Bab 9 — Mangsa Antosan

GSAM 148.1“Waktu éta karajaan sawarga téh bakal diumpamakeun ku sapuluh gadis, anu nyokot lentera-lentera maranéhna, tuluy indit ka luar pikeun nyanghareupan panganten lalaki. Lima di antarana wijaksana, lima deui bodo. Anu bodo nyokot lentera-lentera maranéhna, tapi henteu mawa minyak; sedengkeun anu wijaksana mawa minyak dina wadahna bareng lentera-lentera maranéhna. Bari panganten lalaki lila teu datang, maranéhna sadayana ngantuk tuluy saré.”¹

GSAM 148.2Kristus téh panganten lalaki dina parabel ieu.² Ku kituna, inditna pikeun nyanghareupan panganten lalaki kudu ngagambarkeun gerakan ti pihak umat Gusti pikeun patepung jeung Kristus nalika manéhna datang, sabab eusi ceramah dina Mateus 24 jeung 25 nyaéta datangna Gusti. Kecap Gusti téh lampu.³ Kabéh gadis nyokot lampuna. Kabodoan sabagian para dara mah nyaéta maranéhna ngan saukur nyokot téori kabeneran, tanpa pangabdian anu sajati ka Gusti anu bakal ngamekarkeun karunia Roh dina haté jalma nu percaya. Karya ieu diwakilan dina parabel ku “minyak dina wadahna.” Tunda-na panganten lalaki kudu ngagambarkeun kuciwa nu karasa ku jalma-jalma nu indit kalayan harepan pendak jeung Gusti maranéhna.

GSAM 148Waktos Nalika Parabel Ieu Diterapkeun

GSAM 148.3Kecap “teras”, anu muka parabel ieu, masihan kami pitunjuk ngeunaan waktos lumakuna. Ieu nuturkeun langsung kana naon anu geus dinyatakeun dina bab saméméhna, lain sanggeus kadatangan kadua Gusti, tapi sanggeus parabel tangkal ara diwartakeun, anu ngumumkeun yén kadatangan Kristus geus “di panto”, sarta yén geus sumping generasi anu moal kaliwat nepi ka Kristus sorangan nembongan dina mega di langit. Éta ogé lumaku dina mangsa nalika sabagian abdi anu parantos nyebarkeun warta éta nyarios dina haténa, “Gusti abdi nunda sumpingna”; teras maranéhna mimiti mukul sasama abdi, sarta dahar jeung nginum babarengan jeung jalma mabok.

GSAM 149Nyerang sasama abdi maranéhna

GSAM 149.1Maranéhna téh “sasama abdi” anu babarengan ngumumkeun pesen anu sarua; tapi ayeuna sabagian maranéhna ngaléngkah tina naon anu geus diajarkeun, sarta “nyiksa” sasama abdi anu keur masihan “daging dina waktuna”—nyaéta ngumumkeun persiapan anu diperlukeun pikeun nyanghareupan Gusti anu bakal datang. Maranéhna “nyiksa” ku cara anu sarua jeung anu diusulkeun pikeun nyiksa Yeremia. Jalma-jalma nyarios, “Hayu urang serang manéhna ku létah, sarta ulah merhatikeun omonganana.”⁴ Kitu ogé para abdi ieu mimitian ngajar ku cara ngahalangan pagawean para abdi anu “satia”. Kelas anu sami ieu dialamatkeun, “Ku kituna, émut kumaha anjeun parantos nampi jeung ngadéngé, sarta teguhkeun, jeung tobat. Upami anjeun henteu waspada, abdi bakal datang ka anjeun siga maling, sarta anjeun moal nyaho jam sabaraha abdi bakal datang ka anjeun.”⁵

GSAM 149.2Parabel para perawan ieu lumaku dina mangsa nalika “sasama abdi” ngalih tina warta ngeunaan datangna Gusti nu geus deukeut, sarta “mimitian nyerang.” Aranjeunna ogé mimiti ngalakukeun hal séjén—nya éta “tuang jeung nginum jeung jalma-jalma mabok.” Aranjeunna ilubiung dina pésta babarengan jeung jalma-jalma anu hayang nyugemakeun napsu daharna. Sulaiman nyarios ngeunaan jalma-jalma sapertos kitu, “Ulah kaasup ka jalma-jalma nu remen nginum anggur; ka jalma-jalma nu remen tuang daging bari ribut; sabab jalma nu remen nginum jeung nu remen tuang bakal jadi miskin.”⁶

GSAM 149Kuciwa Kahiji

GSAM 149.3Ayeuna bakal timbul patalékan, “Naon anu aya dina pangalaman advent anu saluyu jeung pernyataan-pernyataan ieu?” Aya gerakan-gerakan anu saluyu pisan jeung nubuat. Aranjeunna anu nyebarkeun warta nepi ka April 1844, digawé di antara jemaat-jemaat, sarta para pandita ti rupa-rupa jemaat ngahiji dina usaha maranéhna. Ku kituna maranéhna téh “sasama abdi.”

GSAM 150.1Maranéhna anu nyebarkeun warta éta ngajarkeun yén dua rébu tilu ratus poé dina Daniel 8:14 bakal réngsé dina taun Yahudi 1843, anu dina taun urang nyaéta 1844. Maranéhna ngumumkeun yén wanci pangadilan Gusti bakal datang dina ahir periode éta. Unggal denominasi di nagara éta dina waktos éta yakin yén poé pangadilan bakal dibuka ku kadatangan kadua Gusti urang. Ku kituna écés pisan yén umat Advent nyangka Gusti bakal sumping dina ahir periode nubuat éta. Aranjeunna nyarios, “Periode ieu tiasa réngsé dina tanggal 21 Maret 1844, anu pamungkas tina taun Yahudi alamiah 1843.” Janten aranjeunna ngarepkeun ahir Maret atawa awal April 1844 minangka waktos Jurusalamet tiasa sumping.

GSAM 150Hamba-hamba Jahat Nu Mekar

GSAM 150.2Nalika ahir Maret sumping teras kaliwat, sareng Gusti henteu sumping, jalma-jalma anu saméméhna parantos damel sareng utusan Gusti, tapi henteu sacara pinuh ngahaturkeun hirupna ka pesen éta ti jero haté, ngalawan éta, ngamimitian nolak karya éta, sareng ngalakukeun sagala daya pikeun ngahalangan jalan jalma-jalma anu masih kénéh ngajarkeun doktrin sumpingna Gusti anu caket sareng pesen jam pangadilan. “Dina haté maranéhna” ceuk maranéhna, “Gusti abdi nunda sumpingna.” Kalayan biwir maranéhna ayeuna maranéhna ngajar yén sakumna dunya kudu tobat heula saméméh Gusti sumping; yén sakumna urang Yahudi kudu balik deui ka Palestina, sarta ngadegkeun deui ibadah di Bait Suci di Yerusalem, saméméh Sang Mesias sumping. Sababaraha urang malah ngajar yén sumpingna Kristus téh hiji “sumping rohani,” yén éta lumangsung nalika jalma tobat, sarta ogé nalika pupusna umat-Na.

GSAM 151Méré “Daging dina Musimna”

GSAM 151.1Sedengkeun maranéhna anu ngalawan sasama abdi, jalma-jalma anu tetep teguh dina iman ngumpulkeun para percaya di balé jeung di taman, masihan maranéhna “daging dina mangsa nu pas”—nembongkeun yén tanda-tanda jaman jeung nubuat nu geus kacumponan nyatakeun, sarua jeung saméméh kuciwa maranéhna, yén datangna Kristus geus “deukeut, malah di panto.”

GSAM 151Jamuan di Garéja

GSAM 151.2Samentara maranéhna ngalakukeun éta, dimimitian hiji hal anu saméméhna tacan kungsi aya di garéja Protestan—nyaéta ngondang rahayat kumpul di garéja pikeun pésta jeung “ngadamel hiburan.” Saha waé anu hayang datang diundang pikeun babarengan ngarasakeun kadaharan anu ngeunah.

GSAM 151.3Anu munggaran urang kadéngé ngeunaan hal saperti kieu di Amérika nyaéta dina bulan Méi 1844, pas sanggeus kuciwa. Kieu carana: Nalika William Miller, di hiji aula di Rochester, N.Y., keur ngajar jeung ngadorong sababaraha ratus Adventis, nyarios ka maranéhna, “Urang aya dina mangsa antosan tina Mateus dua puluh lima; tetepkeun iman anjeun; moal lami deui urang bakal meunang langkung seueur cahaya ngeunaan hal ieu,” di basement salah sahiji imah pasamoan panggedéna di Rochester, geus ditetepkeun hiji “festival.” Kerumunan jalma kumpul, boh anggota garéja boh nu teu percaya, sarta nalika présidén hiji paguron luhur teologi ngahibur balaréa ku ngahinakeun William Miller, maranéhna ngajual ka balaréa tiram, és krim, kueh amis, sarta pikeun dua puluh lima sén hiji buku leutik nu geus disiapkeun ku lalaki éta. Buku éta judulna “An Exposé of Millerism.”

GSAM 151.4Kirang ti dua minggu ti harita, hiji denominasi séjén di kota anu sarua ngadamel “festival” di hiji aula umum, ngecas dua puluh lima sén pikeun asup, sarta ngondang saha waé anu hayang datang pikeun ngarasakeun tiram, és krim, kueh, jeung kueh amis babarengan jeung maranéhna. Ti harita mimiti aya pesta modéren di garéja, anu geus mekar jadi “pésta silaturahmi anéh-anéh,” “kantong hadiah kejutan,” “kaulinan nguseup hadiah,” “riungan ciuman,” jeung sajabana. Kagiatan pesta di garéja ieu geus ngembang nepi ka ayeuna wangunan garéja modéren henteu dianggap standar lamun teu boga dapur, gudang kadaharan, jeung ruang makan. Kaayaan ieu téh nu dimimitian dina “mangsa antosan,” sakumaha nu ditunjukkeun dina parabel.

GSAM 152.1Wm. Miller sorangan nyaritakeun kajadian anu lumangsung di Rochester ku kecap-kecap kieu:

GSAM 152.1“Salah sahiji D.D. di Rochester, Bapak _____, ti garéja _____, nyerat pamflet ngalawan Millerisme, nyauran para tuan jeung nyonya kana imah Gusti, ngayakeun pésta ageung ku tiram jeung ‘piknik’ séjénna, Sapertos Belsyazar, maranéhna nginum kopi jeung téh, dahar kadaharan mewah, sarta ngajual és krim jeung kueh amisna, ogé pamfletna anu ngalawan kadatangan kadua Jurusalamet anu dipikacinta.

GSAM 152.2“Peuting saméméh abdi angkat, saurang deui bapa pandita ngadamel pésta piknik di hiji imah umum atawa balé, lajeng ngajual sapertos di luhur, tikétna, és krim, jeung kueh amisna. Abdi bungah ngadangu yén sababaraha garéja ti rupa-rupa sekta henteu satuju kana pésta Babilonia sapertos kitu; sareng abdi miharep pisan, dina jero jiwa abdi, sangkan henteu sadayana garéja sektarian éta kapanggih ‘tuang jeung nginum bareng jeung nu mabok’ nalika Kristus sumping. Abdi heran yén para bapa pandita anu mulya ieu henteu ningali diri sorangan dina cerminan kecap Gusti; sareng abdi nyarankeun ka maranéhna pikeun maca Lukas 14:12-14; Mateus 24:48-51; Lukas 13:25-28; 2 Petrus 2:13; Yudas 10-21. Ieu pasti mangsa-mangsa panungtungan.”

GSAM 152.3Lamun Pendeta Miller kungsi ningali naon anu geus dilakukeun ku garéja-garéja ti saprak harita dina pésta sumbangan maranéhna, kalayan “kueh eusian cingcin pikeun ditebak, riungan ciuman sapuluh sén, pintonan kaldé, pésta silaturahmi anéh-anéh, lotré suci,” jeung kaulinan untung-untungan séjénna, jeung sajabana, manéhna pasti bakal ngarasa ngeri suci.

GSAM 152Waktos Antosan

GSAM 152.4Para Adventis manggihan panglipur dina kanyataan Kitab Suci yén nalika pangumuman ngeunaan datangna Gusti nu caket dilakukeun, bakal aya patalina jeung hiji “mangsa antosan.” Ieu maranéhna tingali dina kecap Jurusalamet urang di Mateus 25:5, 6, jeung di Habakuk 2:1-3.

GSAM 153.1Ngeunaan sikap maranéhna dina usum semi taun 1844, urang nyutat tina Midnight Cry tanggal 9 Méi 1844:—

GSAM 153.2“Saenggeus ngaliwatan titik anu katingalina minangka ahir tina periode nubuat, urang ayeuna aya dina kaayaan anu geus diprediksi ku Gusti bakal dialaman ku umat-Na di ahir tina panglihatan; sarta pikeun éta, Anjeunna geus nyadiakeun jalan kaluar ngaliwatan nabi Habakuk, nalika anjeunna nyarios, ‘Kuring bakal nangtung di jaga kuring, sarta nyetel diri di menara, sarta bakal nenjo naon anu bakal diomongkeun ka kuring, sarta naon anu bakal kuring jawab nalika kuring dibantah,’ atawa sakumaha anu aya dina catetan pinggir, ‘dibantah.’ ‘Sareng Gusti ngajawab kuring, sarta nyarios, Tuliskeun panglihatan éta, sarta jentrekeun dina lempeng-lempeng, sangkan anu maca éta tiasa lumpat. Sabab panglihatan éta masih keur waktu nu geus ditangtukeun, tapi engkéna [di ahir periode nubuat] bakal nyarita jeung moal bohong: sanajan éta lila antosan [leuwih ti tungtungna nu katingali], antosan heula; sabab pasti bakal datang, [dina kasampurnaan jaman nubuat, nu saluareun éta] moal lila deui.’⁷

GSAM 153.3“Yén pangéling ieu patali jeung jaman ayeuna, écés tina kutipan Paulus dina Ibrani 10:36-39: ‘Sabab anjeun peryogi kasabaran, sangkan sanggeus anjeun ngalakukeun kahayang Allah, anjeun tiasa nampi jangji. Sabab sakeudeung deui, Anjeunna nu bakal datang bakal datang, sarta moal lila deui. Ayeuna nu bener hirup ku iman; tapi lamun aya nu mundur, jiwa Kuring moal manggihan kabagjaan di dinya. Tapi urang mah lain jalma nu mundur nepi ka binasa; tapi jalma nu percaya pikeun kasalametan jiwa.’

GSAM 153.4“Urang yakin yén urang keur ngalaman mangsa nu disebatkeun ku Jurusalamet, nalika panganten lalaki nunda sumpingna (Mateus 25:5)—ka nu karajaan sawarga kudu diibaratkeun,—nalika ‘hamba jahat éta [kusabab aya kagagalan anu katingali dina waktosna] bakal nyarios dina haténa, Gusti abdi nunda sumpingna, sarta bakal ngamimitian mukul sasama abdi, sarta tuang jeung nginum jeung jalma mabok,’ sarta Gusti bakal ‘datang dina hiji poé nalika manéhna teu ngarepkeunana.’

GSAM 154.1“Urang yakin yén ayeuna urang keur ngalaman mangsa nu disebatkeun ku Petrus, nalika ‘hakimanna ayeuna geus lila teu datang, jeung hukumanana teu sare;’ di mana maranéhna bakal ‘sacara rusiah ngenalkeun ajaran sesat nu ngabahayakeun.’⁸ Ieu, saur Petrus, bakal aya, sarua jeung aya nabi palsu nalika Kitab Suci ditulis. Kawasna maranéhna ti imah Israil nyarios, ‘Poé-poé geus lila, sarta unggal panglihatan gagal,’⁹ kitu ogé kedah aya mangsa nalika sigana waktuna kaliwat, sangkan nu ngahinakeun dina 2 Petrus 3:4 bisa naros, ‘Dimana jangji datangna?’ sarta ngabohong ka diri sorangan yén ‘sadayana lumangsung saperti ti mimiti nyiptakeun.’

GSAM 154.2“Urang yakin yén ku sabab panglihatan anu ditunda éta, rasul Yakobus nyarios, ‘Ku sabab éta, sadulur, sabar heula dugi ka datangna Gusti;’ ‘anjeun ogé kudu sabar; teguhkeun haté anjeun; sabab datangna Gusti geus deukeut.’ Sareng, ‘Tingali, Hakim geus nangtung di hareupeun panto.’

GSAM 154.3“Sareng kami yakin yén dina antisipasi kalangkungna waktos anu dipiharep, Jurusalamet urang parantos ngingetkeun urang, dina pasal dua belas Injil Lukas, ‘Hayu pingping anjeun diikét, jeung lampu anjeun hurung; sarta anjeun sorangan siga jalma-jalma anu ngantosan Gusti maranéhna, nalika anjeunna bakal balik ti kawinan; sangkan nalika anjeunna sumping jeung ngetok, maranéhna bisa langsung muka pikeun anjeunna.’¹⁰ Ngantos ngandung harti lumangsungna waktos, sabab dugi ka waktos éta urang henteu ngantos. Ku kituna Gusti urang nambihan, ‘Bagja abdi-abdi anu ku Gusti nalika Anjeunna sumping kapanggih keur waspada.’

GSAM 154.4“Urang bakal teras, kalayan idin Gusti, ngumumkeun, ‘Tingali, panganten lalaki datang; kaluar anjeun pikeun nyanghareupan anjeunna;’ jeung, ‘Waktos pangadilan-Na parantos sumping.’ Sareng kami yakin moal eureun ngagero ka dunya jeung garéja, pikeun ngagerakeun maranéhna tina lagu-lagu ‘damai,’ sarta ngadangukeun tawaran rahmat ti Gusti. Kami niat neruskeun ngantosan jeung waspada kana datangna Gusti, yakin yén éta geus caket pisan.”

GSAM 155Pembelaan kana Padamelan Maranéhna

GSAM 155.1Gagasan anu saé ngeunaan kumaha para Adventis ningali pagawean maranéhna saméméh 21 Maret 1844, sarta pas sanggeus tanggal éta, bisa dipanggihan ku maca kutipan di handap ieu, anu dicokot tina artikel dina judul “Pembelaan,” dina Advent Herald tanggal 13 Nopémber 1844, diterbitkeun ku J. V. Himes, S. Bliss, jeung A. Hale:—

GSAM 155.2“Urang henteu buru-buru narima pamanggih urang. Urang yakin yén urang téh panaliti anu jujur tur ikhlas dina milarian kabeneran. Kami nurut kana paréntah Jurusalamet kami pikeun nalungtik Kitab Suci. Kami henteu ngandelkeun kabijaksanaan sorangan; tapi kami ngaharepkeun pituduh ti Gusti, sarta usaha masrahkeun diri di altar-Na, yakin yén Anjeunna bakal nungtun léngkah-léngkah kami ka jalan anu leres. Kami nalungtik sakabéh argumén anu diajukeun ngalawan kami kalayan kahayang tulus pikeun nyaho kabeneran jeung dijauhkeun tina kasalahan; tapi kami kedah ngaku yén rupa-rupa posisi lawan kami malah nguatkeun pandangan kami. Kami ningali yén naha kami leres atanapi salah, lawan kami moal tiasa leres; sarta maranéhna teu aya kasaluyuan di antara maranéhna. Argumén masing-masing kacida ringkihna jeung bubudakeun nepi ka maranéhna kudu terus-terusan ngabatalkeun naon anu geus maranéhna lakukeun sorangan; sarta ku pandangan maranéhna anu sabalikna jeung silih bentrok, maranéhna nunjukkeun yén sanajan maranéhna kumaha waé ningali pamadegan kami, maranéhna teu boga kapercayaan kana pamadegan silih. Leuwih ti éta, teu aya hiji titik penting dina sakabéh posisi kami anu henteu dirojong ku hiji atawa leuwih jalma anu usaha pikeun ngabantah datangna Gusti anu langsung. Sedengkeun kami gaduh tarjamahan harfiah Kitab Suci pikeun ngadukung kami, lawan-lawan kami usaha sia-sia pikeun ngabuktikeun yén Kitab Suci henteu kedah dipikaharti sacara harfiah, sanajan unggal nubuat anu parantos kacumponan téh kacumponan dina jéntré-jéntré anu paling leutik sacara harfiah.

GSAM 156Panjelasan ngeunaan Kuciwa

GSAM 156.1“Tapi waktuna—taun 1843, taun Yahudi—geus kaliwat, sarta kami kuciwa sabab teu ningali Raja dina kaéndahan-Na. Sareng sadayana nu nentang kami jujur nganggap yén unggal ciri has kapercayaan kami geus kabuktian bohong; sarta yén kami, salaku jalma jujur, kedah ninggalkeun sakabéh posisi kami. Ku kituna maranéhna kaget basa ningali kami masih kénéh nempel kana harepan kami, sarta masih kénéh ngantosan Raja kami.

GSAM 156.2“Kami, sanajan kitu, dina kuciwa kami, teu ningali alesan pikeun putus asa. Kami ningali yén Kitab Suci nunjukkeun yén kedah aya waktos antosan, sareng yén salami panglihatan éta antosan, kami kedah ngantosanana. Kami ogé ningali yén ku ahir taun éta periode henteu tiasa réngsé sacara pinuh, sanajan upami kronologi kami leres; sarta éta ngan tiasa kacumponan dina sawatara waktos dina taun ayeuna; tapi sanajan kitu kami sacara jujur jeung pinuh ngaku ka dunya yén kami salah dina titik pasti anu kami antosan kalayan kapercayaan anu gedé; tapi sanajan kami salah kitu, kami tiasa ningali panangan Gusti dina hal éta. Urang tiasa ningali yén Anjeunna parantos ngamangpaatkeun proklamasi éta salaku alarm pikeun dunya, sareng tés pikeun garéja. Éta nempatkeun umat-Na dina sikap ngantosan. Éta nyaur jalma-jalma anu daék sangsara demi ngaran-Na. Éta nunjukkeun ka saha pangjurung datangna Gusti téh warta kabagjaan anu ageung, sareng ka saha éta sora téh sora anu teu dipikaresep di ceuli maranéhna. Éta parantos némbongkeun ka sadaya alam saha anu bakal nyambut balikna Gusti, sarta saha anu bakal nampik-Na dina kadatangan kadua-Na, sapertos anu dilakukeun ku urang Yahudi dina kadatangan munggaran-Na. Sareng kami nganggap éta minangka hiji léngkah dina ngawujudkeun kahayang Gusti, dina ‘poé panyadiaan-Na,’ sangkan-Na tiasa mingpin hiji umat anu ngan ukur milarian kahayang Gusti, supaya maranéhna siap pikeun kadatangan-Na.”

GSAM 157SAJARAH GERAKAN SANGGEUS MARET 1844

GSAM 157.1Sajarah singket ngeunaan gerakan advent sanggeus 21 Maret 1844, disajikeun dina tulisan di handap ieu, dicokot tina Signs of the Times, 31 Oktober 1844:—

GSAM 157.2“Saenggeus kaliwat taun 1843,—Taun Yahudi,—kalolobaan umat Advent ngadegkeun kayakinan yén ti harita urang moal tiasa ngitung waktos-waktos nu tangtu kalayan pasti. Aranjeunna yakin yén urang aya di tempat anu ditunjuk ku kronologi urang, di ahir sakabéh periode nubuat, anu sanggeusna diharepkeun datangna; sarta sanajan urang ngan kudu ngantosan sakeudeung dugi kana bédana kronologi urang jeung waktos Gusti, maranéhna yakin yén urang moal boga deui pitunjuk kana waktos anu pasti. Aranjeunna sadayana geus nyokot lampu-lampuna teras angkat ka luar pikeun nyanghareupan Panganten Lalaki; tapi Panganten Lalaki telat sumping saluareun waktos (1843) nu dipiharep. Salila nungguan panglihatan éta, katingalina sadayana niat ngantosanana, yakin yén éta moal tiasa ditunda, sarta tiasa waé datang iraha waé. Nanging, teu lami engké écés pisan yén loba jalma nu nyusun rencana pikeun mangsa nu bakal datang, nu sabenerna maranéhna moal lakukeun lamun yakin Gusti bakal sumping taun ieu; sarta maranéhna geus lalaworakeun rasa sadar kana datangna Gusti nu langsung. Dina kecap séjén, maranéhna nyangka yén anjeunna bisa waé sumping iraha waé, atawa bisa ditunda sakeudeung, salila éta maranéhna bisa ngarasakeun reureuh anu nyegerkeun. Tah, ieu téh sakumaha nu disebatkeun ku Jurusalamet urang, ‘Nalika nu arék sumping téh lila antosan, maranéhna sadayana ngantuk tuluy saré.’

GSAM 157Perhatian Ditarik ka Usum Gugur Taun 1844

GSAM 157.3“Ti mimiti bulan Méi 1843, Sadérék Miller parantos narik perhatian urang ka bulan katujuh dina taun suci Yahudi, salaku waktos pikeun ngalaksanakeun tina tipologi anu nunjukkeun kana kadatangan kadua; sarta dina usum gugur kamari urang ningali kana waktos éta kalayan minat anu ageung. Saatos éta kaliwat, Sadérék S. S. Snow pinuh ngadukung pamadegan yén, nurutkeun tipologi, kadatangan Gusti, nalika lumangsung, kedah lumangsung dina poé ka-10 bulan ka-7; tapi manéhna henteu pasti ngeunaan taunna. Satutasna manéhna ningali yén periode profétik sabenerna henteu réngsé nepi ka taun ayeuna, 1844; manéhna tuluy nyatakeun yén kira-kira tanggal 22 Oktober—poé ka-10 dina bulan ka-7 taun ieu—urang bakal nyaksian rawuhna Gusti nu mulya. Ieu diwartakeun ku manéhna di New York, Philadelphia, jeung tempat-tempat séjén dina usum semi jeung usum panas kamari; sarta sanajan loba nu narima pamadeganana, teu aya tanda husus tina pangaruhna nu katingali nepi ka kira-kira bulan Juli.

GSAM 158Pepelakan nu Ditinggalkeun di Lahan

GSAM 158.1“Dina awal usum, sabagian dulur urang di kalér New Hampshire kacida kapangaruhan ku kayakinan yén Gusti bakal sumping saméméh usum tiris saterusna, nepi ka maranéhna henteu ngagarap lahan maranéhna. Kira-kira pertengahan Juli—anu mangrupa sonten dina tengah peuting taun poé Yahudi (itungan sonten-isuk, dimimitian ti bulan anyar dina April, awal taun Yahudi ieu)—batur séjén anu geus melak jeung nanem di lahanana kacida kapangaruhan ku rasa yén Gusti bakal sumping langsung, nepi ka maranéhna teu bisa, saluyu jeung imanana, ngala hasil panénna. Sababaraha urang, basa asup ka lahan pikeun motong jukutna, ngarasa teu bisa neruskeun, sarta nurut kana rasa kawajibanana, maranéhna ninggalkeun pepelakanana di lahan, pikeun némbongkeun imanana ku lampahna, sarta ku kituna ngahukom dunya. Ieu gancang sumebar ka wewengkon kalér New England.

GSAM 158Pangadilan Saméméh Datangna

GSAM 158.2“Salila waktos anu sami, dulur-dulur urang di Maine parantos nampi pamadegan yén panghakiman kedah datang heula saméméh kadatangan; yén éta lumangsung barengan jeung panén, sarta henteu ngan ukur di ahir dunya, tapi ogé lumangsung dina mangsa pas saméméh ahir. Saluyu jeung pamadegan ieu, maranéhna nyangka yén urang geus aya dina pangadilan, yén garis pamisah keur digambar, sarta yén hamba-hamba Allah keur disegel dina dahi maranéhna, anu bakal jadi isyarat pikeun opat malaikat nu nahan opat angin di bumi (Wahyu 7:1) supaya ngaleupaskeun cengkeramanana.

GSAM 159Hudang Tengah Peuting

GSAM 159.1“Kira-kira satengah Juli, berkah Gusti dina mulangkeun jalma-jalma nu geus ngalalaworakeun iman mimiti ngiringan pangumuman ngeunaan waktos éta, sarta maranéhna nu narima salah sahiji pandangan nu geus disebutkeun, némbongkeun parobahan nu kacida katingalina dina polahna, jeung hudangna sacara dadakan tina sare, sakumaha nu geus diramalkeun. ‘Di tengah peuting aya sora nu ngagero, Tingali, panganten lalaki geus sumping; kaluar anjeun pikeun nyanghareupan anjeunna. Teras sakumna para gadis éta bangkit sarta nyiapkeun lentera maranéhna.’ Ti bulan Juli gerakan-gerakan ieu lumangsung di sababaraha bagian New England, sarta béda-béda antara hiji jeung nu séjén; tapi sadayana dilakonan ku rahmat Gusti dina nyalametkeun loba jalma anu lentera-na ampir pareum, sarta dina pangsuci para kudus-Na. Dina rapat kemah Exeter, sakumna pangaruh ieu patepung, nyampur jadi hiji gerakan gedé, sarta gancang sumebar ka sakumna kelompok advent di sakuliah nagara.”