Bab 12 — Kuciwa—Buku Pait

GSAM 185.1“Kuring nyokot buku leutik éta tina leungeun malaikat, teras tuang éta; éta amis pisan di sungut kuring kawas madu; tapi sanggeus kuring tuang éta, beuteung kuring jadi pahit. Teras anjeunna nyarios ka kuring, Anjeun kedah ngaramal deui ka loba rahayat, bangsa, basa, jeung raja-raja. Sareng ka abdi dipasihan buluh saperti tongkat; malaikatna nangtung bari nyarios, Bangun, ukurlah Bait Suci Allah, mezbahna, sareng jalma-jalma anu nyembah di jerona.”¹

GSAM 185.2Dina basa Kitab Suci, “ngadahar” hiji buku ngagambarkeun nampa kabeneran pikeun ditepikeun ka batur, sakumaha katingali dina Yehezkiel, dimana nabi ditingalikeun “gulungan buku,” sarta diparéntah, “Daharkeun gulungan ieu, tuluy angkat nyarita ka imah Israil.” Saatos tuang gulungan éta, manéhna nyarios, “Teras abdi tuang éta; sarta éta di sungut abdi siga madu karasana amis.”²

GSAM 185.3Nabi Yeremia ngagunakeun gambaran anu sarua: “Kecap-kecap Anjeun kapanggih, teras abdi tuang éta; kecap Anjeun janten kabagjaan jeung kabungahan haté abdi.”³ Tina basa ieu urang diajar yén “kamamisan” buku éta nalika didahar ngagambarkeun kabagjaan jeung kapuasan anu dirasakeun ku jalma-jalma anu tuang kecap Gusti.

GSAM 185Kitab Anu amis, teras Pait

GSAM 185.4Buku anu disebatkeun dina Wahyu 10, anu disebutkeun yén pikeun nu tuang éta amis kawas madu, tapi pas geus dicerna jadi “pait” (atawa, sakumaha sabagian narjamahkeun, “pas kuring geus nyerna éta, di beuteung kuring éta jadi picra”⁴ ), nya éta buku anu ti dinya malaikat ngumumkeun, ku kawibawaan Anjeunna nu nyiptakeun langit, bumi, jeung sagara, “Waktos moal aya deui.” Ku kituna, ngadahar buku ieu kedah ngagambarkeun panarimaan anu gumbira kana proklamasi waktos. Karasa paitna anu ujug-ujug tina gigitan éta pikeun anu ngadaharna kedah ngagambarkeun kontras sedih dina pangalaman maranéhna sanggeus waktos dina buku éta béak, sarta maranéhna ngarasa kacida kuciwa kana harepanana.

GSAM 186Proklamasi Waktos hiji Gigitan Anu amis

GSAM 186.1Proklamasi waktos taun 1844 téh sabenerna warta kabagjaan pikeun maranéhna anu percaya, sarta anu, tanpa ragu, ngarepkeun panyalametan langgeng anu gancang ti sagala kasedihan, kasangsaraan, jeung kasusah di dunya nu dosa ieu. Pamanggih yén dina sababaraha minggu singget maranéhna bakal dimulyakeun, dijadikeun abadi, sarta aya di kota emas Allah, babarengan jeung Raja maranéhna, téh sabenerna mere sumanget ka jiwa. Sakumaha diungkabkeun ku salah sahiji anu ngalaman éta, “Maranéhna anu saéstuna bogoh ka Yesus tiasa ngartos raosna jalma-jalma anu ngantosan kalayan sumanget anu kacida gedéna pikeun sumpingna Jurusalametna.... Urang ngadeukeutan wanci ieu kalayan katenangan anu serius. Para nu saéstuna percaya cicing dina pangibadah anu amis sareng Gusti, minangka tanda karapihan anu bakal janten milikna di kahareup anu caang. Maranéhna anu ngalaman harepan jeung kayakinan ieu moal tiasa hilap kana jam-jam anu berharga nalika ngantosan.”

GSAM 186.2Kaayaan anu kacida nyobaan pikeun maranéhna anu, dina poé ka-11 bulan ka-7, masih aya di dunya poék tina ujian jeung godaan, dimana maranéhna kudu nyanghareupan ejekan, cemoohan, jeung olok-olokan ti jalma-jalma anu sababaraha jam saméméhna maranéhna geus ngadorong sangkan siap nyanghareupan Gusti maranéhna, manggihan ilustrasi anu pas dina kajadian Maria basa manéhna “ngadeg di luar kubur bari ceurik;” sareng nalika dideukeutan ku malaikat kalayan patarosan, “Awéwé, naha anjeun nangis?” manéhna ngawaler, “Kusabab maranéhna parantos nyandak Gusti abdi, sareng abdi henteu terang di mana maranéhna nempatkeun-Na.”⁵

GSAM 187Kuciwa, Tapi Henteu Putus Asa

GSAM 187.1Maranéhna anu ngaliwatan kajadian anu nyiksa ieu nyarios kieu:

GSAM 187.1“Kami bingung jeung kuciwa, tapi henteu ninggalkeun iman kami. Kami ngarasa geus ngalaksanakeun kawajiban kami; geus hirup saluyu jeung iman anu berharga; kami kuciwa, tapi henteu putus asa. Kami peryogi kasabaran anu teu aya watesna, sabab loba nu ngahinakeun. Kami sering disambut ku sindiran hinaan ngeunaan kuciwa kami baheula. ‘Anjeun can naék; iraha anjeun ngarep naék?’ jeung sarkasme sarupa mindeng diucapkeun ka kami ku batur dunya, komo deui ku sabagian urang Kristen nu ngaku-ngaku, nu narima Alkitab tapi gagal diajar kabeneranana nu ageung jeung penting. Sipat fana masih nempel ka kami; pangaruh kutukan aya di sabudeureun kami. Hésé pikeun nyanghareupan deui kahariwang hirup nu nyusahkeun, nu kami sangka geus ditunda salawasna.”

GSAM 187Dibandingkeun jeung Murid-murid anu Kuciwa

GSAM 187.2Rarasaan maranéhna sapertos kitu, lamun dibandingkeun jeung kabagjaan jeung kasenangan sababaraha jam saméméhna, pasti karasa kawas paitna picra. Dunya di sabudeureunna ngira, sakumaha tangtu dikira ku balaréa sanggeus Kristus disalib, yén para nu percaya ayeuna bakal nyingkahan iman maranéhna, sarta ilubiung ngahinakeun anu disangka kabodoan maranéhna sorangan. Maranéhna gancang pisan nyaho kalayan héran yén kanyaah kana datangna Gusti henteu gampang dipupus tina haté jalma-jalma anu sajati-sajatina geus nyanggakeun diri ka Gusti.

GSAM 187“Henteu Diuk jeung nu Ngejek”

GSAM 187.3Lalampahan anu ditempuh ku jalma-jalma nu satia ieu, sarta raosna, kacida écésna dijelaskeun ku kecap-kecap nabi Yeremia, anu nyarios,

GSAM 187.3“Kecap-Mu kapanggih, teras kuring dahar éta; kecap-Mu janten kabagjaan jeung kabungahan haté kuring: sabab kuring disebat ku ngaran-Mu, ya Gusti Pangeran tentara. Abdi henteu linggih dina pasamoan jalma-jalma nu ngahinakeun, ogé henteu bagja: abdi linggih nyalira alatan panangan Anjeun; sabab Anjeun parantos ngeusian abdi ku amarah. Naha nyeri abdi langgeng, sarta tatu abdi teu tiasa cageur, nu nolak diubaran? Naha Anjeun bade janten ka abdi sapertos jalma bohong, sarta sapertos cai nu leungit?”⁶

GSAM 188James White ngeunaan Kuciwa

GSAM 188.1Sababaraha kutipan singket ti sawatara jalma anu kuciwa tapi tetep boga harepan bakal méré gambaran anu hadé ngeunaan kaayaan éta. Anu kahiji nyaéta ti Pendeta James White, anu gawe pisan hasilna dina taun 1843 jeung 1844. Anjeunna nyarios:—

GSAM 188.2“Kuciwa nalika waktosna kaliwat téh kacida paitna. Jalma-jalma nu bener-bener percaya geus ngorbankeun sagalana pikeun Kristus, sarta geus ngarasakeun ayana Kristus leuwih ti baheula. Aranjeunna, sakumaha nu aranjeunna sangka, geus masihan peringatan panungtungan ka dunya, sarta geus misahkeun diri, leuwih atawa kirang, ti balarea nu teu percaya jeung nu ngahinakeun. Sareng kalayan berkah ilahi ka aranjeunna, aranjeunna langkung resep kumpul sareng Gusti anu bakal gancang sumping sareng malaikat-malaikat suci tibatan sareng jalma-jalma anu parantos aranjeunna pisahkeun. Cinta ka Yesus ngeusian jiwa, sumebar tina unggal beungeut, sareng kalayan kahayang anu teu tiasa diungkabkeun aranjeunna ngadoa, ‘Datanglah, Gusti Yesus, sumping gancang,’ tapi Anjeunna henteu sumping.

GSAM 188.3“Tapi Allah henteu ninggalkeun umat-Na.... Jeung kalayan kakuatan jeung kanyamanan husus, ayat-ayat saperti di handap ieu ka Ibrani, nyentuh pisan pikiran jeung haté jalma-jalma anu geus diuji jeung keur ngantosan: ‘Ku kituna, ulah miceun kayakinan anjeun, anu miboga ganjaran anu ageung. Sabab anjeun peryogi kasabaran, sangkan sanggeus anjeun ngalakukeun kahayang Allah, anjeun tiasa nampi jangji-Na. Sabab sakedap deui, Anjeunna nu bakal datang bakal datang, sarta moal lila deui. Ayeuna nu bener hirup ku iman; tapi lamun aya nu mundur, jiwa Kuring moal manggihan kabagjaan di dinya. Tapi urang lain ti antara nu mundur ka karuksakan; tapi ti antara nu percaya pikeun kasalametan jiwa.’⁷ Titik-titik nu matak dipikaresep dina bagian Kitab Suci ieu nyaéta ieu:—

GSAM 188.4“1. Aranjeunna anu dialamatkeun aya dina bahaya miceun kayakinan maranéhna kana naon anu geus maranéhna lakukeun kalayan bener.

GSAM 189.1“2. Aranjeunna parantos ngalaksanakeun kahayang Gusti, sarta dibawa kana kaayaan ujian anu merlukeun kasabaran.

GSAM 189.2“3. Nu bener dina mangsa ieu kudu hirup ku iman, lain ku ragu naha maranéhna geus ngalakukeun kahayang Gusti, tapi ku iman kana naon anu geus maranéhna lakukeun nurut kana kahayang Gusti.

GSAM 189.3“4. Aranjeunna anu henteu tahan kana ujian iman, tapi miceun kayakinan maranéhna kana karya anu geus maranéhna laksanakeun nurutkeun kahayang Gusti, lajeng mundur, bakal nyokot jalan langsung ka binasa.”⁸

GSAM 189Ti N. Southard, Panyunting Midnight Cry

GSAM 189.4Dina Midnight Cry tanggal 31 Oktober 1844, kira-kira sapuluh poé sanggeus réngséna dua rébu tilu ratus poé, ieu di handap diterbitkeun tina tulisan éditor:—

GSAM 189.5“Dina ningali sagala kaayaan nu ngurilingan gerakan ieu, pangaruh nu mujur nu geus dihasilkeun dina pikiran barudak Gusti, jeung kabencian jeung niat jahat nu dipintonkeun ku musuh-musuhna, urang kudu nganggap ieu minangka ‘teriakan tengah peuting’ nu sajati. Sareng upami urang gaduh sababaraha dinten pikeun nguji iman urang, éta ogé saluyu sareng parabel sapuluh gadis; sabab sanggeus maranéhna sadayana hudang sareng nyalakeun lampu-lampuna, masih aya waktos nalika lampu-lampu para gadis nu bodo bakal pareum. Ieu moal kajadian dugi ka sanggeus kaliwatna dinten ka-10; sabab dugi ka waktos éta lampu-lampuna bakal hurung. Ku kituna, kudu aya kaliwatna poé éta, sangkan nu bodo nyerahkeun imanana, sakumaha anu kedah lumangsung dina taun 1843 pikeun mangsa nungguan. Saeutik telat ku kituna lain alesan pikeun kuciwa, tapi nunjukkeun sabaraha tepatna Gusti dina ngalaksanakeun firman-Na. Ku kituna hayu urang tetep teguh dina pangakuan iman urang tanpa ragu-ragu; sabab Anjeunna satia nu geus jangji.”

GSAM 189Ti Joseph Marsh, Panyunting Voice of Truth

GSAM 189.6Dina Voice of Truth tanggal 7 Nopémber 1844, urang maca:—

GSAM 189.7“Kami kalayan gumbira ngaku yén kami salah ngeunaan sipat kajadian anu kami antosan bakal lumangsung dina poé ka-10 bulan ka-7; tapi kami acan tiasa ngaku yén Imam Agung kami henteu ngalaksanakeun sagala anu ditangtukeun ku pratanda dina poé éta. Ayeuna kami yakin yén anjeunna parantos ngalaksanakeunana.”

GSAM 190.1Para Adventis ngarepkeun yén dina tanggal sapuluh bulan katujuh taun 1844, dua rébu tilu ratus poé bakal réngsé, sarta dina poé éta Kristus bakal ngarengsekeun padamelan imam-Na tur sumping ka bumi pikeun mikeun berkah ka umat-Na. Panalungtikan salajengna nunjukkeun yén éta téh awal padamelan-Na pikeun ngabersihkeun tempat suci langit, lain réngséna padamelan-Na salaku imam.⁹ Tinimbang nganggap karya ngabersihan tempat suci minangka bagian tina karya Kristus salaku imam, diaku yén ngabersihan tempat suci éta téh pikeun ngabersihkeun bumi ku seuneu nalika Kristus sumping. Lamun henteu sakabéhna, sahenteuna tanah Kanaan bakal dibersihkeun dina waktos éta.

GSAM 190Tempat Suci nu Dipercaya Salaku Bumi

GSAM 190.2Gagasan ieu diungkabkeun dina hiji artikel ku Geo. Storrs, dina Midnight Cry tanggal 25 April 1844. Anjeunna nanya, “Naon anu dimaksud ku tempat suci anu bakal dibersihkeun? Pamadegan kuring saméméhna mah éta sakabéh bumi. Yén éta mangrupa bagian tina bumi kuring masih yakin. Tapi bagian mana? Éta patarosan anu bakal kuring usaha jawab.”

GSAM 190.3Anjeunna nyutat jangji ka Abraham, pangadeganna ka Ishak, jeung perbaruanana ka Yakub, teras nyutat kidung Musa, nu disusun ku Miriam sanggeus ngaliwatan Laut Beureum, nu maranéhna nyanyikeun: “Anjeun bakal mawa maranéhna asup, sarta nanem maranéhna di gunung warisan Anjeun, di tempat, ya Gusti, nu Anjeun parantos jantenkeun pikeun cicing di dinya, di tempat suci, ya Gusti, nu ku leungeun Anjeun parantos diadegkeun.”¹⁰

GSAM 190.4Lamun nu maca taliti ngabandingkeun téks di luhur jeung catetan ngeunaan kacumponanana nu dijieun ku pangarang mazmur, manéhna bakal ningali yén éta henteu nyebutkeun yén sanajan tanah Palestina téh tempat suci. Daud nyarios, basa nyaritakeun pituduh Gusti ka barudak Israil: “Anjeunna mawa maranéhna ka wates tempat suci-Na, nepi ka gunung ieu, nu geus dipésér ku panangan katuhu-Na.”¹¹ Dina kidung di Laut Beureum disebutkeun ngeunaan tanah Kanaan, yén éta téh tempat anu geus dijieunna pikeun “cicing di dinya, di tempat suci.” Jadi dina kutipan tina mazmur ieu, Gunung Moriah, tempat suci diwangun, ngan disebut “wates tempat sucina.” Tapi dina mazmur anu sarua disebutkeun, “Manéhna milih suku Yehuda, Gunung Sion anu dipikacinta ku manéhna. Teras manéhna ngawangun tempat sucina siga istana jangkung, siga bumi anu geus diadegkeun salawasna.”¹²

GSAM 191Ngabersihan Tempat Suci Disangka Ngabersihan Bumi

GSAM 191.1Dina artikel di luhur anu disebatkeun, sanggeus nyutat bukti anu disangka yén bumi, atawa sahenteuna tanah Palestina, téh tempat suci, sang pendeta teras nanya, “Kumaha tempat suci bakal dibersihkeun?” Dina kecap nabi Mikha, anjeunna ngajawab, “Sabab, tingali, Gusti kaluar ti tempat-Na, sarta bakal turun, sarta nginjak di tempat-tempat luhur di bumi. Gunung-gunung bakal lebur di handapeun-Na, jeung lembah-lembah bakal belah, siga lilin di hareupeun seuneu, jeung siga cai anu dicurkeun tina tempat jangkung.”¹³

GSAM 191.2Kalayan pamanggih anu biasana ditampi dina jaman éta yén bumi téh tempat suci, nu maca bakal gampang ngartos kunaon maranéhna yakin tanpa ragu yén dina ahir dua rébu tilu ratus poé Gusti bakal datang jeung ngabersihkeun bumi sakumaha anu dijelaskeun ku Mikha. Dina sagala rupa panentangan anu diangkat ngalawan Adventis, teu aya saurang lawan ogé anu nyebutkeun yén ngabersihkeun bumi ku seuneu sanés kajadian anu bakal lumangsung salaku ngabersihkeun tempat suci di ahir dua rébu tilu ratus poé.

GSAM 191Para Rasul Kuciwa, Tapi Ngalaksanakeun Kitab Suci

GSAM 191.3Ieu sanés hiji-hijina conto dimana jalma-jalma geus ngalakukeun kahayang Gusti, geus nyumponan Kitab Suci, tapi kuciwa kana harepanana lantaran maranéhna henteu ngartos hakekat kajadian anu bakal lumangsung. Kitu ogé kajadian ka rasul-rasul Kristus. Nalika anjeunna linggih dina anak keledai, nunggang asup ka Yerusalem, maranéhna sorak-sorai nalika émut kana kecap nabi:¹⁴ “Sorak-sorai, heu putri Yerusalem: tingali, Rajamu datang ka anjeun; anjeunna bener tur mawa kasalametan; handap asor, nunggang keledai, jeung anakna.”¹⁵ Kitu pentingna kudu aya sorak-sorai dina kasempetan éta, nepi ka lamun maranéhna meneng, batu-batuna sorangan ogé bakal ngagero.¹⁶ Para murid ngira yén Kristus, dina waktos jeung di dinya, baris naék kana tahta Daud salaku raja dunya (“kami yakin yén anjeunna téh anu kuduna nebus Israil”¹⁷ ), jadi maranéhna sorak, “Mugia berkah karajaan bapa urang Daud anu datang dina ngaran Gusti.”¹⁸ Sabaraha gedé sorak-sorai nu bakal aya dina kasempetan éta lamun maranéhna ngartos yén dina jero saminggu Kristus bakal maot di kubur Yusuf, dikurilingan ku pasukan Romawi? Sabaraha loba méré “kamulyaan” ka Allah jeung pangabdian nu bakal aya di antara Adventis taun 1844 lamun maranéhna ngartos yén ngabersihan tempat suci di ahir sagala jaman nubuat bakal nyokot runtuyan taun saméméh Gusti sumping?

GSAM 192Teu Aya Kasalahan Dina Itungan 2300 Poé

GSAM 192.1Nalika rahayat ieu taliti mariksa itungan jangka waktuna, maranéhna henteu manggihan kasalahan; tapi Gusti henteu sumping, ogé bumi henteu dibersihkeun ku seuneu. Naon hartina éta? Maranéhna pasti nyaho yén Gusti parantos sareng maranéhna dina gerakan ageung éta; tapi ayeuna maranéhna dina kaayaan bingung. Kapercayaan maranéhna ka Gusti teu goyah. Maranéhna nyaho yén Anjeunna moal ninggalkeun maranéhna. Cahaya bakal datang ti sumber naon waé. Patarosan anu nyiksa di payuneun maranéhna diungkabkeun dina kecap-kecap Yeremia anu geus disebatkeun tadi, “Naha Anjeun bakal janten ka abdi saperti tukang bohong, sareng saperti cai anu leungit?” Iman henteu ngamekarkeun ragu ieu, sabab kecap-kecap Gusti ngaliwatan nabi Habakuk ngeunaan panglihatan éta langsung aya dina pikiran maranéhna, “Dina tungtungna éta bakal nyarita, sareng moal bohong.”¹⁹ Ungkapan anu geus dikutip ti éditor Voice of Truth sacara écés ngajelaskeun posisi maranéhna: “Urang tacan tiasa narima yén Imam Agung urang henteu ngalaksanakeun sadayana dina poé éta sakumaha anu dipiharep ku tipe.”

GSAM 193Cahaya ngeunaan Tempat Suci Kapanggih

GSAM 193.1Hiram Edson, ti Port Gibson, N.Y., nyaritakeun ka abdi yén sapoé sanggeus waktosna kaliwat dina taun 1844, basa anjeunna keur ngadoa di balik tumpukan jagong di sawah, Roh Allah sumping ka anjeunna kalayan cara anu kacida kuatna nepi ka ampir anjeunna rubuh ka taneuh, sarta sasarengan jeung éta aya kesan, “Tempat suci anu bakal dibersihkeun aya di sawarga.” Manéhna ngabagi pamanggih ieu ka O. R. L. Crosier, sarta maranéhna babarengan nalungtik topik éta kalayan taliti. Dina awal taun 1846, hiji éksposisi jéntré ngeunaan patarosan tempat suci ti sudut pandang Alkitab, nu ditulis ku Bapak Crosier, dicitak dina Day Star, hiji koran nu harita diterbitkeun di Cincinnati, Ohio. Dina esai panjang éta, katingalina yén karya ngabersihkeun tempat suci téh mangrupa karya panungtung Kristus salaku imam agung urang, dimimitian taun 1844 sarta réngsé pas saméméh anjeunna sabenerna datang deui dina mega di sawarga salaku Raja para raja jeung Gusti para gusti.

GSAM 193Garéja-garéja Nu Milarian Anggota Nu Leungit

GSAM 193.2Poé ka-10 bulan katujuh geus kaliwat, sarta para garéja nyangka maranéhna bakal gampang meunangkeun deui anggota nu leungit, anu geus misah ti maranéhna alatan “teriakan tengah peuting” jeung warta malaikat kadua; tapi dina hal ieu maranéhna kacida kuciwa, sakumaha nu bakal dibuktikeun ku jawaban di handap ieu kana paménta balik deui ka organisasi maranéhna saméméhna, sakumaha nu dicutat dina Midnight Cry tanggal 26 Désémber 1844:—

GSAM 193.3“Tapi naon faktana? Aranjeunna terang pisan yén dina kalolobaan garéja-garéja ieu téma-téma utama nyaéta, ‘Tobatna dunya,’ ‘milénium sarébu taun,’ jeung ‘balikna urang Yahudi ka Palestina,’ saméméh rawuh pribadi Jurusalamet. Anu balik deui pikeun calik di handapeun lagu-lagu lulabi tina doktrin-doktrin anu teu numutkeun Kitab Suci jeung teu masuk akal, maranéhna ngalakukeunana kalayan panon kabuka; sarta kalakuan sapertos kitu ti pihak maranéhna sabenerna téh ‘balik deui,’ leres pisan.

GSAM 194.1“Saenggeus jadi ‘bebas’ dina harti Kitab Suci, leuwih aman pikeun ‘neruskeun maju’ tibatan boh ‘balik deui’ atawa ‘mundur,’ utamana ayeuna, nalika makuta kamulyaan geuwat pisan bakal dipasihkeun ka nu satia ka Kristus Yesus.”

GSAM 194.2Lantaran garéja-garéja nunda datangna Gusti ku ngadukung doktrin-doktrin di luhur anu teu luyu jeung Kitab Suci, para Adventis émut kana kecap-kecap nabi Yehezkiel ieu: “Anaking manusa, tingali, maranéhna ti imah Israil nyarios, Panglihatanana téh keur lila deui, sarta manéhna ngaramal jaman nu jauh.” Dina hubungan anu sarua kapanggih jawaban anu dipaké ku Adventis, “Ku kituna carioskeun ka maranéhna, Kieu saur Gusti Allah: Teu aya deui kecap abdi anu bakal ditunda, tapi kecap anu parantos abdi ucapkeun bakal kajadian, saur Gusti Allah.”²⁰

GSAM 194“Anjeun Kudu Ngaramal Deui”

GSAM 194.3Maranéhna anu “ngadahar” buku éta, sarta masihan proklamasi “waktos”, nganggap yén pagawean maranéhna pikeun dunya geus réngsé; ku kituna aya pernyataan yén maranéhna kudu deui ngajar bangsa-bangsa, basa-basa, jeung raja-raja. Bagian séjén tina karya nu dugi ka ayeuna tacan katingali kudu ayeuna dilaksanakeun—nya éta nampilkeun ka rahayat sipat sajati Bait Suci Allah di sawarga jeung palayanan mezbahna. Paréntah pikeun ngukur Bait Suci²¹ téh perlu pikeun meunangkeun pangaweruh ngeunaan sipat kajadian nu bakal lumangsung dina ahir jaman nubuat, sarta sangkan méré panjelasan kana kecap-kecap, “Teras tempat suci bakal dibersihkeun.”

GSAM 194.4Perhatikeun yén malaikat tina proklamasi waktos ieu sumping ti sawarga, sarta saméméh pagawéanana réngsé manéhna masihan komisi pikeun ngajar rahayat deui. Maka, pesen anu dimaksud pikeun ngajelaskeun patalékan ngeunaan tempat suci, pikeun méré kapercayaan ka nu kuciwa, sarta dina waktos anu sami nyayogikeun ka maranéhna hiji “buluh,” atawa “tongkat,” atawa aturan, nu ku rahayat Allah bisa dianggo pikeun nguji kalakuan moralna di payuneun-Na, kudu miboga ciri anu écés yén éta asalna ti sawarga, lain ti asal manusa.

GSAM 195Praduga Ngahalangan Aksés ka Rahayat

GSAM 195.1Praduga anu aya ngalawan doktrin advent ampir jadi halangan anu teu bisa ditembus ku rahayat; sarta nyobian ngajar deui ka maranéhna tanpa cahaya anu jelas jeung positif ngeunaan sabab kuciwa éta moal aya gunana. Para percaya Adventis sorangan peryogi sumangetna diilhaman deui ku komisi ti sawarga, saméméh rahayat bisa diajarkeun kalayan leres; sarta kumaha éta bisa kahontal? Naha éta tiasa dilakukeun ngan ku kabijaksanaan manusa? Atawa naha maranéhna anu parantos ngalaman karya jero Roh Allah dina gerakan saméméhna bakal wareg ngan ku pamikiran manusa? Henteu aya nu sanés iwal ti hiji karya sapertos “pesén malaikat katilu”²² anu tiasa ngaluarkeun maranéhna tina kabingunganana; sarta ieu, léngkah demi léngkah, sakumaha maranéhna tiasa nampi éta, sacara resmi dibuka, mawa bukti anu paling ngayakinkeun yén éta asalna ti sawarga.

GSAM 195Sapertos Domba Tanpa Pangembala

GSAM 195.2Di dieu aya badan advent anu ageung, dina hiji harti kawas domba tanpa panggembala, rébuan di antarana ngan sababaraha minggu ka tukang geus misahkeun diri tina sakabéh garéja jeung kapercayaan, teu aya organisasi manusa anu tanggung jawab kana karaharjaan rohani maranéhna. Maranéhna teu boga penaséhat di bumi anu bisa dipercaya; maranéhna ngan percanten ka Gusti wungkul.

GSAM 195.3Sanajan kitu, maranéhna yakin kana hiji hal, sarta ieu keur maranéhna kawas jangkar—proklamasi waktosna leres.²³ Tapi salaku hiji rahayat maranéhna aya dina kaayaan yén, lamun Gusti henteu nungtun jeung ngajaga maranéhna, maranéhna rawan nampa panjelasan palsu, atawa kaleungitan “kasabaran” jeung nyerahkeun iman kana pangalaman maranéhna di mangsa kapungkur. Sababaraha jalma ngalakukeun éta; sedengkeun batur, kalayan panon iman nu tetep ka Anjeunna nu dipikacinta ku jiwa maranéhna, kalayan sumanget nanya, “Jaga, kumaha kaayaan peuting? Jaga, kumaha kaayaan peuting? Jaga éta ngawaler, Isuk bakal datang, sarta peuting ogé; lamun rék nanya, tanyakeun; balik deui, datang.”²⁴

GSAM 196J. N. Andrews ngeunaan Kuciwa

GSAM 196.1Pendeta J. N. Andrews, salah sahiji anu ngaliwatan pangalaman ieu dina taun 1844, nyarios kieu ngeunaan kuciwa éta:—

GSAM 196.2“Aranjeunna anu kuciwa nyaéta jalma-jalma anu ngarepkeun Gusti dina taun 1843 jeung 1844. Kanyataan ieu keur loba jalma janten alesan anu cukup pikeun nampik sakabéh kasaksian dina hal ieu. Kami ngaku kuciwa éta, tapi teu tiasa ngaku yén ieu janten alesan anu leres pikeun nampik kalakuan Gusti dina karya ieu. Garéja Yahudi kuciwa nalika, dina ahir karya Yohanes Pembaptis, Yesus nembongkeun dirina salaku Mesias anu dijangjikeun. Sareng murid-murid anu percanten kacida kuciwa nalika anjeunna anu maranéhna antosan pikeun nyalametkeun Israil dicekel sareng dipaéhkeun ku panangan jahat. Sareng sanggeus manéhna bangkit deui, nalika maranéhna ngarepkeun manéhna bakal mulangkeun deui karajaan ka Israil, maranéhna teu tiasa henteu kuciwa nalika maranéhna ngartos yén manéhna badé angkat ka Rama-Na, sareng yén maranéhna bakal ditinggal salami lami dina kasangsaraan sareng sangsara. Tapi kuciwa téh henteu ngabuktikeun yén Gusti henteu aub dina nungtun umat-Na. Éta kuduna nyurung maranéhna pikeun ngabenerkeun kasalahanana, tapi henteu kuduna nyurung maranéhna pikeun miceun kayakinanana ka Gusti. Ku sabab barudak Israil kuciwa di gurun, maranéhna sering pisan nampik pituduh ilahi. Maranéhna dijadikeun minangka piwuruk pikeun urang, supaya urang ulah ragrag kana conto teu percaya anu sarua.”²⁵

GSAM 196Kabeneran Ngalaman Pembaptisan Ku Teu Populérna

GSAM 196.3Sigana mah éta rencana Gusti pikeun nempatkeun kabeneran penting dina saluran anu teu populér, dimana narima jeung nurut kana éta bakal jadi hiji salib²⁶ . Ieu utamana leres dina poé-poé panungtungan ieu. Petrus, nalika nyarioskeun waktos nalika ahir sagala hal bakal “deukeut,” jeung nalika “pangadilan” bakal “mimitian ti imah Allah,” nyarios, “Anaking nu dipikacinta, ulah heran kana cobaan seuneu anu datang pikeun nguji anjeun, siga aya hal anéh nu kajadian ka anjeun; tapi bagja, sabab anjeun jadi wargana sangsara Kristus; sangkan, nalika kamulyaan-Na bakal diwaharkeun, anjeun ogé bisa kabagjaan kalayan kabungahan anu luar biasa. Lamun aranjeun dihina alatan ngaran Kristus, bagja aranjeun; sabab Roh kamulyaan jeung Roh Allah cicing dina aranjeun: ti pihak maranéhna Anjeunna diomongkeun jahat, tapi ti pihak aranjeun Anjeunna dimulyakeun.”²⁷

GSAM 197.1Nalika kabeneran parantos ngalaman baptisan teu populér, nampi éta merlukeun rahmat langkung seueur tibatan saukur nuturkeun iman balaréa. Para munafik teu ningali aya dorongan ageung pikeun nampi kabeneran anu merlukeun lampah, sapertos ngajalankeun parahu “ngalawan arus jeung angin.” Ku kituna kabeneran janten ujian pikeun nu satia, jujur, tulus, jeung boga nurani.

GSAM 197.2Urang geus nunjukkeun saméméhna yén ramalan ngeunaan gerakan advent nyababkeun kuciwa. Éta geus kajadian; sarta ku kitu, dina pangaturan Gusti, narima pesen éta ogé ngabogaan salibna.