Kapitel 8 — D’Hochzäitsmahl vum Lamm

GSAM 134.1“E gewësse Mann huet e grousst Nuechtiessen gemaach a vill Leit invitéiert; hien huet säin Dénger zur Zäit vum Iessen geschéckt, fir deenen, déi invitéiert waren, ze soen: Kommt; well alles ass elo prett.”¹

GSAM 134.2“Geseent sinn déi, déi geruff sinn zum Hochzäitsmool vum Lamm.”²

GSAM 134.3D’Nuechtiessen ass déi lescht Moolzecht vum Dag. An dëser Parabel ginn et dräi Uriff zum Nuechtiessen. Dës Parabel däerf net mat deenen Uriff zum “Mëttegiessen” verwiesselt ginn, wéi se am Matthäus 22:1-7 ernimmt ginn. D’“Mëttegiessen” ass d’Mahlzäit an der Mëtt vum Dag. An der Parabel iwwer d’Uriff zum Mëttegiessen léiere mir, datt déi, déi den Uruff gemaach hunn, “béis mësshandelt” an ëmbruecht goufen, an datt souguer de Jong vum Kinnek ëmbruecht gouf. De Kinnek, deen den Uruff geschéckt hat, huet “déi Mërder zerstéiert an hir Stad verbrannt.”

GSAM 134.4Dës Parabel vun de Riff zum “Mëttegiessen”, déi d’Schicksal vun deenen weist, déi de Ruff als éischt ofgeleent hunn, huet passend duergestallt, wat tatsächlech iwwer déi koum, déi d’Evangelium vu Christus ofgeleent an hien an seng Apostelen ëmbruecht hunn. De Här huet Arméien géint dat Vollek geschéckt, déi “dës Mërder zerstéiert an hir Stad verbrannt hunn” – Jerusalem.

GSAM 134De Ruff zum Nuechtiessen

GSAM 134.5Dëse Ruff zum Nuechtiessen an der Parabel bezitt sech ouni Zweiwel op “d’Hochzäitsmool vum Lamm.” E Segen gëtt iwwer déi ausgesprach, déi zu där “Hochzäitsmool” geruff sinn. Eng Hochzäitsmool geet der Hochzäit no. D’Hochzäit vum Lamm fënnt statt, ier hien kënnt; well, wéi mir schonn gesinn hunn, wann de Christus endlech kënnt, wäert hien “vun der Hochzäit zréckkommen.”³

GSAM 135.1Dëse Ruff zum Hochzäitsmool muss also dee selwechte sinn wéi d’Botschaft vum éischte Engel an der Offenbarung 14 an d’Zäitproklamatioun vum zéngten Kapitel, déi schonn ernimmt goufen. Wéi et am Lukas steet, geet dëse éischte Ruff zum Mool un “déi, déi invitéiert goufen”. Wien waren déi, déi invitéiert goufen?—Déi, déi d’Evangelium vu Christus héieren an ugeholl haten. Si behaapten, Christus ze léiwen an säi zweeten Erscheinen als déi vollstänneg Erfëllung vun hirer Hoffnung ze léiwen. Firwat sollt de Ruff net éischt un si goen? Genausou wéi et néideg war, datt fir d’éischt de Judden d’Evangelium verkënnegt gouf, déi d’Schrëften haten an behaapt haten, op d’Kommen vum Messias ze waarden,⁴ esou gouf d’Botschaft vum zweeten Kommen Christes éischt deenen virgestallt, déi behaapt haten, seng Nofolger ze sinn an säi Erscheinen ze léiwen.

GSAM 135De Ruff un déi, déi invitéiert goufen

GSAM 135.2Den éischten Uruff zum Nuechtiessen, well en un déi geriicht ass, déi invitéiert goufen, muss un d’Kierchen goen. Wéi et an der Realitéit de Fall war, gouf d’Proklamatioun vum noen Kommen vum Christus vun 1833 bis zum Fréijoer 1844 an de Kierchen gemaach, an an engem grousse Mooss vun de Geeschtleche vun dëse Kierchen ënnerstëtzt. William Millers éischt Publikatioun vu senge Meenungen iwwer dat bevirstoend Komme vu Christus war an enger baptistescher Zeitung zu Brandon, Vermont. D’Aarbecht vu him selwer an senge Mataarbechter bis Abrëll 1844 huet haaptsächlech an Kierchegebaier oder Säll stattfonnt, déi vun de Kierchen vun där Zäit zur Verfügung gestallt goufen.

GSAM 135.3Pastor Himes schwätzt also iwwer d’Aarbecht vum Pastor Miller bis zum Fréijoer 1844:

GSAM 135.3“Hien huet ënner allen Parteien a Sekten geschafft, ouni an hir Organisatiounen oder Disziplinn anzedringen, well hien gegleeft huet, datt d’Memberen vun de verschiddene Konfessiounen hir Positioun behale kéinten an zur selwechter Zäit sech op d’Kommen vun hirem Kinnek virbereede kéinten.”

GSAM 135.4Pastor Himes, wann hien iwwer seng eege an déi gemeinsam Aarbechten mat Pastor Miller schwätzt, seet weider: “Déi meescht Geeschtlech a Kierchen, déi eis an eise Bridder, déi d’Adventsléier verkënnegt hunn, hir Dieren opgemaach hunn, hunn mat eis zesummegeschafft bis zum leschte Joer” — dem Joer 1844.

GSAM 136Oppen Dieren fir d’Botschaft

GSAM 136.1Wat säi Wierk an seng Natur ugeet, huet Wm. Miller gesot:

GSAM 136.1“Dieren hunn sech fir mech opgemaach, fir dës Léier vum zweeten Kommen vum Christus bal bei all Konfessiounen ze verkënnegen, sou datt ech nëmmen e klenge Deel vun deenen Uruff konnt erfëllen.... An all Plaz, wou ech gewiescht sinn, hunn déi frommst, engagéiertst a liewegst Memberen vun de Kierchen dës ugekënnegt Meenungen am séiersten ugeholl; während dee weltlech gesënnte Mënsch, dee sech zum Glawe bekennt, de Pharisäer, de Bigott, de Stolzen, den Hochnässegen an den Egoist d’Léier vum zweeten Kommen Christes verspotten a verlaachen.”

GSAM 136.2Wat d’Natur vun der Adventsbotschaft ugeet, kann een datselwecht dovunner soen, wat D’Aubigné iwwer d’Reformatioun gesot huet,—Si “war am Numm vun engem geeschtege Prinzip erfëllt. Si hat fir hire Léiermeeschter d’Wuert vu Gott ausgeruff; fir d’Erléisung de Glawen; fir d’Waffen de Hellege Geescht; an hat duerch dës selwecht Mëttel all weltlech Elementer ofgeleent.”

GSAM 136Eng mächteg Welle vun Erweckungen

GSAM 136.3D’Natur vun den Erweckungen, déi der Proklamatioun vun der Adventsbotschaft gefollegt sinn, gëtt esou beschriwwen vum L. D. Fleming, Pastor vun der Casco Street Christian Church zu Portland, Maine:—

GSAM 136.4“D’Interesse, dat duerch seng [Wm. Miller seng] Virträg erwächt gouf, ass vun der beschtduerchdaachte a kaltsäiteger Aart, an och wann et déi gréisst Erweckung ass, déi ech je gesinn hunn, ass d’leidenschaftlech Opreegung am geréngsten. Et schéngt de gréissten Afloss op de männleche Bestanddeel vun der Gemeinschaft ze hunn. Wat dëse Effekt produzéiert, ass dat hei: Brudder Miller hëlt einfach d’Schwert vum Geescht, aus der Scheed gezunn a plakeg, a leet säi schaarfen Rand op dat plakegt Häerz, an et schneit! Dat ass alles. Virun dem Rand vun dëser mächteger Waff fält den Onglawen, an de Universalismus verwelkt. Falsch Grënn verschwannen, an d’Händler vu Babel staunen. Et schéngt mir, datt dat e bësse méi no un d’apostolesch Erweckungen ass wéi alles, wat d’moderne Zäiten je gesinn hunn.”

GSAM 137Eng Erfarung zu Richmond, Me.

GSAM 137.1Als Illustratioun vun der Erweckungsaarbecht, déi mat der Predigt vun der Adventsléier verbonnen war, zitéiere mir aus dem Bericht vun engem, deen aktiv an där Beweegung bedeelegt war. Beim Schwätzen iwwer e véiereljährlecht Treffen zu Richmond, Me., dat drësseg Kierche vun de Freewill Baptists vertrëtt, seet hien:—

GSAM 137.2“Wéi ech an d’Kierch erakomm sinn, ass de Pastor Rollins, deen um weidere Enn vum Haus bei der Kanzel gesiess huet, opgestanen a sot: ‘Brudder White, Dir fannt hei bei mir e Sëtz.’ No der Predigt gouf d’Geleeënheet fir Bemierkungen ginn, an ech hunn fräi iwwert d’Chrëschtlecht Liewen an d’Triomphe vun de Gerechten bei der zweeter Adventskunft vu Christus geschwat. Vill Stëmmen hu geruff: ‘Amen! amen!’ an déi meescht an där grousser Versammlung haten Tréinen an den Aen.... Géint d’Enn vun där Versammlung, nodeems ech meng Zoustëmmung ginn hat, ass de Pastor Rollins opgestanen a sot: ‘Brudder White, deen op menger rietser Säit sëtzt, wäert haut Owend am Reed-Versammlungshaus iwwert d’zweet Kommen vun eisem Här Jesus Christus schwätzen. Kommt erop, Bridder, a héiert selwer. Mir hunn genuch Plaz, fir iech all opzehuelen. Kommt erop, Bridder, et schued keenem vun iech, iwwer dëst Thema ze héieren.... Hien huet ganz gutt gewosst, datt déi meescht vu senge Bridder hir Versammlung am Duerf géifen verloossen an dräi Meilen wäit goen, fir mech ze héieren, an datt hir geplangte Geschäftsversammlung gestéiert géif ginn. An esou war et. Dräi Véierel vun de Geeschtlechen a bal all Delegéierten hunn d’Versammlung verlooss, an d’Reed-Versammlungshaus war schonn fréi iwwerfëllt. Mäin Thema war Matthäus 24. De Geescht vu Gott huet mir grouss Fräiheet ginn. D’Interesse war wonnerbar.

GSAM 137.3“Wéi ech mat enger Ermunterung un d’Chrëschten ofgeschloss hunn, sech vollstänneg ze widmen an bereet ze sinn, an un d’Sënner, Christus ze sichen an sech op d’Kommen vum Mënschejong virzebereeden, koum d’Kraaft vu Gott sou staark iwwer mech, datt ech mech mat béiden Hänn un der Kanzel hu missen ofstäipen. Et war eng feierlech Stonn. Wéi ech de Zoustand vun de Sënneren, verluer ouni Christus, betruecht hunn, hunn ech se mat Tréinen opgeruff a verschidde Mol widderholl: ‘Komm zu Christus, Sënner, a gëff gerett, wann hien a sengem Glanz erschéngt. Komm, aarme Sënner, ier et ze spéit gëtt. Komm, Sënner, aarme Sënner, komm.’

GSAM 138.1“D’Plaz war furchterregend feierlech. Geeschtlecher an d’Leit hu gekrasch, e puer haart. Um Enn vun all Opruff un de Sënner gouf e generellt Stéinen duerch déi ganz Versammlung héieren. Ech stoung méi wéi zwou Stonnen laang op de Been, hunn dat Kapitel erkläert an ermuntert, an ech gouf heiser. Ech hu opgehalen ze schwätzen a hunn haart iwwer dat léift Vollek gekrasch, mat enger déifer Emotioun, wéi nëmmen dee kennt, deen Gott geruff huet, seng Wourecht de Sënneren ze priedegen. Et war néng Auer, an aneren d’Fräiheet ze ginn, ze schwätzen, hätt bedeit, d’Versammlung bis Mëtternuecht ze verlängeren. Et war am Beschten, mat der déifer Emotioun vum aktuellen Moment zouzemaachen, mee net ier jiddereen d’Méiglechkeet hat, op der Säit vum Här ze stëmmen. Ech hu duerno all an der Versammlung opgeruff, déi mat mir am Gebet wëlle matmaachen an déi gewënscht hunn, viru de Thron vun der Barmhäerzegkeet virgestallt ze ginn, fir bereet ze sinn, den Erléiser mat Freed bei sengem zweeten Kommen ze begéinen, opzestoen. All Séil an deem grousse Haus, wéi ech duerno vun Leit an ënnerschiddleche Deeler dovunner informéiert gouf, ass opgestanen. No enger kuerzer Gebetszäit gouf d’Versammlung ofgeschloss.

GSAM 138.2“Den nächsten Moien sinn ech an d’Duerf zréckkomm, begleet vun op d’mannst siwe Aachtel vun där Véierelsversammlung vun de Freewill Baptists. Jiddereen huet erzielt, wéi eng herrlech Versammlung si den Owend virdrun besicht haten.

GSAM 138Ufroen fir d’Botschaft an anere Plazen

GSAM 138.3“An der Paus hunn d’Delegéiert an d’Geeschtlech mech invitéiert, mat hinnen d’Zäit ofzemaachen, wou ech an deenen e puer Kongregatiounen an deem dräimonatleche Treffen, déi grouss Gotteshaiser haten, eng Predigt hale konnt. Et war deemools Mëtt Februar, an et gouf decidéiert, datt et net méi wéi sechs Wochen mat festem Schnéi géif bleiwen, wat de Leit eng gutt Geleeënheet géif ginn, un de Versammlungen deelzehuelen. Zwielef vun de wichtegsten Orter goufe fir meng Aarbecht an deenen sechs Wochen ausgewielt. Ech hat zéng Virträg ze halen, wat dozou gefouert huet, datt ech zwanzeg Mol d’Woch misst schwätzen. Dat huet mir nëmmen en halwen Dag pro Woch gelooss, deen ech dacks als ganz néideg fonnt hunn, fir déi fofzéng oder zwanzeg Meilen bis zum nächsten Versammlungsort ze reesen.”⁵

GSAM 139Honnerte bekehrt

GSAM 139.1Erweckungen an d’Bekeerung vu Honnerten sinn iwwerall der Priedegt vun der Adventsléier gefollegt, an dëst war besonnesch de Fall, wéi si dem Enn vum jiddesche Joer 1843 (21. Mäerz 1844) no koumen. Et war an deem Wanter, datt de Verfasser an sengem Heemechtsduerf – Victor, N.Y. – éischtermol iwwer dëst Thema héieren huet, an och wann hien nëmmen zwielef Joer al war, huet hien, sou wäit hien et verstanen huet, de Glawen un déi zweet Adventskommes ugeholl. Déifgräifend war den Afloss op d’Leit, net nëmmen an de Versammlungen, mä iwwerall. Victor war deemools nëmmen e klengt Duerf mat ongeféier zweehonnert Awunner, mä d’Land ronderëm war déck besat. Als Resultat vun där Serie vu Versammlungen, déi an deem klengen Duerf ofgehale goufen, goufen fënnefhonnert Bekeerungen gemellt.

GSAM 139Ausso vum Methodist Year Book

GSAM 139.2Wat déi mächteg Well vun Erweckungen ugeet, déi am Gefolge vun der Adventproklamatioun koum, fënnt een am Methodist Year Book, datt “an de véier Joer vun 1840 bis 1844, 256.000 Bekehrungen an Amerika stattfonnt hunn.” Wat an Amerika wouer war, war geneesou wouer an deenen anere Länner, wou de Ruff gemaach gouf. “Eng mächteg Kraaft huet d’Predigt begleet, a Séilen goufen iwwerall bekehrt.” Wéi den éischte Ruff zum Hochzäitsmool un d’Kierchen gaang ass — “déi, déi invitéiert goufen” — gouf en duerch si op all déi ausgedeent, déi komme wollten an un der Erléisung deelhuele wollten, déi op d’Vollek vu Gott waart. Ob d’Botschaft gepredigt, gebiet oder a “Adventsmelodieën” gesongen gouf, huet d’mächteg Beweegung vum Geescht vu Gott d’Aarbecht begleet.

GSAM 140Kannerpriedegten a Schweden

GSAM 140.1An dësem Zesummenhang wäerte mir bemierken, wéi de Här geschafft huet, fir d’Proklamatioun an deenen Länner anzeféieren, wou d’Gesetz d’Predigt vun eppes, wat géint d’“etabléiert Kierch” war, verbueden huet. Schweden war eent vun dëse Länner. Do huet de Här kleng Kanner benotzt, fir d’Aarbecht anzeféieren. Déi éischt vun dëser Manifestatioun war am Summer 1843 an Eksjö, am Süden vu Schweden. E klengt Meedchen, nëmmen fënnef Joer al, dat ni geléiert hat ze liesen oder ze sangen, huet eemol op eng ganz feierlech Manéier eng laang lutheresch Hymn korrekt gesongen an duerno mat grousser Kraaft ausgeruff: “D’Stonn vu sengem Uerteel ass komm,” an huet d’Famill opgefuerdert, sech prett ze maachen fir de Här ze begéinen; well hien geschwënn géif kommen. Déi Onbekéiert an der Famill hu Gott ëm Barmhäerzegkeet ugeruff a Verzeiung fonnt. Dës Beweegung huet sech vun enger Stad an déi aner verbreet, an aner Kanner hu dës Noriicht verkënnegt. Déi selwecht Beweegung ënner Kanner war a gewëssem Mooss och a Norwegen an Däitschland manifest.

GSAM 140“Jo! Ech hu misse priedegen”

GSAM 140.2Am Joer 1896, wéi ech Versammlungen a siwwenzéng verschiddene Géigende vu Schweden ofgehalen hunn, sinn ech duerch e puer Plazen gaangen, wou d’Kanner 1843 gepriedegt haten, an hat d’Geleeënheet, mat deenen ze schwätzen, déi d’Priedegten héieren haten, a mat Männer, déi als Kanner gepriedegt haten. Ech hu zu engem vun hinnen gesot: “Du hues d’Adventsbotschaft gepriedegt, wéi du e Jong warst?” Hien huet geäntwert: “Gepriedegt! Jo, ech hu misse priedegen. Ech hat an där Saach keng Virplanung. Eng Kraaft koum iwwer mech, an ech hu gesot, wat ech duerch déi Kraaft gezwongen war ze soen.”

GSAM 140Boquist a Walbom zu Örebro, Schweden

GSAM 140.3Am Örebro Län (Grafschaft) huet sech dës Aarbecht verbreet, bis eeler Leit dozou bewogen goufen, d’Botschaft ze verkënnegen. Da hunn d’zivil Autoritéiten, op Uregung vun de Priister vun der “etabléierter Kierch”, zwee jonk Jongen festgeholl, Walbom, uechtzéng Joer al, an Ole Boquist, fofzéng Joer al, a gesot, si géifen en ëffentlecht Beispill aus hinnen maachen. Si hunn hir plakeg Récker mat Birkenruten ausgepeitscht a si mat hiren bluddegen Wonnen an de Prisong zu Örebro gesat. Wéi dës Wonnen geheelt waren, hunn si si aus dem Prisong erausgeholl a gefrot: “Wëllt dir ophalen, dës Léier ze priedegen?” Obwuel si si beim zweeten Mol erëm mat Ruten geschloe hunn an hir Wonnen nees opgepaant hunn, war déi eenzeg Äntwert, déi si kréien konnten: “Mir wäerte priedegen, wat de Här eis gebueden huet.” Duerch d’Vermëttlung vun enger prominenter Fra aus der Gemeng zu Örebro huet de Kinnek Oscar I. d’Autoritéiten opgefuerdert, déi Jongen aus dem Prisong fräizeloossen an dës Leit a Rou ze loossen. Sou gouf de Sieg fir d’Wourecht a Schweden erreecht.

GSAM 141Boquist seng Ausso

GSAM 141.1Am Review and Herald vum 7. Oktober 1890 gëtt et eng ganz interessant Erzielung iwwer d’Priedegte vun de Kanner, geschriwwen vum O. Boquist selwer. Hien seet:—

GSAM 141.2“Am Joer 1843 huet eng reliéis Beweegung ënner de Leit an der Gemeng Karlskoga am Örebro Län stattfonnt. D’Leeder an dëser Beweegung waren Kanner a jonk Männer, déi ‘Rapare’ genannt goufen. Si hu mat gëttlecher Kraaft gepriedegt a mat grousser Entschlossenheet virun de Leit ausgeruff, datt d’Stonn vu Gott sengem Geriicht ukomm wier.

GSAM 141.3“Am Hierscht vum selwechte Joer sinn ech, O. Boquist, deemools fofzéng Joer al, zesumme mat engem aneren jonken Mann, Erik Walbom, uechtzéng Joer al, esou vun dëser onsichtbarer Kraaft beaflosst ginn, datt mir hir op keng Manéier widderstoe konnten. Soubal mir vun dëser himmlescher Kraaft gepackt goufen, hu mir ugefaangen, zu de Leit ze schwätzen an mat haarder Stëmm ze verkënnegen, datt d’Stonn vum Gottleche Geriicht ukomm ass, a si op Joel 2:28-32 an d’Offenbarung 14:6, 7 verwisen.”

GSAM 141Kanner an der Visioun

GSAM 141.4D’Leit hunn mir matgedeelt, datt déi, déi esou vun dëser himmlescher Kraaft beaflosst goufen, alles ronderëm sech vergiess haten. Si waren tatsächlech an enger Visioun vu Gott a hunn mat enger Kraaft geschwat, déi e staarken iwwerzeegenden Afloss hat. Si hunn gesot, datt dës kleng Kanner, während si ënner deem Afloss stoungen, mat der Kraaft an der Wierdegkeet vun ausgewuessene Männer a Fraen geschwat hunn. Sou goufen déi, déi et gesinn hunn, dozou bruecht ze schléissen, datt et de Här war, deen si prophetesch benotzt huet, fir dës feierlech Wourechter auszedrécken. De Schrëftsteller fiert weider:—

GSAM 142.1“D’Leit hunn sech a grousser Zuel versammelt, fir eis ze lauschteren, an eis Versammlungen hunn Dag an Nuecht ugehale, an et huet eng grouss reliéis Erweckung ginn. Jonk an Al sinn vum Geescht vu Gott geréiert ginn a hunn zum Här ëm Barmhäerzegkeet geruff, hunn hir Sënnen virun Gott a Mënsch bekannt.

GSAM 142.2“Awer wéi de Priister an der Kierch dovun gewuer gouf, goufen vill Efforten gemaach, eis zum Schweigen ze bréngen an domat déi herrschend reliéis Opreegung ze stoppen; mee all Efforten waren ouni Erfolleg. De Sheriff gouf duerno gefrot, eis festzehuelen, an während sechs Wochen gouf et eng ergebnislos Sich no eis am Bësch, wou mir higeflücht waren, fir Schutz ze fannen.

GSAM 142.3“Schlussendlech goufe mir awer virun de Paster vun der Kierch geruff. Eis Zuel hat sech esou vergréissert, datt véierzeg jonk Männer a Fraen sech um Pastorat virgestallt hunn, wou mir engem laangen Prozess ënnerworf goufen. All, ausser Walbom an mir, duerften an hiert Doheem zréckgoen; mä mir goufe verhaft a den nächsten Dag am Prisong zu Örebro festgehalen, wou mir an der Zell 14 mat Déif zesumme gesat goufen, wéi wann mir e grousst Verbrieche begaangen hätten.”

GSAM 142Ausso vun der Schwëster vum Boquist

GSAM 142.4Den 22. September 1896 huet d’Schwëster vum Boquist, zweeasiwwenzeg Joer al, un eiser Versammlung zu Örebro deelgeholl an eis vun der Erfarung vun hirem Brudder erzielt; well si bei senger Peitschebestrofung, senger Inhaftéierung an senger Befreiung dobäi war. Si huet fir eis dat Lidd gesongen, dat de Boquist an de Walbom gesongen hunn, wéi si aus dem Prisong erausgaange sinn op d’Bréck iwwer de Gruef ronderëm dat Schlass aus dem 16. Joerhonnert, dat 1843 als Prisong gedéngt huet. D’Kraaft vun der Beweegung vu 1843 huet d’Ausso an de Gesank vum Lidd begleet. Iwwersat op Englesch, ass dat Lidd wéi follegt:—

GSAM 143Hymn gesongen vu Boquist a Walbom

GSAM 144De Jongpriedeger zu Karlskoga

GSAM 144.4E Här zu Örebro huet mir e Vorkommnis zu Karlskoga erzielt, wou hien 1843 gewunnt huet. Hien huet gesot:—

GSAM 144.5“E klengen Jong vun aacht Joer, deen ni geléiert hat, seng Buschtawen ze liesen, huet ugefaangen, d’Botschaft ze predigen a vill Schrëften ze zitéieren. D’Leit hunn gesot: ‘Dëse Jong ass just mat der Bibel gefëllt.’ Dëst ass geschitt nodeems de Kinnek Oscar sech fir déi Verfollegt ausgesprach hat, sou datt de Priister vun där Géigend de Jong net viru Geriicht brénge konnt, fir säi Wierk ze stoppen; mä hien huet de Leit gesot, si sollten de Jong bei hien bréngen, an hien géif hien entlarven an hinnen seng Onwëssenheet vun der Bibel weisen.

GSAM 144.6“Virun enger grousser Masse Leit huet de Priister säi Liddbuch opgemaach a gefrot, de Jong soll fir hien liesen. De Jong huet geäntwert: ‘Ech kann net liesen;’ mä hien huet dem Priister de Réck gedréit a huet dat Lidd vun Ufank bis Enn korrekt gesongen, während de Priister et am Buch mat Erstaunen nogekuckt huet. De Priister sot zum Jong: ‘Du schéngs alles ze wëssen.’ De Jong huet geäntwert: ‘Nee. Et ass eis net ëmmer erlaabt, alles ze soen, wat mir wëssen.’

GSAM 145.1“De Priister huet duerno d’Neit Testament opgemaach a sot zum Jong: ‘Lies fir mech doran.’ De Jong huet geäntwert: ‘Ech kann net liesen.’ De Priister huet gefrot: ‘Wat weess du iwwer d’Bibel iwwerhaapt?’ Hien huet geäntwert: ‘Ech weess, wou et e Text gëtt, deen dat Wuert an véierzéng Mol dran huet.’ De Priister sot: ‘Nee! Sou e Text gëtt et an der Bibel net.’ De Jong sot: ‘Wëllt Dir mir w.e.g. d’Offenbarung 18,13 virliese?’ ‘Jo,’ sot de Priister. Wéi hien gelies huet, hunn d’Leit matgezielt, an tatsächlech koum d’Wuert an genau véierzéng Mol vir, an ënner de véierzéng Mol war och d’‘Bindung vun de Séilen vun de Mënschen.’ D’Leit hu geruff: ‘Do! Do! De Jong weess méi iwwer d’Bibel wéi de Priister!’ De staark gekränkte Priister huet d’Thema opginn an d’Leit dono ongestéiert gelooss.”

GSAM 145.2Sou bestätegt de Här säi Wuert aus dem Mond vun de Kanner, an huet op dës wonnerbar Manéier seng Wourecht un d’Ouer vun de Leit bruecht, déi duerch hir Gesetzer d’Predigt vun all anerer Doktrin ausser där vun der “offizielle Relioun” verbueden haten.

GSAM 145Gabe vum Geescht am Zesummenhang mat der Botschaft

GSAM 145.3Et war net nëmmen a Schweden, datt de Här am Zesummenhang mat der Adventbewegung duerch d’Gaben vu sengem Geescht zu sengem Vollek geschwat huet. A Schottland, a England an och a Amerika huet de Här säi Vollek duerch speziell Offenbarungen instruéiert.

GSAM 145Visioune vum William Foy

GSAM 145.4Am Joer 1842 huet et zu Boston, Massachusetts, e gutt gebilte Mann mam Numm William Foy ginn, deen en eloquente Riedner war. Hien war e Baptist, huet sech awer drop virbereet, sech zum episkopale Geeschtlechen ordinéiere ze loossen. De Här huet him am Joer 1842 gnädeg zwou Visiounen geschenkt, eng den 18. Januar an déi aner den 4. Februar. Dës Visiounen hu kloer Beweiser geliwwert, datt si déi authentesch Manifestatiounen vum Geescht vu Gott waren. Hien gouf vun enger Plaz op déi aner invitéiert, fir an de Kanzelen ze predigen, net nëmmen vun den Episkopalisten, mä och vun de Baptisten an anere Konfessiounen. Wann hien gepredigt huet, huet hien ëmmer d’Geeschtlechskleed gedroen, wéi et déi Geeschtlech vun där Kierch an hire Gottesdéngschter droen.

GSAM 146.1D’Visioune vum Här Foy hu sech op d’nooste Kommen vum Christus, d’Reesen vum Vollek vu Gott an d’himmlesch Stad, d’nei Äerd an d’Gloire vum erléisten Zoustand bezunn. Well hien eng gutt Beherrschung vun der Sprooch hat an eng staark Beschreiwungskraaft, huet hien iwwerall wou hien gaangen ass eng Sensatioun ausgeléist. Op Invitatioun ass hien vun enger Stad an déi aner gaangen, fir vun de wonnerbaren Saachen ze erzielen, déi hien gesinn hat; an fir déi grouss Masse, déi sech versammelt haten, fir him zouzelauschteren, ze beherbergen, goufen grouss Säll reservéiert, wou hien Dausende erzielt huet, wat him vun der himmlescher Welt, vun der Schéinheet vum Neie Jerusalem an vun de himmlesche Heerscharen gewisen gouf. Wann hien iwwer d’zäertlech, matgefillvoll Léift vu Christus fir déi arme Sënner geschwat huet, huet hien d’Onbekeerten opgeruff, Gott ze sichen, an vill hunn op seng zäertlech Flehen geäntwert.

GSAM 146Visioun vun deenen dräi Stufen

GSAM 146.2Seng Aarbecht huet bis zum Joer 1844, no bei dem Enn vun de zweedausenddräihonnert Deeg, ugehalen. Da gouf hien mat enger anerer Manifestatioun vum Hellege Geescht begënschtegt,—eng drëtt Visioun, déi hien net verstanen huet. An där gouf him de Wee vum Vollek vu Gott bis an d’himmlesch Stad gewisen. Hien huet eng grouss Plattform oder eng Stuf gesinn, op där sech eng grouss Zuel vu Leit versammelt hat. Gelegentlech ass een duerch dëse Podest erofgefall, aus dem Siichtfeld, an iwwer esou een gouf him gesot: “Hien huet apostasiéiert.” Duerno huet hien d’Leit op eng zweet Stuf oder e Podest eropklammen gesinn, an och do sinn e puer duerch de Podest erofgefall an aus dem Siichtfeld verschwonnen. Schliisslech erschéngt e drëtten Podest, deen sech bis bei d’Pforten vun der helleger Stad erstreckt. Eng grouss Schar huet sech mat deenen zesummegedoen, déi op dëse Podest virugaange waren. Well hien erwaart hat, de Här Jesus géif an enger ganz kuerzer Zäit kommen, huet hien net realiséiert, datt eng drëtt Noriicht op déi éischt an zweet Noriichten vun der Offenbarung 14 follege sollt. Dofir war d’Visioun fir hien onerklärlech, an hien huet opgehalen, ëffentlech ze schwätzen. Nom Ofschloss vun der prophetescher Period am Joer 1845 huet hien en aneren déiselwecht Visioun erzielen héieren, mat der Erklärung, datt “déi éischt an déi zweet Botschaft verkënnegt gi waren, an datt eng drëtt sollt follegen.” Kuerz duerno gouf de Här Foy krank an ass gestuerwen.

GSAM 147.1Mat esou Manifestatiounen vun der Kraaft vu Gott am Zesummenhang mat der Predigt vu sengem Kommen “virun de Dieren”, an dem Jubel vu Dausende, déi sech vun der Sënn ewechgedréit hunn, fir dem Här ze déngen an op säi Kommen ze waarden, waren d’Leit duebel iwwerzeegt, datt dëst wierklech d’Botschaft vum Här un d’Welt war.

GSAM 147.2Awer de 21. Mäerz 1844 koum a goung eriwwer, an de Här koum net. D’Iwwerzeegung vun de déif gleewege a nodenkleche Leit war awer, datt si am Aklang mam Wëlle vum Här gehandelt haten, an datt an der richteger Zäit alles kloer géif ginn.