an et war evident, datt déi selwecht Kraaft, déi d’Visiounen produzéiert hat, fir dës Zäit déi wëll Natur vum jonke Päerd ënnerdréckt hat.”

GSAM 262.3Wann dës Visioun einfach d’Resultat vun e puer vun hire kierperleche Gebrechen war, stellt sech natierlech d’Fro: War d’Päerd op déiselwecht Manéier geplagt?

GSAM 262D’Testimonium vum Israel Damon

GSAM 262.4Ech ginn hei, als Bestätegung vum Bericht, deen mir vum Pastor Bates ginn gouf, déi folgend Ausso:—

GSAM 262.5“Virun ongeféier zwanzeg Joer, direkt nodeems ech ugefaangen hat, de Sabbat ze halen, huet Israel Damon mir d’Ëmstänn erzielt, wéi Schwëster White d’Visioun hat, während hien, Pastor Bates, a Pastor White mat senger Fra an der liichter Kutsch hannert dem widderspänstege jonke Päerd gefuer sinn. Ech hunn haut déi uewen beschriwwen Beschreiwung vum Geschehnis gelies, wéi se vum Pastor Loughborough opgeschriwwen gouf, an se entsprécht genee deem, wat Pastor Damon mir erzielt huet.” Ënnerschriwwen: “R. S. Webber, Battle Creek, Mich., 9. Februar 1891.”

GSAM 263D’Zeegnes vum Pastor Bates iwwer d’Visiounen

GSAM 263.1Pastor Bates beschreift seng eege Erfarung esou:—

GSAM 263.2“Obwuel ech näischt an hinnen gesinn hunn, wat dem Wuert géintgesat war, war ech awer beonrouegt a hunn et extrem schwéier fonnt, a laang wollt ech net gleewen, datt et eppes anescht war wéi dat, wat duerch e laang unhalenden, geschwächten Zoustand vun hirem Kierper verursaacht gouf.

GSAM 263.3“Ech hunn dofir Geleeënheeten gesicht, an der Präsenz vun aneren, wann hiren Geescht (ausserhalb vun de Versammlungen) roueg schéngt, si an hir Begleeder, besonnesch hir méi al Schwëster, ze befrouen an nozefroen, fir, wann et méiglech ass, d’Wourecht erauszefannen. Wärend der Zuel vun de Visiten, déi si zënterhier op New Bedford an Fairhaven gemaach huet, hunn ech si bei eise Versammlungen e puer Mol an enger Visioun gesinn, an och zu Topsham, Maine; an déi, déi bei e puer vun dëse spannenden Szenen dobäi waren, wëssen gutt, mat wéi engem Interesse an mat wéi enger Intensitéit ech all Wuert nogelauschtert an all Beweegung observéiert hunn, fir Täuschung oder mesmeresch Aflëss opzedecken. An ech danke Gott fir d’Geleeënheet, déi ech zesumme mat aneren hat, fir dës Saachen ze gesinn. Ech kann elo mat voller Zuversicht fir mech selwer schwätzen. Ech gleewen, datt d’Aarbecht vu Gott ass, an datt si ginn gëtt, fir seng ‘verstreet’, ‘zerrass’ a ‘geschielt Leit’ ze tréischten an ze stäerken, zënter dem Ofschloss vun eiser Aarbecht ... am Oktober 1844. De verstéierte Zoustand vum ‘Kuckt, hei!’ an ‘Kuckt, do!’ zënter där Zäit huet d’éierlech, gewëllt Leit vu Gott immens verwierrt a et esou schwéier gemaach fir déi, déi net fäeg waren, déi vill widderspréchlech Texter, déi hinnen virgeluecht goufen, ze erklären. Ech bekenne, datt ech Liicht a Leedung iwwer vill Passagen kritt hunn, déi ech virdrun net kloer verstan hunn. Ech gleewen, datt si e Kand vu Gott ass, dat sech selwer opoffert an éierlech a gewëllt ass.”¹⁰

GSAM 263.4“D’Auteurin ‘kritt d’Iddien’ vun hire Visiounen net ‘aus fréiere Léieren oder Studien.’ Wéi si hir éischt Visioun am Dezember 1844 kritt huet, hate si an d’ganz Grupp zu Portland, Maine (wou hir Elteren deemools gewunnt hunn), de ‘Mëtternuechtsruff’ als schonn ofgeschloss ugesinn. Et war dann, datt de Här hir an enger Visioun de Feeler gewisen huet, an deen si an d’Grupp zu Portland gefall waren. Duerno huet si hir Visioun der Grupp erzielt, an si hunn hir Erfarung vum siwenten Mount als Wierk vu Gott unerkannt.”¹¹

GSAM 264Wéi d’dräi Noriichten am Joer 1847 ugesinn goufen

GSAM 264.1Dat Folgend vum Pastor James White, geschriwwen am Abrëll 1847, weist, wéi d’dräi Botschaften deemools ugesinn goufen:—

GSAM 264.2“All Gruppe vu Gleewegen un den zweeten Advent stëmmen zou, datt den Engel, deen an de sechsten an siwenten Verser vun dësem Kapitel (Offenbarung 14) opgetaucht ass, d’Adventsbotschaft un d’Kierch an d’Welt duerstellt.... D’Aarbecht vum zweeten Engel war et, dem Adventsheer ze weisen, datt Babylon gefall war. An well e groussen Deel vun hinnen dës Tatsaach net geléiert huet, bis d’Kraaft vum ‘Mëtternuechtsruff’ si grad rechtzäiteg erwächt huet, fir sech aus de Kierchen ze flüchten, ier den zéngten Dag ukomm ass, follegt doraus, datt zënter dem siwenten Mount 1844 d’Botschaft vum drëtten Engel eng Warnung fir d’Hellegen war, a nach ass, fir ‘fest ze halen’, an net zréckzegoen an d’Zeechen net ze ‘empfänken’, vun deenen d’Jungfrauenband sech während dem Ruff vum zweeten Engel befreit hat.

GSAM 264.3“An ass déi wouer Botschaft fir d’Leit vu Gott, zënter dem siwenten Mount 1844, net genee esou eng Warnung gewiescht?—Dat ass se sécher.... Vers zwielef seet: ‘Hei ass d’Aushale vun de Hellegen: hei sinn déi, déi d’Geboter vu Gott a de Glawen un de Jesus halen.’ Wou hues du se gesinn, Johannes?—Na, ‘hei’, während der Botschaft vum drëtten Engel. Well d’gedëlleg Waardezäit zënter dem siwenten Mount 1844 gedauert huet, an d’Grupp, déi de Sabbat hält, etc., zënter där Zäit opgetaucht ass, ass et kloer, datt mir an der Zäit vun der Botschaft vum drëtten Engel liewen.”¹²