Bab 16 — Warta Malaikat Katilu

GSAM 247.1“Malaikat katilu nuturkeun maranéhna, bari nyarita kalayan sora gedé, Lamun aya nu nyembah sato galak jeung patungna, sarta nampa tanda dina dahina atawa dina leungeunna, éta jalma bakal nginum anggur murka Allah anu dicurahkeun tanpa campuran kana cangkir amarah-Na; sarta manéhna bakal disiksa ku seuneu jeung belerang di payuneun malaikat-malaikat suci jeung di payuneun Anak Domba; jeung haseup tina sangsara maranéhna naék salawasna; sarta maranéhna teu boga istirahat beurang atawa peuting, anu nyembah sato jeung gambarna, sarta saha waé anu nampa tanda ngaranana. Di dieu aya kasabaran para suci: di dieu aya maranéhna anu ngajaga paréntah Allah jeung iman Yesus.”¹

GSAM 247Peringatan Pangseriusna dina Alkitab

GSAM 247.2Ieu téh peringatan anu paling serius anu aya dina Kitab Suci, sarta pasti yén catetan sajarah dunya urang henteu némbongkeun bukti yén pesen ieu kungsi kadéngé dina jaman baheula. Kanyataan yén malaikat kahiji jeung kadua dina runtuyan ieu kabuktian patali jeung generasi ayeuna, sacara écés pisan ngabuktikeun yén pesen ieu sanés milik jaman baheula.

GSAM 247.3Saur Pendeta J. V. Himes dina taun 1847:—

GSAM 247.4“Bab ka-14 [ti Wahyu] nampilkeun seruan anu matak héran, anu tacan kadéngé, salaku peringatan ka umat manusa dina mangsa godaan anu kuat. Ayat 9-11. Henteu aya kecaman murka anu salian ti ieu anu kacida pikasieuneunana anu kapanggih dina kitab Allah. Naha éta henteu nunjukkeun ayana godaan anu kuat, nepi ka merlukeun peringatan anu kacida pikasieuneunana?”²

GSAM 248Bukana Bait Suci—Tabut Katingali

GSAM 248.1J. N. Andrews nyarios ngeunaan pesen ieu, “Muka rohangan anu paling suci di antara sakabéhna di Bait Suci sawarga anu ku kituna tabut katingali, mangrupikeun kajadian anu lumangsung nalika malaikat katujuh ngagero. Sareng nalika palayanan Imam Agung urang dialihkeun ka rohangan éta dina ahir dua rébu tilu ratus dinten, urang ngartos yén muka Bait Suci éta ditandaan ku ahirna periode éta sakumaha diwakilan ku proklamasi malaikat kahiji. Asupna Imam Agung urang ka rohangan anu paling suci pikeun ngaladénan di payuneun tabut Allah, ngarahkeun perhatian garéja ka paréntah-paréntah Allah anu aya dina tabut éta. Paréntah-paréntah Allah geus caang ti tempat suci langit ti harita.

GSAM 248Parobahan Sabat

GSAM 248.2“Ieu hiji kanyataan anu teu bisa dipertentangkeun yén paréntah kaopat, sababaraha jaman ka tukang, geus dirobah tina poé istirahat Gusti jadi festival pagan Minggu. Parobahan ieu dilakukeun sacara jelas ngalawan Kitab Suci, anu di mana-mana ngaku yén poé katujuh téh hiji-hijina Sabat mingguan Gusti. Ieu dilakukeun ku apostasi agung, anu ku Daniel diramalkeun bakal ‘ngarancang ngarobah jaman jeung hukum.’ Kakuatan ieu dasarna sarua jeung sato anu kudu disembah ku sakumna dunya. Jeung éta mangrupa kanyataan anu matak pikabitaeun yén paréntah kaopat ieu anu geus lila dipijak-pijak ayeuna keur dibéla deui, sarta umat Allah mimiti ngajaga éta babarengan jeung salapan paréntah séjén. Hatur nuhun ka Allah anu keur nyiapkeun sésa umat pikeun konflik pamungkasna jeung naga, sarta pikeun asup ngaliwatan gerbang-gerbang ka kota suci. Wahyu 12:17; 22:14. Pangbélaan kana paréntah kaopat ngalawan Sabat apostasi, sarta panginjilan sakabéh paréntah Gusti mangrupakeun bukti anu jelas yén ayeuna mangrupa mangsa kasabaran para suci, sarta peringatan ti malaikat katilu.”³

GSAM 249.1Perhatian geus dipuseurkeun dina bab-bab saméméhna ka pesen kahiji jeung kadua ieu, sakumaha kacumponan dina proklamasi agung kadatangan kadua nepi ka 22 Oktober 1844. Kitab Suci di awal bab ieu nyebutkeun, “Malaikat katilu nuturkeun maranéhna,” nya éta nuturkeun malaikat kahiji jeung kadua. Meureun bakal jadi hal anu matak pikaresepeun, dina hubungan ieu, pikeun nengetan kana munculna pesen katilu.

GSAM 249Para Pangajaga Sabat Adventis Kahiji

GSAM 249.2Salila “teriakan tengah peuting” dina taun 1844, Gusti mimiti nungtun pikiran umat-Na pikeun ngajaga Sabat poé katujuh. Doktrin ieu di kalangan Adventis muncul kieu: Rachel Preston, saurang Baptis Poé Katujuh, pindah ka Washington, N.H., di mana aya hiji garéja Adventis. Manehna nampa doktrin advent, sarta garéja éta, anu diwangun ku kira-kira opat puluh anggota, ngaliwatan pagawean misina nampa Sabat tina paréntah kaopat.⁴ Ieu nyababkeun panalungtikan ngeunaan topik éta. Dina Cry tanggal 5 Séptémber 1844, urang maca, “Loba jalma anu jero pisan mikiran ngeunaan kawajiban anu disangka pikeun ngajaga dinten katujuh.” Pernyataan ieu aya dina hiji éditorial, dimana aya usaha samar pikeun ngadukung klaim ngeunaan ngajaga Minggu. Topik ieu diteruskeun dina édisi 12 Séptémber, dimana urang manggihan pernyataan penting di handap ieu, anu nyababkeun loba jalma ngulik sacara serius jeung jero:—

GSAM 249Poé Katujuh Hiji-hijina Poé Nu Ditangtukeun Ku Hukum

GSAM 249.3“Minggu kamari urang ngahontal kasimpulan kieu: Teu aya bagian waktos nu tangtu nu ku hukum diwajibkeun ku urang Kristen pikeun disisihkeun salaku waktos suci. Lamun kasimpulan ieu salah, mangka urang nyangka yén poé katujuh téh hiji-hijina poé nu aya hukumna pikeun diagungkeun.”

GSAM 250Esai T. M. Preble

GSAM 250.1Perhatian para Adventis salaku hiji badan dialihkeun ka patarosan Sabat ku hiji esai ngeunaan éta topik ti T. M. Preble, tanggal 13 Pébruari 1845, sarta diterbitkeun dina Hope of Israel, Portland, Maine, 28 Pébruari 1845. Saatos némbongkeun klaim Sabat Alkitab, jeung kanyataan yén éta geus dirobah jadi Minggu ku apostasi ageung, manéhna nyarios: “Ku kituna urang ningali Daniel 7:25 kacumponan, tanduk leutik ngarobah ‘waktos jeung hukum.’ Ku sabab éta katingalina ka kuring yén sakabéh anu ngajaga poé kahiji pikeun Sabat téh pangajaga Minggu paus jeung nu ngalanggar Sabat Gusti.”⁵

GSAM 250J. B. Cook ngeunaan Patarosan Sabat

GSAM 250.2Teu lila sanggeus éta, mucunghul hiji artikel ti J. B. Cook anu dicitak, anu némbongkeun yén teu aya bukti Kitab Suci pikeun ngajaga Minggu minangka Sabat, sarta manéhna ngagunakeun ungkapan singket ieu: “Kitu gampangna sagala angin leungit tina layar jalma-jalma anu ngalayar, meureun tanpa nyaho, dina panji Sabat paus.”

GSAM 250.3Sanajan ketaatan maranéhna kana Sabat ngan ukur pondok, maranéhna geus ngamimitian hiji gerakan anu hese dieureunkeun. Ungkapan-ungkapan, “pangajaga Minggu Paus,” “panglanggar paréntah Gusti,” jeung “layar dina panji Sabbatik Paus,” geus nyebar di lisan ratusan jalma anu hayang nyaho kabeneran ngeunaan hal ieu. Pendeta Joseph Bates ti Fairhaven, Massachusetts, perhatéanna katarik kitu, sarta anjeunna narima Sabat dina taun 1845.

GSAM 250Joseph Bates Nampi Sabat

GSAM 250.4Pangalamanana kieu: Sanggeus ngadéngé ngeunaan kumpulan di Washington, N.H., anu ngajaga Sabat, manéhna mutuskeun pikeun ngadatangan garéja éta jeung ningali naon hartina. Lantaran éta manéhna ngalakukeunana, sarta sanggeus nalungtik topik éta jeung maranéhna manéhna ningali yén maranéhna leres, sarta langsung nampa cahaya ngeunaan patarosan Sabat. Nalika balik deui ka New Bedford, Mass., anjeunna patepung di sasak antara New Bedford jeung Fairhaven jeung saurang dulur anu kasohor, anu nyarita ka anjeunna, “Kapten Bates, naon béja?” Pendeta Bates ngajawab, “Béjana nyaéta yén poé katujuh téh Sabat Gusti Allah urang.” “Muhun,” saur lalaki éta, “abdi bade mulih maca Alkitab abdi, sareng ningali ngeunaan éta.” Kitu manéhna ngalakukeunana, sarta basa maranéhna patepung deui, dulur ieu geus narima kabeneran Sabat sarta geus nurut.

GSAM 251Buku Kahiji ngeunaan Sabat

GSAM 251.2Pendeta Bates langsung ngamimitian nginjilkeun kabeneran ieu ti hiji nagara bagian ka nagara bagian séjén. Henteu lami anjeunna ningali yén hiji buku, atawa sanajan hiji traktat, ngeunaan patarosan Sabat bakal janten bantosan anu ageung pikeun anjeunna dina pagawéanana, sarta jiwa anjeunna digerakkeun ku Roh Allah pikeun nyerat jeung nerbitkeun hiji hal ngeunaan topik ieu. Tapi kumaha éta bisa dilakukeun tanpa artos, éta patarosanana, sabab sakabéh anu dipiboga ku anjeunna ngan hiji shilling York (dua belas satengah sen). Meureun aya kapentingan pikeun nu maca pikeun nyaritakeun pangalaman anjeunna dina hal ieu sakumaha anjeunna nyaritakeun ka abdi dina taun 1855.

GSAM 251Opat Pon Terigu

GSAM 251.3Manéhna nyarios yén basa keur doa di payuneun Gusti, manéhna mutuskeun pikeun nyerat buku éta, sarta ngarasa yakin yén jalan pikeun nerbitkeunana bakal kabuka. Ku kituna manéhna linggih di méja, bari nyekel Alkitab jeung konkordansi, pikeun ngamimitian pagawéanana. Kira-kira sajam ti harita, Ibu Bates asup ka jero rohangan sarta nyarios, “Joseph, abdi teu cukup tipung pikeun nyieun roti,” sarta dina waktos anu sami nyebutkeun sababaraha barang leutik séjén anu diperlukeun. “Sabaraha tipung nu kurang?” tanya Kapten Bates. “Kira-kira opat pon,” jawabna. “Oke,” ceuk manehna. Sanggeus manehna kaluar ti kamar, manehna indit ka warung deukeut imah, meuli opat pon tipung jeung barang-barang séjén, dibawa ka imah, teras linggih deui di méja tulisanna. Teu lila, Ibu Bates asup jeung ningali barang-barang éta di méja teras ngomong, “Ti mana tipung ieu asalna?” “Naha,” saur kapten, “teu cukup? Anjeun nyarios hoyong opat pon.” “Sumuhun,” saur manehna, “tapi ti mana anjeun kéngingkeunana?” “Kuring mésérna,” saur anjeunna; “naha éta sanés jumlah anu anjeun hoyongkeun pikeun ngalengkepan panggang roti?” “Sumuhun,” ceuk Ibu Bates neraskeun, “tapi naha anjeun, Kapten Bates, saurang lalaki anu geus ngalayaran kapal ti New Bedford ka sakuliah dunya, geus kaluar mésér opat pon tipung?” “Sumuhun, naha éta lain jumlah anu anjeun peryogikeun pikeun ngaréngsékeun nyieun roti?” “Sumuhun,” ceuk Ibu Bates, “tapi naha anjeun geus mésér opat pon(!) tipung?”

GSAM 252Sabelas Rébu Dolar Dipaké pikeun Kabeneran

GSAM 252.1Teu lila ti harita aya deui ujian. Nalika Kapten Bates eureun ngalaut, manéhna ngajual bagian kapentinganana dina hiji kapal kalayan harga $11.000, tapi ayeuna manéhna geus ngaluarkeun sakabéhna pikeun ngadukung urusan kabeneran. Nepi ka harita, Ibu Bates tacan nyaho kaayaan kauangan salakina sabenerna, tapi manéhna ngarasa kudu ngabejaan ka pamajikanna, jadi manéhna kalem nyarios, “Pamajikan, abdi geus méakkeun duit pamungkas anu abdi gaduh di dunya pikeun barang-barang éta.” Kalayan isak nu nyeri, Ibu Bates nanya, “Urang rék kumaha?” Kapten Bates nangtung, sarta kalayan sagala wibawa kapten nu nungtun parahu, manéhna nyarios, “Abdi bade nyerat hiji buku; abdi bade nyebarkeunana, sarta nyebarkeun kabeneran Sabat ieu ka sakuliah dunya.” “Nya,” saur Ibu Bates bari ceurik nembus cimata, “kumaha urang rék hirup?” “Gusti bakal muka jalan,” jawab Kapten Bates bari seuri. “Muhun,” saur Ibu Bates, “Gusti bakal muka jalan! Éta nu sok anjeun carioskeun,” teras bari ceurik manéhna kaluar ti rohangan.

GSAM 252Pasokan Nu Henteu Disangka

GSAM 252.2Saatos Kapten Bates neruskeun pagawéan salila satengah jam, manéhna ngarasa kudu indit ka kantor pos sabab aya surat keur manéhna. Manéhna indit, sarta leres waé aya surat. Dina jaman harita ongkos kirim surat lima sén jeung pamayaran di payun mah pilihan. Nu nyerat surat éta ku hiji alesan teu mayar ongkos kirimna. Di dieu deui Kapten Bates ngarasa isin, sabab manéhna kudu ngawartosan ka kepala pos, Bapak Drew, anu geus wawuh ka manéhna, yén manéhna teu bisa mayar ongkos kirimna, sabab teu boga artos; tapi manéhna nyarios, “Bisa abdi tingali ti mana suratna?” “Bawa heula,” saur kepala pos, “sareng mayar engké.” “Henteu,” saur kapten, “abdi moal nyandak surat éta kaluar ti kantor dugi ongkos kirimna dibayar.” Nalika anjeunna nyekel surat éta di leungeunna, anjeunna nyarios, “Abdi yakin aya artos dina surat ieu,” teras ka juru pos, “Naha bapa tiasa muka éta? Upami aya artos di jerona, bapa tiasa nyabut ongkos kirimna; upami henteu, abdi moal maca.” Kepala pos nurut kana pamundutna, sarta eh, eusina aya hiji lembar duit sapuluh dolar. Anjeunna nyaho sanggeus maca yén surat éta ti hiji jalma anu nyebutkeun yén Gusti kacida ngagerakkeun haténa nepi ka anjeunna yakin yén Pendeta Bates keur peryogi artos, sahingga anjeunna buru-buru ngirimkeun éta ka anjeunna; sarta dina kaburu-buruan éta sigana anjeunna poho mayar ongkos kirim.

GSAM 253.1Sanggeus mayar ongkos pos, manéhna indit ka toko sembako, meuli hiji drum tipung hargana $4, sajaba ti kentang, gula, jeung barang-barang penting séjénna. Nalika méré parentah dimana barang-barang éta kudu diantarkeun, manéhna nyarios, “Meureun awéwé nu aya di dinya bakal nyarios yén éta sanés tempatna, tapi ulah diperhatoskeun naon anu diomongkeunana; bongkar barang-barangna di serambi hareup.”

GSAM 253.2Saterusna anjeunna angkat ka kantor percetakan sarta nyusun pangaturan pikeun nyitak sarébu eksemplar hiji traktat kira-kira saratus kaca, kalayan pamahaman yén nalika naskahna geus disayagikeun, para tukang cetak kudu langsung nyusun kana hurup sabisa gancangna, sarta ngirim lembar uji citak ka anjeunna. Anjeunna bakal mayar pagawean éta pas anjeunna nampi artos, sarta buku-buku éta teu meunang dibawa kaluar ti kantor nepi ka sakabéh tagihan dibayar.

GSAM 253.3Kapten Bates terang pisan yén teu aya artos nu kudu dibayar ka anjeunna, tapi anjeunna ngarasa kawajiban pikeun nyerat ieu buku, yakin yén Gusti bakal ngagerakkeun haté jalma pikeun ngirimkeun artos nalika diperlukeun. Sanggeus mésér kertas, pulpen, jsb., sahingga masih aya waktos pikeun suplai imah dikirim heula, manéhna indit ka tungtung jalan nu nyambung ka imahna. Nalika ningali barang-barang éta geus aya di ditu, manéhna asup ka imah ngaliwatan panto tukang, teras linggih deui di méja kerjana. Ibu Bates asup bari gugup, “Joseph, tingali heula ka serambi hareup! Ti mana barang-barang éta asalna? Aya juru angkut anu datang ka dieu jeung rék ngabongkar éta. Kuring geus ngabejaan ka manéhna yén éta sanés milik di dieu, tapi manéhna tetep ngabongkar.” “Nya,” saur Kapten Bates, “sigana mah teu nanaon.” “Tapi,” saur Ibu Bates, “ti mana éta asalna?” “Nya,” saur Kapten, “Gusti nu ngirim.” “Muhun,” saur Ibu Bates, “Gusti nu ngirim éta; éta nu sok anjeun carioskeun.” Teras anjeunna masrahkeun surat ka pamajikanna, bari nyarios, “Baca ieu, teras anjeun bakal terang ti mana asalna.” Manéhna maca éta, teras deui mundur pikeun ceurik deui, tapi ceurikna béda ti nu kahiji; sarta sanggeus balik manéhna handap asor nyuhunkeun hapunten ka salakina kusabab kurangna iman.

GSAM 254Duit Datang pikeun Buku

GSAM 254.1Nalika pagawéan nyerat jeung nyitak lumangsung, Kapten Bates nampi artos ti waktu ka waktu ngaliwatan pos jeung cara séjén, kadang-kadang ti jalma-jalma anu tacan kungsi patepung. Nalika anjeunna nampi artos éta, éta langsung dipasrahkeun ka tukang cetak, sarta dipaké pikeun mayar utang buku. Tungtungna, datang waktuna nalika sakabéh buku geus dicitak, sarta ti sumber anu teu disangka ku Sadérék Bates, sésa utang éta geus lunas; ku kituna buku-buku éta henteu kungsi telat sanajan sapoé dina sirkulasina.

GSAM 254Tagihan Panungtung Dibayar

GSAM 254.2H. S. Gurney, ti Memphis, Mich., nyaritakeun ka abdi dina Maret 1884, yén anjeunna, dina isuk pisan nalika buku Pendeta Bates réngsé, nampi $100 tina catetan hutang anu geus kadaluwarsa ti saurang lalaki anu nyatakeun yén manéhna moal kungsi mayar. Sanggeus nampi artos éta, anjeunna nganggap éta kabagjaan pikeun méakkeun sabagianana pikeun mayar tagihan panungtung pikeun traktat Sabat karya Pendeta Bates. “Tapi,” saur Bapak Gurney, “Sadérék Bates teu kungsi nyaho nepi ka poé pupusna saha anu mayar sésa tagihan buku éta.” Pangalaman Pendeta Bates dina nyitak kabeneran ngeunaan Sabat siga nyarios ka urang ti mimiti pisan nerbitkeun kabeneran ngeunaan patarosan Sabat, “Teruskeun dina jalur pagawean ieu, sarta ngarepkeun pangaturan Gusti pikeun muka jalan nalika anjeun maju.”

GSAM 255Pendeta Bates Skeptis ngeunaan Panglihatan

GSAM 255.1Pernyataan di handap ieu, nu disingget tina Life Sketches, bakal némbongkeun kumaha kurnia nubuat jeung reformasi Sabat dihijikeun:—

GSAM 255.2Nalika keur ngadatangan New Bedford, Mass., dina taun 1846, Nona Harmon wawuh jeung Pendeta Joseph Bates. Anjeunna geus tiheula narima iman advent, sarta jadi pagawé anu aktip dina urusan éta. Anjeunna saurang jentelmen Kristen sajati, sopan tur bageur. Anjeunna merlakukeun Nona Harmon kalayan nyaah siga anak sorangan. Kali munggaran anjeunna ngadéngé manéhna nyarita, anjeunna némbongkeun minat anu jero, sarta sanggeus manéhna eureun nyarita, anjeunna nangtung teras nyarios, “Abdi téh Thomas nu sok ragu. Abdi henteu percanten kana panglihatan. Tapi upami abdi tiasa yakin yén kasaksian anu dicaritakeun ku suster peuting ieu téh leres-leres sora Gusti ka urang, abdi bakal janten jalma anu paling bagja di dunya. Haté abdi kacida kageterna. Abdi yakin yén nu nyarios téh tulus, tapi abdi teu tiasa ngajelaskeun ngeunaan kumaha hal-hal anu éndah pisan anu parantos dicaritakeun ka urang téh dipidangkeun ka manéhna.”

GSAM 255Nona Harmon Nampi Poé Sabat

GSAM 255.3Pendeta Bates ngajaga Sabat, sarta negeskeun pentingna. Nona Harmon waktu éta tacan ngarasa pentingna, sarta nyangka Pendeta Bates salah lantaran leuwih nekenkeun paréntah kaopat tibatan salapan séjénna. Tapi Gusti méré manéhna hiji pintonan ngeunaan tempat suci di sawarga. Bait suci Allah kabuka di sawarga, sarta manéhna dipidangkeun tabut Allah anu ditutupan ku korsi rahmat. Dua malaikat nangtung, hiji di unggal tungtung tabut, kalayan jangjangna ngalegaan ngaliput korsi rahmat, sarta beungeutna ngarah ka dinya. Ieu, saur malaikat anu ngiringan anjeunna, ngagambarkeun sakabéh bala langit anu ningali kalayan ajén hormat ka hukum Gusti anu ditulis ku ramo Gusti. Yesus ngangkat tutup tabut, sarta manéhna ningali lempeng-lempeng batu nu di dinya ditulis sapuluh paréntah. Manéhna kagét basa ningali paréntah kaopat di tengah-tengah sapuluh paréntah éta, kalayan cahaya lemes ngurilingan éta. Malaikatna nyarios, “Ieu hiji-hijina tina sapuluh paréntah anu ngajelaskeun ngeunaan Allah Nu Maha Hirup anu nyiptakeun langit jeung bumi jeung sagala eusina. Nalika dasar-dasar bumi diteundeun, mangka dasar Sabat ogé diteundeun.” Anjeunna dipidangkeun yén lamun Sabat anu sajati ditepati, moal aya nu teu percaya atawa ateis. Ngalaksanakeun Sabat bakal ngajaga dunya tina nyembah berhala.

GSAM 256.1Paréntah kaopat geus diinjak-injak, ku kituna urang dipenta pikeun ngalereskeun celah dina hukum, jeung ngabéla Sabat anu diremehkeun. Jalma dosa, anu ngangkat dirina leuwih luhur tibatan Allah, jeung nyangka bisa ngarobah jaman jeung hukum, nyababkeun parobahan Sabat ti poé katujuh ka poé kahiji dina saminggu. Dina ngalakukeun éta, manéhna geus ngalanggar hukum Allah.

GSAM 256.2Sateuacan poé ageung Gusti, hiji béja dikirimkeun pikeun ngingetkeun rahayat supaya balik kana kasatiaanana kana hukum Gusti anu geus dirusak ku anti-Kristus. Perhatosan kedah diarahkeun kana palanggaran hukum ku pangajaran jeung conto. Anjeunna ogé dipidangkeun yén malaikat katilu tina Wahyu 14, anu ngumumkeun paréntah-paréntah Allah jeung iman Yesus, ngawakilan jalma-jalma anu nampi pesen ieu, sarta ngangkat sora peringatan ka dunya pikeun ngajaga paréntah-paréntah Allah jeung hukum-Na saperti ngajaga siki panon sorangan, sarta yén salaku réspon kana peringatan ieu loba jalma bakal narima Sabat Gusti.⁶

GSAM 256.3Pangalaman Nona Harmon jeung Pendeta Bates ieu saluyu jeung cara Gusti damel. Perhatian duanana Nona Harmon jeung Pendeta White ditarik ka patarosan Sabat ku Pendeta Bates, anu nampilkeun ka maranéhna tina Kitab Suci tuntutan hukum Gusti anu teu robah. Sanajan Nona Harmon geus dibéré berkah ku panyingkepan husus ti Gusti salila kira-kira dalapan belas bulan, euweuh nanaon ngeunaan ieu perkara anu kungsi dipidangkeun ka manéhna saméméhna. Ayeuna waktuna Gusti parantos sumping, sabab para nu percaya diangkat pikeun ngajaga hukum-Na, pikeun masihan cahaya ka maranéhna ngaliwatan kurnia nubuat, sarta ku cara damel-Na sorangan, pesen malaikat katilu, “paréntah-paréntah Allah, jeung kasaksian Yesus Kristus,” dihijikeun.

GSAM 257Awal Pesen Malaikat Katilu

GSAM 257.1Ti harita, warta malaikat katilu, anu patali jeung dua warta séjén, mimiti diwartakeun. Kabeneran Sabat, anu patali jeung tabut Allah jeung cahaya nu mekar ngeunaan tempat suci, ngukuhkeun naon anu geus kungsi dipidangkeun saméméhna—yén gerakan advent nu kaliwat téh leres, sarta nurut kana tata cara Gusti. Ayeuna maranéhna bisa ngartos leuwih jero tibatan baheula ngeunaan harti “tilu léngkah naék dina jalur ka kota Allah.”

GSAM 257Pendeta Bates Nampi Panglihatan Salaku Ti Gusti

GSAM 257.2Dina bulan Nopémber 1846, diayakeun hiji konferénsi di Topsham, Maine, anu dihadiran ku Pendeta Bates. Dina pasamoan éta, Ibu White (pernikahan Nona Harmon jeung Pendeta James White geus kungsi disebatkeun saméméhna) ngalaman hiji panglihatan anu jadi sabab Pendeta Bates jadi pinuh yakin kana asal-usulna anu ilahi. Anjeunna téh saurang lalaki anu geus ngalayar di sagara salila lima puluh taun, nyepeng sagala jabatan ti budak palayan kapal nepi ka juragan jeung nu boga kapal. Pamahaman anjeunna ngeunaan astronomi kacida jero, nepi ka, sakumaha ceuk anjeunna ka kuring, anjeunna bisa nyebutkeun ampir pasti di mana anjeunna aya di sagara, boh dina lintang boh dina bujur, ku niténan benda-benda langit. Jalma saperti kitu tangtu waé kabetot pikeun ngobrol ngeunaan astronomi.

GSAM 257.3Dina paguneman jeung anjeunna, anjeunna nyaritakeun ka abdi kumaha anjeunna jadi yakin kana asal ilahi tina panglihatan-panglihatan éta. Anjeunna nyarios yén hiji poé anjeunna nyobian ngobrol jeung Ibu White ngeunaan béntang, tapi teu lila anjeunna manggihan yén Ibu White henteu nyaho nanaon ngeunaan astronomi; sabenerna, sakumaha ceuk Ibu White ka anjeunna, anjeunna henteu nyaho naha kungsi ningali buku nu ngabahas éta perkara. Manéhna teu boga kahayang pikeun ngobrol ngeunaan éta topik, tuluy ngalihkeun paguneman ku nyarita ngeunaan bumi anyar jeung naon anu geus dipidangkeun ka manéhna dina panglihatan ngeunaan éta.

GSAM 258“Langit nu Kabuka”

GSAM 258.1Dina taun saméméhna, tanggal 19 April 1845, Illustrated London News geus nerbitkeun hiji hal anu kacida dipikaresep ku para astronom ti Lord Rosse, ngeunaan panemuan-panemuan anu luar biasa anu anjeunna lakukeun ngaliwatan teleskop raksasa na, utamana hiji pintonan ngeunaan naon anu ku para astronom disebut “celah di langit.” Hiji sonten, dina konferénsi anu tadi disebatkeun, di imah Bapak Curtiss jeung di hareupeun Pendeta Bates, anu masih kénéh ragu kana manifestasi-manifestasi éta, Ibu White, basa keur dina panglihatan, mimiti nyarita ngeunaan béntang-béntang, méré katerangan anu ngagurilap ngeunaan sabuk-sabuk warna pink anu anjeunna tingali ngalintang beungeut hiji planét, teras nambihan, “Abdi ningali opat bulan.” “Oh,” saur Pendeta Bates, “manéhna keur ningali Jupiter!” Teras sanggeus ngalakukeun gerakan siga keur ngalalana di angkasa, manéhna mimiti ngajelaskeun sabuk jeung cincin kalayan kaéndahanana anu terus robah, teras nyarios, “Abdi ningali tujuh bulan.”⁷ Pendeta Bates ngagero, “Manéhna keur ngajelaskeun Saturnus.” Saterusna manéhna nyarios, “Abdi ningali genep bulan,” teras langsung ngamimitian ngajelaskeun “langit nu kabuka,” kalayan kamulyaanana, nyebutna minangka lawang asup ka wewengkon nu leuwih caang. Pendeta Bates nyarios yén kateranganana jauh ngaleuwihan sagala carita ngeunaan langit nu kabuka nu kungsi anjeunna baca ti pangarang mana waé.

GSAM 258.2Samentara manéhna keur nyarita jeung masih dina panglihatan, anjeunna nangtung teras ngagero, “Oh, kumaha abdi miharep Lord John Rosse aya di dieu peuting ieu!” Pendeta White naros, “Saha Lord John Rosse?” “Oh,” saur Pendeta Bates, “manéhna téh ahli astronomi Inggris anu hébat. Abdi miharep anjeunna aya di dieu pikeun ngadangukeun awéwé éta nyarios ngeunaan astronomi, sareng pikeun ngadangukeun katerangan ngeunaan ‘langit nu kabuka’ éta. Éta langkung unggul tibatan naon waé anu kantos abdi baca ngeunaan topik éta.” Ti peuting éta, Pendeta Bates janten pinuh yakin yén panglihatan Ibu White di luar pangaweruh sareng kendali anjeunna. Ieu sareng karakter pangajaran sareng piwuruk anu dipasihkeun nyugemakeun anjeunna yén éta asalna ti Gusti.

GSAM 259.1Fenomena di langit anu dijelaskeun ku Ibu White dina panglihatan éta téh hal anu jarang disebatkeun ku panulis astronomi. Huygens, nu munggaran manggihanana, masihan katerangan kieu:—

GSAM 259Cahaya Mulya dina Pedang Orion

GSAM 259.2“Para astronom nempatkeun tilu béntang caket pisan dina pedang Orion; nalika abdi ningali nu di tengahna ku téleskop, dina taun 1656, mucunghul di tempat éta dua belas béntang séjén; di antarana, tilu anu ampir silih sentuh, jeung opat deui ogé mucunghul, ngagurilap siga ngaliwatan mega, sahingga rohangan sabudeureunana katingali leuwih caang tibatan langit séjénna, anu katingali sakabéhna rada hideung, kusabab cuaca anu cerah, katingali siga ngaliwatan belahan tirai, nu ngamungkinkeun panempoan kabuka ka wewengkon séjén anu leuwih caang.”

GSAM 259.3William Herschel nyarios ngeunaan bukaan ieu di langit:—

GSAM 259.4“Lamun diaméterna dina jarak ieu ngabentuk sudut 10°, nu ampir kitu, gedéna pasti teu tiasa dibayangkeun. Geus diitung yén éta kudu dua triliun kali ukuran panonpoé.”

GSAM 259Leuwih Caang tibatan Panonpoé

GSAM 259.5Thomas Dick, filsuf, kieu nyarios ngeunaan nebula caang ieu:—

GSAM 259.6“Lamun urang ditempatkeun sakitu deukeutna ka éta, nya éta satengah jarak ka béntang pangdeukeutna, sanajan jarak éta geus jauh pisan, ti titik éta éta bakal némbongkeun cahaya anu ampir sarua jeung panonpoé; sarta ka mahluk anu leuwih deukeut deui, éta bakal ngeusian sabagian ageung langit, sarta katingali kalayan kamulyaan anu teu bisa diungkabkeun. Tapi rancangan ahir tina objék sapertos kitu, dina sagala pangaruh jeung patalina, meureun bakal kabuka salila jaman-jaman nu bakal datang tina ayana nu teu aya tungtungna; sarta, kawas loba objék séjén di rohangan-rohangan jauh ciptaan, éta ngagerakkeun kahayang nu jero dina pikiran pikeun nyaksian pintonan-pintonan alam semesta nu megah jeung misterius sangkan leuwih kabuka.”⁸

GSAM 260.1Pendeta Bates, dina nyimpulkeun hiji artikel ngeunaan ieu perkara, nyarios:—

GSAM 260.2“Kitu urang tingali tina sakabéh bukti anu diajukeun (sareng urang tiasa masihan langkung seueur, upami diperlukeun), yén di dieu aya hiji fenomena anu paling ajaib sareng teu tiasa dijelaskeun di langit; hiji liang di langit anu kelilingna langkung ti sabelas milyar tilu ratus opat belas [11.000.000.314] mil. Saur Huygens nu kasohor, ‘Abdi teu kungsi ningali nanaon saperti kieu di antara béntang-béntang tetep séjén—pintonan bébas kana wewengkon séjén nu leuwih caang.’”

GSAM 260Kasaksian Séjén ngeunaan Panglihatan Planét

GSAM 260.3Deui urang nyutat ti Ibu Truesdail, anu hadir dina kasempetan méré panglihatan anu disebat tadi. Anjeunna nyarios:—

GSAM 260.4“Suster White keur gering pisan, sarta nalika doa dipanjatkeun pikeun anjeunna, Roh Gusti turun kana urang. Urang gancang nyadar yén anjeunna teu ngarasa kana hal-hal dunyawi. Ieu téh pandangan munggaran anjeunna kana dunya planét. Saatos ngitung sora luhur bulan-bulan Jupiter, sarta teu lila saatosna bulan-bulan Saturnus, manéhna masihan katerangan éndah ngeunaan cincin-cincin Saturnus. Tuluy manéhna nyarios, ‘Warga di dinya téh jalma jangkung, agung, pisan béda jeung warga bumi. Dosa tacan kungsi asup ka dieu.’ Katingali tina beungeut Sadérék Bates nu sumringah yén karaguanana baheula ngeunaan sumber panglihatan-panglihatanana geuwat ngaleungit. Urang sadayana terang yén Kapten Bates téh saurang nu kacida bogohna kana astronomi, sabab manéhna mindeng manggihan loba benda langit pikeun pangajaran urang. Nalika Suster White ngajawab patarosan manéhna sanggeus panglihatan, yén manéhna tacan kungsi diajar atawa nampi élmu dina widang ieu, manéhna pinuh ku kabagjaan jeung kabungahan. Manéhna muji Gusti, sarta nyatakeun kayakinan yén panglihatan ngeunaan planét ieu dipasihkeun sangkan manéhna moal ragu deui.”⁹

GSAM 261Kuda Galak Anu Dadakan Jadi jinak

GSAM 261.1Teu lila sanggeus pasamoan di Topsham éta, aya kajadian matak heran deui nu lumangsung patali jeung panglihatan-panglihatan éta, nu bakal ku abdi caritakeun sakumaha dicaritakeun ku Pendeta Bates ka abdi:—

GSAM 261.2Pendeta White ngagunakeun hiji kuda jalu ngora anu geus rada dilatih jeung hiji gerobak pasar dua-kursi, anu dijieunna tanpa dasbor, tapi miboga undakan di hareupeun gerobak, jeung undakan beusi ti gagang gerobak. Perlu pisan ati-ati nalika ngajalankeun kuda éta, sabab lamun tali atawa naon waé nyabak gigirna, manéhna bakal langsung nendang kalawan galak, sarta kudu terus ditahan ku tali kendali anu kenceng supaya manéhna teu kabur. Kuda ieu milik salah sahiji pihak anu rék didatangan, sarta sabab Pendeta White geus biasa ngatur kuda anu tacan dijinakkeun, manéhna nyangka moal aya kasulitan serius jeung kuda ieu. Tapi lamun maranéhna apal yén waktu keur ngamuk kuda éta geus maéhan dua urang lalaki saméméhna, hiji di antarana keuna ku kuda ka batu di gigir jalan, meureun manéhna moal pati yakin.

GSAM 261.3Dina waktos éta aya opat jalma dina gerobak, Pendeta White jeung pamajikanna di korsi hareup, sarta Pendeta Bates jeung Israel Damon di korsi tukang. Bari Pendeta White masihan perhatian pinuh pikeun ngadalikeun kuda, Ibu White keur ngobrol ngeunaan kabeneran, nalika kakuatan Gusti turun ka kumpulan éta, manéhna dibawa kana panglihatan, linggih dina gerobak. Pas manéhna ngagero “Mulia!” basa manéhna asup kana panglihatan, kuda jalu éta ujug-ujug eureun sampurna, tuluy nungkulkeun sirahna. Dina waktos anu sami Ibu White naék, samentara dina kaayaan éta, jeung panonna tetep ningali ka luhur, manéhna ngaléngkah ngaliwatan hareupeun gerobak, turun kana gagangna, bari leungeunna nyekel bagian tukang kuda jalu éta. Pendeta Bates ngagero ka Pendeta White, “Kuda jalu éta bakal nendang awéwé éta nepi ka maot.” Pendeta White ngajawab, “Gusti ayeuna nu ngurus kuda jalu éta; abdi teu hoyong ngahalangan.” Kuda jalu éta nangtung lemes kawas kuda kolot. Di gigir jalan, tebing naék kira-kira genep suku, sarta gigireun pagerna aya tempat jukut. Ibu White, bari socana tetep ningali ka luhur, henteu sakali-kali nenjo ka handap, naék ka luhur tebing kana lahan jukut, tuluy leumpang maju-mundur sababaraha menit, nyarita jeung ngajelaskeun kaéndahan bumi anyar. Teras, bari sirahna tetep ka luhur, manéhna turun ti lereng, leumpang ka gerobak, naék kana undakan, nempatkeun leungeunna dina bokong kuda jalu éta, tuluy naék kana poros, lajeng asup deui kana gerobak. Waktu manéhna linggih dina korsi, manéhna kaluar tina panglihatan, sarta dina waktos éta kuda, tanpa aya isyarat ti nu nyetir, langsung maju, lajeng indit.

GSAM 262.2Nalika Ibu White kaluar tina gerobak, Pendeta White mikir rék nguji kuda éta, pikeun ningali naha sabenerna geus jinak atawa henteu. Mimiti manéhna ngan saukur nyabakna ku cambuk; biasana kuda éta bakal ngabales ku tendangan, tapi ayeuna euweuh gerakan. Teras manéhna mukulna rada keras, tuluy leuwih keras, sarta beuki keras deui. Anakan kuda éta henteu merhatikeun pukulan éta pisan, tapi katingalina lemes kawas singa-singa anu sungutna ditutup ku malaikat peuting nalika Daniel cicing di guha maranéhna. “Éta tempat anu khidmat,” saur Pendeta Bates, “sareng écés yén Kakuatan anu sami anu nyiptakeun panglihatan-panglihatan éta, keur waktos éta ngendalikeun sipat galak anakan kuda éta.”

GSAM 262.3Lamun panglihatan ieu saukur hasil tina sababaraha kalemahan awakna, timbul patalékan sacara wajar, naha kuda éta ogé kaserang ku cara anu sarua?

GSAM 262Kasaksian Israel Damon

GSAM 262.4Abdi badé masihan di dieu, salaku bukti anu ngadukung carita anu dipasihkeun ka abdi ku Pendeta Bates, pernyataan di handap ieu:—

GSAM 262.5“Kira-kira dua puluh taun ka tukang, pas sanggeus abdi ngamimitian ngajaga poé Sabat, Israel Damon nyaritakeun ka abdi kaayaan nalika Suster White nampi panglihatan, sedengkeun anjeunna, Pendeta Bates, sareng Pendeta White jeung pamajikanana keur numpak gerobak hampang di tukangeun kuda jalu anu henteu nurut. Kuring ayeuna parantos maca katerangan di luhur ngeunaan kajadian éta, sakumaha ditulis ku Pendeta Loughborough, sareng éta pas pisan sareng naon anu dicaritakeun ku Pendeta Damon ka kuring.” Ditandatanganan, “R. S. Webber, Battle Creek, Mich., 9 Pébruari 1891.”

GSAM 263Kasaksian Pendeta Bates ngeunaan Panglihatan

GSAM 263.1Pendeta Bates nyatakeun pangalamanana sorangan kieu:—

GSAM 263.2“Sanajan abdi teu ningali nanaon dina maranéhna anu nentang kecap éta, abdi ngarasa hariwang pisan sarta kacida kabeungbeuratna, sarta lami pisan teu daék percaya yén éta téh lain saukur akibat tina kaayaan awakna anu geus lila lemah.

GSAM 263.3“Ku kituna abdi néangan kasempetan di hareupeun batur, nalika pikiranna katingalina bébas tina kagairahan (di luar pasamoan), pikeun nanyakeun jeung ngulang-ngulang patarosan ka manéhna, ogé ka rerencanganana anu ngiringan manéhna, utamana ka lanceukna, sangkan upami mungkin tiasa manggihan kabeneran. Salila sababaraha kunjungan anu anjeunna lakukeun ka New Bedford jeung Fairhaven ti harita, nalika di pasamoan urang, abdi parantos ningali anjeunna dina panglihatan sababaraha kali, ogé di Topsham, Maine; sarta aranjeunna anu hadir dina sababaraha adegan anu matak ngageter éta terang pisan kalayan minat jeung sumanget naon abdi ngadangukeun unggal kecap, sarta merhatikeun unggal gerak, pikeun ngadeteksi tipu daya atawa pangaruh mesmeris. Sareng abdi ngucapkeun nuhun ka Gusti pikeun kasempetan anu parantos abdi tampi babarengan jeung batur pikeun nyaksian hal-hal ieu. Ayeuna abdi tiasa nyarios kalayan yakin pikeun diri sorangan. Abdi yakin yén karya ieu asalna ti Gusti, sarta dipasihkeun pikeun ngahibur jeung nguatkeun umat-Na anu ‘sumebar,’ ‘kacabik,’ jeung ‘ditindes,’ saprak panutupan karya urang ... dina Oktober 1844. Kaayaan bingung ‘Tingali, aya di dieu!’ jeung ‘Tingali, aya di dinya!’ ti harita kacida ngabingungkeun umat Gusti anu jujur jeung daék, sarta ngajadikeun kacida héséna pikeun maranéhna anu teu mampuh ngajelaskeun loba naskah nu silih bentrok anu geus dipidangkeun ka panempoan maranéhna. Abdi ngaku yén abdi parantos nampi cahaya sareng piwuruk ngeunaan seueur ayat anu saméméhna henteu tiasa abdi ngartos sacara écés. Abdi yakin yén manéhna téh anak Allah anu ngorbankeun diri, jujur, sareng daék.”¹⁰

GSAM 263.4“Panulis henteu ‘meunangkeun pamikiran’ tina panglihatanana ‘ti pangajaran atawa studi saméméhna.’ Nalika manéhna nampi panglihatan munggaran, Désémber 1844, manéhna jeung sakabéh rombongan di Portland, Maine (di mana kolotna waktu éta cicing), geus nyerahkeun ‘teriakan tengah peuting’ salaku hal anu geus kaliwat. Waktu éta Gusti nembongkeun ka manéhna dina panglihatan kasalahan anu geus kajadian ka manéhna jeung rombongan di Portland. Teras manéhna nyaritakeun panglihatanana ka rombongan éta, sarta maranéhna ngaku yén pangalaman bulan katujuhna téh karya Gusti.”¹¹

GSAM 264Kumaha Tilu Pesen Dianggap dina Taun 1847

GSAM 264.1Nu di handap ieu ti Pendeta James White, nu ditulis dina April 1847, bakal némbongkeun kumaha tilu pesen éta dianggap waktu éta:—

GSAM 264.2“Sadaya golongan nu percaya kana kadatangan kadua satuju yén malaikat anu dipidangkeun dina ayat ka-6 jeung ka-7 tina bab ieu (Wahyu 14) ngawakilan pesen kadatangan ka garéja jeung dunya.... Karya malaikat kadua téh pikeun némbongkeun ka umat advent yén Babilonia geus ragrag. Sareng sabab sabagian ageung di antarana henteu nyaho ieu kanyataan nepi ka kakuatan ‘teriakan tengah peuting’ ngahudangkeun maranéhna pas waktuna pikeun kabur ti garéja-garéja saméméh dinten ka-10 sumping, janten ti sasih katujuh taun 1844, pesen malaikat katilu éta mangrupikeun, sareng ayeuna ogé kénéh, hiji peringatan ka para suci pikeun ‘tetep teguh,’ sareng ulah balik deui, sareng ‘nampi’ tanda-tanda anu geus dipiceun ku pasukan perawan nalika seruan malaikat kadua.

GSAM 264.3“Sareng naha pesen anu sajati pikeun umat Gusti, ti bulan katujuh taun 1844, henteu janten peringatan sapertos kitu?—Tangtos kitu.... Ayat ka-12 nyarios, ‘Di dieu aya kasabaran para suci: di dieu aya maranéhna anu netepi paréntah Gusti jeung iman Yesus.’ Di mana anjeun ningali maranéhna, Yohanes?—Nya, ‘di dieu,’ salila pesen malaikat katilu. Kusabab waktu nu sabar tur ngantosan geus lumangsung ti bulan katujuh taun 1844, sarta golongan nu ngajaga Sabat jsb. geus mucunghul ti harita, écés yén urang hirup dina jaman pesen malaikat katilu.”¹²