Bab 11 — Warta Malaikat Kadua

GSAM 171.1“TERAS aya malaikat séjén nu sumping, nyarios, Babilonia geus ragrag, geus ragrag kota gedé éta, sabab manéhna geus nyuguhkeun sakumna bangsa nginum anggur tina amarah cabulna.”¹

GSAM 171.2“Teras nu boga imah, bari ambek, nyarios ka abdi-Na, Gancang kaluar ka jalan-jalan jeung gang-gang kota, tuluy ajak asup ka dieu nu miskin, nu cacad, nu lumpuh, jeung nu buta.”²

GSAM 171.3Gusti ngaliwatan para utusanna geus ngagerakkeun dunya kalayan warta, “Waktos panghakiman-Na parantos sumping,”—hiji warta anu sakabéh umat-Na nu ngaku-ngaku bisa waé ngahiji lamun maranéhna hayang. Ieu téh panggero kahiji ka “hidangan” kawinan. Ieu geus diwartakeun ka “maranéhna anu diundang.”³ Nalika panggero ieu ditolak ku rupa-rupa alesan, panggero kadua dipasihkeun, saluyu jeung pesen malaikat kadua.⁴ Ku panggero ieu Gusti misahkeun hiji umat pikeun maju nepi ka tungtung jaman kalayan cahaya kabeneran-Na anu terus maju.

GSAM 171Panggero Kadua ka Jamuan Kawinan

GSAM 171.4Pesen kadua—anu nuturkeun seruan jam pangadilan—nyarios, “Babilonia geus ragrag, geus ragrag, kota anu agung éta, sabab manéhna nyieun sakabéh bangsa nginum anggur tina amarah zinahna.” Jeung seruan kadua ka jamuan nyebutkeun, “Gancang kaluar ka jalan-jalan jeung lorong-lorong kota, tuluy mawa ka dieu nu miskin, nu cacad, nu lumpuh, jeung nu buta.” Dina unggal ayat ieu, umat nu ngaku-ngaku ka Gusti disebut “kota.” Ku sabab ajaran maranéhna nu silih bentrok jeung lieur, maranéhna disebut “Babilonia.” Dina hiji ayat séjén nu nyebutkeun jaman ahir, urang ningali yén pas saméméh Gusti sumping, umat-Na dipenta kaluar ti “Babilonia:” “Babilonia anu ageung geus ragrag, geus ragrag, sarta geus jadi tempat cicingna setan-setan, jeung panjara sagala roh anu jahat, jeung sangkar sagala manuk anu kotor jeung dibenci.... Kaluar ti dinya, umat abdi, supaya anjeun ulah jadi babagi dosa-dosana, sarta ulah nampa bala-balana.”⁵

GSAM 172“Inget Kumaha Anjeun Kungsi Ngadéngé”

GSAM 172.1Dina surat ka jemaat Sardis urang maca, “Ingetlah kumaha anjeun parantos nampi jeung ngadangu, sarta teguhkeun jeung tobat. Upami anjeun henteu waspada, abdi bakal datang ka anjeun siga maling, sarta anjeun moal nyaho jam sabaraha abdi bakal datang ka anjeun.”⁶ Garéja Sardis sigana diangkat ku Reformasi, sanggeus jaman poék tina karya “Jezebel”—garéja nu murtad. Garéja Sardis diwartosan yén manéhna kungsi jadi garéja hirup; tapi basa manéhna ngadéngé tur nampik doktrin ngeunaan datangna Gusti, manéhna nempatkeun dirina dina kaayaan nu rawan katarajang ku kajadian éta kawas “maling peuting.” Ku kituna, sakumaha anu ditegeskeun ku rasul Paulus dina 1 Tesalonika 5:1-5, éta bakal jadi kaayaan jalma-jalma anu ngagero, “Karapihan jeung kaamanan,” nalika datangna Gusti geus deukeut. Aranjeunna anu nuturkeun cahaya kabeneran disebut “barudak poé,” sarta Gusti moal datang ka aranjeunna siga maling.

GSAM 172.2Dina katerangan nubuat ngeunaan tujuh garéja ieu, urang ningali yén ragragna garéja Sardis langsung dituturkeun ku garéja Philadelphia, atawa (sakumaha kecapna hartosna) garéja kanyaah dulur. Kanyataanna, éta téh 50.000 jalma nu percaya anu, ku warta malaikat kadua, dikaluarkeun ti sagala rupa garéja, sarta dihijikeun dina hiji ikatan kanyaah dulur dina kabeneran utama ngeunaan datangna Kristus anu geuwat.

GSAM 173Kumaha Warta Kadua Diwartakeun

GSAM 173.1The Midnight Cry tanggal 12 Séptémber 1844 ngamuat pernyataan anu dilakukeun ku Pendeta J. V. Himes ngeunaan pesen malaikat kadua jeung kaayaan anu nyababkeun diumumkeunana éta. Suratna ditandatanganan di McConnelsville, Ohio, tanggal 29 Agustus 1844, sarta eusina kieu:—

GSAM 173.2“Nalika urang ngamimitian karya sareng Sadérék Miller dina taun 1840, anjeunna parantos salapan taun méré ceramah. Salila éta waktos anjeunna ampir nyalira. Tapi pagaweanana teu eureun-eureun tur mujarab dina ngahudangkeun para pangaku iman kana harepan sajati rahayat Allah, sarta persiapan anu diperlukeun pikeun sumpingna Gusti; ogé ngahudangkeun sakumna golongan anu tacan iman kana kasadaran kana kaayaan maranéhna anu leungit, sarta kawajiban pikeun langsung tobat jeung balik ka Allah, minangka persiapan pikeun patepung jeung Panganten Lalaki kalayan karapihan nalika anjeunna sumping. Éta téh tujuan utama pagaweanana. Anjeunna henteu nyobian ngarobah jalma kana hiji sekta atawa golongan agama.

GSAM 173.3“Nalika kami yakin kana kabeneran advent nu bakal datang, sarta narima ajaran éta sacara umum, kami nyepeng pamadegan nu sarua, sarta ngalaksanakeun cara nu sarua di antara rupa-rupa sekta, di mana kami disauran dina pangaturan Gusti pikeun digawé. Kami ngawartosan ka para pandita jeung garéja yén éta sanés bagian tina tugas kami pikeun mecahkeun atawa misahkeun maranéhna: Kami gaduh hiji tujuan anu jelas, nyaéta pikeun ngaluarkeun ‘teriakan,’ peringatan ngeunaan pangadilan ‘anu geus di panto,’ sarta ngayakinkeun sasama manusa pikeun nyiapkeun diri pikeun kajadian éta.... Para pandita jeung anggota jamaah anu ngamangpaatkeun pagawean kami, tapi tacan saéstuna narima doktrin éta, ningali yén maranéhna kudu milih: naha milu doktrin éta, tuluy nginjilkeun jeung ngajaga éta doktrin, atawa dina kaayaan genting anu geus deukeut ka maranéhna, maranéhna bakal kasulitan ku para nu percaya anu tegas jeung tekadna kuat. Ku kituna maranéhna mutuskeun ngalawan doktrin éta, sarta niat, aya nu maké hiji cara jeung aya nu maké cara séjén, pikeun ngahalangan topik éta. Ieu nempatkeun dulur-dulur urang di antara maranéhna dina kaayaan anu kacida héséna. Kaseueuran maranéhna bogoh ka garéja-garéja maranéhna, sarta teu bisa mikir pikeun ninggalkeunana. Tapi nalika maranéhna diejek, ditindas, jeung ku rupa-rupa cara dipiceun tina hak-hak jeung kabagjaan baheula, sarta nalika ‘daging dina waktuna’ dicegah ti maranéhna, jeung sora ngagoda ‘damai jeung aman’ disadakeun dina ceuli maranéhna ti Sabat ka Sabat, maranéhna geuwat leupas tina kabiasaan golonganna, teras nangtung dina kamulyaan kakuatanana, ngaleupaskeun kuk, sarta ngagero, ‘Kaluar ti dinya, umat abdi.’

GSAM 174Dina Kaayaan Anu Hésé

GSAM 174.1“Kaayaan ieu nempatkeun kami dina posisi anu hésé, (1) sabab kami aya di tungtung waktos nubuat kami, di mana kami ngarepkeun Gusti bakal ngumpulkeun sakabéh umat-Na dina hiji; jeung (2) kami salawasna ngadakwahkeun doktrin anu béda; jeung ayeuna kaayaan geus robah, éta bakal dianggap teu jujur upami kami ngagabung dina seruan misahkeun jeung mecahkeun garéja-garéja anu kungsi nampi kami jeung pesen kami. Ku kituna kami ragu-ragu, sarta teras ngalaksanakeun posisi munggaran kami, nepi ka garéja jeung palayanan nganteurkeun masalah éta ka tingkat nu jauh nepi ka kami kapaksa, dina sieun ka Gusti, nyandak posisi pikeun ngabéla kabeneran jeung barudak Gusti nu diremehkeun.

GSAM 174Conto Apostolik pikeun Lalampahan Urang

GSAM 174.2“‘Sareng anjeunna asup ka sinagoga, teras nyarita kalayan wani salila tilu bulan, ngabahas jeung ngayakinkeun hal-hal ngeunaan karajaan Allah. Tapi nalika sabagian jalma jadi teuas haténa, henteu percaya, malah ngomong goréng ngeunaan jalan éta di hareupeun balaréa, anjeunna misah ti maranéhna, teras misahkeun murid-muridna, sarta unggal poé ngabahas di sakola hiji Tyrannus.’⁷ Teu nepi ka ‘sababaraha jalma jadi atos haténa’ jeung ‘ngomong goréng ngeunaan jalan éta [datangna Gusti] di hareupeun balaréa,’ dulur-dulur urang kagugah pikeun kaluar jeung misah ti garéja-garéja. Aranjeunna teu tiasa nahan ‘omongan jahat’ ti ‘abdi jahat,’ sarta garéja-garéja anu nuturkeun jalan panindasan jeung ‘omongan jahat’ ka jalma-jalma anu ngantosan ‘harepan nu mulya,’ pikeun maranéhna mah lain sanés putri-putri Babilonia mistik. Aranjeunna ngumumkeun kitu, lajeng asup kana kabébasan Injil. Sarta sanajan urang bisa jadi henteu sadayana satuju ngeunaan naon anu nyusun Babilonia, urang satuju dina misahna sacara langsung jeung ahir ti sakumna anu nolak ajaran ngeunaan datangna jeung karajaan Allah anu geus caket. Kami yakin ieu mangrupa urusan hirup jeung maot. Éta maot lamun tetep nyambung jeung golongan anu ngaremehkeun atawa nolak datangna Gusti. Éta hirup lamun kaluar tina sagala tradisi manusa, nangtung dina kecap Allah, sarta unggal poé ngantosan nembonganana Gusti. Ku kituna ayeuna urang nyarios ka sadayana anu ku cara naon waé kasangkut dina sangkelang perbudakan, ‘Kaluar ti antara maranéhna, sarta misah, saur Gusti, sarta ulah nyabak ka nu kotor; sarta Kuring bakal nampi anjeun, sarta bakal janten Bapa pikeun anjeun, sarta anjeun bakal janten putra-putri abdi, saur Gusti Nu Maha Kawasa.’”⁸

GSAM 175Oposisi Anéh

GSAM 175.1Wm. Miller nyarios kieu ngeunaan konflik anu aya dina waktos éta antara garéja-garéja jeung para Adventis:—

GSAM 175.2“Hal ieu kacida teu alamiahna jeung henteu tiasa dijelaskeun yén garéja-garéja Kristen ngusir doktrin ieu jeung anggotana alatan harepan anu mulya ieu. Kuring terang sababaraha garéja Baptis nyarios yén maranéhna henteu ngusir maranéhna alatan iman maranéhna, tapi alatan komuni maranéhna jeung para percaya Advent. Lamun kitu, lamun sanés alatan iman maranéhna ka Jurusalamet nu bakal datang, naha kuring diusir tina mimbar maranéhna, padahal kuring teu kungsi komuni jeung saha waé iwal ti garéja Baptis? Ieu alesan nu bohong. Tapi ieu moal tiasa janten alesan para Métodis jeung Presbiterian; sabab maranéhna percaya kana komuni campuran. Alatan naon maranéhna nolak? Kuring ngadéngé aya nu ditolak lantaran ‘nyanyikeun’ lagu-lagu advent kadua; nu séjénna alatan gering akal, padahal hiji-hijina bukti gering akal nu dipaké pikeun maranéhna téh nyaéta maranéhna keur ngantosan Kristus. Ya Gusti, ‘ampunkeun maranéhna, sabab maranéhna henteu nyaho naon anu maranéhna lakukeun.’”

GSAM 176Storrs ngeunaan Sikap Garéja-garéja

GSAM 176.1George Storrs nyarioskeun ngeunaan sikap garéja-garéja ka Adventis, kieu cenah:—

GSAM 176.2“Saha di antara maranéhna, ayeuna, nu henteu nyarios, ‘Abdi linggih siga ratu’? Jeung saha di antara maranéhna nu henteu ngahibur diri ku pamanggih yén hiji poé maranéhna bakal ngawasaan dunya, jeung yén dunya éta bakal takluk kana iman maranéhna? Saha di antara maranéhna nu bakal ngantep hiji jiwa cicing di antara maranéhna kalayan tentrem, nu sacara tebuka jeung tanpa sieun ngaku imanana kana kadatangan Nu Maha Agung nu geus deukeut? Naha sarat pikeun cicing di antara maranéhna tanpa gangguan téh lain sangkan anjeun ‘sadayana nahan diri’ tina nyatakeun kayakinan sacara umum ngeunaan datangna Gusti taun ieu, naon waé kayakinan anjeun dina hal éta, jeung sanajan anjeun ngarasa penting pikeun ngagero, ‘Takut ka Allah, jeung pasihan anjeunna kamulyaan, sabab waktos pangadilan-Na parantos sumping’?”

GSAM 176Kasaksian Mansfield

GSAM 176.3L. D. Mansfield, nu nyerat ti Oneida, N.Y., tanggal 21 Maret 1844, kieu nyaksianana:—

GSAM 176.4“Gusti keur ngagerakkeun pikiran barudak-Na nu dipikacinta nu keur ngantosan Gusti ti sawarga, sarta nungtun maranéhna lain saukur merhatikeun malaikat ‘anu mawa Injil langgeng pikeun nginjil, bari nyarios, Waktos pangadilan-Na parantos sumping,’ tapi ogé pikeun nurut kana paréntah salajengna, ‘Kaluar ti dinya, umat abdi!’ Abdi langkung yakin tibatan baheula, yén organisasi agama kiwari téh mangrupa bagian ageung tina Babilonia anu bakal ragrag ku kekerasan, sarta moal kapanggih deui.... Katingalina ka abdi, dina sababaraha organisasi éta, kamiripan jeung tanduk leutik kacida nyolokna. Sababaraha conto bakal ngajelaskeun hal ieu.

GSAM 176Sumanget Massa Anu Katingali

GSAM 176.5“Hiji dulur anu geus gawe pisan hasilna di wewengkon ieu dina ngumumkeun datangna Gusti, nyieun pasini pikeun méré ceramah di hiji tempat dina waktu nu geus ditangtukeun. Gusti ngatur sangkan manéhna aya di genep belas mil ti tempat pasini, tapi aya hiji pandita _____ nu hadir, mingpin balaréa, mawa tar jeung bulu hayam, pikeun nerapkeunana ka abdi Allah Nu Maha Luhur éta. Pandita anu sarua ngamimitian rapat doa panjang teu lila sanggeusna, tapi sagalana tiis pisan kawas és di kalér—teu aya jiwa nu hudang atawa nu robah. Ahirna pandita éta nyarios yén manéhna yakin manéhna bakal ‘kudu linggih di korsi nu merlukeun doa.’

GSAM 177.1“Hiji pamimpin kelas di désa ieu nyarios ka kelasna yén saprak urang ngayakeun pasamoan di dieu, lamun aya jalma asup ka imahna sarta nyarios yén manéhna yakin Kristus bakal datang taun ieu, manéhna bakal ngusir jalma éta kaluar ti imahna.”

GSAM 177Kawajiban ka Garéja-garéja

GSAM 177.2Di dieu kami badé ngenalkeun hiji kasaksian tina pidato ka konferénsi advent para nu percaya anu kumpul di Boston, Mass., tanggal 31 Méi 1844, sareng ditandatanganan ku Wm. Miller, Elon Galusha, N. N. Whiting, Apollos Hale, sareng J. V. Himes. Aranjeunna nyarios:—

GSAM 177.3“Ngeunaan kawajiban urang ka garéja-garéja, urang ogé tiasa nyarios sakecap. Bahaya di dieu, sapertos dina kalolobaan kasus séjén, katingalina aya dina ekstrim. Bentuk kahiji tina bahaya éta nyaéta ngantepkeun otoritas garéja anu urang gabung maksa urang cicing dina patalékan kawajiban sapertos kieu. Kami teu ragu rébuan jalma geus nyababkeun dirina dihukum di payuneun Gusti ku nurut kana klaim anu teu dumasar kana Kitab Suci ti garéja-garéja maranéhna dina hal ieu, anu lamun maranéhna tegas jeung satia, ayeuna bakal aya dina kaayaan anu leuwih aman jeung leuwih mangpaat, sanajan maranéhna ogé bisa waé dipenta pikeun sangsara.

GSAM 177.4“Bentuk kadua tina bahaya nyaéta nyerah kana sumanget balas dendam ka garéja-garéja alatan kalakuanana anu teu adil ka urang, sarta ngalaksanakeun perang tanpa milih ka sakabéh organisasi saperti kitu. Ngeunaan kawajiban Adventis, patali jeung garéja-garéja anu maranéhna pakait, lamun urang dipenta pikeun ngalakukeunana, urang moal bisa masihan pituduh anu bisa dilarapkeun sacara umum. Maranéhna kudu lampah dina sieun ka Gusti, saluyu jeung kaayaanana.

GSAM 178.1“Sanajan kitu, urang kudu tegas dina ngalaksanakeun kawajiban urang, dina nyaksian kabeneran dina sagala kasempetan anu pantes jeung merenah. Sareng upami ku nuturkeun léngkah ieu urang nyieun garéja-garéja ambek, sarta maranéhna ngancam bakal ngusir urang upami urang henteu cicing meneng (sanajan upami urang nganggap pantes pikeun ngeureunkeun hubungan urang jeung garéja sacara damai, éta panginten cara anu langkung hadé), hayu urang ngalaksanakeun kawajiban urang, sarta nalika urang diusir, sabar nampi kateuadilan, sarta daék babarengan jeung Gusti urang pikeun ‘kaluar ti panto, nanggung hinaan-Na.’”

GSAM 178.2Ti kutipan-kutipan ieu ngeunaan lampah garéja ka jalma-jalma anu nyebarkeun warta malaikat kadua, écés katingali kumaha, minangka hasil munggaran tina ngaluarkeun undangan kadua ka “pesta tuang,” jalma-jalma anu dikumpulkeun kana hiji kandang rohani disebut minangka “anu cacad,” “nu pincang,” jeung “nu buta,” nu sacara tegas nunjukkeun perlakuan goréng nu maranéhna tampi tina “pukulan” ti “sasama abdi” maranéhna, ti maranéhna maranéhna geus dipisahkeun.

GSAM 178Hiji Rahayat Anu Misah Anu Dipilih pikeun Nampi Kabeneran Anyar

GSAM 178.3Tujuan Gusti tiasa écés katingali dina ngaluarkeun hiji umat anu misah dina pangumuman pesen malaikat kadua—panggero kadua ka “pesta tuang”—sareng “teriakan tengah peuting.” Kabeneran mulia pikeun jaman ahir kudu dipilari jeung diwartakeun—karya anu teu bisa dilakukeun di garéja anu “kabungkus ku kredo”, sarua ogé panginjilan ka dunya teu bisa dihontal ku garéja apostolik lamun masih nyambung jeung sekta-sekta Yahudi. Gusti nyauran pamisahan di dinya,⁹ sarta manéhna ogé nyauran pamisahan para nu percaya kana advent ti jalma-jalma anu hayang nahan maranéhna dina lingkaran kredo maranéhna.

GSAM 179“Six Sermons” Storrs

GSAM 179.1Teu lila sanggeus kaluarna ieu, urang nengetan yén cahaya sumping ka golongan advent ngeunaan hukuman nu bakal datang, sakumaha dijelaskeun dina pamflet, “Six Sermons,” ku George Storrs, nyokot posisi yén manusa sacara alamiah téh fana; yén nu maot teu sadar antara paéh jeung kabangkitan; yén hukuman ahir pikeun nu teu taat ka Gusti bakal ngalaman punah total; sarta yén kalanggengan téh kurnia ti Gusti, nu ngan bisa ditampi ku iman ka Gusti urang Yesus Kristus.

GSAM 179.2Rébuan Adventis narima doktrin ngeunaan hakekat manusa ieu, tapi henteu sadayana. Panolakanana henteu nyababkeun kabingungan di antara maranéhna, sabab éta dianggap saukur urusan kayakinan, lain ukuran ajén moral; ku kituna usaha babarengan pikeun ngingetkeun dunya ngeunaan caketna sumpingna Kristus henteu kaganggu. Sanajan kitu, éta ngabalukarkeun amarah garéja-garéja ka maranéhna.

GSAM 179Teu Mampuh Ngabantah “Six Sermons”

GSAM 179.3Pandita Methodist di kota tempat abdi cicing, anu saméméhna parantos milu ngadakwahkeun ajaran advent dina taun 1843, nampi “Six Sermons,” maca éta, sarta ngaku ka anggota garéja yén manéhna teu sanggup ngabantah ajaran éta; tapi nalika manéhna nyaho yén loba anggota garéja na nu narima éta, manéhna nyarankeun ka batur ulah maca buku éta, sabab maranéhna “bakal percaya kana ajaran éta lamun maranéhna maca éta.” Dina bulan Séptémber 1844, sanggeus pandita ieu balik ti konferénsi taunan, manéhna naék kana mimbar teras sacara umum nampik doktrin advent, sarta handap asor nyuhunkeun hapunten ka jamaah sabab kungsi ngondang para panyatur pikeun nyarita di imah.

GSAM 179Diadili kusabab Ajaran Sesat

GSAM 179.4Langkah ieu ti pihak pandita geuwat dituturkeun ku usaha pikeun ngadakwa para penganut advent ku tuduhan bidah; tapi sabab maranéhna diidinan ngabéla kasusna tina Kitab Suci, teu aya kameunangan nu dihontal ku garéja. Sababaraha urang diusir ti garéja ieu sabab lampahna henteu saluyu jeung disiplin, sarta loba deui nu mundur alatan pangusiran anggota nu imanna teu kabuktian sabalikna tina Kitab Suci. Ku kituna, ajaran advent salawasna dihalangan asup ka garéja nu di dinya ratusan jalma geus manggihan Jurusalamet sarta bagja dina Gusti.

GSAM 180.1Anu kajadian di kampung halaman abdi ogé lumangsung di ratusan garéja séjén di sakuliah nagara. Maranéhna anu diperlakukeun kitu ku dulur-dulurna baheula manggihan panglipur anu ageung dina kecap nabi Yesaya: “Dengekeun kecap Gusti, he para nu ngageter ku kecap-Na: Dulur-dulur anjeun anu benci ka anjeun, anu ngusir anjeun demi ngaran abdi, nyarios, Hayu Gusti dimulyakeun; tapi Anjeunna bakal mucunghul pikeun kabagjaan anjeun, sarta maranéhna bakal isin.”¹⁰

GSAM 180Kamurkaan Jalma Jahat Dipintonkeun

GSAM 180.2Nalika poé anu Gusti dipiharep beuki caket, para nu percaya beuki sumanget dina pagaweanana, sarta nu jahat beuki ngamuk jeung ngahinakeun, sakumaha katingali dina pernyataan di handap ieu anu dijieun ku éditor Midnight Cry tanggal 31 Oktober 1844:—

GSAM 180.3“Pangaruh gerakan ieu ka jalma-jalma jahat ogé pisan ngabantu nguatkeun kayakinan urang yén Gusti aya di jerona. Nalika barudak Allah kumpul pikeun sujud jeung ngarendahkeun diri di payuneun-Na, sarta nyiapkeun diri pikeun rawuh-Na, sakumaha pantesna pikeun sakumpulan jalma nu dosa anu ngan bisa disalametkeun ku rahmat, jalma-jalma jahat némbongkeun niat jahat anu panggedéna. Nalika urang teu masihan béwara ngeunaan pasamoan urang iwal dina koran urang sorangan, sarta henteu ngondang masarakat ka dinya, barudak Belial ngaramean pasamoan éta, sarta nyababkeun loba gangguan. Dina sonten dinten Saptu, tanggal 12 [12 Oktober 1844], kami henteu ngayakeun pasamoan di tabernakel, sangkan juru beberesih [janitor] gaduh kasempetan ngabersihan imah pikeun Sabat [Minggu]. Tapi massa ngabobol asup ka imah, sarta nolak sanajan kasempetan éta. Walikota, sanajan teu dipenta, langsung campur tangan, sarta ngusir maranéhna.

GSAM 181.1“Dina pasamoan urang dina Sabat saterusna, sanggeus tabernakel pinuh, balaréa padet ngeusian jalan di hareupeun wangunan, loba di antarana ambek sabab aya nu percaya kana datangna Gusti. Dina peuting, alatan guligahna balaréa, teu aya pasamoan nu lumangsung; sanajan kitu, jalan geus pinuh ku balaréa ti awal; tapi campur tangan langsung walikota jeung pulisi-na nu cekatan ngabersihan jalan, sanggeus ngirim sababaraha urang ka kantor jaga. Urang ngan bisa ngibaratkeun kalakuan massa éta jeung nu ngurilingan panto Lot dina peuting saméméh karuksakan Sodom.... Gerakan maranéhna kacida dadakan, barengan, jeung lega, nepi ka némbonganana dina poé kahiji bulan katujuh urang Yahudi nguatkeun pamadegan urang yén ieu pasti bulanna.”

GSAM 181Nu Ngejek Maké Jubah Pangunggahan

GSAM 181.2Dina tanggal 22 Oktober 1844, poé nalika dua rébu tilu ratus poé réngsé, di Paris, Maine, basa para nu percaya keur kumpul di imah ibadah, keur ngalaksanakeun doa anu khidmat ka Gusti, kalayan harepan yén Gusti bakal sumping dina poé éta, para nu ngahinakeun jeung ngajejek kumpul di sabudeureun imah éta, bari nyanyikeun lagu-lagu parodi. Dua urang tukang rusuh éta maké jubah bodas panjang, naék ka hateup imah, nyanyi lagu, sarta ngahinakeun jalma-jalma di jero imah anu keur ngadoa jeung ngantosan Gusti sumping.

GSAM 181.3Sigana tina kajadian ieu timbul kabohongan nu nyebar ngeunaan Adventis maké jubah naék ka sawarga; sabab sanajan koran Adventis geus nawarkeun ganjaran nepi ka $500 pikeun hiji bukti nyata yén aya Adventis nu maké jubah naék ka sawarga dina taun 1844 sarta ngantosan Gusti sumping, teu aya hiji kasus ogé nu kungsi kapanggih.

GSAM 182Panglihatan Hazen Foss, 1844

GSAM 182.1Waktu éta aya saurang nonoman di Poland, Maine, nu ngaranna Hazen Foss, anu yakin pisan yén Gusti bakal sumping dina poé ka-10 bulan ka-7. Anjeunna téh saurang lalaki anu boga penampilan alus, cara nyarita anu pikabetaheun, sarta cukup atikan. Sababaraha minggu saméméh “teriakan tengah peuting” réngsé, Gusti ngadeukeutan sarta masihan anjeunna hiji panglihatan, anu di jerona anjeunna dipidangkeun lalampahan rahayat advent ka kota Allah, kalayan sagala bahaya nu aranjeunna hadapi. Sababaraha pesen peringatan dipasihkeun ka anjeunna, anu kedah anjeunna sampaikan, sarta anjeunna ogé ningali cobaan jeung panganiayaan anu bakal nuturkeun lamun anjeunna satia nyaritakeun naon anu parantos dipidangkeun ka anjeunna. Anjeunna, kawas Bapak Foy, dipidangkeun tilu léngkah anu ku umat Gusti kedah dilakukeun pikeun pinuh nepi ka jalur ka kota suci. Salaku jalma anu yakin pisan kana datangna Gusti “dina sababaraha poé deui” (siga nu maranéhna nyanyikeun waktu éta), bagian tina panglihatan nu nyaritakeun tilu léngkah kana jalur éta teu bisa dijelaskeun ku manéhna; sarta kusabab sacara alamiah manéhna boga sumanget sombong, manéhna mundur tina salib, sarta nolak nyaritakeunana. Panglihatan éta diulang pikeun kalina kadua, sarta ditambah deui anjeunna diwartosan yén lamun anjeunna masih nolak nyaritakeun naon anu parantos dipidangkeun ka anjeunna, beban éta bakal dicabut ti anjeunna sarta dipasihkeun ka salah sahiji anak Gusti anu paling lemah, anu bakal satia nyaritakeun naon anu bakal diwahyukeun ku Gusti. Anjeunna deui nolak. Teras panglihatan katilu dipasihkeun, sarta anjeunna diwartosan yén anjeunna geus dibebaskeun, sarta beban éta dipasrahkeun ka salah sahiji anu paling ringkih di antara nu ringkih, anu bakal ngalaksanakeun paréntah Gusti.

GSAM 182Foss Gagal Nyaritakeun Panglihatanana

GSAM 182.2Hal ieu ngagetkeun nonoman éta, sarta manéhna mutuskeun pikeun nyaritakeun naon anu geus dipintonkeun ka manéhna, lajeng manéhna ngumumkeun pasamoanana. Jalma-jalma kumpul babarengan pikeun ningali jeung ngadéngé. Manéhna sacara taliti nyaritakeun pangalamanana, kumaha manéhna geus nolak nyaritakeun naon anu geus dipintonkeun ku Gusti ka manéhna, jeung naon akibatna tina panolakanana. “Ayeuna,” saur manéhna, “abdi bade nyaritakeun panglihatan éta.” Tapi hanjakalna! geus kasep: manéhna nangtung di hareupeun balaréa bisu siga arca, tuluy antukna nyarios kalayan sangsara nu jero, “Abdi teu tiasa émut sanajan hiji kecap tina panglihatan éta.” Manéhna ngagencet-gencet leungeunna kalayan nyeri haté, bari nyarios, “Gusti parantos ngalaksanakeun firman-Na. Anjeunna parantos nyokot panglihatan ti abdi,” sarta kalayan bingung pisan dina haté nyarios, “Abdi jalma nu leungit.” Ti harita anjeunna kaleungitan harepan ka Kristus, sarta asup kana kaayaan putus asa. Anjeunna henteu kungsi ngiring rapat Adventis deui, sarta teu boga minat pribadi kana agama. Paripolahna dina loba hal, sahenteuna, siga jalma anu leungit pangaruh lemes ti Roh Gusti, siga jalma anu “ditinggalkeun nurutkeun kahayang sorangan, pikeun dieusi ku lampah-lampahna sorangan.” Dina kaayaan pikiran sapertos kitu anjeunna pupus taun 1893.

GSAM 183Panglihatan Foss nu Dicaritakeun ku Batur

GSAM 183.1Kira-kira tilu bulan sanggeus manéhna gagal émut kana panglihatanana, manéhna ngadéngé tina kamar gigireunana hiji panglihatan anu dicaritakeun ku batur. Pasamoan éta lumangsung di hiji imah tempat manéhna cicing. Manéhna dipénta asup ka pasamoan, tapi nolak. Manéhna nyarios yén panglihatan éta ampir sarua pisan jeung nu dipidangkeun ka manéhna, saperti dua jalma nu nyaritakeun hal nu sarua. Ku kituna, jalma-jalma nyaho naon anu manéhna tingali tapi teu bisa émut basa manéhna nyobian nyaritakeunana. Saatos ningali jalma éta engkéna, manéhna nyarios, “Éta jalma anu Gusti parantos nempatkeun beban ka manéhna.”

GSAM 183Kuciwa Sedih

GSAM 183.2Dinten ka-10 bulan katujuh, numutkeun kalender Yahudi (22 Oktober 1844), ahirna sumping. Dinten éta kapanggih ku rébuan-rébuan jalma anu nuju ngantosan puncak pangharepan maranéhna. Maranéhna henteu nyiapkeun nanaon di dunya saluareun tanggal éta. Maranéhna malah henteu kungsi mikir, “mun éta henteu datang,” tapi geus ngatur urusan dunyana siga anu maranéhna ngarepkeun yén poé éta bakal mungkaskeun umur maranéhna. Maranéhna geus ngingetkeun jeung ngadorong jalma-jalma jahat supaya kabur tina murka nu bakal datang, sarta loba di antarana nu sieun yén béja éta bisa jadi leres. Aranjeunna geus masihan nasehat jeung ngadoa babarengan jeung kulawargana, sarta geus pamitan ka maranéhna anu tacan masrahkeun haténa ka Gusti. Singkatna, maranéhna geus pamitan ka sagala hal di dunya kalayan sagala kaseriusan siga jalma anu nganggap dirina rék mucunghul beungeut ka beungeut jeung Hakim sakumna bumi. Ku kituna, kalayan kahariwang ampir teu bisa napas, maranéhna kumpul di tempat-tempat ibadahna, ngantosan, iraha waé, pikeun ngadéngé “sora malaikat pangluhurna jeung sangkakala Allah,” jeung ningali langit hurung ku kamulyaan Raja maranéhna anu bakal datang.

GSAM 184.1Jam-jam lumangsung lalaunan, sarta ahirna basa panonpoé tilelep di handapeun cakrawala kulon, poé ka-10 urang Yahudi dina bulan katujuh réngsé. Kegelapan peuting sakali deui sumebar nyebarkeun suasana suram ka sakuliah dunya; tapi kalayan poékna éta datang rasa sedih anu nyiksa di haté para nu percanten kana kadatanganana, hiji rasa sedih anu sarupa jeung kasedihan para murid Gusti urang, nalika maranéhna kalayan khidmat balik ka imahna dina peuting sanggeus anjeunna disalib jeung dikubur, padahal saméméhna maranéhna kalayan gemuruh geus ngiringan anjeunna asup ka Yerusalem salaku Raja maranéhna.