13. Bölüm — İlahi Rehberliğin İşaretleri

GSAM 198.1“HİÇBİR tanrı Tanrınız RAB'bin Mısır'da gözlerinizin önünde sizin için yaptığı gibi denemelerle, belirtilerle, şaşılası işlerle, savaşla, güçlü ve kudretli elle, büyük ve ürkütücü olaylarla gidip başka bir ulustan kendine bir ulus almaya kalkıştı mı? Bu olaylar RAB'bin Tanrı olduğunu ve O'ndan başkası olmadığını bilesiniz diye size gösterildi.”¹

GSAM 198.2Rab, putperest bir ulusun içinden bir halkı seçerken işte böyle hareket etti; onları, onlara kanununu söyleyebileceği ve taş levhalara kazınmış olarak onlara verebileceği bir yere çıkarmak için. Bu mucizeler, onların merakını gidermek için gerçekleştirilmedi; ancak “Mısır'da yaptığı büyük işleri, Ham ülkesinde yarattığı harikaları, Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri”² yapan ve Sina Dağı’nın yanan zirvesinin ateş ve dumanının içinden onlara seslenenin, her şeyin Yaratıcısı olan diri ve gerçek Tanrı’dan başkası olmadığını kesin olarak bilsinler diye yapıldı.

GSAM 198Yanan Çalıdan Musa’nın Çağrısı

GSAM 198.3Musa, İsrailoğullarını Mısır’dan ayrılmaya, onlara sadece şöyle diyerek ikna edemezdi: “Çölde sürülerime bakarken, esaretiniz içindeyken size sempati duydum ve şimdi sizi Mısır’dan çıkarmak için geldim; tıpkı Midyan ülkesine kaçmadan hemen önce bir Mısırlıyı öldürdüğümde yapmaya çalıştığım gibi.”

GSAM 199.1Yanıp da tükenmeyen yanan çalı ve alevlerin ortasından gelen sesli bir ses, Musa’yı bile “git ve halkı Mısır’dan çıkar” görevi için seçilen kişinin kendisi olduğuna ikna etmek için gerekliydi. İşte bu muhteşem şekilde görevini, yüce ve kutsal çağrısını aldı; bu vahiy, kardeşlerinin dikkatini anında çekecek, zihinlerini bundan sonra olacaklara hazırlayacak ve böylece onları, Tanrı’nın emri altında Musa’yı liderleri olarak kabul etmeye yöneltecekti.

GSAM 199.2Kurtarıcı’nın dirilişinden bu yana, kederli ve hayal kırıklığına uğramış takipçilerinin O’nun varlığı ve cesaret verici sözleriyle teselli edilmeye en çok ihtiyaç duydukları bir zaman olduysa, o zaman, 1844’teki “gece yarısı çağrısı”ndan sonra, kederli ve zulüm gören bazı inananların sarsılmaz imanla ayakta kaldıkları zamandı; ve eğer merhametli Tanrı kederli ruhlarla doğrudan iletişim kurduysa, bunun kesinlikle böyle bir zamanda ve böyle bir halkla gerçekleşeceği düşünülebilir.

GSAM 199Vaat Edilen Rab’bin Varlığı

GSAM 199.3Çalışma biçimleri veya araçları bakımından sınırlı olmayan ve “yüksek yerlere yükseldiğinde”³ Kilisesi’ne Ruh’un armağanlarını bahşeden Rab, “dünyanın sonuna dek” müjdeyi duyururken takipçilerinin yanında olacağını vaat etti.

GSAM 199.4Rab, başından beri kendisini tam anlamıyla arayanlara gücünü ve armağanlarını göstermeye hazır olmuştur. Müjde görevini verirken şöyle dememiş miydi: “İman edenlerle birlikte görülecek belirtiler şunlardır: Benim adımla cinleri kovacaklar, yeni dillerle konuşacaklar, yılanları elleriyle tutacaklar. Öldürücü bir zehir içseler bile, zarar görmeyecekler. Ellerini hastaların üzerine koyacaklar ve hastalar iyileşecek”?⁴

GSAM 199Reform Döneminde Ruh’un Armağanları

GSAM 199.5On altıncı yüzyıldaki Reform döneminde ve sonrasında, Rab’bin gücünün bazı muhteşem tezahürleri ve peygamberlik armağanının bazı tezahürleri görüldü. D’Aubigné, Jan Hus’un peygamberlik sözlerinden bahseder. Charles Buck, Religious Anecdotes adlı eserinde, 1546 yılında George Wishart’ın peygamberlik sözlerini anlatır. John Wesley, eserlerinde Jonathan Pyrah’ın peygamberlik sözlerinden ve bunların gerçekleşmesinden bahseder. Pastör J. B. Finley, otobiyografisinde, 1842 yazında kendi üzerinde gerçekleşen olağanüstü bir görüm ve şifadan söz eder. The Christian Advocate (Metodist) dergisi, o kilisenin vaizi Doktor Bond’a vaizlik görevi sırasında verilen olağanüstü bir görüm ve bunun sonuçlarına dair ilginç bir anlatı yayınladı. Bunlar, Rab’bi alçakgönüllülükle arayanlara, O’nun değişmediğinin ve hâlâ peygamberlik armağanı aracılığıyla halkına sesleneceğinin işaretleriydi.

GSAM 200Peygamberlik Ruhu’na Sahip Olacak Kalan Kilise

GSAM 200.1Kutsal Yazılarda, Rab’bin, O’nun gelişini bekleyen insanlar arasında Ruh’unun armağanlarını, özellikle de peygamberlik armağanını özel bir şekilde ortaya çıkaracağına dair açık ve kesin ifadeler bulunmaktadır. Dikkatinizi çekmek istediğimiz ilk ayet, Korintlilere yazılan mektupta yer almaktadır ve şöyledir: “Tanrı'nın Mesih İsa'da size bağışladığı lütuftan ötürü sizin için her zaman Tanrım'a şükrediyorum. Mesih'le ilgili tanıklığımız sizde pekiştiği gibi Mesih'te her bakımdan -her tür söz ve bilgi bakımından- zenginleştiniz. Şöyle ki, Rabbimiz İsa Mesih'in görünmesini beklerken hiçbir ruhsal armağandan yoksun değilsiniz. Rabbimiz İsa Mesih kendi gününde kusursuz olmanız için sizi sonuna dek pekiştirecektir.”⁵

GSAM 200.2Vahiy kitabında “kalanlar”dan, yani son müjde kilisesinden bahsedilir: “ejderha kadına [kiliseye] öfkelendi. Kadının soyundan geriye kalanlarla, Tanrı'nın buyruklarını yerine getirip İsa Mesih'in tanıklığına sahip olanlarla (KJV’nin birebir çevirisi) savaşmaya gitti.”⁶ Son kilisenin sahip olması gereken ve teyit edilmesiyle Ruh’un tüm armağanlarının ortaya çıkmasına yol hazırlayan “İsa’nın tanıklığı” nedir, diye soruyoruz. Bu sorunun cevabını, Patmos adasında meleğin Yuhanna’ya verdiği tanıklıkta buluyoruz: “Ona tapınmak üzere ayaklarına kapandım. Ama o, ‘Sakın yapma!’ dedi. ‘Ben de senin ve İsa'nın tanıklığına sahip kardeşlerin (KJV’nin birebir çevirisi) gibi bir Tanrı kuluyum. Tanrı'ya tap! Çünkü İsa'nın tanıklığı peygamberlik ruhudur (KJV’nin birebir çevirisi).’”⁷

GSAM 201.1Meleğin verdiği bu tanım, Mesih’i bekleyen kilisede tezahür eden “peygamberlik ruhu”nun tüm armağanların yolunu hazırladığını ve “kalan” kiliseye, aralarında bu armağana sahip oldukları için savaş açıldığını göstermektedir.

GSAM 201Pavlus’un Armağanlar Hakkındaki Tanıklığı

GSAM 201.2Pavlus’un Selaniklilere yazdığı mektup, Rab’bin Günü’nün —yani yargının infaz edileceği son günün— kitlelerin üzerine “gece hırsız nasıl gelirse öyle” geleceğini; ancak Rab’bin sadık çocuklarını bu şekilde yakalayamayacağını, çünkü onlara “ışık çocukları, gündüz çocuklarısınız” dendiğini gösterir. Uyanık kalan bu halka yönelik öğütleri arasında şöyle der: “Ruh'u söndürmeyin. Peygamberlik sözlerini küçümsemeyin. Her şeyi sınayın, iyi olana sımsıkı tutunun.”⁸

GSAM 201.3Burada peygamberlikler olarak çevrilen Yunanca propheteias kelimesi hakkında Greenfield, Greek Lexicon adlı eserinde şöyle der: “Bu anlamda peygamberlik armağanının kullanılması, 1. Selanikliler 5:20.” Parkhurst, Robinson ve Liddell ile Scott’ın sözlükleri de bu görüşe katılmaktadır. Dolayısıyla bu, gerçek peygamberlik armağanının, Mesih’in ikinci gelişini bekleyen kilisede bulunacağına dair açık bir tanıklıktır. Buradaki öğüt, bu armağanı hor görmemek, aksine onu sınamaktır; iyi olan tezahürünü bulduğunuzda ona “sımsıkı tutunmak”tır.⁹

GSAM 201Vaadin Yerine Gelmesi

GSAM 201.4Şimdiye kadar, Rab’bin birinci ve ikinci meleklerin mesajlarının duyurulması sırasında peygamberlik armağanını nasıl ortaya koymaya başladığını belirtmiştik. Bu armağan, iki bin üç yüz günün sona ermesinden bu yana daha da gelişmiştir. Rab bu amaç için kendi aracını seçti; sadece O’nun uğruna her şeyini feda etmiş olmakla kalmayıp, hayatı da pamuk ipliğine bağlı olan, “zayıfların en zayıfı” olan birini temsilcisi olarak belirledi.¹⁰ Sürenin dolmasından sonraki iki ay içinde, o zamanlar sadece yaklaşık on yedi yaşında olan Maine, Portland’lı Bayan Ellen G. Harmon, Rab’den vahiyler almaya başladı.

GSAM 202.1İlk görümün gerçekleştiği dönemde Portland’da yaşayanlarla konuşma fırsatım oldu ve ayrıca Bayan Harmon’un ilk görümünü yaşadığı evin sahibi Bayan Haines’i de tanıyordum; bu nedenle, bu kişilerden bana aktarılan bilgileri olduğu gibi aktaracağım.

GSAM 202.2Bayan Harmon o dönemde sağlık açısından çok kritik bir durumdaydı. Birkaç haftadır fısıltıdan daha yüksek sesle konuşamıyordu. Bir doktor, sorununun ödemli verem olduğuna karar vermişti. Doktor, sağ akciğerinin çürümüş, sol akciğerinin ise ciddi şekilde hastalıklı olduğunu ve kalbinin de etkilendiğini söyledi. En fazla çok kısa bir süre yaşayabileceğini ve her an vefat edebileceğini düşündüğünü belirtti. Yatarken nefes almakta büyük zorluk çekiyordu. Geceleri ancak yatakta neredeyse oturur pozisyonda yastıklarla desteklenerek dinlenebiliyordu. Sık sık öksürük nöbetleri ve akciğer kanamaları, fiziksel gücünü büyük ölçüde azaltmıştı.

GSAM 202Bayan Harmon’un İlk Görümü

GSAM 202.3İlk görümünü gördüğü sırada Bayan Haines’in evinde kalıyordu. Sabah saatleriydi ve aile ibadeti yapıyorlardı. Orada beş kişi vardı; hepsi de aynı imanı paylaşan kız kardeşlerdi. Diğerleri dua etmişti ve Bayan Harmon fısıldayarak dua ederken, Tanrı’nın gücü en harika şekilde indi; bu, orada bulunan herkesi açıkça etkiledi ve bir anda etrafında olup biten her şeyden kopup gitti — bir görümün içindeydi.

GSAM 202.4Bir sonraki toplantıda, Portland’daki inananlara kendisine gösterilenleri anlattı. Onlar bunun Rab’den geldiğine tam bir güven duyuyorlardı. O sırada Portland’da yaklaşık altmış kişi bunu Rab’bin işi olarak kabul etmişti. Görümün kendisinde olduğu kadar, anlatımında da yalnızca İlahi Olan’dan yayılabilecek bir güç vardı. Ebedi meselelere dair ciddi bir his sürekli olarak onu sarmıştı ve kendisi gibi bu kadar genç ve zayıf birinin, Rab’bin halkına ışık ileteceği bir araç olarak seçilmiş olması karşısında tarif edilemez bir huşu ile dolmuş gibiydi. Görüm sırasında, her şeyin sevinç ve huzurla dolu olduğu cennetin görkemli avlularında parlak melekler tarafından kuşatılmış gibi hissettiğini ve bu fani hayatın tatmin edici olmayan gerçeklerine uyanmanın üzücü bir değişim olduğunu belirtti.

GSAM 203İlk Görümün Özeti

GSAM 203.1Portland’daki inananlara anlattığı ilk görümünün aşağıdaki kısa özeti, tüm görümlerinin niteliği hakkında bir fikir verecektir:—

GSAM 203.2“Dua ederken, daha önce hiç hissetmediğim bir şekilde Tanrı’nın gücü üzerime indi. Işıkla çevriliydim ve yerden gittikçe daha yükseğe yükseliyordum. Dünyadaki Mesih’in Gelişi’ni bekleyen insanları aramak için etrafa baktım, ancak onları bulamadım; o sırada bir ses bana, ‘Tekrar bak ve biraz daha yukarıya bak’ dedi. Bunun üzerine gözlerimi kaldırdım ve dünyanın çok üzerinde uzanan düz ve dar bir yol gördüm. Bu yolda, Mesih’in Gelişi’ni bekleyenler, yolun en uzak ucunda bulunan şehre doğru ilerliyorlardı. Yolun başlangıcında, arkalarında parlak bir ışık vardı; bir melek bana bunun ‘gece yarısı çağrısı’ olduğunu söyledi. Bu ışık yolun tamamını aydınlatıyordu ve ayaklarına ışık tutarak tökezlememelerini sağlıyordu. Ve hemen önlerinde, onları şehre götüren İsa’ya gözlerini sabit tutarlarsa güvendeydiler. Ancak kısa süre sonra bazıları yoruldu; şehrin çok uzakta olduğunu söylediler ve çoktan oraya varmış olmalarını beklediklerini ifade ettiler. O zaman İsa, görkemli sağ kolunu kaldırarak onları cesaretlendirirdi ve kolundan Advent halkının üzerinde dalgalanan parlak bir ışık yayılırdı; onlar da Hallelujah! diye haykırırlardı. Diğerleri ise arkalarındaki ışığı pervasızca inkar ettiler ve kendilerini bu kadar uzağa götürenin Tanrı olmadığını söylediler. Bu kişilerin arkasındaki ışık söndü; ayakları tam bir karanlıkta kaldı, tökezlediler, gözlerini hedeften ayırdılar, İsa’yı gözden kaybettiler ve yoldan saparak aşağıdaki karanlık ve kötü dünyaya düştüler. Kısa süre sonra, İsa’nın gelişinin gününü ve saatini bize bildiren, birçok su gibi akan Tanrı’nın sesini duyduk. Yaşayan azizler bu sesi tanıdılar ve anladılar; kötüler ise bunu gök gürültüsü ve deprem sandılar. Tanrı zamanı bildirdiğinde, üzerimize Kutsal Ruh’u döktü; yüzlerimiz, Musa’nın Sina Dağı’ndan indiğinde olduğu gibi, Tanrı’nın ihtişamıyla aydınlanmaya ve parlamaya başladı.”¹¹

GSAM 204Görüm Sırasında Bayan White’ın Durumunun Tanımı

GSAM 204.1Tanrı’nın Ruhu’nun bu muhteşem tezahürüne dair heyecan verici anlatıyı daha ayrıntılı olarak incelemeden önce, görümlerle ilgili bazı gerçekleri belirtmek istiyorum. Bayan E. G. White’ı (eski adıyla Bayan Harmon) ilk kez Ekim 1852’de gördüm. O gün, bir saatten fazla süren bir görümde onu gördüm. O zamandan beri, onu görümde yaklaşık elli kez görme ayrıcalığına sahip oldum. Doktorlar onu bu durumdayken muayene ederken ben de oradaydım ve gördüklerime ve bildiklerime tanıklık etmeyi bir zevk olarak görüyorum. Bu olayla ilgili gerçeklerin anlatımının, onu bu durumda hiç görmemiş kişilerin rastgele varsayımları yüzünden dikkatsizce bir kenara atılmayacağına inanıyorum.

GSAM 204.2Görüme girerken, “Şan!” diye üç kez büyüleyici bir haykırışta bulunur; bu sesler yankılanır ve tekrar yankılanır; ikincisi ve özellikle üçüncüsü, ilkinden daha zayıf ama daha heyecan vericidir; ses, sizden oldukça uzakta olan ve tam da işitilmez hale gelen birinin sesine benzer. Yaklaşık dört ya da beş saniye boyunca, bayılmış ya da gücünü kaybetmiş biri gibi yere yığılır gibi görünür; ardından aniden insanüstü bir güçle dolmuş gibi görünür, bazen bir anda ayağa kalkar ve odada dolaşır. Başını sağa ya da sola çevirirken, elleri ve kolları sık sık hareket eder ve sağa ya da sola işaret eder. Tüm bu hareketler son derece zarif bir şekilde yapılır. El ya da kol hangi pozisyonda olursa olsun, hiç kimsenin onu hareket ettirmesi imkânsızdır. Gözleri her zaman açıktır, ancak göz kırpmaz; başı yukarı kaldırılmıştır ve yukarıya bakmaktadır; boş bir bakışla değil, hoş bir ifadeyle bakar; tek farkı, uzaktaki bir nesneye dikkatle bakıyor gibi görünmesidir. Nefes almaz, ancak nabzı düzenli atar. Yüz ifadesi hoştur ve yüz rengi doğal halindeki kadar canlıdır.

GSAM 205Daniel’in Anlattığıyla Karşılaştırıldığında

GSAM 205.1Nefes alma durumu, güçsüzlüğü ve Tanrı’nın meleği ona dokunduğunda güçlenmesi, peygamber Daniel’in kendi görüm deneyimini anlatırken verdiği tanımla tam olarak örtüşmektedir: “Böylece ben yalnız kaldım. Bu büyük görümü seyrederken gücüm tükendi, benzim büsbütün soldu, kendimi toparlayamadım.” “‘Ben kulun nasıl seninle konuşayım? Gücüm tükendi, soluğum kesildi.’ İnsana benzeyen varlık yine dokunup beni güçlendirdi. ‘Ey çok sevilen adam, korkma!’ dedi, ‘Esenlik olsun sana! Güçlü ol! Evet, güçlü ol!’ O benimle konuşunca güçlendim. ‘Konuşmanı sürdür, efendim, çünkü bana güç verdin’ dedim.”¹²

GSAM 205GÖRGÜ TANIKLARININ İFADELERİ

GSAM 205M. G. Kellogg, Tıp Doktoru

GSAM 205.2Bayan White’ın görüm sırasında durumuna gelince, görgü tanıklarının birkaç ifadesi yerinde olabilir. İlki, 29 Mayıs 1853’te Michigan’da, Livingston İlçesi’nin Tyrone kasabasında düzenlenen bir toplantıda görülen ilk görüme atıfta bulunan Dr. M. G. Kellogg’a aittir. O şöyle der:—

GSAM 206.1“Kardeş White, yaklaşık yirmi dakika ya da yarım saat boyunca bir görüm içindeydi. O görüme girdiğinde, orada bulunan herkes Tanrı’nın gücünü ve varlığını hissetmiş gibiydi; bazılarımız da gerçekten Tanrı’nın Ruhu’nun üzerimizde güçlü bir şekilde durduğunu hissettik. Sebt sabahı saat dokuz civarında dua ve dostluk toplantısı yapıyorduk. Kardeş White, babam ve Kardeş White dua etmişlerdi; o sırada ben de dua ediyordum. Hiçbir heyecan ya da gösteri olmamıştı. Ancak, Tanrı’dan bu toplantıyı varlığıyla kutsamasını ve Michigan’daki çalışmayı kutsamasını içtenlikle rica ettik. Kardeş White, görüme girdiğinde sık sık duyduğunuz o zafer çığlığını, ‘Şan! ş-a-n-! ş-a-n-!’ diye attığında, Kardeş White ayağa kalktı ve dinleyicilere eşinin görümde olduğunu bildirdi. Onun görümlerinin nasıl gerçekleştiğini ve görümdeyken nefes almadığını açıkladıktan sonra, isteyen herkesin öne çıkıp onu muayene etmesini teklif etti. Aynı zamanda Birinci Gün Adventist vaizi olan Dr. Drummond (görüm halindeyken onu görmeden önce) görümlerinin hipnoz kaynaklı olduğunu ve kendisine bir görüm yaşatabileceğini belirtmişti; o da öne çıktı ve kapsamlı bir muayeneden sonra yüzü bembeyaz oldu ve ‘Nefes almıyor!’ dedi.

GSAM 206.2“O anda görümdeyken nefes almadığından, ayrıca benim huzurumda yaşadığı diğer birkaç görümde de nefes almadığından tamamen eminim. Görümden çıkışı, görüme girmesi kadar belirgindi. Görümün sona erdiğine dair ilk işaret, onun yeniden nefes almaya başlamasıydı. İlk nefesini derin, uzun ve dolgun bir şekilde aldı; bu, ciğerlerinin tamamen havasız kaldığını gösteren bir şekildeydi. İlk nefesini aldıktan sonra, ikinci nefesini alması birkaç dakika sürdü; bu nefes de tıpkı ilki gibi ciğerlerini tamamen doldurdu; ardından iki dakikalık bir ara ve üçüncü bir nefes aldı; bundan sonra nefes alışı doğal hale geldi.” İmza: “M. G. Kellogg, M.D., Battle Creek, Mich., 28 Aralık 1890.”

GSAM 207F. C. Castle

GSAM 207.11853 yazında Vermont’un Stowe kasabasında, Bayan White’ın görüm halindeyken tıbbi muayenesine tanık olan bir kişinin aşağıdaki ifadesini aktarıyoruz. O şöyle diyor:—

GSAM 207.2“Bir doktor oradaydı ve bu durumun nedenini bulmak için bilgisi ve tecrübesi doğrultusunda ona muayene yaptı. Gözleri ardına kadar açıkken yanan bir mum gözlerine yaklaştırıldı; göz kaslarında hiçbir hareket görülmedi. Ardından nabzını ve nefes alıp verişini kontrol etti; nefes almıyordu. Sonuç olarak, bu durumun doğal ya da bilimsel ilkelerle açıklanamayacağına ikna oldu.” İmza: “F. C. Castle.”

GSAM 207D. H. Lamson

GSAM 207.3Aşağıdaki tanıklıklar, 26 Haziran 1854 tarihinde New York eyaleti, Rochester’daki Monroe Caddesi’nde, Pastör James White’ın evinde düzenlenen bir toplantıda, Bayan White görüm halindeyken yapılan bir incelemeyle ilgilidir:—

GSAM 207.4“O zamanlar on yedi yaşındaydım. Sanki onun haykırdığı o heyecan verici ‘Y-ü-c-e-l-i-k!’ çığlıklarını hâlâ duyabiliyormuşum gibi geliyor. Sonra yere çöktü; düşmedi, ama nazikçe çöktü ve bir görevlinin kollarında desteklendi. İki doktor içeri girdi; biri yaşlı, diğeri genç bir adamdı. Kardeş White, doktorların Kardeş White’ı yakından muayene etmelerini çok istiyordu ve onlar da öyle yaptılar. Bir ayna getirildi ve o konuşurken doktorlardan biri aynayı ağzının üzerine tuttu; ancak çok geçmeden bundan vazgeçtiler ve ‘Nefes almıyor’ dediler. Sonra, derin nefes aldığını gösteren bir işaret bulmak için, o konuşurken yanlarını yakından muayene ettiler, ancak böyle bir şey bulamadılar. Muayenenin bu kısmını tamamladıklarında, o ayağa kalktı; hâlâ bir görümün içindeyken bir Kutsal Kitap’ı yüksekte tutarak, bir ayetten diğerine geçip doğru bir şekilde alıntılar yapıyordu; her ne kadar gözleri yukarıya, kitaptan uzağa bakıyor olsa da.

GSAM 208.1“Son yedi belayı gördü. Ardından azizlerin zaferini gördü; zafer çığlıklarını sanki hâlâ duyabiliyorum. Bu gerçeklere açıkça tanıklık ediyorum.” İmza: “Pastör D. H. Lamson, Hillsdale, Michigan, 8 Şubat 1893.”

GSAM 208Bayan Drusilla Lamson

GSAM 208.2Aynı tıbbi muayeneyle ilgili bir başka tanıklık da, Pastör Lamson’un kuzeninin dul eşi ve New York, Clifton Springs Sanatoryumu’nun başhemşiresi olan Bayan Drusilla Lamson tarafından verilmiştir. 26 Haziran 1854 tarihli toplantıdan bahsederken şöyle der:—

GSAM 208.3“Kardeş White’ın sık sık söylediği, yani Kardeş White’ın görüm sırasında nefes almadığı iddiasını test etmek amacıyla yapılan denemenin yapıldığı toplantıyı hatırlıyorum, ancak orada bulunan doktorun adını hatırlayamıyorum.... Bazen danışmak için çağrılan doktor olduğu için Doktor Fleming olmalı. Ancak o artık hayatta değil. Şu kadarını söyleyebilirim ki, test yapıldı ve aynada nefes aldığını gösteren hiçbir iz görülmedi.” İmza: “Drusilla Lamson, Clifton Springs, New York, 9 Mart 1893.”

GSAM 208.4Yukarıda bahsedilen olayda hazır bulunan bir başka kişinin tanıklığı:—

GSAM 208David Seeley

GSAM 208.5“Bu belge, 26 Haziran 1854 tarihinde Bayan E. G. White’ın görüm halindeyken muayene edildiği sırada doktorun yaptığı açıklamaya ilişkin, David Lamson ve Bayan Drusilla Lamson’un yukarıdaki ifadelerini okuduğumu teyit etmek amacıyla düzenlenmiştir. O toplantıda ben de oradaydım ve muayeneye şahit oldum. Lamson Kardeşler’in ifade ettiklerine katılıyorum ve ayrıca muayeneyi Doktor Fleming ile başka bir genç hekimin yaptığını da belirtmek isterim. Bayan White, onların belirttiği gibi ayağa kalkıp Kutsal Yazı’dan ayetler okuduktan sonra, Doktor Fleming yanan bir mum istedi. Bu mumu, dudaklarını yakmadan mümkün olduğunca dudaklarına yaklaştırdı ve nefes alması ihtimaline karşı nefesinin çıktığı yere doğru tuttu. Alevde en ufak bir titreme bile olmadı. Doktor daha sonra vurgulu bir şekilde şöyle dedi: ‘Bu meseleyi sonsuza dek halleder; vücudunda nefes kalmamıştır.’” İmza: “David Seeley, Fayette, Iowa, 20 Ağustos 1897.”

GSAM 209Bay ve Bayan A. F. Fowler

GSAM 209.1Aşağıdaki ifadeler, Bayan White 1857 yılının Şubat ayında, Michigan eyaletinin Hillsdale kentindeki Waldron Salonu’nda bir görüm yaşarken yapılan muayeneyle ilgilidir. Hillsdale’de elli yıldır hekimlik yapan Doktor Lord, son derece titiz bir muayene gerçekleştirdi; bu muayeneyle ilgili olarak aşağıdaki tanıklıkları sunuyorum:—

GSAM 209.2“(Şubat 1857’de) Kardeş E. G. White’ın Hillsdale’deki Waldron Salonu’nda bir görüm gördüğü sırada biz de oradaydık. Dr. Lord bir muayene yaptı ve şöyle dedi: ‘Kalbi atıyor, ancak nefes almıyor. Hayat var, ancak akciğerlerde hareket yok; bu durumu açıklayamıyorum.’” İmza: “A. F. Fowler, Bayan A. F. Fowler, Hillsdale, Michigan, 1 Ocak 1891.”

GSAM 209C. S. Glover

GSAM 209.3Aynı görümle ilgili başka bir ifade de şöyledir:—

GSAM 209.4“Kardeş White’ın Hillsdale’deki Waldron Salonu’nda yukarıda bahsedilen görümü gördüğü sırada ben de oradaydım. Yukarıdaki ifadeye ek olarak, doktorun Kardeş White’ın görümdeki durumunun ‘kendi bilgisinin ötesinde’ olduğunu söylediğini duydum. Ayrıca, ‘Bunda doğaüstü bir şey var’ dedi.” İmza: “C. S. Glover, Battle Creek, Michigan, 19 Ocak 1891.”

GSAM 209Bay ve Bayan Carpenter

GSAM 209.5İşte aynı olayla ilgili üçüncü bir ifade:—

GSAM 209.6“Bu belge, Şubat 1857’de Michigan, Hillsdale’deki Waldron Salonu’nda, Bayan E. G. White’ın bir görüm gördüğü ve o durumdayken Dr. Lord tarafından muayene edildiği sırada orada bulunduğumuzu ve Fowler Kardeşler’in yukarıda aktardığı gibi, bu olayla ilgili olarak doktorun yaptığı kamuya açık açıklamayı dinlediğimizi tasdik etmek amacıyla düzenlenmiştir.” İmza: “W. R. Carpenter, Eliza Carpenter, Noblesville, Indiana, 30 Ağustos 1891.”

GSAM 210D. T. Bourdeau

GSAM 210.1Şimdi dikkatinizi, Bayan White New York eyaleti, St. Lawrence İlçesi, Buck’s Bridge’de görüm halindeyken uygulanan bir teste çekmek istiyorum:—

GSAM 210.2“28 Haziran 1857’de, Kardeş Ellen G. White’ı ilk kez görüm halinde gördüm. O zamanlar görümlere inanmıyordum; ancak bahsedebileceğim diğer durumların yanı sıra bir olay, onun görümlerinin Tanrı’dan geldiğine beni ikna etti. Nefes alıp almadığını kendim görmek için önce elimi göğsüne koydum; bu süre, ciğerlerinin bir cesedinkinden daha fazla hareket etmediğini anlayabileceğim kadar uzundu. Ardından elimi ağzının üzerine koyup başparmağımla işaret parmağımla burun deliklerini sıkıştırdım; böylece istese bile nefes alıp vermesi imkânsız hale geldi. Onu bu şekilde yaklaşık on dakika boyunca elimle tuttum; bu, normal şartlar altında boğulmasına yetecek kadar uzun bir süreydi; ancak bu zorlu durumdan en ufak bir şekilde etkilenmedi. Bu harika olaya tanık olduğumdan beri, onun görümlerinin ilahi kökeninden bir kez bile şüphe duymadım.” İmza: “D. T. Bourdeau, Battle Creek, Mich., 4 Şubat 1891.”

GSAM 210Bir Ruh Medyumu Doktorun Görümü Test Etmesi

GSAM 210.312 Ocak 1861 tarihinde Michigan, St. Joseph İlçesi, Parkville’de şahit olduğum başka bir tıbbi muayeneden bahsedeceğim.

GSAM 210.4Bayan White’ın Adventist ibadethanesinde toplanan kalabalık bir cemaate yaptığı vaazın sonunda, Tanrı’nın lütfu olağanüstü bir şekilde onun üzerine indi ve koltuğunda otururken bir görüme girdi. Orada, fiziksel olarak sağlıklı ve güçlü bir adam olan, aynı zamanda bir ruh medyumu olan Doktor Brown da bulunuyordu. O, Bayan White’ın görümlerinin ruh medyumluğuyla aynı olduğunu ve eğer kendisi de orada olduğu sırada Bayan White bir görüme girerse, onu bir dakika içinde o durumdan çıkarabileceğini söylemişti. İsteyen herkesin öne çıkması ve muayene yaparak Bayan White’ın görüm halindeki durumunu bizzat görmesi için bir davet yapıldı. Doktor öne çıktı, ancak muayenesinin yarısını bile tamamlayamadan ölümcül bir şekilde soldu ve titrek kavak yaprağı gibi titremeye başladı. Pastör White, “Doktor, kadının durumunu bildirir misiniz?” diye sordu. Doktor, “Nefes almıyor,” diye cevap verdi ve hızla kapıya doğru yöneldi. Kapıda bulunanlar, onun övündüğünü bildikleri için, “Geri dön ve söylediğin gibi yap; o kadını görümden çıkar,” dediler. Büyük bir telaş içinde kapı kolunu kavradı, ancak kapının yanındaki kişiler “Doktor, ne oldu?” diye sorana kadar kapıyı açmasına izin verilmedi. O da, “Bunu sadece Tanrı bilir; beni bu evden çıkarın,” diye cevap verdi ve dışarı çıktı.

GSAM 211.1Onu bir medyum olarak etkileyen ruhun, görümde Bayan White’ı kontrol eden gücün huzurunda, Kurtarıcı’nın günlerinde “Buraya, vaktinden önce bize işkence etmek için mi geldin?” diye soran şeytanlara kapılmış kişiler kadar huzursuz olduğu açıktı.¹³

GSAM 211.2Bu olayda, peygamber Daniel’in deneyiminde kaydedilen olayla bir benzerlik görülmektedir. O, Rabbin Ruhu aracılığıyla görüme girdiğinde, orada bulunan Keldaniler — o Ruhu tanımayan putperestler — büyük bir dehşete kapıldılar ve “gizlenmek için kaçtılar.”¹⁴

GSAM 211Bayan Harmon’dan Görümlerini Anlatması İstenir

GSAM 211.3İlk görümünden yaklaşık bir hafta sonra, babasının evinde düzenlenen bir toplantıda, Bayan Harmon ikinci bir görüm gördü; bu görümde kendisine, kendisine vahyedilenleri başkalarına duyurması emredildi. Rab'bin emrini nasıl yerine getirebileceğini bilemediği için büyük bir şaşkınlık içindeydi. Sağlığı o kadar kötüydü ki, fiziksel olarak acı çekiyordu ve görünüşe göre çok az ömrü kalmıştı. Henüz on yedi yaşındaydı; minyon ve narindi, toplum hayatına alışık değildi ve doğası gereği o kadar çekingen ve içine kapanıktı ki, yabancılarla tanışmak onun için acı vericiydi. Bu yükün kendisinden alınarak, onu taşımaya daha muktedir başka birinin omuzlarına yüklenmesi için birkaç gün boyunca ve gecenin geç saatlerine kadar hararetle dua etti. Ancak görevinin ışığı hiç değişmedi ve meleğin sözleri sürekli yankılanıyordu: “Sana vahyettiğim şeyleri başkalarına duyur.”

GSAM 212.1Bu kafa karışıklığı içindeyken, Bayan Harmon babasının evinde düzenlenen başka bir toplantıya katıldı. Bu toplantıda, topluluk onun için samimi bir şekilde dua etmek üzere bir araya geldi ve o, bir kez daha kendini Rab’be adadı ve O’nun yüceliği için kullanılmaya hazır olduğunu hissetti. Dua ederken, onu saran yoğun karanlık dağıldı; ve daha sonra anlattığına göre, bir ateş topu gibi parlak bir ışık ona doğru geldi ve ışık üzerine düştüğünde gücü elinden alındı ve sanki İsa ile meleklerin huzurunda gibi hissetti. Yine şu sözler tekrarlandı: “Sana vahyettiğim şeyleri başkalarına bildir.” O, eğer gidip Rab’bin kendisine gösterdiği şeyleri anlatmak zorunda kalırsa, kibirden korunması için içtenlikle yalvardığını söyledi. Sonra bir melek ona, duasının kabul edildiğini ve eğer kibirlenme tehlikesiyle karşı karşıya kalırsa, hastalığa tutulacağını söyledi. Melek ona şöyle dedi: “Eğer mesajı sadakatle iletir ve sonuna kadar sabredersen, yaşam ağacının meyvesinden yiyecek ve hayat suyunun nehrinden içeceksin.”

GSAM 212Bayan Harmon’un Maine’in Poland Kasabasına Ziyareti

GSAM 212.2Bayan Harmon’a, Maine’in Poland kasabasına gidip gördüğü görümü anlatması gerektiği gösterilmişti. Bu üçüncü görümden sonraki gün, herkesin beklemediği bir şekilde, eniştesi babasının evinin kapısına arabayla geldi ve onu Poland’a götürmeyi teklif etti. Oradayken bir toplantı düzenledi ve bu toplantıda gördüğü görümü anlattı.¹⁵ Hazen Foss, umutsuzluk içinde olduğu için toplantıya katılmaya ikna edilemedi; ancak kapının dışından kulağını kapıya dayayarak, onun görümünü anlatışını duydu ve şöyle dedi: “Onun anlattığı görüm, iki kişinin aynı şeyi tarif edebileceği kadar, bana gösterilene çok benziyor.” Ertesi sabah beklenmedik bir şekilde Bayan Harmon’la karşılaştı ve ona “bu yükü taşımada ve Rab’bin sana vereceği tanıklıkları aktarmada sadık ol; böylece Tanrı seni terk etmeyecektir” dedi. Başkalarına ise, “İşte Rab’bin bu yükü yüklediği araç budur” dedi. O, yükün kendisinden “alındığının” kendisine söylendiği görümde o kişiyi görmüş olduğu için bunu kesinlikle biliyor olmalıydı.

GSAM 213.1O andan itibaren Bayan Harmon’un görevi, Yeni İngiltere eyaletlerinde bir yerden bir yere giderek kendisine gösterilenleri anlatmaktı. Bazı durumlarda, görümde nereye gideceği ve karşılaşacağı zorluklar da kendisine bildirildi. Mesajları, özellikle Mesih’in ruhani gelişi doktrinine sürüklenenlere yönelik azarlamalardı ve herkesi geçmiş deneyimlere sımsıkı sarılmaya teşvik ediyordu.

GSAM 213.2Deneyimi hakkında şöyle diyor: “Bazıları çalışmaktan tamamen kaçındılar ve bu konudaki görüşlerini kabul etmeyen herkesi cemaatten ihraç ettiler... Tanrı bu hataları bana bir görümde açıkladı ve bunları duyurmam için yolundan sapmış çocuklarının yanına beni gönderdi; ancak birçoğu bu mesajı tamamen reddetti ve beni dünyaya uymakla suçladı. Öte yandan, ismen Adventist olanlar beni fanatizmle suçladılar ve ben, aslında ortadan kaldırmak için çaba gösterdiğim fanatizmin lideriymişim gibi, haksız bir şekilde ve bazıları tarafından kötü niyetle gösterildim.”¹⁶ Bununla ilgili daha ayrıntılı bilgileri bir sonraki bölümde öğreneceğiz.