Bab 1 — Panganteur

GSAM 21.1NALIKA urang nyarioskeun ngeunaan kadatangan kadua Kristus, urang keur nyabak hiji téma anu sabenerna geus jadi pangarep-arep rahayat Allah ti saprak pangusiran kolot munggaran urang ti taman Éden. Dina kecap ka oray, yén turunan awéwé bakal ngaruksak sirahna, aya jaminan yén pamustunganana bakal datang hiji nu mulangkeun kaayaan, anu bakal ngéléhkeun panindasan Setan, sarta ngawujudkeun kahayang Allah di bumi. Anggapanana nyaéta yén Adam jeung Hawa nyangka yén pagawean ieu bakal gancang pisan dilaksanakeun, sarta turunan langsung ti maranéhna bakal jadi nu meunang. Sanajan kitu, dina rencana Gusti, jangji ngeunaan Jurusalamet tina karuksakan anu katingali éta ngawengku sagala nu ti harita geus dimekarkeun dina palaksanaan “tujuan jeung rahmat-Na sorangan, anu geus dipasihkeun ka urang dina Kristus Yesus saméméh dunya dimimitian.”¹

GSAM 21.2Lamun Adam jeung Hawa langsung dibéré gambaran ngeunaan sangsara jeung kasangsaraan anu bakal ngeusian dunya salila jaman-jaman panjang antara karuksakan jeung pamulihanana, kasedihan maranéhna moal tiasa ditanggung. Allah di sawarga, dina rahmat jeung welas asihna anu lemes, nyumputkeun gambaran éta ti maranéhna, ngantepkeun maranéhna ngajaga harepan anu manis yén maranéhna bakal gancang dibebaskeun kana kabébasan mulya barudak Allah. Ngabayangkeun yén panyalametan geus caket sacara alami bakal nyurung maranéhna pikeun leuwih sumanget dina nyiapkeun diri pikeun nyanghareupan kajadian éta.

GSAM 22.1Kitu ogé kaayaanana ka umat Allah dina sagala generasi saprak jaman Adam. Aranjeunna yakin yén hiji kajadian anu ageung jeung penting bakal lumangsung engké—yén Kristus bakal antukna sumping jeung ngadegkeun karajaan-Na. Aranjeunna ogé, siga Adam jeung Hawa, yakin yén kajadian éta geus deukeut, sarta, siga maranéhna, teu nyadar naon anu bakal kajadian antara jaman maranéhna jeung kajadian éta; upama henteu kitu, maranéhna bisa waé putus asa dina usaha ngahontal tujuan hadiah.

GSAM 22.2Pikiran ieu tiasa diilustrasikeun ku ngagunakeun kajadian-kajadian anu lumangsung dina wangun panemuan-panemuan ageung. Jalma-jalma anu ngamimitian éta panemuan, sanajan maranéhna henteu sadar, sabenerna keur ngalaksanakeun kahayang Gusti; tapi maranéhna kabawa ku ideu-ideu anu teu salawasna saluyu jeung téori sorangan anu nyurung maranéhna pikeun bertindak.

GSAM 22Pangaruh Jauh Penemuan Columbus

GSAM 22.3Montgomery, dina American History-na, édisi² taun 1902, kaca 8, 9, nyarioskeun ngeunaan téori anu nyurung Columbus ngamimitian palayaranana, jeung palaksanaan rencanana pikeun ngahontal Hindia Wétan ku ngalayaran ka kulon, nyarios:—

GSAM 22.4“Columbus nyangka yén manéhna bisa ningkatkeun proyék Raja Portugis. Manéhna yakin pisan yén aya jalan anu leuwih pondok jeung leuwih hadé pikeun ngahontal Hindia tibatan jalur anu geus ditandaan ku Diaz. Rencana pelaut Génoa [Columbus] téh wani pisan sarta asli. Tinimbang ngalayar ka wétan, atawa ka kidul jeung wétan, manéhna ngusulkeun ngalayar langsung ka kulon. Manéhna yakin boga tilu alesan anu kuat tur jelas pikeun ngalaksanakeun éta usaha: Kahiji, saperti dina géografi pangalusna jamanana, Columbus yakin yén bumi téh lain datar sakumaha nu disangka ku kalolobaan jalma, tapi mangrupa bal. Kadua, manéhna nganggap yén buana éta leuwih leutik tibatan sabenerna, sarta kalolobaanana daratan tinimbang cai. Katilu, sabab manéhna teu nyaho nanaon, jeung teu nyangka nanaon, ngeunaan ayana buana Amérika atawa Samudra Pasifik, manéhna ngabayangkeun yén basisir Asia atawa Hindia aya pas di sabalikna Spanyol jeung basisir kulon Éropa. Jarak sakabéhna pikeun nepi ka Cipango, atawa Jepang, manéhna ngira-ngira sigana moal leuwih ti kira-kira opat rébu mil.

GSAM 23.1“Rencanana kieu: manéhna bakal indit ti Éropa; ngarahkeun parahuna ka kulon ka arah Jepang, sarta nuturkeun kurva buana nepi ka manéhna nepi ka naon anu dipilari. Pikeun manéhna éta katingalina pasti jeung basajan kawas lalat nu ngurilingan apel.

GSAM 23.2“Lamun hasil dina ékspédisi éta, manéhna bakal boga kaunggulan anu gedé pisan: Manéhna bakal asup ka Hindia langsung ngaliwatan panto hareup, tinimbang ngahontalna ku cara muter-muter, jeung ngaliwatan lawang sampingan, saperti anu kudu dipigawé ku urang Portugis.

GSAM 23.3“Urang ningali yén jalma ieu, anu ngartos matematika praktis, géografi, jeung navigasi sarua hadéna jeung saha waé dina jamanana, leres dina hal kahiji—bentuk bumi—tapi salah pisan dina dua hal séjén.

GSAM 23Kasalahan Nu Mujur

GSAM 23.4“Tapi, anéhna, kasalahanana dina hiji hal malah jadi pitulung pikeun manéhna. Kasalahan anu dilakukeunana ngeunaan jarak téh kacida untungna. Lamun Columbus ngitung leres ukuran buana jeung jarak lalampahan saperti kitu, sigana manéhna moal ngalayar, sabab manéhna bakal langsung ningali yén rute Portugis anu diusulkeun téh leuwih pondok tur leuwih mirah. Deui, lamun manéhna bisa ngabayangkeun atawa ku cara naon waé nyangka yén buana Amérika aya pas di hareupeun jalanna, éta sorangan meureun moal nyurung manéhna pikeun ngamimitian lalampahan panalungtikan, sabab tujuanana lain pikeun manggihan nagara anyar, tapi hiji jalan anyar ka nagara anu geus aya.”

GSAM 23Harepan agung jaman-jaman

GSAM 23.5Ku kituna, umat Allah salila jaman geus miboga harepan kana datangna Kristus di payuneun maranéhna “siga jangkar pikeun jiwa, anu pasti tur ajeg.”³ Sanajan mindeng di tengah kasedihan jeung sangsara maranéhna ngarasa nyeri sarta ngagero, “Sakumaha lami deui, Ya Gusti, saméméh panyalametan sumping?” tapi maranéhna tetep maju, sarta siga Paulus geus nyarios jeung masih nyarios, “Naon pangharepan urang, atawa kabagjaan, atawa makuta kabungahan? Naha lain anjeun ogé anu bakal aya di payuneun Gusti urang Yesus Kristus nalika anjeunna sumping?”⁴

GSAM 24Paulus Disangga ku Harepan

GSAM 24.1Sababaraha conto kakuatan pangrojong harepan ieu dina hubungan ieu cukup waé. Nalika Paulus diadili di payuneun Felix, sarta diidinan nyarita pikeun dirina sorangan, anjeunna nyarios, “Numutkeun jalan anu maranéhna sebut sesat, kuring ngabakti ka Allah karuhun kuring, percaya kana sagala anu ditulis dina Hukum jeung Kitab Para Nabi; sarta kuring boga harepan ka Allah, anu maranéhna sorangan ogé ngaku, yén bakal aya kabangkitan jalma nu maot, boh nu bener boh nu salah.”⁵

GSAM 24.2Dina pleidoina anu mahér nalika dibawa ka payuneun Agrippa, Paulus nyarios, “Ayeuna abdi nangtung di payuneun anjeun pikeun dihakimi alatan harepan kana jangji anu dipasihkeun ku Allah ka bapa-bapa urang; jangji éta anu diarep-arep ku dua belas suku urang, anu terus-terusan ngawula ka Allah peuting jeung beurang. Ku sabab harepan éta, Raja Agrippa, abdi dituduh ku urang Yahudi. Kunaon anjeun nganggap mustahil yén Allah tiasa ngahudangkeun nu maot?”⁶ Nalika antukna anjeunna aya di Roma pikeun hadir di payuneun Kaisar, anjeunna nyarios ka urang Yahudi, “Ku harepan Israil abdi diiket ku ranté ieu.”⁷

GSAM 24.3Paulus nyarios sacara bébas ngeunaan harepan éta dina suratna ka Titus: “Sabab rahmat Allah anu mawa kasalametan parantos nembongan ka sakumna manusa, ngajar urang sangkan nampik kabaktakan jeung kahayang dunya, urang hirup kalayan wijaksana, adil, jeung saleh di dunya ayeuna, bari ngantosan harepan anu mujur tur nembonganana anu mulya ti Allah Agung jeung Jurusalamet urang Yesus Kristus.”⁸

GSAM 24Petrus Kabungah dina Harepan

GSAM 24.4Petrus nyarioskeun ngeunaan harepan anu sami kieu: “Teranglah Allah sareng Rama Gusti urang Yesus Kristus, anu nurutkeun rahmat-Na anu loba parantos ngalahirkeun urang deui kana harepan anu hirup ku kebangkitan Yesus Kristus ti antara nu maot, kana warisan anu teu bisa rusak, teu kotor, sareng anu teu layu, disimpen di sawarga pikeun anjeun, anu dijaga ku kakuatan Allah ku iman pikeun kasalametan anu siap diungkabkeun dina waktos panungtungan. Anu jadi kabagjaan anjeun anu gedé, sanajan ayeuna pikeun sawatara waktos anjeun aya dina kasedihan ku rupa-rupa cobaan: sangkan ujian iman anjeun, anu leuwih mulia tibatan emas anu bisa binasa, sanajan diuji ku seuneu, bisa kapanggih pikeun pujian, hormat, jeung kamulyaan dina mucunghulna Yesus Kristus.”⁹

GSAM 25Tujuan Gusti dina Nyiptakeun

GSAM 25.1Kitab Suci ngungkabkeun tujuan Allah dina nyiptakeun dunya; sarta tina kecap nubuat urang ogé diajar ngeunaan rencanana ngeunaan mangsa nu bakal datang: “Kieu saur Gusti nu nyiptakeun langit, Allah sorangan nu ngabentuk bumi jeung nyiptakeunana; Anjeunna geus ngadegkeunana, Anjeunna nyiptakeunana lain pikeun sia-sia, Anjeunna ngabentukna pikeun diami.”¹⁰ Saatos anjeunna ngabentukna, anjeunna masrahkeunana ka manusa. Nu nyerat mazmur nyarios, “Langit, malah langit-langit, kagungan Gusti; tapi bumi parantos dipasihkeun ka barudak manusa.”¹¹ Tapi nalika anjeunna masrahkeunana ka manusa, manusa éta leres, sakumaha diungkabkeun ku jalma wijaksana, “Ngan ieu nu kuring mendakan, yén Allah parantos nyiptakeun manusa leres; tapi maranéhna geus néangan loba panyilidikan.”¹²

GSAM 25.2Urang maca ngeunaan cara Gusti ngatur umat manusa, yén “nalika Anjeunna misahkeun putra-putra Adam, Anjeunna netepkeun wates-wates bangsa nurutkeun jumlah barudak Israil,”¹³ nya éta nurutkeun jumlah Israil sajati anu engkéna bakal dikumpulkeun di bumi salaku warga karajaan-Na nu bakal datang. Éta diungkabkeun ku Paulus dina kecap-kecap ieu: “Gusti ... parantos nyiptakeun sakumna bangsa manusa tina hiji getih pikeun cicing di sakuliah beungeut bumi, sarta parantos netepkeun waktos-waktos anu parantos ditangtukeun sateuacanna, jeung wates-wates tempat cicingna; supaya maranéhna néangan Gusti, upami meureun maranéhna bisa ngarasa sanggeus néangan-Na, sarta manggihan-Na, sanajan Anjeunna henteu jauh ti masing-masing urang; sabab dina Anjeunna urang hirup, sarta obah, sarta aya.”¹⁴ Nalika tujuan aslina ngeunaan bumi ieu dilaksanakeun, “masyarakat anjeun ogé bakal sadayana bener.”¹⁵ Deui disebutkeun ngeunaan maranéhna dina kaayaan éta, “Nu cicing di jerona moal nyarios, Abdi gering: masarakat nu cicing di jerona bakal dihampura kasalahanana.”¹⁶ Éta bakal janten waktos nalika “nu lemah lembut bakal meunang warisan bumi; sarta bakal bungah dina kabeungharan karapihan.”¹⁷

GSAM 26Datangna Kristus Kadua Sanés Carita Kosong

GSAM 26.1Dina surat kadua Petrus disebutkeun yén “urang henteu nuturkeun dongéng-dongéng nu dirancang pinter basa urang ngawartosan ka anjeun ngeunaan kakuatan jeung datangna Gusti urang Yesus Kristus, tapi urang nyaksian langsung kamulyaan-Na. Sabab Anjeunna nampi hormat jeung kamulyaan ti Allah Rama, basa sora sapertos kieu sumping ka Anjeunna ti kamulyaan anu luhung: Ieu Putra nu dipikacinta ku Abdi, nu dipikaresep ku Abdi. Jeung sora ieu anu ti sawarga urang kadéngé, basa urang aya jeung anjeunna di gunung suci. Urang ogé boga kecap nubuat anu leuwih pasti, anu hadé pisan lamun maraneh merhatikeunana, siga cahaya anu caang di tempat poék, nepi ka poe caang sarta bentang isuk-isuk naék di haté maraneh.”¹⁸

GSAM 26.2Dina kitab suci ieu rasul nyebutkeun kana pangrobahan wujud di gunung salaku bukti datangna Kristus kadua kalina. Sateuacan kajadian ieu Jurusalamet urang parantos nyarios ka para rasulna, “Aya sababaraha urang nu nangtung di dieu, anu moal ngarasakeun paéh dugi maranéhna ningali Putra Manusa datang dina karajaanana”¹⁹ — sakumaha kacatet ku Lukas, “Aya sababaraha urang nu nangtung di dieu, anu moal ngarasakeun paéh dugi maranéhna ningali karajaan Allah.”²⁰

GSAM 26.3Jangji ieu kacumponan sacara harfiah dina pangrobahan wujud éta sorangan. Dina “panglihatan” di gunung maranéhna ningali Yesus dimulyakeun, sakumaha anjeunna bakal muncul nalika datang dina karajaan-Na. Maranéhna ningali Elias (Elia), anu diangkat ka sawarga tanpa ngarasakeun paéh, ngawakilan jalma-jalma anu bakal dirobah—ti fana jadi abadi—“dina sakeudeung, dina kedip panon,” nalika Gusti datang.²¹ Aya ogé Musa, anu geus maot, ngawakilan jalma-jalma anu bakal dihirupkeun deui tina paéh pikeun patepung jeung Gusti. Janten dina “panglihatan” ieu maranéhna nyaksian Kristus sumping dina karajaan-Na, sakumaha anu geus dijangjikeun ka maranéhna.

GSAM 27Ramalan: Kecap Nu Leuwih Pasti

GSAM 27.1Sanajan para rasul geus ningali pintonan mulya éta di gunung pangrobahan, sarta geus ngadéngé sora ridho Gusti, rasul Petrus negeskeun: “Urang gaduh kecap nubuat anu leuwih pasti.” Ku pernyataan ieu manéhna henteu ngaleutikan naon anu maranéhna tingali jeung déngé dina kasempetan anu teu bisa poho éta. Maranéhna lajeng ngadéngé sora Gusti sakali, tapi dina garis-garis utama nubuat anu ngalegaan nepi ka kadatangan kadua Kristus, urang gaduh sora Gusti anu sering diulang-ulang. Saéstuna, unggal ramalan nubuat anu pasti anu kacumponan atawa kacatet dina sajarah téh sora Gusti pikeun urang. Kudu dina harti ieu kecap nubuat téh “leuwih pasti.” Revised Version narjamahkeunana jadi “dijadikeun pasti.” Nubuat éta dijadikeun pasti ku unggal spésifikasi anu kacumponan. Unggal kajadian anu diramalkeun, nalika kacumponan, jadi jaminan yén kajadian-kajadian séjén anu diramalkeun pasti bakal kajadian.

GSAM 27Sipat Nubuat

GSAM 27.2Kasaksian di handap ieu ti para ahli Alkitab kasohor ngeunaan hakekat nubuat téh kacida kuatna:—

GSAM 27.3Thomas Newton nyatakeun yén “ramalan téh sajarah anu dicaritakeun saméméhna jeung diringkes; sajarah téh ramalan anu kacumponan jeung dimekarkeun. Ramalan bohong geus aya di dunya; tapi sagala kalicikan jeung kajahatan manusa jeung sétan teu bisa ngahasilkeun ramalan saperti anu kacatet dina Kitab Suci.”

GSAM 27.4Sir Isaac Newton nyaksian yén “ngadéngékeun ka para nabi téh ciri dasar tina garéja anu sajati.”

GSAM 27.5Dr. A. Keith nyarios yén “ramalan téh sarua jeung sagala mujijat, sarta ku sorangan geus mujijat.... Ngan sora Nu Maha Kawasa nu bisa nyauran nu maot kaluar tina kubur,—ngan sora Nu Maha Nyaho nu bisa nyaritakeun sagala nu disumputkeun dina mangsa nu bakal datang nu poék, nu keur manusa mah kawas imah-imahna nu maot teu bisa ditembus,—sarta duanana sarua téh sora Gusti.”

GSAM 28.1Matthew Henry nyarios yén “dina waktos Gusti, anu mangrupa waktos anu pangsaéna, sareng dina cara Gusti, anu mangrupa cara anu pangsaéna, nubuat pasti bakal kacumponan. Unggal kecap Kristus kacida murni, ku kituna kacida pasti.”

GSAM 28Tujuan Nubuat

GSAM 28.2Urang tiasa diajar tina kecap Kristus ka para rasulna hiji tujuan Gusti dina masihan nubuat. Nyarios sacara nubuat ngeunaan hal-hal anu bakal kajadian dina karir Yudas, anjeunna nyarios, “Kuring nyaritakeun ka anjeun saméméhna, sangkan nalika éta kajadian, anjeun tiasa percaya yén Kuring téh Anjeunna.”²²

GSAM 28.3Gusti ogé nyarios ngaliwatan nabi Yesaya, “Abdi téh Allah, sarta teu aya nu sajajar sareng abdi, nu ngawartosan tungtung ti mimiti, sarta ti jaman baheula ngeunaan hal-hal nu can kajadian, nyarios, Rancangan abdi bakal tetep, sarta abdi bakal ngalaksanakeun sagala kahayang abdi.”²³

GSAM 28.4Deui, “Kuring geus ngumumkeun hal-hal baheula ti mimiti, sarta éta geus kaluar tina sungut kuring, sarta kuring geus nembongkeunana; kuring ngalakukeunana sacara dadakan, sarta éta kajadian.... Kuring malah ti mimiti geus ngumumkeunana ka anjeun; saméméh éta kajadian kuring geus nembongkeunana ka anjeun; supaya anjeun ulah nyebut, Bénda sembahanku nu ngalakukeun éta, sarta patung ukiranku jeung patung lelehanku nu maréntahkeunana. Anjeun geus ngadéngé, tingali sadayana ieu; naha anjeun moal ngumumkeunana? Kuring geus nembongkeun ka anjeun hal-hal anyar ti waktos ieu, nyaéta hal-hal nu disumputkeun, anu anjeun tacan nyaho. Hal-hal éta diwangun ayeuna, lain ti mimitina; malah saméméh poé anjeun ngadéngé éta, supaya anjeun moal nyarios, Tingali, kuring geus nyaho éta.”²⁴

GSAM 28.5Ti basa ieu katingali kakuatan kacumponan nubuat minangka bukti asal ilahi tina nubuat, ogé minangka pintonan kakuatan Gusti di luhur sakabéh dewa-dewa bangsa kafir. Ogé katingali tina kecap-kecap ieu yén nubuat nyepeng tempat anu kacida pentingna dina Kitab Suci kabeneran. Ku sabab kanyataan-kanyataan ieu leres, matak héran yén loba jalma masihan perhatian saeutik atawa henteu aya pisan kana diajar bagian-bagian nubuat dina Kitab Suci nu Suci.

GSAM 29Ramalan Henteu Disegel

GSAM 29.1Anu teu apal nyebut yén maranéhna teu boga élmu, ku kituna teu bisa ngartos ramalan-ramalan. Di sisi séjén, loba jalma nu atikan, komo sabagian di antarana ti kalangan palayanan agama, nyebut: “Ramalan-ramalan téh disegel, sarta teu bisa dipikaharti. Urang sadayana terang yén Kitab Wahyu téh hiji kitab nu disegel.”

GSAM 29.2Dina Kitab Wahyu, Yohanes nu dipikacinta dibéré paréntah husus ulah nyegel buku éta.²⁵ Ogé dina buku ieu diucapkeun berkah ka aranjeunna nu “ngadéngé kecap-kecap nubuat ieu, sarta ngajaga hal-hal nu ditulis di jerona.”²⁶ Kumaha bisa hal-hal anu aya dina buku anu disegel dijaga lamun éta henteu, sarta teu bisa, dipikaharti? Gusti nyarios ngaliwatan Musa, “Hal-hal rusiah téh kagungan Gusti Allah urang; tapi hal-hal anu geus diwaharkeun téh kagungan urang jeung barudak urang salawasna, supaya urang bisa ngalaksanakeun sakabéh kecap hukum ieu.”²⁷

GSAM 29.3Yén Gusti ngarancang nubuat-nubuat Daniel supaya bisa dipikaharti kaciri tina kecap-Na ka murid-murid-Na ngeunaan éta. Urang maca: “Jadi lamun aranjeun ningali kabejatan karuksakan anu diomongkeun ku nabi Daniel nangtung di tempat suci (saha waé anu maca, hayu manéhna ngartos),”²⁸ nu ampir nyebutkeun, Ngartos Daniel nabi.

GSAM 29.4Gusti nembongkeun kalepatan tina klaim yén nubuat teu tiasa dipikaharti, dina kecap-kecap ieu: “Panglihatan sadayana geus jadi ka anjeun kawas kecap-kecap hiji kitab nu disegel, nu dipasrahkeun ku jalma-jalma ka hiji nu arif, bari nyarios, Maca ieu, punten, teras manéhna ngawaler, Abdi teu tiasa, sabab ieu disegel. Kitab éta lajeng dipasrahkeun ka nu teu arif, bari disaur, Maca ieu, punten, teras manéhna ngawaler, Abdi teu arif. Ku sabab éta Gusti nyarios, Kusabab rahayat ieu ngadeukeutan ka Kami ku sungutna, sarta ku biwirna ngahormat ka Kami, tapi haténa jauh ti Kami, sarta ajén ka Kami diajarkeun ku paréntah manusa; ku kituna, tingali, Kami bakal ngalakukeun hiji karya anu ajaib di antara rahayat ieu, nya éta hiji karya anu ajaib jeung hiji kaajaiban: sabab kabijaksanaan jalma-jalma wijaksana maranéhna bakal leungit, sarta pamahaman jalma-jalma pinter maranéhna bakal disumputkeun.”²⁹ Lamun rahayat anu disebat ku nabi di dieu nuturkeun kecap nubuat anu pasti, maranéhna moal ngalantur jauh tina hukum Gusti, sarta ngagantikeun paréntah-Na ku paréntah manusa.

GSAM 30Ramalan Henteu tina Interpretasi Pribadi

GSAM 30.1Henteu kusabab ramalan mibanda harti anu jero, disumputkeun, atawa misterius nepi ka loba jalma teu ngartosna. Rasul Petrus parantos nyarioskeunana, “Nyaho heula ieu, yén euweuh ramalan dina Kitab Suci anu jadi interpretasi pribadi.³⁰ Sabab ramalan téh henteu datang dina jaman baheula ku kahayang manusa; tapi jalma-jalma suci ti Allah nyarita sakumaha maranéhna digerakkeun ku Roh Suci.” Tina basa ieu écés disiratkeun yén nu penting pikeun ngartos ramalan téh nyaéta nampa roh éta nu nyarita ngaliwatan para nabi. Ngeunaan roh éta, nu dijangjikeun ka saha waé nu néanganana, ditulis, “Manéhna bakal nungtun anjeun kana sagala kabeneran.”³¹

GSAM 30Ramalan Nu Kacumponan

GSAM 30.2Dina ulikan ngeunaan nubuat aya sababaraha fakta anu kedah salawasna diémutan: Gusti, anu teu aya kasalahan, nyaéta pangarang nubuat, sareng nalika waktuna sumping pikeun kacumponan hiji ramalan, kajadian anu diramalkeun éta pasti bakal lumangsung. Salajengna, sabab Gusti, anu miboga kakuatan pikeun ningali sateuacanna naon anu bakal dipigawé ku manusa, netepkeun hiji waktos nalika hiji hal bakal kajadian, nalika waktos éta sumping, kacumponan nubuat anu sajati bakal kapanggih. Dina kecap séjén, kacumponan palsu tina ramalan dina waktos nu ditangtukeun pikeun nu sajati téh mustahil. Sasuai jeung prinsip ieu, urang tiasa nyarios, nalika waktuna Gusti sumping pikeun méré pesen kabeneran ka dunya, pesen éta salawasna mucunghul.

GSAM 30.3Dina hiji waktos, nalika panulis parantos masihan ceramah ngeunaan kacumponan ramalan, saurang nu teu percaya nu hadir maju teras nyarios, “Abdi kedah ngucapkeun wilujeng ka anjeun para juru tafsir ramalan sabab kacida untungna. Dina diajar sajarah, anjeun siga gampang pisan mendakan hal nu pas pisan jeung ramalan.” “Sumuhun,” jawab kami, “éta cocog sabab memang dijieun sangkan cocog. Lamun anjeun angkat ka toko sarung leungeun pikeun mésér hiji pasang sarung leungeun, naha anjeun moal ngarepkeun manggihan nu pas jeung leungeun anjeun?” Anjeunna ngajawab, “Tangtos abdi ngarepkeun, sabab éta dijieun sangkan pas.” “Janten,” saur panulis, “Gusti nu nyaho pasti naon nu bakal dipigawé ku manusa, parantos nyieun ramalan ngeunaan maranéhna, sarta nalika jalma-jalma éta muncul dina kancah lampah, sarta ngalakukeun persis hal-hal nu parantos diramalkeun, sajarahwan sajati nyatet lampah maranéhna, nu lamun dibandingkeun jeung ramalan éta, cocog pisan.”

GSAM 31Ramalan téh Cahaya di Poék

GSAM 31.1Rasul Petrus nyarios yén urang kedah merhatikeun nubuat sapertos cahaya anu sumebar di tempat poék. Tanpa lampu nubuat, masa depan bakal jadi poék pisan. Tujuan cahaya nyaéta pikeun ngusir poék—lamun keur lalampahan di tempat poék, pikeun némbongkeun jalan, sarta némbongkeun jalanna sacara jelas, sangkan nu lalampahan bisa, léngkah demi léngkah, ningali jeung milih jalan. “Firman-Na,” saur pangarang mazmur, “nyaéta lentera pikeun suku abdi, sareng cahaya pikeun jalan abdi.”³² Jalma wijaksana nyarios, “Lalampahan jalma nu bener téh siga cahaya nu caang, nu beuki caang nepi ka poé nu sampurna.”³³ Ku kituna katingali, nalika urang ngalir dina arus waktu, yén kecap Gusti, utamana dina kacumponan nubuatna, bakal muka beuki loba, ngajadikeun leuwih écés ka murid Alkitab yén manéhna pasti aya dina jalur nu nuju ka cahaya langgeng jeung poé langgeng.

GSAM 31Tilu Kajadian Utama ti Eden nepi ka Ahir

GSAM 31.2Lamun mertimbangkeun jalur rahayat Gusti ti Eden nepi ka tungtung, dina cahaya Kitab Suci, aya tilu kajadian anu kacida menonjolna. Anu kahiji nyaéta rawuhna Kristus munggaran, inkarnasi, datangna Immanuel, Allah anu nembongan dina daging; anu kadua, Réformasi Agung sanggeus Jaman Poék—1260 taun panindasan, nalika kecap Gusti ampir sakabéhna dijauhkeun ti masarakat umum—nyaéta rawuhna garéja kaluar tina kaayaan gurun, sarta nempatkeun Kitab Suci di tempat dimana sadayana tiasa maca jeung nyaho kahayang-Na; katilu, kadatangan kadua Gusti urang pikeun ngawanohkeun jaman pamulihan sagala hal anu diomongkeun ku lisan sakabéh nabi-nabi suci-Na ti saprak dunya dimimitian; ieu pikeun nutup “konflik jaman,” konflik antara dosa jeung kabeneran, pikeun ngawanohkeun jaman kamulyaan, anu jadi tujuan sagala jaman.

GSAM 32Ramalan Masihan Tanda-tanda ka Ahir

GSAM 32.1Ku merhatikeun kecap nubuat anu pasti sapertos cahaya anu nungtun léngkah-léngkah urang, anu ngungkabkeun ka urang jalan anu leres ngaliwatan poék, teu aya cara séjén iwal urang bakal manggihan jalur anu écés ditandaan dina kecap nubuat sapanjang aliran waktos nepi ka kadatangan kadua Kristus. Ku sabab kitu, jalma-jalma anu nuturkeun cahaya nubuat sacara saksama moal ngan saukur ngakuan tanda-tanda yén poé agung geus caket, tapi ogé bakal ngakuan karya Gusti anu terus maju dina pesen kabeneran pikeun nyiapkeun umat manggihan anjeunna kalayan karapihan nalika anjeunna sumping.

GSAM 32.2Sedengkeun Kitab Suci nyatakeun yén poé Gusti bakal sumping ka balarea siga “maling di peuting,”³⁴ éta ogé nyarioskeun ka jalma-jalma anu nangtung dina pasamoan Gusti, “Anjeun sadaya, dulur-dulur, henteu aya di jero kalangkang poék, sahingga poé éta moal nyerang anjeun siga maling. Anjeun sadaya téh barudak cahaya, sarta barudak poé.”³⁵

GSAM 32Émut Pituduh Gusti

GSAM 32.3Dina nginget pituduh Gusti dina gerakan advent, saé pikeun dicatet yén salawasna janten rancangan Gusti sangkan umat-Na émut kana manifestasi pangayoman jeung kakuatan-Na pikeun maranéhna. Dina masihan alesan kunaon Israil ngajauhan Gusti, pemazmur nyarios, “Aranjeunna poho ka Gusti Jurusalametna, anu parantos ngalakukeun hal-hal ageung di Mesir; karya-karya ajaib di tanah Ham, jeung hal-hal anu matak sieun di sisi Laut Beureum.”³⁶ Lamun éta hadé pikeun Israil pikeun nginget pituduh Gusti ka maranéhna, naha éta ogé henteu hadé pikeun urang? Dina ékstasi, pemazmur deui nyarios, “Pujilah Gusti, hai jiwaku, sarta ulah poho kana sagala kahadéan-Na.”³⁷

GSAM 33.1Dina sagala jaman, Gusti parantos nyayogikeun kabeneran penting anu, ku rahmat-Na, dirancang pikeun ngabebaskeun rahayat tina perbudakan dosa sarta nyiapkeun maranéhna pikeun asup ka Kanaan sawarga; sarta mangpaat pikeun mertimbangkeun cara Gusti ngalayan maranéhna anu parantos ngumumkeun kabeneran éta.

GSAM 33Hasil Agung tina Sarana Pangleutikna—Kasaksian D'Aubigné

GSAM 33.2D'Aubigné, dina History of the Reformation-na, nyarios, “Gusti, anu nyiapkeun karya-Na salami jaman, ngalaksanakeunana ku pakakas anu paling lemah, nalika waktuna parantos sumping. Pikeun ngahontal hasil anu ageung ku cara anu paling leutik, éta hukum Gusti. Hukum ieu, anu lumaku di mana-mana dina alam, ogé kapanggih dina sajarah.”³⁸

GSAM 33.3Nalika Gusti, dina jaman baheula, ngamimitian milih hiji rahayat husus pikeun ngadegkeun maranéhna jadi hiji bangsa anu istiméwa pikeun dirina, éta dilakukeun ku nyauran hiji lalaki—Abraham—anu cicing di antara bangsa-bangsa kafir, di Ur ti Kaldee. Ti anjeunna lahir turunan anu loba; tapi ti antara maranéhna, nalika diangkat jadi hiji bangsa, Gusti Allah ti sawarga nyarios: “Gusti henteu nempatkeun kanyaah-Na ka anjeun, atawa milih anjeun, lantaran anjeun leuwih loba tibatan bangsa séjén; sabab anjeun téh anu paling saeutik di antara sakabéh bangsa.”³⁹

GSAM 33.4Saterusna, nalika anjeunna rék nyalametkeun rahayatna tina perbudakan di Mesir, anjeunna milih hiji jalma salaku pamimpinna anu, nalika orok, disumputkeun salila tilu bulan di imah indungna, teras dilebetkeun kana hiji peti basajan anu dijieun tina jukut buluh jeung dilapis ku ter, sarta diserahkeun ka Walungan Nil pikeun dijaga. Musa anu sami éta, sanajan kitu, nyaéta jalma anu nalika manéhna geus dewasa milih jalan handap asor sangsara babarengan jeung rahayat Gusti tibatan nikmat anu kapanggih dina “kesenangan dosa samentara.”⁴⁰

GSAM 34Kameunangan Gideon

GSAM 34.1Saterusna, nalika Gusti badé nyalametkeun Israil tina bangsa Midian jeung Amalek, anu sumping ka tanahna “siga belalang nu lobana,” sarta ngancurkeun hasil bumi, nepi ka teu aya “kakayaan pikeun Israil, boh domba, boh sapi, boh keledai,” Gusti ngutus hiji malaikat ka Gideon. Putra Joas ieu kaayaanana geus kacida susahna, nepi ka manéhna kudu ngirik sakedik gandum sarta nyumputkeunana tina musuhna. Nalika malaikat ngawartosan yén manéhna bakal nyalametkeun Israil, Gideon kalayan heran nanya, “Kumaha abdi tiasa nyalametkeun Israil? Tingali, kulawarga abdi miskin di Manase, sareng abdi anu paling handap di imah bapa abdi.”⁴¹ Lalaki nu handap asor jeung miskin ieu indit jeung tilu ratus urang lalaki, mawa lampu jeung kendi basajan (tindakan anu siga kabodoan nurutkeun pamikiran kawates), sarta ngajadikeun Gusti kakuatan maranéhna, maranéhna meunang kameunangan anu agung. Sateuacan panyalametan éta, Gideon bisa jadi geus ngaluarkeun ratapan kawas nabi Amos basa manéhna nanya, “Ku saha Yakub bakal bangkit? sabab manéhna leutik.”⁴²

GSAM 34Orok dina Palungan

GSAM 34.2Dina waktos anu parantos ditangtukeun ku Gusti, Jurusalamet umat manusa lahir, sarta para pangembala manggihan anjeunna keur ngagolér dina palungan. Kulawarga bumi-Na nuturkeun kahirupan anu basajan sanajan mulya. Ngeunaan kamiskinan-Na di bumi, Jurusalamet nyarios, “Siar miboga liang, manuk di udara miboga sarang; tapi Putra Manusa teu boga tempat pikeun nyandak sirah-Na.”⁴³ Anjeunna milih rasul-rasulna “ti antara golongan handap, anu sanajan henteu panghandapna, tapi henteu ngahontal tingkat kelas menengah. Sadayana ieu dimaksudkeun pikeun némbongkeun ka dunya yén karya éta sanés ti manusa, tapi ti Gusti.”

GSAM 35Teu Loba Nu Arif Nu Disaur

GSAM 35.1Paulus nyarios ngeunaan karya dina jaman garéja primitif: “Kabodoan Allah leuwih wijaksana tibatan manusa; jeung kalemahan Allah leuwih kuat tibatan manusa. Sabab anjeun ningali panggero anjeun, dulur-dulur, kumaha anu teu loba jalma wijaksana nurutkeun daging, teu loba jalma kuat, teu loba jalma mulya anu dipanggil; tapi Allah geus milih hal-hal bodo di dunya pikeun ngahina jalma-jalma wijaksana; jeung Allah geus milih hal-hal anu lemah di dunya pikeun ngahina hal-hal anu kuat; sarta hal-hal anu hina di dunya, jeung hal-hal anu dipiceun, geus dipilih ku Allah, malah ogé hal-hal anu tacan aya, pikeun ngajadikeun euweuh hal-hal anu aya; supaya euweuh daging anu bisa ngabanggakeun diri di payuneun-Na.”⁴⁴

GSAM 35Jalma-jalma Handap Asor dina Réformasi

GSAM 35.2Urang manggihan prinsip anu sami anu diwujudkeun dina kahirupan para Reformator agung abad ka-16. Sajarah nyarios: “Reformator Zwingle muncul ti gubuk panggembala di Alpine; Melanchthon, ahli teologi Réformasi, ti bengkel pandés bedil; sareng Luther ti pondok tukang tambang miskin.” Ngeunaan dirina sorangan, Luther nyarios: “Kolot abdi kacida miskinna. Bapa abdi téh tukang motong kai nu miskin (saterasna anjeunna janten tukang tambang), sareng indung abdi mindeng mawa kai dina tonggongna, sangkan anjeunna tiasa nyumponan kabutuhan pikeun ngasuh barudakna. Aranjeunna nahan pagawean nu paling beurat pikeun kapentingan kami.”

GSAM 35.3Rasul Yakobus, nalika nyarioskeun ngeunaan panggero rahayat kana palayanan ka Gusti, nyarios, “Dengekeun, dulur-dulur abdi anu dipikacinta, naha Allah henteu milih jalma-jalma miskin di dunya ieu, anu beunghar dina iman, sarta ahli waris karajaan anu dijangjikeun ka maranéhna anu bogoh ka-Na?”⁴⁵

GSAM 35Metodis Awal

GSAM 35.4Lamun ningali kana barisan para pangreformasi anu maju nepi ka mimiti Metodisme, nalika ajaran rahmat gratis sacara tekun diwartakeun, urang manggihan éta dibarengan ku kakuatan Gusti. Nalika éta ditepikeun ka rahayat kalayan satia, kalayan kanyaah lemes Kristus, sarta dicekel ku iman anu hirup, para nu percaya henteu ngan saukur manggihan pangampura dosa-dosa baheula, tapi ogé kakuatan nu ngasucikeun pikeun ngamungkinkeun maranéhna ngajalankeun kahirupan nu suci. Metodisme miboga awal anu handap asor, sarta diberkahan nurutkeun iman jeung kapercayaan basajan ti para pandita jeung umat.

GSAM 36.1Dina ngalacak kajadian jeung pangalaman nu patali jeung gerakan advent, urang manggihan yén, saperti dina sagala karya Gusti nu dina palaksanaanna manusa jadi agén, asalna ti antara nu miskin jeung nu teu kasohor; tapi ulah aya nu nolakna alatan éta saméméh taliti mariksa bukti nu jadi dasar karya agung ieu, supaya maranéhna henteu aya dina kaayaan jalma-jalma nu ditaros ku Gusti, “Saha nu ngahina poé hal-hal leutik?”⁴⁶

GSAM 36Balesan Eck ka Luther

GSAM 36.2Pikeun kapentingan maranéhna anu bisa waé condong mutuskeun naha hiji perkara doktrinal leres atawa salah dumasar kana sabaraha anu narima éta, urang nyutat sabagian tina kontroversi antara Luther jeung Eck. Nalika Luther nyandak posisi dina Kitab Suci, sarta nganggap dirina pantes ngabantah hak manusa pikeun nempatkeun pamadegan maranéhna di luhur kecap Gusti, Eck ngabales ku kecap-kecap ironis kieu: “Abdi kagét ku handap asor jeung kalemna nalika Dokter nu hormat ieu nyalira ngalawan loba bapa garéja nu kasohor, sarta ngaku leuwih nyaho tibatan paus pangluhurna, konsili, para ahli, jeung universitas! ... Tangtu bakal héran, upami Gusti parantos nyumputkeun kabeneran ti loba santo jeung martir nepi ka sumpingna Bapa nu hormat ieu.”

GSAM 36.3Balesan ieu bisa jadi sarua jeung balesan Zwingle ka John Faber di Zurich, nalika Faber nganyatakeun “kagétna kana kaayaan anu geus kajadian, nalika adat-istiadat kuna anu geus lumangsung salila dua belas abad ditinggalkeun, sarta écés disimpulkeun yén dunya Kristen geus salah salila sarébu opat ratus taun.” Zwingle gancang ngajawab yén “kasalahan moal jadi kirang kasalahan lantaran kayakinan kana éta geus lumangsung sarébu opat ratus taun, sarta dina ibadah ka Gusti, kapakéna adat kuna henteu aya hartina lamun teu aya dasar atawa dalilna nu kapanggih dina Kitab Suci.”⁴⁷

GSAM 37Kecap Gusti vs. Kabijaksanaan Manusa

GSAM 37.1Bahaya tina ngandelkeun pamadegan manusa, tibatan ngajawab patarosan, “Naon éta kabeneran?” ku kecap Gusti, kacida jelasna digambarkeun ku nabi Hosea nalika anjeunna nyarios, “Anjeun parantos ngagar keusat, anjeun parantos ngala kalepatan; anjeun parantos tuang buah tina bohong; sabab anjeun ngandelkeun cara anjeun, kana lobana lalaki-lalaki gagah anjeun.”⁴⁸ Kecenderungan hate manusa salawasna nyaeta percaya ka manusa; tapi nalika urang ngadeukeutan waktos nalika Gusti bakal “banget tur ngageterkeun bumi”, nabi Yesaya ngadesek, “Ulah ngandelkeun manusa, nu napasna aya di irungna; sabab naon ajena nu bisa diitung ti manehna?”⁴⁹

GSAM 37.2Ku kituna, sanggeus diingetan dina Kitab Suci ngeunaan bahaya urang dina hal ieu, ulah aya nu buru-buru ngahukum gerakan advent, siga teu pantes diperhatikeun lantaran awalna basajan, atawa lantaran jalma-jalma nu dianggap hébat ku dunya teu ngarojong urusan éta. Sabalikna, hayu urang sadayana taliti nimbangkeun klaimna. Kabeneran téh miboga ajén nu teu kaukur, dibandingkeun jeung éta, pamadegan manusa mah ngan saukur sekam nu euweuh ajénna.