Bab 28 — Panto Anu Teu Aya Anu Bisa Nutup

GSAM 462.1“Kuring geus nyadiakeun panto kabuka di payuneun anjeun, sarta euweuh nu bisa nutupna; sabab anjeun boga kakuatan saeutik, anjeun geus ngajaga kecap Kuring, sarta anjeun henteu nampik ngaran Kuring.”¹

GSAM 462.2Kitu basa anu dialamatkeun ka maranéhna anu aya dina kaayaan Filadelfia tina garéja Injil. Garéja ieu téh hiji anu geus mekar ku pangumuman ngeunaan datangna Kristus anu geus deukeut, atawa maranéhna anu geus pageuh nyekel naon anu geus maranéhna kadéngé ngeunaan éta perkara; sabab anjeunna nyarios ka garéja Sardis (anu langsung saméméhna ti Philadelphia), “Ku kituna émut kumaha anjeun geus nampi jeung kadéngé, sarta pageuh nyekel, jeung tobat. Lamun manéh teu waspada, Kuring bakal datang ka manéh siga maling, sarta manéh moal nyaho jam sabaraha Kuring bakal datang ka manéh.”²

GSAM 462.3Garéja Sardis, nya, geus ngadéngé ajaran ngeunaan datangna Gusti anu geuwat. Aranjeunna anu nyekel pageuh kana naon anu geus maranéhna kadéngé, maju dina kabeneran nalika “lampu” dipindahkeun, sarta ngabentuk garéja Filadelfia, ka saha anjeunna nyarios, “Kusabab anjeun geus ngajaga kecap kasabaran abdi, abdi ogé bakal ngajaga anjeun tina jam cobaan anu bakal datang ka sakumna dunya pikeun nguji maranéhna anu cicing di bumi. Tingali, abdi sumping gancang: tahan pageuh naon anu anjeun gaduh, supaya teu aya nu nyokot mahkota anjeun.”³ Ka garéja Filadelfia ieu anjeunna nyarios, “Abdi parantos nyadiakeun panto kabuka di payuneun anjeun, sareng teu aya nu tiasa nutupna.”

GSAM 462.4Di dieu, tangtu, aya pernyataan tegas dina Kitab Suci yén maranéhna anu, dina pangaturan Gusti, digerakkeun pikeun ngingetkeun dunya ngeunaan datangna Gusti, sarta ngahimbau rahayat supaya nyiapkeun diri pikeun patepung jeung Gusti, miboga karidhoan husus ti Gusti dina pagawéanana. Manusa bisa nyoba ngahalangan, ngarecah gerakan maranéhna, nutup “panto ucapan,” tapi sora Gusti tetep ngagema di luhur sagala riweuh, “Kuring geus nyadiakeun pikeun anjeun hiji panto nu kabuka.”

GSAM 463Kamajuan Salila Tujuh Puluh Opat Taun

GSAM 463.1Dina kaca-kaca saméméhna dina buku ieu urang parantos sacara ringkes ngaliwatan jangka waktu tujuh puluh opat taun, ti taun 1831 nepi ka 1905, ngalacak naékna jeung kamajuan pesen-pesen advent, utamana pesen malaikat katilu. Urang parantos nunjukkeun kumaha, ti kaayaan teu kasohor jeung kamiskinan, pesen ieu maju kalayan kakuatan jeung daya anu beuki gancang ti taun ka taun, nepi ka miboga misi anu nyebar ka sakuliah bumi. Tangtu mah éta henteu kusabab pesen éta ngeunaan hal nu nyugemakeun haté daging; sabab di payuneunana aya Sabat Gusti, nu palaksanaanana mawa salib beurat, merlukeun misah tina urusan dunya dina poé nu paling sibuk dina saminggu. Teu ogé maju lantaran euweuh panentangan; sabab ti mimiti geus patepung jeung éta, sarta panentangan panggarasna ti luar, ogé kasusah nu disababkeun ku jalma-jalma nu teu suci nu sawatara waktu asup kana barisan. Ngeunaan kaayaan nu timbul tina rancangan jeung usaha musuh ti luar, urang bisa nyarios ku kecap-kecap Daud, pangarang Mazmur, “Upami sanés Gusti anu aya di pihak urang, ayeuna Israil tiasa nyarios: upami sanés Gusti anu aya di pihak urang, nalika jalma-jalma bangkit ngalawan urang: tangtosna maranéhna parantos ngalantak urang hirup-hirup, nalika amarahna hurung ngalawan urang: tangtosna cai parantos ngalimpudan urang, walungan parantos ngalangkungan jiwa urang: tangtosna cai anu sombong parantos ngalangkungan jiwa urang. Mugia dipuji Gusti, nu henteu masrahkeun kami jadi mangsa keur huntu maranéhna. Jiwa kami kabur siga manuk tina jerat para pamangsa manuk; jeratna pegat, sarta kami salamet. Bantuan kami aya dina ngaran Gusti, nu nyiptakeun langit jeung bumi.”⁴

GSAM 464Bantuan ti Gusti

GSAM 464.1Gusti nyatakeun yén manéhna parantos nempatkeun di payuneun rahayatna “panto kabuka, sarta euweuh nu tiasa nutupna.” Teu heran, ku kituna, yén pesen éta geus maju terus. Éta téh pesen Gusti ka rahayat, sarta pasti bakal hasil. Dina Wahyu 7:2, karya nyiapkeun rahayat pikeun nangtung nalika poé ageung murka Gusti sumping disimbolkeun ku hiji malaikat “naék ti wétan,” atawa, sakumaha sabagian narjamahkeun, “siga panonpoé nu naék.” Tingali subuhna poé—mimiti mucunghul sinar cahaya di wétan; ieu ngahiji jadi leuwih écés nepi ka katingali cakram panonpoé nu lega tur jelas. Nalika “Raja Poé” naék ka puncak langit, cahaya, panas, jeung kakuatanna beuki caang.

GSAM 464.2Kitu sabenerna kamajuan pesen malaikat katilu ti saprak taun 1848, nalika kabeneran-kabeneran anu nyusunna dibentuk sacara jelas, sarta ti dinya urang parantos nunjukkeun kamekaran anu kacida jelasna jeung ajeg anu matak heran. Ieu urang tiasa ngajelaskeun henteu ku alesan séjén iwal yén Gusti keur ngabuktikeun kecap-Na ka jalma-jalma anu dina mangsa ieu, nalika kasalametan-Na bade sumping, “ngajaga Sabat supaya henteu kotor,”⁵ sarta malikeun suku maranéhna tina ngalakukeun kahayang sorangan dina poé suci Gusti, ku kituna, ngaliwatan “iman ka Yesus,” sakumaha diwartakeun dina pesen malaikat katilu dina Wahyu 14, ngajaga sakabéh “paréntah-paréntah Gusti.” Ngeunaan maranéhna, Gusti nyarios ngaliwatan nabi Yesaya, “Mangka cahaya anjeun bakal sumebar siga isuk-isuk, jeung kasehatan anjeun bakal gancang mekar; sarta kabeneran anjeun [‘Gusti, kabeneran urang.’ Yeremia 23:6] bakal ngajalankeun di payuneun anjeun; jeung kamulyaan Gusti bakal jadi pangiring anjeun.”⁶ Kalayan jaminan sapertos kitu, kumaha urang tiasa ngarepkeun nanaon iwal yén karya éta bakal suksés? “Lamun Gusti aya di pihak urang, saha nu bisa ngalawan urang?”

GSAM 464Kumaha Ieu Bisa Makmur?

GSAM 464.3Ningali kana kaayaan nalika taun 1846, Pendeta Joseph Bates ngamimitian nyerat buku munggaran éta, anu munggaran diterbitkeun ngeunaan patarosan Sabat ku Adventis Poé Katujuh, kalayan dua belas satengah sen salaku hiji-hijina artos anu anjeunna gaduh di dunya, sarta dipénta pikeun ngagunakeun éta saméméh dinten munggaran anjeunna nyerat réngsé; sareng ningali deui ka Pendeta James White anu nyitak lembar leutik munggaran, Present Truth, ku artos anu dihontal tina motong jukut di padang rumput, teras ngirimkeun koran éta gratis ka saha waé anu daék maca, sarta nyebut éta salaku pesen anu bakal sumebar nepi ka ujung dunya,—ningali kana awal-awal leutik ieu, urang tiasa, dina basa jalma-jalma dina jaman Amos, naros, “Ku saha Yakub bakal bangkit? Sabab manéhna leutik.”⁷ Lamun dibandingkeun jeung kaayaan taun 1905, nalika penerbitan kabeneran tina pesen éta geus dilaksanakeun di dua puluh imah penerbit di rupa-rupa penjuru dunya, mindeng dipaksa nepi ka kapasitasna maksimal pikeun nyumponan paménta bahan bacaan, urang sabenerna bisa nyarios, tingali, “panto kabuka” anu tacan aya nu bisa nutup.

GSAM 465.1Ti jalma-jalma jaman baheula anu nyangka yén pagawean éta moal kungsi hasil, urang tiasa nyarios, dina kecap-kecap anu diucapkeun ku nabi Zakaria pikeun ngahukom jalma-jalma anu hayang ngahalangan pagawean Gusti dina ngawangun deui Yerusalem, “Saha anu ngahina dinten hal-hal leutik?”⁸ Ngeunaan hal-hal anu katingalina siga gunung kasusah dina jalanna, Gusti nyarios ngaliwatan nabi,—

GSAM 465Gunung Dijadikeun Dataran

GSAM 465.2“Saha anjeun, gunung ageung? Di payuneun Zerubabel anjeun bakal jadi dataran; sarta anjeunna bakal nempatkeun batu puncakna kalayan sorak-sorai, teriak, Rahmat, rahmat ka dinya.”⁹ Kitu ogé lumangsung dina karya pesen malaikat katilu, sarta kitu ogé bakal lumangsung nepi ka “batu puncakna” dibawa, atawa dina kecap séjén, nepi ka karya éta réngsé.

GSAM 465.3Tingali ka sawatara jalma di taun 1846, miskin dina sarana, miskin dina sagala hal iwal iman ka Gusti jeung kana simpenan kabeneran, teras tingali sabaraha gedéna pagawéan maranéhna ayeuna. Pikirkeun fasilitas anu ayeuna aya di leungeun, buku-buku geus sadayana disiapkeun, ditarjamahkeun, jeung dicitak dina rupa-rupa basa di dunya, sarta ratusan jurujual anu nyebarkeun buku-buku ieu ka imah-imah jalma kalayan nilai $400.000 sataun. Kalayan terusna berkah Gusti kana karya ieu, urang tiasa ngarepkeun kasuksesan. Kalayan fasilitas jeung agénsi ieu anu terus ningkat unggal bulan, kalayan percaya ka Kristus, urang moal ngarepkeun nanaon iwal ti naon anu diserat ku Salomo ngeunaan garéja Allah nalika kaluar tina kaayaan gurun, “ngandelkeun leungeun Nu dipikacinta,” nalika anjeunna ngagambarkeun garéja éta katingali, “éndah siga bulan, caang siga panonpoé, jeung pikasieuneun siga pasukan nu ngibarkeun panji.”¹⁰

GSAM 466Dibantu ku Karunia Nubuat

GSAM 466.1Henteu ngan ukur urang parantos ningali yén pangaturan Gusti parantos muka jalan pikeun sumebarna kabeneran, sarta berkah anu jelas parantos ngiringan usaha-usaha pikeun ngaléngkah dina jalan pangaturan-Na, tapi dina naékna jeung kamajuan pesen malaikat katilu, Anjeunna parantos komunikasi jeung umat-Na ngaliwatan kurnia nubuat. Ieu henteu dina wangun wahyu anyar pikeun ngagentos Kitab Suci, ogé henteu dina cara pikeun ngabengkokkeun ajaran Kitab Suci, tapi pikeun nunjukkeun dimana, dina jaman ieu, aya bahaya ngajauhan kasederhanaan Injil Kristus, dimana jalma-jalma aya dina bahaya kajiret ku kabiasaan jaman, puas ku wangun kasalehan tanpa kakuatan.

GSAM 466.2Lamun ningali kana perkara ieu tina conto¹¹ para nabi baheula, anu dipasihkeun ku Gusti ka urang, anu dijadikeun salah sahiji patokan pikeun nguji panyataan sapertos kitu, kapanggih alesan anu sami kunaon panyataan sapertos kitu diperlukeun ayeuna sapertos baheula; nya éta kamungkinan dina unggal jaman pikeun ngalantur tina jalur kabeneran ku doktrin jeung prakték jaman anu dominan jeung husus. Rasul Paulus, dina nyarioskeun ngeunaan panyingkepan karunia-karunia anu dipasihkeun ku Gusti ka garéja, nyarios yén éta téh “pikeun nyampurnakeun para suci, pikeun pagawean palayanan, pikeun ngawangun awak Kristus; nepi ka urang sadayana sumping dina hiji kayakinan jeung pangaweruh ngeunaan Putra Allah, dugi ka jadi jalma sampurna, dugi ka ukuran jangkungna kasampurnaan Kristus; sangkan ti ayeuna urang henteu deui jadi barudak, anu kabawa-bawa jeung digoyang ku sagala angin ajaran, ku tipu daya manusa jeung akal licikna, anu ngadadak keur ngabohong; tapi nyarios kabeneran dina kanyaah, sangkan urang sadayana tumuwuh ka Anjeunna dina sagala hal, nyaéta Kristus. Ti Anjeunna, sakabéh awak nyambung silih cocog sarta rapet ku pangaruh unggal sendi, nurutkeun pagawean anu mujarab luyu jeung ukuran unggal bagian, ngajadikeun awak tumuwuh pikeun ngawangun dirina dina kanyaah.”¹²

GSAM 467.1Bantahan anu sarua anu diangkat ngalawan manifestasi kurnia nubuat dina jaman ayeuna, bisa waé diajukeun kalayan kakuatan anu sarua dina jaman baheula; nya éta, urang gaduh Kitab Suci, ku kituna teu peryogi kurnia sapertos kitu. Kitab Suci anu sami ogé nyaritakeun ka urang, kumaha ogé, yén Kristus parantos nempatkeun karunia-karunia ieu di garéja pikeun ngalaksanakeun padamelanana nepi ka “anu sampurna [kaayaan anu sampurna] sumping,” sarta yén garéja ulah “katinggaleun dina hiji karunia ogé, bari ngantosan sumpingna Gusti urang Yesus Kristus.”¹³

GSAM 467Naon Kaperluan Urang kana Para Nabi?

GSAM 467.2Jalma-jalma baheula bisa jadi mikir yén maranéhna geus boga hukum moral Allah anu ditulis ku ramo-Na sorangan dina lempeng batu; yén maranéhna geus boga undang-undang, putusan, jeung parentah anu diucapkeun ka Musa ti sungut Allah, sarta geus ditulis kalayan taliti; jadi naon deui anu diperlukeun? Tapi sanajan sagala kabeneran anu saé pisan anu maranéhna gaduh, Allah kersa nyarita ka maranéhna “dina rupa-rupa waktos jeung ku rupa-rupa cara ngaliwatan nabi-nabi suci-Na.”

GSAM 467.3Urang mendakan yén kasaksian anu dibawa ku rupa-rupa nabi, sapertos Yesaya, Yeremia, Yehezkiel, Daniel, Hosea, jeung sajabana, dina unggal kasus ngajarkeun prinsip anu sarua ngeunaan ketaatan ka Gusti; sanajan kitu, unggal nabi miboga teguran husus pikeun rahayat jamanana, kusabab kecenderungan maranéhna anu katarik jauh tina prinsip-prinsip suci jeung mulya ngeunaan kahadean ku kabiasaan umum dina jaman nubuat éta.

GSAM 468Kabutuhan Kurnia

GSAM 468.1Sanajan bisa disebutkeun yén urang henteu ngan ukur gaduh pituduh anu saé pisan tina Kitab Suci Perjanjian Lama, tapi ogé kecap-kecap Jurusalamet urang sorangan jeung para rasul, naha urang peryogi cahaya deui? Kanyataanna mah para rasul suci éta geus nunjuk ka jaman panungtungan, nalika “jaman nu bahaya bakal datang,” jeung nalika jalma-jalma “boga rupa kasalehan, tapi nampik kakuatanana,” ogé ngabejaan ka urang yén “sababaraha jalma bakal ngajauhan iman, ngudukeun sumanget nu ngabohong jeung ajaran-ajaran setan.”

GSAM 468.2Dumasar kana sagala ieu, jalma-jalma anu dimaksud Paulus dina suratna ka umat Tesalonika, anu moal aya dina kalangkang poék sahingga poé Kristus moal nyerang maranéhna siga maling, tapi anu bakal jadi barudak cahaya, dianjurkeun pikeun “nguji sagala hal” dina wangun “ramalan,” jeung pikeun “ngajaga naon anu hadé.”¹⁴ Ieu sarua jeung nyaritakeun ka maranéhna yén jalma-jalma anu bakal ngantosan datangna Gusti Yesus Kristus, sarta anu tungtungna kapanggih siap pikeun dinten éta, bakal mibanda “hadé,” manifestasi sajati tina kurnia nubuat di antara maranéhna.

GSAM 468Tanda-tanda Ahir

GSAM 468.3Urang aya dina jaman nalika tanda-tanda loba pisan di mana-mana yén poé Gusti geus deukeut. Urang aya dina mangsa nalika hiji umat bakal muncul anu bakal ngajaga sakabéh paréntah, sarta ogé bakal “ngabogaan kasaksian Yesus”¹⁵ —nyaéta “roh nubuat.”¹⁶ Naon anu kapanggih? Yén dina genep puluh taun ka tukang, geus muncul hiji umat anu mawa pesen saperti kitu, di antara maranéhna karunia nubuat geus nembongan. Nalika nguji karunia anu nembongan ngaliwatan Ibu E. G. White ku aturan-aturan Alkitab, urang geus ningali yén éta lulus dina sagala hal. Teu kapanggih, ti mimiti nepi ka tungtung, dina sakabéh tulisan Ibu White, hiji baris ogé anu masihan idin saeutik pikeun ngalakukeun dosa, atawa anu nolerir sanajan saeutik ogé pangaléngkah tina kecap Allah. Tulisan-tulisan ieu henteu kungsi nempatkeun dirina di luhur Alkitab, tapi maranéhna terus-terusan ngadorong kana panalungtikan anu paling taliti kana kecap Allah, nunjukkeun éta minangka standar utama anu ku kituna kaayaan urang bakal dipariksa dina pangadilan ahir. Dina tulisan-tulisanana Kristus diagungkeun di payuneun urang salaku hiji-hijina conto anu kudu dituturkeun. Anjeunna sacara paling jelas diwartakeun minangka hiji-hijina pangharepan urang pikeun meunang kameunangan di dieu, hiji-hijina pangungsian tina murka nu bakal datang, hiji-hijina nami jeung sarana anu ngaliwatanana urang bisa disalametkeun.

GSAM 469Panghormatan Pribadi

GSAM 469.1Ngeunaan Ibu White jeung hakekat karyana, di handap ieu disayagikeun hiji tulisan anu ditulis taun 1877 ku saurang anu geus wawuh ka anjeunna sarta geus nalungtik karyana mangtaun-taun; sarta sanggeus kira-kira lima puluh tilu taun diuji, taun-taun observasi anu taliti, abdi masihan dukungan pinuh tanpa syarat ka unggal pamanggih anu diungkabkeun di jerona:—

GSAM 469.2“Ngeunaan watak Kristen Suster White, abdi nyuhunkeun idin nyarios yén abdi nyangka abdi terang sababaraha hal ngeunaan éta. Abdi parantos wawuh ka anjeunna salami dalapan belas taun,—langkung ti satengah sajarah rahayat urang. Abdi parantos aya di kulawarga maranéhna sababaraha kali, kadang-kadang sababaraha minggu. Maranéhna ogé parantos aya di bumi sareng kulawarga urang sababaraha kali. Abdi parantos ngumbara sareng aranjeunna ampir ka mana-mana; parantos babarengan sareng aranjeunna sacara pribadi sareng umum, dina pasamoan sareng di luar pasamoan, sareng gaduh kasempetan pangsaéna pikeun nyaho ngeunaan kahirupan, watak, sareng sumanget Sadérék sareng Suster White. Salaku saurang pandita, abdi parantos kedah ngurus sagala rupa jalma, sareng sagala rupa watak, nepi ka abdi pikir tiasa ngadili kumaha saurang jalma éta, sahenteuna sanggeus mangtaun-taun wawuh raket.

GSAM 470.1“Abdi terang Suster White téh awéwé anu handap asor, saderhana, bageur haténa, jeung mulya. Sipat-sipat ieu dina karakterna henteu saukur dipaké atawa dikembangkeun, tapi mucunghul kalayan anggun jeung gampang tina watak aslina. Anjeunna henteu sombong, henteu ngarasa bener sorangan, jeung henteu nganggap dirina penting, saperti nu sok dipiboga ku para fanatik. Abdi parantos sering papanggih sareng jalma-jalma fanatik, sareng abdi sok mendakan yén maranéhna pinuh ku kasombongan, pinuh ku kabanggaan, gancang masihan pendapat, sombong ku kasucianana, jsb., tapi abdi salawasna mendakan Suster White sabalikna tina sagala éta.

GSAM 470Babaturan Jalma Miskin

GSAM 470.2“Saha waé, anu pangmiskinna jeung panghandapna, tiasa sumping ka anjeunna kalayan bébas pikeun ménta naséhat jeung kanyamanan tanpa ditolak. Anjeunna salawasna merhatikeun nu butuh, nu teu boga, jeung nu keur sangsara, nyayagikeun kabutuhan maranéhna, sarta ngabéla kapentingan maranéhna.

GSAM 470.3“Abdi tacan kungsi wawuh sareng saha waé anu salawasna nyimpen sieun ka Gusti di payuneunana. Teu aya hiji hal ogé anu dipigawé tanpa doa anu khusyuk ka Gusti. Anjeunna nalungtik kecap Gusti kalayan taliti tur teras-terasan. Abdi parantos ngadangukeun Suster White nyarios ratusan kali, parantos maca sakabéh kasaksianana ti mimiti nepi ka tungtung, kalolobaanana sababaraha kali, sareng abdi henteu kungsi mendakan hiji kalimah anu teu bermoral dina sakabéhna, atanapi nanaon anu henteu murni sareng Kristen pisan; teu aya nu ngajauhkeun tina Alkitab sareng ti Kristus; tapi di dinya abdi mendakan ajakan anu paling sumanget pikeun taat ka Gusti, pikeun mikanyaah ka Yesus, pikeun percaya kana Kitab Suci, sareng pikeun salawasna nalungtikna. Abdi parantos nampi mangpaat rohani anu ageung, teu kaétang kali, tina sakabéh kasaksian éta. Saéstuna, abdi henteu kungsi maca éta tanpa ngarasa ditegur alatan kurangna iman ka Gusti, kurangna pangabdian, jeung kurangna sumanget dina nyalametkeun jiwa. Upami abdi gaduh pertimbangan, pangaweruh rohani, abdi nyatakeun yén kasaksian éta asalna tina sumanget anu sami jeung eusi anu sami jeung Kitab Suci.

GSAM 470.4“Salila tilu puluh taun [ayeuna urang tiasa nyarios genep puluh taun] kasaksian-kasaksian ieu parantos dipercaya sareng dibaca di antara rahayat urang. Kumaha pangaruhna ka aranjeunna? Naha éta parantos nyasabkeun aranjeunna tina hukum Gusti? Naha éta parantos nyababkeun aranjeunna nyerahkeun iman ka Kristus? Naha éta parantos nyababkeun aranjeunna miceun Alkitab? Naha éta parantos nyababkeun aranjeunna janten rahayat anu korup sareng teu bermoral? Kuring terang yén maranéhna bakal dibandingkeun langkung saé tibatan denominasi Kristen mana waé.

GSAM 471.1“Hiji hal anu kuring perhatikeun, nyaéta, yén lawan anu paling sengit kana panglihatan-panglihatan Suster White ngaku yén manéhna téh saurang Kristen. Kumaha maranéhna bisa ngaku kitu mah kuring teu apal. Maranéhna nyobian ngabenerkeunana ku nyebut yén manéhna katipu. Maranéhna teu bisa nunjuk hiji noda dina sakabéh hirupna, komo deui hiji kalimah anu teu bermoral dina sakabéh tulisanana. Aranjeunna kudu ngaku yén loba tulisanana téh saé pisan, sarta saha waé anu ngalaksanakeun sagala nu diomongkeunana bakal jadi urang Kristen anu hadé, pasti asup ka sawarga. Ieu mah anéh pisan, lamun manéhna téh pakakasna setan, diilhaman ku Sétan, atawa lamun tulisanana teu bermoral atawa ngan saukur khayalan pikiranana sorangan.”

GSAM 471Urang Luar Nyaksian ngeunaan Tulisan-tulisan

GSAM 471.2Nalika périodik urang anu ngamuat tulisan Ibu White dikirimkeun, éta dipilari ku jalma-jalma anu paling handap asor, sieun ka Gusti, jeung satia. Nalika ngalaporkeun naon anu maranéhna baca, maranéhna nyarios, “Kami hususna resep kana tulisan Ibu White. Éta kacida praktisna, pinuh ku piwuruk anu dirancang pikeun ngadeukeutkeun hiji jalma ka Gusti, sarta ngajadikeun manéhna leuwih handap asor, sieun ka Gusti, jeung satia. Tulisan-tulisan ieu kacida patuhna kana ajaran Kitab Suci, nepi ka nalika urang maca karasa yén Ibu White pasti diilhaman pikeun nyerat sakumaha anjeunna nyerat.” Kitu kasaksian ti loba jalma dina loba kasus, ti maranéhna anu surat-menyurat jeung pagawé misi urang, sarta anu teu boga pangaweruh pangleutikna yén pamanggih Ibu White ditampi dina panglihatan suci.

GSAM 471Sumber Oposisi

GSAM 471.3Kalayan aya di payuneun urang kesan anu diciptakeun ku kurnia ieu, timbul patalékan, Ti mana jeung kunaon aya panentangan kana panyingkepan kurnia ieu? jeung naon hasilna pikeun maranéhna anu nentang? Sanggeus merhatikeun hal ieu kalayan taliti ti saprak taun 1852, abdi mendakan yén lolobana panentangan kana panyingkepan ieu timbul ti maranéhna anu geus ditepikeun kasalahanana ngeunaan kakirangan dina karakter, kabiasaan anu salah, atawa sababaraha kalakuan anu salah dina gaya hirupna. Seueur nu ditegur éta bakal ngabantah yén maranéhna henteu sakumaha goréngna sakumaha nu disaksiankeun, sarta maranéhna bakal nunjukkeun yén maranéhna tiasa nahan kabeneran sanajan maranéhna ngalawan teguran nu dipasihkeun ka maranéhna. Waktos parantos nunjukkeun yén kalolobaan jalma sapertos kitu ninggalkeun iman maranéhna sarta ninggalkeun barisan sakabéhna. Sababaraha di antarana parantos ningali kasalahanana, sarta nyekel kabeneran leuwih pageuh. Patarosan timbul, lamun jalma-jalma anu nolak kurnia ieu dipingpin ku Gusti, naha maranéhna kedah kaleungitan kaspiritualanana, sarta balik deui ka dunya? Paréntah Jurusalamet urang nyaéta yén tangkal kudu dipikawanoh tina buahna. Anjeunna negeskeun pisan yén “tangkal anu busuk teu tiasa ngahasilkeun buah anu hadé.”

GSAM 472Gagalna Oposisi

GSAM 472.1Urang émut kana sababaraha kajadian di mana aya panentangan anu diatur ngalawan kasaksian Ibu White, kalayan pernyataan yén kasuksésan gedé bakal ngiringan pagawean maranéhna pas maranéhna bisa leupas tina kasaksian éta. Sanajan kitu, aya kagagalan total dina ngawujudkeun harepan maranéhna. Sanggeus mangtaun-taun tarung, maranéhna henteu masihan bukti nu leuwih loba dina nyebarkeun kabeneran Sabat ka dunya tibatan jalma-jalma saperti maranéhna nu ngalakukeunana opat puluh salapan taun ka tukang. Lamun pagawean maranéhna téh pagawean husus Gusti, naha teu aya kamakmuran nu leuwih loba ngiringan pesen maranéhna?

GSAM 472Dimana Kasuksésanana?

GSAM 472.2Di sisi séjén, nalika urang ningali kana pesen anu ku éta diumumkeun paréntah-paréntah Allah jeung iman Yesus ka dunya—pesen anu patali jeung panyingkepan kurnia nubuat ieu, kalayan nasehat, pitunjuk, jeung teguranana—urang ningali éta geus ngalakukeun kamajuan anu pasti jeung ajeg ti mimiti nepi ka ayeuna. Ku merhatikeun naséhat Gusti ngaliwatan kurnia éta, sarta maju kalayan kakuatan Gusti, pesen éta, sakumaha geus dipidangkeun, geus ngurilingan dunya, sarta ayeuna gancang nepi ka “sagala bangsa, suku, basa, jeung rahayat.”

GSAM 473.1Ngeunaan kamajuanana di mangsa kapungkur urang tiasa nyarios yén kecap Gusti parantos kabuktian nalika Anjeunna nyarios, “Teu aya pakarang nu dijieun ngalawan anjeun nu bakal suksés.” Saéstuna, panangan Gusti parantos katingali dina kasuksésan nu ngiringan naékna jeung kamajuan gerakan advent agung ieu nepi ka ayeuna, sarta pikeun mangsa nu bakal datang urang ngandelkeun pasti kacumponan kecap-Na, “Kuring parantos nempatkeun di payuneun anjeun panto nu kabuka, sarta teu aya nu tiasa nutupna.” Kalayan kayakinan ieu urang tiasa nyanyi kalayan yakin pinuh:—