Bab 7 — Kamajuan Gancang Pesen

GSAM 126.1“JEUNG abdi ningali malaikat anu kuat deui turun ti sawarga, maké awan: jeung aya pelangi di sirahna, jeung beungeutna siga panonpoé, jeung suku-sukuna siga tihang seuneu; jeung manéhna nyekel dina leungeunna hiji buku leutik nu kabuka: jeung manéhna nempatkeun suku katuhu-na di sagara, jeung suku kenca-na di darat, jeung manéhna ngagero ku sora gedé, siga nalika singa ngagerem: sareng sanggeus anjeunna ngagero, tujuh halilintar ngaluarkeun sora maranéhna.... Sareng malaikat anu kuring tingali nangtung di luhur laut sareng di luhur bumi ngangkat leungeunna ka sawarga, sarta sumpah ku Anjeunna anu hirup salawasna, anu nyiptakeun sawarga, sareng sagala eusina, sareng bumi, sareng sagala eusina, sareng sagara, sareng sagala eusina, yén moal aya deui waktos: tapi dina poé sora malaikat katujuh, nalika manéhna bakal mimiti ngagero, rusiah Allah bakal réngsé, sakumaha anu geus diwartakeun ka para abdi-Na, para nabi.”¹

GSAM 126Malaikat minangka Lambang Utusan Manusa

GSAM 126.2Sakumaha geus dipidangkeun, padamelan nginjilkeun Injil geus dipasrahkeun ka manusa, sarta Gusti parantos jangji berkah-Na kana palaksanaan éta dugi ka “ahir dunya.”² Ku kituna malaikat nu mawa béja ieu pasti jadi lambang béja ngeunaan waktu nu bakal diinjilkeun ka warga bumi. Béja éta diumumkeun tina hiji buku nu “kabuka,” nu écés ngandung harti yén baheula éta buku kungsi ditutup. Para utusan ieu dipikahormat ku Allah; sabab “pelangi,” tanda pasini Allah, aya di luhur maranéhna, sarta maranéhna nangtung maké cahaya kamulyaan Allah, sarta nyatakeun pesen éta kalayan wewenang ti Nu Nyipta sagala rupa. Anu dinyatakeun di dieu téh hiji pesen waktos, nu baheula “disegel,” tapi ayeuna diumumkeun tina buku nu “kabuka.”

GSAM 127.1Dina bab-bab saméméhna geus dibuktikeun yén Gusti nandaan waktos nalika cahaya bakal dipasihkeun patali jeung ahir tina periode profétik agung—dua rébu tilu ratus poé—anu ngarah ka pangadilan panalungtikan; yén ramalan yén pangaweruh bakal ningkat kacumponan sacara tepat ku ngadegkeun loba jalma ka saha Anjeunna nembongkeun cahaya éta; sareng yén Anjeunna ogé nandaan waktos nalika “parabel tangkal ara” kedah diajarkeun, ku ngadegkeun guru-guru-Na di dinya pikeun maju sarta ngumumkeun parabel éta ka dunya. Sarua tepatna Anjeunna nandaan titik nalika pesen waktos éta kedah ngagedéan jadi sorak-sorai anu nyaring, sarta éta ogé kacumponan kalayan tepat.

GSAM 127Sora Gedé tina Pesen Kahiji

GSAM 127.2Waktu nalika sorak-sorai nyaring tina proklamasi ieu kedah dilakukeun téh mangrupa patalékan anu matak pikabitaeun. Ieu disebatkeun di dieu di antara sora trompet ka-genep jeung ka-tujuh, anu tiasa katingali henteu ngan ukur tina posisina dina catetan Kitab Suci, tapi ogé tina pesenna sorangan, anu nyebutkeun: “Dina poé sora malaikat katujuh, nalika manéhna bakal mimiti ngagero, misteri Allah bakal réngsé, sakumaha anu geus diwartakeun ka para abdi-Na, para nabi.” Ieu mangrupa bukti anu pasti yén waktos anu diwartakeun dina pesen ieu ngahontal nepi ka sora trompet katujuh.

GSAM 127Waktos Seruan Gedé

GSAM 127.3Nalika malaikat katujuh ngagero, urang maca yén “imah suci Allah kabuka di sawarga, sarta di jero imah sucina katingali tabut perjangjian-Na.”³ Dina palayanan tempat suci di bumi, rohangan anu ngamuat tabut—tempat anu paling suci—kabuka ngan sakali sataun; éta dina poé pangampura, pikeun maksud ngahapus dosa—pembersihan tempat suci. Waktos anu disebatkeun ku para nabi, nalika pagawean pangresikan ieu, anu dilaksanakeun ku Kristus, bakal lumangsung, nyaéta dina ahir dua rébu tilu ratus poé.⁴ Ogé disebutkeun yén nalika malaikat katujuh ngagero, sora-sora di sawarga nyarios yén waktuna parantos sumping pikeun nu maot diadili.⁵

GSAM 128.1Simbol nubuat dina Wahyu 10 nembongkeun waktos nalika pesen ieu bakal disebarkeun “kalawan sora gedé,” sarta tungtungna, “siga nalika singa ngagerem.” Waktosna, nurutkeun nubuat ieu, pesen éta bakal ngaronjat nepi ka “teriakan nyaring” nyaéta ti ahir trompet ka-6 nepi ka tungtung periode nubuat anu ngarah kana ngabersihan tempat suci, dina kecap séjén, nepi ka ahir dua rébu tilu ratus poé. Opat trompet munggaran kacumponan dina perangna bangsa Goth, Vandal, Hun, jsb., anu misahkeun Roma Kulon jadi sapuluh bagian atawa karajaan.

GSAM 128Terompet Kalima

GSAM 128.2Terompet kalima nembongkeun naékna agama Islam kalayan mega kasalahan, tapi utamana mangsa “lima bulan,” atawa saratus lima puluh taun sacara harfiah ti waktos maranéhna “ngabogaan raja di luhur maranéhna.” 27 Juli 1299, Othman, pangadeg Kakaisaran Utsmaniyah, ngalaksanakeun invasi ka wewengkon Nicomedia. Ti harita, bangsa Utsmaniyah ngaganggu jeung “nyiksa” Kakaisaran Romawi Wétan nepi ka 27 Juli 1449, nyaéta saratus lima puluh taun sanggeus trompet kalima dibunyikeun. Dina waktos éta, bangsa Turki datang kalayan pasukanna ngalawan kota Konstantinopel sorangan, ngagunakeun bubuk mesiu dina peperanganna; sarta tina meriam beurat, anu numutkeun sajarahwan Gibbon merlukeun genep puluh ekor sapi jantan pikeun narikna, maranéhna nembakkeun batu-batu ageung ka témbok Konstantinopel.

GSAM 128Panutupna Terompet Ka-Genep

GSAM 128.3Kira-kira dina waktos éta John Palleologus, anu dicatet ku para sajarahwan minangka kaisar Yunani panungtung, pupus. Constantine Decozes nyaéta ahli waris sah kana tahta, tapi cenah kasieunna ka Amurath, sultan Turki anu keur ngayakeun perang ngalawan anjeunna, nyababkeun anjeunna nyuhunkeun idin ka Amurath pikeun naék tahta. Lampah sapertos kitu ampir katingali siga nyerahkeun tahta ka urang Turki. Saéstuna, teu lila ti harita bangsa Utsmaniyah geus ngawasaan kota Konstantinopel jeung Kakaisaran Romawi Wétan. Ku kituna maranéhna sacara pulitik “maéhan” kakaisaran éta anu saméméhna geus maranéhna “siksa.” Maranéhna bakal “maéhan” éta salila “sajam, sapoé, sasasih, jeung sataun.”

GSAM 129.1Lamun ieu dianggap minangka waktu nubuat, hiji poé pikeun hiji taun, sabaraha lila éta waktosna? Masalahna basajan: hiji taun, 360 poé, atawa taun; hiji bulan, 30 poé, atawa taun; jeung hiji poé, hiji taun,—sadayana, 391 poé, atawa sacara harfiah, 391 taun. Hiji jam minangka saperdua puluh opat tina sapoé, salaku simbol, bakal jadi satengah bulan, atawa lima belas poé. Janten sakabéhna waktos pamaréntahan mandiri Muslim di wewengkon Kakaisaran Romawi Wétan bakal 391 taun jeung 15 poé. Ieu ditambahkeun kana tanggal 27 Juli 1449, nganteurkeun urang ka tanggal 11 Agustus 1840, pikeun ahir periode kamerdikaan Turki, sakumaha dijelaskeun dina trompet ka-genep.

GSAM 129Dr. Josiah Litch Ngaramal Runtuhna Kakaisaran Utsmaniyah

GSAM 129.2Dina taun 1838 Dr. Josiah Litch, ti Philadelphia, Pa., sanggeus narima kabeneran anu diajarkeun ku William Miller, ngahiji dina pagawean pikeun masihan publisitas anu leuwih lega ka pesen éta. Anjeunna nyiapkeun artikel pikeun dicitak ka umum ngeunaan tujuh terompet tina Kitab Wahyu. Anjeunna nyandak posisi tegas yén terompet ka-6 bakal eureun sora jeung kakawasaan Utsmaniyah bakal ragrag dina tanggal 11 Agustus 1840, sarta éta bakal ngabuktikeun ka dunya yén hiji poé dina nubuat simbolis ngawakilan sataun waktu nyata.

GSAM 129.3Sababaraha dulur iman, komo deui maranéhna anu percaya ka anjeunna dina hal ieu, ngageter ku sieun kana hasilna “lamun éta teu kajadian” sakumaha ceuk anjeunna. Ieu sanés ngajadikeun anjeunna sieun, tapi anjeunna maju terus pikeun ngalakukeun sagala daya pikeun nyebarkeun pamadeganana ngeunaan pasualan Turki. Majalah umum nyebarkeun klaim anu geus dilakukeun ku anjeunna ngeunaan éta topik. Klub-klub ateis ngabahas patarosan éta dina rapatna, sarta nyarios, “Ieu aya saurang lalaki anu wani nyieun ramalan, sarta upami hal ieu kajadian sakumaha ceuk anjeunna, éta bakal ngabuktikeun klaimna tanpa ragu yén hiji poé dina ramalan ngagambarkeun sataun, sarta yén dua rébu tilu ratus poé téh sakitu taun, sarta éta bakal réngsé dina taun 1844.”

GSAM 130.1Publikasi ceramah Dr. Litch nyieun gebrakan umum, sarta rébuan jalma diundang pikeun merhatikeun ahir tina kasulitan anu timbul antara Mehemet Ali, pasha Mesir, jeung sultan Turki. Ratusan jalma nyarios, “Lamun urusan ieu réngsé sakumaha anu ditegeskeun ku dokter, éta bakal ngukuhkeun prinsip ‘taun-poé’ dina napsirkeun waktos simbolis, sarta urang bakal jadi Adventis.”

GSAM 130Sultan Turki keur Perang jeung Pasha Mesir

GSAM 130.2Salila sababaraha taun saméméh taun 1840, sultan geus kalibet dina perang jeung Mehemet Ali, pasha Mesir. Dina taun 1838, pasualan antara sultan jeung vasalna ti Mesir éta keur waktosna dicegah ku pangaruh duta nagara asing. Dina taun 1839, sanajan kitu, permusuhan dimimitian deui, sarta diteruskeun nepi ka, dina perang umum antara pasukan sultan jeung Mehemet, tentara sultan sakabéhna bubar jeung musnah, sarta armadana dicokot ku Mehemet lajeng dibawa ka Mesir. Sultan geus kacida lemahna, nepi ka nalika perang dimimitian deui dina Agustus, manéhna ngan boga dua kapal perang kelas hiji jeung tilu frigat salaku sésa nu matak sedih tina armada Turki nu kungsi gagah. Armada éta ditolak pisan ku Mehemet pikeun dipasrahkeun deui ka sultan, sarta manéhna ngumumkeun yén lamun kakuatan-kakuatan éta nyobian nyokotna ti dirina, manéhna bakal ngabakar éta armada. Dina kaayaan kieu, dina taun 1840, Inggris, Rusia, Austria, jeung Prusia nyelapkeun diri sarta mutuskeun pikeun ngaréngsékeun pasualan éta; sabab écés yén lamun dibiarkeun, Mehemet moal lila deui bakal ngawasaan tahta sultan.

GSAM 131Intervensi Kakuatan Sekutu

GSAM 131.1“Sultan nampi intervensi kakuatan sekutu ieu, sarta ku kituna nyerahkeun masalah éta sacara sukarela ka maranéhna. Konferénsi kakuatan-kakuatan éta diayakeun di London, kalayan sheik Effendi Bey Likgis hadir salaku plenipotensi Utsmaniyah. Hiji ultimatum disusun pikeun diserahkeun ka pasha Mesir, nu eusina sultan bakal nawarkeun ka anjeunna pamaréntahan warisan di Mesir, sarta sakabéh wewengkon Siria ti Teluk Suez nepi ka Situ Tiberias, kaasup propinsi Acre, salila hirupna; sedengkeun anjeunna kudu ngosongkeun sakabéh wewengkon kakaisaran sultan séjén anu keur dikuasaina, sarta ngabalikeun armada Utsmaniyah. Lamun manéhna nolak tawaran ti sultan éta, opat kakuatan éta baris nyokot alih urusan éta kana leungeun sorangan, sarta ngagunakeun cara séjén pikeun maksa manéhna nurut sakumaha anu maranéhna anggap pantes.

GSAM 131.2“Katingalina yén pas ultimatum ieu dipasrahkeun ka Mehemet Ali, urusan éta bakal salawasna leungit tina kadali nu munggaran [sultan], sarta pangelolaan urusanana ti harita bakal aya di leungeun kakuatan asing.

GSAM 131Ramalan Anu Kajadian—Ahir Kamerdikaan Turki

GSAM 131.3“Sultan ngutus Rifat Bey dina kapal uap pamaréntah ka Alexandria, pikeun nepikeun ultimatum ka pasha. Éta diserahkeun ka anjeunna, sarta ku anjeunna ditampi dina tanggal sabelas Agustus 1840! Dina poé anu sami, sultan ngirim catetan ka para duta opat kakuatan, nanyakeun rencana naon anu bakal dianggo upami pasha nolak nurut kana sarat ultimatum; maranéhna ngajawab yén geus aya persiapan, sarta teu perlu anjeunna hariwang ngeunaan sagala kamungkinan anu bisa timbul. Dinten ieu, mangsa tilu ratus salapan puluh hiji taun jeung lima belas poé anu ditangtukeun pikeun neruskeun kakawasaan Utsmaniyah réngsé; sarta di mana kamerdikaan sultan?—Geus leungit!”⁶

GSAM 132.1Ti saprak dinten éta nepi ka ayeuna, sultan kudu ngalakukeun sagala nurut kana paréntah kakuatan-kakuatan éta, sarta nyaksian karajaanana dipecah-pecah, sapotong-sapotong disalurkeun pikeun kapentingan maranéhna.

GSAM 132Minat Umum kana Ramalan Dibangkitkeun

GSAM 132.2Kacumponan anu matak heran tina nubuat ieu ngabogaan pangaruh anu luar biasa kana pamikiran masarakat. Ieu ngaronjatkeun minat rahayat pikeun ngadéngékeun ngeunaan nubuat anu geus kacumponan jeung anu keur kacumponan. Dr. Litch nyarios yén dina sababaraha bulan sanggeus 11 Agustus 1840, anjeunna parantos nampi surat ti langkung ti sarébu jalma ateis kawentar, sabagian di antarana pamingpin klub ateis, anu nyatakeun yén maranéhna geus nyerah dina perang ngalawan Alkitab, sarta geus nampi éta minangka wahyu Gusti ka manusa. Sababaraha di antarana geus bener-bener robah janten taat ka Gusti, sarta sababaraha di antarana jadi panyatur anu mampuh dina gerakan kadatangan kadua anu agung. Sababaraha di antarana nyatakeun ka Dr. Litch kieu: “Kami geus nyebut yén para panyatur ramalan ngutip tina kaca sajarah nu geus lila teu diropéa pikeun ngabuktikeun klaim ngeunaan kacumponan ramalan; tapi dina hal ieu kami nyaksian fakta hirup di payuneun panon urang.”

GSAM 132.3Pikeun ngajelaskeun kumaha, pas dina ahir trompet ka genep, pesen advent mimiti sumebar “kalayan sora anu kuat,” abdi bade nyebatkeun hiji conto sakumaha dicaritakeun ka abdi ku salah sahiji pamaén dina pesen ieu.

GSAM 132.4Dina taun 1840, E. C. Williams, saurang tukang ngadamel tenda jeung layar anu lega ti Rochester, N.Y., nampi pesen éta, sarta ngondang Pendeta Miller jeung Himes pikeun sumping ka Rochester jeung nyarios ka rébuan urang di kota éta. Aranjeunna ngawaler yén maranéhna kakurangan artos anu diperlukeun pikeun nyéwa aula anu cukup ageung pikeun nampung jalma-jalma. Anjeunna ngawaler, “Abdi gaduh tenda buleud diaméterna 120 kaki. Abdi bakal masangna, nyayagikeun korsi, sareng ngurusna, gratis. Hayu sumping sareng nyebarkeun pesen éta.” “Aranjeunna sumping,” cenah ka abdi, “sareng tenda éta teu cukup nampung satengahna jalma anu datang pikeun ngadangukeun, janten abdi nambihan sambungan panjang opat puluh kaki, ngajadikeun tenda ukuran 160 x 120 kaki. Tenda ieu pinuh ku jalma unggal dinten, sareng ratusan jalma padet di luar, sadayana antusias pikeun ngadangukeun kecap.”

GSAM 133Ratusan Nu Ngumumkeun Pesen

GSAM 133.1Pikeun nyumponan minat anu beuki ngaronjat, tenda-tenda gedé dipaké, sarta rapat di kebon tangkal diayakeun dina usum panas. Sababaraha gedong garéja panggedéna jeung aula umum dipaké dina usum tiis, sarta kabéh pinuh nepi ka kapasitasna ku nu paduli. Tinimbang Pendeta Miller ayeuna nangtung, sakumaha anjeunna saméméh taun 1840, “ampir nyalira” dina nyebarkeun warta éta, kira-kira tilu ratus jalma ngagabung jeung anjeunna sacara umum ngumumkeun ahirna periode dua rébu tilu ratus poé, sarta ngagero, “Moal aya deui waktos,” jeung, “Waktos pangadilan-Na parantos sumping.” Ku kituna urang ningali kumaha, nalika waktuna Gusti sumping pikeun pesen ieu sumebar ka sakuliah dunya, kecap-Na kacumponan, sarta jutaan jalma kagugah ku kahayang ngadéngé seruan éta.

GSAM 133.2Anu lumaku dina gerakan di Amérika ogé lumaku di nagara-nagara séjén. Ti taun 1840, tinimbang sababaraha individu nyebarkeun publikasi maranéhna, puluhan jalma muncul ka hareup pikeun ngumumkeun seruan éta. Di Inggris aya tujuh ratus pandita Garéja Inggris wungkul nu nyebarkeun pesen éta, tacan kaasup puluhan deui nu ngalaksanakeun pagawean sarua. Di leuwih ti dua puluh nagara utama di dunya, pesen éta sumebar kalayan sumanget nu nyababkeun nu lalajo nyebut, “Urang ieu kacida seriusna.”