Kapitel 28 — Eng Dier, déi kee Mënsch zouschléisse kann
GSAM 462.1“Ech hunn dir eng oppen Dier virgesat, an kee Mënsch kann se zoumaachen; well du hues e bësse Kraaft, hues mäi Wuert gehalen an hues mäi Numm net verleegent.”1
GSAM 462.2Sou ass d’Sprooch, déi un déi geriicht ass, déi am Philadelphia-Zoustand vun der Evangeliums-Kierch stinn. Dës Kierch war déi, déi duerch d’Proklamatioun vum noen Kommen vum Christus entwéckelt gouf, oder déi, déi festgehalen hunn un deem, wat si op dësem Thema héieren haten; well hien seet vun der Kierch zu Sardes (déi direkt virun der zu Philadelphia stoung): “Erënner dech also drun, wéi du empfaangen an héieren hues, a halt fest a bekehre dech. Wann du also net wäerts wachen, da komme ech iwwer dech wéi e Déif, an du wäerts net wëssen, an wéi enger Stonn ech iwwer dech komme wäert.”2
GSAM 462.3D’Kierch vu Sardes huet also d’Léier vum séieren Kommen vum Här héieren. Déi, déi un deem festgehalen hunn, wat si héieren haten, si an der Wourecht virugaangen, wéi de “Leuchter” ewechgeholl gouf, a si hunn d’Kierch vu Philadelphia ausgemaach, zu där hien gesot huet: “Well du d’Wuert vu menger Gedold bewahrt hues, wäert ech dech och aus der Stonn vun der Versuchung erhalen, déi iwwer d’ganz Welt kënnt, fir déi ze probéieren, déi op der Äerd wunnen. Kuck, ech kommen séier; halt fest, wat du hues, sou datt kee Mënsch deng Kroun hëlt.”3 Et ass also un dës Philadelphia-Kierch, un déi hien seet: “Ech hu virun dir eng oppen Dier gesat, an keen kann se zoumaachen.”
GSAM 462.4Hei ass also d’betount Erklärung vun der Helleger Schrifft, datt déi, déi an der gëttlecher Virsuerg dozou bewogen ginn, d’Welt virum Kommen vum Här ze warnen an d’Leit ze drängen, sech op d’Begéinung mat Gott virzebereeden, d’besonnesch Gnod vu Gott an hirem Wierk hunn. Mënschen kënnen probéieren, hir Beweegungen ze behënneren, se ze besiegen, d’“Dier vun der Ausso” zouzemaachen, mee nach ëmmer kléngt d’Stëmm vu Gott iwwert all Tumulten: “Ech hunn dir eng oppen Dier gesat.”
GSAM 463Fortschrëtt iwwer véierasiwwenzeg Joer
GSAM 463.1An de viregten Säiten vun dësem Buch hu mir kuerz d’Zäit vun véierasiwwenzeg Joer, vun 1831 bis 1905, iwwerbléckt an den Opstig an de Fortschrëtt vun de Adventbotschaften, an besonnesch d’Botschaft vum drëtten Engel, verfollegt. Mir hu gewisen, wéi dës Botschaft aus Onbekanntheet an Aarmut Joer fir Joer mat verstäerkter Kraaft a Muecht virugeet, bis si Missioune ronderëm d’Welt huet. Et ass sécher net well d’Botschaft eppes ass, wat fleeschleche Häerzer gefält, datt si esou gutt virukomm ass; well si bréngt am Virdergrond de Sabbat vum Här mat, d’Beobachtung dovun bréngt e schwéiert Kräiz mat sech, wat eng Trennung vun de weltleche Geschäfter um beschäftegste Wochendag verlaangt. Si ass och net ouni Widderstand virugaangen; deen huet si vun Ufank un getraff, an dat vun der heftegster Aart vu baussen, souwéi duerch Verwirrungen, déi vun ongewidmeten Persounen verursaacht goufen, déi eng Zäit laang hire Wee an d’Rei fonnt haten. Wat d’Lag ugeet, déi duerch d’Pläng an d’Efforten vu baussenzege Feinden verursaacht gouf, kënne mir gutt an de Wierder vum David, dem Psalmist, soen, “Wann net de Här op eiser Säit gewiescht wier, da kéint Israel elo soen: wann net de Här op eiser Säit gewiescht wier, wéi d’Mënschen géint eis opgestanen sinn: da hätten si eis lieweg verschluckt, wéi hiren Zorn géint eis entbrannt ass: da hätten eis d’Waasser iwwerschwemmt, de Stroum wier iwwer eis Séil gaangen: da wieren déi houfreg Waasser iwwer eis Séil gaangen. Geseent sei de Här, deen eis net als Beute fir hir Zänn ginn huet. Eis Séil ass entkomm wéi e Vugel aus der Falle vun de Vugeljäger; d’Falle ass gebrach, a mir sinn entkomm. Eis Hëllef ass am Numm vum Här, deen de Himmel an d’Äerd gemaach huet.”4
GSAM 464Hëllef am Här
GSAM 464.1De Här erkläert, datt hien sengem Vollek “eng oppen Dier gesat huet, an kee Mënsch kann se zoumaachen.” Et ass also kee Wonner, datt d’Botschaft stänneg virugeet. Et ass d’Botschaft vu Gott un d’Leit, an si muss erfollegräich sinn. An der Offenbarung 7,2 gëtt d’Aarbecht, e Vollek virzebereeden, fir ze stoe, wann de grousse Dag vum Zorn vu Gott kënnt, duerch en Engel symboliséiert, deen “vum Osten hier opsteet”, oder, wéi e puer iwwersetzen, “wéi d’Sonn opgeet”. Kuckt d’Moiesdämmerung vum Dag un – éischt erschéngen d’Liichtstrahlen am Osten; dës vermëschen sech a ginn méi kloer, bis d’grouss, kloer Scheif vun der Sonn gesi gëtt. Wéi de “Kinneg vum Dag” op de Zenit eropklëmmt, ginn säi Liicht, seng Hëtzt a seng Kraaft ëmmer méi lieweg.
GSAM 464.2Sou war tatsächlech de Fortschrëtt vun der Botschaft vum drëtten Engel zënter 1848, wéi d’Wourechter, aus deenen si besteet, an eng kloer Form bruecht goufen, an vun deem Punkt un hu mir e markanten a stännege Wuesstem gewisen, dee wonnerbar ass. Dëst kënne mir nëmmen domat erklären, datt de Här säi Wuert fir déi bestätegt, déi an dëser Zäit, wou seng Erléisung kuerz virun der Dier steet, “de Sabbat virun der Enthellegung halen,”5 an hire Fouss dovunner ofdréinen, hiren eegene Wëllen u Gott sengem hellegen Dag auszeféieren; sou datt si duerch de “Glawen un Jesus”, wéi en am Message vum drëtten Engel an der Offenbarung 14 ausgeruff gëtt, all “Geboter vu Gott” halen. Iwwer esou Leit huet de Här duerch de Prophet Jesaja gesot: “Da wäert däi Liicht opgoen wéi de Moien, an deng Gesondheet brécht séier eraus; an deng Gerechtegkeet [‘de Här eis Gerechtegkeet’. Jeremia 23,6] geet virun dir; an d’Herrlechkeet vum Här ass däi Schutz vun hannen.”6 Mat esou Versécherungen kéinte mir näischt anescht erwaarden wéi datt d’Aarbecht e Succès wier? “Wann Gott fir eis ass, wien kann géint eis sinn?”
GSAM 464Wéi kënnen dës gedeihen?
GSAM 464.3Wann een op d’Situatioun kuckt, wéi de Pastor Joseph Bates am Joer 1846 ugefaangen huet dat éischt Buch ze schreiwen – dat éischt, wat jeemools vun de Siwenten-Deeg-Adventisten iwwer d’Sabbatfro erausginn gouf – mat zwielef a hallwer Cent als eenzegt disponibelt Mëttel, dat hien an der Welt hat, an dobäi gefuerdert war, dat auszeginn, ier säin éischte Schreifdag eriwwer war; an erëm ze kucken, wéi de Pastor James White säin éischt klengt Blat, Present Truth, mat Suen gedréckt huet, déi hien duerch Heeschneiden am Heefeld verdéngt hat, an d’Zäitschrëft gratis un all déi geschéckt huet, déi se géifen liesen, an dat als eng Botschaft bezeechent huet, déi bis op d’Ennen vun der Äerd sollt goen,—wann een dës kleng Ufäng kuckt, kéint een, an der Sprooch vun de Leit an den Deeg vum Amos, froen: “Wien wäert Jakob opstoen loossen? Well hien ass kleng.”7 Wann een dat mat der Situatioun am Joer 1905 vergläicht, wou d’Verëffentlechung vun de Wourechten vun der Botschaft an zwanzeg Verëffentlechungshaiser an verschiddene Deeler vun der Welt duerchgefouert gëtt, dacks bis op hir maximal Kapazitéit gefuerdert, fir d’Nofro no Liesmaterial ze decken, kënne mir wierklech soen: Kuckt, “eng oppen Dier”, déi nach kee Mënsch zougemaach huet.
GSAM 465.1Vun deenen an de fréiere Zäiten, déi geduecht hunn, d’Aarbecht kéint ni geléngen, kënne mir soen, an de Wierder, mat deenen de Prophet Sacharja déi getadelt huet, déi geduecht hunn, d’Aarbecht vu Gott beim Neibau vu Jerusalem ze behënneren: “Wien huet de Dag vun de klengen Saachen veruecht?”8 Iwwer d’Saachen, déi wéi Bierger vu Schwieregkeeten op hirem Wee ausgesinn hunn, huet de Här duerch de Prophet gesot,—
GSAM 465De Bierg, deen zu enger Ebene gemaach gouf
GSAM 465.2“Wien bass du, o grousse Bierg? Virun Serubbabel wäerts du zu enger Ebene ginn; an hien wäert de Schlusssteen dovun erausbréngen mat Jubelrufe, ruffend: Gnod, Gnod drop!”9 Sou war et am Wierk vun der Botschaft vum drëtten Engel, an esou wäert et bleiwen, bis “de Schlusssteen” bruecht gëtt, oder an anere Wierder, bis d’Aarbecht ofgeschloss ass.
GSAM 465.3Kuckt op déi wéineg Leit am Joer 1846, aarm un Mëttelen, aarm an all Hisiicht ausser am Glawe un Gott an an der Versuergung mat Wourecht, a gesitt, wéi grouss hiert Wierk ginn ass. Denkt un d’Méiglechkeeten, déi elo zur Verfügung stinn: Bicher, déi all virbereet, iwwersat a gedréckt sinn an de verschiddene Sproochen vun der Äerd, an d’Honnerte vu Verkeefer, déi dës Bicher am Wäert vun 400.000 US-Dollar pro Joer an d’Haiser vun de Leit bréngen. Mat dem weidere Seege vu Gott op der Aarbecht kënne mir op Erfolleg hoffen. Mat dëse Méiglechkeeten an Agenturen, déi Mount fir Mount eropgoen, an am Vertrauen op Christus, kënne mir näischt anescht erwaarden wéi dat, wat de Salomo vun der Kierch vu Gott gesongen huet, wéi si aus hirem Wüstenzoustand erauskoum, “geleent op den Aarm vun hirem Geléiften”, wann hien si duerstellt, wéi si erauskuckt, “schéin wéi de Mound, kloer wéi d’Sonn an furchterregend wéi eng Arméi mat Fändelen.”10
GSAM 466Ënnerstëtzt duerch d’Gabe vun der Prophezeiung
GSAM 466.1Net nëmmen hu mir gesinn, datt d’Providence vum Här de Wee fir d’Verbreedung vun der Wourecht opgemaach huet, an datt säi markante Seegen d’Beméiungen begleet huet, déi gemaach goufen, fir an de Weeër vu senger Virsuerg virugoen, mä och am Opstig an am Fortschrëtt vun der Botschaft vum drëtten Engel huet hien mat sengem Vollek duerch d’Gabe vun der Prophezeiung kommunizéiert. Dëst huet net an der Form vun enger neier Offenbarung stattfonnt, fir d’Bibel ze ersetzen, nach op eng Manéier, déi d’Léiere vun der Schrifft verdréit, mä fir ze weisen, wou an dëser Zäit d’Gefor besteet, vun der Einfachheet vum Evangelium Christe ofzewäichen, wou d’Leit an der Gefor sinn, der Tendenz vun der Zäit ze erliegen an sech mat enger Form vu Frëmmegkeet ouni Kraaft zefridden ze ginn.
GSAM 466.2Wann een dëse Sujet am Liicht vum Beispill vun den ale Propheten11 betruecht, dat de Här eis als eng vun de Reegelen ginn huet, no deenen esou Manifestatiounen getest solle ginn, fënnt een déi selwecht Grënn, firwat esou Manifestatiounen haut esou wéi deemools néideg sinn; nämlech d’Gefor an all Zäitalter, duerch déi herrschend a spezifesch Dogmen a Praktiken vun der Zäit vun der Linn vun der Wourecht ofzewäiche. Den Apostel Paul, wann hien iwwer d’Manifestatioun vun de Gaben schwätzt, déi de Här an der Kierch gesat huet, seet, si sinn “fir d’Vervollkommnung vun de Hellegen, fir d’Aarbecht vum Déngscht, fir d’Erbauung vum Kierper Christe; bis mir alleguerten an der Eenheet vum Glawen an am Wëssen vum Jong Gottes ukommen, op e perfekte Mënsch, op d’Mooss vun der Gréisst vun der Fülle Christi; sou datt mir vun elo un net méi Kanner sinn, hin an hier geworf an vun all Wand vun der Léier duerch d’Arglëscht vun de Mënschen an hiert schlaues Ausmanövréiere hin an hier gefouert ginn, mat deem si laueren, fir ze täuschen; mä d’Wourecht a Léift soen, fir an allem an hien eranzewuessen, deen de Kapp ass, nämlech de Christus; vun deem aus de ganze Kierper, gutt zesummegefaasst a festgemaach duerch dat, wat all Gelenk liwwert, no der Wierkung vun all Deel an der Mooss, Wuesstem am Kierper bewierkt, fir sech selwer an der Léift opzebauen.”12
GSAM 467.1Déi selwecht Einwände, déi haut géint d’Manifestatiounen vun der Prophetie-Gab erhuewe ginn, kéinten an der Antik mat derselwechter Kraaft virgedroen ginn; dat heescht, mir hunn d’Schrëften, an dofir brauchen mir keng esou Gaben. Déi selwecht Schrëften soen eis awer, datt de Christus dës Gaben an der Kierch gesat huet, fir hir Aarbecht ze maachen, bis “dat, wat perfekt [de perfekte Zoustand] ass, ukënnt”, an datt d’Kierch “an kenger Gabe hannerzéie soll, an der Waard op d’Kommen vun eisem Här Jesus Christus”.13
GSAM 467Wat fir e Bedierfnes hu mir no Propheten?
GSAM 467.2D’Leit an deenen ale Zäiten hätten kënne schléissen, datt si dat moralescht Gesetz vu Gott haten, wéi et mat sengem eegene Fanger op Stengtafelen geschriwwen war; datt si Statuten, Urteeler an Instruktiounen haten, déi dem Moses aus dem Mond vu Gott gesot goufen an déi grëndlech opgeschriwwen goufen; an wat hätt nach gefehlt? Awer trotz all deene exzellente Wourechten, déi si an hirem Besëtz haten, huet et Gott gefall, zu hinnen “zu verschiddenen Zäiten an op verschidde Manéieren duerch seng helleg Propheten” ze schwätzen.
GSAM 467.3Mir fannen, datt d’Zeegnesser, déi d’verschidden Propheten, wéi Jesaja, Jeremia, Hesekiel, Daniel, Hosea an anerer, bruecht hunn, an all Fall datselwecht grousst Prinzip wat de Gehorsam géintiwwer Gott ugeet geléiert hunn; awer all Prophet hat seng spezifesch Tadel fir d’Leit vu senger Zäit, wéinst hirer Tendenz, duerch d’herrschend Sitten an Gebräicher vun der Ära, an där d’Prophezeiung geschitt ass, vun de gëttlechen a hellege Prinzipien vum Richtigen ofgezunn ze ginn.
GSAM 468Bedierfnes un Gaben
GSAM 468.1Obwuel een argumentéiere kann, datt mir net nëmmen déi exzellent Instruktiounen vun de Schrëften vum Alen Testament hunn, mä zousätzlech d’Wierder vun eisem Erléiser selwer an déi vun den Apostelen, wat fir e weidert Liicht brauchen mir dann? Et bleift awer de Fakt, datt dës selwecht helleg Apostelen op déi lescht Deeg higewise hunn, wann “geféierlech Zäiten kommen”, an wann d’Mënschen “eng Form vun der Gottsgefällegkeet hunn, awer d’Kraaft dovun verleegnen”, an eis och soen, datt “e puer vum Glawen offalen, andeems si op verféierend Geeschter an Däiwelsléier oppassen”.
GSAM 468.2Am Liicht vun dësem alles ginn déi Leit, vun deenen de Paul an sengem Bréif un d’Thessaloniker schwätzt – déi net an der Däischtert wäerte sinn, sou datt de Dag vum Christus se net wéi e Déif iwwerfällt, mee déi Kanner vum Liicht wäerte sinn – opgefuerdert, alles am Beräich vun de “Prophezeiungen” ze iwwerpréiwen an “un deem Gudde festzehalen.”14 Dat entsprécht deem, hinnen ze soen, datt d’Leit, déi op d’Kommen vum Här Jesus Christus waarden an déi schliisslech prett fir deen Dag fonnt ginn, “gutt”, wierklech Manifestatiounen vun der Prophetie-Gab ënner hinnen hunn.
GSAM 468Zeechen vum Enn
GSAM 468.3Mir sinn an der Zäit, wou op alle Säiten Zeeche räichlech sinn, datt den Dag vum Här no bei ass. Mir sinn grad an där Period, wou e Vollek soll opstoen, dat all Geboter hält an dat och “dat Zeegnes vum Jesus” huet15 — de “Geescht vun der Prophezeiung”.16 Wat fënne mir? Datt an de leschte sechzeg Joer esou e Vollek opgestanen ass, dat genee esou eng Botschaft bréngt, an ënner deem d’Gabe vun der Prophezeiung manifestéiert gouf. Wann mir d’Gabe, wéi si sech duerch d’Madamm E. G. White manifestéiert huet, no de Reegelen vun der Bibel testen, hu mir gesinn, datt si an all eenzelem Punkt der Prüfung standhält. Et gouf net eng eenzeg Zeil fonnt, vun Ufank bis Enn, an allen Schrëften vun der Madamm White, déi déi klengst Erlaabnis fir ze sënnen gëtt oder déi am klengsten Ausmooss en Ofwäiche vum Wuert Gottes toleréiert. Dës Schrëften hunn sech ni iwwer d’Bibel gestallt, mä si roden stänneg zur grëndlecher Studie vum Wuert Gottes, weisen op et als de grousse Standard, no deem eis Fäll am endgültege Geriicht beurteelt ginn. An hire Schreiwen gëtt Christus virun eis erhuewen als dat eenzegt Virbild, dem mir no solle liewen. Hien gëtt op déi liewegst Manéier als eis eenzeg Hoffnung op d’Victoire hei, eis eenzeg Zuflucht virun dem kommende Zorn, den eenzege Numm an dat eenzegt Mëttel, duerch dat mir gerett kënne ginn, verkënnegt.
GSAM 469Eng perséinlech Hommage
GSAM 469.1Wat d’Madamm White an d’Natur vun hirem Wierk ugeet, gëtt folgend zitéiert, geschriwwen am Joer 1877 vun engem, deen hatt gekannt huet an hiert Wierk iwwert vill Joren studéiert hat; an no ongeféier dräiafofzeg Joer Test, Joren vun oppaseger Observatioun, ginn ech meng onbedéngt Ënnerstëtzung fir all Ausso, déi do ausgedréckt ass:—
GSAM 469.2“Wat de chrëschtleche Charakter vun der Schwëster White ugeet, erlaben ech mer ze soen, datt ech mengen, eppes doriwwer ze wëssen. Ech kennen hatt zënter uechtzéng Joer – méi wéi d’Hallschent vun der Geschicht vun eisem Vollek. Ech war schonn e puer Mol an hirer Famill, heiansdo Wochen hannerteneen. Si waren och schonn vill Mol an eisem Haus a Famill. Ech sinn bal iwwerall mat hinnen gereest; war mat hinnen am Privaten an ëffentlech, op Versammlungen an ausserhalb dovun, an hunn déi bescht Méiglechkeeten, eppes iwwer d’Liewen, de Charakter an de Geescht vum Brudder a Schwëster White ze léieren. Als Geeschtlechen hunn ech mat all Zort Leit an all Zort Charakteren ze dinn gehat, bis ech mengen, ech kéint op d’mannst no Jore vun enker Bekanntschaft eppes iwwer eng Persoun beurteelen.
GSAM 470.1“Ech kennen Schwëster White als eng bescheiden, demiddeg, häerzlech an edel Fra. Dës Eegeschaften an hirem Charakter si net einfach ugeluecht a kultivéiert, mä si entstinn op eng graziéis a liicht Manéier aus hirer natierlecher Dispositioun. Si ass net agebilt, selwergerecht a selwerwichteg, wéi Fanatiker ëmmer sinn. Ech sinn dacks mat fanatesche Persounen a Kontakt komm, an ech hunn se ëmmer als voller Usproch, voller Stolz, bereet hir Meenung ze ginn, prahleresch iwwer hir Hellegkeet, asw., fonnt, mä ech hunn d’Schwëster White ëmmer als d’Géigendeel vun deem allem fonnt.
GSAM 470Eng Frëndin vun den Aarmen
GSAM 470.2“All Mënsch, dee ärmste an dee demütigste, kann fräi bei hatt goen fir Rot a Trost, ouni ofgewisen ze ginn. Si këmmert sech ëmmer ëm déi Noutleidend, déi Hëllef brauchen an déi Leed hunn, versuergt si a plädéiert fir hir Saach.
GSAM 470.3“Ech hunn nach ni eng Persoun gekannt, déi esou konstant d’Angscht vu Gott viru sech huet. Näischt gëtt ënnerholl ouni éierlech Gebied zu Gott. Si studéiert d’Wuert vu Gott suergfälteg a konstant. Ech hunn d’Schwëster White honnerte Mol schwätzen héieren, hunn all hir Zeienaussoen vun Ufank bis Enn gelies, déi meescht dovun vill Mol, an ech hunn ni eng eenzeg onmoralesch Ausso an hinnen fonnt, nach eppes, wat net strikt rein a chrëschtlech ass; näischt, wat vun der Bibel an vu Christus ewechféiert; mä do fannen ech déi eeschthaftst Opriff, Gott ze gehorchen, Jesus ze léiwen, un d’Schrëften ze gleewen an se stänneg ze erfuerschen. Ech hunn aus de Zeienaussoen onzuelbar Mol grousse geeschtege Virdeel kritt. Wierklech, ech hunn se ni gelies, ouni mech wéinst mengem Mangel u Glawe un Gott, mengem Mangel u Frëmmegkeet an mengem Mangel u Ernsthaftkeet bei der Rettung vun de Séilen getadelt ze fillen. Wann ech iergendeen Uerteel, iergendeng geeschteg Unterscheedung hunn, da erkläere ech, datt d’Zeienaussoen am selwechte Geescht an am selwechte Tenor wéi d’Schrëften sinn.
GSAM 470.4“Zënter drësseg Joer [mir kënnen elo soen sechzeg Joer] ginn dës Zeienaussoen bei eisem Vollek gegleeft a gelies. Wéi huet et si beaflosst? Huet et si vum Gesetz vu Gott ewechgefouert? Huet et dozou gefouert, datt si de Glawe un de Christus opginn? Huet et dozou gefouert, datt si d’Bibel zur Säit leeën? Huet et dozou gefouert, datt si e korrupt, onmoralescht Vollek ginn? Ech weess, datt si sech virdeelerhaft mat all anerer chrëschtlecher Denominatioun vergläichen.
GSAM 471.1“Eppes hunn ech bemierkt, an dat ass, datt déi heftegst Géigner vun de Visiounen vun der Schwëster White zouginn, datt si eng Chrëschtin ass. Wéi se dat kënne zouginn, ass mer e Rätsel. Si probéieren et ze erklären, andeems se soen, si wier getäuscht. Si kënnen net een eenzege Fleck an hirem ganzen Liewen opweisen, nach en onsittleche Saz an all hire Schreiwen. Si mussen zouginn, datt vill vun hire Schreiwen exzellent sinn, an datt jiddereen, deen alles géif liewen, wat si seet, e gudde Chrëscht wier, dee sécher an den Himmel kéim. Dat ass ganz komesch, wann si e Wierkzeug vum Teufel ass, vum Satan inspiréiert, oder wann hir Schreiwen onmoralesch sinn oder d’Fantastereie vun hirem eegene Geescht.”
GSAM 471Friem Leit leeën Zeegnes iwwer d’Schrëften of
GSAM 471.2Wéi eis Periodika mat de Schrëften vun der Madamm White verschéckt ginn, ginn si vun deene Leit gesicht, déi am bescheidenste sinn, Gott am meeschte fäerten an him am meeschten erginn sinn. Wann si iwwer dat, wat si gelies hunn, berichten, soen si: “Mir si besonnesch un de Schrëften vun der Madamm White interesséiert. Si sinn esou praktesch, esou voller Instruktiounen, déi dozou geduecht sinn, een dem Här méi no ze bréngen an hien méi demiddeg, gottesfierchteg a fromm ze maachen. Dës Schreiwen stinn esou am Geescht vun der Helleger Schrifft, datt et eis beim Liesen schéngt, d’Madamm White misst inspiréiert sinn, fir esou ze schreiwen, wéi si et mécht.” Sou lauten d’Aussoen an Dutzende vu Fäll vun deenen, déi mat eise Missiounsarbechter korrespondéieren, an och vun deenen, déi net déi klengst Ahnung hunn, datt d’Iddien vun der Madamm White an helleger Visioun empfaange ginn.
GSAM 471Quell vum Géigesaz
GSAM 471.3Wann mir den Androck virun eis hunn, deen dës Gab hannerlooss huet, stellt sech d’Fro: Vu wou an firwat huet et Widderstand géint d’Manifestatioun vun dëser Gab ginn? an wat war d’Resultat vun deenen, déi sech entgéintgestallt hunn? Well ech dës Saach zënter 1852 grëndlech observéiert hunn, hunn ech festgestallt, datt de gréissten Deel vum Widderstand géint dës Manifestatioun vun deenen koum, déi wéinst Defekter am Charakter, wéinst falsche Gewunnechten oder wéinst engem falschen Liewenslaf getadelt goufen. Vill vun de Gerügten hunn protestéiert, si wieren net esou schlëmm, wéi d’Zeegnes se duergestallt huet, an hu behaapt, si géife weisen, datt si un der Wourecht kéinten festhalen, och wann si géifen géint d’Rüge virgoen, déi hinnen gemaach gouf. D’Zäit huet gewisen, datt déi grouss Majoritéit vun hinnen hire Glawen opginn an d’Reie ganz verlooss huet. E puer hunn hiren Feeler gesinn a hunn d’Wourecht méi fest gegräift. D’Fro stellt sech: Wann déi, déi dëser Gab entgéintstinn, vum Här gefouert ginn, firwat sollten si hir Spiritualitéit verléieren a vu Gott offalen? D’Regel vun eisem Erléiser ass, datt een e Bam un senge Friichten soll erkennen. Hien betount ganz staark, datt “e verfaulte Bam keng gutt Friichte brénge kann.”
GSAM 472Scheitere vun der Oppositioun
GSAM 472.1Mir erënneren eis un Fäll, wou organiséierte Widderstand géint d’Zeegnesser vun der Madamm White opgeworf gouf, mat der Ausso, datt grousse Succès hir Aarbecht géif begéinen, soubal si sech vun den Zeegnesser losgemaach hätten. Et gouf awer e komplette Mësserfolg, hir Hoffnungen z’erreechen. No Joeren vum Kampf hu si net méi Beweiser fir d’Verbreedung vun der Sabbatwourecht virun der Welt geliwwert wéi déi vun hirer Aart virun néngavéierzeg Joer. Wann hir Aarbecht d’besonnesch Aarbecht vum Här wier, firwat hat hir Botschaft net méi Erfolleg?
GSAM 472Wou ass de Succès?
GSAM 472.2Op der anerer Säit, wann mir op déi Botschaft kucken, duerch déi d’Geboter vu Gott an de Glawe vu Jesus an d’Welt ausgeruff ginn – eng Botschaft, mat där dës Manifestatioun vun der Gab vun der Prophetie verbonnen ass, mat hire Rotschléi, Instruktiounen an Ermahnungen – da gesi mir, datt si zënter hirem Ufank bis haut e sécheren a stete Fortschrëtt gemaach huet. Duerch dës Gab huet si de Rotschléi vum Här gefollegt an ass an der Kraaft vum Här virugaangen; d’Botschaft huet, wéi mir gewisen hunn, d’Äerd ëmfaasst an fënnt séier hire Wee bei “all Natioun, all Stamm, all Zong an all Vollek”.
GSAM 473.1Wat hire Fortschrëtt an der Vergaangenheet ugeet, kënne mir soen, datt d’Wuert vu Gott sech bewisen huet, well hien gesot huet: “Keng Waff, déi géint dech geformt gëtt, wäert geléngen.” Wierklech, d’Hand vu Gott war an deem Erfolleg manifest, deen den Opstig an de Fortschrëtt vun dëser grousser Adventbewegung bis elo begleet huet, a fir d’Zukunft vertraue mir op d’sécher Erfëllung vu sengem Wuert: “Ech hu virun dir eng oppen Dier gesat, a kee ka se zoumaachen.” An dëser Zuversiicht kënne mir mat voller Sécherheet singen:—