8. Bölüm — Kuzu’nun Düğün Yemeği

GSAM 134.1“ADAMIN biri büyük bir şölen hazırlayıp birçok konuk çağırdı. Şölen saati gelince davetlilere, ‘Buyurun, her şey hazır’ diye haber vermek üzere kölesini gönderdi.”¹

GSAM 134.2“Ne mutlu Kuzu'nun düğün şölenine çağrılmış olanlara!”²

GSAM 134.3Akşam yemeği, günün son öğünüdür. Bu benzetmede akşam yemeğine üç kez çağrı yapılır. Bu benzetme, Matta 22:1-7’de bahsedilen “öğle yemeği” davetleriyle karıştırılmamalıdır. “Öğle yemeği” ise gün ortasında yenilen öğündür. Öğle yemeğine davetlerle ilgili benzetmede, daveti yapanların “kötü muamele gördüklerini” ve öldürüldüklerini, hatta kralın oğlunun bile öldürüldüğünü öğreniriz. Daveti gönderen kral, “o katilleri yok etti, kentlerini ateşe verdi.”

GSAM 134.4“Öğle yemeği” davetleriyle ilgili bu benzetme, bu daveti ilk başta reddedenlerin kaderini göstererek, Mesih’in müjdesini reddeden ve O’nu ve havarilerini öldürenlerin başına gelenleri uygun bir şekilde temsil etmiştir. Rab, o ulusa karşı ordular gönderdi ve bu ordular “o katilleri yok etti, kentlerini ateşe verdi” — Yeruşalim.

GSAM 134Akşam Yemeğine Davet

GSAM 134.5Bu benzetmedeki akşam yemeği çağrısı, şüphesiz “Kuzu’nun düğün yemeği”ne atıfta bulunmaktadır. O “düğün yemeği”ne çağrılanlar üzerine bir bereket ilan edilir. Düğün yemeği, düğünün ardından gelir. Kuzu’nun düğünü, O’nun gelmesinden önce gerçekleşir; zira daha önce gördüğümüz gibi, Mesih nihayet geldiğinde, “Düğün şenliğinden dönecek.”³

GSAM 135.1Öyleyse, bu düğün yemeğine davet, Vahiy 14’teki ilk meleğin mesajı ve daha önce dikkat çekilen onuncu bölümdeki zaman ilanı ile aynı olmalıdır. Luka’nın kaydettiği gibi, bu ilk akşam yemeği daveti “davetlilere” yöneliktir. Davet edilenler kimlerdi? — Mesih’in müjdesini işitmiş ve kabul etmiş olanlar. Onlar Mesih’i sevdiklerini ve umutlarının tam olarak gerçekleşmesi olarak O’nun ikinci gelişini sevdiklerini beyan ederler. Davet neden önce onlara gitmesin ki? Müjdenin, Kutsal Yazılara sahip olan ve Mesih’in gelişini beklediklerini iddia eden Yahudilere önce duyurulması gerektiği gibi⁴, Mesih’in ikinci gelişine dair mesaj da önce O’nun takipçileri olduklarını ve O’nun ortaya çıkışını sevdiklerini iddia edenlere sunuldu.

GSAM 135Davet Edilenlere Yapılan Çağrı

GSAM 135.2Akşam yemeğine yönelik ilk çağrı, davet edilmiş olanlara yönelik olduğu için, kiliselere yönelmelidir. Aslında, 1833 yılından 1844 ilkbaharına kadar Mesih’in yakın gelişinin duyurusu kiliselerde yapıldı ve büyük ölçüde bu kiliselerin vaizleri tarafından desteklendi. William Miller’ın Mesih’in yakında geleceğine dair görüşlerini ilk kez yayınladığı yer, Vermont eyaletinin Brandon kentinde çıkan bir Baptist gazetesi oldu. Kendisinin ve arkadaşlarının Nisan 1844’e kadar sürdürdükleri çalışmalar, büyük ölçüde kilise binalarında ya da o dönemin kiliseleri tarafından temin edilen salonlarda gerçekleştirildi.

GSAM 135.3Pastör Himes, Pastör Miller’ın 1844 ilkbaharına kadar sürdürdüğü çabalarından şöyle bahseder:

GSAM 135.3“Farklı mezheplerin üyelerinin kendi konumlarını koruyabileceklerine ve aynı zamanda Kral’larının gelişine hazırlanabileceklerine inanarak, hiçbir grubun veya mezhebin örgütlenmesine ya da disiplinine müdahale etmeden tüm gruplar ve mezhepler arasında çalıştı.”

GSAM 135.4Pastör Himes, kendisinin ve Pastör Miller’ın ortak çabalarından bahsederken şunu da ekler: “Bize ve Mesih’in geliş doktrinini duyuran kardeşlerimize kapılarını açan vaizlerin ve kiliselerin çoğu, geçen yıla kadar —yani 1844 yılına kadar— bizimle işbirliği yaptı.”

GSAM 136Mesaj İçin Açık Kapılar

GSAM 136.1Wm. Miller, çalışmaları ve bunların niteliği hakkında şöyle demiştir:

GSAM 136.1“Neredeyse tüm mezhepler arasında Mesih’in ikinci gelişine dair bu doktrini duyurmam için bana kapılar açıldı; bu yüzden çağrıların sadece küçük bir kısmına cevap verebildim.... Gittiğim her yerde, kiliselerin en dindar, adanmış ve canlı üyeleri bu şekilde duyurulan görüşleri en içtenlikle benimsiyor; oysa dünyevi sözde inananlar, Ferisiler, bağnazlar, kibirli, küstah ve bencil kişiler, Mesih’in ikinci geliş doktrinini alay konusu yapıyor ve gülünç buluyor.”

GSAM 136.2Mesih’in geliş mesajının doğası açısından, D’Aubigné’nin Reform hakkında söylediği şey burada da geçerlidir: “Bu, ruhani bir ilke adına gerçekleştirildi. Öğretmeni olarak Tanrı’nın sözünü, kurtuluş olarak imanı, silah olarak Kutsal Ruh’u ilan etti; ve tam da bu araçlarla tüm dünyevi unsurları reddetti.”

GSAM 136Güçlü Bir Uyanış Dalgası

GSAM 136.3Mesih’in geliş mesajının duyurulmasının ardından yaşanan canlanmaların doğası, Maine eyaletinin Portland kentindeki Casco Caddesi Hristiyan Kilisesi’nin pastörü L. D. Fleming tarafından şu şekilde tanımlanmaktadır:

GSAM 136.4“Onun [Wm. Miller’ın] konferanslarının uyandırdığı ilgi, son derece düşünceli ve tarafsız bir niteliktedir; ve bu, şimdiye kadar gördüğüm en büyük canlanma olmasına rağmen, en az tutkulu heyecanı barındırmaktadır. Topluluğun erkek kesiminde en büyük etkiyi yaratıyor gibi görünmektedir. Bu etkiyi yaratan şey şudur: Kardeş Miller, Ruh’un kılıcını kınından çıkarır, çıplak haliyle alır ve keskin kenarını çıplak kalbe dayar; ve kılıç keser! Hepsi bu kadar. Bu güçlü silahın keskin kenarı karşısında, inançsızlık çöker ve evrenselcilik solup gider. Sahte temeller yok olur ve Babil’in tüccarları şaşkına döner. Bana göre bu, modern zamanların tanık olduğu her şey arasında, havarilerin zamanındaki canlanmalara en yakın olanı olmalı.”

GSAM 137Richmond, Maine’de Yaşanan Bir Deneyim

GSAM 137.1Mesih’in İkinci Gelişi doktrininin vaaz edilmesiyle birlikte gerçekleşen canlanma çalışmasının bir örneği olarak, bu harekete aktif olarak katılan bir kişinin raporundan alıntı yapacağız. Maine eyaletinin Richmond kentinde düzenlenen ve otuz Özgür İrade Baptist kilisesini temsil eden üç aylık toplantıdan bahsederken şöyle diyor:—

GSAM 137.2“İbadet yerine girdiğimde, salonun en uzak ucundaki kürsünün yanında oturan Pastör Rollins, ayağa kalkarak, ‘Kardeş White, buraya, yanıma oturun,’ dedi. Vaazın ardından söz alma izni verildi ve ben de Hristiyan yaşamı ile Mesih’in ikinci gelişinde doğruların zaferi hakkında özgürce konuştum. Birçok ses ‘Amin! Amin!’ diye haykırdı ve o büyük cemaatin çoğu gözyaşlarına boğulmuştu.... Toplantının sonuna doğru, benim rızamı aldıktan sonra, Pastör Rollins ayağa kalktı ve şöyle dedi: ‘Sağ tarafımda oturan Kardeş White, bu akşam Reed ibadethanesinde Rabbimiz İsa Mesih’in ikinci gelişi hakkında konuşacak. Gelin kardeşlerim, gelin kendiniz dinleyin. Hepinizi ağırlayacak kadar yerimiz var. Gelin kardeşlerim, bu konuyu dinlemenin hiçbirinize zararı olmaz.... O, kardeşlerinin çoğunun köydeki toplantılarını bırakıp beni dinlemek için üç mil yol gideceğini ve planlanmış iş toplantılarının yarıda kalacağını çok iyi biliyordu. Ve öyle de oldu. Vaizlerin dörtte üçü ve neredeyse tüm delegeler ayrıldı; Reed ibadethanesi erken saatlerde dolup taştı. Konum Matta 24’tü. Tanrı’nın Ruhu bana büyük bir özgürlük verdi. İlgi muhteşemdi.

GSAM 137.3“Hristiyanlara kendilerini tamamen adayıp hazır olmaları, günahkarlara ise Mesih’i arayıp İnsanoğlu’nun gelişine hazırlanmaları için bir öğütle konuşmamı bitirirken, Tanrı’nın gücü üzerime o kadar yoğun bir şekilde indi ki, kendimi tutmak için her iki elimle kürsüye tutunmak zorunda kaldım. Çok ciddi bir andı. Mesih’siz kaybolmuş günahkarların durumuna bakarken, ağlayarak onlara seslendim ve defalarca şunu tekrarladım: ‘Ey günahkar, Mesih’e gel ve O, ihtişamıyla göründüğünde kurtul. Gel, zavallı günahkar, çok geç olmadan. Gel, günahkar, zavallı günahkar, gel.’

GSAM 138.1“Ortam son derece ciddiydi. Vaizler ve cemaat ağlıyordu, kimileri yüksek sesle. Günahkarlara yapılan her çağrının sonunda, tüm cemaat arasında genel bir inilti duyuluyordu. İki saatten fazla bir süredir ayakta durup o bölümü açıklıyor ve öğüt veriyordum; sesim kısılmaya başlamıştı. Konuşmayı kestim ve o sevgili insanlar için, yalnızca Tanrı’nın günahkarlara gerçeğini vaaz etmek üzere çağırdığı kişinin bildiği türden derin bir duygu ile yüksek sesle ağladım. Saat dokuzdu ve başkalarına konuşma fırsatı vermek, toplantıyı gece yarısına kadar uzatmak anlamına gelirdi. O anki derin duyguyla toplantıyı sonlandırmak en iyisiydi, ancak herkes Rab’bin tarafında yer almayı seçme şansını bulana kadar değil. Sonra, cemaatte benimle birlikte dua etmek isteyen herkesi ve Kurtarıcı’nın ikinci gelişinde sevinçle O’nunla buluşmaya hazır olabilmek için merhamet tahtına sunulmak isteyenleri ayağa kalkmaya davet ettim. O büyük salondaki her ruh, daha sonra salonun farklı yerlerindeki kişilerden öğrendiğim kadarıyla, ayağa kalktı. Kısa bir dua süresinin ardından toplantı sona erdi.

GSAM 138.2“Ertesi sabah, o Özgür İrade Baptistleri üç aylık toplantısının en az sekizde yedisinin eşliğinde köye döndüm. Herkes, önceki akşam ne kadar muhteşem bir toplantıya katıldıklarını anlatıyordu.

GSAM 138Başka Yerlerde Mesaj İçin Gelen Çağrılar

GSAM 138.3“Ara sırasında, delegeler ve vaizler beni, o üç aylık toplantıya katılan ve geniş ibadethaneleri olan çeşitli cemaatlere ne zaman konferans verebileceğime dair düzenlemeleri yapmak üzere kendilerine katılmaya davet ettiler. O zamanlar Şubat ayının ortasındaydık ve insanların toplantılara katılmaları için iyi bir fırsat sunacak şekilde, kışın kızakla seyahat edilebilecek sağlam hava koşullarının altı haftadan fazla sürmeyeceği kararlaştırıldı. Altı hafta boyunca yapacağım çalışmalar için en önemli on iki yer seçildi. On konferans vermem gerekiyordu; bu da haftada yirmi kez konuşmamı gerektiriyordu. Bu durum bana her hafta sadece yarım gün zaman bırakıyordu; oysa bir sonraki toplantı yerine gitmek için genellikle on beş ya da yirmi mil yol katetmem gerekiyordu.”⁵

GSAM 139Yüzlerce Kişi Hristiyan Oldu

GSAM 139.1Mesih’in ikinci gelişi doktrininin vaaz edilmesinin ardından her yerde canlanma hareketleri yaşandı ve yüzlerce kişi imana geldi; özellikle de Yahudi takvimine göre 1843 yılının sonuna (21 Mart 1844) yaklaşıldıkça bu durum daha belirgin hale geldi. Yazar, o kış boyunca memleketi olan Victor, New York’taki köyünde bu konuyu ilk kez duydu ve henüz on iki yaşında olmasına rağmen, anladığı kadarıyla Mesih’in ikinci gelişi imanını benimsedi. İnsanlar üzerinde, sadece toplantılarda değil, her yerde gerçekten de derin bir etki bırakmıştı. Victor o zamanlar sadece yaklaşık iki yüz nüfuslu bir köydü, ancak çevresindeki kırsal bölge yoğun bir şekilde yerleşmişti. O küçük köyde düzenlenen bu toplantı dizisinin sonucunda, beş yüz kişinin iman ettiği bildirildi.

GSAM 139Methodist Year Book’tan Alıntı

GSAM 139.2Mesih’in İkinci Gelişi’nin duyurulmasının ardından gelen güçlü canlanma dalgası konusunda, Methodist Year Book’ta “1840’tan 1844’e kadar geçen dört yıl boyunca Amerika’da 256.000 kişinin iman ettiği” bilgisini buluyoruz. Amerika’da geçerli olan bu durum, çağrının yapıldığı diğer ülkelerde de aynı şekilde geçerliydi. “Vaazlara muazzam bir güç eşlik etti ve her yerde ruhlar imana geldi.” Düğün yemeğine ilk davet kiliselere —“davetlilere”— yapıldığı gibi, bu davet onlar aracılığıyla, gelip Tanrı’nın halkını bekleyen kurtuluşa ortak olmak isteyen herkese yayıldı. Mesaj ister vaaz yoluyla, ister dua yoluyla, ister “Mesih’in Gelişi melodileriyle” söylenmiş olsun, Tanrı’nın Ruhu’nun muazzam hareketi bu çalışmaya eşlik etti.

GSAM 140İsveç’te Vaaz Eden Çocuklar

GSAM 140.1Bu bağlamda, yasanın “resmi kilise”ye aykırı herhangi bir vaaz verilmesini yasakladığı ülkelerde, Rab’bin bu müjdenin duyurulmasını sağlamak için nasıl çalıştığına dikkat edelim. İsveç bu ülkelerden biriydi. Orada Rab, bu işi başlatmak için küçük çocukları kullandı. Bu olayın ilki, 1843 yazında, İsveç’in güneyindeki Eksjö’de gerçekleşti. Hiç okumayı ya da şarkı söylemeyi öğrenmemiş, sadece beş yaşında küçük bir kız, bir gün son derece ciddiyetle uzun bir Lüteriyen ilahisini hatasız bir şekilde söyledi ve ardından büyük bir güçle “O’nun yargılama saati geldi” diye duyurdu; ardından aileye, Rab’le buluşmaya hazırlanmaları için öğüt verdi; çünkü O yakında gelecekti. Ailede henüz iman etmemiş olanlar Tanrı’dan merhamet dilediler ve bağışlandılar. Bu hareket kasabadan kasabaya yayıldı; diğer çocuklar da bu mesajı duyurdular. Çocuklar arasında görülen aynı hareket, bir dereceye kadar Norveç ve Almanya’da da ortaya çıktı.

GSAM 140“Evet! Vaaz Etmek Zorundaydım”

GSAM 140.21896 yılında, İsveç’in on yedi farklı bölgesinde toplantılar düzenlerken, 1843’te çocukların vaaz verdiği birkaç yerden geçtim ve vaazları dinlemiş olanlarla, çocukken vaaz vermiş olanlarla sohbet etme fırsatı buldum. Onlardan birine, “Sen çocukken Mesih’in gelişiyle ilgili mesajı vaaz ettin mi?” diye sordum. O da şöyle cevap verdi: “Vaaz mı? Evet, vaaz etmek zorundaydım. Bu konuda hiçbir planım yoktu. Üzerime bir güç çöktü ve o gücün beni zorladığı şeyleri söyledim.”

GSAM 140Boquist ve Walbom, Örebro, İsveç

GSAM 140.3Örebro Län’de (il) bu hareket, daha büyük yaştaki kişilerin bile bu mesajı duyurmaya başlamasına kadar yayıldı. Ardından, “resmi kilise”nin rahiplerinin kışkırtmasıyla sivil yetkililer, on sekiz yaşındaki Walbom ve on beş yaşındaki Ole Boquist adlı iki genç çocuğu tutuklayarak, onları kamuoyuna ibret olarak göstereceklerini söylediler. Çıplak sırtlarını huş ağacı sopalarıyla kırbaçladılar ve kanayan yaralarıyla birlikte onları Örebro hapishanesine tıktılar. Yaraları iyileştiğinde onları hapishaneden çıkardılar ve “Bu öğretiyi vaaz etmeyi bırakacak mısınız?” diye sordular. Onları ikinci kez sopalarla dövüp yaralarını yeniden açmalarına rağmen, alabildikleri tek cevap şuydu: “Rab’bin bize emrettiği vaazı vaaz edeceğiz.” Örebro’daki saygın bir kadın cemaat üyesinin aracılığıyla Kral I. Oscar, yetkililere bu gençleri hapishaneden serbest bırakmalarını ve bu insanları rahat bırakmalarını söyledi. Böylece İsveç’te hakikat için zafer kazanıldı.

GSAM 141Boquist’in Tanıklığı

GSAM 141.17 Ekim 1890 tarihli Review and Herald dergisinde, O. Boquist’in kendi kaleminden çıkan, çocukların vaazlarıyla ilgili çok ilginç bir anlatı yer almaktadır. Boquist şöyle der:—

GSAM 141.2“1843 yılında, Örebro Län’deki Karlskoga Cemaati halkı arasında dini bir hareket başladı. Bu hareketin liderleri, ‘rapare’ olarak adlandırılan çocuklar ve genç erkeklerdi. Bunlar ilahi bir güçle vaaz verdiler ve halkın önünde büyük bir kararlılıkla, Tanrı’nın yargı saatinin geldiğini ilan ettiler.

GSAM 141.3“Aynı yılın sonbaharında, o zamanlar on beş yaşında olan ben, O. Boquist, on sekiz yaşındaki başka bir genç olan Erik Walbom ile birlikte, bu görünmez gücün etkisine o kadar kapıldık ki, ona hiçbir şekilde direnemedik. Bu göksel güç bizi ele geçirir geçirmez, halka hitap etmeye başladık ve Yargı Saatinin geldiğini yüksek sesle ilan ettik; onlara Yoel 2:28-32 ve Vahiy 14:6, 7 ayetlerini gösterdik.”

GSAM 141Görümdeki Çocuklar

GSAM 141.4İnsanlar bana, bu göksel gücün etkisi altına girenlerin çevrelerindeki her şeyden kopuk hale geldiklerini söylediler. Aslında Tanrı’dan gelen bir görümün içindeydiler ve son derece ikna edici bir etkiye sahip bir güçle konuşuyorlardı. Bu küçük çocukların, o etkinin etkisi altındayken yetişkin erkek ve kadınların sahip olduğu güç ve saygınlıkla konuştuklarını söylediler. Bu yüzden bunu görenler, Rab’bin bu ciddi gerçekleri dile getirmeleri için onları peygamberlik yoluyla kullandığı sonucuna vardılar. Yazar şöyle devam ediyor:—

GSAM 142.1“İnsanlar bizi dinlemek için büyük kalabalıklar halinde toplanıyordu ve toplantılarımız hem gündüz hem de gece devam ediyordu; bunun sonucunda büyük bir dini uyanış yaşandı. Gençler ve yaşlılar Tanrı’nın Ruhu’ndan etkilendiler ve Rab’den merhamet dileyerek, Tanrı’nın ve insanların huzurunda günahlarını itiraf ettiler.

GSAM 142.2“Ancak kilisedeki rahip bu durumdan haberdar olunca, bizi susturmak ve böylece hüküm süren dini coşkuyu durdurmak için pek çok çaba sarf edildi; ancak tüm çabalar sonuçsuz kaldı. Ardından şeriften bizi tutuklaması istendi ve sığınmak için kaçtığımız ormanda altı hafta boyunca sonuçsuz bir arama yapıldı.

GSAM 142.3“Ancak sonunda, kilisenin pastörünün huzuruna çıkmamız istendi. Sayımız o kadar artmıştı ki, kırk genç erkek ve kadın pastör evine geldi ve orada uzun bir yargılamaya tabi tutulduk. Ben ve Walbom dışında herkesin evlerine dönmesine izin verildi; ancak biz tutuklandık ve ertesi gün Örebro hapishanesine konulduk; orada sanki büyük bir suç işlemişiz gibi 14 numaralı hücrede hırsızlarla bir araya getirildik.”

GSAM 142Boquist’in Kız Kardeşinin İfadesi

GSAM 142.422 Eylül 1896’da, Boquist’in yetmiş iki yaşındaki kız kardeşi Örebro’daki toplantımıza katıldı ve bize kardeşinin yaşadıklarını anlattı; zira kardeşinin kırbaçlanmasına, hapsedilmesine ve serbest bırakılmasına tanık olmuştu. Bize, Boquist ve Walbom’un 1843 yılında hapishane olarak kullanılan on altıncı yüzyıl kalesini çevreleyen hendeğin üzerindeki köprüye doğru hapishaneden çıkarken söyledikleri ilahiyi seslendirdi. 1843 hareketinin gücü, tanıklığa ve ilahinin söylenmesine eşlik etti. İngilizceye çevrildiğinde ilahi şu şekildedir:—

GSAM 143Boquist ve Walbom’un Söylediği İlahi

GSAM 144Karlskoga’daki Çocuk Vaiz

GSAM 144.4Örebro’da bir beyefendi, 1843 yılında ikamet ettiği Karlskoga’da yaşanan bir olayı bana anlattı. Dedi ki:—

GSAM 144.5“Harfleri okumayı hiç öğrenmemiş sekiz yaşındaki küçük bir çocuk, birçok ayet alıntılayarak mesajı vaaz etmeye başladı. İnsanlar, ‘O çocuk tam anlamıyla Kutsal Kitap’la dolu’ dediler. Bu olay, Kral Oscar’ın zulüm görenlerin lehine konuşmasından sonra meydana geldi; bu nedenle o yerin rahibi, çocuğun bu faaliyetini durdurmak için onu mahkemeye çıkaramadı; ancak halka, çocuğu kendisine getirmelerini söyledi; onu ifşa edip, Kutsal Kitap’taki bilgisizliğini göstereceğini söyledi.

GSAM 144.6“Kalabalığın önünde rahip ilahi kitabını açtı ve çocuktan kendisine okumasını istedi. Çocuk, ‘Okumayı bilmiyorum,’ diye cevap verdi; ancak rahibe sırtını dönerek ilahiyi baştan sona doğru bir şekilde söyledi; bu sırada rahip şaşkınlıkla kitaba bakıyordu. Rahip çocuğa, ‘Her şeyi biliyor gibi görünüyorsun,’ dedi. Çocuk ise, ‘Hayır. Bildiğimiz her şeyi her zaman söylememize izin verilmez,’ diye cevap verdi.

GSAM 145.1“Rahip daha sonra Yeni Ahit’i açtı ve çocuğa, ‘Bundan bana bir şeyler oku’ dedi. Çocuk, ‘Okumayı bilmiyorum’ diye cevap verdi. Rahip, ‘Peki Kutsal Kitap hakkında ne biliyorsun?’ diye sordu. Çocuğun cevabı şuydu: ‘İçinde and kelimesinin on dört kez geçtiği bir ayetin nerede olduğunu biliyorum.’ Rahip, ‘Hayır! Kutsal Kitap’ta böyle bir ayet yok,’ dedi. Delikanlı, ‘Lütfen bana Vahiy 18:13’ü okur musunuz?’ diye sordu. ‘Evet,’ dedi rahip. Rahip okurken insanlar saydı ve gerçekten de and kelimesi tam on dört kez geçiyordu; bu on dört seferin arasında ‘insan ruhlarının bağlanması’ da vardı. İnsanlar, ‘İşte! İşte! Çocuk, rahipten daha fazla Kutsal Kitap bilgisine sahip!’ diye bağırdılar. Oldukça utanç duyan rahip, konuyu kapattı ve o andan itibaren insanları rahatsız etmedi.”

GSAM 145.2Böylece Rab, çocukların ağzından kendi sözünü doğruladı ve bu harika yolla, kanunları “resmi din” dışındaki herhangi bir öğretinin vaaz edilmesini yasaklayan halkın kulaklarına gerçeğini ulaştırdı.

GSAM 145Mesajla Bağlantılı Ruh’un Armağanları

GSAM 145.3Rab, Mesih’in Gelişi hareketiyle bağlantılı olarak, yalnızca İsveç’te değil, Ruh’unun armağanları aracılığıyla halkına seslendi. İskoçya’da, İngiltere’de ve ayrıca Amerika’da da Rab, özel vahiylerle halkını aydınlattı.

GSAM 145William Foy’un Görümleri

GSAM 145.41842 yılında, Massachusetts eyaletinin Boston şehrinde, William Foy adında, iyi eğitimli ve etkileyici bir konuşmacı olan bir adam yaşıyordu. Kendisi bir Baptistti, ancak Episkopal bir vaiz olarak kutsal görevine başlamaya hazırlanıyordu. Rab, 1842 yılında ona lütufla iki görüm bahşetti; biri 18 Ocak’ta, diğeri ise 4 Şubat’ta gerçekleşti. Bu görümler, Tanrı’nın Ruhu’nun gerçek tezahürleri olduklarına dair açık kanıtlar taşıyordu. O, sadece Episkopalyanlar tarafından değil, Baptistler ve diğer mezhepler tarafından da vaaz kürsülerinde konuşmak üzere bir yerden bir yere davet edildi. Konuşurken her zaman, o kilisenin vaizlerinin ayinlerinde giydikleri gibi vaiz cüppesini giyerdi.

GSAM 146.1Bay Foy’un görümleri, Mesih’in yakında geleceği, Tanrı’nın halkının göksel şehre yolculuğu, yeni dünya ve kurtarılmış durumun ihtişamıyla ilgiliydi. Dil konusunda yetkin ve üstün betimleme yeteneğine sahip olan Foy, gittiği her yerde büyük yankı uyandırdı. Davet üzerine şehirden şehire giderek gördüğü muhteşem şeyleri anlattı; onu dinlemek için toplanan geniş kalabalığı ağırlayabilmek amacıyla büyük salonlar kiralandı ve burada binlerce kişiye kendisine gösterilen göksel dünya, Yeni Yeruşalim’in güzelliği ve melek ordularını anlattı. Mesih’in zavallı günahkârlara duyduğu şefkatli ve merhametli sevgiden bahsederken, henüz iman etmemiş olanları Tanrı’yı aramaya teşvik etti ve pek çok kişi onun içten yalvarışlarına karşılık verdi.

GSAM 146Üç Basamaklı Görüm

GSAM 146.2Çalışmaları, iki bin üç yüz günün sonuna yakın olan 1844 yılına kadar devam etti. Ardından, Kutsal Ruh’un bir başka tezahürüyle onurlandırıldı — üçüncü bir görüm, ancak bu görümün anlamını kavrayamadı. Bu görümde, Tanrı’nın halkının göksel şehre uzanan yolu kendisine gösterildi. Üzerinde kalabalık bir insan topluluğunun toplandığı büyük bir platform ya da basamak gördü. Ara sıra bir kişi bu platformdan aşağıya düşerek gözden kayboluyordu ve ona böyle bir kişi hakkında, “Dinden döndü” deniyordu. Sonra insanların ikinci bir basamağa ya da platforma çıktığını gördü ve orada da bazıları platformdan aşağıya düşerek gözden kayboldu. Sonunda, kutsal şehrin kapılarına kadar uzanan üçüncü bir platform ortaya çıktı. Bu platforma ilerleyenlerle birlikte büyük bir topluluk bir araya geldi. Rab İsa’nın çok kısa bir süre içinde geleceğini beklediği için, Vahiy 14’teki birinci ve ikinci mesajların ardından üçüncü bir mesajın geleceği gerçeğini fark edemedi. Sonuç olarak, bu görüm ona açıklanamaz geldi ve halka hitap etmeyi bıraktı. Peygamberlik döneminin sona ermesinden sonra, 1845 yılında, başka birinin aynı görümü anlattığını duydu; bu kişi, “birinci ve ikinci mesajlar verilmişti ve üçüncüsünün de geleceği” şeklinde bir açıklama yapmıştı. Bundan kısa bir süre sonra Bay Foy hastalandı ve vefat etti.

GSAM 147.1Tanrı’nın gücünün bu tür tezahürleri, O’nun “kapıda” olduğunu duyurma vaazlarıyla ve Rab’be hizmet etmek ve O’nun gelişini beklemek için günahtan dönen binlerce kişinin sevinciyle birleşince, halk bunun gerçekten de Rab’bin dünyaya verdiği mesaj olduğuna iki kat daha fazla ikna oldu.

GSAM 147.2Ancak 21 Mart 1844 geldi ve geçti, ama Rab gelmedi. Bununla birlikte, adanmış ve düşünceli kişilerin inancı, Rab’bin iradesine uygun hareket ettikleri ve zamanı geldiğinde her şeyin açıklığa kavuşacağı yönündeydi.