Adventist Pioneer
Library
aplib.orgKütüphane
20 / 29

19. Bölüm — “Meyvelerinden Onları Tanıyacaksınız”

John Norton Loughborough

GSAM 299.1“KENDİSİ kimini elçi, kimini peygamber, kimini müjdeci, kimini önder ve öğretmen atadı. Öyle ki, kutsallar hizmet görevini yapmak ve Mesih'in bedenini geliştirmek üzere donatılsın. Sonunda hepimiz imanda ve Tanrı Oğlu'nu tanımada birliğe, yetkinliğe, Mesih doluluğundaki olgunluk düzeyine erişeceğiz.”1

GSAM 299.2Kurtarıcı, mükemmel gün gelene kadar Rab’bin işini “kendi isteğine göre” yerine getirmek üzere Ruh’unun armağanlarını kiliseye verdiğinde, halkını bir tezahürün gökten mi yoksa kötü ruhlardan mı geldiğini tahmin etmeye bırakmadı; aksine, ruhun Tanrı’dan olup olmadığını anlayabilmemiz için kurallar verdi. Peygamber Yoel’in öngördüğü gibi, Rab’bin Ruhu’nu tüm insanlara dökeceği ve hem oğulların hem de kızların peygamberlik edeceği bu son günlerde bile2, Pavlus, insanların peygamberlik sözlerini hor görmemeleri gerektiğini, aksine “Her şeyi sınayın” ve “iyi olana sımsıkı tutunun” öğütlerine uymaları gerektiğini söyler.3

GSAM 299.3Bu tür tezahürler, Tanrı’nın Ruhu’nun işini ayırt etmek için Kutsal Yazılardaki kurallarla karşılaştırılmadan başka nasıl sınanabilir ki? Sınırlı zihinlerin kavrayışının ötesinde olan her şey mutlaka Tanrı’dan gelmez; zira Kutsal Kitap, son günlerde Şeytan’ın dünyayı aldatmak için mucizeler gerçekleştireceğini ve böylece onları Her Şeye Kadir Tanrı’nın o büyük günündeki savaşa toplamak isteyeceğini bildirir.4 Dolayısıyla, gerçek bir ruhsal armağanın tanınabilmesi, o tezahürün Kutsal Kitap kurallarıyla dikkatli bir şekilde karşılaştırılmasıyla mümkündür. Bu konuda, dünyevi insanların sahte parayı tespit ederken gösterdikleri özenin aynısı gereklidir.

GSAM 300Sahte Parayı Tespit Etmek

GSAM 300.11863 yılının Nisan ayında yayınlanan Detroit Bank Note Reporter dergisinde, Bay Preston sahte paraları tespit etmek için beş kural vermiş ve bu kurallara göre eline geçen her banknotu titizlikle inceleyen hiç kimsenin aldatılmaktan korkmasına gerek olmadığını belirtmiştir.

GSAM 300.2Peygamberlik armağanını kanıtlamanın, onu Kutsal Yazılar döneminde ortaya çıkan bu tür armağanların tanımlarıyla karşılaştırmaktan ve orada verilen kurallara göre sınamaktan daha kesin bir yolu yoktur. Kutsal Yazılar bizi her türlü iyi iş için tam donanımlı kılar (2. Timoteos 3:16, 17) ve peygamberlik armağanının tezahürleri ile Tanrı’nın Ruhu’nun gerçek işinin, sahte armağanlarıyla Şeytan’ın işlerinden nasıl ayırt edilebileceği konusunda doğru bir kayıt sunar.

GSAM 300GERÇEK ARMAĞANLARI AYIRT ETMEK İÇİN KURALLAR

GSAM 300.3Rab, sözünde, Tanrı’nın Ruhu’nun gerçek tezahürlerini Şeytan’ın işlerinden ayırt etmemizi sağlayacak en az yedi farklı kural vermiştir.

GSAM 300Birinci Kural — Özel Talimat

GSAM 300.4Peygamber Yeşaya, son günlerde yaşanacak olaylardan söz ederken şöyle der: “öğrencilerim arasında bildirimi koru, Öğretimi mühürle! Kendini Yakup'un soyundan gizleyen RAB'bi özlemle bekliyorum, umudum O'nda. … Birileri size, ‘Fısıldaşıp mırıldanan medyumlarla ruh çağıranlara danışın’ dediğinde, ‘Halk kendi Tanrısı'na danışmaz mı; yaşayanlar için ölülere mi danışılır?’ deyin. Tanrı'nın öğretisine ve bildirisine dönmek gerek! Bu söze göre konuşmazlarsa (KJV’nin birebir çevirisi), onlar için hiç şafak sökmeyecek.”5

GSAM 301.1Bu Kutsal Yazıda, dikkatler, Tanrı’nın Yasasına mührü yeniden yerleştirmekle meşgul olan bir halka çekilmektedir — Rab’bi bekleyen, O’nun hizmetinde bulunan bir halka. Onlar O’nu arıyorlar; yani, O’nun gelişini bekliyorlar — üstelik bu, kendilerini ölülerin ruhları olarak tanıtan ruhların halktan kendilerine başvurmalarını istediği bir dönemde gerçekleşiyor. Bazıları onların çağrısına kulak verir ve bilgi için ölüleri arar; ancak Rab, halkını kendisini aramaya davet eder. Bu, adeta şunu söylemek gibidir: Eğer O’nu ararlarsa, O da onlara özel talimatlar verecektir. Onlara hiçbir bilgi veremeyecek olan ölüleri aramalarına gerek yoktur; zira “Güneşin altında yapılanlardan Bir daha payları olmayacaktır” ve “ölüler hiçbir şey bilmiyor.”6

GSAM 301.2Yukarıdaki ayette, tüm mesajların sınanması gereken bir kural verilmiştir: “Bu söze göre konuşmazlarsa (KJV’nin birebir çevirisi), onlar için hiç şafak sökmeyecek.” Rab’den gelen tüm mesajlar, O’nun sözü ve yasasıyla uyum içinde olacaktır.

GSAM 301.3Bu kuralı Bayan White’ın yazıları üzerine uyguladığımda şunu söyleyebilirim ki, son elli iki yıl boyunca onun tanıklıklarını dikkatle okudum, bunları Tanrı’nın yasası ve Kutsal Kitap’ın tanıklığıyla karşılaştırdım ve ikisi arasında en mükemmel uyumu buluyorum. Onun talimatları, Kutsal Yazıların yerini alacak yeni bir vahiy vermek için değil, daha çok bu zamanlarda insanların nerede ve nasıl yoldan saptırılmaya, sözden uzaklaştırılmaya maruz kaldıklarını bize göstermek içindir. Bayan White’ın tanıklıklarının işgal ettiği konum, en iyi şekilde kendisinin bu tanıklıklarla ilgili yazdıklarıyla açıklanabilir:—

GSAM 301.4“Tanrı’nın sözü, en bulanık zihni bile aydınlatmaya yeterlidir ve onu anlamak isteyen herkes tarafından anlaşılabilir. Ancak tüm bunlara rağmen, Tanrı’nın sözünü inceleme konusu yaptığını iddia eden bazılarının, bu sözün en açık öğretilerine tamamen aykırı bir şekilde yaşadığı görülmektedir. O halde, erkek ve kadınların mazeretini ortadan kaldırmak için Tanrı, açık ve net tanıklıklar verir; onları, uymayı ihmal ettikleri sözüne geri döndürür.
GSAM 302.1“Tanrı’nın sözü, doğru yaşam alışkanlıklarının oluşması için genel ilkelerle doludur ve hem genel hem de kişisel tanıklıklar, dikkatlerini özellikle bu ilkelere çekmek üzere tasarlanmıştır.... Kutsal Yazılara aşina değilsiniz. Eğer Kutsal Kitap standartlarına ulaşmak ve Hristiyan mükemmelliğine erişmek arzusuyla Tanrı’nın sözünü inceleme konusu yapsaydınız, tanıklıklara ihtiyacınız olmazdı....
GSAM 302.2“Rab, verilen tanıklıklar aracılığıyla sizi uyarmayı, azarlamayı, öğüt vermeyi ve sözünün gerçeğinin önemini zihninize kazımayı amaçlamaktadır. Yazılı tanıklıklar yeni bir ışık tutmak için değil, zaten açıklanmış olan ilhamlı gerçekleri kalbe canlı bir şekilde kazımak içindir.... Ek bir gerçek ortaya konmuyor; ancak Tanrı, tanıklıklar aracılığıyla zaten verilmiş olan büyük gerçekleri basitleştirmiş ve kendi seçtiği yolla bunları insanların önüne getirmiştir; zihinleri uyandırmak ve bu gerçeklerle etkilemek için, böylece hiç kimsenin mazereti kalmasın diye....
GSAM 302.3“Tanıklıklar, Tanrı’nın sözünü küçümsemek için değil, onu yüceltmek ve zihinleri ona çekmek içindir; böylece gerçeğin güzel sadeliği herkesi etkileyebilsin.... Şu anda Tanrı’nın özel hazinesi olduklarını iddia eden insanlar, O’nun sözünde belirtildiği gibi O’nun gerekliliklerine itaat etselerdi, onları görevlerine uyandırmak ve Tanrı’nın sözüne itaat etmemelerinin getirdiği günahkârlıklarını ve korkunç tehlikeyi onlara kazımak için özel tanıklıklar verilmezdi.”7

GSAM 302İkinci Kural—Gerçek Peygamberler

GSAM 302.4Tüm gerçek peygamberlerin, Tanrı’nın yasası ve O’nun sözünün tanıklığıyla uyumlu bir şekilde konuşacaklarını daha önce öğrenmiştik. Elçi Yuhanna, gerçek peygamberlerin öğretisini açıklayan başka bir kural daha verir. Şöyle der: “Sevgili kardeşlerim, her ruha inanmayın. Tanrı'dan olup olmadıklarını anlamak için ruhları sınayın. Çünkü birçok sahte peygamber dünyanın her yanına yayılmış bulunuyor. İsa Mesih'in bedende gelmiş olduğunu (KJV’nin birebir çevirisi) kabul eden her ruh Tanrı'dandır. Tanrı'nın Ruhu'nu bununla tanıyacaksınız. İsa Mesih'in bedende gelmiş olduğunu kabul etmeyen hiçbir ruh Tanrı'dan değildir. Böylesi, Mesih Karşıtı'nın ruhudur. Onun geleceğini duydunuz. Zaten o şimdiden dünyadadır.”8

GSAM 303.1Yukarıdaki ayeti dikkatle inceleyin. Burada, İsa Mesih’in “bedende geldiğini” itiraf eden herkes denmiyor, “bedende gelmiş olduğunu” itiraf eden herkes deniyor; yani O, imanımıza karşılık olarak Ruhu aracılığıyla gelir ve içimizde yaşar. Aslında bu, müjdenin temel gerçeğidir: “Mesih içinizdedir. Bu da size yüceliğe kavuşma umudunu veriyor.”9

GSAM 303.2Bayan White’ın tüm yazılarında görülen pratik tema, göksel yolda herhangi bir ilerleme kaydetmek istiyorsak, içimizde yaşayan bir Kurtarıcı olarak Mesih’e duyduğumuz ihtiyaçtır. Yazıları, ilk başta, en sonunda ve her zaman Mesih’e duyulan ihtiyacı öğretir. Bu gerçeği örneklemek amacıyla, dikkatler onun Hakikat yolu ve hayatımız adlı kitabına çekilmektedir; bu kitabın İngilizce baskısından yüz binden fazla kopya satılmıştır; şu anda basıldığı on sekiz yabancı dildeki binlerce kopyadan bahsetmeye bile gerek yoktur. Kitabı okuyan bir Presbiteryen vaizi, kilise üyeleri ve arkadaşları için üç yüzden fazla kopya sipariş etti ve şöyle dedi: “Bu kitap, Rab İsa Mesih’i çok iyi tanıyan biri tarafından yazılmıştır.”

GSAM 303Üçüncü Kural — Sahte Peygamberler

GSAM 303.3Yuhanna, sahte peygamberleri tespit etmek için bir kural verir: “Sahte peygamberler dünyadandır. Bu nedenle söyledikleri sözler de dünyadandır ve dünya onları dinler.”10 Sahte peygamberlerin öğretileri, kendini inkâr etme ve haç taşıma yolunu yüceltmek yerine, bedensel kalbe hitap eder. Sahte peygamberler, “İsrail'in Kutsalı”nı yüceltmek yerine “güzel şeyler” öğretirler.11 Bayan White’ın yazılarından sadece birkaç sayfa bile okuyan herkes, bunların kendini inkâr ve haç taşıma çizgisinde olduğunu ve dünyevi, bedensel bir kalbi memnun edecek nitelikte olmadığını görebilir.

GSAM 304Dördüncü Kural—Acı Çekme ve Sabır

GSAM 304.1Bu konuyu daha da derinlemesine incelerken, dördüncü kural olarak elçi Yakup’un şu sözlerini ele alacağız: “Kardeşler, Rab'bin adıyla konuşmuş olan peygamberleri sıkıntılarda sabır örneği olarak alın.”12 O eski peygamberlerin deneyimlerini okuduğumuzda, en büyük imtihanlarından birinin, İsrail’in kendilerine sunulan açık tanıklıkları reddetmesini ya da bunlara aykırı davranmasını görmek olduğunu öğreniriz. O dönemlere dair kısa bir inceleme, hem gerçek hem de sahte peygamberlerin karakterini hemen ortaya koyacaktır. “Her Şeye Egemen RAB diyor ki, ‘Size peygamberlik eden peygamberlerin Dediklerine kulak asmayın, Onlar sizi aldatıyor. RAB'bin ağzından çıkanları değil, Kendi hayal ettikleri görümleri anlatıyorlar.”13

GSAM 304.2Bayan White’ın yazılarında okuyucuyu boş hayallere kapılmaya sevk edecek hiçbir şey yoktur; ancak bir başkasının da ifade ettiği gibi: “Bu tanıklıklardan sayısız kez büyük ruhsal fayda elde ettim. Gerçekten de, Tanrı’ya olan imanımdaki eksiklik, adanmışlığımdaki eksiklik ve ruhları kurtarma konusundaki ciddiyetimdeki eksiklik nedeniyle kendimi azarlanmış hissetmeden bunları hiç okumadım.” Öyleyse şüphesiz, Bayan White’ın tanıklıklarının etkisi, Yeremya’nın tarif ettiği sahte peygamberlerin öğretilerinden çok farklıdır.

GSAM 304.3Peygamber bize sahte peygamberlerin nasıl öğreteceklerini de şöyle anlatır: “Beni küçümseyenlere sürekli, ‘RAB diyor ki: Size esenlik olacak! diyorlar. Yüreklerinin inatçılığı doğrultusunda davrananlara, ‘Başınıza felaket gelmeyecek diyorlar.”14

GSAM 304.4Bayan White’ın tanıklıklarındaki öğretinin niteliğine gelince, dikkatli bir okuyucunun şu sözlerini alıntılamak istiyorum:

GSAM 304.4“Onun tüm tanıklıklarını baştan sona okudum, çoğunu defalarca okudum; ancak bunların tamamında tek bir ahlaksız cümle ya da tam anlamıyla saf ve Hristiyanca olmayan hiçbir şey bulamadım; kimseyi Kutsal Kitap’tan ya da Mesih’ten uzaklaştıracak hiçbir şey yoktu; aksine orada, Tanrı’ya itaat etmeye, İsa’yı sevmeye, Kutsal Yazılara inanmaya ve onları sürekli araştırmaya yönelik en samimi çağrılarla karşılaştım. Tanrı’ya bu kadar yakınlık, bu kadar samimi bir adanmışlık, kutsal bir hayat sürmeye yönelik bu kadar ciddi çağrılar, ancak Tanrı’nın Ruhu tarafından ilham edilebilir.”

GSAM 305.1Başından beri onun tanıklıklarını dikkatle izleyen biri şöyle yazıyor:

GSAM 305.1“Korkusuz ve taraf tutmadan, açık ve sadık bir şekilde hareket etme konusunda, hiçbir eksiklik olmadığına tanıklık etmek isterim. Eğer bu işte alçakça ve kötü niyetler belirleyici güç olsaydı, derinlemesine tanıklıkların ve sadık azarlamaların yerini dalkavukça sözler alırdı. Açık sözlülük, yanlışlara yönelik sadık azarlamalar, Kurtarıcı’ya ihtiyaçlarını hisseden titrek ruhlar için şefkat ve cesaret verici sözler, ve alçakgönüllülükle hatalarını ortadan kaldırmaya çalışan yoldan sapanlar için sözler — işte bunlar, onun çalışmalarında büyük ölçüde yer alan unsurlardır. Bayan White’ın, görümlerinde gördüğü birçok kişinin durumundaki yanlışları azarlayan tanıklığı, büyük bir sadakatle ve en mükemmel etkiyle sunulmuştur.”15

GSAM 305Beşinci Kural—Gerçek Peygamberlik Sözleri Gerçekleşir

GSAM 305.2Tesniye kitabının on sekizinci bölümünde, Musa’nın gerçek ve sahte peygamberlerle ilgili yaptığı bir açıklama yer almaktadır. O şöyle der: “Bir sözün RAB'den olup olmadığını nasıl bilebiliriz? Eğer bir peygamber RAB'bin adına konuşur, ama konuştuğu söz yerine gelmez ya da gerçekleşmezse, o söz RAB'den değildir. Peygamber saygısızca konuşmuştur. Ondan korkmayın.”16

GSAM 305.3Aynı şey aşağıdaki kutsal metinlerde de yer almaktadır: “Rab buyurmadıkça kim bir şey söyler de yerine gelir?”17 Peygamber Samuel hakkında şöyle denilmiştir: “Bütün söyledikleri bir bir yerine geliyor.”18 “peygamberin sözü yerine gelirse, onun gerçekten RAB'bin gönderdiği peygamber olduğu anlaşılır.”19

GSAM 306.1Yazarın, E. G. White hanımı ilk kez peygamberlik görümünde görmesinin üzerinden elli üç yıldan fazla zaman geçti. Bu yıllar boyunca, kendisi tarafından gerçekleşecek olaylarla ilgili pek çok peygamberlik sözü söylendi. Bu kehanetlerin bazıları zaten gerçekleşmiş olaylarla ilgilidir, bazıları gerçekleşme sürecindedir, diğerleri ise hâlâ gelecekte gerçekleşecektir. Geçmişteki veya şimdiki olaylarla ilgili olanlara gelince, tek bir başarısızlık örneği bile bilmiyorum. Onun kehanetlerinden bazıları daha önce belirtilmişti. Diğerleri ise anlatımımıza devam ederken sonraki bölümlerde yer alacaktır.

GSAM 306Altıncı Kural — Mucizeler, Bir Peygamberin Gerçek Olduğunun Ölçütü Değildir

GSAM 306.2Birçok teolojik yazar tarafından onaylanmış ve Kutsal Yazılar üzerine yazılan yorumlarda belirtilmiştir ki, gerçek bir peygamberin işareti mucizeler gerçekleştirmektir. Kutsal Yazılar’dan bu nitelikte bir kural öğrenmiş değiliz.

GSAM 306.3Mucizeler gerçekleştirmek gerçek bir peygamberin kanıtıysa, o zaman Vahiy 19:20’de bahsedilen “sahte peygamber” de sonuçta gerçek bir peygamber ilan edilirdi; zira şöyle denmektedir: “Canavarla onun önünde doğaüstü belirtiler gerçekleştiren sahte peygamber yakalandı. Sahte peygamber, canavarın işaretini alanları bu belirtilerle saptırmıştı.” Aynı güçten, Vahiy 13:14’te de, “İlk canavarın adına gerçekleştirmesine izin verilen belirtiler sayesinde, yeryüzünde yaşayanları” aldatmak için kullanıldığı şeklinde tekrar bahsedilmektedir. Bu kuralın aynı şekilde uygulanmasıyla, Şeytan’ın bile gerçek bir peygamber olduğu sonucuna varmak zorunda kalırız. Yedi son beladan altıncısı altında özel bir iş yapacak olan bazı ruhlar hakkında şöyle denir: “Bunlar doğaüstü belirtiler gerçekleştiren cinlerin ruhlarıdır. Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın büyük gününde olacak savaş için bütün dünyanın krallarını toplamaya gidiyorlar.”20

GSAM 306.4Eğer gerçek bir peygamberin kanıtı, görümde değilken gerçekleştirdiği mucizelerde aranacaksa, özellikle de karar onların işleriyle ilgili kayıtlara dayandırılacaksa, bu sınamayı geçebilecek Kutsal Kitap peygamberlerinden çok azını bulabiliriz. İlyas, Elişa ve Pavlus’un durumunda olduğu gibi, bazı peygamberler tarafından mucizeler gerçekleştirildiği doğru olarak kaydedilmiştir. Peki, Kutsal Kitap’ta Yeşaya, Yeremya, Daniel, Hoşea, Yoel, Amos vb. peygamberlerin mucizelerine dair bir kayıt kim bulmuştur? Oysa bunlar Rab’bin gerçek peygamberleriydi ve Rab’bin gerçek bir peygamberin sınanması için verdiği kurallara göre de öyle oldukları ortaya çıkmaktadır.

GSAM 307.1Mucizeler yaratmanın gerçek bir peygamberin sınanma ölçütü olmadığı, Vaftizci Yahya’nın Kutsal Yazılardaki kaydı okunduğunda açıkça görülür. Onun bir peygamber olduğu, babası Zekeriya’nın, kendisine doğacak oğlu hakkında Tanrı’nın verdiği görümü aktarırken yaptığı kehanetle ortaya konmuştur: “Sen de, ey çocuk, Yüceler Yücesi'nin peygamberi diye anılacaksın. Rab'bin yollarını hazırlamak üzere önünden gidecek …”21 Kurtarıcı da Yahya’yı, kendisinin önünü hazırlayacak olan o peygamber olarak kabul etmiştir; zira Yahya hakkında şöyle demiştir: “Öyleyse ne görmeye gittiniz? Bir peygamber mi? Evet! Size şunu söyleyeyim, gördüğünüz kişi peygamberden de üstündür. ‘İşte, habercimi senin önünden gönderiyorum; O önden gidip senin yolunu hazırlayacak’ diye yazılmış olan sözler onunla ilgilidir. Size şunu söyleyeyim, kadından doğanlar arasında Yahya'dan daha üstün olanı yoktur.”22

GSAM 307.2İşte burada, Kurtarıcı’nın Yahya’nın bir peygamber olduğuna dair açık bir ifadesi bulunmaktadır. Mucize gösterme kriterini uygulayalım ve sonucu görelim. Müjdeci Yuhanna’nın yazdığı İncil’de şu sözler yer almaktadır: “Birçokları, ‘Yahya hiç mucize yapmadı, ama bu adam için söylediklerinin hepsi doğru çıktı’ diyerek İsa'ya [Mesih’e] geldiler.”23 Bu ifade tek başına, gerçek bir peygamberin işaretinin mucize gerçekleştirmek olduğu iddiasını tamamen çürütmektedir.

GSAM 307.3Tesniye 13:1-3’te verilen ve mevcut sıralamamızda altıncı kural olarak adlandırdığımız bu kural, bir şeyin eğiliminin Rab’be daha fazla yakınlaşmaya mı yoksa O’ndan uzaklaşmaya mı yöneldiğini önce dikkatle fark edene kadar, harika ya da mucizevi herhangi bir şeyin peşinden koşmaktan kaçınmamızı sağlar. Bu metin bize, tüm kuralları uygulamamızı, özellikle de bunun Tanrı ve O’nun Yasasıyla uyumlu olup olmadığını görmemizi söyler.

GSAM 308.1Bu altıncı kural, bir mucizenin sahte bir peygamber tarafından gerçekleştirilmesi durumunda, dikkatli bir şekilde incelendiğinde, bununla birlikte Tanrı’nın sözündeki kutsal gerçeklerden bir sapma ve özverinin yolundan kaçınmaya meyilli bir kalbe uyum sağlamak için standartların düşürülmesi görüleceğini öğretir. Rab, böyle bir sahtekarın ortaya çıkmasına izin verir ve onun izlediği yol, Tanrı’nın gerçek çocuğuna bir sınavdır; ona, söz konusu mucize yaratan kişinin eğilimini veya niyetini dikkatle tartma fırsatı verir. Sahte mucize yaratıcısının büyüsüne kapılmak yerine Tanrı’nın sözüne sımsıkı sarılanlar, bu deneyimin sonucunda Tanrı’da güçlenmiş olarak ortaya çıkarlar.

GSAM 308.2Birçok kişinin “iman şifacıları”, “ilahi şifacılar”, “Hristiyan Bilim şifacıları” vb. olduğunu iddia ettiği bu kötü günlerde, Kutsal Yazılardaki kuralları titizlikle uygulamak yerinde olacaktır; zira bu “şifacıların” bazılarının niyetini ve amacını net bir şekilde ayırt edebilmemiz için ilahi kurallara ve Kutsal Ruh’un aydınlatmasına ihtiyaç duyulacaktır; çünkü işleri o kadar kurnazca yürütülmektedir; öte yandan ise, bu dönem için Tanrı’nın Yasasını ve gerçeğini açıkça hiçe sayanlar da vardır. Bazı durumlarda bu sahte “şifacılar”, Tanrı’nın Yasasından en ufak bir söz bile geçince delilikle dolu insanlar gibi öfkelenmişlerdir. Rab’bin kutsal Yasasını ilan eden bir mesajı olduğu kadar kesin olan bir şey de, O’nun Yasasına karşı çıkan ve onu ağzına bile alanları yanlarından uzaklaştıran kişilerin, Kutsal Ruh’un ilhamından yoksun olduklarıdır.

GSAM 308Yedinci Kural—Meyveleri

GSAM 308.3“Sahte peygamberlerden sakının! Onlar size kuzu postuna bürünerek yaklaşırlar, ama özde yırtıcı kurtlardır. Onları meyvelerinden tanıyacaksınız. Dikenli bitkilerden üzüm, devedikenlerinden incir toplanabilir mi? Bunun gibi, her iyi ağaç iyi meyve verir, kötü ağaç ise kötü meyve verir. İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve veremez. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Böylece sahte peygamberleri meyvelerinden tanıyacaksınız.”24

GSAM 309.1Kurtarıcımızın bu sözleri, peygamberlik armağanının İncil çağında da var olacağı gerçeğini teyit etmektedir. Eğer bu iş ile bağlantılı hiçbir gerçek peygamber olmasaydı ve her peygamberlik tezahürü kötü bir kaynaktan gelseydi, o zaman “Peygamberlere karşı dikkatli olun” dememiş olur muydu? Her bir türün nasıl tanınabileceğini bize bu kadar kesin bir şekilde söylemesi, Teselli Edici olan Kutsal Ruh’un “gelecekte olacakları” (Yuhanna 16:13) gösterme işinde, gerçek peygamberlik armağanının bulunacağının en iyi kanıtıdır. Sayımımızda yedinci kural olarak adlandırdığımız bu kural, yanılmaz bir kuraldır. Mesih, onları meyvelerinden tanıyabilirsiniz demedi, aksine kesin bir şekilde “sahte peygamberleri meyvelerinden tanıyacaksınız” dedi.

GSAM 309.2Şunu soruyoruz: Tanrı’nın Ruhu’nun gerçek armağanlarının işlerinde görülecek meyve nedir? Cevap, Pavlus’un, Rab’bin kiliseye bu armağanları yerleştirmedeki amacına ilişkin sözlerinde bulunur: “Bunun için Kutsal Yazı şöyle der: ‘Yükseğe çıktı ve tutsakları peşine taktı, İnsanlara armağanlar verdi.’ … Kendisi kimini elçi, kimini peygamber, kimini müjdeci, kimini önder ve öğretmen atadı. Öyle ki, kutsallar hizmet görevini yapmak ve Mesih'in bedenini geliştirmek üzere donatılsın. Sonunda hepimiz imanda ve Tanrı Oğlu'nu tanımada birliğe [‘birliğe’, kenar notu], yetkinliğe, Mesih doluluğundaki olgunluk düzeyine erişeceğiz.”25

GSAM 309.3Bu kuralı, ortaya çıkışından itibaren üçüncü meleğin mesajıyla bağlantılı olan peygamberlik armağanına uyguladığımızda sonuç ne olur? — Bayan White aracılığıyla verilen sürekli öğütlerin birlik ve uyum çizgisinde olduğunu, “birlikte danışın” ve “birbirinize kenetlenin” diye öğüt vererek Mesih’le uyum içinde olmayı teşvik ettiğini ve böylece birbirimizle gerçek dostluk ve birliği sağladığını görürüz.

GSAM 310.1Bu eserin bazı muhalifleri alaycı bir şekilde şöyle demiştir: “Aranızda bulunan Bayan White’ın görümleri olmasaydı, davanız çoktan paramparça olurdu.” Buna verilen cevap şudur: “Bu doğrudur; çünkü Rab o kaynaktan öğüt, uyarı ve ışık vermiştir; böylece anlaşmazlıklar ortadan kaldırılmış ve eser gelişmiştir.” Dolayısıyla, bu armağana karşı bir saldırı olarak tasarladıkları şey, gerçekte onun meyvesinin gerçek peygamberlik armağanına ait olduğunun bir kanıtıdır.

GSAM 310.2Altmış yılı aşkın bir süredir, Bayan White aracılığıyla ortaya çıkan peygamberlik armağanının tezahürleri bu yedi kural ile sınanmış ve her açıdan gerçek bir peygamberlikten beklenen şartları yerine getirmiştir.

Notlar

  1. Efesliler 4:11-13. ↩
  2. Yoel 2:28, 29. ↩
  3. 1 Selanikliler 5:20, 21. ↩
  4. Vahiy 16:14. ↩
  5. Yeşaya 8:16-20. ↩
  6. Vaiz 9:6, 5. ↩
  7. Testimonies for the Church, Cilt 5, s. 663-667. ↩
  8. 1 Yuhanna 4:1-3. ↩
  9. Efesliler 3:17; Koloseliler 1:27. ↩
  10. 1. Yuhanna 4:5. ↩
  11. Yeşaya 30:10, 11. ↩
  12. Yakup 5:10. ↩
  13. Yeremya 23:16. ↩
  14. 17. ayet. ↩
  15. J. N. Andrews, Aralık 1867 tarihli Review dergisinde. ↩
  16. Tesniye 18:21, 22. ↩
  17. Ağıtlar 3:37. ↩
  18. 1 Samuel 9:6. ↩
  19. Yeremya 28:9. ↩
  20. Vahiy 16:14. ↩
  21. Luka 1:76. ↩
  22. Luka 7:26-28. ↩
  23. Yuhanna 10:41. ↩
  24. Matta 7:15-20. ↩
  25. Efesliler 4:8-13. ↩

Not

Geri