Kabanata 17 — Ang Katotohanan na Itinaguyod sa Kabila ng mga Kahirapan

GSAM 265.1“Tulad ng pastol na hinahanap ang kanyang kawan sa araw na siya ay nasa gitna ng kanyang mga tupa na nangakakalat; gayon din hahanapin ko ang aking mga tupa, at ililigtas ko sila mula sa lahat ng lugar kung saan sila ay nangakakalat sa maulap at madilim na araw.”¹

GSAM 265.2Ang mga taong hanggang sa panahong ito (1847) ay tumanggap sa mensahe ng ikatlong anghel ay dukha sa mga kayamanan ng sanlibutang ito, at dahil dito ay kakaunti lamang ang nagawa nila sa pananalapi para sa pagpapalaganap ng mensahe. Nakita nina Pastor White at ng kanyang asawa at ni Pastor Bates ang kahalagahan ng personal na paggawa sa mga magkakahiwa-hiwalay na kapatid, at pati na rin ang pangangailangan na maghanda ng babasahing materyal na ipapamahagi sa mga tao, bilang tulong sa paggabay sa kanila tungo sa kaalaman ng katotohanan. Malaking tulong sa paglalahad ng usapin ng Sabbath ni Pastor Bates ang kanyang polyeto tungkol sa paksang iyon, habang siya ay naglakbay sa iba't ibang lugar, at sa pamamagitan ng pagpapadala nito sa pamamagitan ng koreo. Naglingkod siya nang may sukdulang pagtitiyaga.

GSAM 265Ang Sakripisyo ng Isang Kabataang Kapatid na Babae para sa Katotohanan

GSAM 265.3Noong isang pagkakataon, dahil wala siyang perang pambayad sa pamasahe, muntik na siyang maglakad papunta mula Massachusetts papuntang New Hampshire. Nang sandaling iyon, nakatanggap siya ng liham mula sa isang kabataang kapatid na babae na nangakong maglilinis ng bahay sa halagang $1 bawat linggo upang magkaroon siya ng maipantulong sa adhikain. Matapos magtrabaho ng isang linggo, labis siyang naantig sa ideya na nangangailangan ng pera si Pastor Bates kaya lumapit siya sa kanyang amo at kumuha ng paunang sahod upang maipadala agad ang $5 sa kanya. Gamit ang perang iyon, nabayaran niya ang kanyang pamasahe papuntang New Hampshire sa pampublikong sasakyan. Sa bawat lugar, magaganda ang kanyang mga pulong, at maraming kaluluwa ang tumanggap ng katotohanan.

GSAM 266Pamamahay gamit ang hiniram na kasangkapan

GSAM 266.1Upang maipakita ang diwa ng sakripisyo na nagtulak sa mga unang tagapanguna sa mensaheng ito, itinatala namin ang sumusunod mula sa pahayag ni Ginang White tungkol sa kanilang kalagayan noong taglamig ng 1847-48, nang sila ay nanirahan sa mga silid sa maluwang na tahanan ni S. Howland sa Topsham, Maine, kung saan sila ay nag-ayos ng kanilang paninirahan gamit ang mga hiniram na kasangkapan:—

GSAM 266.2“Mahirap kami, at dumaan sa matinding kagipitan. Nagtrabaho ang asawa ko sa paghahatak ng bato sa riles ng tren, na nagbutas sa balat ng kanyang mga daliri at dumaloy ang dugo sa maraming bahagi. Nagpasya kami na hindi aasa sa iba, kundi susuportahan ang aming sarili at magkakaroon ng magagamit upang matulungan ang iba. Ngunit hindi kami pinagpala. Nagtrabaho nang husto ang asawa ko, ngunit hindi niya nakuha ang nararapat sa kanya para sa kanyang paggawa.

GSAM 266Si Pastor White na Naghiwa ng Panggatong

GSAM 266.3“Umalis ang asawa ko sa riles ng tren, at dala ang kanyang palakol ay pumunta sa gubat para magputol ng panggatong. Habang may patuloy na pananakit sa kanyang tagiliran, nagtrabaho siya mula madaling araw hanggang gabi upang kumita ng halos limampung sentimo bawat araw. Hindi siya makatulog sa gabi dahil sa matinding pananakit. Hindi naglaon ay nakatanggap kami ng mga liham mula sa mga kapatid sa iba't ibang Estado na nag-aanyaya sa amin na bumisita sa kanila; ngunit dahil wala kaming paraan para makalabas ng Estado, ang sagot namin ay hindi pa bukas ang daan para sa amin.

GSAM 266.4“Nakatanggap kami ng liham mula kay Kapatid na Chamberlain, ng Connecticut, na naghihikayat sa amin na dumalo sa isang komperensya sa estadong iyon. Nagpasya kaming pumunta kung makakakuha kami ng paraan. Nag-ayos ang aking asawa sa kanyang amo, at nalaman niyang may utang sa kanya na sampung dolyar. Sa kalahati nito, bumili ako ng mga damit na lubos naming kailangan, at saka ko tinapalan ang amerikana ng aking asawa, pinagdugtong-dugtong pa nga ang mga tagpi, kaya mahirap nang matukoy kung alin ang orihinal na tela sa mga manggas. May natira kaming limang dolyar para dalhin kami sa Dorchester, Mass. Nasa baul namin halos lahat ng pag-aari namin sa mundo. Ngunit nagkaroon kami ng kapayapaan ng isip at malinis na konsensya, at ito ang mas pinahalagahan namin kaysa sa mga kaginhawahan sa lupa.

GSAM 267.1“Pinuntahan namin ang bahay ni Kapatid na Nichols, at bago kami umalis, iniabot ni Kapatid na Nichols sa asawa ko ang limang dolyar, na nagbayad ng aming pamasahe papuntang Middletown, Conn. Mga dayuhan kami sa lungsod na iyon, at hindi pa namin nakita ang isa man sa mga kapatid sa Estado. Limampung sentimo na lamang ang natira sa amin. Hindi nangahas ang asawa kong gamitin iyon para umupa ng karwahe, kaya itinapon niya ang baul sa isang bunton ng mga tabla, at nagpatuloy kami sa paglalakad upang maghanap ng kapwa mananampalataya. Hindi nagtagal ay natagpuan namin si Kapatid na Chamberlain, na dinala kami sa kanyang bahay.”

GSAM 267Komperensya sa Rocky Hill, Conn.

GSAM 267.2Ang komperensyang ito ay ginanap sa Rocky Hill, at ang silid-pulong ay isang malaking hindi pa natatapos na silid sa bahay ni Kapatid na Belden. Ang sumusunod na sipi mula sa isang liham na isinulat ni Pastor White kay S. Howland ay nagbibigay ng ilang kawili-wiling detalye tungkol sa pulong:—

GSAM 267.3“Abril 20, pinadala ni Kapatid na Belden ang kanyang kariton sa Middletown para sa amin at sa mga magkakahiwa-hiwalay na kapatid sa lungsod na iyon. Dumating kami sa kanyang lugar [Rocky Hill] bandang alas kwatro ng hapon, at makalipas ang ilang minuto ay dumating naman sina Kapatid na Bates at Gurney. Nagkaroon kami ng pagpupulong noong gabing iyon na may mga labinlima. Noong Biyernes ng umaga ay dumating pa ang mga kapatid hanggang umabot kami sa halos limampu. Hindi lahat ng ito ay lubos na nasa katotohanan. Napaka-interesante ng aming pagtitipon noong araw na iyon. Inilatag ni Kapatid na Bates ang mga kautusan nang malinaw, at lalo pang pinatibay ang kahalagahan nito sa pamamagitan ng makapangyarihang mga patotoo. Nagkaroon ng epekto ang salita upang patatagin ang mga nasa katotohanan na at gisingin ang mga hindi pa lubos na nakapasyá.”²

GSAM 267Inaanyayahan sa Oswego County, N.Y.

GSAM 267.4Bilang resulta ng pamimigay ng polyeto ni Pastor Bates sa mga Adventista, nagsimulang mag-obserba ng Sabbath ang mga tao sa ibang mga estado. Si Hiram Edson, mula sa Port Gibson, N.Y., ay sumulat na nag-aanyaya kina Pastor at Ginang White at sa iba pa na dumalo sa isang komperensya ng mga tagapag-ingat ng Sabbath sa Volney, Oswego County, noong Agosto, 1848. Sinabi niya na ang mga kapatid ay karaniwang mahirap, at hindi niya maipapangako na makakatulong sila nang malaki sa pagbabayad ng mga gastusin. Nakakuha si Pastor White ng $40 bilang resulta ng ginawa niyang trabaho sa parang ng damo. Ang isang bahagi nito ay ginamit sa pagbili ng mga damit na lubos na kailangan, at ang natira naman ang ginamit sa kanilang pamasahe papuntang Volney at pabalik.

GSAM 268.1Ang komperensyang ito sa kanlurang New York ay ginanap sa karwahehan ni G. Arnold. May mga tatlumpu't limang tao roon, lahat ng mga natipon sa bahaging iyon ng Estado, ngunit halos wala sa kanila ang nagkasundo. Bawat isa ay mariing ipinagtanggol ang sarili niyang pananaw, na ipinahayag na ayon ito sa Biblia. Lahat ay sabik na ipahayag ang kanilang mga paniniwala at ipangaral ang mga ito. Sinabihan sila na hindi naman dumating nang ganoong kalayuan sina Pastor White at ang kanyang asawa para makinig sa kanila, kundi para ituro sa kanila ang katotohanan. Ang paninindigan ni G. Arnold ay ang isang libong taon na binanggit sa Pahayag 20 ay naganap na noon pa man, at ang isang daan at apatnapu't apat na libong binanggit sa Pahayag ay yaong mga muling nabuhay sa muling pagkabuhay ni Kristo.

GSAM 268Tutol si G. Arnold sa mga Ordenansa

GSAM 268.2Habang ang mga simbolo ng ating naghihingalong Panginoon ay nasa harap ng samahang ito, at habang sila'y maghahandog ng paggunita sa kaniyang mga paghihirap, tumindig si G. Arnold at sinabi na wala siyang pananampalataya sa kanilang gagawin—na ang Hapunan ng Panginoon ay pagpapatuloy ng Paskwa ng mga Hudyo, na dapat ipagdiwang isang beses sa isang taon.

GSAM 268.3Ang mga kakaibang pagkakaiba ng opinyon na ito ay nagpabigat kay Ginang White. Alam niyang nagkakamali si G. Arnold, at labis na kalungkutan ang bumabagabag sa kanyang diwa, sapagkat tila hindi napananatili ang karangalan ng Diyos. May ilan na nag-alala na siya ay mamamatay na; ngunit nanalangin para sa kanya sina Pastor Bates, White, Chamberlain, Gurney, at Edson, at maawain na dininig ng Panginoon ang mga panalangin ng kaniyang mga lingkod, at siya'y muling gumaling. Sumapit sa kaniya ang liwanag ng langit, at hindi na niya namalayan ang mga bagay sa lupa. Habang nasa ganitong kalagayan, ipinakita sa kaniya ang ilan sa mga kamalian ng mga naroroon, pati na rin ang katotohanan bilang kabaligtaran ng mga kamalian na ito, na nagpapakita na ang mga salungat na pananaw na inaangkin nilang ayon sa Biblia ay ayon lamang sa kanilang sariling opinyon tungkol sa Biblia, at na kailangan nilang talikuran ang kanilang mga kamalian at magkaisa sa mensahe ng ikatlong anghel. Nagtapos nang maluwalhati ang pulong; nagwagi ang katotohanan. Ang mga humahawak ng mga kakaibang pagkakaiba-iba ng opinyon ay umamin sa kanilang mga pagkakamali, at nagkaisa sa kasalukuyang katotohanan ng mensahe ng ikatlong anghel, at lubos silang pinagpala ng Diyos.

GSAM 269Isang Pangitain na Kamangha-mangha ang Paggamit ng Biblia

GSAM 269.1Ang sumusunod na salaysay tungkol sa pulong na ito ay ibinigay ni G. Alexander Ross, Enero 4, 1884, na isa sa tatlumpu't lima na bumubuo sa maliit na pagtitipon. Sinabi niya:—

GSAM 269.2“Si Kapatid na White, habang nasa pangitain, ay tumindig at kinuha ang Biblia ng pamilya sa kanyang kaliwang kamay; ang aklat ay karaniwan ang laki. Habang hawak niya itong nakabukas, sa mataas na posisyon, nang hindi tumitingin rito, gamit ang kanyang kanang kamay ay binubuklat niya ito mula sa isang talata patungo sa isa pa, at inilalagay ang kanyang daliri sa kasulatan, inuulit niya ito. Tiningnan ko ang maraming talata upang makita kung inuulit niya ang talatang itinuro niya. Ako mismo o ang ilan sa mga kasama ay tumingin sa lahat ng iyon. Sa bawat pagkakataon, hindi lamang niya inuulit ang tekstong itinuro niya, kundi ginagawa niya ito habang nakatingin siya pataas at sa kabaligtaran ng direksyon ng Biblia. Ang mga kasulatang ito na inulit niya ang siyang nagpabagsak sa mga maling teorya ng mga tagapag-ingat ng Sabbath na nagtipon sa Volney noong Agosto, 1848, at nagdulot sa amin ng pagkakaisa sa katotohanan.”

GSAM 269.3Sa katunayan, tiyak na mahirap kumbinsihin ang sinumang hindi tumalikod sa kamalian ng doktrina na itinatama sa ilalim ng ganitong mga kalagayan, sa pamamagitan ng mga tuwirang talata mula sa Biblia, at sa kapansin-pansing paraang ito. Ang grupong ito ng mga tagapag-ingat ng Sabbath sa Lalawigan ng Oswego, matapos itama ang kanilang mga pagkakamali at magkaisa sa katotohanan, ay lumabas mula sa pulong na iyon upang ipalaganap ang liwanag sa iba. Ang mga resulta ay tiyak na nagpapatunay na gawa ito ng Diyos. Si Satanas ay laging handang maghati, magdulot ng kaguluhan, at magpawatak-watak sa pamamagitan ng anumang paraan na kanyang magagamit. “Ang Diyos ay hindi tagapaglikha ng kaguluhan, kundi ng kapayapaan, gaya ng nasa lahat ng mga iglesia ng mga banal.”³

GSAM 270Mga Himalang Pagpapagaling

GSAM 270.1Pagkatapos ng nabanggit na komperensya, ginanap ang mga pagpupulong sa Madison County, Port Gibson, Port Byron, at sa Lungsod ng New York. Kasunod nito ay nagkaroon ng isang pangkalahatang pagpupulong sa Connecticut. Sa ilan sa mga lugar na ito, napakalapit ng Panginoon sa kaniyang mga lingkod, at ang kapangyarihang magpagaling ng Dakilang Manggagamot ay dumapo sa mga maysakit bilang tugon sa taimtim na panalangin ng kaniyang bayan nang kanilang sundin ang tuntuning nakasaad sa Sulat ni Santiago.⁴ Maging ang mga taong sinabing walang pag-asa ng mga doktor ay nagaling sa kanilang mga karamdaman. Maraming insidente na katulad nito ang madalas nang naranasan sa iba't ibang panahon mula pa noong 1845.

GSAM 270Ang mga Nanguna ay Nagtitiis sa Kagipitan

GSAM 270.2Si Pastor White, sa Review and Herald noong Pebrero 5, 1880, nang talakayin niya ang mga unang araw ng mga tagapanguna, ay nagsabi:—

GSAM 270.3“Sa aming mga unang gawain ay nagutom kami dahil sa kakulangan ng sapat na pagkain, at nanlamig kami dahil sa kakulangan ng angkop na pananamit. Inalisan namin ang aming sarili kahit ng mga pangunahing pangangailangan sa buhay upang makatipid ng pera para sa gawain ng Diyos. Kasabay nito, lubos naming pinapagod ang aming sarili upang matapos ang napakalaking dami ng gawain na tila kailangang gawin sa pagsusulat, pag-eedit, paglalakbay, at pangangaral mula Estado patungo sa Estado.”

GSAM 270.4Ang taong 1848 ay hindi malilimutan, hindi lamang sa kasaysayan ng pagdating kundi pati na rin sa pulitika. Ang mga katotohanan ng mensahe ng ikatlong anghel ay malinaw na itinakda, at ang daan ay nagbukas sa iba't ibang direksyon para sa pag-usbong ng gawain. Noong panahong ito, ang mga pangyayari sa moral at pampulitikang mundo ay kumukuha ng isang anyo na idinisenyo upang muling pukawin ang pansin ng mga mananaliksik ng hula. Hindi lamang nagkaroon ng malaking kalituhan sa mga bansa ng Lumang Daigdig, kundi sa Hydesville, Wayne Co., N.Y., nagsimula ang mga pagpapakita ng makabagong espirituwalismo, na ayon sa mga mananaliksik ng Biblia ay tiyak na ang “mga espiritu ng mga demonyo, na titipunin ang mga bansa sa lupa para sa labanan ng araw ng Panginoon.”

GSAM 271Kalituhan ng mga Bansa noong 1848

GSAM 271.1Noong ika-21 ng Pebrero, 1848, nang ang mga kortesano ni Louis Phillippe ng Pransya ay nagtipon sa kanyang paligid, sinabi niya: “Hindi ako kailanman naging mas matatag na nakaupo sa trono ng imperyo kaysa sa gabi na ito.” Sa dapithapon ng sumunod na gabi, nakasuot ng “maikling makapal na jacket,” nagkunwaring kutsero ng karwaheng paupahan, tumakas siya sa labas ng pader ng lungsod ng Paris upang maghanap ng kanlungan para sa kanyang personal na kaligtasan. Ang dahilan ng malaki at biglaang pagbabagong ito ay sinasabing bunga ng ilang kilos niya na pabor sa pag-agaw ng kapangyarihan ng papa, na ikinagalit ng kanyang mga nasasakupan at mga sundalo. Noong araw na iyon ay natapos niya sa lungsod ng Paris ang isang malaking pagsusuri militar ng hukbong Pranses; at nang maitabi na ang kanilang mga sandata, umuwi siya sa palasyo, nang biglang tumalon ang isang maliit na batang lalaki sa isang kanyon, nagwawagayway ng tatlong kulay na watawat, at sumisigaw, “Ibagsak ang papa! IBAGSAK ANG PAPA!!” Sinabayan ng mga sundalo ang sigaw, at mabilis itong kumalat sa hanay, na lumalakas habang tumatagal, hanggang sa nadugtong ang sigaw na, “AT IBAGSAK DIN ANG HARI!” Sa loob ng ilang oras, ang buong Paris ay naging tanawin ng matinding kaguluhan. Ang mga sundalo, na may hawak na baril, kasama ang isang pulutong, ay nagmamadaling patungo sa palasyo ng hari. Nang mabalitaan niya ang kaguluhan, nagmadali siyang tumakas nang nakabalatkayo.

GSAM 271Mga Bansa na Kasangkot sa Pakikibaka

GSAM 271.2Ang kaguluhan at kawalang-kapanatagan sa Pransya ay mabilis na kumalat sa ibang mga bansa. Ang Prussia, Hanover, Sardinia, Sicily, Naples, Venice, Lombardy, Tuscany, at Roma ay nahawa rin sa parehong diwa ng magulong pulutong. Sa loob ng tatlong buwan, ang buong Europa ay nagkagulo, at mahigit tatlumpung imperyo at kaharian ang nasa pinakamalaking kaguluhan. Sinunog sa mga kalye ang mga trono, ang mga hari at emperador ay tumatakas at nagtatago dahil sa takot na mawalan ng buhay. Inihula ng mga pulitiko na magkakaroon ng pangkalahatang rebolusyon sa mga pamahalaan ng mundo.

GSAM 272.1Marami sa mga ministrong Adventista na hindi pa nakakarinig ng mensahe ng ikatlong anghel, ay nakita ang kalituhan na ito, at inakala na ito ang pagtitipon ng mga bansa para sa “digmaan sa dakilang araw ng Diyos, siya na namumuno sa lahat.”⁵

GSAM 272Natuklasan ang Mensahe ng Pagsi-selyo

GSAM 272.2Sa mismong panahong ito, natututo ang mga Adventista ng Ikapitong Araw mula sa Kasulatan na ang Sabbath ng ikaapat na utos ang tanda, o selyo, ng buhay na Diyos, at dumating na ang panahon para sa pagpapahayag ng mensaheng nagse-selyo ng Pahayag 7:1-4, at nagpaplano sila ng mga paraan upang maiparating ang mensaheng ito sa mga tao. Habang ang mga Adventista ng Ikapitong Araw ay naghahanda para sa gawaing ito, ang mga Adventista ng Unang Araw naman ay nagsasabi, “Huli na kayo sa inyong mensahe ng tatak, sapagkat ang digmaan ng dakilang araw at ang mismong pagparito ng Panginoon ay malapit nang dumating.”

GSAM 272Biglang Tumahimik ang Gulo

GSAM 272.3Mga tatlong buwan ang lumipas, humupa ang kaguluhan sa mga bansa; hindi dahil sa pag-aayos ng kanilang mga hinaing, kundi sa paraang hindi maipaliwanag ng mga mamamahayag mismo. Tungkol sa kaguluhang ito, sinabi ni Horace Greeley sa New York Tribune: “Isang malaking palaisipan sa amin kung paano biglang nagsimula ang kaguluhan sa mga bansa; ngunit mas malaking palaisipan pa kung paano ito tumigil.”

GSAM 272Si Senador Choate tungkol sa Sitwasyon sa Lumang Mundo

GSAM 272.4Nakarating tayo sa taong 1851, at natagpuan natin si Senador Choate, sa isang talumpati sa Kongreso ng Estados Unidos, na tumutukoy sa kalagayan ng mga pangyayari sa Lumang Daigdig, at nagsasabi:

GSAM 272.4“Ano nga ba ang eksaktong kalagayan at anyo na tila may anino, ulap, at kadiliman na bumabalot dito, ay lubos ninyong nauunawaan; kung gaano ito lubos na walang katiyakan. Sa akin, tila ang mga pribilehiyo ng mga korona, ang mga karapatan ng tao, at ang naipong sama ng loob ng isang libong taon ay malapit nang bumunot ng tabak para sa isang labanan na dadaloy ang dugo, gaya ng sa isang apokaliptikong pangitain, ‘hanggang sa mga brida ng kabayo,’ at kung saan ang isang buong lahi ng tao ay lilipas; kung saan ang dakilang kampana ng panahon ay magtutunog ng isa pang oras; kung saan ang lipunan mismo ay susubukin sa apoy at bakal, kung ito man ay mula sa kalikasan at sa Diyos ng kalikasan o hindi.”

GSAM 273“Patotoo” ng Nob. 18, 1848

GSAM 273.1Habang ang mga nagsasabing ang kaguluhang ito sa mga bansa noong 1848 ay magpapasapit sa pagdating ng Panginoon ay nakaranas ng malungkot na pagkadismaya, paano naman ang mga Adventista ng Ikapitong Araw na nagsabing dumating na ang panahon para iharap sa mga tao ang “tatak ng buhay na Diyos”? Bilang tugon, sumisipi kami mula sa isang polyeto na inilathala ni Pastor Joseph Bates noong Enero 1849. Sa pagtalakay sa isang pangyayari na naganap noong Nobyembre 18, 1848, sinasabi niya:—

GSAM 273.2“Isang maliit na pangkat ng mga kapatid na lalaki at babae ang nagtipon sa isang pagpupulong sa Dorchester, malapit sa Boston, Mass. Bago nagsimula ang pulong, ang ilan sa amin ay nagsusuri ng ilang punto sa mensahe ng tatak; may kaunting pagkakaiba ng opinyon tungkol sa pagiging tama ng pananaw sa salitang ‘umaakyat,’ atbp., at dahil ginawa naming paksa ng panalangin ang pagpapalathala ng mensahe sa komperensya ng Topsham [Maine] ilang sandali bago iyon, at ang paraan ng pagpapalathala ay hindi sapat na malinaw, kaya nagpasya kaming magkakaisang isumite ito sa Diyos. Pagkalipas ng ilang sandali ng taos-pusong panalangin para sa kaliwanagan at gabay, ipinagkaloob ng Diyos kay Kapatid na White ang sumusunod sa pamamagitan ng pangitain:—”

GSAM 273.2Sinisipi namin ang mga salita ayon sa pagkakasabi niya habang nasa pangitain:—

GSAM 274Mga Salitang Sinabi sa Pangitain

GSAM 274.1“Saan sumiklab ang liwanag? Turuan nawa kami ng iyong anghel kung saan sumiklab ang liwanag. Nagsimula ito sa maliit, nang ibigay mo ang isang liwanag kasunod ng isa pa. Magkakaugnay ang patotoo at mga utos, hindi sila maaaring paghiwalayin; nauna ang Sampung Utos, mula sa Diyos. Lubos Siyang nalugod nang ang Kanyang batas ay nagsimulang lumakas, at ang mga wasak na lugar ay nagsimulang maitayo. Mula sa kahinaan, naging matibay ito sa pamamagitan ng paghahanap sa Kanyang salita. Ang pagsubok dito ay sandali lamang. Ito ang selyo! Ito'y sumusulpot! Ito'y sumisikat, nagsisimula sa pagsilang ng araw. Tulad ng araw, una'y malamig, unti-unting umiinit at nagpapadala ng mga sinag. Nang sumikat ang katotohanang iyon, kakaunti lamang ang liwanag dito, ngunit patuloy itong lumalago. Oh, ang kapangyarihan ng mga sinag na ito! Lumalakas ito. Ang pinakamalaking bigat at liwanag ay nasa katotohanang iyon, sapagkat ito ay magtatagal magpakailanman, kapag hindi na kailangan ang Biblia. Umusbong ito roon sa silangan; nagsimula ito sa maliit na liwanag, ngunit nakapagpapagaling ang mga sinag nito. Oh, gaano kalakas ang katotohanang iyon; ito ang pinakamataas pagkatapos nilang pumasok sa magandang lupain, ngunit lalago pa ito hanggang sa sila ay maging imortal. Nagsimula ito sa pagsikat ng araw, nagpapatuloy sa takbo nito tulad ng araw, ngunit hindi ito kailanman lumulubog.

GSAM 274.2“Hinahawakan ng mga anghel ang apat na hangin. Ang Diyos ang humahadlang sa mga kapangyarihan. Hindi pa binibitawan ng mga anghel, sapagkat hindi pa lahat ng mga banal ay na-selyohan. Kapag tumindig si Miguel, ang kaguluhang ito ay sasakupin ang buong lupa. Aba, handa na silang humampas. May hadlang na inilagay dahil hindi pa na-selyohan ang mga banal. Oo, ipahayag mo ang mga bagay na nakita at narinig mo, at sasamahan ka ng biyaya ng Diyos. Tingnan ninyo! Ang pag-angat na iyon ay tumitibay, at lalo pang naliwanag.”⁶

GSAM 274.3Pagkatapos lumabas sa pangitaing ito, sinabi ni Ginang White sa kanyang asawa,

GSAM 274.3“May mensahe ako para sa iyo. Kailangan mong magsimulang maglimbag ng maliit na pahayagan at ipadala ito sa mga tao. Gawin mo itong maliit sa simula; ngunit habang binabasa ito ng mga tao, magpapadala sila sa iyo ng pondo para sa paglilimbag, at magiging matagumpay ito mula pa sa simula. Mula sa maliit na pagsisimula na ito, ipinakita sa akin na ito ay parang mga agos ng liwanag na dumadaloy sa buong mundo.”

GSAM 275Pinagdudahan Mula sa Pananaw ng Tao

GSAM 275.1Ang mga hula na ito ay ginawa noong 1848 tungkol sa pag-usbong at paglaganap ng katotohanan ng Sabbath. Kung titingnan ang sitwasyon mula sa pananaw ng tao noong panahong iyon, sasabihin ng katwiran, “Hindi kailanman matutupad ang hula na iyon.” May isang lalaki na nagsabi sa isa sa aming mga manggagawa kaagad pagkatapos gawin ang hula, “Aabutin kayo ng 144,000 taon para gawin ang inyong pinapanukala.” “Ano!” ang sasabihin nila, “tatlong mangangaral—si Pastor White at ang kanyang asawa, at si Pastor Bates—lahat ay walang pera, na may mas mababa sa isang daang tagasunod, na lahat ay walang salapi, na lumalabas na may ilang daang kopya ng isang walumpung-pahinang polyeto tungkol sa usapin ng Sabbath, upang magbigay ng babala sa buong mundo! Kabalighuan na palagay!” Habang sinasabi ng mga nag-iisip nang ganyan, “Hindi posible!” ang pananampalataya sa mensahe at ang patotoo ng tiyak na tagumpay ay nagsabi, “Sa pangalan ng Diyos ni Israel, ito'y gagawin! at sa pagtitiwala sa Kaniyang lakas, ito'y dapat gawin!”

GSAM 275Paano Naimprenta ang Unang Pahayagan ng mga Adventista ng Ikapitong Araw

GSAM 275.2Mula nang magpatotoo tungkol sa gawain ng paglalathala, maraming panalangin ang inihain ng mga nag-aobserba ng ikapitong araw na sana'y buksan ng Panginoon ang daan para sa paglilimbag ng isang “maliit na pahayagan.” Ang malaking kakulangan ay pera para maseguro ang paglalathala ng unang isyu. Noong buwan ng Hunyo, 1849, nagkaroon si Pastor White ng pagkakataong gumapas ng apatnapung akre ng damong timothy gamit ang lingkaw na de-kamay, sa halagang pitumpu't limang sentimo bawat akre; at sa gayon ay nagawa niyang ilathala ang unang isyu ng munting pahayagan. Maaaring hindi ito labis na isingit sa puntong ito ang isang kopya ng unang pahina ng munting pahayagan. Mapapansin ng mambabasa sa unang kolum ang mga salita ni Pastor White, kung saan sinasabi niya, “Ngayon lamang nabuksan ang daan upang simulan ang gawain.” At makikita mo rin na ang kanyang pagsasakripisyo sa sarili ang “nagbukas ng daan.”

GSAM 276Salaysay ni Ginang White Tungkol sa mga Unang Pahayagan

GSAM 276.1Sinasabi ni Ginang White tungkol sa simula ng gawain sa paglalathala:—

GSAM 276.2“Nagsimula ang aking asawa na maglathala ng isang maliit na pahayagan sa Middletown, walong milya ang layo mula sa Rocky Hill, Conn., at madalas niyang tinatahak ang layong ito papunta at pabalik, kahit na pilay siya noon. Nang dinala niya ang unang bilang mula sa tanggapan ng pag-iimprenta, kami'y lahat ay yumuko sa paligid nito, hinihiling sa Panginoon, nang may mapagpakumbabang puso at maraming luha, na ipagkaloob ang kaniyang pagpapala sa mahihinang pagsisikap ng kaniyang lingkod. Pagkatapos ay nilagyan niya ng adres ang pahayagan para sa lahat ng sa tingin niya'y babasa nito, at dinala ito sa tanggapan ng koreo sa isang bag na gawa sa alpombra. Bawat isyu ay dinadala mula Middletown papuntang Rocky Hill, at palagi, bago ihanda para sa postahan, inilaladlad ito sa harap ng Panginoon, at taimtim na panalangin, na hinaluan ng luha, ang iniaalay sa Diyos na sana'y sumama ang Kanyang pagpapala sa mga tahimik na sugo. Hindi nagtagal, dumating ang mga liham na nagdala ng pondo para ilathala ang pahayagan, at ang mabuting balita na maraming kaluluwa ang tumanggap ng katotohanan.”⁷

GSAM 276Natupad ang Hula sa Suporta sa Pahayagan

GSAM 276.3Sa damdaming mas malalim kaysa sa simpleng interes na inihaharap namin ang unang pahina ng kauna-unahang pahayagang inilathala ng mga Adventista ng Ikapitong Araw. Ang buong tomo ng The Present Truth ay binubuo ng labing-isang isyu na tig-walong pahina, na may tig-dalawang kolum bawat isa. Ang teksto sa pahina ay may sukat na apat at limang-walong bahagi sa walong pulgada. Ang Blg. 1 at 4 ay naimprenta noong Hulyo, Agosto, at Setyembre sa Middletown, Conn. Ang Blg. 5 hanggang 9 ay naimprenta sa Oswego, N.Y., at may petsang Disyembre 1849, Marso, Abril, at Mayo 1850. Ang Blg. 11 ay may petsang Nobyembre 1850, at naimprenta sa Paris, Maine. Sa Bilang 6 sinabi ni Pastor White, “Habang inilalathala ang unang apat na bilang, higit pa sa sapat na pera ang pumasok upang bayaran ang mga papel. Ginamit ito sa pagbabayad ng aming mga gastusin sa mga pulong na aming dinaluhan.” Sa taong 1849, sa ilalim ng impluwensya ng mga papel na ito, at ng mga pangungunang gawain ni Pastor Bates, marami ang tumanggap sa mensahe sa Vermont, Michigan, at iba pang mga Estado.

GSAM 278.1Sa kabaligtaran ng hindi magandang kalagayan ng gawain noong 1848, isasaalang-alang natin ang ilang katotohanan ayon sa kalagayan noong 1905, at sa gayon ay mas mabuting makapaghusga tayo tungkol sa huling kinalabasan ng adhikaing ito, kung sino ang may tama: yaong mga tumutol sa mapagkumbabang simula ng mensahe, o ang Diyos ng langit na nagsalita sa pamamagitan ng kaniyang lingkod tungkol sa “lumalaking” lakas ng “gawaing pagtatatak.”

GSAM 278Pag-unlad ng Gawaing Paglalathala

GSAM 278.2Ang katotohanang ito ay ipinapangaral at iniimprenta na ngayon sa humigit-kumulang apatnapung pangunahing wika ng mundo. Sa halip na tatlong ministro, mayroon nang mahigit 600, kung isasama ang mga ordinado at mga lisensyado, bukod pa sa daan-daang iba na nagtatrabaho bilang mga manggagamot, manggagawa sa Biblia, guro, at medikal na misyonero. Ang literatura ng denominasyon ay kinakatawan ng mahigit kalahating daang iba't ibang peryodiko, na inililimbag sa halos dalawampung bahay-limbag na matatagpuan sa Europa, Asia, Aprika, Hilagang at Timog Amerika, mga pulo ng Pasipiko, at Australia. Sa mga bahay-limbag na ito ay inililimbag ang mahigit isang libong isang daang iba't ibang aklat, polyeto, at traktado. Upang makakuha ng isang kopya ng bawat isa, kasama ang mga periodiko para sa isang taon, ay mangangailangan ng humigit-kumulang $340. Sa halip na isang daang tagasunod lamang, may halos 100,000 na nagagalak sa katotohanang ito. Tunay ngang ang mensaheng ito, tulad ng araw, ay “sumisikat,” at masasabi natin, sa wika ng patotoo ng 1848, “Oh ang kapangyarihan ng mga sinag na ito!”

GSAM 278Ang Kalagayan ng mga Bansa

GSAM 278.3Habang sumusulong ang mensaheng ito, ano naman ang kalagayan ng mga bansa? Mula noon hanggang ngayon, sa mga pampublikong pahayagan, madalas tayong nakakabasa ng mga pahayag tungkol sa pangkalahatang digmaan na malapit nang maganap sa Europa. Bagaman may alitan dito at pagsabog doon, pinipigil ang pangkalahatang “alimpuyo” — hindi pinapayagang umihip nang sabay-sabay ang “apat na hangin,” “hanggang sa mai-selyo ang mga lingkod ng Diyos.” Na naroroon ang mga sangkap ng alitan at digmaan, ngunit hindi ito sumisiklab dahil pinipigilan, ay malinaw sa lahat.

GSAM 279.1Hindi matagal bago ang kanyang kamatayan, tinawag ni Henry Ward Beecher ang pagpapanatili ng napakalaking hukbo sa Europa na “pagkuha nang maaga ng buhay na dugo, sa takot na ito ay mabuhos.” Ang kalagayan sa mga bansa, na may mga sama ng loob at poot, at ang mapanganib nilang saloobin sa isa't isa, inihalintulad niya sa isang “patay na pagkakaharang,” na sanhi ng isang grupo ng mga lalaking nagtututok ng mga punyal sa dibdib ng isa't isa, na wala sa kanila ang nangahas na sumaksak, dahil sa takot na masaksak. “Ngunit,” wika niya, “malapit nang makita ng isa sa kanila ang tamang panahon para umatake, at doon magsisimula ang pangkalahatang gulo.”

GSAM 279Paghahambing ng mga Kagamitan sa Digmaan

GSAM 279.2Mula pa noong 1848, nakabuo na ng mga sandata na kung ihahambing sa mga ito, ang pinakamahuhusay na sandata noon ay maituturing na mga laruan lamang ngayon. Ang “Peace Association” ng Amerika, sa kanilang panawagan para sa mga serbisyo ng kapayapaan noong Linggo ng Kapayapaan,—Dis. 15, 1895,—ay nagsabi: “Ngayon, habang may tiyak na pag-unlad sa sibilisasyon, sa kabilang banda ay mas malaki ang paghahanda para sa digmaan sa pagitan ng mga bansa kaysa dati.”

GSAM 279Heneral Miles tungkol sa mga Paghahanda para sa Digmaan

GSAM 279.3Si Heneral Nelson A. Miles, sa isang talumpati sa isang malawakang pagtitipon sa Washington, D.C., noong Enero 12, 1904, ay nagsabi:—

GSAM 279.4“Sa maaliwalas na panahong ito ng pag-unlad at matalinong, pinong sibilisasyon, ikalulugod naming paniwalaan na nabawasan na ang mga pasanin at panganib ng digmaan; gayunpaman, kahit na tila kakaiba, hindi pa kailanman nagkaroon ng panahon sa kasaysayan ng mundo na napakaraming kayamanan ang nasayang sa paghahanda para sa digmaan, ni nang napakaraming milyong sinanay, bihasa, at disiplinadong kalalakihan, na armado ng pinakamapanirang sandata, ang kinuha mula sa mga landas ng mapayapang industriya, gaya ng sa kasalukuyan.”

GSAM 280.1Ngunit ang unos ng digmaan ay naaantala pa rin, habang nagpapatuloy ang gawain ng pagtatatak.