Bab 8 — Jamuan Kawinan Anak Domba

GSAM 134.1“Aya saurang lalaki nu nyiapkeun hidangan gedé, tuluy ngondang loba jalma; manéhna ngutus abdi-Na pas wanci tuang peuting pikeun nyarios ka nu diundang, Hayu sumping; sagalana geus siap ayeuna.”¹

GSAM 134.2“Bagja jalma-jalma anu diundang ka hidangan kawinan Anak Domba.”²

GSAM 134.3Hidangan téh tuangeun panungtung poé. Dina parabel ieu aya tilu panggero ka hidangan. Parabel ieu ulah disaruakeun jeung panggero ka “tuangeun beurang” nu disebatkeun dina Mateus 22:1-7. “Tuangeun beurang” téh tuangeun tengah poé. Dina parabel ngeunaan undangan ka tuangeun beurang, urang diajar yén jalma-jalma anu ngaluarkeun undangan éta “dihina” tur dipaéhan, sarta malah putra raja ogé paéh. Raja anu geus ngaluarkeun undangan éta “ngancurkeun para pembunuh éta, sarta ngabakar kota maranéhna.”

GSAM 134.4Parabel ngeunaan panggero ka “tuangeun beurang” ieu, nu némbongkeun nasib jalma-jalma anu munggaran nampik panggero éta, sacara pas ngagambarkeun naon anu sabenerna kajadian ka jalma-jalma anu nampik Injil Kristus sarta maéhan anjeunna jeung para rasulna. Gusti ngutus pasukan ka bangsa éta, anu “ngancurkeun para pembunuh éta, sarta ngabakar kota maranéhna”—Yerusalem.

GSAM 134Undangan ka Tuang Malem

GSAM 134.5Panggero ka tuang ieu dina parabel tangtu pisan ngarujuk ka “hidangan kawinan Anak Domba.” Aya berkah anu diwartakeun pikeun maranéhna anu dipanggil ka “hidangan kawinan” éta. Hidangan kawinan lumangsung sanggeus akad nikah. Kawinan Anak Domba lumangsung saméméh anjeunna sumping; sabab, sakumaha anu geus urang tingali, nalika Kristus antukna sumping, anjeunna bakal “mulih ti kawinan.”³

GSAM 135.1Ku kituna, panggero ka hidangan kawinan ieu pasti sarua jeung pesen malaikat kahiji dina Wahyu 14, sarta proklamasi waktos dina bab ka-10, anu geus disebatkeun tadi. Sakumaha anu dicatet ku Lukas, panggero kahiji ka hidangan ieu dialamatkeun ka “maranéhna anu geus diundang.” Saha maranéhna anu geus diundang téh?—Maranéhna anu geus ngadéngé jeung narima Injil Kristus. Aranjeunna ngaku bogoh ka Kristus, sarta bogoh kana rawuhna anu kadua minangka puncak pangharepan maranéhna. Naha henteu pantes upami panggeroan mimiti dialamatkeun ka maranéhna? Sakumaha perlu Injil mimiti disampeurkeun ka urang Yahudi anu miboga Kitab Suci sarta ngaku nuju ngantosan rawuhna Mesias⁴, kitu ogé warta ngeunaan rawuhna Kristus anu kadua mimiti disampeurkeun ka maranéhna anu ngaku jadi pangikut-Na sarta bogoh kana rawuh-Na.

GSAM 135Panggero ka Aranjeunna Anu Geus Diundang

GSAM 135.2Seruan munggaran ka jamuan, anu ditujukeun ka nu geus diundang, tangtu kudu ka garéja-garéja. Kanyataanna, pangumuman ngeunaan datangna Kristus anu geus deukeut, ti taun 1833 nepi ka usum semi 1844, dilakukeun di garéja-garéja, sarta dina sabagian ageung didukung ku para pandita garéja éta. Publikasi munggaran William Miller ngeunaan pandanganna kana datangna Kristus anu caket diterbitkeun dina koran Baptist di Brandon, Vt. Kagiatan anjeunna jeung rerencanganana nepi ka April 1844 lolobana lumangsung di gedong garéja atawa aula anu disadiakeun ku garéja-garéja dina jaman éta.

GSAM 135.3Pendeta Himes nyarios kieu ngeunaan pagawean Pendeta Miller nepi ka usum semi taun 1844:

GSAM 135.3“Anjeunna digawé di antara sakabéh golongan jeung sekta, tanpa ngaganggu organisasi atawa disiplin maranéhna, yakin yén anggota rupa-rupa persekutuan bisa ngajaga kalungguhanana, sarta dina waktos anu sami nyiapkeun diri pikeun sumpingna Raja maranéhna.”

GSAM 135.4Pendeta Himes, nalika nyarioskeun pagawean babarengan anjeunna jeung Pendeta Miller, nambahan nyarios: “Kaseueuran para pandita jeung garéja anu muka panto maranéhna pikeun kami jeung dulur-dulur kami anu keur ngumumkeun ajaran advent, gawé bareng jeung kami nepi ka taun panungtung”—nyaéta taun 1844.

GSAM 136Panto Kabuka pikeun Warta

GSAM 136.1Ngeunaan pagawéanana jeung hakekatna, Wm. Miller nyarios:

GSAM 136.1“Panto-panto parantos kabuka pikeun abdi pikeun ngumumkeun doktrin ieu ngeunaan kadatangan kadua Kristus di ampir sakabéh denominasi, sahingga abdi ngan ukur tiasa ngawalon sabagian leutik tina undangan-undangan éta.... Di unggal tempat kuring aya, anggota garéja anu paling taat, satia, jeung hirup pisan gancang narima pandangan anu diwartakeun ieu; sedengkeun para nu ngaku iman tapi dunyawi, urang Farisi, nu fanatik, nu sombong, angkuh, jeung egois, ngahinakeun jeung ngajejekeun ajaran ngeunaan kadatangan kadua Kristus.”

GSAM 136.2Ngeunaan hakekat pesen advent, tiasa disebatkeun ka éta naon anu diucapkeun ku D'Aubigné ngeunaan Réformasi,—Éta “dilaksanakeun dina ngaran hiji prinsip spiritual. Éta geus ngumumkeun kecap Allah minangka guruna; iman pikeun kasalametan; Roh Suci pikeun pakarang; sarta ku cara-cara éta geus nampik sagala unsur dunyawi.”

GSAM 136Gelombang Agung Kebangunan Rohani

GSAM 136.3Sifat kebangkitan anu nuturkeun pangumuman pesen advent dijelaskeun ku L. D. Fleming, pastor Garéja Kristen Jalan Casco di Portland, Maine, kieu:—

GSAM 136.4“Minat anu hudang ku ceramahna [Wm. Miller] téh tina jinis anu paling taliti jeung tanpa gairah, sarta sanajan ieu téh kebangkitan anu panggedéna anu kungsi abdi tingali, tapi aya gairah anu paling saeutik. Sigana mah ieu pangaruhna leuwih gedé ka bagian lalaki di masarakat. Anu ngahasilkeun pangaruhna kieu: Sadérék Miller saukur nyokot pedang Roh, dicabut tina sarungna, terus nempatkeun ujungna anu seukeut kana hate nu taya pelindung, sarta éta motong! Éta waé. Di hareupeun ujung pakarang anu gagah ieu, kafir ragrag, sarta universalisme layu. Dasar-dasar palsu leungit, sarta padagang Babel heran. Sigana ka kuring, ieu téh pangdeukeutna kana kebangkitan apostolik tina sagala hal anu kungsi kajadian dina jaman modéren.”

GSAM 137Hiji Pangalaman di Richmond, Me.

GSAM 137.1Salaku ilustrasi tina karya kebangunan anu lumangsung babarengan jeung panginjilan doktrin kadatangan, urang bakal nyutat tina laporan saurang anu aktip aub dina gerakan éta. Dina nyaritakeun hiji pasamoan triwulanan anu diayakeun di Richmond, Me., anu ngawakilan tilu puluh garéja Baptis Freewill, anjeunna nyarios:—

GSAM 137.2“Nalika abdi asup ka tempat ibadah, Pendeta Rollins, anu linggih di gigir mimbar di tungtung jero rohangan, nangtung teras nyarios, ‘Sadérék White, anjeun bakal manggihan korsi di dieu gigireun abdi.’ Saatos khotbah, dibéré kabebasan pikeun nyarios, teras abdi nyarios kalayan bébas ngeunaan kahirupan Kristen, jeung kameunangan jalma-jalma saleh dina kadatangan kadua Kristus. Loba sora ngagero, ‘Amin! amin!’ jeung kalolobaan di kumpulan nu gedé éta keur ceurik.... Deukeut ahir pasamoan éta, sanggeus meunang idin ti abdi, Pendeta Rollins nangtung teras nyarios: ‘Sadérék White, nu linggih di katuhu abdi, bakal nyarios di imah pasamoan Reed peuting ieu, ngeunaan kadatangan kadua Gusti urang Yesus Kristus. Maju, dulur-dulur, sarta dengekeun sorangan. Urang gaduh rohangan anu cukup pikeun nampung anjeun sadayana. Naek ka ditu, dulur-dulur, moal ngarugikeun saha waé di antara anjeun pikeun ngadangukeun ngeunaan ieu topik.... Anjeunna terang pisan yén kalolobaan dulurna bakal ninggalkeun rapatna di désa, lajeng indit tilu mil pikeun ngadangukeun ka abdi, sarta yén sidang bisnis anu geus dijadwalkeun bakal bubar. Sareng kitu ogé kajadianana. Tilu per opat ti para pandita jeung ampir sakabéh délégan indit, sarta imah rapat Reed pinuh ku jalma ti awal kénéh. Materi abdi nyaéta Injil Mateus 24. Roh Gusti masihan abdi kabébasan anu ageung. Minatna luar biasa.

GSAM 137.3“Nalika abdi nutup kalayan piwuruk ka umat Kristiani supaya maranéhna nyanggakeun diri pinuh tur salawasna siap, sarta ka jalma-jalma nu dosa supaya néangan Kristus tur nyiapkeun diri pikeun sumpingna Putra Manusa, kakuatan Gusti sumping ka abdi nepi ka darajat yén abdi kedah nyangga diri ku dua leungeun nyekel mimbar. Éta mangrupa waktos anu pinuh ku kaseriusan. Nalika abdi ningali kaayaan jalma nu dosa, nu leungit tanpa Kristus, abdi nyauran maranéhna kalayan ceurik, sababaraha kali ngulang, ‘Datang ka Kristus, nu dosa, sarta disalametkeun nalika Anjeunna nembongan dina kamulyaan-Na. Datang, nu dosa malarat, saméméh teuing telat. Datang, nu dosa, nu dosa malarat, datang.’

GSAM 138.1“Tempat éta kacida khidmatna. Para pandita jeung jamaah nangis, aya nu ngagerentes luhur. Dina ahir unggal ajakan ka nu dosa, sora raungan umum kadéngé ngaliput sakabéh jamaah. Kuring geus nangtung leuwih ti dua jam ngajelaskeun bab éta jeung méré himbauan, nepi ka sora kuring jadi serak. Kuring eureun nyarita, tuluy ceurik ngagero ka rahayat nu dipikacinta éta kalayan rasa jero nu ngan anjeunna nu nyaho, anu Gusti geus nyauran pikeun nginjilkeun kabeneran-Na ka jalma nu dosa. Waktosna geus jam salapan, sarta mun masihan kabebasan ka batur pikeun nyarita bakal ngajadikeun rapat lumangsung nepi ka tengah peuting. Leuwih hadé nutup rapat kalayan rasa jero nu aya ayeuna, tapi henteu saméméh sadayana meunang kasempetan pikeun milih di pihak Gusti. Teras abdi ngajak sadayana nu aya di jamaah nu hoyong ngiring doa sareng abdi, sareng nu hoyong diajukeun ka singgasana rahmat, supaya maranéhna siap pendak sareng Jurusalamet kalayan kabagjaan nalika anjeunna sumping kadua kalina, pikeun nangtung. Unggal jiwa di jero imah ageung éta, sakumaha nu engké diwartosan ka abdi ku jalma-jalma ti rupa-rupa penjuru, sadayana nangtung. Saatos sawatara waktos pondok pikeun doa, pasamoan ditutup.

GSAM 138.2“Isukna kuring balik deui ka lembur, dibarengan ku sahenteuna tujuh per dalapan ti rapat triwulanan Freewill Baptist éta. Unggal jalma nyaritakeun kumaha mulya rapat nu maranéhna hadiri peuting tadi.

GSAM 138Seruan pikeun Pesen di Tempat Séjén

GSAM 138.3“Dina sela-sela acara, para délégan jeung pandita ngondang abdi pikeun ngahiji jeung maranéhna dina nyusun jadwal ngeunaan iraha abdi tiasa méré ceramah ka sababaraha jamaah dina rapat triwulanan éta anu mibanda imah ibadah anu lega. Waktu éta nuju pertengahan Pébruari, sarta diputuskeun yén teu aya langkung ti genep minggu deui usum és anu teuas, anu masihan kasempetan hadé ka rahayat pikeun ngiring rapat. Dua belas tempat anu paling penting dipilih pikeun abdi damel salila genep minggu. Abdi kedah masihan sapuluh ceramah, nu merlukeun abdi nyarita dua puluh kali dina saminggu. Ieu ngan masihan abdi satengah poé unggal minggu, nu biasana abdi anggap kacida diperlukeun pikeun ngalalana lima belas atawa dua puluh mil ka tempat pasamoan salajengna.”⁵

GSAM 139Ratusan Jalma Tobat

GSAM 139.1Kebangunan Rohani jeung tobatna ratusan jalma di mana-mana nuturkeun panginjilan doktrin advent, sarta hal ieu kacida katingalina nalika maranéhna ngadeukeutan ahir taun Yahudi 1843 (21 Maret 1844). Dina usum tiris éta, panulis di lemburna—Victor, N.Y.—mimiti ngadéngékeun ngeunaan éta perkara, sarta sanajan yuswa ngan dua belas taun, manéhna narima, saluyu jeung pamahamanana, iman kana kadatangan kadua. Pangaruhna kacida seriusna ka masarakat, henteu ngan di pasamoan, tapi di mana-mana. Waktu éta Victor ngan hiji lembur anu mibanda kira-kira dua ratus jiwa, tapi wewengkon sabudeureunana padet pisan. Salaku hasil tina runtuyan pasamoan anu diayakeun di lembur leutik éta, dilaporkeun aya lima ratus jalma anu tobat.

GSAM 139Kasaksian tina Methodist Year Book

GSAM 139.2Ngeunaan gelombang agung kebangkitan rohani anu nuturkeun jejak proklamasi advent, urang manggihan dina Methodist Year Book yén “salila opat taun ti 1840 nepi ka 1844, aya 256.000 jalma anu tobat di Amérika.” Anu lumaku di Amérika ogé lumaku di nagara-nagara séjén dimana panggero éta disebarkeun. “Kakuatan anu agung ngiringan panginjilan, sarta jiwa-jiwa tobat di mana-mana.” Nalika panggero munggaran ka hidangan kawinan dialamatkeun ka garéja-garéja—“maranéhna anu diundang”—liwat maranéhna éta panggero disebarkeun ka sadayana anu hayang datang sarta ngiring narima kasalametan anu nuju ngantosan rahayat Allah. Naha pesen éta diinjilkeun, dipikadoa, atawa dinyanyikeun dina “lagu-lagu advent,” gerakan anu kuat ti Roh Allah ngiringan karya éta.

GSAM 140Barudak Nginjil di Swédia

GSAM 140.1Dina hubungan ieu urang bakal ningali kumaha Gusti ngalaksanakeun pikeun ngenalkeun proklamasi di nagara-nagara anu hukumna ngalarang ngadakwahkeun nanaon anu sabalikna tina “garéja nagara”. Swédia mangrupikeun salah sahiji nagara éta. Di dinya Gusti ngagunakeun barudak leutik pikeun ngenalkeun karya éta. Anu munggaran tina manifestasi ieu lumangsung dina usum panas taun 1843, di Eksjö, kidul Swédia. Hiji budak awéwé leutik, yuswa lima taun, anu tacan kungsi diajar maca atawa nyanyi, hiji poé, kalayan cara anu kacida seriusna, nyanyi leres hiji kidung Lutheran anu panjang, teras kalayan kakuatan anu gedé ngumumkeun “waktos pangadilan-Na parantos sumping,” sarta ngadorong kulawarga pikeun nyiapkeun diri pikeun pendak sareng Gusti; sabab Anjeunna bakal datang enggal. Nu tacan percaya di kulawarga ngahaturkeun ka Gusti nyuhunkeun rahmat, sarta meunang hampura. Gerakan ieu sumebar ti kota ka kota, barudak séjén ngumumkeun pesen éta. Gerakan anu sarua di antara barudak ogé katingali sabagian di Norwégia jeung Jérman.

GSAM 140“Sumuhun! Kuring Kudu Ngawartakeun”

GSAM 140.2Dina taun 1896, nalika ngayakeun rapat di tujuh belas tempat anu béda di Swédia, abdi ngaliwatan sababaraha tempat dimana barudak kungsi nginjil dina taun 1843, sarta abdi gaduh kasempetan pikeun ngobrol sareng aranjeunna anu kungsi ngadangukeun khotbah, ogé sareng jalma-jalma anu kungsi nginjil nalika maranéhna masih barudak. Abdi nyarios ka salah sahijina, “Anjeun kungsi nginjilkeun warta sumpingna nalika anjeun masih budak?” Anjeunna ngajawab, “Nginjilkeun! Leres, abdi kedah nginjil. Abdi teu nyusun nanaon dina hal éta. Aya kakuatan nu nyerang abdi, sarta abdi ngucapkeun naon nu dipaksa ku kakuatan éta pikeun diucapkeun.”

GSAM 140Boquist jeung Walbom di Örebro, Swédia

GSAM 140.3Di Örebro Län (kabupaten) pagawean ieu sumebar nepi ka jalma-jalma kolot kabawa haté pikeun nyebarkeun warta éta. Tuluy pamaréntah sipil, anu dihasud ku para imam “garéja resmi,” nangkep dua budak lalaki ngora, Walbom umur dalapan belas taun, jeung Ole Boquist umur lima belas taun, bari nyebut yén maranéhna bakal dijadikeun conto pikeun umum. Maranéhna dicambuk tonggongna nu taranjang ku ranting birch, tuluy ditempatkeun di panjara Örebro bari tatu maranéhna nu keur ngocor getih. Sanggeus tatu éta cageur, maranéhna dileupaskeun ti panjara, tuluy dipénta, “Naha anjeun rék eureun ngadakwah doktrin ieu?” Sanajan maranéhna digebug deui ku ranting pikeun kadua kalina, muka deui tatu maranéhna, jawaban nu bisa maranéhna kéngingkeun ngan saukur, “Urang bakal ngadakwahkeun pangajaran nu dipaparin ku Gusti ka urang.” Ngaliwatan perantaraan saurang wanoja paroki kawentar di Örebro, Raja Oscar I ngawartosan ka pamaréntah sangkan ngaleupaskeun budak-budak éta ti panjara, sarta ulah ngaganggu umat éta. Ku kituna, kameunangan pikeun kabeneran kahontal di Swédia.

GSAM 141Kasaksian Boquist

GSAM 141.1Dina Review and Herald, 7 Oktober 1890, aya carita anu pisan pikaresepeun ngeunaan dakwah barudak, anu ditulis ku O. Boquist sorangan. Anjeunna nyarios:—

GSAM 141.2“Dina taun 1843 aya hiji gerakan agama di antara rahayat di Paroki Karlskoga, di Län Örebro. Pamimpin dina gerakan ieu nyaéta barudak jeung nonoman, anu disebut ‘rapare.’ Maranéhna nginjil kalayan kakuatan ilahi, sarta ngumumkeun ka rahayat, kalayan tegas pisan, yén waktos pangadilan Gusti parantos sumping.

GSAM 141.3“Dina usum gugur taun anu sami, abdi, O. Boquist, waktu éta yuswa lima belas taun, babarengan jeung saurang nonoman séjén, Erik Walbom, yuswa dalapan belas taun, kacida kapangaruhan ku kakuatan anu teu katingali ieu nepi ka urang teu tiasa nolakna. Pas urang katarajang ku kakuatan langit ieu, urang mimiti nyarita ka rahayat, sarta ngumumkeun kalayan sora nyaring yén wanci pangadilan geus sumping, bari nunjukkeun ka Yoel 2:28-32 jeung Wahyu 14:6, 7.”

GSAM 141Barudak dina Panglihatan

GSAM 141.4Jalma-jalma ngawartosan ka abdi yén maranéhna anu kapangaruhan ku kakuatan langit éta jadi teu sadar kana sagala hal di sabudeureunana. Aranjeunna sabenerna aya dina panglihatan ti Gusti, sarta nyarita kalayan kakuatan anu mawa pangaruh nu kuat pikeun nyadarkeun. Aranjeunna nyarios yén barudak leutik ieu, nalika keur kapangaruhan éta, bakal nyarita kalayan kakuatan jeung martabat saperti lalaki jeung awéwé déwasa. Janten maranéhna anu ningali éta jadi yakin yén éta téh Gusti nu ngagunakeun maranéhna sacara nabi pikeun nyatakeun kabeneran-kabeneran anu serius ieu. Panulis neraskeun:—

GSAM 142.1“Jalma-jalma ngariung loba pisan pikeun ngadangukeun ka kami, sarta pasamoan kami lumangsung boh beurang boh peuting, sarta hasilna aya kabangkitan agama anu gedé. Budak ngora jeung kolot katarajang ku Roh Allah, sarta maranéhna ngagero ka Gusti pikeun nyuhunkeun rahmat, ngaku dosa-dosana di payuneun Gusti jeung manusa.

GSAM 142.2“Tapi nalika imam di garéja apal kana hal ieu, loba usaha dilakukeun pikeun ngabungkam kami, sarta ngeureunkeun sumanget agama anu keur ngagedur; tapi sagala usaha éta teu aya hasilna. Lajeng sheriff dipénta pikeun nangkep kami, sarta salila genep minggu dilakukeun panyilidikan anu sia-sia pikeun milarian kami di leuweung, ka mana kami geus kabur pikeun nyumput.

GSAM 142.3“Tungtungna, sanajan kitu, kami dipenta hadir di hareupeun pastor garéja. Jumlah urang geus nambahan nepi ka opat puluh nonoman lalaki jeung awéwé nu ngahaturkeun diri di imah pastor, di mana urang diadili dina sidang nu panjang. Kacuali abdi jeung Walbom, sakabéhna diidinan balik ka imahna; tapi urang ditangkep, sarta poé saterusna ditahan di panjara Örebro, di mana urang ditempatkeun babarengan jeung maling di sel 14, siga-siga urang geus ngalakukeun kajahatan gedé.”

GSAM 142Kasaksian Sadulur Awéwé Boquist

GSAM 142.4Dina tanggal 22 Séptémber 1896, sadulur awéwé Boquist, yuswa tujuh puluh dua taun, ngadatangan pasamoan kami di Örebro, sarta nyaritakeun ka kami pangalaman adina; sabab manéhna nyaksian panyiksaan cambuk, panjara, jeung kabébasan adina. Manéhna nyanyikeun pikeun kami kidung anu dinyanyikeun ku Boquist jeung Walbom basa maranéhna leumpang kaluar ti panjara ka sasak di luhur parit nu ngurilingan karaton abad ka-16 éta, nu dipaké jadi panjara taun 1843. Kakuatan gerakan taun 1843 ngiringan kasaksian jeung nyanyian kidung éta. Ditarjamahkeun kana basa Inggris, kidungna kieu:—

GSAM 143Kidung Nu Dipidangkeun ku Boquist jeung Walbom

GSAM 144Panginjil Budak di Karlskoga

GSAM 144.4Hiji bapak di Örebro nyaritakeun ka abdi hiji kajadian di Karlskoga, tempat anjeunna cicing dina taun 1843. Anjeunna nyarios:—

GSAM 144.5“Budak lalaki umur dalapan taun, anu tacan kungsi diajar maca hurupna, mimiti nyaritakeun warta Injil, nyutat loba ayat Kitab Suci. Jalma-jalma nyebut, ‘Budak éta mah pinuh ku Kitab Suci.’ Kaayaan ieu kajadian sanggeus Raja Oscar nyarita ngadukung jalma-jalma anu dianiaya, jadi imam di tempat éta teu bisa mawa budak éta ka pangadilan pikeun ngeureunkeun pagawéanana; tapi manéhna nyarankeun ka balarea pikeun mawa budak éta ka dirina, sarta manéhna bakal ngabuktikeun kabodoan budak éta ngeunaan Kitab Suci.

GSAM 144.6“Di hareupeun balaréa, sang pastur muka buku kidungna, lajeng ménta ka budak éta supaya maca pikeun anjeunna. Budak éta ngajawab, ‘Abdi teu tiasa maca;’ tapi bari ngabalikkeun tonggongna ka sang pastur, manéhna nyanyikeun kidung éta kalayan leres ti mimiti nepi ka tungtung, sedengkeun sang pastur ningali kana buku éta kalayan heran. Imam nyarios ka budak éta, ‘Kawasna anjeun apal sagala hal.’ Budak éta ngajawab, ‘Henteu. Urang henteu salawasna diidinan nyaritakeun sagala anu urang terang.’

GSAM 145.1“Imam teras muka Perjanjian Anyar sarta nyarios ka budak lalaki, ‘Baca pikeun abdi dina ieu.’ Budak lalaki ngajawab, ‘Abdi teu tiasa maca.’ Imam nanya, ‘Naon anu anjeun terang ngeunaan Alkitab?’ Budak lalaki ngajawab, ‘Abdi terang aya hiji ayat anu kecap sareng aya opat belas kali di jerona.’ Imam ngomong, ‘Henteu! euweuh téks sapertos kitu dina Alkitab.’ Budak éta ngomong, ‘Naha anjeun daék maca Wahyu 18:13 pikeun abdi?’ ‘Sumuhun,’ saur imam. Nalika anjeunna maca, jalma-jalma ngitung, sarta leres kecap sareng aya opat belas kali, sarta di antarana aya ‘iketan jiwa-jiwa manusa.’ Jalma-jalma sorak, ‘Aya! Aya! Budak éta leuwih nyaho ngeunaan Alkitab tibatan pastur!’ Karasa isin pisan, pastur éta eureun ngomongkeun éta perkara, sarta sanggeus éta ninggalkeun jalma-jalma tanpa diganggu deui.”

GSAM 145.2Janten, tina sungut barudak Gusti ngukuhkeun kecap-Na, sareng ku cara anu éndah ieu Anjeunna nganteurkeun kabeneran-Na ka ceuli rahayat anu hukumna ngalarang nyebarkeun doktrin salian ti “agama resmi.”

GSAM 145Kurnia Roh Anu Patali jeung Warta

GSAM 145.3Henteu ngan di Swédia wungkul Gusti, dina hubungan jeung gerakan advent, nyarita ka rahayat-Na ngaliwatan kurnia Roh-Na. Di Skotlandia, di Inggris, ogé di Amérika, Gusti parantos ngawartosan rahayat-Na ku wahyu husus.

GSAM 145Panglihatan William Foy

GSAM 145.4Dina taun 1842 aya saurang lalaki nu atikanana hadé nu ngaranna William Foy, nu cicing di Boston, Mass., sarta manéhna téh saurang panyatur nu fasih. Manéhna téh urang Baptist, tapi keur nyiapkeun diri pikeun ditahbiskeun jadi pandita Episkopal. Gusti kalayan rahmat masihan manéhna dua panglihatan dina taun 1842, hiji dina tanggal 18 Januari, sarta hiji deui dina tanggal 4 Pébruari. Panglihatan-panglihatan éta miboga bukti anu jelas yén éta téh manifestasi sajati ti Roh Allah. Anjeunna diundang ti hiji tempat ka tempat séjén pikeun nyarita di mimbar, henteu ngan ku umat Episkopal, tapi ogé ku umat Baptis jeung denominasi séjén. Nalika anjeunna nyarita, anjeunna sok maké jubah pandita, saperti anu dipaké ku para pandita di garéja éta dina ibadahna.

GSAM 146.1Panglihatan Bapak Foy nyaritakeun ngeunaan datangna Kristus anu geus caket, lalampahan rahayat Allah ka kota sawarga, bumi anyar, jeung kamulyaan kaayaan nu geus ditebus. Ku sabab mahér basa jeung miboga kamampuhan ngagambarkeun anu saé, manéhna nyieun sensasi di mana waé manéhna angkat. Dina undangan, manéhna indit ti kota ka kota pikeun nyaritakeun hal-hal ajaib anu geus katingali ku manéhna; sarta pikeun nampung balaréa anu loba pisan anu kumpul pikeun ngadangukeun manéhna, aula-aula gedé disadiakeun, di mana manéhna nyaritakeun ka rébuan jalma naon anu geus dipidangkeun ka manéhna ngeunaan dunya langit, kaéndahan Yerusalem Anyar, jeung ngeunaan pasukan malaikat. Nalika manéhna ngagambarkeun kanyaah lemes tur welas asih Kristus ka para jalma dosa miskin, manéhna ngadorong nu tacan percaya pikeun néangan Gusti, sarta loba nu ngaréspon kana paménta lemesna.

GSAM 146Panglihatan Tilu Léngkah

GSAM 146.2Padamelanana lumangsung nepi ka taun 1844, deukeut kana ahir dua rébu tilu ratus poé. Lajeng anjeunna dipasihan deui wahyu ti Roh Suci,—panglihatan katilu, hiji panglihatan anu teu dipikaharti ku anjeunna. Dina panglihatan ieu, anjeunna dipidangkeun jalur jalanna umat Gusti nepi ka kota sawarga. Anjeunna ningali hiji panggung ageung, atawa undakan, anu dieusi ku réa pisan jalma. Kadang-kadang aya jalma nu ragrag ngaliwatan platform ieu nepi ka teu katingali deui, sarta ngeunaan jalma éta ka anjeunna diwartoskeun, “Murtad.” Tuluy anjeunna ningali rahayat naék ka undakan kadua atawa platform kadua, sarta aya ogé di dinya nu ragrag ngaliwatan platform nepi ka teu katingali deui. Tungtungna mucunghul hiji platform katilu, anu ngahontal nepi ka gerbang kota suci. Hiji rombongan ageung ngariung jeung maranéhna anu geus maju ka platform ieu. Kusabab anjeunna ngarepkeun Gusti Yesus bakal sumping dina waktu anu singget pisan, anjeunna teu nyadar yén aya pesen katilu anu bakal nuturkeun pesen kahiji jeung kadua tina Wahyu 14. Ku kituna, panglihatan éta jadi teu bisa dijelaskeun ku anjeunna, sarta anjeunna eureun nyarita di hareupeun umum. Saatos ahirna periode nubuat, dina taun 1845, anjeunna ngadangu batur nyaritakeun deui panglihatan anu sarua, kalayan katerangan yén “pesan kahiji jeung kadua geus dipasihkeun, sarta aya pesen katilu anu bakal nuturkeun.” Teu lila sanggeus éta, Bapak Foy gering teras pupus.

GSAM 147.1Kalayan manifestasi kakuatan Gusti sapertos kitu dina panginjilan ngeunaan datangna-Na “di panto”, sarta kalayan kabagjaan rébuan jalma anu balik ti dosa pikeun ngabdi ka Gusti jeung ngantosan datangna-Na, rahayat jadi dua kali lipat yakin yén ieu téh saéstuna pesen Gusti ka dunya.

GSAM 147.2Tapi 21 Maret 1844 sumping teras kaliwat, sareng Gusti henteu sumping. Sanajan kitu, kayakinan jalma-jalma anu satia sareng wijaksana nyaéta yén maranéhna parantos ngalaksanakeun luyu sareng kahayang Gusti, sareng dina waktuna sadayana bakal janten jelas.