Bab 14 — Panto Anu Ditutup

GSAM 214.1“Nalika maranéhna indit mésér, panganten lalaki datang; sarta maranéhna anu geus siap asup babarengan jeung manéhna ka kawinan: teras panto ditutup.”¹

GSAM 214.2Datangna Panganten jalu anu diwanohkeun dina parabel ieu sanés datangna Kristus ka bumi, tapi ka kawinan. Pawiwahan téh hiji kajadian anu lumangsung saméméh datangna Gusti. Ieu diungkabkeun dina Injil nu dicatet ku Lukas kieu: “Pasangkeun iket pingping anjeun, hurungkeun lampu-lampu anjeun; sarta jadilah siga jalma-jalma nu ngantosan Gusti maranéhna, nalika anjeunna balik ti pawiwahan; sangkan nalika anjeunna datang jeung ngetok, maranéhna bisa langsung muka panto pikeun anjeunna.”²

GSAM 214Nampi Karajaan Nu Disebat Pernikahan

GSAM 214.3Datangna Panganten Lalaki ka kawinan diwakilan dina Daniel 7:13, 14, dimana Kristus sumping ka Rama pikeun nampi karajaan-Na. Dina jaman baheula, datangna hiji raja ka kota karajaanana pikeun nampi tahta jeung karajaanana disebut hiji kawinan. Kajadian ieu—nampi kota karajaanana salaku pangantén awéwé—dirayakeun kalayan pesta pora kawas kawinan sajati. Janten nalika Kristus nampi karajaanana ti Rama di sawarga, Anjeunna disebut kawas nikah jeung pangantén awéwé-Na—Yerusalem Anyar (Wahyu 21:9); sarta ieu disebut dina parabel “kawinan.”

GSAM 214.4Saenggeus réngséna dua rébu tilu ratus poé, tanggal 22 Oktober 1844, umat Advent, anu ngabandingkeun kajadian dina pangalaman maranéhna jeung kanyataan nu patali jeung kawinan di Wétan, nyarios, “Kristus parantos asup ka kawinan.” Nalika maranéhna nampi cahaya anu leuwih jelas ngeunaan hakekat kajadian anu bakal lumangsung di ahir dua rébu tilu ratus poé, iman maranéhna nuturkeun Kristus dina karya anu geus diasupkeunana; ku iman, maranéhna “asup babarengan jeung anjeunna ka kawinan.”

GSAM 215“Abdi Bakal Uih”

GSAM 215.1Dina hiji pandangan anu dipasihkeun ka Nona Harmon dina taun 1845, ngeunaan Kristus nu ngalangkung ti bilik kahiji ka bilik kadua di tempat suci sawarga, urang manggihan kecap-kecap ieu: “‘Tunggu di dieu; abdi bade ka Rama abdi pikeun nampi karajaan; jaga supaya pakean anjeun tetep bersih taya noda, sarta engké saeutik abdi bakal uih ti kawinan sarta nampi anjeun ka diri abdi.’ Teras hiji karéta mendung, kalayan roda siga seuneu hurung, diurilingan ku malaikat, sumping ka tempat Yesus aya. Anjeunna asup kana karéta éta, lajeng diangkut ka tempat anu paling suci, di mana Rama linggih.”³

GSAM 215Rahmat Sanggeus Panto Ditutup

GSAM 215.2Panto nu ditutup dina parabel ieu sigana ngarujuk kana hiji kajadian nu lumangsung saméméh datangna Putra Manusa sacara nyata dina mega di sawarga; sabab sanggeus panto ditutup, para gadis séjén datang jeung mengetok, tuluy diparéntahkeun pikeun “ngajaga” sabab maranéhna teu nyaho poé atawa jam sumpingna. Deui, panto ieu ditutup sanggeus para gadis nu bijaksana asup babarengan jeung Panganten lalaki ka pesta kawinan.

GSAM 215.3Sigana tina basa anu dipaké dina parabel para gadis ieu yén sanggeus asup ka kawinan masih aya kasempetan pikeun sanajan para gadis “bodoh” pikeun nyiapkeun diri kalayan pantes pikeun nyanghareupan Panganten lalaki. Aranjeunna diparéntah pikeun “waspada.” Waspada jeung ngantosan téh ciri-ciri anu patali jeung persiapan sajati pikeun nyanghareupan Gusti. Ku kituna, sigana rahmat henteu ditarik nalika panto dina parabel ieu ditutup.

GSAM 215Henteu Panto tina Lukas 13:25-28

GSAM 215.4Dina mangsa kapungkur, geus aya kasalahan dina ngabingungkeun panto nu disebutkeun dina parabel ieu jeung panto nu disebutkeun dina Lukas 13:25-28, nu nyebutkeun, “Lamun nu boga imah geus hudang, sarta geus ngagembok panto, jeung maraneh ngamimitian nangtung di luar, sarta mengetok panto bari nyebut, Gusti, Gusti, buka pikeun kami; lajeng manehna bakal ngajawab ka maraneh, Kuring henteu nyaho maraneh ti mana.... Angkat jauh ti kuring, sakumna nu ngalakukeun kajahatan. Di dinya bakal aya ceurik jeung ngagremet huntu, nalika maraneh ningali Abraham, Ishak, jeung Yakub, sarta sakumna nabi di karajaan Allah, sedengkeun maraneh sorangan diusir kaluar.” Tina basa di luhur kacida écésna yén nalika panto ieu ditutup, nasib jalma-jalma anu katinggaleun geus ditangtukeun. Karajaan Allah geus datang; sabab maranéhna bakal ningali jalma-jalma anu disalametkeun di karajaan éta. Sabalikna, dina parabel para gadis, Gusti can acan datang ka karajaan-Na, tapi geus angkat ka Rama-Na pikeun nampi karajaan-Na.

GSAM 216Panto Tutup dina Palayanan Tipikal

GSAM 216.1Maranéhna anu ku iman nuturkeun Kristus dina karya-Na, sanggeus réngséna jaman dua rébu tilu ratus poé—22 Oktober 1844—ningali yén nalika poé pangampura sumping dina palayanan tipikal, imam agung nutup panto rohangan luar sarta muka panto ka rohangan suci pisan, pikeun ngalaksanakeun karya-Na ngahapus dosa-dosa anu diaku di tempat suci; sareng yén kitu ogé Kristus, imam agung urang, parantos nutup panto rohangan luar di bait suci sawarga, sarta muka rohangan anu di dinya katingali “peti perjangjian-Na.”⁴

GSAM 216Saha Anu Kaliru?

GSAM 216.2Dina mangsa éta aya di antara para percaya Adventis anu can nampi cahaya anu jelas ngeunaan palayanan tempat suci Kristus, sabab perhatian maranéhna can diarahkeun ka warta malaikat katilu. Maranéhna kasalahan ngahiji panto luar tempat suci ieu jeung panto anu ditutup dina Lukas 13:25-28. Sanajan kitu, maranéhna sanés Adventis Poé Katujuh. Tapi saha maranéhna, kumaha doktrin éta asalna, jeung kaayaan naon anu nyababkeun kacindekan sapertos kitu, urang bakal usaha pikeun nunjukkeun.

GSAM 217.1Jalma-jalma anu misahkeun diri maranéhna tina garéja-garéja nominal dina pangumuman warta advent, ogé jalma-jalma anu maranéhna misahkeun diri ti éta, dialamatkeun dina kasaksian ka garéja kalima jeung kagenep tina tujuh garéja dina Kitab Wahyu. Panasehat ka garéja kalima, nyaéta garéja Sardis, nyebutkeun, “Ku kituna, émut kumaha anjeun parantos nampi jeung ngadéngé, sarta tetep pageuh, jeung tobat. Lamun anjeun henteu waspada, Kuring bakal datang ka anjeun siga maling, sarta anjeun moal nyaho jam sabaraha Kuring bakal datang ka anjeun.”⁵ Tina basa ieu écés yén jalma-jalma anu dialamatkeun kitu geus ngadéngé pangumuman datangna Gusti. Aranjeunna ngaku geus nampi éta, tapi ayeuna rék nampikna.

GSAM 217Garéja Filadelfia

GSAM 217.2Garéja Filadelfia, kaayaan kagenep tina garéja Injil, disebutkeun salajengna. Garéja ieu ngagambarkeun jalma-jalma anu geus dibawa kaluar dina pangumuman pesen kahiji jeung kadua tina Wahyu 14. Ka garéja ieu Gusti nyarios, “Tingali, abdi sumping gancang: tahan pageuh naon anu anjeun gaduh, supaya teu aya nu nyokot mahkota anjeun.”⁶ Aranjeunna ogé dibéré amanat deui dina kecap-kecap di handap ieu: “Hal-hal ieu diucapkeun ku Anu Suci, Anu Satia, Anu Ngabogaan Konci Daud, Anu muka, sarta euweuh nu bisa nutup; sarta nutup, sarta euweuh nu bisa muka: Kuring terang pagawean anjeun: tingali, Kuring parantos nyetél panto kabuka di payuneun anjeun, sarta euweuh nu bisa nutupna; sabab anjeun gaduh kakuatan saeutik, sarta parantos ngajaga kecap Kuring, sarta henteu nampik ngaran Kuring.”⁷

GSAM 217Naon ari Panto Katutup dina Parabel ieu?

GSAM 217.3Naon anu kedah dipikaharti ku panto kabuka jeung panto katutup dina Kitab Suci anu kakara disebatkeun? Urang nyangka jawaban anu nyugemakeun kana patarosan éta tiasa kapanggih dina panjelasan anu ngiringan: Sanajan aya di antara Adventis anu parantos nampi cahaya anu langkung jembar, sarta ngajar yén Jurusalamet parantos ngalihkeun palayanan-Na ti bilik kahiji ka bilik kadua di tempat suci sawarga, sarta leres-leres nampilkeun patarosan panto kabuka jeung katutup ka saha waé anu daék ngadangukeun, aya golongan séjén anu nolak kabeneran ieu, sarta nyobian ngajamin iman kana doktrin yén panto anu kabuka téh ditutup, sarta panto anu katutup téh dibuka. Ku ngalakukeun ieu maranéhna ngahalangan jalan, atawa ngaganggu karya hamba-hamba Gusti di bumi. Panto-panto tempat suci di sawarga dibuka jeung ditutup ku kakuatan Kristus—“Anjeunna nu muka, sarta euweuh nu bisa nutup.” Dina surat ka jemaat Filadelfia, jalma-jalma anu tetep teguh, nyimpen kecap, jeung henteu nampik ngaranna, meunang kameunangan anu muka panto anu teu aya nu bisa nutupna. Ieu tangtu nujul kana panto pikeun ngahontal jalma-jalma, panto anu ku jalma-jalma, siga katingalina (sakumaha bakal urang tingali), geus sacara efektif ditutup; tapi salaku pangakuan kana keteguhan maranéhna, Gusti nempatkeun di hareupeun nu satia hiji “panto kabuka” anu teu aya nu bisa nutupna.

GSAM 218Panto Pangungkapan

GSAM 218.1Loba conto anu disayagikeun dina Kitab Suci nu ngagunakeun panto dina harti ieu. Paulus, dina suratna ka urang Korinta, nyarios, “Panto nu ageung tur mujarab parantos kabuka pikeun abdi, sarta seueur lawan.”⁸ Deui, dina surat kadua ka urang Korinta, anjeunna nyarios, “Nalika abdi sumping ka Troas pikeun nginjilkeun Injil Kristus, sarta panto kabuka pikeun abdi ku Gusti, abdi teu aya katentreman dina sumanget abdi, sabab abdi teu mendakan Titus dulur abdi.”⁹ Anjeunna ogé nyuhunkeun ka umat Kolose kieu: “Teruskeun doa, sarta waspada dina doa éta kalayan sukur; ogé doakeun kami, supaya Gusti muka panto ucapan pikeun nyarioskeun misteri Kristus, nu ku sababna abdi ogé dipenjara.”¹⁰

GSAM 218.2Ti ayat-ayat ieu katingalina yén bukaan pikeun pangumuman kabeneran disebut panto kabuka; sarta tina kecap-kecap anu diucapkeun ka Garéja Filadelfia katingalina yén dina waktos rahayat ieu dipanggil, jalma-jalma keur usaha pisan nutup panto ucapan pikeun maranéhna. Nalika garéja Filadelfia ngaliwatan cobaan, tetep nyekel “kecap” jeung “nami”-Na, kecap Gusti ka maranéhna nyaéta yén Anjeunna bakal nempatkeun di hareupeun maranéhna hiji panto kabuka anu teu aya nu bisa nutupna.

GSAM 219Kaayaan sanggeus 22 Okt. 1844

GSAM 219.1Nalika perkara ieu aya di payuneun urang sakumaha disebatkeun dina kecap-kecap nubuat, hayu urang ningali deui kaayaan nalika kajadian-kajadian lumangsung. Sakumaha geus dipidangkeun, nepi ka April 1844, garéja-garéja dibuka pikeun pangumuman warta sumpingna, sarta ajakan pikeun pagawé leuwih loba tibatan nu bisa disayagikeun ku para panginjil anu hirup. Saatos kuciwa, dina usum semi taun 1844, maranéhna anu tacan jujur narima doktrin éta, milih ngalawanana. Nalika dina usum panas taun 1844, warta malaikat kadua tina Wahyu 14 jeung “teriakan tengah peuting” (Mateus 25) diwartakeun, timbul panganiayaan pangpaitna ka maranéhna anu masih wani negeskeun iman kana datangna Gusti anu geus deukeut. Para lawan éta ngusahakeun ku rupa-rupa cara pikeun ngahalangan perkara éta, sarta ku sagala cara anu mungkin pikeun ngahalangan karya maranéhna anu masih ngumumkeun “jam pangadilan-Na parantos sumping.” William Miller nyarios ngeunaan panentangan ieu, “Ieu téh anu paling teu alamiah sarta paling teu kaharti.” Kitu gedéna panentangan di deukeut ahir dua rébu tilu ratus poé éta, nepi ka Geo. Storrs nyarios, “Urang geus réngsé jeung garéja-garéja ngaran wungkul jeung sakabéh jalma jahat, iwal sabaraha pangaruh teriakan tengah peuting ieu ka maranéhna.”

GSAM 219.2Saatos ahirna periode éta, nalika panentangan jeung ejekan ti jalma-jalma jahat dua nepi ka tilu kali beuki parah, William Miller nyarios ngeunaan kaayaan éta, “Urang parantos ngalaksanakeun tugas urang dina ngingetkeun jalma-jalma nu dosa, jeung dina usaha ngahudangkeun garéja nu formal. Gusti dina pangaturan-Na parantos nutup panto.”¹¹

GSAM 219Teuasna Haté Para Jalma Dosa sacara Umum

GSAM 219.3Paripolah dunya nu ngahinakeun éta henteu ngan ukur ngajadikeun haté jalma nu dosa teuas kana ajaran advent, tapi ogé kasaksian jalma-jalma di garéja-garéja nu ngan saukur ngaranna ogé kieu: “Lamun urang émut sabaraha ‘saeutikna jeung jarangna’ kasus pertobatan sajati, sarta kalancangan jeung kateuasna haté jalma nu dosa nu ampir teu aya tandinganna, urang ampir teu kahaja ngagero, ‘Naha Gusti poho jadi welas asih? Atawa panto rahmat geus ditutup?’”¹²

GSAM 220.1Ti pagawé séjén urang maca deui ngeunaan kaayaan sanggeus panutupna jaman nubuat: “Waktu éta ampir mustahil pikeun ngahontal jalma-jalma nu teu percaya, kuciwa taun 1844 geus ngabingungkeun pikiran loba jalma, sarta maranéhna teu daék ngadangukeun panjelasan naon waé ngeunaan éta hal.”¹³

GSAM 220Sadaya Panto Akses ka Jalma Anu Teu Percaya Ditutup

GSAM 220.2Kaayaan sapertos kitu katingalina, pikeun waktos éta, nutup panto aksés ka saha waé iwal ti maranéhna anu tetep teguh iman jeung harepan kana gancangna datangna Kristus. Nalika panto ucapan katingalina kacida rapetna, sarta umat Advent ningali yén aya panto nu ditutup dina parabel nu dilarapkeun kana pangalaman maranéhna, écés kumaha maranéhna nepi ka kasimpulan yén teu aya deui rahmat pikeun nu dosa: atawa, sakumaha saur sawatara jalma, yén “panto rahmat geus ditutup,” utamana lamun maranéhna nyangka panto nu ditutup dina parabel ieu jeung panto nu ditutup dina Lukas 13 téh sarua. Lamun jalma-jalma téh bener-bener nolak ngadéngé, nepi ka haténa jadi keras, kumaha maranéhna bisa robah?

GSAM 220Saha Anu Mimiti Ngajar Panto Tutup Palsu?

GSAM 220.3Ayeuna timbul patarosan, saha anu ngamimitian ngajar doktrin “teu aya rahmat pikeun nu dosa”? saha anu percaya kana éta? jeung saha anu nampikna? Salaku jawaban pikeun patarosan kahiji, urang bakal nengetan kana laporan kunjungan anu dilakukeun ku J. V. Himes dina usum semi taun 1845, ka Nagara Bagian Maine. Anjeunna nyarios:—

GSAM 220.4“Sadérék Joseph Turner jeung batur-baturna nyokot pamadegan yén urang geus aya dina Sabat Agung—yén genep rébu taun geus réngsé—ku kituna teu aya Adventis nu kudu deui ngalakukeun pagawean manual. Numutkeun maranéhna, lamun ngalakukeun éta pasti bakal nyababkeun karuksakan ahir.

GSAM 220.5“Samentara dina kaayaan teu aya pagawean jasmani pikeun urusan dunya, cahaya anyar, sakumaha dianggap, nyorot kana pikiran Sadérék Turner, nya éta, Panganten Lalaki parantos sumping—yén anjeunna sumping dina poé ka-10 bulan ka-7 taun Yahudi kamari—yén kawinan lumangsung harita—yén sakabéh para gadis harita, dina harti tinangtu, asup babarengan jeung anjeunna ka kawinan, sarta panto ditutup!—henteu aya hiji ogé tina maranéhna anu bisa leungit, sarta henteu aya anu di luar anu bisa disalametkeun. Ku kituna, sagala urusan rohani di dunya agung ieu parantos réngsé.”¹⁴

GSAM 221Saha Anu Kuat Ngalawan Teori Bohong Éta?

GSAM 221.1Pendeta Turner ngamimitian ngajar doktrin “teu aya deui rahmat” na di Paris, Maine, sarta salila sawatara waktos anjeunna miboga pangikut anu cukup loba di wewengkon éta. Kusabab panto pikeun ngahontal jalma-jalma di luar Adventis, boh anu ngaku iman boh anu henteu, geus ditutup sacara tuntas, loba jalma sacara wajar ngalir kana pamadegan Turner ngeunaan éta perkara.

GSAM 221.2Supaya istilah Adventis henteu disalahpahami, salajengna urang bakal nyebut rahayat ieu salaku Adventis Poé Kahiji; sarta loba di antara golongan ieu anu narima pamadegan Bapak Turner. Aranjeunna can acan ningali atawa ngadéngé kabeneran Sabat, ogé can ngadéngé ngeunaan warta malaikat katilu. Ngeunaan maranéhna, Ibu White nyarios kieu dina salah sahiji publikasina:—

GSAM 221.3“Saatos kaliwatna waktos pangarepan dina taun 1844, para Adventis masih yakin yén datangna Jurusalamet téh geus caket pisan; maranéhna nyangka yén maranéhna geus ngahontal krisis penting, sarta yén karya Kristus salaku panyuwun manusa di payuneun Allah geus eureun. Saatos masihan peringatan ngeunaan pangadilan anu bakal datang, maranéhna ngarasa yén pagawean maranéhna pikeun dunya geus réngsé, sarta maranéhna kaleungitan beban jiwa pikeun kasalametan jalma nu dosa, sedengkeun ejekan anu wani jeung ngahina ti jalma-jalma nu teu taat ka Gusti katingalina jadi bukti séjén yén Roh Gusti geus ditarik ti maranéhna anu nampik rahmat-Na. Sadaya ieu nguatkeun kapercayaan maranéhna yén masa percobaan geus réngsé, atawa, sakumaha maranéhna nyatakeunana, ‘panto rahmat geus ditutup.’ Sakumaha geus disebatkeun, para Adventis salila sawatara waktu sapuk dina kapercayaan yén panto rahmat geus ditutup.”¹⁵

GSAM 222.1Dina kutipan ieu Ibu White nyatakeun posisi anu dicekel ku Adventis Poé Kahiji. Anjeunna malah henteu nyiratkeun yén manéhna percaya kana éta. Sakumaha geus dipidangkeun di luhur, doktrin éta munggaran diajarkeun ku Joseph Turner di Paris, Maine. Ibu White (waktu éta masih Nona Harmon) patepung jeung Joseph Turner di tempat nu geus disebut tadi dina awal usum semi taun 1845, sarta ngadéngé manéhna nyatakeun doktrinana ngeunaan “teu aya deui pagawean manual pikeun Adventis, jeung teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa,” sarta sacara tegas ngabejaan ka manéhna yén manéhna keur “ngajar doktrin palsu; yén masih aya rahmat pikeun jalma nu dosa, jeung pikeun maranéhna nu tacan sacara sadar nampik kabeneran.”

GSAM 222Ngalawan Teori “Teu Aya Rahmat”

GSAM 222.2J. N. Andrews, anu cicing di Paris, Maine, dina taun 1844 jeung 1845, sarta anu pinuh nyaho kana kalakuan jalma-jalma di dinya, ogé kana kalakuan Joseph Turner, anu ngajar yén teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa, nyarios ngeunaan posisi Nona Harmon dina hal éta dina waktos éta, “Tinimbang panglihatan-panglihatan ngarahkeun maranéhna pikeun nampa pandangan ieu, éta malah ngabenerkeun jalma-jalma anu masih nyepeng éta pandangan.”¹⁶

GSAM 222.3Nona Harmon ngalakukeun kunjungan kadua ka Paris, Maine, dina usum panas taun 1845. Ngeunaan kunjungan ieu abdi bakal nyutat ti Ibu Truesdail, anu waktu éta cicing di Paris. Anjeunna nyarios:—

GSAM 222.4“Salila kunjungan Nona Harmon di Paris, Maine, dina usum panas taun 1845, abdi nyaritakeun ka anjeunna rinci ngeunaan rerencangan abdi anu dipikacinta anu bapana geus nyegah anjeunna ngiring rapat-rapat urang, ku kituna anjeunna henteu nampik cahaya. Anjeunna ngawaler bari seuri, ‘Gusti teu kungsi némbongkeun ka abdi yén teu aya kasalametan pikeun jalma sapertos kitu. Nu sabenerna mah ngan jalma anu geus dibéré cahaya kabeneran tur sacara sadar nampikna.’”¹⁷

GSAM 222.5Manéhna ogé nyarios ngeunaan kunjungan katilu Nona Harmon ka Paris, taun 1846, sapertos kieu:—

GSAM 222Panolakan Deui kana Teori Bohong

GSAM 222.6“Kasempetan séjén anu pantes disebut nyaéta hiji panglihatan anu dipasihkeun dina taun 1846 di Paris, Maine. Nona Harmon dipidangkeun yén nalika Sétan teu bisa nyegah jalma nu jujur haténa pikeun ngalaksanakeun sagala kawajibanana, manéhna bakal ngagunakeun kamahéranana pikeun ngadorong maranéhna ngalangkungan kawajibanana. Hiji suster nu hadé geus nyaritakeun ka garéja-garéja yén Gusti geus nampik maranéhna sabab maranéhna geus nampik pesen anu dikirim ti sawarga pikeun nyalametkeun maranéhna. Suster Harmon dipidangkeun yén teu aya kabeneran dina pesenna, sabab loba di jero garéja nu engkéna bakal narima kabeneran; yén malaikat-malaikat hadé bakal tetep gawe pikeun nyalametkeun jiwa di garéja-garéja éta, sarta nalika maranéhna ngalakukeun éta, maranéhna [malaikat-malaikat] bakal ninggalkeun suster ieu, kalawan pesenna [hartina pesen “teu aya rahmat”], di luar panto.”¹⁸

GSAM 223Teu Aya Kontradiksi

GSAM 223.1Kusabab aya jalma-jalma anu kacida sumangetna dina usaha ngabuktikeun yén Ibu White kungsi ngajar téori “teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa,” tapi ayeuna ngajar sabalikna, abdi bade nampilkeun kasaksian ti jalma-jalma anu wawuh kana karyana ti saprak taun 1845, ngeunaan usaha-usaha anjeunna pikeun nyalametkeun jalma nu dosa. Di handap ieu aya pernyataan ti Ira Abbey, ti Brookfield, Madison County, Nagara Bagian New York:—

GSAM 223.2“Antara taun 1846 jeung 1850, Sadérék jeung Suster White sumping ka imah kami, sarta kacida sumangetna pikeun barudak jeung jalma-jalma anu tacan nampik kabeneran. Aranjeunna digawé pikeun jiwa-jiwa anu tacan tobat, sarta abdi teu kungsi émut ngadéngé Suster White nyarios yén teu aya harepan pikeun jalma-jalma anu balik ka jalan sesat jeung anu tacan nampik kabeneran.”¹⁹

GSAM 223Kasaksian Adventis Poé Kahiji

GSAM 223.3Ngeunaan naon anu dipikanyaho ku Para Adventis Poé Kahiji di New England ngeunaan doktrin panto ditutup anu ekstrim, hayu surat di handap ieu janten bukti:—

GSAM 223.4“Ti tanggal 5 nepi ka 9 Agustus 1891, abdi ngayakeun debat sareng Pendeta Miles Grant di Brookston, hiji kota anu pendudukna sakitar 30.000 jiwa. Debat éta lumangsung di tenda ageung, sarta dipingpin ku Bapak John Barbour, anu kungsi janten présidén déwan kota. Kota ieu perenahna kira-kira dua puluh mil ti Boston. Débatna ngeunaan patarosan Sabat, tapi Bapak Grant nyobian nyeret kana debat masalah pangalaman Suster White dina karya ieu. Anjeunna nuduh yén ‘manéhna dipidangkeun, ti baheula taun 1844, yén mangsa cobaan geus kaliwat, sarta teu aya deui rahmat pikeun nu dosa.’”

GSAM 224.1“Dina waleran, abdi nyarios ka anjeunna yén Adventis Poé Kahiji ampir sadayana nyepeng posisi éta dina hiji mangsa, saméméh urang misah ti aranjeunna, sareng tibatan Ibu White ngadukung posisi éta, salah sahiji hal munggaran anu dipidangkeun ka anjeunna nyaéta yén posisi éta ‘salah,’ sareng yén masih aya rahmat pikeun jalma nu dosa. Abdi nyarios, ‘Ieu leres, sareng Pendeta Grant terang yén éta leres.’ Nalika abdi nyarios kitu, loba urang Adventis Poé Kahiji di payuneun abdi [kelas éta nyusun sabagian ageung tina tenda badag anu pinuh] ngangguk sirahna kalayan tegas tur positif satuju kana pernyataan éta. Cukup disebutkeun yén Pendeta Grant henteu nyebatkeun deui poin éta dina debat.” Ditandatanganan “Geo. E. Fifield, South Lancaster, Mass., 6 Désémber 1895.”

GSAM 224Ibu White Salawasna Milarian Kasalametan Jalma Dosa

GSAM 224.3Yén Ibu White parantos digawé pikeun pambalikan jalma-jalma nu dosa ti taun 1844 nepi ka ayeuna, dibuktikeun deui ku fakta-fakta ieu: Anjeunna jeung Pendeta White ngayakeun rapat di imah Albert Belden, di Rocky Hill, Conn., dimimitian tanggal 20 April 1848. Dina rapat ieu usaha dilakukeun pikeun sababaraha jalma ti dunya. Pendeta White jeung pamajikanana némbongkeun minat husus pikeun jiwa-jiwa sapertos kitu. Dina hal ieu urang bakal masihan kasaksian ti salah sahiji golongan ieu anu nampi baptisan ku panangan Pendeta White. John Y. Wilcox, anu nyerat ti Kensington, Conn., tanggal 22 Pébruari 1891, nyarios:—

GSAM 224.4“Abdi diasupkeun kana kabeneran nalika rapat-rapat diayakeun di kamar nu tacan réngsé di imah Sadérék A. Belden di Rocky Hill, Conn. Nampi cahaya kabeneran ayeuna téh lumangsung ngaliwatan palayanan Sadérék jeung Suster White. Kuring dibaptis teu lila sanggeusna ku Sadérék White. Lamun henteu aya dorongan jeung kakuatan anu kuring tampi ti maranéhna, kuring teu nyaho naha kuring bakal wani mikir atawa ngarasa yén kuring geus ditampi ku Gusti. Maranéhna kacida paduli ka kuring, sarta usaha pikeun ngabantu kuring.”

GSAM 225.1Pendeta White nyarios ngeunaan pasamoan éta dina surat ka Stockbridge Howland, Topsham, Maine, “Sadérék Bates nampilkeun paréntah-paréntah dina cahaya anu écés pisan, sarta pentingna ditekankan ku kasaksian-kasaksian anu kacida kuatna. Kecap éta mujarab pikeun nguatkeun maranéhna anu geus aya dina kabeneran, sarta pikeun ngahudangkeun maranéhna anu tacan pinuh mutuskeun.”

GSAM 225Gawe pikeun Jalma Dosa di Oswego, N.Y.

GSAM 225.2Dina taun 1849, Pendeta James White jeung pamajikanana ngabaktikeun diri di Oswego, N.Y. Dina pasamoan-pasamoan éta, Hiram Patch jeung Nona Benson, anu geus tunangan, geus robah haté ka Gusti jeung kabeneran ayeuna.

GSAM 225.3Dina Maret 1850, pasamoan deui diayakeun di Oswego. Dina Majalah Present Truth édisi April, Pendeta White, nalika nyarioskeun pasamoan éta, nyarios:

GSAM 225.3“Aya hiji karya anu kacida matak pikaresepeun nu ayeuna keur lumangsung di antara barudak sésa di kota ieu. Kasalametan maranéhna geus jadi topik utama dina pasamoan urang salila dua Sabat ka tukang, sarta Gusti geus ngaberkahan urang sacara ajaib. Kabeneran geus boga pangaruh hadé ka urang ogé ka barudak urang. Dina peuting sanggeus poé Minggu panungtung, urang ngayakeun pasamoan pikeun mangpaat husus maranéhna, sarta Roh Gusti dicurkeun di tengah urang. Barudak sadayana sujud di payuneun Gusti, sarta katingalina ngarasa pentingna ngajaga paréntah, utamana paréntah kalima, jeung néangan kasalametan ngaliwatan Yesus Kristus. Ieu téh salah sahiji pasamoan anu paling matak pikabitaeun anu kungsi kuring saksian.”

GSAM 225.4Dina Present Truth édisi Nopémber 1849, Pendeta White nerbitkeun carita ngeunaan sababaraha urang anu geus robah haté jeung dibaptis; sarta dina édisi panungtung koran ieu taun 1850 aya carita ngeunaan pasamoan anu diayakeun di Waitsfield, Vt., jeung ayana Heman Churchill, anu kakara robah haté ti dunya. Anjeunna disebut dina artikel éta salaku “sadérék.” Kumaha éta bisa lamun teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa?

GSAM 226Kasaksian Dua Puluh Hiji Saksi

GSAM 226.1Dina hubungan ieu kami masihan hiji kasaksian anu ditandatanganan dina taun 1888 ku dua puluh hiji individu, anu masing-masing aya dina gerakan advent dina taun 1844, sarta wawuh kana timbulna pesen malaikat katilu. Sadayana aya dina pesen éta saméméh taun 1851, kalolobaanana geus patalina jeung Adventis Poé Katujuh ampir ti mimiti timbulna pesen éta:—

GSAM 226.2“Kami, nu nandatanganan di handap ieu, anu geus wawuh pisan kana gerakan advent taun 1844 nalika waktuna kaliwat, sarta geus narima kabeneran pesen malaikat katilu ti mimiti taun 1850, kalayan gumbira nandatanganan nami kami dina pernyataan di handap ieu ngeunaan doktrin panto ditutup anu dianut ku para percaya kana pesen malaikat katilu ti mimiti munculna nepi ka tanggal nu disebut tadi, sarta salajengna.

GSAM 226.3“Aranjeunna yakin, saluyu jeung Wahyu 3:7, 8 jeung kitab suci séjén, yén dina ahir dua rébu tilu ratus poé nurutkeun Daniel 8:14, Kristus nutup pagawéan-Na di ruang kahiji tempat suci di sawarga, teras ngalihkeun palayanan-Na ka ruang anu paling suci, sarta ngamimitian pagawéan pangadilan, ngarobah hubungan-Na dina hal ieu kana rencana kasalametan. Di dieu aya hiji panto nu dibuka jeung hiji panto nu ditutup.

GSAM 226.4“Aranjeunna yakin yén jalma-jalma anu geus boga cahaya écés ngeunaan warta malaikat kahiji, tuluy malik ngalawan éta, sarta ngalawanana kalayan sengit, ditolak ku Allah. Tapi maranéhna henteu yakin yén jalma-jalma anu tacan nampi cahaya éta atawa anu tacan asup kana umur tanggung jawab saméméh taun 1844, lamun maranéhna néangan Allah kalayan haté jujur, bakal ditolak.

GSAM 226.5“Sanajan maranéhna percaya sarua jeung William Miller jeung kalolobaan Adventis pas sanggeus waktuna kaliwat, yén pagawean maranéhna pikeun dunya geus réngsé jeung yén Gusti bakal datang pas pisan, tapi sanggeus cahaya ngeunaan tempat suci jeung pesen katilu ngajelaskeun kuciwa maranéhna, maranéhna henteu percaya yén rahmat geus kaliwat iwal keur jalma-jalma anu geus nampik cahaya éta.”

GSAM 227.1Ditandatanganan, “J. B. Sweet, South Saginaw, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Ibu R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Ibu Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Ibu L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Ann E. Gurney, Memphis, Mich.; William Gifford, Memphis, Mich.; Ibu Mary S. Chase, Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, Battle Creek, Mich.; Ibu F. H. Lunt, Battle Creek, Mich.; Ibu Melora A. Ashley, Battle Creek, Mich.; Ibu Caroline A. Dodge, Battle Creek, Mich.; Ibu Sarah B. Whipple, Battle Creek, Mich.; Ibu Uriah Smith, Battle Creek, Mich.; Ibu Paulina R. Heligass, Moline, Kan.; R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Ibu R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Reuben Loveland, North Hyde Park, Vt.; Ibu Belinda Loveland, North Hyde Park, Vt.”

GSAM 227Panglihatan Anu Salah Dipaharti

GSAM 227.2Aya usaha pikeun napsirkeun hiji panglihatan anu dipasihkeun ka Ibu White di Topsham, Maine, tanggal 24 Maret 1849, minangka pangajaran doktrin salah ieu—teu aya deui rahmat pikeun nu dosa. Panglihatan ieu dipasihkeun pas “ketukan Rochester” (Spiritualisme) keur diwanohkeun. Ibu White ningali yén tanda-tanda jeung mujijat misterius sarta réformasi palsu bakal beuki nambahan jeung sumebar. Réformasi-réformasi éta lain réformasi ti kasalahan ka kabeneran (manéhna henteu nyebut yén moal aya réformasi saperti kitu, tapi yén jinis anu dipidangkeun ka manéhna di mana maranéhna ngagunakeun pangaruh manusa téh saperti kitu), tapi ti goréng ka leuwih goréng; sabab maranéhna anu ngaku geus robah haténa ngan saukur maké pakéan agama anu nutupan kajahatan haté jahat. Sababaraha katingalina bener-bener robah, sahingga maranéhna bisa nipu umat Gusti; tapi lamun haténa bisa katingali, éta bakal katingali hideung pisan siga baheula.

GSAM 227.3Teras anjeunna nyarios: “Malaikat anu ngiringan abdi paréntah pikeun néangan kasusah jiwa demi kasalametan jalma-jalma nu dosa saperti baheula. Abdi ningali, tapi teu tiasa ningali; sabab waktos kasalametan maranéhna parantos kaliwat.”²⁰

GSAM 228.1Aya klaim yén panglihatan ieu ngajarkeun yén teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa, tapi urang naros, Kumaha éta bisa lamun manéhna geus nolak ajaran éta ti mimiti Joseph Turner ngajarna dina usum semi taun 1845, sarta salawasna geus usaha kalayan tekun pikeun pangrobahan jeung kasalametan jalma nu dosa?

GSAM 228.2Dina Supplement to Experience and Views, nu diterbitkeun taun 1854, Ibu White nyarios, “‘Reformasi palsu’ nu dimaksud masih kénéh bakal katingali leuwih jembar. Pandangan ieu leuwih husus ngeunaan jalma-jalma nu geus ngadéngé tapi nampik cahaya doktrin advent. Aranjeunna diserahkeun ka tipu daya anu kuat. Aranjeunna moal ngalaman ‘susah haté pikeun nu dosa’ saperti baheula.”²¹

GSAM 228.3Para lawan ngaku leuwih nyaho naon anu dipandangan ku Ibu White dina panglihatan ieu tibatan manéhna sorangan. Hayu urang nalungtik sakeudeung dina hubungan jeung versi maranéhna; nya éta, yén manéhna keur ningali kaayaan jalma nu dosa tinimbang para panggerak kebangunan. Janten manéhna ningali ka jalma nu dosa pikeun manggihan “susah ati pikeun jalma nu dosa, tapi teu bisa ningali éta.” Saha nu kungsi manggihan susah jiwa pikeun nu dosa ngan ku ningali ka nu dosa? Tapi, urang naros, kumaha jeung jalma-jalma nu disebat dina kasaksian di luhur nu ngan saukur ngagunakeun pangaruh manusa jeung mesmerisme pikeun meunangkeun pangikut, sarta nyebutna minangka karya Roh Allah? Naha lawan-lawan ieu, nu kacida hayangna nunjukkeun yén Ibu White ngajar téori “panto ditutup” nu ekstrim, daék ngaku yén para panggerak kebangunan ieu téh jalma-jalma suci, sarta meunangkeun pangikut nu sajati?

GSAM 228.4Hal ieu écés ka unggal pikiran anu jujur yén golongan jalma anu dimaksud dina hubungan ieu téh jalma-jalma anu ngaku boga kasangsaraan jiwa ieu, padahal maranéhna geus nampik cahaya jeung kabeneran, sarta ngagunakeun mesmerisme pikeun meunangkeun penganut anyar. Jalma-jalma sapertos kitu moal bisa boga kasangsaraan jiwa anu sajati pikeun jalma nu dosa nalika maranéhna sorangan jadi sasaran hukuman; sabab “waktos kasalametan maranéhna [maranéhna sorangan] geus kaliwat.”

GSAM 229.1Ti panglihatan Ibu White tanggal 24 Maret 1849, sabagian jalma geus nyobian nyimpulkeun yén éta ngajarkeun teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa; tapi urang geus nunjukkeun yén dina taun 1845, di Paris, Maine, manéhna ngajarkeun yén aya rahmat pikeun sakumna anu tacan sacara sadar jeung ngartos nampik cahaya jeung kabeneran. Dina hiji panglihatan anu dipasihkeun di tempat anu sami dina taun 1846, dipidangkeun yén Gusti miboga “urang di jemaat-jemaat anu tacan nampik kabeneran.” Ka jalma-jalma anu mikir béda, dipasihkeun hiji teguran, nyebutkeun yén malaikat-malaikat Allah bakal tetep gawe pikeun maranéhna, sarta nalika maranéhna gawe, jalma-jalma anu nyalahkeun maranéhna bakal ditinggal di luar.

GSAM 229.2Deui, dina April 1848, Pendeta White jeung pamajikanana keur gawe di Rocky Hill, Conn., pikeun nyalametkeun jalma nu dosa. Sadayana éta ngabuktikeun yén panglihatan tanggal 24 Maret 1849 sasuai jeung nu dipasihkeun di Paris, Maine, dina 1846, sarta jeung léngkah nu ditempuh ku para abdi Gusti ieu dina April 1848.

GSAM 229Panggerak Kebangunan Palsu Kalah

GSAM 229.3Panglihatan ieu munggaran diterbitkeun di Connecticut, dina taun 1849. Hiji pandita keur digawé pisan di dinya pikeun meunangkeun jalma nu asup iman, nepi ka ngaku boga karunia basa. Anjeunna keur usaha pikeun meunangkeun pangaruh kana sakelompok leutik nu nyumponan Sabat di Rocky Hill. Salah sahiji jalma éta disebatna “santo nu dipikacinta ku Gusti.” Di hareupeun anjeunna, Ibu White nampi panglihatan anu nembongkeun sipat nipuna pagaweanana, sarta yén “santo” kesayanganna keur ngalaksanakeun lampah anu teu saluyu jeung paréntah katujuh. “Santo” awéwé éta nampik tuduhan éta, sarta pandita éta ngalakukeun pamohonan anu kuat, milarian simpati pikeun “santo Gusti anu malarat,” sakumaha anjeunna nyebutna. Dina peutingna, mojang ieu kaserang cholera morbus, sarta manéhna nyangka manéhna rék maot. Manéhna nyauran Ibu White, sarta ngaku yén naon anu geus dipidangkeun ngeunaan dirina téh leres; yén manéhna memang ngalakukeun kalepatan anu sarua jeung anu geus disebatkeun ku Ibu White. Ku kituna, tukang bujuk palsu ieu gagal nipu kumpulan éta, sarta sipat pagawéanana kabuka, nu sacara dadakan ngeureunkeun usahana di tempat éta.

GSAM 230Panggerak Kebangunan Palsu Séjén di Oswego, N.Y.

GSAM 230.1Salaku ilustrasi salajengna tina prinsip anu dijelaskeun dina kasaksian di luhur, sareng pikeun nunjukkeun kumaha Pendeta White sareng pamajikanana masih kénéh gawe dina taun 1849-50 pikeun nyalametkeun jalma-jalma nu dosa, kami nyayogikeun fakta-fakta di handap ieu, anu dicaritakeun ka abdi ku Elias Goodwin sareng batur-baturna ti anggota awal garéja di Oswego, Nagara Bagian New York:—

GSAM 230.2Waktu éta (1849) di tempat éta cicing saurang nonoman nu ngaranna Hiram Patch. Anjeunna geus tunangan jeung saurang mojang, nu engkéna jadi pamajikanana. Aranjeunna téh jalma nu tacan sujud ka Gusti, tapi maranéhna ngiring dina pasamoan nu diayakeun ku Pendeta White jeung pamajikanana, sarta ampir yakin pikeun jadi urang Kristen. Dina waktos éta hiji kebangkitan rohani dimimitian di salah sahiji garéja di Oswego, sanés ku para pandita, tapi ku salah sahiji anggota awam anu kasohor, nyaéta bendahara dana kabupaten. Jalma ieu katingalina pisan sumanget, sarta ngaku boga beban gedé pikeun jalma-jalma nu dosa. Anjeunna sok ngagencet-gencet leungeunna basa manéhna ngadoa pikeun jalma-jalma nu tacan percaya, katingalina dina kasangsaraan anu panggedéna alatan kaayaan maranéhna anu leungit.

GSAM 230.3Bapak Patch jeung tunanganna angkat ka rapat kebangunan ieu, sarta maranéhna ragu kumaha kudu mutuskeun. Maranéhna aya dina hiji kasempetan nalika Ibu White miboga panglihatan anu nunjukkeun ka Hosea 5:6, 7, anu nyebutkeun, “Maranéhna bakal indit jeung kawanan domba jeung sapi maranéhna pikeun néangan Gusti; tapi maranéhna moal manggihan-Na; Anjeunna geus ngajauhan ti maranéhna. Aranjeunna geus ngalalaworakeun Gusti kalayan pangkhianatan; sabab maranéhna geus ngalahirkeun barudak asing: ayeuna sasih bakal ngancurkeun maranéhna jeung bagianna.” Manehna dipidangkeun yén jalma-jalma nu ngayakeun kebangkitan ieu henteu bener jeung Gusti, sarta maranéhna teu boga beban jiwa nu sajati pikeun jalma nu dosa.

GSAM 231Ramalan Gagalna

GSAM 231.1Teras manéhna nyarios ka Bapak Patch, “Abdi disuruh nyarios ka anjeun yén dina hal ieu pernyataan tina téks bakal kacumponan sacara harfiah. Antosan sabulan, sareng anjeun bakal terang sorangan karakter jalma-jalma anu aub dina kebangkitan ieu, sareng anu ngaku boga beban anu ageung pikeun jalma-jalma nu dosa.” Bapak Patch nyarios, “Abdi bakal ngantosan.”

GSAM 231.2Dina dua minggu ti saprak panglihatan éta dipasihkeun, bendahara nu disebut tadi, nu ngaku boga kasangsaraan jiwa pikeun jalma nu dosa, dina sangsara pura-pura anjeunna urat getih di beuteungna pecah, sarta anjeunna kudu dibawa ka ranjang alatan kaleungitan getih. Urusan kantor bendahara kudu ditangani ku sheriff kabupaten, anu babarengan jeung salah sahiji konstabel ningali saldo anu kacatet dina buku bendahara, teras ngitung deui artosna salaku persiapan pikeun ngurus usaha éta, nalika, eh, aya kakurangan artos nepi ka jumlahna pas $1.000.

GSAM 231.3Ka sherif jeung konstabel éta katingalina mustahil yén saurang lalaki anu kacida sumangetna dina kebangkitan rohani bisa jadi salah nyokot artos éta. Aranjeunna nyangka yén anjeunna pasti geus mayar artos éta, tuluy poho nyatetna dina buku; atawa meureun anjeunna geus nyimpenna di bank, tapi teu katingali dina rekening di lemari besi. Kumaha ogé, maranéhna kudu ménta katerangan anu nyugemakeun ti anjeunna, tapi kudu dilakukeun kalayan ati-ati; sabab lamun anjeunna nyimpen duitna, tangtu anjeunna bakal usaha nyumputkeunana. Ku kituna diatur yén salah sahiji maranéhna kudu indit heula jeung nyumput di gubug di tukangeun imah, pikeun ngawas panto tukang upami aya gerak-gerik, sedengkeun sherifna asup ngaliwatan panto hareup. Nalika sherif ngadeukeutan imah sarta asup ku panto hareup, manéhna ningali pakéan awéwé nu kakara kaluar ti panto tukang. Lalaki di gubug ningali awéwé éta buru-buru ka tumpukan salju, ngagali liang dina salju, nempatkeun hiji barang di dinya, tuluy nutupanana ku salju, lajeng balik deui ka imah.

GSAM 232.1Sheriff sumping ka gigireun ranjang bendahara, sarta sanggeus nanyakeun kaayaan kaséhatan anjeunna, manéhna ngisyaratkeun kasusah-kasusah di kantor, nyarankeun yén anjeunna sigana tiasa ngajelaskeun kasulitan éta. Jalma éta, anu kacida kageterna, ngangkat leungeunna ka langit, sarta nyuhunkeun Gusti janten saksi, nyarios yén manéhna teu nyaho nanaon ngeunaan artos éta. Pas harita pamajikanana asup, sarta hayang nyaho naon anu kajadian, jeung kunaon salakina kacida kageterna. Lalaki éta ngajawab, “Maranéhna nyangka urang nyimpen artosna.” Awéwé éta tuluy ngangkat leungeunna siga kitu deui, sarta nyuhunkeun ka Gusti jadi saksi yén maranéhna henteu boga artos éta, sarta salian ti éta, maranéhna ogé teu nyaho nanaon ngeunaan éta. Pas manéhna réngsé nyarita, konstabel, anu geuwat kaluar ti tempat nyumputna ka tumpukan salju basa manéhna asup ka imah, nyampur tangan bari nyarita, “Bu, naon ieu? Kuring ningali ibu buru-buru kaluar ti imah, tuluy nempatkeun ieu di tumpukan salju, jeung ieu geuning, karung duit nu leungit, nu aya tanda $1.000 di dinya.”

GSAM 232.2Sakumaha anu dipiharep, kebangkitan éta ujug-ujug ragrag. Bapak Patch jeung tunanganana, sanggeus nyaho karakter jalma anu mingpin kebangkitan éta, nangtungkeun diri pikeun kabeneran, sarta gabung jeung Adventis Poé Katujuh, anu jadi anggota anu pantes nepi ka poé maotna.

GSAM 232.3Panglihatan ieu, sakumaha anu écés katingali, dipasihkeun pikeun kapentingan jeung mangpaat husus ka jalma-jalma anu tacan robah, sarta ngahasilkeun robahna jalma-jalma nu dosa, sedengkeun pangaruhna langsung ka jalma-jalma anu sorangan dosa jeung ditampik ku Gusti alatan kamunafikanna. Aranjeunna geus “ngalakukeun pangkhianatan ka Gusti;” ngaku-ngaku boga kasangsaraan jiwa anu gedé pikeun jalma-jalma nu dosa, maranéhna ngan ukur ngalahirkeun “barudak anéh.”

GSAM 232Hiji Pagawe Munafik di Camden, N.Y.

GSAM 232.4Di antara tempat-tempat séjén anu didatangan ku Pendeta sareng Ibu White dina usum tiis taun 1849-50, aya kota Camden, N.Y., kira-kira opat puluh mil ti Oswego, tempat maranéhna masih cicing. Ngeunaan pasamoan ieu, Ibu White nyarios:

GSAM 232.4“Sateuacan indit, ka abdi dipidangkeun sakelompok leutik anu ngaku kabeneran di dinya, sarta di antara maranéhna abdi ningali hiji awéwé anu ngaku pisan taat, tapi sabenerna munafik sarta ngabohong ka umat Gusti.”²²

GSAM 233.1Dina Januari 1884, nalika damel di Nagara Bagian New York, abdi diwartosan ku Bapak Preston hal-hal di handap ieu, anu mangrupa warga Camden dina waktos konferénsi anu parantos disebatkeun tadi, sarta anjeunna anu imahna dicicingan ku Pendeta White sareng pamajikanna salila pasamoan éta:—

GSAM 233.2“Awéwé ieu ngajar pandangan anu ekstrim ngeunaan perkara kasampurnaan, nyarios yén aya kaayaan kasampurnaan anu kedah dihontal dimana hiji jalma bakal sagemblengna di luhur hukum Gusti; sarta manéhna ngaku geus ngahontal kaayaan sampurna éta. Kalayan ajaran kasucian ieu manéhna ngaganggu pikiran sabagian urang di Camden. Ka Suster White dipidangkeun yén sanajan sagala kasucian pura-pura awéwé ieu, haténa hideung ku dosa, sarta dina kahirupan manéhna ruksak.

GSAM 233.3“Nalika di tempat ieu, Suster White dipasihan hiji panglihatan deui, di hareupeun awéwé ieu, anu katingalina ngabogaan beban jiwa anu gedé pikeun jalma-jalma anu tacan tobat; tapi Suster White ngawartosan yén éta sanés kasusah jiwa anu sajati pikeun jalma-jalma nu dosa, sabab jalanna hirupna sorangan henteu leres di payuneun Gusti. ‘Jadi,’ saur Bapak Preston, ‘anu disebut panglihatan Camden téh dilarapkeun sacara pasti jeung husus pikeun kaayaan awéwé éta, lain pikeun kaayaan jalma nu dosa sacara umum, sarta kitu ogé pamahaman kami waktu éta.’”

GSAM 233.4Saatos Ibu White nyaritakeun panglihatanana, wanoja éta nangtung, teras nyarios, “Gusti nyaho kana haté abdi, sareng upami anjeun tiasa ningali, anjeun bakal ningali yén éta murni sareng bersih.” Kitu pasamoan éta ditutup. Henteu lami saatosna, awéwé éta gering pisan, sarta nyangka manéhna rék maot. Manéhna nyarios, “Abdi kedah pendak sareng Suster White; abdi gaduh pangakuan ka anjeunna. Abdi nyarios ka anjeunna yén abdi téh awéwé anu hadé, yén abdi suci. Éta sanés kanyataanna. Abdi téh awéwé jahat. Lalaki anu abdi cicing bareng ieu sanés salaki abdi. Kuring ninggalkeun salaki anu hadé di Inggris, jeung hiji budak leutik, tuluy kabur jeung lalaki ieu. Urang teu kungsi nikah. Kuring geus ngaku jadi dokter, jeung ngajual ubar anu di pangadilan kuring sumpah hargana $1 per botol, padahal sabenerna ngan 12 sén per botol. Kuring ogé geus sumpah yén sapi anu urang jual ka jalma miskin hargana $30, padahal sabenerna ngan $20.”²³

GSAM 234.1Ka jalma-jalma munafik nu pura-pura kieu kecap-kecap Ibu White ngeunaan “susahna jiwa pikeun jalma nu dosa” lumaku, lain ka sakabéh jalma nu dosa sacara umum. Lamun nengetan fakta-fakta nu geus disebatkeun di luhur, nu némbongkeun yén doktrin “teu aya deui rahmat” pikeun jalma nu dosa geus sacara pinuh dikutuk ti mimiti diwartakeun dina usum semi taun 1845; sareng yén Ibu White parantos giat pisan pikeun tobatna jalma dosa ti saprak harita, saha nu tiasa yakin yén dina taun 1851, nalika karyana nu judulna Experience and Views diterbitkeun, anjeunna boga niat ngajar yén “teu aya deui kasalametan pikeun nu dosa”?

GSAM 234Jalma Nu Ngajar “Teu Aya Rahmat”

GSAM 234.2Sanaos nepi ka taun 1848, masih aya sababaraha jalma anu nyepeng yén teu aya deui rahmat pikeun jalma nu dosa. Maranéhna, kumaha ogé, sanés Adventis Poé Katujuh. Salah sahiji jalma tina golongan ieu, nu ngaranna Sweet, cicing di kota Rochester, N.Y. Sanggeus kuring nyatakeun iman sacara umum, sarta dibabtiskeun di antara Adventis Poé Kahiji, kuring keur ngiring rapat di tenda di Canandaigua, N.Y., nu dipingpin ku Pendeta J. C. Bywater jeung Geo. W. Burnham. Lalaki nu ngaranna Sweet éta aya di dinya, sarta nganyatakeun ragu pisan kana kajujuran pangalaman agama abdi, sabab manéhna “nganggap ayeuna mustahil pikeun jalma nu dosa bisa robah.”