Kapitel 1 — Aféierung

GSAM 21.1WANN mir vum zweeten Kommen Christes schwätzen, da beréieren mir e Thema, dat an der Realitéit d’Hoffnung vum Vollek Gottes zënter der Vertreiwung vun eisen éischten Elteren aus dem Gaart vum Eden ass. An de Wierder un d’Schlaang, datt d’Saat vun der Fra säi Kapp zerdrécke soll, war eng Versécherung, datt schliisslech e Widderaufbauer géif kommen, deen d’Usurpatiounen vum Satan besiegt an de Plang Gottes op der Äerd erfëllt. D’Vermutung ass, datt Adam a Eva geduecht hunn, dës Aarbecht géif ganz séier ausgefouert ginn, an datt en direkte Nokomm vun hinnen de Gewënner wier. Awer am Plang vu Gott huet d’Versprieche vum Erléiser aus dem schéngende Ruin alles ëmfaasst, wat sech zënterhier bei der Duerchféierung vu sengem “eegenen Zweck a senger Gnod, déi eis a Christus Jesus virum Ufank vun der Welt ginn ass”, entwéckelt huet.¹

GSAM 21.2Wa Adam a Eva direkt en Abléck an dat Leed an de Jammer kritt hätten, déi d’Welt während de laangen Zäiten tëscht hirer Verwüstung an hirer Restauratioun géifen erfëllen, wier hir Trauregkeet onerdréiglech gewiescht. De Gott vum Himmel huet an sengem déiwe Mitleed a Mitgefill dëse Bléck virun hinnen verstoppt a si dobäi gelooss, déi léif Hoffnung ze hegen, geschwënn an déi herrlech Fräiheet vun de Kanner vu Gott befreit ze ginn. De Gedanken, datt d’Erléisung no wier, hätt si natierlech dozou ugestouss, sech mat méi Ernst virzebereeden, fir dëst Evenement ze begéinen.

GSAM 22.1Op déiselwecht Manéier war et mat dem Vollek vu Gott an allen Generatiounen zënter den Deeg vum Adam. Si waren sécher, datt e grousst an wichtegt Evenement eemol an der Zukunft géif stattfannen—datt de Christus endlech géif kommen an säi Räich opbauen. Si hunn och, wéi den Adam a d’Eva, gegleeft, datt dat Evenement bal do wier, an, wéi si, waren si sech net bewosst, wat tëscht hirer Zäit an deem Evenement géif geschéien; soss hätte si sech vläicht an hirem Striewen no dem Präis entmutegt gefillt.

GSAM 22.2Dëse Gedanke kann duerch Beispiller vu grousse Entdeckungen illustréiert ginn. Déi Männer, déi dës Entdeckungen gemaach hunn, hunn, och wann si sech deem net bewosst waren, tatsächlech de Wëllen vu Gott erfëllt; awer si goufen vun Iddien ugedriwwen, déi net an alle Punkten mat hiren eegene Theorien, déi si zur Aktioun motivéiert hunn, iwwereneegestëmmt hunn.

GSAM 22Wäitreechend Auswierkungen vun de Columbus-Entdeckungen

GSAM 22.3Montgomery, an senger American History,² Editioun vu 1902, Säiten 8, 9, am Kader vun der Theorie, déi Columbus dozou bruecht huet, seng Rees unzefänken, an der Duerchféierung vu sengem Plang, d’Ostindien duerch Segelen an den Westen ze erreechen, seet:—

GSAM 22.4“Columbus huet geduecht, hien kéint de Projet vum Kinnek vu Portugal verbesseren. Hien war iwwerzeegt, datt et e méi kuerzen an besseren Wee gëtt, fir an d’Indien ze kommen, wéi dee Wee, deen Diaz markéiert hat. De Plang vum Genuesesche Séemann [Columbus] war sou gewagt wéi en originell war. Amplaz no Osten oder südlech an no Osten ze segelen, huet hien virgeschloen, direkt no Westen ze segelen. Hien hat, wéi hien gegleeft huet, dräi gutt a stéchhalteg Grënn fir esou eng Ënnerhuelung: Éischtens, am Aklang mat de beschte Geografiebicher vu senger Zäit, war Columbus iwwerzeegt, datt d’Äerd net flaach war, wéi déi meescht Leit geduecht hunn, mä eng Kugel. Zweetens huet hien geduecht, dës Kugel wier vill méi kleng wéi se ass, an de gréissten Deel wier Land amplaz Waasser. Drëttens, well hien näischt vun der Existenz vum Kontinent Amerika oder vum Pazifesche Ozean gewosst oder geduecht hat, huet hien sech virgestallt, datt d’Küst vun Asien oder vun den indeschen Inselen direkt géintiwwer vu Spuenien an der westlecher Küst vun Europa läit. D’ganz Distanz iwwer op Cipango, oder Japan, huet hien op warscheinlech net méi wéi ongeféier véierdausend Meilen geschat.

GSAM 23.1“Säi Plang war dësen: Hien géif vun Europa aus opbriechen; säi Schëff géif hien no Westen a Richtung Japan féieren, an hien géif der Krëmmung vum Globus nofollegen, bis si hien op dat bréngt, wat hien sicht. Fir hien schéngt et esou sécher a einfach wéi fir eng Méck ronderëm en Apel ze goen.

GSAM 23.2“Wa seng Expeditioun erfollegräich wier, hätt hien dëse grousse Virdeel: Hien géif an d’Indien direkt duerch d’Haaptdier eragoen, amplaz se op engem ëmständleche Wee an duerch eng Aart Säitendier ze erreechen, wéi d’Portugisen et missten maachen.

GSAM 23.3“Mir gesinn, datt dëse Mann, deen praktesch Mathematik, Geographie an Navigation esou gutt beherrscht huet wéi all aneren an senger Zäit, beim éischte Punkt – der Form vun der Äerd – Recht hat, mä bei deenen zwee aneren total falsch louch.

GSAM 23E gléckleche Feeler

GSAM 23.4“Awer, sou komesch et och kléngt, hunn seng Feeler him an engem Punkt gehollef. De Feeler, deen hien wat d’Distanz ugeet gemaach huet, war e ganz gléckleche. Hätt Columbus d’Gréisst vun der Äerdkugel an d’wierklech Längt vun esou enger Rees korrekt berechent, hätt hien wahrscheinlech net gesegelt, well hien direkt gesinn hätt, datt d’virgeschloen portugisesch Route vill méi kuerz an och méi bëlleg war. Erëm, hätt hien sech virstellen oder op iergendeng Manéier virausgesinn kënnen, datt de amerikanesche Kontinent direkt op sengem Wee läit, hätt dat eleng hien deemools vläicht net dozou bruecht, op eng Entdeckungsrees ze goen, well säi Zil net war, e neit Land ze fannen, mä eng nei Route op eent, dat schonn al war.”

GSAM 23Déi Grouss Hoffnung vun de Zäiten

GSAM 23.5Sou huet d’Vollek vu Gott, duerch d’Joeren a Joerhonnerten, d’Hoffnung op d’Kommen vum Christus virun sech gehat “als en Anker fir d’Séil, sécher a bestänneg.”³ Obwuel si dacks an Trauregkeet a Leed stoungen a mat Angscht ausgeruff hunn: “Wéi laang nach, Här, bis d’Erléisung kënnt?” hunn si sech awer weidergedréckt a wéi de Paul gesot an soen nach ëmmer: “Wat ass eis Hoffnung, eis Freed oder eis Triumphkroun? Sidd dir net och an der Präsenz vun eisem Här Jesus Christus bei sengem Kommen?”⁴

GSAM 24Paul, gestäerkt duerch d’Hoffnung

GSAM 24.1E puer Illustratiounen vun der stäerkender Kraaft vun dëser Hoffnung an dësem Zesummenhang sollen duergoen. Wéi de Paul viru Felix virugefouert gouf an et him erlaabt gouf, fir sech selwer ze schwätzen, sot hien: “No deem Wee, deen si Häresie nennen, déngen ech esou dem Gott vu menge Pappen, a gleewen un alles, wat am Gesetz an an de Propheten geschriwwen ass; an ech hu Hoffnung op Gott, wéi si et selwer och zouginn, datt et eng Operstéiung vun de Dode gëtt, souwuel vun de Gerechte wéi vun de Ongerechte.”⁵

GSAM 24.2An senger kompetenter Verteidegung, wéi hien viru Agrippa bruecht gouf, sot de Paul: “Elo stinn ech a ginn wéinst der Hoffnung op d’Verheesung, déi Gott eise Pappe gemaach huet, geriicht; op déi Verheesung hoffen eis zwielef Stämm, déi Gott dag an Nuecht äifreg déngen. Wéinst där Hoffnung, Kinnek Agrippa, ginn ech vun de Judden beschëllegt. Firwat soll et bei Iech ongläiwlech sinn, datt Gott d’Doudeg opweckt?”⁶ Wéi hien endlech zu Roum war, fir viru Cäsar ze erschéngen, sot hien zu de Judden: “Wéinst der Hoffnung Israels sinn ech mat dëser Kette gebonnen.”⁷

GSAM 24.3De Paul huet fräi iwwer déi Hoffnung an sengem Bréif un de Titus geschwat: “Well d’Gnod vu Gott, déi Rettung bréngt, ass allen Mënschen erschéngen, a léiert eis, datt mir, andeems mir Gottlosegkeet a weltlech Begierden ofleenen, besonnen, gerecht a fromm an dëser Welt liewe sollen, an op déi gesegent Hoffnung an d’prächteg Erscheinung vum grousse Gott an eisem Erléiser Jesus Christus waarden.”⁸

GSAM 24De Petrus freet sech an der Hoffnung

GSAM 24.4Petrus schwätzt vun derselwechter Hoffnung wéi follegt: “Geseent soll de Gott a Papp vun eisem Här Jesus Christus sinn, deen no senger räicher Barmhäerzegkeet eis duerch d’Operstéiung Jesu Christe vun den Dode nees zu engem liewegen Hoffnungsgefill gebuer huet, zu engem onverderlechen, onbefleckten an net verbleechenden Ierfschaftsdeel, deen am Himmel fir Iech reservéiert ass, déi duerch d’Kraaft vu Gott am Glawen fir d’Erléisung bewahrt ginn, déi prett ass, an der leschter Zäit offenbart ze ginn. Darin freet dir iech héich, och wann dir elo eng Zäit laang, wann néideg, wéinst ville Versuchungen Trauregkeet hutt: datt d’Prüfung vun ärem Glawe, déi vill méi deierbar ass wéi vergänglecht Gold, och wann et mam Feier gepréift gëtt, zu Lob, Éier a Glanz beim Erscheinen vu Jesus Christus féiert.”⁹

GSAM 25Gottes Zweck bei der Schafung

GSAM 25.1D’Schrëften weisen de Zweck vu Gott bei der Schafung vun der Welt; an aus dem Wuert vun der Prophezeiung léiere mir och säi Plang fir d’Zukunft: “Sou seet de Här, deen d’Himmelen erschaf huet, Gott selwer, deen d’Äerd geformt an se gemaach huet; hien huet se festgeluecht, hien huet se net ouni Zweck erschaf, hien huet se geformt, fir datt si bewohnt gëtt.”¹⁰ Wéi hien se geformt hat, huet hien se dem Mënsch ginn. De Psalmist seet: “De Himmel, jo, d’Himmelen, gehéieren dem Här; mä d’Äerd huet hien de Kanner vun de Mënschen ginn.”¹¹ Awer wéi hien se dem Mënsch ginn huet, war de Mënsch éierlech, wéi de weise Mann et ausdréckt: “Ech hunn nëmmen dëst fonnt, datt Gott de Mënsch éierlech gemaach huet; mä si hunn vill Erfindungen erausgesicht.”¹²

GSAM 25.2Mir liesen iwwer d’Handlung vum Här mat der Mënschheet, datt “wéi hien d’Kanner vum Adam getrennt huet, huet hien d’Grenzen vun de Vëlker no der Zuel vun de Kanner Israels gesat,”¹³ dat ass, no der Zuel vum richtege Israel, dat schliisslech op der Äerd als Ënnerworfener vu sengem zukünftege Kinnekräich versammelt gëtt. Et gëtt vum Paul an dëse Wierder ausgedréckt: “Gott ... huet aus engem Blutt all d’Natiounen vun de Mënschen gemaach, fir op der ganzer Uewerfläch vun der Äerd ze wunnen, an huet d’Zäiten, déi virdru festgeluecht goufen, an d’Grenze vun hirer Wunnplaz bestëmmt; fir datt si de Här sichen, ob si vläicht no him taaschten an hie fanne kéinten, och wann hie net wäit ewech vu jidderengem vun eis ass; well an him liewen, beweegen an existéieren mir.”¹⁴ Wann dëse urspréngleche Zweck fir d’Äerd duerchgefouert gëtt, “däi ganzt Vollek wäert och gerecht sinn.”¹⁵ Erëm steet vun hinnen an deem Zoustand: “Den Awunner seet net: Ech sinn krank; dem Vollek, dat doranner wunnt, gëtt seng Schëllegkeet verzie.”¹⁶ Dat wäert déi Zäit sinn, wann “déi Sanften d’Äerd ierwen; a si freeën sech un der Fülle vum Fridden.”¹⁷

GSAM 26Christi zweet Kommen ass keng Fabel

GSAM 26.1An der zweeter Epistel vum Péiter steet, datt “mir eis net u raffinéiert erfonnte Fabele gehalen hunn, wéi mir Iech d’Kraaft an d’Kommen vun eisem Här Jesus Christus bekannt gemaach hunn, mä mir waren Aenzeie vu senger Majestéit. Well hien huet vun Gott dem Papp Éier a Glanz kritt, wéi eng esou Stëmm vun der héijer Éier zu him koum: Dësen ass mäi geléiften Jong, un deem ech Gefall hunn. An dës Stëmm, déi vum Himmel koum, hunn mir héieren, wéi mir mat him um hellege Bierg waren. Mir hunn och e méi séchert Wuert vun der Prophezeiung, an dir maacht gutt drun, dorop opzepassen, wéi op e Liicht, dat an enger däischterer Plaz schéngt, bis den Dag ugebrach ass an de Muerestern an ären Häerzer opgeet.”¹⁸

GSAM 26.2An dëser Schrëftstell bezitt de Apostel sech op d’Verklärung um Bierg als Beweis fir d’zweet Kommen vum Christus. Virun dëser Zeen hat eise Retter zu sengen Apostelen gesot: “Et stinn e puer hei, déi de Doud net schmaachen, bis se de Mënschejong a sengem Räich kommen gesinn”¹⁹ — wéi et vum Lukas opgeholl gouf: “Et stinn e puer hei, déi de Doud net schmaachen, bis se d’Räich vu Gott gesinn.”²⁰

GSAM 26.3Dës Verspriechung gouf buchstäblich an der Verklärung selwer erfëllt. An dëser “Visioun” um Bierg hunn si de Jesus verherrlecht gesinn, wéi hien erschéngt, wann hien an sengem Räich kënnt. Si hunn den Elias (Elia) gesinn, deen ouni de Doud ze schmaachen an den Himmel geholl gouf, deen déi vertrëtt, déi an den Himmel opgeholl ginn — vu stierflech zu onstierflech verwandelt — “an engem Ament, am Blénken vun engem A,” wann de Här kënnt.²¹ Et war och de Moses, ee vun deenen, déi gestuerwen sinn, deen déi vertrëtt, déi vun den Doudegen operweckt ginn, fir de Här ze begéinen. Sou haten si an dëser “Visioun” e Bléck op de Christus, wéi en an sengem Räich kënnt, wéi hien hinnen versprach hat.

GSAM 27Prophezeiung e méi séchert Wuert

GSAM 27.1Obwuel d’Apostelen dës herrlech Siicht um Bierg vun der Verklärung gesinn haten an d’Stëmm vu Gottes Zoustëmmung héieren haten, bestätegt den Apostel Péiter: “Mir hunn e méi séchert Wuert vun der Prophezeiung.” Mat dëser Ausso mécht hien net wéineg aus deem, wat si op där memorabeler Geleeënheet gesinn an héieren haten. Si hunn deemools d’Stëmm vu Gott eemol héieren, mä an de grousse Linnen vun der Prophezeiung, déi bis bei d’zweet Kommen vum Christus reechen, hu mir d’Stëmm vu Gott dacks widderholl. Tatsächlech ass all definitiv prophetesch Virausso, déi erfëllt oder an der Geschicht festgehalen ass, d’Stëmm vu Gott fir eis. Et muss an dësem Sënn sinn, datt d’Wuert vun der Prophezeiung “méi sécher” ass. D’Revised Version iwwersetzt et mat “bestätegt”. D’Prophezeiung gëtt duerch all eenzel Erfëllung vun de Spezifikatioune bestätegt. All eenzelt virausgesot Evenement, wann et erfëllt ass, ass eng Garantie, datt déi nach virausgesot Evenementer sécherlech stattfannen.

GSAM 27D’Natur vun der Prophezeiung

GSAM 27.2Déi folgend Aussoe vu renomméierte Bibelfuerscher iwwer d’Natur vun der Prophezeiung sinn iwwerzeegend:—

GSAM 27.3Thomas Newton behaapt, datt “Prophesie d’Geschicht ass, déi virausgesot a kompriméiert ass; Geschicht ass d’Prophesie, déi erfëllt an ausgefouert ass. Et huet Ligenorakelen an der Welt ginn; mee all d’Klugheet an d’Bosheit vun de Mënschen a Däiweler kënnen keng esou Prophezeiungen produzéieren wéi déi an de Schrëften opgeholl sinn.”

GSAM 27.4Sir Isaac Newton bezeit, datt “d’Ouer op d’Propheten riichten e wesentlecht Kennzeechen vun der wouerer Kierch ass.”

GSAM 27.5Dr. A. Keith seet, datt “Prophesie engem Wonner gläichsteet a selwer e Wonner ass.... Nëmmen d’Stëmm vun der Allmuecht kéint déi Doudeg aus dem Graf uruffen,—nëmmen d’Stëmm vun der Allwëssenheet kéint alles erzielen, wat an der däischter Zukunft verstoppt läit, wat fir de Mënsch sou onduerchdrénglech ass wéi d’Wunnengen vun de Doudeger,—an béid sinn déiselwecht Stëmm vu Gott.”

GSAM 28.1Matthew Henry sot, datt “an der Zäit vu Gott, déi déi bescht Zäit ass, an op dem Wee vu Gott, deen dee beschte Wee ass, d’Prophezeiung sécher erfëllt gëtt. All Wuert vu Christus ass ganz rein a dofir ganz sécher.”

GSAM 28Den Zweck vun der Prophezeiung

GSAM 28.2Mir kënnen aus de Wierder vum Christus un seng Apostelen e Grond léieren, firwat de Här Prophezeiungen ginn huet. Wéi hien prophetesch iwwer d’Evenementer geschwat huet, déi an der Carrière vum Judas géifen stattfannen, sot hien: “Ech soen et Iech virun, ier et geschitt, sou datt, wann et geschitt ass, Dir gleeft, datt ech et sinn.”²²

GSAM 28.3De Här seet och duerch de Prophet Jesaja: “Ech sinn Gott, an et gëtt keen aneren wéi mech, deen den Ausgang vun Ufank un verkënnegt an zënter ale Zäiten d’Saachen, déi nach net geschitt sinn, a seet: Mäi Rot wäert stoe bleiwen, an ech wäert all mäi Wëllen ausféieren.”²³

GSAM 28.4Erëm: “Ech hunn d’fréier Saachen vun Ufank un verkënnegt, a si sinn aus mengem Mond erausgaangen, an ech hunn se dir gewisen; ech hunn se plëtzlech gemaach, a si sinn geschitt.... Ech hunn et dir schonn vun Ufank un verkënnegt; ier et geschitt ass, hunn ech et dir gewisen; fir datt du net solls soen: Mäi Götz huet se gemaach, a mäi geschnëtzt Bild a mäi gegossent Bild hunn se befuel. Du hues et héieren, kuck all dat; a wëllt dir et net verkënnegen? Ech hu dir nei Saachen vun dëser Zäit gewisen, souguer verstoppt Saachen, déi du net gekannt hues. Si sinn elo erstallt ginn, a net vum Ufank un; souguer virum Dag, wou du se net héieren hues, fir datt du net soe géifs: Kuck, ech hu se gekannt.”²⁴

GSAM 28.5Aus dëser Sprooch gesäit een d’Kraaft vun de prophetesche Erfëllungen als Beweis fir d’göttlech Hierkonft vun der Prophezeiung, souwéi datt et eng Demonstratioun vun der Muecht vum Här iwwer all d’Gëtter vun de Heedener ass. Aus dëse Wierder gesäit een och, datt d’Prophezeiung eng ganz wichteg Plaz an de Schrëften vun der Wourecht huet. Well dës Fakten wouer sinn, ass et iwwerraschend komesch, datt esou vill Leit der Studie vun de prophetesche Deeler vun de hellege Schrëften wéineg oder guer keng Opmierksamkeet schenken.

GSAM 29Prophesie net versiegelt

GSAM 29.1Déi Oninforméiert soen, si wieren ongelehrt a kéinten d’Prophezeiungen dowéinst net verstoen. Op der anerer Säit soen vill vun de Gebildeten, an e puer vun hinnen am Klerus: “Déi Prophezeiungen sinn versiegelt a kënnen net verstan ginn. Mir wëssen alleguerten, datt d’Buch vun der Offenbarung e versiegelt Buch ass.”

GSAM 29.2An der Offenbarung gouf dem geléiften Johannes e spezielle Befehl ginn, d’Buch net ze versiegelen.²⁵ Och an dësem Buch gëtt e Segen ausgeruff iwwer déi, déi “d’Wierder vun dëser Prophezeiung héieren a behalen, wat doranner geschriwwen ass.”²⁶ Wéi kéinten d’Saachen, déi an engem versiegelte Buch enthalen sinn, bewahrt ginn, wann se net verstan ginn an net verstan kënne ginn? De Här huet duerch Moses gesot: “Déi geheimer Saachen gehéieren dem Här, eisem Gott; mee déi geoffenbarte Saachen gehéieren eis an eise Kanner fir ëmmer, fir datt mir all d’Wierder vun dësem Gesetz erfëllen.”²⁷

GSAM 29.3Dass de Här d’Prophezeiunge vum Daniel esou entworf huet, datt si verstan ginn, ass aus senge Wierder un seng Jünger kloer. Mir liesen: “Wann dir also d’Gräuel vun der Verwüstung, wéi de Prophet Daniel dovun geschwat huet, op der helleger Plaz stoe gesitt (wie liest, soll et verstoen),”²⁸ wat am Fong seet: Versteet de Daniel, de Prophet.

GSAM 29.4De Här weist d’Falschheet vun der Ausso, datt Prophezeiung net verstane ka ginn, mat dëse Wierder: “D’Visioun vun allem ass fir Iech ginn wéi d’Wierder vun engem versiegelte Buch, dat d’Mënschen engem Léierten iwwerginn a soen: Liest dëst, ech bieden Iech; an hien seet: Ech kann net, well et ass versiegelt; an d’Buch gëtt dem net Léierten iwwerginn a se soen: Liest dëst, ech bieden Iech; an hien seet: Ech sinn net geleiert. Dofir huet de Här gesot: Well dëst Vollek mat hirem Mond zu mir kënnt an mech mat hire Lëpchen éiert, awer hiert Häerz wäit ewech vun mir geholl huet, an hiert Furcht virun mir vun de Geboter vun de Mënschen geléiert gëtt: dofir, kuckt, ech wäert e wonnerbart Wierk ënner dësem Vollek maachen, jo, e wonnerbart Wierk a Wonner: well d’Weisheet vun hiren Weisen ënnergeet, an d’Verständnis vun hiren Verstandesleuten verstoppt gëtt.”²⁹ Hätten d’Leit, op déi de Prophet hei verweist, dem séchere Wuert vun der Prophezeiung gefollegt, hätte si net misse vum Gesetz vu Gott ofdreiwen an d’Geboter vun de Mënschen un d’Plaz vu senge Geboter setzen.

GSAM 30Prophezeiung net vun privater Interpretatioun

GSAM 30.1Datt esou vill Leit d’Prophezeiung net verstinn, läit net dorun, datt si eng déif, verstoppt, mysteriéis Bedeitung huet. Den Apostel Péiter huet dozou gesot: “Wësst éischtens, datt keng Prophezei an de Schrëften vun enger perséinlecher Interpretatioun ass. Well d’Prophezeiung ass net an ale Zäiten duerch de Wëlle vum Mënsch komm; mee helleg Männer vu Gott hunn geschwat, wéi si vum Hellege Geescht gedriwwen goufen.”³⁰ Aus dëser Ausso geet kloer ervir, datt dat, wat fir e Versteesdemech vun der Prophezeiung wesentlech ass, d’Empfänken vum Geescht ass, deen duerch d’Propheten geschwat huet. Iwwer dee Geescht, deen all deenen versprach gouf, déi no him sichen, steet geschriwwen: “Hien wäert Iech an all Wourecht féieren.”³¹

GSAM 30Prophezeiung erfëllt

GSAM 30.2An der Studie vun der Prophetie ginn et bestëmmte Fakten, déi een ëmmer am Kapp behale soll: Gott, deen onfeelbar ass, ass den Auteur vun der Prophetie, an wann d’Zäit fir d’Erfëllung vun enger Virausso ukënnt, geschitt genee dat virgesot Evenement. Weiderhin, wann de Här, deen d’Muecht huet virauszesoen, wat d’Mënschen maachen, eng Zäit festleet, an där eppes geschéie wäert, da, wann dës Zäit ukënnt, stéisst een op eng richteg Erfëllung vun der Prophetie. An anere Wierder, eng falsch Erfëllung vun der Prophezeiung an der fir déi richteg Erfëllung virgesinner Zäit ass onméiglech. Am Aklang mat dësem Axiom kënne mir soen, wann d’Zäit vum Här kënnt, fir seng Botschaft vun der Wourecht der Welt ze ginn, erschéngt dës Botschaft all Kéier.

GSAM 30.3Eemol, wéi de Verfasser eng Ried iwwer d’Erfëllung vun der Prophezeiung gehalen hat, ass en Ongleewegen, deen do war, op hien zougaangen a sot: “Ech muss iech, Interpretë vun der Prophezeiung, zu ärem grousse Gléck gratuléieren. An ärem Studium vun der Geschicht schéngt et, datt dir esou einfach fannt, wat genee op d’Prophezeiung passt.” “Jo,” war eis Äntwert, “et passt, well et esou gemaach gouf. Wann Dir an e Handschueschbuttek géift goen, fir e Paar Handschuescher ze kafen, géift Dir da net erwaarden, déi ze fannen, déi op Är Hand passen?” Hien huet geäntwert: “Natierlech géif ech dat maachen, well se gemaach goufen, fir ze passen.” “Sou,” sot de Schrëftsteller, “dee Gott, deen gewosst huet, wat d’Mënschen géifen maachen, huet d’Virsoen iwwer si gemaach, an wann dës Mënschen op d’Bün vum Handelen trëppelen a genee déi Saachen maachen, déi hien virausgesot hat, mécht de richtege Historiker eng Opzeechnung vun hiren Handlungen, déi, am Verglach mat der Virsoe, eng exakt Passung ass.”

GSAM 31Prophezeiung e Liicht an der Däischtert

GSAM 31.1Den Apostel Péiter seet, mir sollten der Prophezeiung Opmierksamkeet schenken, wéi engem Liicht, dat an enger däischter Plaz schéngt. Ouni d’Liicht vun der Prophezeiung wier d’Zukunft total Däischtert. D’Zil vum Liicht ass et, d’Däischtert ze verjagen – wann een an enger däischter Plaz reest, de Wee ze weisen, an de Wee kloer ze weisen, sou datt de Reesende Schrëtt fir Schrëtt de Wee gesinn a wielen kann. “Däi Wuert,” seet de Psalmist, “ass eng Lamp fir meng Féiss an e Liicht fir mäi Wee.”³² De weise Mann seet: “De Wee vun de Gerechten ass wéi e glänzend Liicht, dat méi a méi hell gëtt bis zum perfekte Dag.”³³ Sou gesäit een, wéi mir duerch de Stroum vun der Zäit goen, datt d’Wuert vu Gott, besonnesch an senge prophetesche Erfëllungen, sech ëmmer méi opmécht a fir de Bibellieser ëmmer méi kloer weist, datt hien sécher op deem Wee ass, deen an éiwegt Liicht an en éiwege Dag féiert.

GSAM 31Dräi erausstiechend Evenementer vun Eden bis zum Enn

GSAM 31.2Wann een de Wee vum Vollek vum Här vun Eden bis zum Enn am Liicht vun de Schrëften betruecht, stiechen dräi Evenementer besonnesch eraus. Dat éischt ass den éischte Advent vum Christus, d’Inkarnatioun, d’Kommen vum Emmanuel, Gott manifestéiert am Fleesch; dat zweet, d’grouss Reformation no den Däischteren Zäiten—déi 1260 Joer Ënnerdréckung, an deenen d’Wuert vum Här bal ganz dem einfache Vollek entzunn gouf—e Kommen vun der Kierch aus hirem Wüstenzoustand, an d’Plazéiere vun de Schrëften do, wou jiddereen se liesen a säi Wëllen kennen kann; dat drëtt, d’zweet Kommen vun eisem Här, fir d’Zäiten vun der Restauratioun vun alle Saachen anzeféieren, déi duerch de Mond vun all senge hellege Propheten zënter Ufank vun der Welt gesot goufen; dëst, fir de “Konflikt vun de Joerhonnerten” ofzeschléissen, de Konflikt tëscht Sënn a Gerechtegkeet, fir d’Zäit vun der Herrlechkeet anzeféieren, op déi all d’Joerhonnerten zougeschratt sinn.

GSAM 32Prophezeiung gëtt Wee-Marken bis zum Enn

GSAM 32.1Wann mir dem séchere Wuert vun der Prophezeiung Opmierksamkeet schenken, wéi engem Liicht, dat eis Schrëtt féiert an eis de richtege Wee duerch d’Däischtert weist, da kann et net anescht sinn, wéi datt mir de Wee kloer markéiert am prophetesche Wuert fannen, deen sech duerch de Stroum vun der Zäit bis zum zweeten Advent vum Christus zitt. Well et esou ass, wäerten déi, déi dem Liicht vun der Prophezeiung genee nofollegen, net nëmmen d’Zeechen a Kennzeechen erkennen, datt de grousse Dag no ass, mä si wäerten och d’Aarbecht vum Här erkennen, wéi si stänneg virugeet an de Botschaften vun der Wourecht, déi e Vollek virbereede sollen, fir him bei sengem Kommen am Fridden ze begéinen.

GSAM 32.2Wärend d’Schrëften erklären, datt den Dag vum Här iwwer d’Massen wéi e “Dieb an der Nuecht” kënnt,³⁴ seet et awer och iwwer déi, déi am Rot vum Här stinn: “Dir, Bridder, sidd net an der Däischtert, datt deen Dag Iech wéi e Dieb iwwerkommen soll. Dir sidd all Kanner vum Liicht a Kanner vum Dag.”³⁵

GSAM 32Erënnert iech un d’Leedung vum Här

GSAM 32.3Beim Erënneren un d’Leedung vum Här an der Adventsbewegung ass et gutt ze bemierken, datt et ëmmer de Plang vu Gott war, datt säi Vollek sech un d’Manifestatiounen vu senger Providenz a Kraaft zugonschte vun hinnen erënnert. Beim Opzielen vun de Grënn fir d’Ofdrift Israels vu Gott seet de Psalmist, “Si hunn Gott, hiren Erléiser, vergiess, deen an Ägypten Grousses gemaach hat, Wonner am Land vum Ham a schrecklech Saachen um Roude Mier.”³⁶ Wann et gutt fir Israel war, d’Leedung vum Här mat hinnen an Erënnerung ze ruffen, ass et da net och gutt fir eis? An Ekstase seet de Psalmist erëm, “Segne de Här, meng Séil, a vergiess net all seng Gnoden.”³⁷

GSAM 33.1An allen Zäiten huet de Här wichteg Wourechten gehat, déi duerch seng Gnod berechent waren, e Vollek aus der Versklavung vun der Sënn erauszeféieren an se fir den Entrée an den himmleschen Kanaan virzebereeden; an et ass nëtzlech, d’Handlungen vum Här mat deenen ze iwwerleeën, déi dës Wourechten verkënnegt hunn.

GSAM 33Grouss Resultater aus de klengste Mëttel—D’Aubignés Zeienausso

GSAM 33.2D’Aubigné seet an senger History of the Reformation: “Gott, deen säi Wierk iwwer d’Joeren virbereet, féiert et duerch déi schwaachst Instrumenter aus, wann seng Zäit komm ass. Grouss Resultater duerch déi klengst Mëttel z’erreechen, dat ass d’Gesetz vu Gott. Dëst Gesetz, dat an der Natur iwwerall gëllt, fënnt een och an der Geschicht.”³⁸

GSAM 33.3Wéi Gott an ale Zäiten ugefaangen huet, e besonnescht Vollek auszewielen, fir et als eng gesondert Natioun fir sech selwer opzebauen, huet hien een eenzege Mann geruff – Abraham –, deen ënner de Heedener zu Ur vun de Chaldäer gewunnt huet. Aus him koume vill Nokommen; mee vun hinnen, wéi si zur Wierdegkeet vun enger Natioun erhuewe goufen, sot de Gott vum Himmel: “De Här huet seng Léift net op iech gesat, nach huet hien iech gewielt, well dir méi vill wart wéi all anert Vollek; well dir wart déi wéinegst vun alle Vëlker.”³⁹

GSAM 33.4Dann erëm, wéi hien säi Vollek aus senger Versklavung an Ägypten befreien wollt, huet hien als hiren Leeder een ausgewielt, deen a senger Kandheet dräi Méint laang am Haus vu senger Mamm verstoppt gouf, an duerno an eng einfach, grob Ark aus Schilfroer, déi mat Pech bestrach war, gesat an der Obhut vum Nil iwwerlooss gouf. Dëse selwechte Moses war awer een, deen, wéi hien zum Versteesdemech koum, de bescheidene Wee gewielt huet, mat dem Vollek Gottes ze leiden, amplaz de Genoss ze genéissen, deen an de “Pleséier vun der Sënn fir eng Zäit” ze fannen ass.⁴⁰

GSAM 34Gideons Victoire

GSAM 34.1Duerno, wéi de Här Israel vun de Midianiter an den Amalekiter befreien wollt, déi “mat hirer grousser Zuel wéi Heeschrecken” an hiert Land erakamen an d’Uebst vun der Äerd zerstéiert hunn, sou datt “fir Israel näischt méi iwwregbloung – weder Schof, nach Rënd, nach Esel” –, huet de Här en Engel zu Gideon geschéckt. Dëse Jong vum Joasch war esou wäit erofgesat, datt hien e bësse Weess drësche misst an et virun senge Feinde verstoppen. Wéi den Engel him matdeelt, datt hien Israel soll befreien, huet Gideon iwwerrascht gefrot: “Wéi soll ech Israel retten? Kuck, meng Famill ass aarm a Manasseh, an ech sinn dee Klengsten am Haus vu mengem Papp.”⁴¹ Dësen déiselwechte demütige, arme Mann ass mat senge dräihonnert Männer erausgaangen, mat hiren einfachen Lampen a Kréi (eng Aktioun, déi dem endleche Urteel wéi Dummheet ausgesäit), an andeems si Gott zu hirer Kraaft gemaach hunn, hunn si e grousse Succès erreecht. Virun der Erléisung hätt Gideon eng Klage aussprieche kënnen wéi déi vum Prophet Amos, wéi hien gefrot huet: “Wien wäert Jakob opstoen loossen? Well hien kleng ass.”⁴²

GSAM 34Dat Kand an der Krëpp

GSAM 34.2An der vum Här bestëmmter Zäit gouf de Retter vun der Mënschheet gebuer, an d’Hirten hunn en an enger Kripp leien fonnt. Seng irdesch Famill huet e bescheidenen, awer éierlechen Liewensunterhalt ausgeübt. Iwwert seng irdesch Aarmut sot de Retter: “D’Füchse hunn Bauë, an d’Villercher ënner dem Himmel hunn Nester; mee de Mënschejong huet net, wou hien säi Kapp leet.”⁴³ Hien huet seng Apostelen “aus där ënneschter Schicht ausgewielt, déi, och wann net déi ärmste, net den Niveau vun de Mëttelschichten erreecht. Alles war also dozou geduecht, der Welt ze weisen, datt d’Aarbecht net vum Mënsch, mä vu Gott ass.”

GSAM 35Net vill Weis geruff

GSAM 35.1De Paul sot iwwer d’Aarbecht an deenen Deeg vun der primitiver Kierch: “D’Dummheet vu Gott ass méi weis wéi d’Mënschen; an d’Schwächt vu Gott ass méi staark wéi d’Mënschen. Well dir gesitt ären Ruff, Bridder, wéi net vill weis Mënschen no dem Fleesch, net vill Mächteg, net vill Edel sinn geruff ginn; mä Gott huet déi domm Saachen vun der Welt gewielt, fir déi Weis ze beschämen; an Gott huet déi schwaach Saachen vun der Welt gewielt, fir déi staark Saachen ze beschämen; an déi niddreg Saachen vun der Welt, an déi veruecht Saachen, huet Gott gewielt, jo, an déi, déi net sinn, fir déi, déi sinn, zum Nichts ze maachen; sou datt kee Mënsch virun him pralen kann.”⁴⁴

GSAM 35Bescheide Männer an der Reformation

GSAM 35.2Mir fannen datselwecht Prinzip am Liewen vun de grousse Reformatoren vum siechzéngten Joerhonnert exemplifizéiert. Den Historiker seet: “De Reformator Zwingli koum aus enger Alpen-Hirtenhütt; Melanchthon, den Theolog vun der Reformation, aus enger Waffeschmiede; an Luther aus der Hütt vun engem aarme Biergmann.” Iwwer sech selwer huet de Luther gesot: “Meng Elteren waren ganz aarm. Mäi Papp war en aarmen Holzfäller (duerno gouf hien e Biergmann), a meng Mamm huet dacks Holz op hirem Réck gedroen, fir d’Mëttel ze kréien, hir Kanner opzezéien. Si hunn déi härtst Aarbecht fir eis erdroen.”

GSAM 35.3Den Apostel Jakobus, deen iwwer de Ruff vun de Leit an den Déngscht vum Här schwätzt, seet: “Héiert, meng léif Bridder, huet Gott net déi Aarm vun dëser Welt gewielt, räich am Glawe a Ierwen vum Kinnekräich, dat hien deenen versprach huet, déi hien léiwen?”⁴⁵

GSAM 35Fréi Methodisten

GSAM 35.4Wann mir laanscht d’Rei vun de Reformatoren erof op d’fréi Deeg vum Methodismus zeréckblécken, wéi d’Léier vun der fräier Gnod äifreg verkënnegt gouf, gesi mir, datt si vun der Kraaft vu Gott begleet gouf. Well si dem Vollek treu mat der zarter Léift vu Christus virgeluecht gouf an vun engem liewegen Glawen ugeholl gouf, hunn d’Gleewegen net nëmmen d’Verzeiung vun de vergaangene Sënnen fonnt, mä och eng hellegend Kraaft, déi hinnen erlaabt huet, e Liewe vun der Hellegkeet ze féieren. De Methodismus hat en demütëge Ufank a gouf gesegent no dem Glawe an dem einfachen Vertrauen vum Klerus an de Laien.

GSAM 36.1Wann een d’Evenementer an d’Erfarungen, déi mat der Adventbewegung verbonnen sinn, nogeet, stellt een fest, datt, wéi an all Wierk vum Här, bei deem de Mënsch eng Roll spillt, säin Ursprong bei den Aarmen a bei den Onbemierkten läit; mee looss kee wéinst deem dogéint entscheeden, ier hien d’Beweiser, op deenen dëst grousst Wierk baséiert, grëndlech ënnersicht, fir net an der Positioun vun deenen ze sinn, iwwer déi den Här gefrot huet: “Wien huet den Dag vun de klenge Saachen veruecht?”⁴⁶

GSAM 36Ecks Äntwert op Luther

GSAM 36.2Zum Wuel vun deenen, déi der Meenung sinn, datt eng dogmatesch Ausso richteg oder falsch ass, ofhängeg dovun, wéi vill Leit se akzeptéieren, zitéiere mir deels d’Kontroverse tëscht Luther an Eck. Well Luther seng Positioun op d’Schrëften gestützt huet an et gewagt huet, d’Recht vun de Mënschen ze bestreiden, hir Meenungen iwwer d’Wuert vu Gott ze stellen, huet Eck mat dëse ironësche Wierder geäntwert: “Ech sinn iwwerrascht vun der Demut an der Bescheidenheet, mat där de reverenden Dokter et ënnerhëlt, eleng esou villen illustere Pappen entgéintzetrieden, a behaapt, méi ze wëssen wéi d’souverän Päpster, d’Konziler, d’Dokteren an d’Universitéiten! ... Et wier iwwerraschend, ouni Zweiwel, wann Gott d’Wourecht virun esou ville Hellegen a Märtyrer verstoppt hätt, bis zum Kommen vum reverende Papp.”

GSAM 36.3Dës Äntwert kéint gutt mat där vum Zwingli un de John Faber zu Zürich beäntwert ginn, wéi dësen säin “Erstaunen iwwer de Punkt, op deen d’Saachen komm waren, ausgedréckt huet, wéi déi al Gebräicher, déi zwielef Joerhonnerten bestanen haten, verlooss goufen, an et kloer konkludéiert gouf, datt d’Chrëschtentum véierzénghonnert Joer laang an engem Irrtum gewiescht ass.” Zwingli huet séier geäntwert, datt “en Irrtum net manner en Irrtum wier, well de Glawe dorunner véierzénghonnert Joer bestanen hätt, an datt an der Vereierung vu Gott den Alter vun enger Praxis näischt wier, ausser et kéint an den hellege Schrëften e Grond oder eng Rechtfertigung dofir fonnt ginn.”⁴⁷

GSAM 37Dat Wuert vum Här vs. Mënschlech Weisheet

GSAM 37.1D’Gefor, sech op d’Meenungen vun de Mënschen ze verloossen, amplaz d’Fro “Wat ass Wourecht?” mam Wuert vum Här ze klären, gëtt schaarf vum Prophet Hosea definéiert, wann hien seet: “Dir hutt Onrecht gepflëgt, dir hutt Schëllegkeet geernt; dir hutt d’Frucht vun de Lige giess; well dir op ärem Wee vertraut hutt, op d’Villzuel vun ären mächtege Männer.”⁴⁸ D’Neigung vum mënschleche Häerz war ëmmer, op de Mënsch ze vertrauen; mee wéi mir der Zäit no kommen, wou den Här “opstoen an d’Äerd hefteg rëselen” wäert, ermuntert de Prophet Jesaja: “Vertraut net op de Mënsch, bei deem den Odem an den Nueslöcher ass; fir wat soll hien gehal ginn?”⁴⁹

GSAM 37.2Well mir an de Schrëften esou virsiichteg gemaach goufen wat eis Gefor an dëser Richtung ugeet, soll kee iwwerstierzt d’Adventsbewegung veruerteelen, wéi wann si wéinst hirem bescheidenen Ufank oder well déi, déi an deenen Aen vun der Welt als grouss ugesi ginn, sech net fir dës Saach agesat hunn, net der Opmierksamkeet wäert wier. Éischter soll jiddereen hir Behaaptungen grëndlech ofwäien. D’Wourecht huet en onschätzbaren Wäert; am Verglach dozou sinn d’Meenungen vun de Mënschen net méi wéi wäertlos Sprei.