Adventist Pioneer
Library
aplib.orgKütüphane
02 / 29

1. Bölüm — Giriş

John Norton Loughborough

GSAM 21.1Mesih’in ikinci gelişinden bahsettiğimizde, aslında ilk atalarımızın Aden bahçesinden kovulmasından bu yana Tanrı’nın halkının umudu olan bir konuya değiniyoruz. Yılan’a, kadının soyunun onun başını ezeceği söylenmiş olması, nihayetinde Şeytan’ın gaspına son verecek ve yeryüzünde Tanrı’nın amacını gerçekleştirecek bir kurtarıcının geleceğine dair bir güvenceydi. Tahminlere göre, Adem ve Havva bu işin çok yakında gerçekleşeceğini ve kendi çocuklarından birinin galip geleceğini düşünmüşlerdi. Oysa Tanrı’nın planında, görünürdeki yıkımdan kurtaracak Kurtarıcı’ya dair vaat, “dünya kurulmadan önce Mesih İsa’da bize bahşedilen kendi amacı ve lütfu”nun yerine getirilmesi sürecinde o günden bu yana gelişen her şeyi kapsıyordu.1

GSAM 21.2Adem ve Havva’ya, dünyanın yıkılışı ile yeniden kurulması arasında geçen uzun çağlar boyunca dünyayı kaplayacak sefalet ve ıstırabın bir görüntüsü hemen verilmiş olsaydı, kederleri dayanılmaz olurdu. Göklerin Tanrısı, şefkatli merhameti ve şefkatiyle bu görüntüyü onlardan gizledi ve yakında Tanrı’nın çocuklarının görkemli özgürlüğüne kavuşacakları umudunu beslemelerine izin verdi. Kurtuluşun yakın olduğu düşüncesi, doğal olarak onları bu olaya hazırlanmak için daha büyük bir ciddiyetle harekete geçirecekti.

GSAM 22.1Aynı durum, Adem’in zamanından bu yana geçen tüm nesiller boyunca Tanrı’nın halkı için de geçerli olmuştur. Onlar, gelecekte büyük ve önemli bir olayın gerçekleşeceğinden — Mesih’in nihayet gelip krallığını kuracağından — emindiler. Onlar da, Adem ve Havva gibi, bu olayın çok yakın olduğuna inanıyorlardı ve tıpkı onlar gibi, kendi zamanları ile bu olay arasında neler yaşanacağından habersizdiler; aksi takdirde, ödülün hedefine doğru ilerlerken cesaretlerini yitirebilirlerdi.

GSAM 22.2Bu düşünce, büyük keşifler yolunda meydana gelen olaylar örnek gösterilerek açıklanabilir. Bu keşiflerin öncüsü olan kişiler, bunun farkında olmasalar da, aslında Tanrı’nın amacını yerine getiriyorlardı; ancak onları harekete geçiren fikirlerin her bakımdan kendi teorileriyle tam olarak uyumlu olmadığı ortaya çıktı.

GSAM 22Kolomb’un Keşiflerinin Uzak Etkileri

GSAM 22.3Montgomery,2 American History adlı kitabının 1902 tarihli baskısının 8. ve 9. sayfalarında, Kolomb’u yolculuğuna çıkmaya iten teoriden ve batıya yelken açarak Doğu Hint Adaları’na ulaşma planının uygulanmasından bahsederken şöyle der:—

GSAM 22.4“Kolomb, Portekiz Kralı’nın projesini daha da iyileştirebileceğini düşünüyordu. Diaz’ın belirlediği rotadan daha kısa ve daha iyi bir yolun Hint Adaları’na ulaşmak için mevcut olduğundan emindi. Cenevizli denizci [Kolomb]’un planı, özgün olduğu kadar cüretkârdı. Doğuya ya da güneye ve doğuya yelken açmak yerine, doğrudan batıya yelken açmayı önerdi. Kendisinin inandığına göre, böyle bir girişimde bulunmak için üç sağlam ve geçerli nedeni vardı: Birincisi, kendi döneminin en iyi coğrafya kitaplarıyla aynı görüşte olan Kolomb, çoğu insanın sandığı gibi dünyanın düz değil, bir küre olduğuna ikna olmuştu. İkincisi, bu kürenin gerçekte olduğundan çok daha küçük olduğunu ve büyük kısmının su yerine kara olduğunu varsayıyordu. Üçüncüsü, Amerika kıtasının ya da Pasifik Okyanusu’nun varlığından haberi olmadığı ve bu konuda hiçbir tahminde bulunmadığı için, Asya ya da Hint Adaları kıyılarının İspanya ve Avrupa’nın batı kıyılarının tam karşısında olduğunu hayal ediyordu. Cipango’ya, yani Japonya’ya kadar olan toplam mesafenin muhtemelen dört bin mili geçmeyeceğini tahmin ediyordu.
GSAM 23.1“Planı şuydu: Avrupa’dan yola çıkacak; gemisini batıya, Japonya’ya doğru yönlendirecek ve aradığı yere ulaşana kadar dünyanın eğriliğini takip edecekti. Ona göre bu, bir sinek için bir elmanın etrafında dolaşmak kadar kesin ve basit görünüyordu.
GSAM 23.2“Eğer seferde başarılı olsaydı, muazzam bir avantaja sahip olacaktı: Portekizlilerin yapmak zorunda olduğu gibi dolambaçlı yollardan ve bir nevi yan girişten ulaşmak yerine, Hint Adaları’na doğrudan ön kapıdan girecekti.
GSAM 23.3“Görüyoruz ki, kendi dönemindeki herhangi biri kadar iyi pratik matematik, coğrafya ve denizcilik bilgisine sahip olan bu adam, ilk noktada —yani dünyanın şekli konusunda— haklıydı, ancak diğer iki noktada tamamen yanılıyordu.

GSAM 23Şanslı Bir Hata

GSAM 23.4“Yine de, tuhaf bir şekilde, hataları bir açıdan ona yardımcı oldu. Mesafe konusunda yaptığı hata son derece şanslı bir hataydı. Kolomb, dünyanın büyüklüğünü ve böyle bir yolculuğun gerçek uzunluğunu doğru hesaplamış olsaydı, muhtemelen denize açılmazdı; zira önerilen Portekiz rotasının hem çok daha kısa hem de daha ucuz olduğunu hemen fark ederdi. Yine, Amerika kıtasının tam yolunun üzerinde yattığını hayal edebilseydi ya da herhangi bir şekilde öngörebilseydi, bu durum tek başına onu bir keşif yolculuğuna çıkmaya teşvik etmeyebilirdi; zira onun amacı yeni bir ülke bulmak değil, eski bir ülkeye giden yeni bir yol bulmaktı.”

GSAM 23Çağların Büyük Umudu

GSAM 23.5Böylece, çağlar boyunca Tanrı’nın halkı, Mesih’in geleceği umuduna sahip olmuştur; bu umut, “Canlarımız için gemi demiri gibi sağlam ve güvenilir”dir.3 Çoğu zaman keder ve sıkıntılar içinde acı içinde, “Ey Rab, kurtuluş ne zaman gelecek?” diye haykırsalar da, yine de ilerlemeye devam etmişler ve Pavlus gibi şöyle demişler ve hâlâ da şöyle diyorlar: “Umudumuz, sevincimiz kimdir? Rabbimiz İsa geldiğinde O'nun önünde övüneceğimiz zafer tacı nedir? Siz değil misiniz?”4

GSAM 24Umutla Güçlenen Pavlus

GSAM 24.1Bu bağlamda, bu umudun destekleyici gücüne dair birkaç örnek yeterli olacaktır. Pavlus, Feliks’in huzuruna çıkarılıp kendi adına konuşmasına izin verildiğinde şöyle dedi: “kendilerinin tarikat dedikleri Yol'un bir izleyicisi olarak atalarımızın Tanrısı'na kulluk ediyorum. Kutsal Yasa'da ve peygamberlerin kitaplarında yazılı her şeye inanıyorum. Aynı bu adamların kabul ettiği gibi, hem doğru kişilerin hem doğru olmayanların ölümden dirileceğine dair Tanrı'ya umut bağladım.”5

GSAM 24.2Pavlus, Agrippa’nın huzuruna çıkarıldığında yaptığı etkileyici savunmasında şöyle dedi: “Şimdi ise, Tanrı'nın atalarımıza olan vaadine umut bağladığım için burada bulunmakta ve yargılanmaktayım. Bu, on iki oymağımızın gece gündüz Tanrı'ya canla başla kulluk ederek erişmeyi umdukları vaattir. Ey kralım, Yahudiler'in bana yönelttikleri suçlamalar bu umutla ilgilidir. Sizler, Tanrı'nın ölüleri diriltmesini neden ‘inanılmaz’ görüyorsunuz?”6 Sonunda Sezar’ın huzuruna çıkmak üzere Roma’ya geldiğinde, Yahudilere şöyle dedi: “Ben İsrail'in umudu uğruna bu zincire vurulmuş bulunuyorum.”7

GSAM 24.3Pavlus, Titus’a yazdığı mektupta bu umuttan açıkça söz etti: “Çünkü Tanrı'nın bütün insanlara kurtuluş sağlayan lütfu ortaya çıkmıştır. Bu lütuf, tanrısızlığı ve dünyasal arzuları reddedip şimdiki çağda sağduyulu, doğru, Tanrı yoluna yaraşır bir yaşam sürebilmemiz için bizi eğitiyor. Bu arada, mübarek umudumuzun gerçekleşmesini, ulu Tanrı ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in yücelik içinde gelmesini bekliyoruz.”8

GSAM 24Umutla Sevinç Dolu Petrus

GSAM 24.4Petrus da aynı umuttan şöyle söz eder: “Rabbimiz İsa Mesih'in Tanrısı ve Babası'na övgüler olsun. Çünkü O büyük merhametiyle yeniden doğmamızı sağladı. İsa Mesih'i ölümden diriltmekle bizi yaşayan bir umuda, çürümez, lekesiz, solmaz bir mirasa kavuşturdu. Bu miras sizin için göklerde saklıdır. Zaman sona ererken açığa çıkarılmaya hazır olan kurtuluşa kavuşasınız diye iman sayesinde Tanrı'nın gücüyle korunuyorsunuz. Bu nedenle şimdi kısa bir süre çeşitli denemeler sonucu acı çekmeniz gerekiyorsa da, sevinçle coşmaktasınız. Böylelikle içtenliği kanıtlanan imanınız, İsa Mesih göründüğünde size övgü, yücelik, onur kazandıracak. İmanınız, ateşle arıtıldığı halde yok olup giden altından daha değerlidir.”9

GSAM 25Yaratılışta Tanrı’nın Amacı

GSAM 25.1Kutsal Yazılar, Tanrı’nın dünyayı yaratmadaki amacını ortaya koyar; peygamberlik sözlerinden de gelecekle ilgili planını öğreniriz: “gökleri yaratan RAB, Dünyayı yaratıp biçimlendiren, pekiştiren, Üzerinde yaşanmasın diye değil, yaşansın diye Biçimlendiren RAB -Tanrı O'dur- şöyle diyor …”10 Onu şekillendirdikten sonra, onu insana verdi. Mezmur yazarı şöyle der: “Göklerin öteleri RAB'bindir, Ama yeryüzünü insanlara vermiştir.”11 Ancak onu insana verdiğinde, insan dürüsttü; bilge kişinin ifade ettiği gibi: “Bulduğum tek şey: Tanrı insanları doğru yarattı, Oysa onlar hâlâ karmaşık çözümler arıyorlar.”12

GSAM 25.2Rab’bin insan ırkıyla olan ilişkisini şöyle okuruz: “insanları böldüğünde, Ulusların sınırlarını İsrailoğulları'nın sayısına göre belirledi,”13 yani, gelecekteki krallığının tebaası olarak sonunda yeryüzünde toplanacak olan gerçek İsrail’in sayısına göre. Pavlus bunu şu sözlerle ifade eder: “Tanrı, bütün ulusları tek insandan türetti ve onları yeryüzünün dört bucağına yerleştirdi. Ulusların sürelerini ve yerleşecekleri bölgelerin sınırlarını önceden saptadı. Bunu, kendisini arasınlar ve el yordamıyla da olsa bulabilsinler diye yaptı. Aslında Tanrı hiçbirimizden uzak değildir. Nitekim, ‘O'nda yaşıyor ve hareket ediyoruz; O'nda varız.’”14 Dünya ile ilgili bu asıl amaç gerçekleştirildiğinde, “Halkının hepsi doğru kişiler olacak.”15 Yine o durumdaki halk hakkında şöyle denir: “Siyon'da oturan hiç kimse ‘Hastayım’ demeyecek, Orada yaşayan halkın suçu bağışlanacak.”16 O zaman, “alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak, Derin bir huzurun zevkini tadacak.”17

GSAM 26Mesih’in İkinci Gelişi Bir Masal Değildir

GSAM 26.1Petrus’un ikinci mektubunda şöyle belirtilmiştir: “Rabbimiz İsa Mesih'in kudretini ve gelişini size bildirirken uydurma masallara başvurmadık. O'nun görkemini gözlerimizle gördük. Mesih, yüce ve görkemli Olan'dan kendisine ulaşan sesle, ‘Sevgili Oğlum budur, O'ndan hoşnudum’ diyen sesle Baba Tanrı'dan onur ve yücelik aldı. Kutsal dağda O'nunla birlikte bulunduğumuz için gökten gelen bu sesi biz de işittik. Peygamberlerin sözleri bizim için daha büyük kesinlik kazandı. Gün ağarıp sabah yıldızı yüreklerinizde doğuncaya dek, karanlık yerde ışık saçan çıraya benzeyen bu sözlere kulak verirseniz, iyi edersiniz.”18

GSAM 26.2Bu ayette elçi, dağdaki başkalaşımı Mesih’in ikinci gelişinin bir kanıtı olarak gösterir. Bu olaydan önce Kurtarıcımız havarilerine şöyle demişti: “burada bulunanlar arasında, İnsanoğlu'nun kendi egemenliği içinde gelişini görmeden ölümü tatmayacak olanlar var”19 — Luka’nın kaydettiği şekliyle: “burada bulunanlar arasında, Tanrı'nın Egemenliği'ni görmeden ölümü tatmayacak olanlar var.”20

GSAM 26.3Bu vaat, tam anlamıyla, başkalaşım olayının kendisinde yerine getirildi. Dağdaki bu “görümde” onlar, İsa’nın krallığıyla geldiğinde görüneceği haliyle yüceltilmiş halini gördüler. Ölümü tatmadan göğe alınan İlyas’ı gördüler; o, Rab geldiğinde “bir anda, göz açıp kapayana dek” dönüştürülecek —ölümlüden ölümsüze geçecek— olanları temsil ediyordu.21 Ayrıca, ölmüş olan Musa da oradaydı; o, Rab’le buluşmak üzere ölümden diriltilecek olanları temsil ediyordu. Böylece bu “görüm”de, Mesih’in kendilerine vaat ettiği gibi, krallığıyla birlikte geleceğini gördüler.

GSAM 27Peygamberlik Sözü Daha Kesin Bir Söz

GSAM 27.1Elçiler, dönüşüm dağında bu görkemli manzarayı görmüş ve Tanrı’nın onaylayan sesini duymuş olsalar da, elçi Petrus şöyle belirtir: “Peygamberlerin sözleri bizim için daha büyük kesinlik kazandı.” Bu ifadeyle, o unutulmaz olayda gördüklerini ve duyduklarını küçümsemiyor. O zaman Tanrı’nın sesini bir kez duymuşlardı; ancak Mesih’in ikinci gelişine kadar uzanan büyük peygamberlik çizgisinde, Tanrı’nın sesi sık sık tekrarlanmaktadır. Aslında, tarihte gerçekleşen ya da kaydedilen her kesin peygamberlik kehaneti, bizim için Tanrı’nın sesidir. Peygamberlik sözünün “daha büyük kesinlik” kazanması, bu anlamda olmalıdır. Revised Version bunu “kesinleştirilmiş” olarak çevirir. Peygamberlik, yerine getirilen her bir ayrıntıyla kesinleşir. Öngörülen her olay, gerçekleştiğinde, öngörülen geri kalan olayların da kesinlikle gerçekleşeceğine dair bir güvence oluşturur.

GSAM 27Peygamberliğin Doğası

GSAM 27.2Peygamberliğin doğası hakkında önde gelen Kutsal Kitap araştırmacılarının aşağıdaki ifadeleri oldukça ikna edicidir:—

GSAM 27.3Thomas Newton, “peygamberlik, önceden tahmin edilmiş ve özetlenmiş tarihtir; tarih ise gerçekleşmiş ve genişletilmiş peygamberliktir. Dünyada yalan söyleyen kahinler olmuştur; ancak insanların ve şeytanların tüm zekâsı ve kötülüğü, Kutsal Yazılarda kaydedilenler gibi peygamberlikler üretemez” iddiasında bulunur.

GSAM 27.4Sir Isaac Newton, “peygamberlere kulak vermek, gerçek kilisenin temel bir özelliğidir” diye tanıklık eder.

GSAM 27.5Dr. A. Keith, “peygamberlik her türlü mucizeye eşdeğerdir ve kendi başına mucizevidir... Yalnızca Her Şeye Gücü Yeten’in sesi ölüleri mezarlarından diriltebilir; yalnızca Her Şeyi Bilen’in sesi, insan için ölülerin konutları kadar anlaşılmaz olan karanlık gelecekte gizli olan her şeyi anlatabilir; ve her ikisi de aynı şekilde Tanrı’nın sesidir” der.

GSAM 28.1Matthew Henry, “Tanrı’nın zamanında, ki bu en iyi zamandır, ve Tanrı’nın yolunda, ki bu en iyi yoldur, peygamberlik sözleri kesinlikle yerine gelecektir. Mesih’in her sözü son derece saftır ve bu nedenle son derece kesindir” demiştir.

GSAM 28Peygamberliğin Amacı

GSAM 28.2Mesih’in havarilerine söylediği sözlerden, Rab’bin peygamberlik vermedeki amaçlarından birini öğrenebiliriz. Yahuda’nın hayatında gerçekleşecek olaylar hakkında peygamberce konuşurken şöyle dedi: “Size şimdiden, bunlar olmadan önce söylüyorum ki, bunlar olunca, benim O olduğuma inanasınız.”22

GSAM 28.3Rab, peygamber Yeşaya aracılığıyla da şöyle der: “Tanrı benim, benzerim yok. Sonu ta başlangıçtan, Henüz olmamış olayları çok önceden bildiren, ‘Tasarım gerçekleşecek, İstediğim her şeyi yapacağım diyen benim.”23

GSAM 28.4Yine, “Olup bitenleri çok önceden bildirdim, Ağzımı açıp duyurdum. Ansızın yaptım ve gerçekleştiler. … Bunları size çok önceden bildirdim, Olmadan önce duyurdum. Yoksa, ‘Bunları yapan putlarımızdır, Olmalarını buyuran Oyma ve dökme putlarımızdır derdiniz. Bunları duydunuz, hepsini inceleyin. Peki, kabul etmeyecek misiniz? Şimdiden size yeni şeyler, Bilmediğiniz gizli şeyler açıklayacağım. Bunlar şimdi yaratılıyor, Geçmişte değil; Bugüne kadar duymadınız, Yoksa, ‘Bunları biliyorduk derdiniz.”24

GSAM 28.5Bu ifadeden, peygamberlik sözlerinin yerine gelmesinin, peygamberliğin ilahi kökeninin bir kanıtı olduğu kadar, Rab’bin putperestlerin tüm tanrılarından üstün gücünün de bir göstergesi olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca bu sözlerden, peygamberliğin hakikat Kutsal Yazılarında çok önemli bir yer tuttuğu da görülmektedir. Bu gerçekler göz önüne alındığında, pek çok insanoğlunun Kutsal Yazıların peygamberlikle ilgili bölümlerini incelemeye çok az ilgi göstermesi ya da hiç ilgi göstermemesi şaşırtıcı derecede tuhaftır.

GSAM 29Mühürlenmemiş Peygamberlik Sözleri

GSAM 29.1Bilgisiz olanlar, kendilerinin bilgisiz olduklarını ve bu nedenle peygamberlik sözlerini anlayamadıklarını söylerler. Öte yandan, aralarında bazı vaizlerin de bulunduğu birçok eğitimli kişi şunları söyler: “Peygamberlik sözleri mühürlenmiştir ve anlaşılamaz. Hepimiz Vahiy kitabının mühürlü bir kitap olduğunu biliriz.”

GSAM 29.2Vahiy kitabında, sevgili Yuhanna’ya kitabı mühürlememesi için özel bir emir verilmiştir.25 Ayrıca bu kitapta, “Bu peygamberlik sözlerini okuyana, burada yazılanları dinleyip yerine getirene” bir bereket vaat edilmektedir.26 Mühürlü bir kitapta yer alan şeyler, anlaşılmamış ve anlaşılamaz olsaydı, nasıl yerine getirilebilirdi? Rab, Musa aracılığıyla şöyle dedi: “Gizlilik Tanrımız RAB'be özgüdür. Ama bu yasanın bütün sözlerine uymamız için açığa çıkarılanlar sonsuza dek bize ve çocuklarımıza aittir.”27

GSAM 29.3Rab’bin Daniel’in peygamberlik sözlerinin anlaşılmasını amaçladığı, bu sözlerle ilgili olarak öğrencilerine söylediği sözlerden açıkça anlaşılmaktadır. Şöyle okuruz: “Peygamber Daniel'in sözünü ettiği yıkıcı iğrenç şeyin kutsal yerde dikildiğini gördüğünüz zaman -okuyan anlasın- …”28 bu da aslında Peygamber Daniel’i anlayın demektir.

GSAM 29.4Rab, peygamberlik sözlerinin anlaşılamayacağı iddiasının yanlışlığını şu sözlerle ortaya koyar: “Sizin için bütün görüm Mühürlenmiş bir kitabın sözleri gibi oldu. İnsanlar böyle bir kitabı Okuma bilen birine verip, ‘Rica etsek şunu okur musun?’ diye sorduklarında, ‘Okuyamam, çünkü mühürlenmiş’ yanıtını alırlar. Kitabı okuma bilmeyen birine verip, ‘Rica etsek şunu okur musun?’ diye sorduklarında ise, ‘Okuma bilmem’ yanıtını alırlar. Rab diyor ki, ‘Bu halk bana yaklaşıp Ağızlarıyla, dudaklarıyla beni sayar, Ama yürekleri benden uzak. Benden korkmaları da İnsanlardan öğrendikleri buyrukların sonucudur. Onun için ben de bu halkın arasında yine bir harika, Evet, şaşılacak bir şey yapacağım. Bilgelerin bilgeliği yok olacak,29 sağduyulu kişilerin anlayışı gizlenecektir.’” Peygamberin burada bahsettiği halk, peygamberliğin kesin sözüne uysaydı, Tanrı’nın Yasasından uzaklaşmak zorunda kalmazdı ve O’nun emirlerinin yerine insanların emirlerini koymazdı.

GSAM 30Kişisel Yorumlamaya Tabi Olmayan Peygamberlik Sözleri

GSAM 30.1Peygamberlik sözlerinin, pek çok kişinin anlayamadığı derin, gizli ve esrarengiz bir anlamı olduğu için anlaşılamadığı söylenemez. Elçi Petrus bu konuda şöyle demiştir: “Öncelikle şunu bilin ki, Kutsal Yazılar'daki hiçbir peygamberlik sözü kimsenin özel yorumu değildir. Çünkü hiçbir peygamberlik sözü insan isteğinden kaynaklanmadı. Kutsal Ruh tarafından yöneltilen insanlar Tanrı'nın sözlerini ilettiler.”30 Bu ifadeden açıkça anlaşılmaktadır ki, peygamberlik sözlerini anlamak için esas olan, peygamberler aracılığıyla konuşan o ruhu almaktır. Onu arayan herkese vaat edilen bu ruh hakkında şöyle yazılmıştır: “sizi tüm gerçeğe yöneltecek.”31

GSAM 30Gerçekleşen Peygamberlik

GSAM 30.2Peygamberlik sözlerini incelerken her zaman akılda tutulması gereken bazı gerçekler vardır: Hata yapmayan Tanrı, peygamberlik sözlerinin kaynağıdır ve bir kehanetin gerçekleşme zamanı geldiğinde, öngörülen olay tam olarak gerçekleşecektir. Yine, insanların ne yapacağını önceden görebilme gücüne sahip olan Rab, bir olayın gerçekleşeceği zamanı belirlediğinde, o zaman geldiğinde peygamberlik sözü gerçek anlamda yerine getirilmiş olur. Başka bir deyişle, gerçek peygamberliğin gerçekleşmesi için belirlenen zamanda sahte bir gerçekleşme olması imkânsızdır. Bu temel ilkeyle uyumlu olarak şunu söyleyebiliriz: Rab’bin, hakikat mesajını dünyaya iletme zamanı geldiğinde, bu mesaj her seferinde ortaya çıkar.

GSAM 30.3Bir keresinde, yazar peygamberliğin gerçekleşmesi üzerine bir konuşma yapmışken, orada bulunan bir kâfir öne çıkıp şöyle dedi: “Siz peygamberlik yorumcularını çok şanslı olduğunuz için tebrik etmeliyim. Tarih çalışmalarınızda, peygamberliğe tam olarak uyan şeyleri çok kolay buluyor gibi görünüyorsunuz.” “Evet,” diye cevap verdik, “uyuyor çünkü uyması için yapılmış. Bir eldiven dükkânına gidip bir çift eldiven alsanız, elinize uyanları bulmayı beklemez miydiniz?” O da, “Elbette beklerdim, çünkü uyması için yapılmışlar,” diye cevap verdi. “Yani,” dedi yazar, “insanların ne yapacağını tam olarak bilen Tanrı, onlar hakkında kehanetlerde bulundu; ve o insanlar sahneye çıktıklarında, Tanrı’nın öngördüğü şeyleri aynen yaptıklarında, gerçek tarihçi onların eylemlerini kaydeder; bu eylemler, kehanetle karşılaştırıldığında tam olarak uyuşur.”

GSAM 31Karanlıkta Bir Işık Olarak Peygamberlik

GSAM 31.1Elçi Petrus, peygamberliğe karanlık bir yerde parlayan bir ışık gibi kulak vermemiz gerektiğini söyler. Peygamberlik ışığı olmasaydı, gelecek tam bir karanlık olurdu. Işığın amacı karanlığı dağıtmaktır—karanlık bir yerde seyahat ederken yolu göstermek ve yolu net bir şekilde göstermek, böylece yolcunun adım adım yolu görüp seçebilmesini sağlamaktır. Mezmur yazarı şöyle der: “Sözün adımlarım için çıra, Yolum için ışıktır.”32 Bilge kişi şöyle der: “doğruların yolu şafak ışığı gibidir, Giderek öğle güneşinin parlaklığına erişir.”33 Böylece, zamanın akışında ilerledikçe, Tanrı’nın sözünün, özellikle de peygamberlik sözlerinin gerçekleşmelerinde, giderek daha fazla açığa çıkacağı ve Kutsal Kitap öğrencisine, kendisinin kesinlikle sonsuz ışığa ve ebedi güne giden yolda olduğunu her geçen gün daha net bir şekilde göstereceği görülür.

GSAM 31Aden’den Sona Kadar Üç Önemli Olay

GSAM 31.2Kutsal Yazılar ışığında, Aden’den sonuna kadar Rab’bin halkının izlediği yolu incelediğimizde, özellikle öne çıkan üç olay vardır. Birincisi, Mesih’in ilk gelişi, beden alışı, İmanuel’in gelişi, yani Tanrı’nın beden içinde tezahür etmesidir; ikincisi, Karanlık Çağ’dan sonra yaşanan büyük Reform’dur — Rab’bin sözünün sıradan halktan neredeyse tamamen gizlendiği 1260 yıllık baskı döneminden sonra — kilisenin çöl durumundan çıkışı ve Kutsal Yazıların herkesin okuyup O’nun iradesini bilebileceği bir yere konmasıdır; üçüncüsü ise, dünyanın başlangıcından beri tüm kutsal peygamberlerinin ağzından bahsedilen her şeyin yeniden kurulacağı zamanları getirmek üzere Rabbimizin ikinci gelişi; bu, günah ile doğruluk arasındaki çatışmayı, yani “çağlar boyunca süren çatışmayı” sona erdirmek ve tüm çağların yöneldiği şan ve şeref çağını başlatmaktır.

GSAM 32Peygamberlik, Sonun Yol İşaretlerini Gösterir

GSAM 32.1Adımlarımıza rehberlik edecek bir ışık olarak karanlıkta doğru yolu bize gösteren peygamberliğin kesin sözüne kulak verdiğimizde, zamanın akışı boyunca Mesih’in ikinci gelişine kadar peygamberlik sözünde açıkça işaretlenmiş yolu bulmamız kaçınılmazdır. Durum böyle olduğuna göre, peygamberliğin ışığını yakından takip edenler, sadece o büyük günün yaklaştığını gösteren işaretleri ve belirtileri fark etmekle kalmayacak, aynı zamanda, Mesih’in gelişinde O’nu huzur içinde karşılamak üzere bir halkı hazırlayacak olan hakikat mesajları aracılığıyla istikrarlı bir şekilde ilerleyen Rab’bin işini de fark edeceklerdir.

GSAM 32.2Kutsal Yazılar, Rab’bin gününün kitleler üzerine “gece hırsız nasıl gelirse öyle” geleceğini bildirirken34, Rab’bin öğüdünde duranlara da şöyle der: “kardeşler, siz karanlıkta değilsiniz ki, o gün sizi hırsız gibi yakalasın. Hepiniz ışık çocukları, gündüz çocuklarısınız.”35

GSAM 32Rab’bin Yol Göstermelerini Hatırlayın

GSAM 32.3Mesih’in Gelişi hareketinde Rab’bin yol göstermelerini anarken, Tanrı’nın halkının, kendi yararlarına yönelik ilahi takdir ve gücünün tezahürlerini hatırlamasının her zaman Tanrı’nın amacı olduğunu belirtmek yerinde olacaktır. İsrail’in Tanrı’dan uzaklaşmasının nedenlerini açıklarken, Mezmur yazarı şöyle der: “Unuttular kendilerini kurtaran Tanrı'yı, Mısır'da yaptığı büyük işleri, Ham ülkesinde yarattığı harikaları, Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri.”36 Eğer İsrail’in Rab’bin kendileriyle birlikte olan rehberliğini hatırlaması iyi bir şeyse, bu bizim için de iyi bir şey değil midir? Mezmur yazarı coşkuyla yine şöyle der: “RAB'be övgüler sun, ey canım! İyiliklerinin hiçbirini unutma!”37

GSAM 33.1Her çağda Rab, lütfuyla bir halkı günahın esaretinden kurtarmak ve onları göksel Kenan’a girmeleri için hazırlamak üzere tasarlanmış önemli gerçeklere sahip olmuştur; ve bu gerçekleri ilan edenlerle Rab’bin ilişkilerini düşünmek faydalıdır.

GSAM 33En Küçük Araçlardan Büyük Sonuçlar — D’Aubigné’nin Tanıklığı

GSAM 33.2D’Aubigné, History of the Reformation adlı eserinde şöyle der: “Çağlar boyunca işini hazırlayan Tanrı, zamanı geldiğinde bunu en zayıf araçlarla gerçekleştirir. En küçük araçlarla büyük sonuçlar elde etmek, işte Tanrı’nın kanunudur. Doğada her yerde geçerli olan bu kanun, tarihte de görülür.”38

GSAM 33.3Eski zamanlarda Tanrı, kendisi için özel bir ulus kurmak amacıyla özel bir halk seçmeye başladığında, bunu, Keldani Ur’da putperestler arasında yaşayan tek bir adamı —İbrahim’i— çağırarak gerçekleştirdi. Ondan sayısız bir soy doğdu; ancak bu soy, bir ulusun haysiyetine yükseltildiğinde, göklerin Tanrısı şöyle dedi: “RAB'bin sizi sevmesinin ve seçmesinin nedeni öbür halklardan daha kalabalık olduğunuzdan değil. Siz sayıca öbür halklardan azdınız.”39

GSAM 33.4Yine, halkını Mısır’daki esaretinden kurtaracağı zaman, liderleri olarak, bebeklik döneminde üç ay boyunca annesinin evinde saklanan, daha sonra sazlardan yapılmış ve ziftle kaplanmış basit, kaba bir sandığa konulan ve Nil Nehri’ne emanet edilen birini seçti. Ancak bu aynı Musa, akıl yaşına geldiğinde, “Bir süre için günahın sefasını” sürmektense, Tanrı’nın halkıyla birlikte acı çekmenin alçakgönüllü yolunu seçen kişiydi.40

GSAM 34Gidyon’un Zaferi

GSAM 34.1Daha sonra, Rab, “çekirge sürüsü gibi” topraklarına saldıran ve toprağın ürünlerini yok ederek “koyun, sığır, eşek gibi geçim kaynağı olan her şeyi” alan Midyanlılar ve Amaleklilerden İsrail’i kurtarmak istediğinde, Rab Gidyon’a bir melek gönderdi. Yoaş’ın oğlu Gidyon, az miktarda buğdayı harmanlayıp düşmanlarından saklamak zorunda kalacak kadar zor bir duruma düşmüştü. Melek ona İsrail’i kurtarması gerektiğini bildirdiğinde, Gidyon şaşkınlıkla sordu: “ben İsrail'i nasıl kurtarabilirim? Ait olduğum boy Manaşşe oymağının en zayıf boyudur. Ben de ailemin en genç adamıyım.”41 Aynı bu alçakgönüllü, yoksul adam, üç yüz adamıyla birlikte, basit fenerleri ve testileriyle yola çıktı (bu, sınırlı bir yargıya göre aptallık gibi görünebilecek bir eylemdi) ve Tanrı’yı güç kaynakları olarak kabul ederek muazzam bir zafer kazandılar. Kurtuluştan önceki dönemde Gidyon, peygamber Amos’un “Yakup soyu buna nasıl dayanır? Zaten küçük bir halk!” diye sorduğu zamanki gibi bir ağıt yakmış olabilir.42

GSAM 34Yemlikteki Bebek

GSAM 34.2Rab’bin belirlediği zamanda insanlığın Kurtarıcısı doğdu ve çobanlar onu bir yemlikte yatarken buldular. Dünyevi akrabaları, mütevazı ama onurlu işlerle uğraştılar. Kurtarıcı, dünyevi yoksulluğuyla ilgili olarak şöyle dedi: “Tilkilerin ini, kuşların yuvası var, ama İnsanoğlu'nun başını yaslayacak bir yeri yok.”43 O, havarilerini “alt sınıftan, en sefil olmasa da orta sınıfa ulaşamayan kesimden” seçti. “Böylece her şey, bu işin insandan değil, Tanrı’dan geldiğini dünyaya göstermek amacıyla tasarlandı.”

GSAM 35Çok Az Bilge Çağrıldı

GSAM 35.1Pavlus, ilk kilise dönemindeki bu iş hakkında şöyle demiştir: “Tanrı'nın ‘saçmalığı’ insan bilgeliğinden daha üstün, Tanrı'nın ‘zayıflığı’ insan gücünden daha güçlüdür. Kardeşlerim, aldığınız çağrıyı düşünün. Birçoğunuz insan ölçülerine göre bilge, güçlü ya da soylu kişiler değildiniz. Ne var ki, Tanrı bilgeleri utandırmak için dünyanın saçma saydıklarını, güçlüleri utandırmak için de dünyanın zayıf saydıklarını seçti. Dünyanın önemli gördüklerini hiçe indirmek için dünyanın önemsiz, soysuz, değersiz gördüklerini seçti. Öyle ki, Tanrı'nın önünde hiç kimse övünemesin.”44

GSAM 35Reform Dönemindeki Alçakgönüllü Adamlar

GSAM 35.2Aynı ilkenin, on altıncı yüzyılın büyük Reformcularının yaşamlarında da örneklendiğini görürüz. Tarihçi şöyle der: “Reformcu Zwingli, bir Alp çobanının kulübesinden çıktı; Reformun teologu Melanchthon, bir zırhçı dükkanından; Luther ise yoksul bir madencinin kulübesinden.” Luther kendisi hakkında şöyle demiştir: “Ailem çok fakirdi. Babam fakir bir oduncu idi (daha sonra madenci oldu) ve annem, çocuklarını yetiştirebilmek için sık sık sırtında odun taşırdı. Bizim için en ağır işlere katlandılar.”

GSAM 35.3Elçi Yakup, halkın Rab’bin hizmetine çağrılması hakkında şöyle der: “Dinleyin, sevgili kardeşlerim: Tanrı, bu dünyada yoksul olanları imanda zenginleşmek ve kendisini sevenlere vaat ettiği egemenliğin mirasçıları olmak üzere seçmedi mi?”45

GSAM 35Erken Dönem Metodistler

GSAM 35.4Karşılıksız lütuf doktrininin özenle duyurulduğu Metodizm’in ilk günlerine uzanan reformcuların ilerleyen saflarına baktığımızda, buna Tanrı’nın gücünün eşlik ettiğini görürüz. Bu doktrin, Mesih’in şefkatli sevgisiyle halka sadakatle sunulduğunda ve canlı bir imanla kavrandığında, inananlar sadece geçmiş günahlarının bağışlanmasını değil, aynı zamanda kutsal bir yaşam sürmelerini sağlayacak kutsallaştırıcı bir gücü de buldular. Metodizm mütevazı bir başlangıç yaptı ve vaizlerin ve sıradan inananların imanı ve sade güveni sayesinde kutsandı.

GSAM 36.1Mesih’in Gelişi hareketiyle bağlantılı olayları ve deneyimleri incelerken, insanın bir aracı olduğu Rab’bin her işinde olduğu gibi, bu hareketin de kökeninin yoksullar ve tanınmamış kişiler arasında olduğunu görürüz; ancak kimse, bu büyük işin dayandığı kanıtları dikkatle incelemeden bu nedenle aleyhinde karar vermemelidir; aksi takdirde, Rab’bin “Küçük işleri yapma gününü kim küçümsüyor?” diye sorduğu kişilerin durumuna düşebilirler.46

GSAM 36Eck’in Luther’e Yanıtı

GSAM 36.2Bir doktrinsel noktanın doğru ya da yanlış olduğuna, onu kabul edenlerin az ya da çok olmasına göre karar verme eğiliminde olanlar için, Luther ile Eck arasındaki tartışmanın bir bölümünü alıntılıyoruz. Luther, Kutsal Yazılara dayanarak tutumunu belirlemiş ve insanların kendi görüşlerini Tanrı’nın sözünün üstünde tutma hakkını tartışmaya cüret etmişken, Eck şu alaycı sözlerle karşılık verdi: “Saygıdeğer Doktor’un, tek başına bu kadar çok şöhretli kilise babasına karşı çıkmaya kalkıştığı ve egemen papalardan, konseylerden, ilahiyatçılardan ve üniversitelerden daha fazla bilgiye sahipmiş gibi davrandığı alçakgönüllülük ve tevazuya şaşırıyorum! ... Şüphesiz, Tanrı’nın gerçeği, saygıdeğer Peder’in ortaya çıkmasına kadar bu kadar çok aziz ve şehitten gizlemiş olması şaşırtıcı olurdu.”

GSAM 36.3Bu karşılık, Zürih’te John Faber’in, “on iki yüzyıl süren eski geleneklerin terk edildiği ve Hristiyan aleminin on dört yüz yıldır yanıldığı sonucuna açıkça varıldığı bir noktaya işlerin gelmiş olmasına” şaşırdığını ifade etmesine Zwingli’nin verdiği yanıtla pekâlâ cevaplandırılabilir. Zwingli hemen şöyle cevap verdi: “Bir inancın on dört yüz yıldır sürmüş olması, o inancın yanlışlığını ortadan kaldırmaz; Tanrı’ya ibadette, kutsal Yazılarda dayanak veya gerekçe bulunamadıkça, geleneklerin eskiliği hiçbir anlam ifade etmez.”47

GSAM 37Rab’bin Sözü İnsani Bilgeliğe Karşı

GSAM 37.1“Gerçek nedir?” sorusunu Rab’bin Sözü ile çözmek yerine insanların görüşlerine güvenmenin tehlikesi, peygamber Hoşea tarafından şu sözlerle keskin bir şekilde tanımlanmıştır: “Ama siz kötülük ektiniz, Fesat biçtiniz, Yalanın meyvesini yediniz. Çünkü kendi yolunuza, Yiğitlerinizin çokluğuna güvendiniz.”48 İnsan kalbinin eğilimi her zaman insana güvenmek olmuştur; ancak Rab’bin “kalkıp yeryüzünü şiddetle sarsmaya” başlayacağı zamana yaklaşırken, peygamber Yeşaya şöyle öğüt verir: “Ölümlü insana güvenmekten vazgeçin. Onun ne değeri var ki?”49

GSAM 37.2Kutsal Yazılarda bu yöndeki tehlikemiz konusunda böyle uyarıldığımıza göre, hiç kimse, bu hareketin mütevazı başlangıcı nedeniyle ya da dünyanın gözünde büyük sayılanların bu davayı benimsememesi nedeniyle, sanki dikkate değmezmiş gibi, Mesih’in Gelişi hareketini aceleyle kınamaya kalkışmasın. Aksine, herkes bu hareketin iddialarını dikkatle tartmalıdır. Gerçek, paha biçilemez bir değere sahiptir; onunla karşılaştırıldığında, insanların salt görüşleri değersiz saman parçalarından ibarettir.

Notlar

  1. 2. Timoteos 1:9. ↩
  2. David H. Montgomery, The Leading Facts of American History, 1902 baskısı, s. 8, 9. ↩
  3. İbraniler 6:19. ↩
  4. 1 Selanikliler 2:19. ↩
  5. Elçilerin İşleri 24:14, 15. ↩
  6. Elçilerin İşleri 26:6-8. ↩
  7. Elçilerin İşleri 28:20. ↩
  8. Titus 2:11-13. ↩
  9. 1 Petrus 1:3-7. ↩
  10. Yeşaya 45:18. ↩
  11. Mezmurlar 115:16. ↩
  12. Vaiz 7:29. ↩
  13. Tesniye 32:8. ↩
  14. Elçilerin İşleri 17:26-28. ↩
  15. Yeşaya 60:21. ↩
  16. Yeşaya 33:24. ↩
  17. Mezmurlar 37:11. ↩
  18. 2 Petrus 1:16-19. ↩
  19. Matta 16:28. ↩
  20. Luka 9:27. ↩
  21. 1 Korintliler 15:51, 52. ↩
  22. Yuhanna 13:19. ↩
  23. Yeşaya 46:9, 10. ↩
  24. Yeşaya 48:3-7. ↩
  25. Vahiy 22:10. ↩
  26. Vahiy 1:3. ↩
  27. Tesniye 29:29. ↩
  28. Matta 24:15. ↩
  29. Yeşaya 29:11-14. ↩
  30. 2 Petrus 1:20, 21. ↩
  31. Yuhanna 16:13. ↩
  32. Mezmurlar 119:105. ↩
  33. Süleymanın Meselleri 4:18. ↩
  34. 1 Selanikliler 5:2; 2 Petrus 3:10. ↩
  35. 1 Selanikliler 5:4, 5. ↩
  36. Mezmurlar 106:21, 22. ↩
  37. Mezmurlar 103:2. ↩
  38. History of the Reformation, 2. kitap, 1. bölüm, 1. paragraf ↩
  39. Tesniye 7:7. ↩
  40. İbraniler 11:25. ↩
  41. Hakimler 6:4, 5, 15. ↩
  42. Amos 7:2. ↩
  43. Matta 8:20. ↩
  44. 1 Korintliler 1:25-29. ↩
  45. Yakup 2:5. ↩
  46. Zekeriya 4:10. ↩
  47. Wylie’nin History of Protestantism’i, 12. bölüm, 16. ve 17. paragraflar; Cassel Baskısı, s. 458 ↩
  48. Hoşea 10:13. ↩
  49. Yeşaya 2:22. ↩

Not

Geri