9. Bölüm — Bekleme Süresi

GSAM 148.1“O ZAMAN Göklerin Egemenliği, kandillerini alıp güveyi karşılamaya çıkan on kıza benzeyecek. Bunların beşi akıllı, beşi akılsızdı. Akılsızlar yanlarına kandillerini aldılar, ama yağ almadılar. Akıllılar ise, kandilleriyle birlikte kaplar içinde yağ da aldılar. Güvey gecikince hepsini uyku bastı, dalıp uyudular.”¹

GSAM 148.2Mesih, bu benzetmedeki damattır.² Dolayısıyla, damadı karşılamaya çıkmak, Rab’bin halkının Mesih’in gelişinde O’nu karşılamak için attığı bir adımı temsil etmelidir; zira Matta İncili’nin yirmi dördüncü ve yirmi beşinci bölümlerindeki konuşmanın konusu, Rab’bin gelişidir. Rab’bin sözü ise lambadır.³ Bütün bakireler lambalarını aldılar. Bakirelerin bir kısmının aptallığı, imanlının kalbinde Ruh’un lütuflarını geliştirecek olan Rab’be olan o samimi adanmışlık olmadan, sadece gerçeğin teorisini benimsemelerinden kaynaklanıyordu. Bu iş, benzetmede “kaplarındaki yağ” ile temsil edilmektedir. Damadın gecikmesi, Rab’lerini karşılamayı bekleyerek yola çıkanlar açısından bir hayal kırıklığını temsil etmelidir.

GSAM 148Benzetmenin Geçerli Olduğu Zaman

GSAM 148.3Benzetmenin başında geçen “o zaman” kelimesi, bunun hangi zamanda geçerli olduğuna dair bize bir ipucu verir. Bu, önceki bölümde belirtilenlerin hemen ardından gelir; Rab’bin ikinci gelişinden sonra değil, incir ağacı benzetmesinin duyurulmasından sonra, Mesih’in gelişinin “kapıda” olduğunu ve Mesih’in kendisi göklerin bulutlarında görünene kadar geçmeyecek olan neslin geldiğini ilan ettikten sonradır. Bu benzetme, aynı zamanda, mesajı ileten hizmetkarların bir kısmının içlerinden, “Efendim gelmesini geciktiriyor” diyerek, hizmet arkadaşlarını dövmeye ve sarhoşlarla birlikte yiyip içmeye başladıkları bir zamanda da geçerlidir.

GSAM 149Hizmet arkadaşlarını dövmek

GSAM 149.1Bunlar, aynı mesajı uyum içinde duyuran “hizmet arkadaşları”ydı; ancak şimdi içlerinden bir kısmı, öğrettiklerinden yüz çeviriyor ve “zamanında yiyecek” sunan —yakında gelecek Rab’bi karşılamak için gerekli hazırlığı ilan eden— hizmet arkadaşlarını “dövüyor”. Onlar, Yeremya’yı dövmek için önerilen yöntemle aynı şekilde “dövüyorlar”. Halk şöyle dedi: “Gelin, ona sözle saldıralım, söylediklerini de dinlemeyelim.”⁴ Böylece bu hizmetkarlar, “sadık” hizmetkarların işini engelleyecek bir şekilde öğretmeye başladılar. İşte bu sınıfa şöyle seslenilir: “Bu nedenle neler aldığını, neler işittiğini anımsa. Bunları yerine getir, tövbe et! Eğer uyanmazsan, hırsız gibi geleceğim. Hangi saatte geleceğimi hiç bilemeyeceksin.”⁵

GSAM 149.2Bakireler benzetmesi, “hizmet arkadaşlarının” Rab’bin yakında geleceği mesajından yüz çevirip “saldırmaya başladıkları” bir döneme uygulanır. Ayrıca başka bir şeye de başlıyorlar: “sarhoşlarla birlikte yiyip içmeye.” İştahlarını tatmin etmek isteyenlerle birlikte ziyafete katılıyorlar. Süleyman bu tür insanlar hakkında şöyle demiştir: “Aşırı şarap içenlerle, Ete düşkün oburlarla arkadaşlık etme. Çünkü ayyaş ve obur kişi yoksullaşır.”⁶

GSAM 149İlk Hayal Kırıklığı

GSAM 149.3Şimdi şu soru ortaya çıkacaktır: “Mesih’in gelişiyle ilgili deneyimde bu ifadelere karşılık gelen ne vardı?” Peygamberlik sözüyle tam olarak örtüşen hareketler vardı. 1844 yılının Nisan ayına kadar mesajı iletenler, kiliseler arasında emek verdiler ve çeşitli kiliselerin vaizleri de çabalarına katıldı. Böylece onlar “hizmet arkadaşları” oldular.

GSAM 150.1Mesajı iletenler, Daniel 8:14’teki iki bin üç yüz günün, bizim takvimimizle 1844 yılına denk gelen Yahudi takvimi 1843 yılıyla sona ereceğini öğrettiler. O dönemin sonunda Tanrı’nın yargı saatinin geleceğini ilan ettiler. O dönemde ülkedeki her mezhep, yargı gününün Rabbimiz’in ikinci gelişiyle başlayacağına inanıyordu. Böylece, Adventistlerin Rab’bin o peygamberlik döneminin sonunda geleceğini varsaydıkları kolayca anlaşılacaktır. Onlar şöyle dediler: “Bu dönem, doğal Yahudi yılı 1843’ün son günü olan 21 Mart 1844’te sona erebilir.” Dolayısıyla, Kurtarıcı’nın gelebileceği zaman olarak 1844 yılının Mart ayının sonunu ya da Nisan ayının başını beklediler.

GSAM 150Kötü Hizmetkarlar Ortaya Çıktı

GSAM 150.2Mart ayının sonu geldi ve geçti, ancak Rab gelmedi; daha önce Rab’bin elçileriyle birlikte çalışmış, ancak kalplerinden mesaj için hayatlarını tam olarak adamamış olanlar, mesaja sırt çevirdiler, işe karşı çıkmaya başladılar ve hâlâ Rab’bin yakında geleceği öğretisini ve yargı saati mesajını öğretmeye devam edenlerin yolunu kesmek için ellerinden gelen her şeyi yapmaya başladılar. “Kalplerinde” dediler ki, “Rabbim gelişini geciktiriyor.” Artık dudaklarıyla, Rab’bin gelmesi için önce tüm dünyanın iman etmesi gerektiğini; Mesih’in gelmesi için önce tüm Yahudilerin Filistin’e dönmesi ve Yeruşalim’de tapınak ibadetini yeniden kurması gerektiğini öğretiyorlardı. Hatta bazıları, Mesih’in gelişinin “ruhsal bir geliş” olduğunu, bunun iman anında ve ayrıca halkının ölümünde gerçekleştiğini öğretiyordu.

GSAM 151“Zamanında Besin” Sunmak

GSAM 151.1Bunlar böylece hizmet arkadaşlarına sırt çevirirken, imanlarına hâlâ sıkı sıkıya sarılanlar, inananları salonlarda ve koruluklarda bir araya toplayarak onlara “zamanında besin” veriyorlardı; onlara, zamanın işaretlerinin ve yerine gelen peygamberlik sözlerinin, hayal kırıklığına uğramadan önceki gibi, Mesih’in gelişinin “yakın, hatta kapıda” olduğunu ilan ettiğini gösteriyorlardı.

GSAM 151Kilise Ziyafetleri

GSAM 151.2Onlar bunu yaparken, Protestan kiliselerinde daha önce görülmemiş bir şey başladı: İnsanları kilisede bir araya getirip ziyafet çekmek ve “eğlenmek”. Gelmek isteyen herkes, onlarla birlikte lezzetli yemeklerin tadına bakmaya davet edildi.

GSAM 151.3Amerika’da bu tür bir şeyi ilk kez duyduğumuz zaman, hayal kırıklığının hemen ardından, 1844 yılının Mayıs ayıydı. Olay şöyle gelişti: William Miller, New York eyaletinin Rochester kentindeki bir salonda birkaç yüz Adventiste öğüt verip onları teşvik ederken, “Matta 25’te bahsedilen bekleme dönemindeyiz; imanınıza sıkı sıkıya sarılın; bu konuda yakında daha fazla aydınlanma elde edeceğiz” diyordu; tam o sırada Rochester’daki en büyük ibadethanelerden birinin bodrumunda “bir şenlik” düzenlenmişti. Hem kilise üyeleri hem de inanmayanlardan oluşan kalabalık bir topluluk bir araya geldi; bir ilahiyat fakültesinin rektörü, William Miller’ı alay konusu yaparak kalabalığı eğlendirirken, onlara istiridye, dondurma ve şekerlemeler satıyor, bu adamın hazırladığı küçük bir broşürü de yirmi beş sentten satıyorlardı. Kitabın adı “An Exposé of Millerism” idi.

GSAM 151.4O tarihten itibaren iki haftadan az bir süre geçtikten sonra, aynı şehirdeki başka bir mezhep, bir kamu salonunda “bir şenlik” düzenledi; giriş ücreti olarak yirmi beş sent talep ederek, isteyen herkesi gelip istiridye, dondurma, pasta ve tatlılardan birlikte tatmaya davet etti. İşte o anda kiliselerde bu modern ziyafet geleneği başladı; bu gelenek zamanla “çılgın sosyalleşmeler”, “sürpriz çantalar”, “balık havuzları”, “öpüşme eğlenceleri” ve benzeri etkinliklere dönüştü. Kiliselerdeki bu ziyafet geleneği o kadar yaygınlaştı ki, artık modern bir kilise binası, mutfağı, kileri ve yemek salonu olmadan standartlara uygun kabul edilmiyor. Bu durum, tıpkı benzetmede belirtildiği gibi, “bekleme döneminde” başlamıştır.

GSAM 152.1Wm. Miller, Rochester’da meydana gelen olaydan şu sözlerle bahsetmektedir:

GSAM 152.1“Rochester’daki D.D.’lerden biri olan, _____ kilisesinden Bay _____, Millerizm’e karşı bir broşür yazdı, beyleri ve hanımları Rab’bin evine çağırdı, istiridye ve diğer ‘piknik’lerden oluşan büyük bir ziyafet düzenledi, Belşassar gibi, kahve ve çaylarını içtiler, pahalı lezzetlerini yediler, dondurma ve şekerlemelerini sattılar ve sevgili Kurtarıcımızın ikinci gelişine karşı broşürünü sattılar.

GSAM 152.2“Ayrılmamdan önceki gece, saygıdeğer beyefendilerden bir diğeri bir han ya da salonda bir piknik ziyafeti düzenledi ve yukarıda belirtildiği gibi biletlerini, dondurmalarını ve şekerlemelerini sattı. Farklı mezheplere mensup bazı kiliselerin bu tür Babil tarzı ziyafetleri onaylamadığını duymaktan memnun oldum; ve tüm kalbimle, Mesih geldiğinde bu mezhepçi kiliselerin hepsinin ‘sarhoşlarla birlikte yiyip içtiği’ görülmeyeceğini umuyorum. Bu saygıdeğer beyefendilerin kendilerini Tanrı’nın sözünün aynasında görememelerine şaşırıyorum; onlara Luka 14:12-14; Matta 24:48-51; Luka 13:25-28; 2. Petrus 2:13; Yahuda 10-21 ayetlerini okumalarını tavsiye ederim. Şüphesiz ki bunlar son zamanlardır.”

GSAM 152.3Eğer Pastör Miller, kiliselerin o zamandan beri bağış partilerinde “yüzük tahmin pastaları, on sentlik öpüşme eğlenceleri, eşek gösterileri, çılgın sosyalleşme etkinlikleri, kutsal piyangolar” ve diğer şans oyunları düzenlemeleri vb. ile neye bulaştıklarını görebilseydi, kutsal bir dehşetle geri çekilirdi.

GSAM 152Bekleme Süresi

GSAM 152.4Adventistler, Rab’bin yakında geleceğinin duyurulmasının bir “bekleme süresi” ile bağlantılı olacağı şeklindeki Kutsal Yazılardaki gerçekte teselli buldular. Bunu, Kurtarıcımızın Matta 25:5, 6’daki sözlerinde ve Habakkuk 2:1-3’te gördüler.

GSAM 153.11844 ilkbaharındaki tutumlarına gelince, 9 Mayıs 1844 tarihli Midnight Cry dergisinden şu alıntıyı aktarıyoruz:—

GSAM 153.2“Peygamberlik dönemlerinin görünürdeki sonunu geçtiğimizden, Tanrı’nın görümün sonunda çocuklarının içinde bulunacağını öngördüğü bir duruma gelmiş bulunuyoruz; ve O, peygamber Habakkuk aracılığıyla, şöyle diyerek bu durum için önlem almıştı: ‘Nöbet yerinde, gözcü kulesinde durayım, Bakayım RAB bana ne diyecek, Azarlandığımda ne yanıt vereceğimi göreyim (KJV’nin birebir çevirisi),’ ya da kenar notunda yazdığı gibi, ‘benimle tartışıldığında.’ ‘Şöyle yanıtladı RAB: “Göreceklerini taş levhalara oyarak yaz. Öyle ki, herkes bir çırpıda okusun. Bu olayların zamanı gelmedi henüz. Sonun [peygamberlik dönemlerinin] belirtileridir bunlar ve yalan değildir. Gecikiyormuş gibi görünse de [görünürdeki sona erme zamanının ötesinde] bekle olacakları, Kesinlikle olacak, [peygamberlik zamanlarının doluşunda, bunun ötesinde] gecikmeyecek.’⁷

GSAM 153.3“Bu öğüdün günümüze atıfta bulunduğu, Pavlus’un İbraniler 10:36-39’da bunu alıntılamasından açıkça anlaşılır: ‘Çünkü Tanrı'nın isteğini yerine getirmek ve vaat edilene kavuşmak için dayanma gücüne ihtiyacınız vardır. Artık, “Gelecek olan pek yakında gelecek Ve gecikmeyecek. Doğru adamım, imanla yaşayacaktır. Ama geri çekilirse, ondan hoşnut olmayacağım.” Bizler geri çekilip mahvolanlardan değiliz; iman edip canlarının kurtuluşuna kavuşanlardanız.’

GSAM 153.4“Kurtarıcımızın bahsettiği, damadın geciktiği (Matta 25:5) —ki Göğün Krallığı buna benzetilmelidir— o dönemi yaşadığımıza inanıyoruz; o dönemde ‘o köle kötü olur [o zamanda görünürde bir başarısızlık yaşandığından] da içinden, 'Efendim gecikiyor' der ve öteki köleleri dövmeye başlarsa, sarhoşlarla birlikte yiyip içerse’ ve Rab, ‘onun beklemediği bir günde gelecek.’

GSAM 154.1“Biz, şu anda Petrus’un bahsettiği o dönemi yaşadığımıza inanıyoruz; o dönemde ‘Onlar için çoktan beri verilmiş olan yargı gecikmez. Onları bekleyen yıkım da uyuklamaz’; o dönemde onlar ‘gizlice aranıza yıkıcı öğretiler’ getireceklerdi.⁸ Petrus, Kutsal Yazılar kaleme alındığında sahte peygamberler olduğu gibi, bunların da olacağını söylüyor. Dolayısıyla, İsrail ev halkının, ‘Günler geçiyor, her görüm boşa çıkıyor,’⁹ dediği gibi, zamanın görünürde geçip gittiği bir dönem olmuş olmalı ki, 2. Petrus 3:4’teki alaycılar, ‘Onun gelişine dair vaat nerede?’ diye sorup, ‘her şey yaratılışın başlangıcında olduğu gibi duruyor’ diye kendilerini inandırsınlar.

GSAM 154.2“Elçi Yakup’un, ‘Öyleyse kardeşler, Rab'bin gelişine dek sabredin;’ ‘Siz de sabredin. Yüreklerinizi güçlendirin. Çünkü Rab'bin gelişi yakındır’ demesinin, işte bu tür bir görümün gecikmesi göz önünde bulundurularak olduğuna inanıyoruz. Ve, ‘İşte, Yargıç kapının önünde duruyor.’

GSAM 154.3“Ve biz, beklenen sürenin geçip gitmesini öngörerek, Kurtarıcımızın Luka İncili’nin on ikinci bölümünde bize şu öğüdü verdiğine inanıyoruz: ‘Kuşaklarınız belinizde bağlı ve kandilleriniz yanar durumda hazır olun. Düğün şenliğinden dönecek olan efendilerinin gelip kapıyı çaldığı an kapıyı açmak için hazır bekleyen köleler gibi olun.’¹⁰ Beklemek, beklenen tarihin geçmesini gerektirir; çünkü o zamana kadar beklemiyoruz. Bu nedenle Rabbimiz şöyle ekler: ‘Efendileri geldiğinde uyanık bulunan kölelere ne mutlu!’

GSAM 154.4“Tanrı’nın izniyle, ‘İşte güvey geliyor, onu karşılamaya çıkın!’ ve ‘O'nun yargılama saati geldi’ diye duyurmaya devam edeceğiz. Ve dünyaya ve kiliseye yüksek sesle haykırmaya devam edeceğimize, onların ‘barış’ şarkılarından uyanmalarını ve Tanrı’nın merhamet çağrılarını dinlemelerini sağlamaya devam edeceğimize güveniyoruz. Rab’bin gelişinin çok yakın olduğuna inanarak, O’nun gelişini beklemeye ve uyanık kalmaya devam etmeyi amaçlıyoruz.”

GSAM 155Çalışmalarının Haklılığı

GSAM 155.1Adventistlerin 21 Mart 1844’ten önce ve bu tarihten hemen sonra çalışmalarını nasıl değerlendirdiklerine dair iyi bir fikir, J. V. Himes, S. Bliss ve A. Hale tarafından yayınlanan 13 Kasım 1844 tarihli Advent Herald’daki “Savunma” başlıklı bir makaleden alınan aşağıdaki alıntıyı okuyarak edinilebilir:—

GSAM 155.2“Görüşlerimizi benimsemekte aceleci davranmadık. Gerçeği arayan dürüst ve samimi kişiler olduğumuza inanıyoruz. Kutsal Yazıları araştırmamız yönündeki Kurtarıcımızın emrine uyduk. Kendi bilgeliğimize güvenmedik; bunun yerine rehberlik ve yönlendirme için Tanrı’ya baktık ve adımlarımızı doğru yola yönlendireceğine güvenerek kendimizi O’nun sunağına adamaya çalıştık. Gerçeği bilmek ve hatadan uzak durmak için samimi bir arzu ile bize karşı ileri sürülen tüm argümanları inceledik; ancak itiraf etmeliyiz ki, rakiplerimizin sergilediği çeşitli ve çok yönlü tutumlar, görüşlerimizi daha da pekiştirdi. Gördük ki, biz haklı ya da haksız olsak da, muhaliflerimizin haklı olamayacağını; üstelik kendi aralarında da bir uzlaşma bulunmadığını fark ettik. Her birinin argümanları o kadar zayıf ve çocukçaydı ki, kendi yaptıklarını sürekli olarak geri almak zorunda kalıyorlardı; zıt ve çelişkili görüşleriyle de, bizim görüşlerimizi nasıl değerlendirirlerse değerlendirsinler, birbirlerinin görüşlerine güvenmediklerini ortaya koydular. Üstelik, Rab’bin yakında geleceğini çürütmek için çaba gösterenlerden bir veya daha fazlası tarafından desteklenmediğimiz tek bir temel nokta bile yoktu. Biz Kutsal Yazıların harfiyen yorumlanmasından destek alırken, muhaliflerimiz Kutsal Yazıların harfiyen anlaşılmaması gerektiğini kanıtlamak için boşuna çaba sarf ettiler; oysa gerçekleşmiş olan her peygamberlik sözü, en ince ayrıntısına kadar tam anlamıyla gerçekleşmişti.

GSAM 156Hayal Kırıklığının Açıklaması

GSAM 156.1“Ancak o zaman—Yahudi takvimine göre 1843 yılı—geçti ve Kral’ı tüm ihtişamıyla görememiş olmaktan dolayı hayal kırıklığına uğradık. Bize karşı çıkan herkes, inancımızın her ayırt edici özelliğinin yanlış olduğunun kanıtlandığını ve dürüst insanlar olarak tüm tutumumuzdan vazgeçmemiz gerektiğini samimi bir şekilde düşündü. Bu nedenle, hâlâ umudumuza sıkı sıkıya sarıldığımızı ve hâlâ Kralımızı beklediğimizi görünce şaşırdılar.

GSAM 156.2“Ancak biz, hayal kırıklığımız içinde bile cesaretimizi yitirmek için bir neden görmedik. Kutsal Yazıların, bir bekleme süresinin olması gerektiğini ve bu görüm gerçekleşene kadar beklememiz gerektiğini gösterdiğini gördük. Ayrıca, kronolojimizin doğru olduğu varsayılsa bile, yılın sonu ile bu sürenin tam olarak sona eremeyeceğini; bunların ancak bu yılın bir döneminde gerçekleşebileceğini gördük; yine de, büyük bir güvenle beklediğimiz kesin noktada yanıldığımızı dünyaya açıkça ve tam olarak itiraf ettik; ancak bu konuda yanılmış olsak da, bu meselede Tanrı’nın elini görebiliyoruz. O’nun bu duyuruyu dünyaya bir uyarı ve kiliseye bir sınav olarak kullandığını görebiliyoruz. Bu, halkını bir beklenti haline soktu. O’nun adı uğruna acı çekmeye istekli olanları ortaya çıkardı. Rab’bin gelişine dair haykırışın kimin için büyük sevinç haberi, kimin içinse kulaklarına hoş gelmeyen bir ses olduğunu gösterdi. Bu, evrene kimin Rab’bin dönüşünü memnuniyetle karşılayacağını, kimin ise Yahudilerin ilk gelişinde yaptığı gibi ikinci gelişinde O’nu reddedeceğini göstermiştir. Ve biz bunu, Tanrı’nın amacının gerçekleştirilmesinde atılmış bir adım olarak görüyoruz; bu ‘hazırlık günü’nde, yalnızca Rab’bin iradesini arayacak bir halkı öne çıkarabilmesi ve onların O’nun gelişine hazır olabilmeleri için.”

GSAM 1571844 MART'INDAN SONRAKİ HAREKETİN TARİHİ

GSAM 157.121 Mart 1844’ten sonraki Mesih’in Gelişi hareketinin kısa bir tarihi, 31 Ekim 1844 tarihli Signs of the Times dergisinden alınan aşağıdaki metinde sunulmaktadır:—

GSAM 157.2“1843 yılı —Yahudi yılı— sona erdikten sonra, Adventistlerin büyük çoğunluğu, bundan böyle belirli zamanları kesin bir şekilde hesaplayamayacağımız inancına kapıldı. Onlar, kronolojimizin işaret ettiği yerde, yani tüm peygamberlik dönemlerinin sonunda, bu dönemlerin bitiminde Mesih’in gelişinin beklendiği noktada olduğumuza inanıyorlardı; ve kronolojimizin Tanrı’nın zamanından biraz sapması nedeniyle sadece kısa bir süre daha beklememiz gerekse de, kesin zamanla ilgili başka hiçbir ipucumuzun olamayacağına inanıyorlardı. Hepsi fenerlerini alıp Damat’ı karşılamaya çıkmışlardı; ancak Damat, beklendiği zaman (1843) geçmesine rağmen gelmemişti. Bu görümün gecikmesi sırasında, herkesin onu beklemeye kararlı olduğu görülüyordu; gecikmeyeceğine ve her an gelebileceğine inanıyorlardı. Ancak çok geçmeden, kalabalıkların gelecek için planlar yaptıkları çok açık hale geldi; eğer Rab’bin bu yıl geleceğine inansalardı, bu planları yapmazlardı; ve Rab’bin yakında ortaya çıkacağına dair gerçekçi bir farkındalığı yitirmişlerdi. Başka bir deyişle, O’nun herhangi bir gün gelebileceğini ya da gelmesinin biraz ertelenebileceğini ve bu süre zarfında dinlendirici bir uykunun tadını çıkarabileceklerini düşünüyorlardı. Evet, bu tam da Kurtarıcımızın söylediği gibiydi: ‘Güvey gecikince hepsini uyku bastı, dalıp uyudular.’

GSAM 1571844 Sonbaharına Dikkat Çekiliyor

GSAM 157.3“Daha 1843 yılının Mayıs ayında, Kardeş Miller, İkinci Geliş’e işaret eden o tiplerin yerine getirildiği zaman olarak Yahudi kutsal yılının yedinci ayına dikkatimizi çekmişti; ve geçen sonbaharda bu zamanı büyük bir ilgiyle bekledik. O zaman geçtikten sonra, Kardeş S. S. Snow, tiplere göre Rab’bin gelişinin, gerçekleşeceği zaman, yedinci ayın onuncu gününde gerçekleşmesi gerektiği görüşünü tamamen benimsedi; ancak hangi yıl olacağı konusunda kesin değildi. Daha sonra, peygamberlik dönemlerinin aslında bu yıl, 1844 yılına kadar sona ermediğini fark etti; bunun üzerine, bu yılın yedinci ayının onuncu günü olan 22 Ekim civarında, görkemli Rab’bin gelişine tanık olacağımız görüşüne sarıldı. Geçtiğimiz ilkbahar ve yaz boyunca New York, Philadelphia ve diğer yerlerde bunu vaaz etti; pek çok kişi onun görüşlerini benimsese de, Temmuz ayına kadar bunun etkilerinin belirgin bir tezahürü görülmedi.

GSAM 158Tarlalarda Bırakılan Mahsuller

GSAM 158.1“Mevsimin başlarında, New Hampshire’ın kuzeyindeki bazı kardeşlerimiz, Rab’bin bir sonraki kış gelmeden önce geleceğine dair inançtan o kadar etkilenmişlerdi ki, tarlalarını ekmediler. Temmuz ortalarında — ki bu, Yahudi gün-yılının gece yarısının akşamıydı (Nisan ayındaki yeni aydan, yani bu Yahudi yılının başlangıcından itibaren hesaplandığında akşam-sabah) — tarlalarına tohum ekmiş ve dikim yapmış olan diğerleri de Rab’bin yakında ortaya çıkacağına dair o kadar güçlü bir inanca kapılmışlardı ki, imanlarına uygun olarak mahsullerini hasat edemediler. Bazıları, tarlalarına gidip otlarını biçmek isterken, bunu yapmaya hiç de muktedir olmadıklarını fark ettiler ve görev bilinciyle, ekinlerini tarlada bırakarak, eylemleriyle imanlarını gösterip böylece dünyayı kınadılar. Bu durum, New England’ın kuzeyinde hızla yayıldı.

GSAM 158Mesih’in Gelişinden Önce Gelecek Yargı

GSAM 158.2“Aynı dönemde Maine’deki kardeşlerimiz, yargılamanın Mesih’in gelişinden önce gerçekleşmesi gerektiği görüşünü benimsemişlerdi; yargılamanın hasatla eşzamanlı olduğu ve sadece dünyanın sonunda değil, sonun hemen öncesindeki bir dönemi de kapsadığına inanıyorlardı. Bu görüşe göre, yargı sürecinde olduğumuzu, ayrım çizgisinin çizildiğini ve Tanrı’nın hizmetkarlarının alınlarına mühür vurulduğunu düşünüyorlardı; bunun tamamlanması, yeryüzünün dört rüzgârını tutan dört meleğin (Vahiy 7:1) tutuşlarını gevşetmeleri için bir işaret olacaktı.

GSAM 159Gece Yarısı Uyanışı

GSAM 159.1“Temmuz ayının ortalarında, yoldan sapanları geri kazanma konusunda Tanrı’nın lütfu, zamanın ilanına eşlik etmeye başladı ve bahsedilen görüşlerden herhangi birini benimseyenler, davranışlarında belirgin bir değişiklik sergiledi ve öngörüldüğü gibi uykudan aniden uyandılar. ‘Gece yarısı bir ses yankılandı: “İşte güvey geliyor, onu karşılamaya çıkın!” Bunun üzerine kızların hepsi kalkıp kandillerini tazelediler.’ Temmuz ayından itibaren bu hareketler New England’ın farklı bölgelerinde görüldü ve birbirinden farklıydı; ancak hepsine, lambaları neredeyse sönmek üzere olan birçok kişiyi geri kazanma ve kutsallarını kutsama konusunda Tanrı’nın bereketi eşlik etti. Exeter kamp toplantısında, tüm bu etkiler bir araya geldi, tek bir büyük hareket halinde birleşti ve ülkedeki tüm Mesih’in Gelişi grupları arasında hızla yayıldı.”