Kabanata 21 — Ang Gumagabay na Kamay sa Gawain

GSAM 322.1“Pangangaralan kita at ituturo sa iyo ang daan na dapat mong lakaran.”¹

GSAM 322.2Sa kaniya na ginagawang kaniyang tiwala ang Panginoon, ang kaniyang pag-aaruga ay patuloy na nahahayag. Gayunpaman, may mga pagkakataon na ang pag-aarugang ito ay lalong nararamdaman, gaya ng mga espesyal na pagliligtas mula sa mga kasamaan at panganib, nakikita man o hindi, at mga direktang pagkakataong inilaan ng Diyos para sa pagpapalaganap ng kaniyang katotohanan. Tungkol sa mga paksang ito ang talakay ng kabanatang ito.

GSAM 322Ang Unang Pangitain sa Michigan

GSAM 322.3Noong buwan ng Mayo, 1853, bumisita si Pastor White at ang kanyang asawa sa Michigan. Ito ang unang pagkakataon na nakarating sila sa kanluran ng Buffalo, N.Y. Noong huling Sabbath ng Mayo, nasa Tyrone sila, at doon ay ipinakita kay Ginang White sa pamamagitan ng pangitain ang iba't ibang pangkat ng mga tagapag-ingat ng Sabbath sa Estado, kasama ang mga babala tungkol sa mga impluwensiyang maaaring gumana laban sa kanila. Noong Hunyo 2, sa Jackson, sumulat siya ng walong pahina ng foolscap, na naglalahad ng ilan sa mga ipinakita sa kaniya. Ibinigay niya sa akin ang isang kopya ng pangitain na ginawa sa lapis, sa kundisyong magbibigay ako sa kaniya ng isang simpleng kopya na isinulat gamit ang panulat at tinta.

GSAM 322Isang Babaeng Nagpapahayag ng Kabanalan

GSAM 322.4Kabilang sa iba pang ipinakita, inilarawan ang kaso ng isang babae na sinusubukang makialam sa ating mga tao. Sinabi niya na sinasabi ng babaeng ito na siya ay lubhang banal. Hindi kailanman nakilala ni Ginang White ang babae, at wala siyang alam tungkol sa kaniya maliban sa ipinakita sa kaniya sa pangitaing ito. Hindi lamang niya inilarawan ang paraan ng pag-uugali ng babae, kundi pati na rin na kapag siya ay pinagsabihan, magpapakita siya ng kunwaring banal na mukha at sasabihin, “Alam—ng—Panginoon—ang—aking—puso.” Sinabi niya na ang babaeng ito ay naglalakbay sa buong bansa kasama ang isang binata, habang ang kanyang asawa, isang matandang lalaki, ay nasa bahay na nagtatrabaho upang suportahan sila sa kanilang masamang gawain. Sinabi ni Ginang White na ipinakita sa kanya ng Panginoon na “sa kabila ng pagkukunwaring banal ng babae, siya at ang binata ay nagkasala sa paglabag sa ikapitong utos.” Habang may dala-dalang nakasulat na paglalarawan ng kasong ito sa aking bulsa, naghintay ako nang may bahagyang pagkabahala upang makita kung saan hahantong ang mga pangyayari.

GSAM 323Ang Pulong sa Vergennes, Mich.

GSAM 323.1Nagkaroon kami ng mga pulong sa Jackson, Battle Creek, Bedford, at Hastings, at pagkatapos ay dumating kami sa Vergennes, Kent Co., na napatunayang iyon ang lugar kung saan naninirahan ang babae. Dumating kami sa lugar kung saan kami mananatili nang gabi noong Hunyo 11, ilang sandali bago mag-Sabbath. Ang aming tinutuluyan ay ang bahay ng isang Pastor White na dating ministro ng denominasyong Kristiyano. Dahil bagong pinanirahang lupain ito, inihanda ang aming mga pulong sa isang malaking bagong tayong kamalig na tatlong milya pa ang layo, at ang babaeng nakita sa pangitain, gaya ng napatunayan, ay nakatira pa dalawang milya lampas sa lugar ng pulong.

GSAM 323Patotoo sa Fanatiko

GSAM 323.2Noong Hunyo 12, 10:30 ng umaga, nagtipon kami sa kamalig para sa pulong. Umupo si Ginang White sa kaliwang dulo ng rostrum, ako ang katabi niya, si Pastor Cornell naman ang katabi ko, at si Pastor White ang nasa kanan ng rostrum, na nagsasalita. Pagkalipas ng mga labinlimang minuto ng kaniyang pagsasalita, pumasok nang magkasama ang isang matandang lalaki at isang binata, at umupo sa unahang upuan malapit sa rostrum. Kasama nila ang isang matangkad, payat, at kayumangging babae, na umupo malapit sa pinto. Pagkatapos ng maikling talumpati ni Pastor White, tumindig si Ginang White at sinimulan ang kanyang pahayag sa pagbanggit sa pag-iingat na dapat taglayin ng mga ministro upang hindi masira ang gawaing ipinagkatiwala sa kanila, gamit ang tekstong, “Maging malinis kayo na nagdadala ng mga sisidlan ng Panginoon.” Sinabi niya na hindi ayon sa kaayusan ng Diyos na tawagin ang isang babae upang maglakbay sa buong bansa kasama ang sinumang lalaki maliban sa kanyang asawa. Sa huli, malinaw niyang sinabi,

GSAM 323.2“Ang babaeng iyon na umupo kanina malapit sa pinto ay nagsasabing tinawag siya ng Diyos upang mangaral. Naglalakbay siya kasama ang binatang kakaluklok lang sa harap ng mesa, habang ang matandang lalaking ito, ang kanyang asawa—kahabagan nawa ng Diyos siya!—ay nagsusumikap sa bahay upang kumita ng ipinanggagastos nila sa kanilang kasamaan. Ipinahahayag niyang siya'y napakabanal—na siya'y pinabanal—ngunit, sa kabila ng kanyang pagpapanggap na banal, ipinakita sa akin ng Diyos na siya at ang binatang ito ay nagkasala sa paglabag sa ikapitong utos.”

GSAM 324.1Alam ng lahat ng naroroon na hindi kailanman nakita ni Ginang White ang mga indibidwal na ito hanggang sa pumasok sila sa kamalig. Ang pagpili sa kanila at paglalarawan sa kanilang pagkatao sa paraang ginawa niya ay nagkaroon ng malaking epekto sa isipan ng mga naroroon, at lalo nitong pinalakas ang kanilang tiwala at pinagtibay ang kanilang pananampalataya sa mga pangitain.

GSAM 324Ang mga Salitang Binigkas ayon sa Hula

GSAM 324.2Habang ibinabahagi ni Ginang White ang kaniyang patotoo, may nag-aalalang pagtingin patungo kay Ginang Alcott, ang babaeng pinagsabihan, upang makita kung paano niya tinanggap ang sinabi at kung ano ang kaniyang gagawin at sasabihin. Kung inosente siya sa paratang na ibinato sa kaniya, natural lamang na asahan na tatayo siya at itatanggi ang lahat ng iyon. Kung siya ay may sala at lubhang bulok, maaaring wala siyang pag-aatubiling itanggi ang lahat ng iyon, kahit pa alam niyang totoo ito. Sa halip na gawin ito, ginawa niya mismo ang sinabi ng patotoo na gagawin niya kapag siya ay napagalitan. Dahan-dahan siyang tumayo habang nakatitig sa kanya ang lahat, at nang magpakita ng kunwaring banal na mukha, mabagal niyang sinabi, “Alam—ng—Panginoon—ang—aking—puso,” at naupo nang hindi na muling nagsalita. Sinabi niya mismo ang sinabi ng patotoo na sasabihin niya, at sinabi pa ito sa parehong paraan.

GSAM 325Pag-amin sa Kasalanan

GSAM 325.1Totoo, alam ng Diyos ang kanilang mga puso, at alam nilang sila ay may sala sa paratang; sapagkat pagkatapos ay sinabi ng binata kay G. Gardner, isang residente ng parehong lugar na masusing nagtanong sa kanya tungkol sa bagay na iyon, “G. Gardner, ang sinabi ni Ginang White tungkol sa amin ay labis na katotohanan;” at ang babae, matapos sabihin kay Ginang Wilson, sa Greenville, noong 1862, na “hindi niya tatangkaing magsalita ng kahit isang salita laban kay Kapatid na White baka matagpuang nakikipaglaban siya laban sa Diyos,” ay inamin na totoo ang ipinakita tungkol sa kaniya at sa binata.

GSAM 325Ang Partido ng Messenger

GSAM 325.2Noong taglagas ng 1853, ilang hindi sang-ayon sa Michigan ang nagsanib-puwersa at sinimulan ang paglalathala ng isang pahayagan na tinawag na Messenger of Truth. Ang misyon ng pahayagang ito at ng mga namamahala rito ay tila upang sirain at siraan kaysa upang magtayo. Maraming kasinungalingan ang isinama sa mga pahina nito, na nakainis sa amin sa aming gawain sa mensahe; at dahil ito ang aming unang karanasan sa ganitong lantad na pag-atake, inisip naming tungkulin naming pabulaanan ang kanilang mga mapanirang pahayag. Ang paggawa nito ay kumain ng oras na dapat sana ay ginamit sa pagpapalaganap ng katotohanang ipinagkatiwala sa amin, at akma sa mga layunin ni Satanas, na walang duda ang siyang nag-udyok ng oposisyong ito. At ganoon nagpatuloy ang kalagayan hanggang sa gabi ng Hunyo 20, 1855, nang katatapos lang naming magpulong kasama sina Pastor White, ang kanyang asawa, at si Pastor Cottrell sa Oswego, N.Y. Nainis kami sa aming pulong dahil sa isang si Lillis, na pumasok at ikinalat ang mga paninirang dokumentong iyon sa mga tao. Muling lumitaw ang tanong tungkol sa aming tungkulin sa bagay na ito. Ang lahat ng naunang pagsisikap na tugunan ang kanilang mga kasinungalingan ay nagbunga lamang ng mas marami pa nilang paglikha.

GSAM 325Payo at Hula

GSAM 325.3Sa isang pagtitipong panalangin na ginanap noong gabing iyon sa bahay ni John Place, sa lungsod ng Oswego, binigyan si Ginang White ng isang pangitain kung saan ipinakita sa kaniya na kung ipagpapatuloy namin ang aming gawain, ang pagpapangaral ng katotohanan, nang hindi pinapansin ang mga taong tulad ng “grupo ng Messenger,” mag-aaway-away sila sa kanilang sarili at mawawala ang kanilang pahayagan, at kapag nangyari iyon, matutuklasan naming nadoble ang aming hanay. Naniniwala na ang patotoong ito ay mula sa Panginoon, agad kaming kumilos nang naaayon dito.

GSAM 326Pagbagsak ng Partido ng Messenger at ng Pahayagan

GSAM 326.1Mabilis na umunlad ang katotohanan, habang ang “grupo ng Messenger” ay nagkaroon ng alitan sa kanilang sarili. Sa maikling panahon, nagkawatak-watak ang grupo; marami sa kanilang mga pinuno ang tumalikod sa Sabbath. Hindi nagtagal ay tumigil ang kanilang pahayagan dahil sa kakulangan ng suporta, at ang lalaking pansamantalang nagsilbing editor ay inilipat ang pansin sa pagtuturo sa paaralan; ngunit dahil hindi muna natutong pamahalaan ang sarili, tuluyan siyang nabigo sa pamamahala sa kanyang mga mag-aaral. Sa pagtatangkang itama ang isa sa mga batang lalaki sa kanyang paaralan, kinuha niya ang isang rebolber, na nag-click ngunit hindi pumutok. Upang makatakas sa pag-lynch, napilitan siyang tumakas sa gabi patungong Canada.

GSAM 326Epekto sa Adhikain ng Pagdating

GSAM 326.2Noong panahong iyon, umiiral ang mas malaking pagkakaisa at pagkakasundo sa ating mga tao kaysa dati; at habang sinisikap nilang ipalaganap ang mensahe, nagbukas ang daan sa bawat direksyon.

GSAM 326.3Sa Blg. 10, Tomo 11, ng Review, Enero 14, 1858, ang patnugot, sa pagsasalita tungkol sa resulta ng gawain ng Messenger, ay nagsabi: “Noong panahon ng pagkaalis ng loob, nang ginawa ang pagsisikap na sirain ang Review, ang pag-aari ng simbahan sa opisina ay tinatayang nagkakahalaga lamang ng $700. Mula noon ay tumaas ito sa $5,000. Noon ay mayroong humigit-kumulang isang libong nagbabayad na tagasubskribe, ngayon ay dalawang libo na, bukod pa sa isang malaking listahan ng mga ‘libreng’ tagasubskribe.”

GSAM 326.4Dahil naabot na natin ang panahon (1858) nang magkawatak-watak at magkahiwa-hiwalay ang “grupo ng Messenger” at tumigil nang umiral ang Messenger, makabuluhan ang mga nakasaad na bilang. Kung paanong eksaktong nadoble ang bilang ng mga nagbabayad na tagasubskriber sa Review, ganoon din nadoble nang higit pa ang bilang ng mga mananampalataya. Sa gayon, natupad ang hula na ibinigay ni Ginang White noong Hunyo 1855.

GSAM 327Mga Pulong sa Tolda, Unang Iminungkahi

GSAM 327.1Naging kaugalian namin noong unang mga araw ng mensahe na magdaos ng mga pulong sa mga bahay-paaralan kapag walang mas mabuting lugar na makukuha. Sa isang gusaling katulad nito, sa isang pagkakataon, nagsama-sama ang napakaraming tao na hindi sila magkasya sa dalawang bahay-paaralan na kasinglaki noon. Upang marinig siya ng lahat, tumayo ang tagapagsalita sa isang bukas na bintana at nagsalita sa mga nasa loob ng bahay at sa mas malaking madla na nakaupo sa kanilang mga karwahe at sa damuhan. Ang tanawin ng malaking pagtitipong ito ang naging dahilan upang maisip ang pagdaraos ng mga pulong sa tolda.

GSAM 327Unang Pulong sa Tolda sa Battle Creek, Mich.

GSAM 327.2Kaya noong Mayo 22, 1854, napagpasyahan nina Pastor James White at ng iba pa sa konseho na magiging isang praktikal na plano ang paggamit ng mga tolda para sa mga pulong. Noong panahong iyon, ang malalaking tolda ay napakabihira gamitin para sa iba pang layunin maliban sa mga sirko, mga eksibisyon ng mga hayop, at iba't ibang uri ng palabas. Ang Michigan ang kauna-unahang Estado kung saan sinubukan ng mga Adventista ng Ikapitong Araw ang ganitong paraan ng paglilingkod. Ang unang pulong sa tolda ay nagbukas sa Battle Creek noong Hunyo 10, 1854. Sa kasalukuyan, ang paraang ito ng pagdaraos ng mga pulong tuwing tag-init ay lumago nang malaki.

GSAM 327Iminungkahing mga Pagtitipon sa Kampo

GSAM 327.3Noong taong 1868, isa pang masigasig na hakbang ang ginawa. Maingat na pinag-isipan ang pagiging angkop ng pagdaraos ng mga kampo-pulong, at napagpasyahan na ito ay magiging isang mahusay na paraan upang mapaayos ang malalaking pagtitipon ng ating mga tao sa mga pangkalahatang pulong. Sa pagkakaroon ng malaking tolda para sa mga pampublikong paglilingkod at mas maliliit na toldang pampamilya, magiging komportable ang mga tao, at sa gayon ay maaaring mapakinabangan nang mabuti ang ilang araw sa pamamagitan ng pagpapayo at pagsamba.

GSAM 328Ang Unang Camp-meeting sa Wright, Mich.

GSAM 328.1Ang kauna-unahang kampo-pulong ay ginanap sa Wright, Mich., Setyembre 1-7, 1868. Ang mahahalagang pangkalahatang pagtitipong ito ng ating mga tao ay lumago nang husto na mahigit kalahating daang kampo-pulong ang ginaganap bawat taon sa iba't ibang bahagi ng larangan. Hindi lamang sa Amerika ginaganap ang mga kampo-pulong na ito, kundi pati na rin sa Europa, Australia, New Zealand, at Timog Aprika.

GSAM 328.2Ang pinakamalaking pagtitipon na ganitong uri na ginanap ng ating mga tao ay noong taong 1893, sa Lansing, Mich. Sa malaking pagtitipong iyon, may 3,400 na nanirahan sa mahigit 500 toldang pampamilya. Mahigit 150,000 yarda ng kanbas ang ginamit sa paggawa ng iba't ibang tolda sa kampo.

GSAM 328Kaligtasan mula sa Sakuna sa Riles

GSAM 328.3Kinabukasan matapos gawin ang desisyon na bilhin ang aming unang 60-talampakang tolda (Mayo 23, 1854), sina Pastor White at ang kanyang asawa, na nasa Jackson, Mich. noon, ay magsisimula na sa kanilang paglalakbay patungong Wisconsin, kung saan sila ay maglilingkod nang ilang panahon. Ginugol namin ang hapon sa bahay ni D. R. Palmer, na hindi kalayuan sa istasyon. Ilang ulit sa hapon ay nagsalita si Pastor White, “Kakaiba ang pakiramdam ko tungkol sa pagsisimula ng paglalakbay na ito; ngunit, Ellen, may itinakdang appointment tayo, at kailangan nating pumunta. Kung wala akong appointment, hindi ako pupunta ngayong gabi.”

GSAM 328.4Nang magdilim na, malapit na dumating ang tren, nagkaroon kami ng panahong panalangin. Tila pinangungunahan ang lahat na manalangin para sa kaligtasan ni Pastor White at ng kanyang asawa sa paglalakbay na ito. Nang kami'y bumangon, ipinahayag ni Pastor White ang kanyang pananampalataya na aalagaan at poprotektahan sila ng Panginoon.

GSAM 328.5Pagdating ng alas-otso, sinamahan ko sila sa tren upang tumulong sa pagkuha ng upuan at pag-aayos ng kanilang mga pakete. Pumasok kami sa isang bagon na may mga upuang may mataas na sandalan, na noong mga araw na iyon ay tinatawag na “sleeping car.” Sabi ni Ginang White, “James, hindi ako makakapag-stay sa bagon na ito, kailangan kong bumaba.” Tinulungan ko silang makakuha ng upuan sa gitna ng susunod na bagon. Umupo si Ginang White na may mga pakete sa kandungan, ngunit sinabi niya, “Hindi ako komportable sa tren na ito.” Tumunog ang kampana, at sa isang minadali kong “Paalam,” agad akong umalis patungong bahay ni Cyrenius Smith upang doon magpalipas ng gabi.

GSAM 329.1Mga bandang alas-diyes, lubos kaming nagulat nang marinig namin si Pastor White, na inakala naming tuluyan nang papunta na sa Chicago, na kumakatok para papasukin. Sinabi niya na lumihis sa riles ang tren tatlong milya sa kanluran ng Jackson; na ang karamihan ng tren, kasama ang makina, ay tuluyang nasira; ngunit habang may ilang nasawi, nakaligtas naman siya at si Ginang White nang walang pinsala. Agad siyang nakakuha ng kabayo at karwahe, at kasama si Abram Dodge, ay pumunta upang sunduin si Ginang White, na dinala ng Pastor nang ilang distansya sa kanyang mga bisig, sa isang basang, maputik na lupain at tumawid sa isang maliit na sapa, patungo sa isang ligtas na lugar, malayo sa pinangyarihan ng trahedya.

GSAM 329.2Maagang kinabukasan, sumama ako kay G. Dodge upang tingnan ang guho. Sa isang bahagi kung saan ang daan ay tumatawid nang pahilis sa riles, may isang baka na nahiga upang magpahinga nang direkta sa riles. Ang makina ay walang panangga sa baka, kaya nang tumama ito sa hayop, natapon ito mula sa riles patungo sa kaliwa. Sa unang pag-uga nang tumama ang makina sa lupa, ang bagaheng karwahe, na naglalaman ng baul ng mga libro ni Pastor White, ay tuluyang tumalon nang malayo mula sa riles at hindi nasira; sa parehong oras, ang karwaheng pampasahero sa likuran ng tren ay naputol mula sa natitirang bahagi ng tren nang walang tulong ng tao, at tahimik na huminto sa riles. Ang lokomotiba at tender ay tumakbo sa lupa sa gilid ng riles ng humigit-kumulang anim hanggang walong rod, nang tumama ang lokomotiba sa isang tuod ng oak na may tatlong talampakan ang diyametro. Ang puwersa ng tren ay ganoon kalakas na ang lokomotiba ay napabaliktad, at ang likod ng tender ay umikot patawid sa riles. Ang pangunahing bahagi ng tren, na bumabagtas nang buong lakas, ay tumama sa guho ng makina, kaya nagkaroon ng pangalawang pagyanig. Ang unang bagon na tumama sa makina ay isang bagon para sa mga padala, na nadurog hanggang maging parang maliliit na panggatong. Ito, kasama ang laman nito, ay naging isang bunton ng kalat na nakatambak sa ibabaw at paligid ng tender. Ang sumunod ay isang karwahe na pangalawang klase, na may labingwalong pasahero, kung saan isa ang namatay at ang lahat ng iba ay mas o menos nasugatan. Nahati sa dalawa ang karwaheng ito nang bumangga rito ang karwaheng pantulugan. Nabuwag sa mga piraso ang harapang bahagi ng karwaheng pantulugan, at ang upuan na hindi naramdaman ni Ginang White na ligtas na pagtagalan ay tuluyang naguba.

GSAM 330Patunay ng Banal na Pagliligtas

GSAM 330.1Habang tinitingnan namin ang guho, at saka ang bagon kung saan nakasakay si Pastor White at ang kanyang asawa nang mangyari ang aksidente, na nakatayo nang tahimik mag-isa, mga labinlimang rod ang layo mula sa guho, naramdaman naming sabihin sa aming mga puso na dininig ng Diyos ang panalangin, at sino ang nakakaalam kung hindi Niya pinadala ang Kanyang anghel upang ihiwalay ang bagon na iyon, upang makaligtas nang walang pinsala ang Kanyang mga lingkod? Lalo pang tumatak sa aming isipan ang kaisipang ito nang sabihin ng tagapreno na hindi niya ito pinaghiwalay, at higit pa rito, walang sinuman sa plataporma nang ito'y mangyari, at naging misteryo sa kanya at sa lahat ng mga tauhan ng tren kung paano ito nagawa; at ang mas lalo pang misteryo para sa kanila, ay hindi nabasag ang link at bolt, at ang bolt kasama ang kadena nito ay nakahiga sa plataporma ng nasirang karwahe na para bang inilagay doon ng maingat na kamay.

GSAM 330.2Pagsapit ng gabi ng ika-24, malinis na nang husto ang riles sa mga kalat kaya't nagpatuloy ang takbo ng mga tren gaya ng dati, at muling sumakay sina Pastor at Ginang White sa mga bagon at ligtas na nakarating sa kanilang appointment sa Wisconsin.

GSAM 330Pagsaway sa mga Kalaban

GSAM 330.3Hindi laging naging “maayos ang paglalayag” para sa sinaunang Israel. May mga kaaway sila sa labas na nagsusumikap na hadlangan ang kanilang pag-usad sa bawat hakbang. Ang “halong karamihan” at ang mga hindi banal sa loob ng kampo ay handang kasangkapan, na ginamit ni Satanas upang maghasik ng pagkadismaya, alitan, pagrereklamo, at paghihimagsik. Ang katotohanang ang mapagpalang kamay ng Diyos ay sumasa-mga taong nagtitiwala, at ang tagumpay ay sumabay sa kanilang mga pagsisikap, ay patunay na ang bayan na ito ay nagkamit ng biyaya sa kanyang paningin—na ang kamay ng Panginoon ang gumagabay sa kanila.

GSAM 331.1Ganoon din sa pag-usbong at pag-unlad ng mensahe ng ikatlong anghel; ang pag-usad nito ay hindi dahil ang mga katotohanang inilahad ay kaayon ng likas na puso ng tao. Sa kabaligtaran, ang mismong sentrong katotohanan ng mensahe—ang Sabbath ng Panginoon—ay sumasalungat sa makasarili at makamundong interes, na naghihiwalay sa mga tumutupad nito mula sa mga gawain ng mundo sa loob ng dalawang araw sa isang linggo. Ang adhikain ng kasalukuyang katotohanan ay nagkaroon ng mga panlabas na kaaway, na determinado at matiyaga sa kanilang pagsisikap na pabagsakin ang gawain. Tungkol sa kanila, masasabi, ayon sa mga salita ng salmista, “Kung wala si Yahweh sa ating panig, hayaang sabihin ng Israel ngayon; kung hindi si Yahweh ang nasa ating panig nang lumusob ang mga tao laban sa atin, tiyak lalamunin nila tayo ng buhay nang sumiklab ang kanilang matinding galit laban sa atin.”²

GSAM 331.2May mga makasarili at hindi nasisiyahang tao sa ating hanay na paminsan-minsan ay lumilitaw, na nagsasabi kung anong mga dakilang bagay ang magagawa kapag natupad na ang kanilang mga layunin; ngunit gaya ng santelmo, matagal nang namatay ang kanilang mga ilaw. Samantala, ang adhikain ng kasalukuyang katotohanan ay tiyak at matatag na lumalaganap sa buong mundo, na patuloy na tumitibay at lumalakas sa bawat pag-usad.

GSAM 331Mga Pastor Stephenson at Hall

GSAM 331.3Noong tag-init ng 1855, sinikap nina Pastor Stephenson at Hall na maghasik ng pag-aalsa sa Estado ng Wisconsin. Malinaw sa mga nangungunang kapatid na nais nilang subukan ang lahat ng iba pang punto ng ating pananampalataya sa pamamagitan ng kanilang doktrinang “Panahon na Darating,” at labis nilang hinangad na ituro sa mga Adventista ng Ikapitong Araw ang doktrina ng palugit na panahon pagkatapos ng ikalawang pagdating ni Kristo.

GSAM 331Paghula Tungkol sa Kanila

GSAM 331.4Nobyembre 20, 1855, binigyan si Ginang White ng isang pananaw tungkol sa kanilang landas, na may hula tungkol sa huling kinalabasan nito sa mga salitang ito: “Akala ba ninyo, mga mahihinang tao, na mapipigilan ninyo ang gawain ng Diyos? O mahihinang tao, isang haplos ng kanyang daliri ay makapaghahagis sa iyo nang pahiga. Pababayaan ka niya sa loob lamang ng kaunting sandali.”

GSAM 332.1Sinabi ng ating mga kalaban na ito ay isang pangitain na nagpahayag na malapit nang mamatay ang mga lalaking ito, at dahil namuhay pa sila nang ilang taon, hindi natupad ang pangitain. Walang anumang bahagi sa pangitain tungkol sa kanilang kamatayan. Ipinakita sila sa kapasidad bilang mga taong nagsisikap na pigilan ang gawain ng mensahe ng ikatlong anghel. Habang ipinaalam sa kanila kung gaano kadali para sa Diyos na pigilan sila, idinagdag, “Hahayaan ka lamang niya sa loob ng maikling panahon.” Ano ang ginawa nila?—Sa halip na magtagumpay sa kanilang pakikipaglaban, gaya ng kanilang inaasahan, tila iniwan silang mangapa sa kadiliman. Sa loob ng ilang linggo tuluyan nilang isinuko ang Sabbath, at sinuong ang pagtutol dito. Inaasahan nilang makabuo ng isang partidong “Panahon na Parating,” na sila ang magiging mga pinuno. Sa halip na magtagumpay rito, sa pagsuko nila sa Sabbath ay tuluyang nawala ang kanilang kapit sa ating bayan. Sa ganitong paraan, sa kanilang sariling ginawa, lubos nilang pinawalang-bisa ang kanilang unang balak. Sinabi ng ating bayan, “Tunay ngang ‘pinabayaan na lamang sila ng Diyos sa loob ng maikling panahon.’”

GSAM 332Malungkot na Wakas ng Buhay

GSAM 332.2Tungkol sa kinalabasan ng dalawang lalaking ito, mabuting magbigay ng ilang pahayag hinggil sa kanilang malungkot na kapalaran, na ginawa ng kanilang sariling mga kapatid, mga mananampalatayang “Age-to-Come,” na kanilang kasama matapos iwan ang Sabbath. Tatlumpu't pitong taon na ang nakalipas, si G. Hall ay medyo nabaliw (na sanhi ng paglambot ng utak), ang naging dahilan ng kundisyong ito ay ang pagkawala ng malaking halaga ng ari-arian dahil sa panlilinlang ng iba. Nasa ilalim siya ng maling akala na kapag lumabas siya ng bahay ay mapapatag ang katawan niya o mapapahandusay siya sa lupa. Hindi siya mapanganib, ngunit siyempre sa mahabang panahon ay hindi siya angkop sa anumang ministeryal na gawain.³

GSAM 332.3Mga labing-anim na taon na ang nakalipas nang pumanaw si Pastor Stephenson. Ilang taon bago ang kanyang kamatayan, hindi siya nasa wastong pag-iisip (baliw), ngunit hindi naman siya mapanganib sa iba. Bago siya naging ganito, sa ilalim ng kalayaang inakala niyang mayroon siya sa teoryang no-law na kanyang sinuportahan, iniwan niya ang sariling asawa, isang babaeng walang kahit isang mantsa ng kawalang-kahinhinan (makakakuha lamang siya ng diborsyo sa pamamagitan ng pagkuha ng isang hindi tapat na abogado), at nagpakasal sa isang babae na di-hamak na mas bata kaysa sa dati niyang asawa. Ang gawaing ito ay isang napakalinaw na paglabag sa moralidad kaya't tinanggihan ng kanyang sariling mga kapatid sa “Age-to-Come” ang kanyang ginawa, at hindi na siya pinayagang mangaral pa para sa kanila.

GSAM 333.1Ang mga pahayag ng kanilang sariling mga kapatid tungkol sa huling mga araw ng mga lalaking ito ay nagpapahayag ng pinakamalalim na habag; gayunpaman, ito ang mga walang palamuting katotohanan, na ibinigay nang walang masamang loob o pagkiling. Dito namin iiwan ang aming mga mambabasa upang bumuo ng sarili nilang konklusyon kaugnay ng pisikal na aplikasyon ng patotoo.

GSAM 333Tinatanggap ni Pastor J. H. Waggoner ang Mensahe

GSAM 333.2Noong taong 1852, tinanggap ni Pastor J. H. Waggoner, na namamahala sa isang pahayagang panlalawigan sa Wisconsin, ang kasalukuyang katotohanan, at sa sumunod na taon ay buong pusong inialay ang sarili sa gawain ng ministeryo. Noong 1857, sumulat siya ng dalawang napakahalagang polyeto na may humigit-kumulang dalawang daang pahina bawat isa. Ang una rito ay pinamagatang, The Nature and Tendency of Modern Spiritualism, at ang pangalawa, A Refutation of the Age-to-Come. Ang una ay hindi lamang naging paraan upang mailigtas ang marami mula sa pagkahulog sa patibong ni Satanas, kundi, sa biyaya ng Diyos, binuksan nito ang mga mata ng marami na hindi alam kung paano uunawain ang mga makabagong pagpapakita na ito.

GSAM 333.3Ang kaniyang Refutation of the Age-to-Come ay isang lubos na kumpletong pagbubunyag ng mga maling teorya tungkol sa palugit na panahon para sa mga makasalanan pagkatapos ng ikalawang pagdating ng ating Panginoon. Napakakumpleto ng pagsasalansang nito sa doktrinang iyon na hindi lamang ito hindi nasagot, kundi wala pang anumang pagtatangkang sumagot na napansin namin. Ipinapakita ng aklat, sa napakalinaw at maigsi na paraan, ang katungkulan ni Kristo bilang saserdote sa trono ng kanyang Ama (ang kanyang pagkasaserdote na Melkisedek) sa kasalukuyang kapanahunan, at ang katungkulan na kanyang hahawakan sa sarili niyang trono, sa kanyang darating na walang hanggang kaharian,—isang trono na hindi kaakibat ng anumang pagkasaserdote na tagapamagitan.

GSAM 334.1Makaraan pa rito, sumulat si Pastor Waggoner ng ikatlong polyeto na halos kasing laki rin, na pinamagatang, The Atonement in the Light of Reason and Revelation. Mga bandang taong 1884, ito ay binago at pinalawak sa isang tomo na may humigit-kumulang 400 pahina. Ito ay isang malinaw at maigsi na sanaysay hinggil sa paksang ipinahihiwatig ng pamagat nito.

GSAM 334.2Mula noon, siya ay naging malapit na kaugnay sa gawain ng paglalathala, bilang manunulat at patnugot. Ipinagpatuloy rin niya ang kanyang ministeryal na gawain, at ginugol niya ang kanyang mga huling taon sa Europa.

GSAM 334.3Noong Abril 17, 1889, siya ay biglang pumanaw sa Basel, Switzerland, kasunod lamang ng pagkakatapos niya ng kanyang huling aklat, From Eden to Eden. Noong ika-16, nagsulat siya nang buong araw at isinulat sa kanyang talaarawan, “Nagsagawa ng mabigat na gawain sa araw.” Mula sa ulat ng kanyang kaso na ginawa ng mga kapatid sa Europa, nakuha ang mga sumusunod na detalye:—

GSAM 334.4“Noong umaga ng ika-17, bandang alas singko y medya, siya ay biglang bumagsak na patay sa kusina niya, nang walang kahit sandaling babala, dahil sa paralisis ng puso. Nagsusumikap siyang matapos ang Ingles na edisyon ng kanyang bagong aklat, at inaasahan niyang aalis papuntang London sa darating na Linggo, upang maglingkod kaugnay ng gawain doon, bago bumalik sa Amerika sa darating na tag-init.”

GSAM 334.5Mula pa noong 1854, si Pastor Waggoner ay palagi at nangunguna sa pagtatanggol sa katotohanan sa harap ng publiko, kapwa sa pulpito at sa pahayagan. Nang siya ay mamatay, siya ay halos animnapu't siyam na taong gulang. Siya ay inilibing sa Basel noong Abril 20. Sa ganitong paraan, sa kanyang tungkulin, bumagsak ang isa pa sa mga unang manggagawa para sa adhikain.

GSAM 334Paggaling sa pamamagitan ng Pananampalataya

GSAM 334.6Noong unang bahagi ng tagsibol ng 1858, si Ginang White ay labis na nagkasakit sa loob ng ilang araw, at nakahiga sa kama sa halos walang magawa na kalagayan. Isang gabi, malapit sa hatinggabi, nawalan siya ng malay; sinubukan ng pamilya ang lahat ng paraan na alam nila upang maibalik siya sa kanyang malay, ngunit nabigo sila. Nanatili siya sa ganitong kalagayan nang mahigit kalahating oras, nang ako at si Pastor Andrews ay agad na tinawag ni Pastor White upang makiisa sa isang panalangin. Bilang sagot sa taimtim na mga panalangin na inihain sa kanyang tabi, buong habag na pinanumbalik ng Panginoon ang kanyang malay at ang kanyang karaniwang kalusugan. Habang nagpupuri sa Diyos, siya ay dinala sa isang pangitain, na nakahiga pa rin sa kama. Ang ilan sa mga ipinakita sa kanya sa pangitaing ito ay mababasa sa “Testimony for the Church,” No. 5.

GSAM 335Kahanga-hangang Pisikal na Pagpapakita

GSAM 335.1May isang kakaibang pisikal na pagpapakita na kaakibat ng pangitaing ito, na aming partikular na binibigyang-pansin. Nakaupo si Pastor White at ako sa isang gilid ng kama, at si Pastor Andrews naman sa kabilang gilid. Ang kanyang mga kamay ay salit-salit na magkadaop sa ibabaw ng kanyang dibdib o iginagalaw kasama ng kanyang mga braso sa karaniwan niyang malaya at magandang kilos patungo sa iba't ibang tanawing kanyang pinagmamasdan. Ang itaas na bahagi ng kanyang katawan ay nakaangat mula sa kama, kaya may agwat na mga walo o siyam na pulgada sa pagitan ng kanyang mga balikat at ng unan. Sa madaling salita, ang katawan mula sa balakang pataas ay nakabaluktot sa anggulo na mga tatlumpung grado. At sa posisyong iyon siya nanatili habang nagpapatuloy ang pangitain, na tumagal ng tatlumpung minuto. Walang sinuman ang natural na makakapag-akma sa ganoong postura nang hindi sinusuportahan ng mga kamay at braso, lalo na't manatili roon nang ganoong tagal ng panahon. Muli, patunay ito na may isang kapangyarihan na wala siyang kontrol na kaugnay ng pangitain.

GSAM 335Isa pang Hula

GSAM 335.2Noong unang Oktubre, 1858, isang pangkalahatang pagpupulong ang ginanap nina Pastor at Ginang White at ng manunulat sa Rochester, N.Y. Mula sa pagpupulong na ito, sinamahan ng manunulat sila sa isang paglilibot sa Estado ng New York at sa mga Estado ng New England. Isang Sabbath, si Ginang White ay nagkaroon ng isang pangitain kung saan ipinakita sa kaniya, bukod sa iba pang mga bagay, na sa isang lugar sa aming pinaplanong paglalakbay ay gagawin ni Satanas ang isang makapangyarihang pag-atake laban sa kaniya, at na kami ni Pastor White ay kailangang patuloy na sumuporta sa kaniya sa pamamagitan ng pananampalataya, at ililigtas siya ng Panginoon.

GSAM 336Ang Pagsubok ni Ginang White

GSAM 336.1Narito muli ang isang hula tungkol sa mga mangyayari. Ipapakita ng kasunod kung gaano ito katumpak na natupad. Ang unang Sabbath pagkatapos ng pulong sa Rochester ay nasa Roosevelt kami, at ang susunod na Sabbath naman ay nasa Brookfield, Madison County. Sa sumunod na linggo ay nagdaos kami ng mga pulong sa maluwang na kusina ni G. Ballou sa Mannsville, Jefferson County. Habang bumibiyahe sa tren mula Brookfield papuntang Mannsville, namaga ang mukha ni Ginang White sa ilalim ng kanyang mga mata. Napakasakit nito kaya nang makarating kami sa Mannsville ay napilitan siyang magpahinga sa kama. Lumala ang pamamaga sa loob ng dalawang araw, na nagdulot sa kanya ng kawalan ng tulog at pumigil sa kanya na makilahok sa mga pulong. Namaga ang kanyang ulo kaya't nakapikit ang parehong mata, at ang kanyang mukha ay sobrang nabago ang itsura na hindi na ito mukhang tao. Sa gitna ng matinding kirot at labis na pagkabahala na dulot ng kakulangan sa tulog, nagsusumikap nang husto ang kaaway na magreklamo siya laban sa Diyos. Ganito ang naging kalagayan hanggang sa pagtatapos ng itinakdang mga pulong.

GSAM 336.2Pagkatapos ng mga pulong, sinabi sa akin ni Pastor White,

GSAM 336.2“Kapatid na John, ito mismo ang pag-atake ni Satanas sa aking asawa na pinababala sa atin sa Rochester. Naalala mo ang pangakong ginawa roon na kung magkakasama tayong kikilos at susuportahan siya sa pamamagitan ng pananampalataya, hindi siya iiwan kahit sandali sa oras ng pakikibaka, mababali ang kapangyarihan ng kaaway at siya ay maliligtas. Halika, pumasok tayo agad at magkaroon ng panahon ng panalangin.”

GSAM 336Kaligtasan Ayon sa Hula

GSAM 336.3Agad kaming pumasok sa silid kung saan nakahiga si Ginang White sa kama, at taimtim kaming nanalangin para sa kanya, habang ang mga kapatid sa silid kung saan kami nagdaos ng mga pulong ay nanahimik na nanalangin. Mga sampung minuto matapos naming magsimulang manalangin, bumaba ang kapangyarihan ng Panginoon at pinuno ang silid. Agad na nawala ang lahat ng kirot kay Ginang White, at agad siyang humiling ng pagkain. Mga alas-singko iyon ng hapon. Pagsapit ng alas-syete, nawala na ang lahat ng pamamaga sa kanyang mukha, at dumalo siya sa pulong nang gabing iyon, na sa paningin ng lahat ay kasing-ayos ng dati.

GSAM 337.1Sa kahilingan ng mga mamamayan, isang pangaral ang ibinigay noong gabi tungkol sa “Pamana ng mga Banal,” at sa pagtatapos nito ay nagbigay si Ginang White ng isang panawagan. Habang nasa labas si Pastor White kasama ang kanyang munting anak na si W. C., siya ay dinala sa isang pangitain sa harap ng malaking pagtitipong iyon. Ang ilan sa mga ipinakita sa kaniya noong panahong iyon ay mababasa sa huling artikulo ng Testimony Number 5, na may petsang Mannsville, N.Y., Oktubre 21, 1858.

GSAM 337.2Ang ginhawang naranasan ni Ginang White sa okasyong nabanggit ay kasing epektibo ng ipinropesiya sa pangitaing ibinigay sa Rochester. Hindi na muling nangyari ang ganitong kahirapan sa paglalakbay na iyon, at nagkaroon kami ng isang maluwalhating tagumpay para sa katotohanan sa bawat lugar.

GSAM 337Paghula sa Digmaang Sibil ng Amerika

GSAM 337.3Noong Sabbath, Enero 12, 1861, eksaktong tatlong buwan bago pa man pumutok ang unang kanyon sa Fort Sumter (na siyang tunay na pagsisimula ng digmaan na nagbunga ng kalayaan ng 4,000,000 na alipin na Aprikano sa Amerika), itinalaga ang bahay-pagdaraos ng mga Adventista ng Ikapitong Araw sa Parkville, Mich. Dinaluhan ang seremonya ni Pastor White at ng kanyang asawa, nina Pastor Waggoner at Pastor Smith, at ng manunulat. Sa pagtatapos ng pangaral ni Pastor White, nagbigay si Ginang White ng isang nakapupukaw na panawagan, pagkatapos ay umupo siya sa isang upuan. Sa posisyong ito ay dinala siya sa isang pangitain. Puno ng tao ang bahay, at tunay nga itong isang taimtim na lugar. Paglabas niya mula sa pangitain, tumayo siya, at habang tinitingnan ang paligid ng bahay, sinabi:—

GSAM 338.1“Walang sinumang tao sa bahay na ito na nakaisip man lamang ng kapahamakan na paparating sa bansang ito. Pinagtatawanan ng mga tao ang ordinansa ng paghiwalay ng South Carolina, ngunit ipinakita sa akin ngayon lamang na isang malaking bilang ng mga Estado ang sasali sa estadong iyon, at magkakaroon ng isang napakatinding digmaan. Sa pangitaing ito ay nakita ko ang malalaking hukbo ng magkabilang panig na nagtitipon sa larangan ng digmaan. Narinig ko ang pag-ugong ng kanyon, at nakita ko ang mga patay at naghihingalo sa bawat sulok. Pagkatapos ay nakita ko silang nagmamadaling sumugod sa malapitang labanan [nagsasaksakan ng bayoneta]. Pagkatapos ay nakita ko ang larangan pagkatapos ng labanan, na natabunan ng mga patay at naghihingalo. Pagkatapos ay dinala ako sa mga bilangguan, at nakita ko ang pagdurusa ng mga nangangailangan, na unti-unting nanghihina. Pagkatapos ay dinala ako sa mga tahanan ng mga nawalan ng asawa, anak na lalaki, o kapatid sa digmaan. Nakita ko ang kanilang paghihirap at pagdadalamhati.”

GSAM 338.2Pagkatapos, dahan-dahan siyang lumingon sa paligid ng bahay at sinabi, “May mga tao sa bahay na ito na mawawalan ng mga anak na lalaki sa digmaang iyon.”

GSAM 338Patotoo ni Ginang Ensign Tungkol sa mga Pangitain

GSAM 338.3Bilang pagpapatibay sa nasabing katotohanan, at bilang patunay na ang hula ay ginawa sa araw na nabanggit, at bilang halimbawa kung paano ito naintindihan at ipinakalat ng kongregasyon, ang sumusunod na patotoo ay ibinibigay:—

GSAM 338.4“Pinatutunayan nito na ako ay naninirahan sa Lalawigan ng St. Joseph, Michigan, noong Enero, 1861, mga anim na milya ang layo mula sa Parkville. Hindi ako isang Adventista. Noong ika-12 ng buwang iyon, ilang kapitbahay ko ang pumunta sa Parkville upang dumalo sa mga pulong. Nang sila'y umuwi, sinabi nila sa akin na may isang babae sa pulong na nasa kawalan ng ulirat, at sinabi niyang may isang kakila-kilabot na digmaan na paparating sa Estados Unidos; na magtatayo ng malalaking hukbo sa magkabilang panig, sa Timog gayundin sa Hilaga, at magkakaroon ng marami na magdurusa sa mga bilangguan; at ang matinding kakulangan ay mararamdaman sa maraming pamilya dahil sa pagkawala ng mga asawa, mga anak na lalaki, at mga kapatid na lalaki sa digmaan; at may mga lalaki sa bahay na mawawalan ng mga anak na lalaki sa digmaang iyon.” Nilagdaan, “Martha V. Ensign, Wild Flower, Fresno County, California, Enero 30, 1891.”

GSAM 339.1Kaugnay ng hula tungkol sa nakakatakot na digmaang iyon, lalo pang ipinahayag ni Ginang White na ang mga Adventista ng Ikapitong Araw “ay malalagay sa mahihirap na kalagayan dahil sa digmaan, at tungkulin ng lahat na taimtim na manalangin upang mabigyan sila ng karunungan upang malaman kung ano ang gagawin sa mga pagsubok na panahon na nasa kanilang harapan.”

GSAM 339Lawak ng Digmaang Sibil

GSAM 339.2Noong ibinigay ang pangitain, ang mga tao sa Hilaga sa pangkalahatan ay kakaunti lamang, kung mayroon man, ang alam tungkol sa nalalapit na digmaan. Kahit si Pangulong Lincoln, tatlong buwan pagkatapos (Abril 12, 1861), nang ilang mga Estado ay sumali sa South Carolina sa kanyang ordinansa ng paghihiwalay, at nang ang unang putok ay pinakawalan sa Fort Sumter, ay nanawagan lamang ng 75,000 na lalaki, at ito ay para sa panandaliang tatlong buwan.

GSAM 339.3Ang kabuuang bilang ng mga sundalong nakalista sa panig ng Unyon sa buong digmaan ay 2,859,132. Sinasabi ng Encyclopedia Britannica na “ang hukbong Konpederado ay may bilang na, sa simula ng 1863, mga 700,000 na lalaki,” ngunit mahirap matukoy kung ilan talaga ang kanilang nailista. Tinataya nito ang kanilang talaan ng mga namatay sa “mga 300,000 na lalaki.” Tinataya ng ilang makabagong ensiklopedya ang bilang ng mga nasawi sa panig ng Unyon (ng mga napatay sa labanan, o namatay dahil sa sugat o karamdaman na nakuha sa labanan o sa bilangguan) sa 359,528. Tungkol sa utang ng panig ng Unyon, sinasabi ng Britannica:—

GSAM 339.4“Umabot ang utang sa pinakamataas nitong halaga noong Agosto 31, 1865, na umabot sa $2,845,907,626.56. Mga $800,000,000 na kita ang nagastos din, pangunahin sa digmaan; ang mga Estado, lungsod, lalawigan, at bayan ay gumamit ng kanilang sariling buwis at nag-ipon ng sarili nilang utang para sa layunin ng digmaan; ang mga bayad para sa pensiyon ay malamang na umabot sa $1,500,000,000 sa huli. Hindi kailanman malalaman ang gastos ng Konpederasyon, ang mga ari-ariang winasak ng mga hukbong Pederal at ng mga hukbong Konpederado ay halos hindi matatantiya; at ang halagang pera ($2,000,000,000) ng mga alipin sa Timog ay napawi ng digmaan. Sa kabuuan, bagaman hindi matitiyak ang gastos ng digmaan, ang $8,000,000,000 ay isang katamtamang pagtatantiya.”⁴

GSAM 340Isa pang Kumpirmasyon ng Pangitain

GSAM 340.1Tungkol naman sa hula na mawawalan ng mga anak na lalaki sa digmaan ang mga lalaki sa bahay-pulungan ng Parkville, sasabihin ko lamang na noong taglagas ng 1883 ay nakasalamuha ko ang nakatatanda ng simbahan sa Parkville, na siya ring nakatatanda noong Enero, 1861, nang ibigay ang pangitain; at tinanong ko siya kung naaalala niya ang pahayag na ginawa ni Ginang White sa pagsasalaysay ng pangitain tungkol sa digmaan. “Oo,” wika niya, “naaalala ko.” “Masasabi mo ba sa akin kung ilan ang kilala mong nandoon sa bahay noong araw na iyon na nawalan ng anak na lalaki sa digmaan?” Agad niyang naalala ang mga pangalan ng lima, at sinabi, “Alam kong nandoon ang mga ito, at nawalan sila ng anak na lalaki sa digmaan; at kung nasa bahay ako, kung saan maaari kong makausap ang mga tao ko, makapagbibigay pa ako sa iyo ng mas maraming pangalan. Sa tingin ko,” patuloy niya, “may lima pa, bukod sa mga nabanggit ko na.”

GSAM 340.2Mahigit apat na taon ng tuloy-tuloy na pakikipaglaban ng Timog, hanggang halos kalahati ng lahat ng nakalistang pwersa ang nawala dahil sa kamatayan sa labanan o mula sa sakit, ay nagpapakita ng kahanga-hangang katuparan ng nabanggit na hula.

GSAM 340Pag-aalipin at ang Digmaan

GSAM 340.3Sa pagsasalaysay ng isang pangitaing ibinigay sa kaniya noong Enero 4, 1862, sinabi ni Ginang White:—

GSAM 340.4“Libu-libo ang nahikayat na magpalista sa pag-unawa na ang digmaang ito ay para tuluyang puksain ang pagkaalipin; ngunit ngayon na nakapuwesto na sila, natuklasan nilang sila'y nalinlang, na ang layunin ng digmaang ito ay hindi para alisin ang pagkaalipin, kundi para panatilihin ito gaya ng dati.”

GSAM 341.1Ang naunang sipi ay ibinigay sa isang panahon na kinakailangan sa mga sundalo na tumulong sa pagbabalik sa kanilang mga amo ng lahat ng alipin na nakatakas sa mga linya ng Unyon, at ang mga sundalo ay inilalarawan na nagsasabi, “Kung magtatagumpay kami sa pagpigil sa pag-aalsa na ito, ano ang nakamit?” Sumagot sila nang may panghihina ng loob, “Wala. Ang naging sanhi ng pag-aalsa ay hindi naalis. Ang sistemang pagkaalipin, na sumira sa ating bansa, ay pinababayaan na mabuhay at magpasimula ng isa pang pag-aalsa.” Ang mga salitang ito, na hinango mula sa Testimony No. 7, kung saan ibinibigay nang buo ang isang kapanapanabik na salaysay ng digmaan sa ilalim ng pamagat na “Pag-aalipin at ang Digmaan,” ay hindi nagsasaad na ang pag-aalipin ay hindi kailanman mawawala, kundi inilalarawan ang sitwasyon ayon sa pananaw ng mga sundalo noon. Sa bahagi pa ng parehong testimonya ay may isang hula na ganito:—

GSAM 341Paghula ng Tagumpay para sa Hilaga

GSAM 341.2“At gayon pa man, ipinahayag ang isang pambansang pag-aayuno! Sabi ng Panginoon, ‘Hindi ba ito ang pag-aayuno na aking pinili, upang pakawalan ang mga gapos ng kasamaan, upang alisin ang mabibigat na pasanin, at palayain ang mga pinahirapan, at upang basagin ninyo ang bawat pamatok?’ Kapag inobserbahan ng ating bansa ang pag-aayuno na pinili ng Diyos, doon niya tatanggapin ang kanilang mga panalangin kaugnay ng digmaan; ngunit ngayon ay hindi ito naririnig ng kaniyang mga tenga.”

GSAM 341.3Ang mga pamilyar sa kasaysayan ng digmaan ay nakakaalam ng mga pagkatalo, sakuna, pagkaantala, atbp., na kaugnay ng mga pagsisikap ng Hilaga na sakupin ang mga puwersang Timog hanggang sa inilabas ang Proklamasyon ng Pagpapalaya—Enero 1, 1863. Pagkatapos noon, gaano kabilis ang mga pananakop mula noon hanggang sa pagtatapos ng digmaan! Gaano kalinaw, sa mga nakamasid sa pag-usad ng gawain, ang katuparan ng hula noong Enero 4, 1862. Pagkatapos maialis ang mga pasanin, napaluwag ang pagkaalipin at nabasag ang pamatok ng alipin! Gaano kalinaw na dininig ng Diyos ang mga panalangin ng kaniyang bayan at pinaboran ang pagsisikap na wakasan ang digmaan nang piliin nila ang pag-aayuno na kaaya-aya sa kaniya!

GSAM 342Patotoo ni dating Gobernador St. John

GSAM 342.1Sa isang talumpati ni dating Gobernador John P. St. John ng Kansas, sa Ottawa, Illinois, na pinakinggan ko noong hapon ng Hunyo 29, 1891, inihayag niya ang sumusunod:—

GSAM 342.2“Hindi ako kailanman naging ganoon kabigo gaya noong tinalo tayo ng [Confederates] sa Bull Run. Ngunit bahagi iyon ng plano ng Diyos. Kung tayo ang nanalo laban sa [Confederates], binalangkas sana ng mga pulitiko ang isang kapayapaan, at nagpatuloy sana ang Unyon na may alipin, at magkakaroon tayo nito ngayon. Sa loob ng dalawang taon ay nanaig ang [Confederates]; ngunit nang mailabas ni Lincoln ang tanyag na Proklamasyon ng Emansipasyon, lumipat kami sa panig ng Diyos, at hindi na kami maaaring matalo.”