Kabanata 7 — Ang Mabilis na Pag-usbong ng Mensahe

GSAM 126.1“AT nakita ko ang ibang makapangyarihang anghel na bumababa mula sa langit, na nakasuot ng ulap: at may bahaghari sa kanyang ulo, at ang kanyang mukha ay parang araw, at ang kanyang mga paa ay parang haligi ng apoy; at may hawak siyang munting buklet na bukas: at ipinatong niya ang kanyang kanang paa sa dagat, at ang kanyang kaliwang paa sa lupa, at sumigaw siya nang malakas na tinig, na parang ungol ng leon: at nang siya'y nakahiyaw, ang pitong kulog ay naglabas ng kanilang mga tinig.... At ang anghel na aking nakitang nakatayo sa ibabaw ng dagat at ng lupa ay itinaas ang kaniyang kamay sa langit, at sumumpa sa pamamagitan ng nabubuhay magpakailanman, na lumalang ng langit at ng mga bagay na naroroon, at ng lupa at ng mga bagay na naroroon, at ng dagat at ng mga bagay na naroroon, na wala nang magiging panahon: ngunit sa mga araw ng tinig ng ikapitong anghel, pagtunog na niya, ay matatapos ang hiwaga ng Diyos, gaya ng ipinahayag niya sa kaniyang mga lingkod na mga propeta.”¹

GSAM 126Ang Anghel bilang Simbolo ng mga Taong Sugo

GSAM 126.2Tulad ng naipakita na, ang gawain ng pagpapangaral ng ebanghelyo ay ipinagkatiwala sa tao, at ipinangako ng Panginoon ang kaniyang pagpapala sa instrumentong iyon hanggang sa “katapusan ng mundo.”² Kaya ang anghel na nagdadala ng mensaheng ito ay dapat na simbolo ng isang mensahe tungkol sa panahon na ipangaral sa mga naninirahan sa lupa. Ang mensahe ay ipinapahayag mula sa isang aklat na “bukas,” na malinaw na nagpapahiwatig na ito ay minsang nakasara. Ang mga sugo na ito ay pinapahalagahan ng Diyos; sapagkat ang “bahaghari,” isang tanda ng tipan ng Diyos, ay nasa ibabaw nila, at sila'y nakasuot ng liwanag ng kaluwalhatian ng Diyos, at ipinapahayag ang mensahe sa kapangyarihan ng Manlilikha ng lahat ng bagay. Ang ipinapahayag dito ay isang mensaheng tungkol sa panahon, na minsang “sinelyohan,” ngunit ngayo'y ipinapahayag mula sa isang “bukas” na aklat.

GSAM 127.1Sa mga naunang kabanata ay napatunayan na tinakda ng Panginoon ang panahon kung kailan ibibigay ang liwanag kaugnay ng pagtatapos ng dakilang panahong propetiko—dalawang libong tatlong daang araw—na humahantong sa imbestigatibong paghuhukom; na ang hula na daragdagan ang kaalaman ay tumpak na natupad sa pamamagitan ng pagtindig ng marami na kaniyang pinagkalooban ng liwanag na iyon; at na itinala rin Niya ang panahon kung kailan dapat matutuhan ang “parabula ng puno ng igos,” sa pamamagitan ng pagtindig ng Kaniyang mga tagapagturo noon at doon upang lumabas at ipahayag ang parabulang iyon sa mundo. Ganyan din ka-tumpak Niyang itinala ang sandali kung kailan dapat lumakas ang mensahe ng oras tungo sa malakas nitong sigaw, at ganyan din ka-tumpak itong natupad.

GSAM 127Ang Malakas na Sigaw ng Unang Mensahe

GSAM 127.2Ang takdang panahon kung kailan dapat gawin ang malakas na sigaw ng proklamasyong ito ay isang kawili-wiling tanong. Ito ay inilagay dito sa pagitan ng pagtunog ng ika-anim at ikapitong trumpeta, na makikita hindi lamang sa posisyon nito sa talaan ng Kasulatan, kundi pati na rin sa mismong mensahe, na nagsasabi: “Sa mga araw ng tinig ng ikapitong anghel, pagsisimulan niyang tumunog, ang hiwaga ng Diyos ay matatapos, gaya ng ipinahayag Niya sa kaniyang mga lingkod na propeta.” Ito ay tiyak na patunay na ang panahong ipinahayag sa mensaheng ito ay umaabot hanggang sa pagtunog ng ikapitong trumpeta.

GSAM 127Ang Panahon ng Malakas na Sigaw

GSAM 127.3Kapag tumunog ang ikapitong anghel, mababasa natin na “ang templo ng Diyos ay binuksan sa langit, at nakita sa kaniyang templo ang kaban ng kaniyang tipan.”³ Sa paglilingkod sa makalupang santuwaryo, ang silid na naglalaman ng kaban—ang kabanal-banalang dako—ay binubuksan lamang minsan sa isang taon; ito ay sa araw ng pagtubos, at para sa layuning burahin ang mga kasalanan—ang paglilinis ng santuwaryo. Ang panahong binanggit ng mga propeta, kung kailan magaganap ang gawaing paglilinis na ito na isinakatuparan ni Kristo, ay sa pagtatapos ng dalawang libong tatlong daang araw.⁴ Sinasabi rin na kapag tumunog ang ikapitong anghel, may mga tinig sa langit na nagsasabing dumating na ang panahon para husgahan ang mga patay.⁵

GSAM 128.1Ang makapropesiyang simbolo ng Pahayag 10 ay naglalarawan ng panahon kung kailan ang mensaheng ito ay ihahayag “nang malakas na tinig,” at sa wakas, “na parang ungol ng leon.” Ang panahon kung kailan, ayon sa hula na ito, lalago ang mensahe hanggang sa “malakas na sigaw” nito ay mula sa pagtatapos ng ika-anim na trumpeta hanggang sa wakas ng panahong propetiko na humahantong sa paglilinis ng santuwaryo, sa madaling salita, hanggang sa katapusan ng dalawang libong tatlong daang araw. Ang unang apat na trumpeta ay natupad sa mga digmaan ng mga Goto, Vandal, Huno, atbp., na naghati sa Kanlurang Roma sa sampung bahagi o kaharian.

GSAM 128Ang Ikalimang Trumpeta

GSAM 128.2Ipinapakita ng ikalimang trumpeta ang pag-usbong ng Islam kasama ang ulap ng mga kamalian nito, ngunit lalo na ang panahon ng “limang buwan,” o isang daang limampung literal na taon mula nang “magkaroon sila ng hari sa kanila.” Hulyo 27, 1299, nilusob ni Othman, ang nagtatag ng Imperyong Ottoman, ang teritoryo ng Nicomedia. Mula noon, inistorbo at “pinahirapan” ng mga Ottoman ang Imperyong Silangang Roma hanggang Hulyo 27, 1449, ang isang daang limampung taon mula nang tumunog ang ikalimang trumpeta. Noong panahong iyon, dumating ang mga Turko kasama ang kanilang mga puwersa laban sa mismong lungsod ng Constantinople, gamit ang pulbura sa kanilang digmaan; at mula sa isang mabigat na kanyon, na ayon sa historyador na si Gibbon ay nangangailangan ng animnapung baka upang hilahin, nagpaputok sila ng malalaking bato laban sa mga pader ng Constantinople.

GSAM 128Ang Wakas ng Ika-anim na Trumpeta

GSAM 128.3Mga panahong ito, namatay si John Palleologus, na itinuturing ng mga historyador bilang huling imperador na Griyego. Si Constantine Decozes ang tunay na tagapagmana ng trono, ngunit ayon sa sabi, ang kanyang takot kay Amurath, ang sultan ng Turko na nakikipagdigma laban sa kanya, ang nagtulak sa kanya na humingi ng pahintulot kay Amurath upang umakyat sa trono. Ang ganoong gawa ay halos magmukhang pagsuko ng trono sa mga Turko. Sa katunayan, di nagtagal ay nakuha ng mga Ottoman ang lungsod ng Constantinople at ang Imperyong Silangang Roma. Sa gayon, (politikal na) “pinatay” nila ang imperyong iyon na dati nilang “pinahirapan.” “Papatayin” nila ito sa loob ng “sobrang oras na iyon, nang araw na iypn, nang buwan na iyon, at nang taon na iyon.”

GSAM 129.1Kung ituturing itong propetikong panahon, na ang isang araw ay katumbas ng isang taon, gaano katagal iyon? Simple lang ang problema: isang taon, 360 araw, o taon; isang buwan, 30 araw, o taon; at isang araw, isang taon—kabuuang 391 araw, o literal na 391 taon. Ang isang oras bilang ika-24 na bahagi ng isang araw, bilang simbolo, ay katumbas ng kalahating buwan, o labing-limang araw. Ang kabuuang panahon ng malayang pamumuno ng mga Muslim sa teritoryo ng Silangang Roma ay magiging 391 taon at 15 araw. Kapag idinagdag ito sa Hulyo 27, 1449, dadalhin tayo nito sa Agosto 11, 1840, para sa pagtatapos ng panahon ng kalayaan ng Turkey, ayon sa itinakda sa ilalim ng ika-anim na trumpeta.

GSAM 129Inihuhula ni Dr. Josiah Litch ang Pagbagsak ng Imperyong Ottoman

GSAM 129.2Noong 1838, si Dr. Josiah Litch ng Philadelphia, Pa., nang yakapin niya ang katotohanang itinuro ni William Miller, ay nakisama sa gawain ng pagpapalaganap pa ng mensahe. Naghanda siya ng mga artikulo para ilathala sa publiko tungkol sa paksa ng pitong trumpeta ng Pahayag. Matatag niyang ipinahayag na titigil sa pagtunog ang ikaanim na trumpeta at babagsak ang kapangyarihang Ottoman sa ika-11 araw ng Agosto, 1840, at ipapakita nito sa mundo na ang isang araw sa simbolikong hula ay kumakatawan sa isang taon ng literal na panahon.

GSAM 129.3Ang ilan sa mga kapatid, pati na yaong naniniwala sa kanya sa puntong ito, ay nanginig sa takot sa magiging resulta “kung hindi ito matupad” ayon sa kanyang sinabi. Gayunpaman, hindi siya natakot dito, kundi nagpatuloy siyang gawin ang lahat ng kanyang makakaya upang ipalaganap ang kanyang mga pananaw hinggil sa usaping Turko. Ipinakalat ng mga pampublikong pahayagan ang pahayag na ginawa niya tungkol sa paksa. Tinalakay ng mga samahan ng mga hindi mananampalataya ang usapin sa kanilang mga pagpupulong, at sinabi, “Narito ang isang taong nangahas na magpahayag ng isang bagay, at kung matutupad ang kanyang sinasabi, patutunayan nito nang walang duda na ang isang araw sa hula ay sumasagisag sa isang taon, at na ang dalawang libong tatlong daang araw ay katumbas ng ganoong bilang ng mga taon, at na ito ay magwawakas sa 1844.”

GSAM 130.1Ang paglalathala ng lektura ni Dr. Litch ay nagdulot ng malawakang pag-uusisa, at maraming libo ang sa gayon ay tinawag upang bantayan ang pagtatapos ng mga suliraning sumiklab sa pagitan ni Mehemet Ali, ang pasha ng Ehipto, at ng sultan ng Turkey. Daan-daan ang nagsabi, “Kung ang usaping ito ay magtatapos ayon sa inihayag ng doktor, mapapatunayan nito ang prinsipyong ‘isang taon-isang araw’ sa pag-unawa ng simbolikong panahon, at tayo ay magiging mga Adventista.”

GSAM 130Ang Sultan ng Turkey sa Digmaan Laban sa Pasha ng Ehipto

GSAM 130.2Sa loob ng ilang taon bago ang 1840, nasangkot ang sultan sa isang digmaan laban kay Mehemet Ali, pasha ng Ehipto. Noong 1838, pansamantalang napigilan ang alitan sa pagitan ng sultan at ng kanyang nasasakupan na taga-Ehipto sa pamamagitan ng impluwensya ng mga dayuhang embahador. Noong 1839, gayunpaman, muling nagsimula ang labanan, at nagpatuloy ito hanggang sa, sa isang pangkalahatang labanan sa pagitan ng mga hukbo ng sultan at ni Mehemet, ang hukbo ng sultan ay tuluyang napuksa at nasira, at ang kanyang flota ay sinakop ni Mehemet at dinala sa Ehipto. Ganito na kababa ang kalagayan ng sultan, na nang muling magsimula ang digmaan noong Agosto, dalawang barkong pandigma ng unang antas at tatlong frigates na lamang ang malungkot na natira sa dating makapangyarihang hukbong-dagat ng Turkey. Ang hukbong-dagat na ito ay mariing tinanggihang ibigay pabalik ni Mehemet sa sultan, at ipinahayag niya na kung susubukan ng mga kapangyarihan na kunin ito mula sa kanya, susunugin niya ito. Ganito ang kalagayan ng mga pangyayari nang, noong 1840, humimasok ang Inglatera, Rusya, Austria, at Prusya, at nagpasiya sa isang pag-aayos ng suliranin; sapagkat malinaw na, kung pababayaan, si Mehemet ay malapit nang maging panginoon ng trono ng sultan.

GSAM 131Pakikialam ng mga Alyadong Kapangyarihan

GSAM 131.1“Tinanggap ng sultan ang pakikialam ng mga kaalyadong kapangyarihan, at sa gayon ay kusang-loob niyang isinuko ang usapin sa kanilang mga kamay. Isang komperensya ng mga kapangyarihang ito ang ginanap sa London, na dinaluhan ng sheik na si Effendi Bey Likgis bilang plenipotensiaryo ng Ottoman. Isang ultimatum ang inihanda upang iharap sa pasha ng Ehipto, na kung saan iaalok ng sultan sa kanya ang pamahalaang mana ng Ehipto, at ang buong bahagi ng Syria na umaabot mula sa Golpo ng Suez hanggang sa Lawa ng Tiberias, kasama ang lalawigan ng Acre, habang buhay; at siya naman, sa kanyang bahagi, ay lilikasin ang lahat ng iba pang bahagi ng nasasakupan ng sultan na kanyang kasalukuyang sinasakop, at isauli ang hukbong-dagat ng Ottoman. Kung tatanggihan niya ang alok na ito mula sa sultan, aakuhin ng apat na kapangyarihan ang usapin sa kanilang sariling mga kamay, at gagamit ng iba pang paraan upang mapilitan siyang sumunod ayon sa kanilang nakikitang nararapat.

GSAM 131.2“Malinaw na sa sandaling maipasa ang ultimatum na ito kay Mehemet Ali, ang usapin ay tuluyang lalampas sa kontrol ng una [ang sultan], at ang pamamahala ng kanyang mga gawain ay, mula sa sandaling iyon, mapupunta na sa mga dayuhang kapangyarihan.

GSAM 131Ang Tupad na Hula—Wakas ng Kalayaan ng Turkey

GSAM 131.3“Pinadala ng sultan si Rifat Bey sakay ng isang bapor na pang-gobyerno patungong Alexandria, upang ipabatid ang ultimatum sa pasha. Naipasa ito sa kaniya, at siya ang nag-alaga rito, noong ika-labing-isang araw ng Agosto, 1840! Sa araw ding iyon, isang liham ang ipinadala ng sultan sa mga embahador ng apat na kapangyarihan, na nagtatanong kung anong plano ang susundin kung sakaling tanggihan ng pasha na tuparin ang mga tuntunin ng ultimatum; na sinagot naman nila na may nakahandang kaayusan na, at hindi na niya kailangang mag-alala tungkol sa anumang posibleng mangyari. Sa araw na ito, nagwakas ang tatlong daang nobenta't isang taon at labing limang araw na itinakda para sa pag-iral ng kapangyarihang Ottoman; at nasaan na ang kasarinlan ng sultan?—Nawala na!”⁶

GSAM 132.1Mula noon hanggang ngayon, napilitan ang sultan na kumilos ayon sa utos ng mga kapangyarihan, at panoorin ang pagkabuwag ng kanyang kaharian, habang unti-unti itong inangkin para sa kanilang sariling kapakinabangan.

GSAM 132Naigising ang Interes ng Publiko sa Hula

GSAM 132.2Ang kahanga-hangang katuparan ng hula na ito ay nagkaroon ng napakalaking epekto sa kaisipan ng publiko. Pinatindi nito ang interes ng mga tao na makinig tungkol sa paksa ng natupad at nagaganap na hula. Sinabi ni Dr. Litch na sa loob ng ilang buwan matapos ang Agosto 11, 1840, nakatanggap siya ng mga liham mula sa mahigit isang libong kilalang hindi mananampalataya, ang ilan sa kanila ay mga pinuno ng mga samahan ng hindi mananampalataya, na nagsasaad na isinuko na nila ang laban kontra sa Biblia, at tinanggap ito bilang pahayag ng Diyos sa tao. Ang ilan sa mga ito ay lubusang nahikayat sa Diyos, at marami sa kanila ang naging mahuhusay na tagapagsalita sa dakilang kilusan ng ikalawang pagdating. Ang ilan ay nagpahayag kay Dr. Litch ng ganito: “Sinabi namin na ang mga tagapagpaliwanag ng hula ay kumukuha ng sipi mula sa mga lipas na pahina ng kasaysayan upang patunayan ang kanilang mga pag-angkin ng katuparan ng hula; ngunit sa kasong ito ay nakikita namin mismo ang mga buhay na katotohanan sa aming mga mata.”

GSAM 132.3Upang ipakita kung paano, sa pagtatapos ng ikaanim na trumpeta, nagsimulang lumakas ang mensahe ng pagdating “nang may malakas na tinig,” babanggitin ko ang isang pangyayari na ikinuwento sa akin ng isa sa mga taong sangkot sa mensaheng ito.

GSAM 132.4Noong taong 1840, tinanggap ni E. C. Williams, isang malaking tagagawa ng tolda at layag mula sa Rochester, N.Y., ang mensahe, at inimbitahan sina Pastor Miller at Himes na pumunta sa Rochester at magsalita sa libu-libong tao sa lungsod na iyon. Sumagot sila na kulang sila sa perang kailangan upang makakuha ng bulwagan na sapat ang laki para sa mga tao. Sumagot siya, “Mayroon akong bilog na tolda na 120 talampakan ang diyametro. Itatayo ko ito, lalagyan ng mga upuan, at aalagaan nang libre. Sige, ipahayag ninyo ang mensahe.” “Dumating sila,” sabi niya sa akin, “at hindi kalahati ng dumating para makinig ang kasya sa tolda, kaya naglagay ako ng 40-talampakang dugtong, na naging 160 x 120 talampakang tolda. Araw-araw, napupuno ang toldang ito ng mga tao, at daan-daang tao ang nagsisiksikan sa labas, lahat ay sabik na makinig sa salita.”

GSAM 133Daan-daang Nagpapahayag ng Mensahe

GSAM 133.1Upang matugunan ang lumalaking interes, ginamit ang malalaking tolda at ginanap ang mga pulong sa gubat tuwing tag-init. Ang ilan sa pinakamalalaking gusali ng simbahan at pampublikong bulwagan ay ginamit tuwing taglamig, at napuno ang lahat nang husto ng mga interesadong tagapakinig. Sa halip na si Pastor Miller na ngayon ay nakatayo, gaya ng dati bago ang 1840, “halos mag-isa” sa paghahayag ng mensahe, mga tatlong daan ang sumali sa kanya sa pampublikong pagpapahayag ng pagtatapos ng dalawang libong tatlong daang araw na panahon, at sa pagbigkas ng sigaw na, “Wala nang panahon,” at, “Dumating na ang oras ng kaniyang paghuhukom.” Kaya nakikita natin kung paanong, nang dumating ang takdang panahon ng Panginoon para sa pandaigdigang pag-usbong ng mensahe, ay natupad ang kaniyang salita, at ang mga milyon-milyon ay napukaw sa hangaring marinig ang panawagan.

GSAM 133.2Ang totoo sa kilusan sa Amerika ay totoo rin sa ibang mga bansa. Mula pa noong taong 1840, sa halip na iilan lamang ang nagkakalat ng kanilang mga publikasyon, maraming tao ang sumulpot, wari, sa unahan upang ipahayag ang sigaw. Sa Inglatera, may pitong daang ministro ng Simbahan ng Inglatera lamang ang nagpapahayag ng mensahe, hindi pa kasama ang maraming iba pang abala sa parehong gawain. Sa mahigit dalawampung iba't ibang nangungunang bansa sa mundo, kumakalat ang mensahe na may tapat na sigasig na nagtulak sa mga nakamasid na sabihin, “Ang mga taong ito ay tunay na seryoso.”