15. Bölüm — Artan Işık ve Daha Büyük Mucizeler

GSAM 235.1“SİZLERSE aydınlandıktan sonra acılarla dolu büyük bir mücadeleye dayandığınız o ilk günleri anımsayın. Bazen sitemlere, sıkıntılara uğrayıp seyirlik oldunuz, bazen de aynı durumda olanlarla dayanışma içine girdiniz.”¹

GSAM 235.21844’teki hayal kırıklığından, tapınak ve üçüncü meleğin mesajına ilişkin net ışığın ortaya çıkmasına kadar geçen süre, tuhaf bir imtihan dönemiydi. Geçmişteki harekette haklı olduklarında ısrar eden Adventistler, mesajın tamamen başarısız olduğunu düşünenler için gerçekten de “alay konusu” oldular; ve bu nedenle büyük hakaretlere maruz kaldılar. İmanla Rab’be sımsıkı sarıldıkları ve Kutsal Ruh’un varlığını paylaştıkları sürece buna neşeyle katlanabildiler.

GSAM 235İki Özel Saldırı Noktası

GSAM 235.3Şeytan’ın Adventistlere yönelik iki özel ayartma noktası vardı. Birincisi, peygamberlik süresinin sona erdiğine sıkı sıkıya inananları, Mesih’in ikinci gelişinin ruhsal bir geliş olduğuna ve O’nun bu gelişini bir şekilde iki bin üç yüz günün sonunda gerçekleştirdiğine inandırmaktı. İkincisi ise, geçmiş deneyimleri konusunda tereddüt edenleri her şeyden vazgeçmeye ikna etmekti. Böylece, tapınak ve üçüncü meleğin mesajıyla ilgili gerçek Kutsal Yazılardan yavaş yavaş ortaya çıkarılırken, Tanrı’nın Ruhu’nun peygamberlik armağanı aracılığıyla verdiği mesajlar, geçmişteki hareketi doğruladı; bunu, Tanrı’nın yolun başına, şehre kadar tüm yolu aydınlatmak üzere yerleştirdiği “parlak bir ışık” olarak nitelendirdi ve Mesih’in ikinci gelişinin gerçek ve kişisel olacağına, dolayısıyla “günlerin” sonunda gerçekleşecek olay olamayacağına dair Kutsal Yazılardaki kanıtlara işaret etti.

GSAM 236Harika Tezahürler

GSAM 236.1Rab bu son günlerde halkına görümler aracılığıyla konuşsaydı, bu tezahürün kendisinde ilahi olanın açık işaretlerinin bulunmasını beklemez miydik? Bu işaretler, Bayan E. G. White’ın görümlerinde açıkça görülmektedir. 13. Bölüm’de gösterildiği gibi, görüm olgusu başlı başına mucizevidir; ancak bu eseri daha ayrıntılı inceledikçe fark edeceğiniz üzere, onun önceki görümleriyle bağlantılı pek çok harika özellik vardır; ve Tanrı’nın, insanların dikkatini çekmek ve onları Musa gibi “Gidip bir bakayım” demeye yönlendirmek için tasarladığı bu nitelikteki bir armağanda, durumun başka türlü olmasını bekleyebilir miydik? Görünüşe göre ölümün eşiğinde olan yoksul, hastalıklı ve güçsüz bir kızın, Rab’bin kendisine bir görüm verdiğine dair basit bir açıklaması, bunu başarmak için yeterli olmazdı. Görümlerle bağlantılı olan olağanüstü tezahürler, onlara ilgi uyandırdı ve kızın bir yerden bir yere giderek Rab’bin başkalarına duyurmasını emrettiği şeyleri anlatması için bir çağrı yapıldı.

GSAM 236Üçüncü Görümdeki Olağanüstü Olaylar

GSAM 236.2Burada, 13. Bölüm’de bahsedilen, babasının evinde gördüğü üçüncü görümüyle ilgili bazı gerçekleri, Bayan White’ın babası ve annesi, kız kardeşi Bayan Sarah Belden ve diğerleri tarafından bana anlatıldığı şekliyle aktaracağım.

GSAM 236.3Görümün gerçekleştiği odada, komodinin üzerinde çok büyük bir aile Kutsal Kitabı duruyordu. Bu, 1822 yılında Boston’da Joseph Teale tarafından basılan bir baskıydı. Kitap on sekiz inç uzunluğunda, on bir inç genişliğinde, dört inç kalınlığında ve ağırlığı on sekiz poundun biraz üzerindedir. Görüm sırasında ayağa kalktı ve bu ağır Kutsal Kitap’ı sol koluna aldı; kitap açık durumdaydı ve onu vücuduna dik açıyla uzattı; ardından yarım saatten fazla bir süre boyunca sağ eliyle sayfaları çevirerek Kutsal Yazıların farklı ayetlerini işaret etti; gözleri yukarıya, kitaptan zıt bir yöne bakarken bu ayetleri tekrarladı. Kız kardeşi Sarah (daha sonra Stephen Belden’in eşi olacak olan) ya da bazen orada bulunan başka bir kişi, parmağının işaret ettiği her ayeti inceledi ve her seferinde parmağının üzerinde durduğu ayeti tekrarladığını açıkça gördü. Harmon Anne, kızı Ellen’ın normal durumunda “güçsüzlüğünden dolayı o ağır Kutsal Kitap’ı komodinden kaldıramadığını; ancak görüm sırasında onu, sanki sadece bir cep İncil’iymiş gibi, görünüşe göre kolayca tuttuğunu” söyledi.

GSAM 237.1İşte bu gerçekten de bir mucizeydi!—Sadece yetmiş pound ağırlığındaki narin bir kız, güçlü bir erkeğin bile iki dakika tutamayacağı bir pozisyonda ağır Kutsal Kitap’ı yarım saatten fazla tutuyordu; ayrıca, gözleri yukarıya ve kitaptan zıt yöne bakarken, Kutsal Kitap’ın farklı yerlerindeki ayetleri açıyor ve açtığı ayetlerin her seferinde tekrarladığı ayetler olduğu ortaya çıkıyordu; ve son olarak, akciğerleri hareket etmeyen ve nefes almayan bir kişiden yayılan bir ses, belirtilen Kutsal Kitap ayetlerini doğru bir şekilde tekrarlıyordu — bu, kesinlikle insan eliyle yaratıldığı ya da bir hastalığın etkisi olduğu suçlamasının ötesindedir. Bunu görenler, bunu yanan çalıdan konuşan O’nun Ruhu’nun en açık tezahürü olarak değerlendirdiler. Bayan Harmon’un üçüncü görümündeki bu tür tezahürler, bilindiği yerlerde, görümlerde sınırlı olmanın ötesinde bir gücün bulunduğuna dair ikna edici kanıtlar sundu.

GSAM 237Topsham Görümü

GSAM 237.2Bu olaydan çok kısa bir süre sonra, Maine eyaletinin Portland kentinin yaklaşık otuz mil kuzeydoğusundaki Topsham’daki Adventist topluluğu, Rab’bin Bayan Ellen G. Harmon ile olan ilişkisini duyunca onu oraya davet etti. Davet kabul edildi ve böylece Bayan Harmon’un Topsham’a ilk ziyareti gerçekleşti. O dönemde Adventist toplantıları Bay Curtiss’in evinde yapılıyordu. Kaliforniya, Oakland’dan Bayan Frances Lunt (eski adıyla Bayan Frances Howland), bana 19 Ocak 1890 tarihli şu açıklamayı verdi:—

GSAM 238.1“Ben, babamın ailesiyle birlikte, 1845 yılında Topsham’da Kardeş Harmon’un toplantılarına katıldım ve bu toplantılar sırasında o bir görüm gördü. Onu görümde gördüğümüz ilk seferdi. O eski tarz Kutsal Kitaplardan biri [on sekiz pound ağırlığındaki Teale Family Bible] Kardeş Curtiss’e aitti. Kardeş Harmon, görüm halindeyken bu büyük Kutsal Kitap’ı komodinden aldı ve gözleri yukarıya, kitaptan uzak bir noktaya bakarken sayfaları çevirip Kutsal Yazılardaki ayetleri işaret etti. Tekrarladığı ayetler ya öğüt, ya cesaretlendirme ya da azarlama niteliğindeydi. O zamanki tezahürün bir başka tuhaflığı da kitabın tutuş şekliydi. Kitap, açık elinde kırk beş derecelik bir açıyla tutuluyordu ve başka hiç kimse, elinden hemen kayıp düşmeden herhangi bir kitabı benzer bir açıyla tutamıyordu; ancak Kardeş Harmon, bu Kutsal Kitap’ı sanki eline yapışmış gibi sıkıca tutarak birkaç dakika boyunca o açıda tuttu ve bu sırada odadaki kişilere tek tek yöneldi.”

GSAM 238Bayan Truesdail’in İfadesi

GSAM 238.2Aynı görümle ilgili bir başka ifade ise, 27 Ocak 1891 tarihli, Missouri eyaletinin Trenton kentinden Bayan M. C. Truesdail’e aittir. O şöyle der:—

GSAM 238.3“1845 yılında on beş yaşındaydım ve Kardeş Harmon’un Topsham’a ilk ziyaretinde oradaydım; o sırada Kardeş Curtiss’in evinde bir görüm yaşadı. Orada büyük aile Kutsal Kitabını eline aldı ve öyle bir pozisyonda havaya kaldırdı ki, diğer hiç kimse bir kitabı ellerinde tutarken hemen kayıp düşmeden o pozisyonda tutamazdı.

GSAM 238.4“Kardeş Harmon iki saatten fazla bir süre boyunca görümdeydi. Bu, Tanrı’nın gücünün şahit olduğum en muhteşem tezahürüydü; oysa onu bir düzineden fazla kez görümde görmüştüm. Bunlar her zaman derin bir ciddiyet ve vicdan muhasebesi gerektiren anlardı, ancak bu hepsini aştı. Ah! Cennetin Yüce Varlığı, bu zayıf aracı aracılığıyla bize öğüt verirken ne kadar titredik; o, içinde bulunduğumuz zor durumda bize ne kadar teselli edici ve uygun ayetler okudu; örneğin İbraniler 2:2, 3; Yakup 5:7, 8; İbraniler 10:35, 39; 1 Petrus 1:7; Luka 12:32-37 gibi, pek çok diğer ayet de dahil olmak üzere, o büyük aile Kutsal Kitabını o kadar yüksekte tutuyordu ki, onun işaret ettiği yeri okuyabilmek için bir sandalyenin üzerine çıkmak zorunda kaldım. Kardeş Harmon’un benden iki inçten fazla uzun olduğunu sanmıyorum.”

GSAM 239.1Bu tür tezahürler, samimi insanları, bu alçakgönüllü aracın insanüstü bir güç tarafından kontrol edildiğine ikna etti ve New England’ın çeşitli yerlerinden, gelip tanıklığını sunması için çağrılar geldi.

GSAM 239Fiziksel Emek Bir Günah

GSAM 239.2Bundan kısa bir süre sonra Bayan Harmon, bir görümde Paris, Maine’e gitmesi yönünde talimat aldı; orada, bedenen çalışmanın günah olduğuna inanan kişiler vardı. Maine’in Woodstock kasabasından Stephens adlı pastör, bu sapkınlığın lideriydi ve diğerleri üzerinde güçlü bir etki yaratıyordu. Daha önce Metodist bir vaizdi ve alçakgönüllü, sadık bir Hristiyan olarak görülüyordu. Gerçeğe olan gayreti ve görünüşte kutsal yaşamı sayesinde pek çok kişinin güvenini kazanmıştı; bu da bazılarının onun Tanrı tarafından özel olarak yönlendirildiğine inanmasına neden olmuştu. Rab, Bayan Harmon’a onun hakkında bir azarlama verdi. Bayan Harmon, onun çalışmaktan kaçınarak, hatalarını başkalarına dayatarak ve bunları kabul etmeyen herkesi kınayarak Tanrı’nın sözüne aykırı davrandığını belirtti. O, hatasını anlaması için Rab’bin kendisine sunduğu tüm kanıtları reddetti ve hatalarını kabul etmeyi reddetti. İçinden gelen sesleri takip etti ve yorucu yolculuklara çıktı; uzun mesafeleri yürüyerek, sadece hakaretlerle karşılaşacağı yerlere gitti ve tüm bunlarda Mesih uğruna acı çektiğini düşündü. Aklı ve muhakemesi bir kenara atılmıştı.

GSAM 239.3Bayan Harmon’un ifadesi ve olayın sonucu ile ilgili olarak, o dönemde Maine eyaletinin Paris kasabasında ikamet eden Bayan M. C. Truesdail’den aldığım bir mektuptan alıntı yapacağım. Yukarıdakilerle uyumlu bazı ayrıntıları verdikten sonra şöyle diyor:—

GSAM 240.1“Liderleri Jesse Stephens hariç herkes itiraf etti. Kardeş Harmon, hatalarını itiraf ederek alçakgönüllü davranmazsa hayatının yakında sona ereceği konusunda onu uyardı. Herkes bunu, onun bir şekilde intihar edeceğine dair bir kehanet olarak anladı.”

GSAM 240.2İşte onunla ilgili olayın devamı:—

GSAM 240.3“Küçük cemaati onu terk ettikten sonra melankoliye kapıldı ve kısa süre sonra aklını yitirdi; günahkarlar tarafından pişirilen hiçbir şeyi yemeyi reddetti. Ona akşam yemeğini götürdüğümde, Massachusetts’ten döndüğümü henüz duymamıştı. Penceredeki küçük bir açıklıktan iskelet gibi elini uzatarak, ‘Seni bunu getirmek için Tanrı mı gönderdi, Kardeş Marian?’ diye sordu. Tereddütlü cevabımı fark edince, yemeği tatmayı reddetti. Kardeşinin (bir inançsız) evindeki küçük bir odaya hapsedilmiş olan acınası durumu, bana gökten ona çok nazikçe gönderilmiş, ancak onun inatla reddettiği uyarıyı hatırlattı. Bu hüzünlü ziyaretten iki gün sonra ailesinin yanına götürüldü; orada kısa süre sonra yatak örtülerinden bir ip yapıp intihar ederek hayatına son verdi.”²

GSAM 240Gerçekleşen Bir Kehanet

GSAM 240.41845 yazında, Otis Nichols’un daveti üzerine Bayan Harmon, kız kardeşi Sarah’nın eşliğinde Massachusetts’i ziyaret etti. Bay Nichols’un ailesinin evinde misafir oldular. Bay Nichols ve eşi, at arabalarıyla onları çeşitli yerlere götürerek toplantılar düzenlerdi; bu toplantılarda Bayan Harmon tanıklıklarını anlatırdı. Böylece Boston, Roxbury ve Carver’ı ziyaret etme imkânı buldu. Massachusetts’in Boston kentine ikinci ziyaretleri sırasında çok ilginç bir olay yaşandı.

GSAM 240.5Boston ve çevresinde, çalışmanın günah olduğunu savunan fanatik bir grup vardı; ana mesajları şuydu: “Mallarınızı satın, sadaka olarak verin.” Jübile döneminde olduklarını, toprağın dinlenmesi gerektiğini ve yoksulların çalışmadan geçindirilmesi gerektiğini söylüyorlardı. Sargent, Robbins ve bazı diğerleri bu grubun liderleriydi. Kendi yanılgıları ortaya çıktığı için bu görümleri İblis’in işi olarak kınadılar. Kendileriyle aynı inancı paylaşmayan herkese karşı sert davranıyorlardı.

GSAM 241.1Bayan Harmon ve kız kardeşi Bay Nichols’un evinde misafirlik yaparken, Sargent ve Robbins Boston’dan gelerek ondan bir iyilik istemişler ve ziyarete geldiklerini, bu geceyi onunla geçirmek istediklerini söylemişlerdi. Bay Nichols, geldiklerine sevindiğini, çünkü Sarah ve Ellen Harmon hanımların evde olduğunu ve onların bu kişilerle tanışmasını istediğini söyledi. İkisi hemen fikirlerini değiştirdiler ve eve girmeleri için ikna edilemediler. Bay Nichols, Ellen’ın Boston’da mesajını anlatıp anlatamayacağını ve dinledikten sonra karar verip vermeyeceklerini sordu. “Evet,” dediler, “önümüzdeki Sebt günü [henüz Sebt’i benimsemedikleri için Pazar günü demek istediler] Boston’a gelin; onu dinleme ayrıcalığına sahip olmak isteriz.”

GSAM 241.2Bay Nichols bunu bana 1858 yılında Dorchester’daki evinde anlattı. Bayan Harmon’u önerilen toplantıya götürmek için pazar sabahı arabasıyla Boston’a gitmek üzere tüm hazırlıklarını yaptığını söyledi. O akşam, aile duası sırasında, Bayan Harmon görüme daldı. Görümden çıktıktan sonra şöyle dedi: “Kardeş Nichols, yarın Boston’a gitmeyeceğim; Rab bana Randolph’a gitmem gerektiğini gösterdi. Orada benim yapmamı istediği bir iş var.” Bay Nichols sözüne büyük önem verirdi. Onu ertesi gün Boston’a götüreceğine söz vermişti ve endişeyle, “Sargent ve Robbins’e verdiğim sözü ne yapacağım?” diye sordu. “Bunu dert etme,” dedi Bayan Harmon, “Rab bana başka yöne gitmemi emretti.” “Peki,” dedi Bay Nichols, “bunu anlamıyorum.” “Rab bana, oraya vardığımızda bunu anlayacağımızı gösterdi,” dedi Bayan Harmon. “Peki,” dedi Bay Nichols, “biz seni oraya götürmedikçe oraya gitmenin bir yolu yok, ama Boston’daki kardeşlere durumu nasıl açıklayacağımı bilmiyorum.”

GSAM 241.2Bay Nichols bana ayrıca şunu da söyledi: “Kardeş Harmon görümde onların ikiyüzlülüğünü, pazar günü Boston’da toplantı olmayacağını, Sargent, Robbins ve diğer muhaliflerin pazar günü Randolph’ta (Boston’dan on üç mil uzakta) büyük bir toplulukla buluşacaklarını; ve bizim de pazar günü Randolph’ta, muhaliflerin toplantısında onlarla buluşmamız gerektiğini; orada ona, dürüst ve önyargısız olanları, görümlerinin Rab’den mi yoksa Şeytan’dan mı olduğuna ikna edecek bir mesaj verileceğini gördü.” Boston’a gidip oradan da Randolph’a geçerek yirmi iki mil yol kat etmek yerine, doğrudan Randolph’a gittiler ve toplantı saatine yakın bir zamanda oraya vardılar. Orada, Boston’da onlarla buluşmayı kabul etmiş olan kişileri buldular. Bay Nichols o zaman şöyle dedi: “Şimdi anlıyorum.”

GSAM 242.1Sargent ve Robbins’in Bayan Harmon’un tanıklığını geçiştirme çabası ve onun onlarla buluşması için yönlendirilme şekli, orada bulunan bazı kişilerin zihinleri üzerinde büyük bir etki yarattı. Toplantının kendisiyle ilgili olarak, Bay Nichols’un aktardığı anlatımı alıntılamak istiyorum:—

GSAM 242Olağanüstü Gösteriler

GSAM 242.2“Kardeş Ellen, olağanüstü tezahürler eşliğinde görüme girdi ve gün batımı civarına kadar, orada bulunan herkesin açıkça anlayabileceği net bir sesle görümde konuşmaya devam etti. Sargent, Robbins ve French, Kardeş Ellen’ın görümde konuşmasını duyunca hem çok öfkelendiler hem de heyecanlandılar; bunun İblis’ten geldiğini iddia ettiler; görümün etkisini ortadan kaldırmak için tüm nüfuzlarını ve fiziksel güçlerini tükettiler. Ellen’ın sesi duyulmasın diye hep birlikte çok yüksek sesle şarkı söylediler, ardından sırayla yüksek sesle konuştular ve Kutsal Kitap’tan okudular; ta ki güçleri tükenene ve elleri titreyip Kutsal Kitap’tan okuyamayacak hale gelene kadar. Ancak tüm bu kargaşa ve gürültünün ortasında, Ellen’ın görüm halinde konuşurken çıkan net ve tiz sesi, orada bulunan herkes tarafından açıkça duyuldu. Bu adamların muhalefeti, kendi arkadaşlarından bazıları onları azarlayıp durmalarını istese de, konuşup şarkı söyleyebildikleri sürece devam etti. Ancak Robbins şöyle dedi: ‘Siz bir puta boyun eğiyorsunuz; altın buzağıya tapınıyorsunuz.’

GSAM 243.1“Evin sahibi Bay Thayer, Robbins’in iddia ettiği gibi Ellen’ın görümünün İblis’ten kaynaklandığına tam olarak ikna olmamıştı. Bunu bir şekilde sınamak istiyordu. Şeytani güçten kaynaklanan görümlerin, Kutsal Kitap’ı açıp görüm halindeki kişinin üzerine koyarak durdurulabileceğini duymuştu ve Sargent’a bunu bu şekilde denemek isteyip istemediğini sordu; ancak Sargent bunu yapmayı reddetti. Bunun üzerine Bay Thayer, masanın üzerinde duran ve nadiren kullanılan ağır, büyük, kuarto boyutunda bir aile Kutsal Kitabı’nı aldı, açtı ve o sırada odanın köşesindeki duvara yaslanmış halde görümün etkisindeyken Ellen’ın göğsüne açık olarak yerleştirdi. Kutsal Kitap üzerine konulur konulmaz, Ellen ayağa kalktı ve bir elinde açık Kutsal Kitap’ı olabildiğince yükseğe kaldırmış halde odanın ortasına doğru yürüdü; gözleri sabit bir şekilde yukarıya bakarken, ciddiyetle ‘Tanrı’dan gelen ilhamlı tanıklık’ ya da aynı anlama gelen sözler söyledi. Ardından, Kutsal Kitap’ı bir eliyle uzatmış halde tutarken ve gözleri Kutsal Kitap’a değil yukarıya bakarken, diğer eliyle uzun bir süre sayfaları çevirmeye devam etti, parmağını belirli ayetlerin üzerine koydu ve bu ayetlerin sözlerini ciddiyetle doğru bir şekilde okudu. Orada bulunan birçok kişi, gözleri aynı anda yukarıya bakarken, parmağının işaret ettiği ayetlere bakarak sözleri doğru okuduğunu kontrol etti. Bahsedilen pasajların bazıları, kötülerin ve küfür edenlerin yargılanmasına ilişkindi; diğerleri ise şu anki durumumuzla ilgili uyarılar ve talimatlardı.

GSAM 243Altı Saatten Fazla Süren En Uzun Görümü

GSAM 243.2“Bu durumda tüm öğleden sonra, gün batımına yakın bir zamana kadar devam etti; o zaman görümden çıktı. Ellen, elinde ağır, açık Kutsal Kitap ile görümde ayağa kalktığında ve odada dolaşarak Kutsal Yazıların pasajlarını okuduğunda, Sargent, Robbins ve French sessizliğe büründüler. Geri kalan süre boyunca onlar da diğer birçok kişi gibi tedirgin oldular; ancak gözlerini kapattılar ve duygularını hiç belli etmeden bu durumu cesurca atlattılar.”³

GSAM 244Bayan Harmon’un Evliliği

GSAM 244.130 Ağustos 1846’da, Bayan E. G. Harmon ve Pastör James White, evlilik bağıyla birleştiler ve birlikte mesajın yayılması için çaba harcadılar. 1847 yılı boyunca çalışmaları çoğunlukla Maine ve Massachusetts ile sınırlı kaldı.

GSAM 244.2Nisan ayının ilk Sebt günü, o dönemde toplantıların genellikle yapıldığı Topsham’daki Stockbridge Howland’ın evinde Bayan White’a son derece ilginç bir görüm verildi. Bu görüm, Early Writings’de bahsedilen görümdür; burada Bayan White, tapınak ve içindeki eşyaları, sıkıntı zamanını, şehirlerden kaçan azizleri, onları çevreleyen kötüleri, Tanrı’nın sesiyle kurtuluşlarını, jübileyi, bulutlu arabayla gelen Rab’bin gelişini vb. görmüştür. Bu görüm sırasında Bayan White’ın bazı hareketlerine dikkat çekmek yerinde olabilir.

GSAM 244Bir Görümde Kullanılan Birçok Kutsal Kitap

GSAM 244.3Bayan Frances Lunt (S. Howland’ın kızı), 19 Ocak 1890 tarihinde bana şöyle dedi:

GSAM 244.3“Toplantıların yapıldığı odanın bir yanında, üzerinde çeşitli türden birçok kitap bulunan bir masa vardı; bunların arasında birkaç tane normal boyutta Kutsal Kitap da vardı. Görüm sırasında Bayan White ayağa kalktı, masaya gitti, diğer kitaplara dokunmadan bir Kutsal Kitap aldı ve sol eliyle başının üzerinde açık tutarken, sağ elinin işaret parmağıyla, o ayetin kendisi için verildiği kişinin önünde durarak tekrarladığı Kutsal Yazı metnini işaret etti; ardından açık kitabı, Kutsal Yazıyı tekrarladığı kişinin göğsüne koydu. Masaya geri döndü, başka bir Kutsal Kitap aldı ve aynı şekilde Kutsal Yazılardan başka bir ayeti tekrarladı ve açık Kutsal Kitap’ı hitap ettiği kişinin göğsüne koydu. Bu eylem yaklaşık yarım düzine kişiye tekrarlandı; ardından zarif bir şekilde bir sandalyeye oturdu; bu sırada gözleri sürekli yukarıya ve kitaptan uzağa bakıyordu.”

GSAM 245.1Bayan Truesdail bu konuda şöyle der:

GSAM 245.1“Kardeş White’ın masaya gidip masanın üzerindeki kitaplardan birbiri ardına Kutsal Kitapları alıp, Kutsal Kitap’tan bir ayet okuduğu kişinin göğsüne Kutsal Kitap’ı koyduğu sırada [Nisan 1847] ben de oradaydım. Bunu yaparken gözleri gökyüzüne doğru kaldırılmıştı. O sırada bana konuşurken Kutsal Kitap’ı başının üstünde tuttu; sonra da onu göğsüme koydu. Bana verilen ayet 2. Korintliler 6:17’ydi.”⁴

GSAM 245.2Bayan Frances Lunt’un bir mektubunda, bu olayda hazır bulunan ve Bayan White her birine ait ayet hakkında onlarla konuşurken göğüslerine Kutsal Kitapların konduğu üç kişinin adını vermektedir; bu isimler arasında Bayan Truesdail’in adı da yer almaktadır.

GSAM 245İlk Çalışma, Mesih’in Yakın Gelişine İnananlar Arasında Gerçekleşti

GSAM 245.3Bayan Harmon’un, peygamberlik armağanının rehberliğinde, Ocak 1845’ten 1846 ilkbaharına kadar, neredeyse on sekiz ay süren çalışması, daha önce birlikte bulunduğu, Mesih’in yakında geleceğine inanan “inananlar” arasındaydı. İki bin üç yüz günün sona ermesinden sonra (22 Ekim 1844), hayal kırıklığının nedeni ve o sırada meydana gelen olayın niteliği anlaşılana kadar, inananların yanlış görüşlere sürüklenme ya da geçmiş deneyimlerinden tamamen vazgeçme tehlikesi vardı. Onun bu kişilere verdiği mesaj şöyleydi: “Geçmişteki hareket Tanrı’dandı. İmanınıza sıkı sıkıya sarılın. Rab’bin halkı için hâlâ bir işi vardır. Kutsal Kitabı inceleyin. Sözü araştırın, ışığı bulacaksınız.”

GSAM 245.4Bu talimat, Rab’bin planıyla uyumludur. O’nun amacı her zaman, halkına yönelik özel mesajlarının zamanı geldiğinde O’nun sözünden ortaya çıkarılması olmuştur; peygamberlik armağanı ise inananları teyit etmek ve güçlendirmek için “ikincil” olarak devreye girer.

GSAM 246.1Bu gerçeğin çarpıcı bir örneği, Elçilerin İşleri’nde kaydedilen Kornelius’un durumunda görülür. Tanrı’nın bir meleği ona göründü ve kendi evinde bir görüm verdi. O melek, müjdenin gerçeklerini çok iyi biliyordu ve bunları Kornelius’a öğretebilirdi; ancak Kornelius’a bir görüm vererek, kurtuluşun mirasçısı olan birine hizmet etmek üzere gönderilmişti. Ona, ibadetlerinin ve adanmışlığının Rab tarafından kabul edildiğini temin etti. Ona Müjde’yi vaaz etmedi, sadece Yoppa’da derici Simon’un evinde konaklayan Petrus’u çağırmasını söyledi. Petrus geldi ve Kutsal Yazılar’dan yola çıkarak Kornelius’a Mesih’in Müjdesi’ni duyurdu.

GSAM 246Peygamberlik Armağanının Yeri

GSAM 246.2Bu noktada, Rab’bin sözünde belirlediği gibi, armağanların gelişim sırasına dikkat etmek yerinde olabilir. Pavlus, Korintlilere yazdığı mektupta buna atıfta bulunur ve şöyle der: “Tanrı kilisede ilkin elçileri, ikinci olarak peygamberleri atadı.”⁵

GSAM 246.3Elçinin, müjde işindeki bu armağanların ilişkisine dair ifadesine baktığımızda, bu sıranın neden gözetildiğini hemen anlıyoruz. Pavlus bu armağanları karşılaştırırken şöyle der: “Görülüyor ki, bilinmeyen diller imanlılar için değil, imansızlar için bir belirtidir. Peygamberlikse imansızlar için değil, imanlılar için bir belirtidir.”⁶ Rab’bin düzeni, dünyaya yönelik özel mesajlarının O’nun sözünden aktarılmasıdır; buna uygun olarak, insanları Kutsal Yazıları araştırmaya ve Rab’bin mesajlarını yüreklerinde taşıyarak elçiler olarak yola çıkmaya teşvik eder; bu mesajları, çağların sınavından geçmiş olan Kutsal Kitap’tan duyururlar. İnananlar yetiştirildikçe, peygamberlik armağanı “ikincil olarak” devreye girer ve “kutsallar hizmet görevini yapmak ve Mesih'in bedenini geliştirmek üzere donatılsın” diye üzerine düşen görevi yerine getirir.⁷