Kabanata 28 — Isang Pintuan na Hindi Maisara ng Sinuman
GSAM 462.1“Inilagay ko sa inyong harap ang isang pintuang bukas na walang sinuman ang maaaring ikulong; mayroon kayong kaunting kalakasan, gayunman sinunod ninyo ang aking salita at hindi itinanggi ang aking pangalan.”1
GSAM 462.2Ganito ang pananalita na iniukol sa mga nasa kalagayan ng Filadelfia ng ebanghelyong simbahan. Ang simbahang ito ang nabuo sa pamamagitan ng pagpapahayag ng malapit na pagdating ni Kristo, o ng mga matatag na humawak sa kanilang narinig hinggil sa paksang iyon; sapagkat sinasabi niya tungkol sa simbahan ng Sardis (ang agad na nauna sa Filadelfia), “Alalahanin mo nga kung paanong ikaw ay tumanggap at nakarinig, at manghawak ka nang matibay, at magsisi. Kung hindi ka magbantay, darating ako sa iyo na parang magnanakaw, at hindi mo malalaman kung anong oras ako darating sa iyo.”2
GSAM 462.3Narinig ng iglesia ng Sardis, noon, ang doktrina ng malapit na pagparito ng Panginoon. Ang mga humawak nang matibay sa kanilang narinig, ay nagpatuloy sa katotohanan nang inalis ang “kandelero,” at siyang bumuo ng iglesia ng Filadelfia, na sa kanila ay sinabi Niya, “Sapagka't iningatan mo ang salita ng aking pagtitiis, iingatan din kita mula sa oras ng pagsubok na darating sa buong mundo upang subukin ang mga nananahan sa lupa. Narito, paparito ako nang madali: panatilihin mong matibay ang iyong hawak, upang walang sinumang makakuha ng iyong korona.”3 Sa iglesyang Filadelfia nga niya sinasabi, “Inilagay ko sa inyong harap ang isang pintuang bukas na walang sinuman ang maaaring ikulong.”
GSAM 462.4Narito, kung gayon, ang diin na pahayag ng Banal na Kasulatan na ang mga yaong, sa probidensya ng Diyos, ay pinukaw upang babalaan ang mundo tungkol sa pagparito ng Panginoon, at upang himukin ang mga tao na maghanda na salubungin ang Diyos, ay may natatanging pabor ng Diyos sa kanilang gawain. Maaaring subukan ng mga tao na hadlangan, sirain ang kanilang mga kilos, isara ang “pinto ng pagpapahayag,” ngunit patuloy na umaalingawngaw ang tinig ng Diyos sa ibabaw ng lahat ng ingay, “Inilagay ko sa inyong harap ang isang pintuang bukas.”
GSAM 463Pag-unlad sa Pitumpu't Apat na Taon
GSAM 463.1Sa mga naunang pahina ng aklat na ito, maikli naming tinalakay ang panahong pitumpu't apat na taon, mula 1831 hanggang 1905, sinusubaybayan ang pag-usbong at pag-unlad ng mga mensahe ng pagdating, at lalo na ang mensahe ng ikatlong anghel. Ipinakita namin kung paanong mula sa kadiliman at kahirapan, ang mensaheng ito ay umusbong nang may pinalakas na puwersa at kapangyarihan taon-taon, hanggang sa magkaroon ito ng mga misyon na sumasaklaw sa buong mundo. Tiyak na hindi ito umunlad dahil ang mensahe ay kaaya-aya sa laman; sapagkat nangunguna rito ang Sabbath ng Panginoon, na ang pagtalima rito ay nagdudulot ng mabigat na krus, na nangangailangan ng paglayo sa pakikipagnegosyo sa mundo sa pinakaabalang sekular na araw ng linggo. Hindi rin ito sumulong dahil sa kawalan ng pagtutol; sapagkat naranasan na ito mula pa sa simula, at ang pinakamatindi ay mula sa labas, gayundin ang mga paghihirap na dulot ng mga taong hindi inialay ang kanilang sarili na pansamantalang nakapasok sa hanay. Tungkol sa kalagayang dulot ng mga balak at pagsisikap ng mga kaaway sa labas, masasabi natin nang ayon sa mga salita ni David na Salmista, ““Kung wala si Yahweh sa ating panig,” hayaang sabihin ng Israel ngayon, “kung hindi si Yahweh ang nasa ating panig nang lumusob ang mga tao laban sa atin, tiyak lalamunin nila tayo ng buhay nang sumiklab ang kanilang matinding galit laban sa atin. Tatangayin tayo ng tubig; lalamunin tayo ng malakas na agos ng tubig. Pagkatapos lulunurin tayo ng rumaragasang tubig.” Purihin si Yahweh, siyang hindi nagpahintulot na magutay-gutay tayo sa pamamagitan ng kanilang mga ngipin. Nakatakas tayo tulad ng isang ibon mula sa patibong ng mga manghuhuli; ang patibong ay nasira at tayo ay nakatakas. Ang ating saklolo ay na kay Yahweh, na siyang gumawa ng langit at lupa.”4
GSAM 464Tulong sa Panginoon
GSAM 464.1Ipinahayag ng Panginoon na inilagay niya sa harap ng kaniyang bayan “isang bukas na pinto, na hindi maisara ng sinuman.” Hindi na nga kataka-taka na ang mensahe ay tuloy-tuloy na sumulong. Ito ay mensahe ng Diyos sa mga tao, at ito ay dapat magtagumpay. Sa Pahayag 7:2, ang gawain ng paghahanda ng isang bayan upang tumayo kapag dumating ang dakilang araw ng galit ng Diyos ay sinasagisag ng isang anghel na “umaakyat mula sa silangan,” o, ayon sa pagsasalin ng iba, “na parang pagsilang ng araw.” Masdan ang pagsikat ng araw—unang lumilitaw ang mga sinag ng liwanag sa silangan; ito'y nagsasanib tungo sa mas malinaw na anyo hanggang makita ang malapad at malinaw na bilog ng araw. Habang ang “Hari ng Araw” ay umaakyat sa tuktok ng langit, ang liwanag, init, at kapangyarihan nito ay lalo pang nagiging matingkad.
GSAM 464.2Ganito nga ang naging pag-usad ng mensahe ng ikatlong anghel mula pa noong 1848, nang mailahad nang malinaw ang mga katotohanang bumubuo rito, at mula noon ay ipinakita namin ang isang kapansin-pansin at tuloy-tuloy na paglago na kahanga-hanga. Ito ay maaari lamang naming ipaliwanag sa batayan na ang Panginoon ay pinatutunayan ang kaniyang salita sa mga taong sa panahong ito, na malapit nang dumating ang kaniyang kaligtasan, ay “nananatili sa pagbabantay sa Sabbath upang hindi ito marumihan,”5 at iniiwas ang kanilang paa sa paggawa ng kanilang sariling kagustuhan sa banal na araw ng Diyos, sa gayon, sa pamamagitan ng “pananampalataya ni Jesus,” gaya ng ipinahayag sa mensahe ng ikatlong anghel sa Pahayag 14, ay tinutupad ang lahat ng “mga utos ng Diyos.” Tungkol sa mga ganito, sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta Isaias, “Kung magkagayo'y magliliwanag ang liwanag mo na parang madaling-araw, at ang kalusugan mo'y mabilis na sisibol; at ang katuwiran mo [‘ang Panginoon ay ating katuwiran.’ Jeremias 23:6] ay mangunguna sa iyo; at ang kaluwalhatian ni Yahweh ay maaari ninyong maging bantay sa inyong likuran.”6 Sa ganoong mga katiyakan, ano pa'ng iba ang ating aasahan kundi ang tagumpay ng gawain? “Kung ang Diyos ay pabor sa atin, sino ang laban sa atin?”
GSAM 464Paano Magiging Matagumpay ang mga Ito?
GSAM 464.3Tingnan ang sitwasyon noong 1846 nang sinimulan ni Pastor Joseph Bates na isulat ang unang aklat na iyon, ang kauna-unahang inilathala tungkol sa usapin ng Sabbath ng mga Adventista ng Ikapitong Araw, na may labindalawang sentimo't kalahati lamang bilang nag-iisang magagamit niyang pondo sa mundo, at kinailangang gastusin iyon bago pa man magtapos ang unang araw ng kanyang pagsusulat; at muling tinitingnan ang sitwasyon ni Pastor James White habang inililimbag niya ang kanyang unang maliit na pahayagan, Present Truth, gamit ang perang kinita sa paggapas sa parang, at ipinamimigay nang libre ang pahayagan sa lahat ng gustong magbasa, at tinutukoy ito bilang isang mensaheng dapat umabot sa mga hangganan ng mundo,—sa pagtingin sa maliliit na simulaing ito, maaaring, ayon sa wika ng mga tao noong panahon ni Amos, magtanong, “sa pamamagitan nino babangon si Jacob? sapagkat napakaliit niya.”7 Kung ikukumpara iyon sa kalagayan ngayong 1905, na isinasakatuparan ang paglalathala ng mga katotohanan ng mensahe sa dalawampung bahay-limbag na matatagpuan sa iba't ibang bahagi ng mundo, na madalas na pinipiga hanggang sa kanilang sukdulang kapasidad upang matugunan ang pangangailangan para sa babasahin, masasabi nga natin, Masdan, “isang bukas na pinto” na wala pang sinumang nakasara.
GSAM 465.1Tungkol sa mga noong unang panahon na nag-akala na hindi kailanman magtatagumpay ang gawain, masasabi natin, ayon sa mga salitang ginamit ng propeta Zacarias sa pagsaway niya sa mga sumikap na hadlangan ang gawain ng Diyos sa muling pagtatayo ng Jerusalem, “Sino ang humamak sa araw ng mga maliliit na bagay?”8 Tungkol sa mga bagay na tila mga bundok ng kahirapan sa kanilang daraanan, sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta,—
GSAM 465Ang Bundok na Ginawang Patag
GSAM 465.2“Sino ka, O dakilang bundok? Sa harap ni Zorobabel ay magiging patag ka; at ilalabas niya ang batong pangulo nito na may mga hiyawan, na sumisigaw, Biyaya, biyaya sa kaniya.”9 Ganoon nga ang nangyari sa gawain ng mensahe ng ikatlong anghel, at ganoon din ang mangyayari hanggang sa mailagay ang “batong pangulo,” o sa madaling salita, hanggang sa makumpleto ang gawain.
GSAM 465.3Tingnan ang iilan noong 1846, dukha sa pinansiyal na kakayahan, dukha sa lahat ng paraan maliban sa pananampalataya sa Diyos at sa kaban ng katotohanan, at tingnan kung gaano kalaki na ang naging saklaw ng kanilang gawain. Isipin ang mga pasilidad na nasa kamay ngayon, ang mga aklat na lahat ay handa na, naisalin at naimprenta sa iba't ibang wika ng mundo, at ang daan-daang tagapaglako na naglalagay ng mga aklat na ito sa mga tahanan ng tao sa halagang $400,000 bawat taon. Sa patuloy na pagpapala ng Diyos sa gawain, maaari tayong maghangad ng tagumpay. Sa mga pasilidad at ahensiyang ito na dumarami buwan-buwan, at sa pagtitiwala kay Kristo, wala na tayong dapat asahan kundi ang inawit ni Solomon tungkol sa iglesia ng Diyos nang lumabas ito mula sa kalagayan sa ilang, “nakasandal sa bisig ng Kaniyang Minamahal,” nang inilalarawan niya ito na tumitingin, “kasing ganda ng buwan, kasing liwanag ng araw, na kahanga-hanga tulad ng isang hukbo na may mga bandera nito.”10
GSAM 466Sa tulong ng Kaloob ng Hula
GSAM 466.1Hindi lamang natin nakita na binuksan ng probidensya ng Panginoon ang daan para sa paglaganap ng katotohanan, at sinamahan ng kaniyang kapansin-pansing pagpapala ang mga pagsisikap na gumalaw ayon sa mga daan ng kaniyang probidensya, kundi sa pag-usbong at pag-unlad ng mensahe ng ikatlong anghel ay nakipag-ugnayan siya sa kaniyang bayan sa pamamagitan ng kaloob ng hula. Hindi ito sa anyo ng isang bagong rebelasyon na papalit sa Biblia, ni sa paraang magbaluktot sa mga aral ng Kasulatan, kundi upang ipakita kung saan, sa panahong ito, may panganib na lumihis sa kasimplehan ng ebanghelyo ni Kristo, kung saan ang mga tao ay nanganganib na mapasailalim sa tendensiya ng panahon, na nasisiyahan sa anyo ng kabanalan na walang kapangyarihan.
GSAM 466.2Kung titingnan ang paksang ito mula sa halimbawa11 ng mga sinaunang propeta, na ibinigay sa atin ng Panginoon bilang isa sa mga tuntunin kung paano susubukin ang mga ganitong pagpapakita, makikita ang parehong mga dahilan kung bakit kailangan ang mga ito ngayon gaya noon; ito ay ang posibilidad sa bawat kapanahunan na maligaw mula sa linya ng katotohanan dahil sa mga nangingibabaw at natatanging doktrina at gawi ng kapanahunan. Ang apostol Pablo, sa pagsasalita tungkol sa pagpapahayag ng mga kaloob na inilagay ng Panginoon sa iglesia, ay nagsabi na ang mga ito ay “para sa pagpapa-ganap ng mga banal, para sa gawain ng ministeryo, para sa pagtatatag ng katawan ni Kristo; hanggang sa pag-abot nating lahat sa pagkakaisa ng pananampalataya at ng kaalaman sa Anak ng Diyos, sa isang ganap na tao, sa sukat ng tangkad ng kaganapan ni Kristo; upang hindi na tayo maging mga bata pa, na ginuguyod-guyod at dinadala-dala ng bawat hangin ng doktrina, sa pamamagitan ng panlilinlang at tusong katusuan ng mga tao, na nag-aabang upang linlangin; kundi sa pagsasalita ng katotohanan sa pag-ibig, upang tayo'y lumago sa kaniya sa lahat ng bagay, na siyang Ulo, si Kristo; na sa kaniya ang buong katawan, na pinagsanib at pinagtibay ng itinutustos ng bawat kasukasuan, ayon sa epektibong gawain ng sukat ng bawat bahagi, ay nagkakaroon ng paglago ang katawan sa pagtatatag sa kaniyang sarili sa pag-ibig.”12
GSAM 467.1Ang parehong mga pagtutol na inaalay laban sa mga pagpapakita ng kaloob ng hula sa kasalukuyan ay maaaring iginiit nang may parehong lakas noong mga sinaunang panahon; ibig sabihin, mayroon tayong mga Kasulatan, at samakatuwid ay hindi na natin kailangan ang ganitong mga kaloob. Gayunpaman, ang mga Banal na Kasulatan ding ito ang nagsasabi sa atin na inilagay ni Kristo ang mga kaloob na ito sa iglesia upang gampanan ang kanilang tungkulin hanggang sa “ang kaganapan [ang perpektong kalagayan] ay dumating na,” at na ang iglesia ay “hindi nagkukulang sa kaloob ng Espiritu, habang sabik kayong naghihintay sa kapahayagan ng ating Panginoong Jesu-Cristo.”13
GSAM 467Bakit Pa Namin Kailangan ang mga Propeta?
GSAM 467.2Maaaring naisip noon ng mga tao na taglay nila ang moral na kautusan ng Diyos na nakasulat ng kaniyang sariling daliri sa mga tapyas na bato; na mayroon silang mga tuntunin, hatol, at mga tagubilin na sinabi kay Moises mula sa bibig ng Diyos, at maingat na isinulat; at ano pa ang kailangan? Ngunit sa kabila ng lahat ng mga natatanging katotohanang iyon na kanilang taglay, nalugod ang Diyos na magsalita sa kanila “sa iba't ibang panahon at sa iba't ibang paraan sa pamamagitan ng kaniyang mga banal na propeta.”
GSAM 467.3Nasusumpungan natin na ang mga patotoong dala ng iba't ibang propeta, gaya nina Isaias, Jeremias, Ezekiel, Daniel, Oseas, at iba pa, ay sa bawat kaso ay nagturo ng iisang dakilang prinsipyo tungkol sa pagsunod sa Diyos; gayunpaman, ang bawat propeta ay may kanya-kanyang natatanging pagwawasto para sa mga tao ng kanyang panahon, dahil sa kanilang hilig na maakit mula sa mga banal at kabanal-banalang prinsipyo ng tama ng mga laganap na kaugalian ng kapanahunan kung kailan ibinigay ang hula.
GSAM 468Kailangan ng mga Kaloob
GSAM 468.1Bagaman maaaring ipagtanggol na hindi lamang natin taglay ang mahusay na pagtuturo ng Lumang Tipan, kundi pati na rin ang mga salita ng ating Tagapagligtas mismo at ng mga apostol, bakit pa natin kailangan ng karagdagang liwanag? Nananatili ang katotohanan na ang mga banal na apostol na ito mismo ay tumukoy sa darating na mga huling araw, kung kailan “darating ang mapanganib na mga panahon,” at kung kailan ang mga tao ay “magkakaroon ng anyo ng kabanalan, ngunit tatanggihan ang kapangyarihan nito,” at sinasabi rin sa atin na “may mga taong tatalikod sa pananampalataya at sila ay makikinig sa mga mandarayang espiritu at sa mga katuruan ng mga demonyo.”
GSAM 468.2Dahil dito, ang mga taong tinutukoy ni Pablo sa kanyang sulat sa mga taga-Tesalonica—na hindi malalagay sa kadiliman at hindi babagsak sa kanila ang araw ni Kristo na parang magnanakaw, kundi mga anak ng liwanag—ay hinihikayat na “subukin ang lahat ng bagay” tungkol sa “mga hula,” at “panindigan ang mabuti.”14 Katumbas ito ng pagsasabing ang mga taong naghihintay sa pagparito ng Panginoong Jesu-Kristo, at sa huli ay matatagpuang handa para sa araw na iyon, ay magkakaroon ng “mabuti,” tunay na mga pagpapakita ng kaloob ng hula sa kanilang piling.
GSAM 468Mga Tanda ng Wakas
GSAM 468.3Nasa panahon tayo kung kailan sagana sa bawat panig ang mga palatandaan na malapit na ang araw ng Panginoon. Nasa mismong yugto tayo ng panahon kung kailan dapat bumangon ang isang bayan na tutupad sa lahat ng mga utos, at “pinanghawakan ang mga patotoo tungkol kay Jesus” din15 —ang “espiritu ng hula.”16 Ano ang ating nakikita? Na sa nakalipas na animnapung taon ay umusbong na ang ganoong bayan, na may dalang gayong mensahe, at sa kanilang hanay ay nahayag ang kaloob ng hula. Sa pagsubok sa kaloob na nahayag sa pamamagitan ni Ginang E. G. White ayon sa mga tuntunin ng Biblia, nakita natin na ito ay pumapasa sa pagsubok sa bawat detalye. Hindi matatagpuan, mula simula hanggang wakas, sa lahat ng mga sinulat ni Ginang White, kahit isang linya na nagbibigay ng pinakamaliit na pahintulot sa kasalanan, o na nagtitiis kahit kaunti ng anumang paglihis mula sa salita ng Diyos. Hindi kailanman inilagay ng mga sinulat na ito ang sarili nila sa itaas ng Biblia, ngunit palagi silang naghihikayat sa pinakamaingat na pag-aaral ng salita ng Diyos, itinuturo ito bilang dakilang pamantayan na gagamitin sa pagsusuri ng ating mga kaso sa huling paghatol. Sa kaniyang mga sinulat, itinataas sa atin si Kristo bilang nag-iisang huwaran na dapat nating sundan. Siya ay ipinahayag sa pinakamalinaw na paraan bilang ating nag-iisang pag-asa ng tagumpay dito, ating nag-iisang kanlungan mula sa nalalapit na poot, ang nag-iisang pangalan at paraan na sa pamamagitan niya tayo ay maliligtas.
GSAM 469Isang Personal na Parangal
GSAM 469.1Tungkol kay Ginang White at sa kalikasan ng kanyang gawain, narito ang sumusunod na isinulat noong 1877 ng isang taong nakakakilala sa kanya at pinag-aralan ang kanyang gawain sa loob ng maraming taon; at pagkatapos ng humigit-kumulang limampu't tatlong taong pagsubok, mga taong masusing pagmamasid, ibinibigay ko ang aking walang-pag-aalinlangan na pag-endorso sa bawat saloobing ipinahayag dito:—
GSAM 469.2“Tungkol sa Kristiyanong pagkatao ni Kapatid na White, hinihiling kong sabihin na sa palagay ko ay may alam ako tungkol dito. Kilala ko siya sa loob ng labingwalong taon,—higit sa kalahati ng kasaysayan ng ating mga tao. Nasa kanilang pamilya ako nang paulit-ulit, paminsan-minsan ay ilang linggo. Nasa aming bahay at pamilya rin sila nang maraming ulit. Nakapaglakbay akong kasama nila sa halos lahat ng lugar; kasama ko sila sa pribado at sa publiko, sa loob at labas ng mga pulong, at nagkaroon ako ng pinakamagandang pagkakataon na malaman ang tungkol sa buhay, pagkatao, at diwa nina Kapatid na White. Bilang isang ministro, kinailangan kong makitungo sa lahat ng uri ng tao at lahat ng uri ng pagkatao, hanggang sa sa tingin ko'y kaya kong humusga nang kaunti kung ano ang isang tao, pagkatapos man lamang ng maraming taon ng malapit na pagkakakilala.
GSAM 470.1“Alam kong si Kapatid na White ay isang mapagkumbaba, mahinhin, mabait, at marangal na babae. Ang mga katangiang ito sa kanyang pagkatao ay hindi basta-basta isinusuot at pinagyayaman, kundi kusang lumalabas at madaling namumukod-tangi mula sa kanyang likas na disposisyon. Hindi siya mayabang, mapagmagaling sa sariling katuwiran, at mayabang sa sarili, gaya ng laging ugali ng mga fanatiko. Maraming beses na akong nakasalamuha ng mga taong fanatiko, at palagi kong natagpuan silang puno ng pagpapanggap, puno ng kayabangan, handang magbigay ng kanilang opinyon, mapagmataas sa kanilang kabanalan, atbp., ngunit palagi kong natagpuan si Kapatid na White na kabaligtaran ng lahat ng ito.
GSAM 470Isang Kaibigan ng mga Mahihirap
GSAM 470.2“Sinuman, ang pinakamahirap at pinaka-mapagkumbaba, ay malayang lumalapit sa kanya para humingi ng payo at aliw nang hindi tinatanggihan. Palagi niyang inaalagaan ang mga nangangailangan, ang mga walang-wala, at ang mga nagdurusa, tinutustusan sila at ipinaglalaban ang kanilang mga karapatan.
GSAM 470.3“Hindi ko pa nakilala ang sinumang tao na gaya niya ay palaging may takot sa Diyos sa kanyang harapan. Wala siyang anumang ginagawa nang hindi muna taimtim na nananalangin sa Diyos. Maingat at patuloy niyang pinag-aaralan ang Salita ng Diyos. Narinig ko si Kapatid na White na nagsalita nang daan-daang beses, nabasa ko nang buo ang lahat ng kaniyang mga patotoo, at karamihan sa mga ito ay maraming ulit ko nang binasa, at hindi ko kailanman nakitang may kahit isang pangungusap na imoral sa kabuuan nito, o anumang bagay na hindi ganap na dalisay at Kristiyano; wala itong anumang umaakay palayo sa Biblia at kay Kristo; kundi doon ko natagpuan ang pinakamapilit na panawagan upang sumunod sa Diyos, mahalin si Jesus, maniwala sa mga Kasulatan, at patuloy na pag-aralan ang mga ito. Nakatanggap ako ng malaking espirituwal na kapakinabangan, sa di-mabilang na pagkakataon, mula sa mga patotoo. Sa katunayan, hindi ko pa kailanman nabasa ang mga ito nang hindi ako nakaramdam ng pagsaway dahil sa kakulangan ng aking pananampalataya sa Diyos, kakulangan ng debosyon, at kakulangan ng kasigasigan sa pagliligtas ng mga kaluluwa. Kung mayroon man akong anumang paghuhusga, anumang espirituwal na pagkaunawa, ipinapahayag ko na ang mga patotoo ay nasa iisang diwa at iisang layunin gaya ng mga Kasulatan.
GSAM 470.4“Sa loob ng tatlumpung taon [maaari na ngayong sabihin ay animnapung taon] ang mga testimoniong ito ay pinaniniwalaan at binabasa sa ating mga tao. Paano ito nakaapekto sa kanila? Ipinalayo ba sila nito sa kautusan ng Diyos? Inakay ba sila nitong talikuran ang pananampalataya kay Kristo? Inakay ba sila nitong itakwil ang Biblia? Inakay ba sila nitong maging isang tiwali at imoral na bayan? Alam ko na sila ay magiging mas mainam kung ikukumpara sa anumang ibang Kristiyanong denominasyon.
GSAM 471.1“Isang bagay ang napansin ko, at iyan ay ang pinakamatitinding kalaban ng mga pangitain ni Kapatid na White ay inaamin na siya ay isang Kristiyano. Hindi ko alam kung paano nila magagawa ang pag-amin na ito. Sinusubukan nilang itama ito sa pamamagitan ng pagsasabing siya ay nalinlang. Hindi nila matuturo ang kahit isang mantsa sa buong buhay niya, ni isang pangungusap na imoral sa lahat ng kanyang mga sinulat. Kailangan nilang aminin na marami sa kanyang mga sinulat ay mahusay, at sinumang magsasabuhay ng lahat ng kanyang sinasabi ay magiging mabuting Kristiyano, tiyak na makakapasok sa langit. Lubhang kataka-taka ito, kung siya ay kasangkapan ng diyablo, hinimok ni Satanas, o kung ang kanyang mga sinulat ay imoral o mga kalokohan ng kanyang sariling isipan.”
GSAM 471Nagpapatotoo ang mga Dayuhan Tungkol sa mga Sinulat
GSAM 471.2Habang ipinapamahagi ang aming mga periodiko na naglalaman ng mga sinulat ni Ginang White, hinahanap ang mga ito ng pinaka-mapagkumbaba, may takot sa Diyos, at deboto. Sa pag-uulat nila sa kanilang nabasa, sinasabi nila, “Lalo kaming interesado sa mga sinulat ni Ginang White. Napaka-praktikal nito, napakabusog ng mga aral na idinisenyo upang ilapit ang isang tao sa Panginoon, at gawin siyang mas mapagkumbaba, may takot sa Diyos, at deboto. Ang mga sulating ito ay napakalapit sa diwa ng Kasulatan na sa pagbabasa namin ay tila si Ginang White ay tiyak na kinasihan upang sumulat sa paraang ginagawa niya.” Ganyan ang patotoo sa napakaraming kaso mula sa mga nakikipagsulatan sa aming mga manggagawa ng misyon, pati na rin sa mga walang kahit kaunting ideya na ang mga kaisipan ni Ginang White ay natatanggap sa pamamagitan ng banal na pangitain.
GSAM 471Pinagmumulan ng Pagtutol
GSAM 471.3Sa pagtingin natin sa impresyong idinulot ng biyayang ito, lumilitaw ang tanong, Saan at bakit nagmula ang oposisyon sa pagpapakita ng biyayang ito? at ano ang naging kinalabasan ng mga sumasalungat? Sa maingat kong pagmamasid sa usaping ito mula pa noong 1852, natuklasan ko na kadalasan ang oposisyon sa pagpapakita na ito ay nagmula sa mga pinagsabihan dahil sa mga kapintasan sa kanilang pagkatao, sa mga maling gawi, o sa ilang maling gawain sa kanilang pamumuhay. Marami sa mga pinagsabihan ang tumututol at nagsasabing hindi sila kasingsama ng ipinakita ng patotoo, at ipinapakita nila na kaya nilang manatili sa katotohanan kahit na sumalungat sila sa saway na ibinigay sa kanila. Ipinakita ng panahon na ang malaking karamihan sa kanila ay isinuko ang kanilang pananampalataya at tuluyang iniwan ang hanay. Ang iba ay nakita ang kanilang pagkakamali, at higit pang naging matatag sa katotohanan. Lumilitaw ang tanong, Kung ang mga sumasalungat sa biyayang ito ay ginagabayan ng Panginoon, bakit sila nawawalan ng kanilang espiritwalidad, at tumatalikod sa Diyos? Ang tuntunin ng ating Tagapagligtas ay ang isang puno ay dapat kilalanin sa bunga nito. Mariing iginiit Niya na “ang bulok na puno ay hindi makapamunga ng mabuting bunga.”
GSAM 472Kabiguan ng Oposisyon
GSAM 472.1Naalala natin ang mga pagkakataon kung saan nagkaroon ng organisadong pagtutol laban sa mga patotoo ni Ginang White, na may pahayag na darating ang malaking tagumpay sa kanilang gawain sa sandaling maalis na nila ang mga patotoo. Gayunpaman, lubos silang nabigo sa pagtupad ng kanilang mga pag-asa. Pagkatapos ng maraming taong pakikipaglaban, hindi sila nakapagpakita ng higit na ebidensya ng pagpapalaganap ng katotohanan ng Sabbath sa mundo kaysa sa ginawa ng mga katulad nila noong apatnapu't siyam na taon na ang nakalipas. Kung ang sa kanila ay ang espesyal na gawain ng Panginoon, bakit hindi mas dumami ang tagumpay na sumabay sa kanilang mensahe?
GSAM 472Nasaan ang Tagumpay?
GSAM 472.2Sa kabilang banda, habang tinitingnan natin ang mensaheng iyon na sa pamamagitan nito ay ipinapahayag sa mundo ang mga utos ng Diyos at ang pananampalataya ni Jesus—isang mensaheng kaakibat ang pagpapahayag ng kaloob ng hula, kasama ang mga payo, tagubilin, at pagsaway nito—nakikita natin na ito ay nagkaroon ng tiyak at matatag na pag-usad mula pa sa simula nito hanggang sa kasalukuyan. Sa pakikinig sa mga payo ng Panginoon sa pamamagitan ng kaloob na iyon, at sa pag-usad sa lakas ng Panginoon, ang mensahe, gaya ng ating ipinakita, ay umikot na sa buong mundo, at mabilis nang dumarating sa “bawat bansa, tribo, wika, at mga tao.”
GSAM 473.1Tungkol sa pag-usad nito sa nakaraan, masasabi natin na ang salita ng Diyos ay napatunayan nang sabihin Niya, “Walang sandata na ginawa laban sa inyo ang magtatagumpay.” Tunay ngang ang kamay ng Diyos ay nahayag sa tagumpay na sumabay sa pag-usbong at pag-unlad ng dakilang kilusang ito ng pagdating hanggang ngayon, at para sa hinaharap ay umaasa kami sa tiyak na katuparan ng Kanyang salita, “Inilagay ko sa inyong harap ang isang pintuang bukas na walang sinuman ang maaaring ikulong.” Sa tiwalang ito maaari tayong umawit nang buong katiyakan:—