4. Bölüm — Son Zaman

GSAM 77.1“BUNUN İÇİN, ‘Ey efendim, bunların sonu ne olacak?’ diye sordum. Şöyle yanıtladı: ‘Sen git, Daniel. Bu sözler son gelinceye dek saklanıp mühürlenecek. ... kötüler kötülük etmeyi sürdürecek. Kötülerin hiçbiri anlamayacak, bilgeler anlayacak.”¹

GSAM 77.1“Bana, ‘Ey insanoğlu!’ dedi, ‘Bu görümün sonla ilgili olduğunu anla.’”²

GSAM 77.1“Ama sen, ey Daniel, son gelinceye dek bu sözleri sakla, kitabı mühürle. Birçokları oraya buraya koşacak, bilgi artacak (KJV’nin birebir çevirisi).”³

GSAM 77.1Burada “son zaman” ile ne kastedilmektedir? Bu, gerçek sonun kendisi olamaz; çünkü o durumda, Daniel’in peygamberliğinin “mühürlenmiş” olan kısmı insanlık için hiçbir fayda sağlamazdı. “Açıklanan şeyler bize aittir”⁴ dediği gibi, bu bölümün bir dönemde yararı olmalıdır. Dolayısıyla “sonun vakti” ifadesi, sonun hemen öncesindeki, Daniel’e söylenenlerin anlaşılacağı bir dönemi ifade ediyor olmalıdır.

GSAM 77Hazırlık Günü

GSAM 77.2Bu, şüphesiz peygamber Nahum’un “onun hazırlık günü” olarak adlandırdığı zamana atıfta bulunmaktadır. Burada peygamber, “Kamçı şaklamaları, tekerlek gürültüleri, Koşan atlar, sarsılan savaş arabaları” ile Ninova’nın yıkılmasından bahsediyordu.⁵ Peygamberin dikkati öncelikle, tüm dünyayı saracak daha büyük bir felakete çekilir; o zaman “Dağlar RAB'bin önünde titrer, Erir tepeler. Yer sarsılır önünde. Dünya ve üzerinde yaşayanların tümü titrer. O'nun gazabına kim karşı durabilir, Kim dayanabilir kızgın öfkesine? Ateş gibi dökülür öfkesi, Kayaları paramparça eder.... Hepsini yok edecek. İkinci kez kimse karşı koyamayacak.”⁶

GSAM 78Alevli Meşaleli Savaş Arabaları

GSAM 78.1Peygamber, bu hazırlık gününden daha da ayrıntılı olarak şöyle bahseder: “Savaş arabalarının demirleri hazırlık günü nasıl da parıldıyor! Çam mızraklar sallanıyor havada. Sokaklardan fırtına gibi geçiyor savaş arabaları, Meydanlardan koşuşuyorlar her yöne, Şimşek gibi seğirtiyorlar. Görünüşleri meşalelerden farksız. Seçkinlerini sayıyor (KJV’nin birebir çevirisi), Ama sendeliyorlar yolda. Saldıranlar kent surlarına doğru seğirtiyor, Siperler kuruluyor.”⁷

GSAM 78.2Modern yıldırım treninin ne kadar da isabetli bir tasviri: Kondüktör, istasyondan istasyona yolcularını durmadan sayıp tekrar sayarken, tren hareket halindeyken yolcular yürürken tökezliyorlar. Bir de demiryolu traversleri, köprü iskeleleri, kar barınakları vb. için köknar ağaçlarının muazzam tüketimi var. Sierra Nevada Dağları’nı geçen bir demiryolu hattında kırk yedi mil uzunluğunda köknar ağacından yapılmış kar barınakları olduğu söylenir. Peygamber ise bunun “hazırlık günü”nde olacağını söylemişti.

GSAM 78.3Bu son zamandan peygamber Yoel de söz eder; Rab’bin kullarına şu emir verilir: “Siyon'da boru çalın, Kutsal dağımda boru sesiyle halkı uyarın. Ülkede yaşayan herkes korkudan titresin. Çünkü RAB'bin günü çok yaklaştı, geliyor.”⁸

GSAM 78.4Yine peygamber Zefanya şöyle der: “Ey utanmaz ulus, toparlan! Hakkında ferman çıkmadan, Gün saman ufağı gibi geçip gitmeden, RAB'bin kızgın öfkesi üzerine dökülmeden, RAB'bin öfke günü gelmeden toparlan. Ey RAB'bin ilkelerini yerine getirenler, Ülkedeki bütün alçakgönüllüler, RAB'be yönelin. Doğruluğu ve alçakgönüllülüğü amaç edinin. Belki RAB'bin öfke gününde kurtulabilirsiniz.”⁹

GSAM 79.1“Son zaman” ifadesinin ne anlama geldiğini ve ne zaman başladığını daha tam olarak anlamak için, aynı terimin kullanıldığı başka bir örneğe bakacağız. Daniel kitabının on birinci bölümünde, son zamana kadar egemenliğini sürdürecek bir zulüm gücü tanıtılmaktadır. Rab, bu zulüm gücü hakkında şöyle demiştir: “Bilgelerden kimisi tökezleyecek; öyle ki, son gelinceye dek arınıp temizlenebilsin, lekesiz duruma gelebilsinler. Çünkü son [son zaman] yine de belirlenen zamanda gelecek.”¹⁰

GSAM 79Küçük Boynuzun İşi

GSAM 79.2Protestan yorumcular genel olarak, bu gücü ve Daniel 7’deki “küçük boynuzu”, “belirlenmiş” süre boyunca sivil iktidarı elinde tutan Roma Kilisesi’ne atfetme konusunda hemfikirdir. Bu belirlenmiş süre, “Üç buçuk yıl”dı.¹¹ Bu, küçük boynuzun sivil egemenliğinin sürdüğü 1260 peygamberlik günü—1260 yıl—idi ve M.S. 538’den 1798’e kadar uzanıyordu. İkinci tarihte, “belirlenmiş zaman”da küçük boynuzun sivil gücü elinden alındı. Böylece o dönemde halk, daha önce olduğu gibi o gücün eliyle “düşmeyi” bırakmıştı. Dolayısıyla bu yıl, yani 1798, bu peygamberlik sözünde “son zaman” olarak adlandırılan dönemin başlangıcını işaret eder.

GSAM 79.31798 yılı, Rab’bin “İki Şahidi”nin (Eski ve Yeni Ahit) “çul giysiler içinde” peygamberlik etmeleri gereken “bin iki yüz altmış gün”ü —1260 yılı— sona erdirdi.¹² Zulümle geçen Karanlık Çağlar boyunca Kutsal Yazılar Yunanca ve Latince dillerinde muhafaza edildi ve sıradan halk bu dilleri anlamıyordu. Kutsal Yazıların bu şekilde saklanması, onlara “çul giydirmek” ile karşılaştırılır.

GSAM 80İki Şahidin Öldürülmesi

GSAM 80.1“Tanıklık görevleri [çul giymiş halde] sona erince dipsiz derinliklerden çıkan canavar onlarla savaşacak, [Şeytan, dünyevi insanları kışkırtarak ve onlar aracılığıyla hareket ederek] onları yenip öldürecek. Cesetleri, simgesel olarak Sodom ve Mısır diye adlandırılan büyük kentin anayoluna serilecek. Onların Rabbi de orada çarmıha gerilmişti [‘çarmıha gerilir’, Danca]. Her halktan, oymaktan, dilden, ulustan insan üç buçuk gün cesetlerini seyredecek, cesetlerinin mezara konulmasına izin vermeyecekler.”¹³

GSAM 80Terör Dönemi

GSAM 80.2Bu Şahitlerin katledilmesi, 1792’den 1795’e kadar süren —üç buçuk yıllık— Fransa’daki “terör dönemi” sırasında gerçekleşti. Fransız Devrimi yaklaşık altı ya da yedi yıl sürmüş olsa da, Kutsal Kitap’ı, dini ve bunlardan herhangi birinin lehine konuşmaya cesaret eden herkesi yok etmek için büyük çaba sarf ettikleri dönem ilk üç buçuk yıldı. Fransız Devrimi, monarşiye ve rahiplerin iktidarına karşı savaştığını iddia etse de, aslında Tanrı’yı ve Kutsal Kitabı ortadan kaldırmaya yönelik bir savaşa dönüştü. Devrim’den hemen önceki dönemlerle ilgili olarak şunu okuyoruz:

GSAM 80.2“1792 Devrimi’nden önce, Fransa’da inançsızlığı teşvik edenlerin, halkın zihinlerini yozlaştırmak ve onları çaresiz adımlara hazırlamak amacıyla kitap satın almak, basmak ve dağıtmak için bir yıl içinde, hatta defalarca, aralarında 900.000 sterlin [4.500.000 dolar] topladıklarının ve harcadıklarının belirtildiğini asla unutmayalım.”¹⁴

GSAM 80Kâfir Yazarlar

GSAM 80.3“Böyle bir Devrim için zemin, Voltaire, Mirabeau, Diderot, Helvetius, D’Alembert, Condorcet, Rousseau ve aynı çizgide olan diğerlerinin yazıları ile hazırlandı; bu yazılarda, hem doğal hem de vahiy dinini yıkıcı ilkeleri yaymaya çalıştılar. Vahiy sadece sorgulanmakla kalmadı, tamamen bir kenara atıldı; Tanrı evrenden kovuldu ve onun yerine Akıl Tanrıçası adıyla hayali bir hayalet konuldu.”¹⁵

GSAM 81.11793 yılında halkın görüşleri öylesineydi ki, tiyatro sanatçıları Tanrı’ya ve Kutsal Kitap’a yönelik küfürlü alayları nedeniyle yüksek sesle alkışlanıyordu. Örnek olarak şunu aktarıyoruz:

GSAM 81.1“Komedyen Monert, [Paris’teki] St. Roche Kilisesi’nde küfürü doruk noktasına taşıdı. ‘Ey Tanrı, eğer varsan,’ dedi, ‘incinen adının intikamını al. Sana meydan okuyorum! Sessiz kalıyorsun; şimşeklerini göndermeye cesaret edemiyorsun. Bundan sonra Sen’in varlığına kim inanır?’”¹⁶

GSAM 81Fransa’nın Lyon Şehrinde Kutsala Hakaret İçeren Eylemler

GSAM 81.2Şahitleri öldürenlerin, “Tanrı'nın Oğlu'nu adeta yeniden çarmıha geriyor, herkesin önünde aşağılıyorlar” (İbraniler 6:6) sözünü nasıl gerçekleştirdikleri, Fouché’nin Lyon’da idam edilmiş olan Lyon Valisi Chalier’in onuruna düzenlediği şenlikte ortaya çıkacaktır. Lyon’a varmadan önce Fouché şu emri verdi:

GSAM 81.2“tüm dini sembollerin imha edilmesi; ve kilise mezarlıklarının kapılarının üzerine Ölüm, ebedi bir uykudur… yazılması… Chalier’in büstü, ardında devasa bir katil ve fahişe kalabalığıyla birlikte sokaklarda gezdirildi. Onların ardından İncil’i, haçı ve komünyon kaplarını taşıyan bir eşek geldi; bu eşyalar kısa süre sonra ateşe atılırken, eşek ise kutsanmış şarabı komünyon kadehinden içmeye zorlandı.”¹⁷

GSAM 81.3Paris’te düzenlenen bir Akıl Bayramı şöyle anlatılır:

GSAM 81.3“Konvansiyona bir geçit töreni düzenlediler ve ayaktakımı... dini törenleri en gülünç şekilde karikatürize etti.... Cüppe ve piskopos cüppesi giymiş adamlar, Hallelujah şarkıları söyleyip Carmagnole dansı yaparak konvansiyon kürsüsüne geldiler. Orada kutsal ekmeği, içinde saklandığı kutuları ve altın ile gümüş heykelleri bıraktılar. Alaycı konuşmalar yaptılar.... ‘Ey siz,’ diye haykırdı St. Denis’ten gelen bir heyet, ‘Ey siz, fanatizmin araçları, her türden kutsal azizler, nihayet vatansever olun, topluca ayağa kalkın ve darphaneye gidip eritilerek ülkeye hizmet edin.’”¹⁸

GSAM 82Tanrı’nın Sözü Karanlıktan Ortaya Çıkıyor

GSAM 82.1“Üç buçuk gün sonra iki peygamber, Tanrı'dan gelen yaşam soluğunu alınca” (Şahitler) ve onlar “bir bulut içinde göğe yükseldiler.”¹⁹ Tanrı’nın sözünün karanlıktan çıkıp dünyanın önünde yeniden yerini alması için Tanrı’nın zamanı gelmişti. Tüm dünyada misyonerlik çalışmalarının yapılması için zaman gelmişti (1798). 1804’te British Bible Society kuruldu. Bunu onlarca başka Kutsal Kitap derneği izledi ve şimdi Kutsal Kitap, dünyanın tüm önde gelen dillerine çevrilmiştir. Böylece, herkesin görebileceği ve okuyabileceği bir konuma gelen Kutsal Yazılar, yani İki Şahit, bir bulutun içinde göğe yükselmelerine benzetilir.

GSAM 82.2Fransız Devrimi döneminde Voltaire, yüz yıl içinde Kutsal Kitap’ın modasının geçeceğini söylemişti. O tarihten itibaren geçen yüzüncü yılda, yalnızca Fransa’da dolaşımda olan Kutsal Kitap sayısı, Voltaire’in bu boş övünmesini yaptığı sırada var olduğu bilinen Kutsal Kitap sayısından daha fazlaydı. Hatta bu sözü söylediği evin bile şu anda bir Kutsal Kitap evi olarak kullanıldığı söylenmektedir.

GSAM 82Rosetta Taşı’nın Keşfi

GSAM 82.31798 yılı ve Fransız halkıyla ilgili dikkat etmemiz gereken iki nokta vardır: Birincisi, o yıl General Berthier komutasındaki Fransız ordusu, Roma’daki papalık hükümetini devirdi ve (kendilerinin haberi olmadan) savaştıkları kitabın içinde yer alan bu olayla ilgili peygamberlik sözünün gerçekleşmesini sağladı; ikincisi, aynı yıl, Nil’in Rosetta kolu üzerindeki Fort St. Julien’de Fransız ordusu, bir kazı yaparken şu anda British Museum’da muhafaza edilen ünlü Rosetta Taşı’nı keşfetti. Bu taşta üç farklı yazıyla yazılmış bir yazıt bulunmaktadır: Rahiplerin kullandığı hiyeroglifler; sıradan halkın kullandığı demotik yazı; ve Yunanca. Bu, o zamana kadar gizemini koruyan demotik ve hiyeroglif yazıları deşifre etmenin anahtarıydı. Şimdi, bir başkasının da ifade ettiği gibi, “demotik karakterlerle yazılmış bu yazıları gün yüzüne çıkaran kazma ve kürek, Kutsal Yazılar’ın kendileri dışındaki herhangi bir kaynaktan elde edilenden daha fazla kanıt sunarak, eski Kutsal Kitap kayıtlarının doğruluğunu teyit etmektedir.” Böylece, Kutsal Kitabı ortadan kaldırmayı düşünenlerin ta kendileri, farkında olmadan, 1260 yılın sonunda papalığın egemenliğini ortadan kaldırarak peygamberliğin gerçekleşmesine katkıda bulundular ve aynı zamanda, yok etmek için o kadar çaba harcadıkları Kutsal Yazıların doğruluğunu teyit eden yazıtların anahtarını da keşfettiler.

GSAM 83“Kendi Payında Duracaksın”

GSAM 83.1Melek, Daniel’e son zamanlarda ne olacağını söylemişti? Kutsal varlığın “İki bin üç yüz güne dek, sonra kutsal yer arındırılacak” dediğini duyduğu andan itibaren²⁰ zihni, “bunların sonu”nun ne olacağı ve bunun “ne kadar zaman” alacağı konusunda endişesiyle dolmuştu.²¹ Sonunda, zamanla ilgili bilginin kendi çağına ait olmadığına dair bir anlayışa kavuştu. Ona şöyle denildi: “son gelinceye dek yoluna devam et. Rahatına kavuşacak ve günlerin sonunda ödülünü almak için uyanacaksın.”²²

GSAM 83.2Bazıları bu ifadenin dünyanın nihai sonuna atıfta bulunduğunu ve o zaman Daniel’in, Rab’bin halkının geri kalanıyla birlikte ödülünü alacağını ve miras payına kavuşacağını varsaymıştır. Miras payı, ülke bölgesi vb. anlamındaki İbranice kelimenin gheh-vel olduğu söylenir. Bu ayette pay olarak çevrilen kelime bu değildir; buradaki kelime goh rahl’dır. İbranice uzmanları, bu goh rahl kelimesinin Eski Ahit’te yetmiş altı kez geçtiğini ve bunun, iki keçiden hangisinin kurban edileceğini belirlemek için kura çekildiği simgesel tapınak temizliğinden söz edilirken kullanılan kelimeyle aynı olduğunu belirtir. Başkâhin, Rab’bin keçisinin kanını alıp tapınağın temizlik işini yerine getirmek üzere içeri girdiğinde, tüm İsrail halkı dışarıda durmuş, ruhlarını alçaltarak günahlarını itiraf ediyordu; böylece temize çıkıp, Başkâhinin tapınaktan çıktığında vereceği kutsamayı alabileceklerdi. Böylece o gün İsrail, kendi payında durdu.

GSAM 84.1Tapınağın nihai temizlenmesi, iki bin üç yüz günün sonunda gerçekleştiğinde, Daniel’in durumu, tüm doğru ölülerin durumlarıyla birlikte, Tanrı’nın huzurunda gözden geçirilecekti. Böylece Daniel kendi payına düşen yerde durur.

GSAM 841798’e Kadar Mühürlenmiş Sözler

GSAM 84.2Daniel’in “Ey efendim, bunların sonu ne olacak?”²³ sorusuna yanıt olarak kendisine şöyle denir: “Bu sözler son gelinceye dek saklanıp mühürlenecek.”²⁴ Daniel’in zihnini bu kadar meşgul eden şey, “ne zaman?”, “ne kadar sürecek?” ve “sonu ne olacak?” sorularıydı. Peygamberi şaşkına çeviren ve tedirgin eden noktalar bunlardı ve “son zaman” gelene kadar sadece bu konular gizli tutulacak ve mühürlenecekti; bazılarının düşündüğü gibi Daniel kitabının tamamı değil. 1798 döneminden önce, peygamberlik sözlerini inceleyenler yetmiş hafta konusunda bilgiye sahiptiler ve bunların M.Ö. 457’de başladığını anlıyorlardı; Mesih’in kamuya açık hizmeti, ölümü vb. olaylar, o tarihten itibaren altmış dokuz ve yetmiş hafta hesaplamasıyla tam bir uyum içinde gerçekleşmişti. Kurtarıcı’nın misyonunun bu hesaplamayla tam olarak gerçekleşmesi, O’nun gerçekten de gerçek Mesih olduğuna ve yetmiş haftanın başlangıç tarihinin bu şekilde değiştirilemez bir şekilde sabitlendiğine dair onlara güçlü bir kanıt sunmuştu. Yetmiş haftanın iki bin üç yüz günün ilk kısmı olduğunu keşfedememeleri, öngörüldüğü gibi bu konunun 1798’den sonrasına kadar gizli kalmasına neden oldu.

GSAM 842300 Günün Anahtarı

GSAM 84.3Şimdi bu konudaki gerçeklere bir göz atalım. 1798 yılına kadar, peygamberlik sözlerini yorumlayanlar, iki bin üç yüz günün ne zaman sona ereceği konusunda hiçbir bilgiye sahip değillerdi. Daniel kitabındaki sembolleri, heykeli ve canavarları anlayabiliyorlardı, ancak iki bin üç yüz günün nerede sona ereceğini söyleyemiyorlardı; zira o zamana kadar bu günlerin ne zaman başladığına dair hiçbir fikirleri yoktu. Bu noktaya dair bir kanıt olarak, o dönemde New York’ta yayınlanan bir Adventist gazetesi olan Midnight Cry’ın 15 Haziran 1842 tarihli sayısında şunu okuyoruz: “1798’den bu yana, daha önce hiç fark edilmeyen bir şeyi, yani yetmiş haftanın iki bin üç yüz günün anahtarı olduğunu gören çeşitli bağımsız yazarları bulmak gerçekten ilginçtir.”

GSAM 85Işığı Keşfeden Birçok Kişi

GSAM 85.1Bu bilgi, Rab’bin halkının anlayışı için açığa çıkarılması için belirlediği zaman gelene kadar “mühürlenmiş” kaldığı gibi, “son zaman” geldiğinde de pek çok kişinin Kutsal Yazılar’da “oraya buraya koşarak” bu konuları araştıracağı da aynı derecede kesindi. Metnin birkaç çevirisini karşılaştırarak bu fikir çok net bir şekilde ortaya konacaktır.

GSAM 85.2Dr. Adam Clarke şöyle der: “Birçoğu anlamını araştırmaya gayret edecek; ve bilgi bu yolla artacaktır.”

GSAM 85.3Luther’in gözden geçirilmiş Almanca Kutsal Kitap’ında şunu okuruz: “Böylece pek çok kişi bu metni inceleyecek ve büyük bir anlayış kazanacaktır.”

GSAM 85.4German Parallel Bible’da ise şöyle yazmaktadır: “Birçoğu onu baştan sona okuyacak ve böylece bilgi artacaktır.”

GSAM 85.5Papa tarafından Katolik okuyucuların da okumasına izin verilen L. Van Ess’in Almanca Kutsal Kitap’ı ise bunu şöyle çevirir: “Birçoğu onu baştan sona inceleyecek ve bilgi büyük olacaktır.”

GSAM 85.6İsveç Kutsal Kitap’ında şöyle yazıyor: “Birçoğu onu inceleyecek ve bilgi büyük olacak.”

GSAM 85.7Düzeltilmiş Danimarka-Norveç Kutsal Kitap’ında ise şöyle yazmaktadır: “Birçoğu hevesle arayacak ve bilgi çok artacaktır.”

GSAM 85.815 Haziran 1842 tarihli Midnight Cry dergisinde, 1798’den önce mühürlenmiş olan konu hakkında bu araştırma ve bilgiye ulaşma sürecinden bahsedilir: “Birbirlerinden habersiz olan bu kadar çok yazarın, hemen hemen aynı zamanda aynı sonuca varmış olması, harika bir tesadüf değil mi?”

GSAM 86.1Burada, birbirleriyle iletişim kurmadan, ancak Tanrı’nın Ruhu’nun etkisiyle Kutsal Yazıları özenle araştırmalarının sonucu olarak, iki bin üç yüz günün sona ermesiyle ilgili gerçeği keşfeden yirmi farklı kişi ve grubun listesini sunuyoruz. Bu listenin başına New York Eyaleti’nden William Miller’ı koyuyoruz; ardından Pennsylvania, Philadelphia’dan A. J. Krupp; Maine eyaletinin Falmouth kentinden David McGregor; İngiltere’den Edward Irving; İskoçya’dan Archibald Mason; Güney Carolina’dan W. E. Davis; Asya’nın çeşitli bölgelerinde çalışan Joseph Wolff; 1829’da Robert Owen ile yaptığı tartışmada Alexander Campbell; İngiltere’nin Liverpool kentinden Kaptan A. Landers; Almanya’nın Stuttgart kentinden Leonard Heinrich Kelber; İspanya’dan Lacunza; Hollanda’nın Lahey kentinden Hentzepeter; Hollanda’nın Amsterdam kentinden Dr. Capadose; Bavyera’dan Rau; 1821’de Tataristan’daki rahipler; “Seera” adlı kitaplarında Yemen’deki Kutsal Kitap araştırmacıları; Almanya’nın başka bir bölgesindeki Hengstenberg; Hazar Denizi’ndeki Ruslar; Baltık kıyılarındaki Molokanlar vb.

GSAM 86.2Bu konunun, birbirlerinden habersiz olan peygamberlik araştırmacıları için zaman zaman nasıl açıklık kazandığı, aşağıdakilerden anlaşılacaktır:—

GSAM 86.315 Haziran 1842 tarihli Midnight Cry dergisinde şu sözler yer almaktadır: “Az önce, şu başlığı taşıyan bir kitap elimize ulaştı: ‘Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, yazarı İskoçya, Wishawtown’dan müjde vaizi Archibald Mason, Newberg. Glasgow baskısından, Ward M. Gazeley tarafından 1820’de basılmıştır.’ Bu kitapta Mason şöyle der: ‘Son zamanlarda, ilk olarak Amerika’da Güney Carolina’dan Rev. Wm. E. Davis tarafından yayınlanan ve 1818’de İngiltere’nin güneyindeki Warkington’da yeniden basılan küçük bir broşür gördüm. Bu yazar, iki bin üç yüz günün yetmiş hafta ile başladığını (9:24. bölüm) ileri sürmektedir. Bu görüşe katılmaktan başka çarem yok.’”

GSAM 87Güney Carolina’lı Davis

GSAM 87.1Midnight Cry dergisinin aynı sayısında editör şöyle demiştir: “Davis’in kitabı 1810 civarında yazılmış olmalı.” Kitapta ortaya konulan mantığa değinerek şöyle belirtmiştir: “Okuyucu, gerçekten de Miller, Litch, Stores veya Hale’in eserlerini okuduğunu sanabilir, ancak biz, mevcut ikinci geliş yazarlarından hiçbirinin geçen haftaya kadar bu kitabın varlığından haberdar olmadığına inanıyoruz. Bu gazetenin [Cry] editörü daha önce bu kitaptan hiç haber almamıştı. Mason tarafından da desteklenen Davis’in zaman konusundaki görüşü, iki bin üç yüz günün Yahudi takvimine göre 1843 yılında — bizim takvimimize göre 1844 yılında — sona ereceği yönündeydi.”

GSAM 87Joseph Wolff ve Yirmi Kişi Daha

GSAM 87.231 Ağustos 1843 tarihli Midnight Cry’da şunu okuyoruz: “1822’de (İngiltere’den) Joseph Wolff, ‘He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven’ başlıklı bir kitap yayınladı.” Ayrıca, “1826’da, tüm ortodoks inançlardan yirmi kişi, Kutsal Kitabı incelemek üzere Londra’da Bay Wolff ile bir araya geldi. Oybirliğiyle aynı sonuca vardılar. 1260’a 45 yıl eklediler.” 1798’de sona eren 1260 yıla 45 yıl eklendiğinde, Yahudi takvimine göre 1843’ün sonuna ulaşılır; bu da aslında bizim 1844 yılımızdır.

GSAM 87Alexander Campbell’ın Görüşü

GSAM 87.3Aynı gazete sayısında Alexander Campbell hakkında şöyle denilmektedir: “1829’da, kafir Robert Owen ile ünlü münazarasını gerçekleştirdi; bu münazarada, Daniel’in görümlerinin zamanın sonuna kadar uzandığını, iki bin üç yüz günün yıl olduğunu ve Mesih’in doğumundan itibaren yaklaşık 1847 yıl sonra sona ereceğini savundu; ki bu, kendi ifadesine göre, genel kabul gören tarihten dört yıl önceydi.” Dolayısıyla, onun hesaplamasına göre iki bin üç yüz gün, M.S. döneminden itibaren tam Yahudi yılı olarak 1843’ün sonunda sona erecekti — yani aslında 1844’te.

GSAM 88.121 Eylül 1843 tarihli Midnight Cry dergisinde, şu başlığı taşıyan bir kitapla ilgili bir açıklama yer almaktadır: “A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,’²⁵ Yazar: Liverpool’dan Yüzbaşı A. Landers, Yayınevi: S. Kent and Co., 1839.”

GSAM 88.2“O da diğerleri gibi bir zaman hesaplaması yapıyor ve iki bin üç yüz günün sonunu, Mesih’in gerçek doğum tarihinden itibaren 1847 yıl sonra olarak belirtiyor.” Bu, bizim 1844 yılımıza denk gelir; zira o, genel kabul gören tarihten dört yıl önce doğmuştur.²⁶

GSAM 88Leonard Heinrich Kelber

GSAM 88.317 Mayıs 1892 tarihli Review and Herald gazetesinde, Almanya’nın Hamburg kentinden Pastör L. R. Conradi’nin yazdığı bir makale yer almaktadır. Makalede şöyle demektedir:—

GSAM 88.4“Okurlarımızın çoğu, geçen yüzyılda [Schaff’a göre Bengel 1751’de vefat etmiştir] Vahiy Kitabı’ndaki 666 sayısına dayalı hesaplamalarıyla Rabbimizin ortaya çıkma zamanını 1836 yılı olarak belirleyen ünlü Lüteriyen piskopos Bengel’i duymuş olabilir. Ancak bu tarihin dolmasından çok önce, Leonard Heinrich Kelber adında bir başöğretmen yazmaya başladı. İlk broşürü 1824’te ‘The End Near’ adıyla yayınlandı ve Matta 24 ile 25’in bir yorumunu içeriyordu. Bu broşür Bavyera’da basıldı. Ancak 1835’te, aynı başlığı taşıyan ve 126 sayfa içeren daha kapsamlı bir broşür Stuttgart’ta yayınlandı. Bu broşür özel bir ilgi konusu olacaktır; okuyucularımıza daha iyi bir fikir verebilmek için başlık sayfasının çevirisini ekliyorum: ‘Son Geliyor; Tanrı’nın sözü ve son olaylar ışığında kapsamlı ve ikna edici bir şekilde kanıtlanmıştır; Rabbimizin gelişini beklemek ya da zamanı hesaplamakla ilgili tüm önyargıları tamamen geçersiz kılar; Piskopos Bengel’in o büyük ve belirleyici yıl konusunda nasıl yedi yıl yanıldığını açıkça gösterir; çünkü son tarih 1836 değil, 1843 yılıdır; ışık ile karanlık arasındaki büyük mücadele o tarihte sona erecek ve Rabbimiz İsa’nın yeryüzünde uzun zamandır beklenen barış hükümdarlığı başlayacaktır.’

GSAM 89.1“İkinci baskı 1841’de yine Stuttgart’ta yayınlandı ve bildiğim kadarıyla bir diğeri de Saksonya’da çıktı. Başlık sayfasının da gösterdiği gibi, bu broşür, yaygın önyargıları ele aldıktan sonra, Daniel 8’deki iki bin üç yüz gün ile Daniel 9’daki yetmiş hafta arasındaki mevcut bağlantıyı açık ve net bir şekilde ortaya koyar ve bunları 1843 yılına (Yahudi takvimine göre 1843—bizim takvimimize göre 1844) bağlar. Kitabın geri kalanında ise, zamanın işaretlerine dayanarak bu olayın çok yakın olduğunu ortaya koyuyor.

GSAM 89.2“Birkaç baskı yayınlanmış olması bile, bu eserin uyandırdığı ilgiyi tek başına kanıtlamaktadır. Şu anda Avustralya’da yaşayan Kardeş Schäche, uzak Silezya eyaletinde bile bu eserin bir ilanını görmüş ve sipariş ettikten sonra, kapıları kilitleyip büyük bir ilgiyle okumuştur. Kitapta, yazarın dünyada benzer bir hareket hakkında herhangi bir bilgisi olduğuna dair hiçbir iz bulunmamaktadır; yine de Tanrı’nın Ruhu sayesinde aynı sonuçlara varmıştır.

GSAM 89.3“1842’de yine Stuttgart’ta, 286 sayfalık daha da kapsamlı bir broşür yazdı: ‘Dünyanın Yaratılışı ve Süresi Hakkında Temel ve Kutsal Yazılara Dayalı Düşünceler; ya da şu soruya kapsamlı bir cevap: Tanrı neden dünyayı arka arkaya altı günde yarattı—Rab’bin Deccal’ı yargılamak için yaklaştığı—1843 yılının büyük ve sevinç verici olayları.’”

GSAM 89“Ben Ezra” (Lacunza)

GSAM 89.41812 yılı civarında, İspanya’daki Lacunza, The Coming of Messiah in Majesty and Glory başlıklı bir kitap yayınladı. Yazar, “Ben Ezra” adını takma ad olarak kullandı ve Yahudilikten Hristiyanlığa geçmiş bir kişi olduğu düşünülmektedir. İngiltere’den Edward Irving, Mesih’in ikinci gelişi üzerine çalışmalarına başladıktan sonra, yukarıdaki kitabı İngilizceye çevirdi. Böylece kitap, en az iki dilde hikâyesini anlattı.

GSAM 89.5Yılların geçmesinden sonra, geçen yüzyılın başından 1840’a kadar iki bin üç yüz günlük süreyi hesaplayan ve yetmiş haftayı bu sürenin ilk kısmı olarak belirleyen çeşitli araştırmacıların sonuçlarını bir araya getirmek ve hepsinin bu sürenin 1844’te sona erdiği konusunda hemfikir olduğunu görmek gerçekten ilginçtir.

GSAM 901844: 2300 Günün Gerçek Sonu

GSAM 90.1Şu soru ortaya çıkabilir: 1844’ün iki bin üç yüz günün doğru sona erme tarihi olduğundan emin olabilir miyiz? Evet! Çünkü bir peygamberliğin yanlış bir şekilde gerçekleşmesinin, doğru gerçekleşme için uygun zamanda olamayacağı ne kadar kesinse, 1844 yılının iki bin üç yüz günün doğru bitiş tarihi olduğu sonucuna varmamız da o kadar kesindir. Bu bilgiyi 1798 yılına kadar mühürleyen ve o zaman ışığın parlayacağını vaat eden Tanrı, zamanı doğru bir şekilde anlamak için O’nu samimiyetle arayanları, yanılmaz Ruhu aracılığıyla yönlendirdi. O konudaki “bilginin” “artması” için zamanı gelmişti ve O, gerçek ışığı verdi.

GSAM 90.2“Son zaman”da halkın bilgisine sunulan sürenin sonunu bulduktan sonra, bu keşfin önemini sorgulamak yerinde olacaktır. O dönemde, müjde işinin sona erişinde, yargı oturumu için kesin bir zamanın ilan edileceğini görüyoruz. Yuhanna şöyle der: “Bundan sonra göğün ortasında uçan başka bir melek gördüm. Yeryüzünde yaşayanlara -her ulusa, her oymağa, her dile, her halka- iletmek üzere sonsuza dek kalıcı olan Müjde'yi getiriyordu. Yüksek sesle şöyle diyordu: ‘Tanrı'dan korkun! O'nu yüceltin! Çünkü O'nun yargılama saati geldi. Göğü, yeri, denizi, su pınarlarını yaratana tapının!’”²⁷ Gerçek melekler insanlara müjdeyi duyurmazlar. İnsan, dünyanın sonuna kadar müjdesini duyurmak üzere Rab’bin kendisi tarafından seçilmiş aracıdır.²⁸ Öyleyse bu melek, yargının “Tanrı'nın ev halkından başlayacağı” zamanının geldiğini ilan eden müjde mesajının bir sembolüdür.²⁹ Yargıya götüren zaman Kutsal Yazılarda keşfedilene kadar, böyle bir mesaj Kutsal Yazılardan verilemezdi. Daha önce de ima edildiği gibi, iki bin üç yüz günlük dönem, Tanrı’nın halkının soruşturma yargısına kadar uzanır.

GSAM 91Kefaret Günü: Bir Yargı Zamanı

GSAM 91.1Kefaret Günü, yani yeryüzü tapınağının temizlenmesi, Yahudiler tarafından geçmişte de bugün de bir yargı günü olarak anlaşılmaktadır. Ve bugün bile, dağınık durumlarında, o kutsal günle bağlantılı eski zamanlardaki tüm ayinleri gerçekleştiremeseler de, bu gün bir yargı günü olarak kutlanmaktadır. Bunun kanıtı olarak, öncelikle Kaliforniya’nın San Francisco kentinde yayınlanan ve Rocky Dağları’nın batısındaki ortodoks Yahudilerin yayın organı olan The Jewish Exponent adlı bir Yahudi gazetesinden alıntı yapacağız. 1892 Eylül sayısında, bir sonraki sayının yayınlanmasından önce yedinci ayın ve Kefaret Günü’nün geleceği duyurulmuştu. Onların yedinci aya verdikleri isim Tishree, altıncı aya verdikleri isim ise Ellul’dur; gazete şöyle yazmıştı: “Ellul ayı geldi ve her sabah ortodoks sinagoglarda Şofar’ın [yedinci ayın birinci gününden onuncu gününe kadar üflenmesi gereken boru, Mezmurlar 81:3, 4] uyarıcı sesleri duyulacak; bu sesler, anma günü ve Yom Kippur’daki son yargıya hazırlık yapılmasını hatırlatıyor.” Altıncı ay olan Ellul’un sonuna gelinmiş ve yedinci ay olan Tishree başlamak üzereyken, on gün boyunca her sabah, o tipolojik sistemde yılın son yargısını müjdeleyen borazan sesini duyacaklardı.

GSAM 91Bir Yahudi Hahamın İfadesi

GSAM 91.2Yine, 1902 yılında, Kaliforniya’nın San Francisco kentindeki büyük bir Yahudi cemaatinin hahamı Isidore Myers, Kefaret Günü’nü duyururken şöyle demiştir: “Bir yıldan diğerine zamanın eşiğinden geçerken, İsrailoğluna, Yaratılış ve Yaratıcı’nın evrensel egemenliği güçlü bir biçimde hatırlatılır ve kendisi trompet sesiyle, tabiri caizse, zamanın doğuşunun ve büyük Kral’ın taç giyme töreninin yıldönümünü kutlamaya çağrılır. Aynı borazan ya da Şofar’ın sesiyle, yargı tahtında oturan Ebedi Adalet’in her şeyi gören gözünün önünde titreyerek dururken, geçtiğimiz yılki eylemlerini geriye dönük olarak titizlikle incelemesi istenir.”

GSAM 92.1Yahudi tapınak ayininde tapınağın her yıl bir kez temizlendiğine göre, Daniel için iki bin üç yüz günün sonunda gerçekleşecek tapınağın temizlenmesinin, yıllık tipik ayin dışında başka bir şeyle ilgili olması gerektiği açık olmalıydı. Rab, peygamberlikte semboller kullanılırken belirtilen sürenin “her gün için bir yıldan” sayılması gerektiğini halkına çoktan bildirmişti.³⁰ Dolayısıyla, gördüğümüz gibi, bu iki bin üç yüz günlük süre, Mesih’in göksel tapınakta başkâhin olarak yaptığı işin sonuna, yani itiraf yoluyla davaları göksel tapınağa getirilenlerin sorgulama yargılamasına denk gelir.

GSAM 921844’te Verilmesi Beklenen Yargı Mesajı

GSAM 92.2Azizlerin yargılanmasının başlayacağı zaman dilimi keşfedildikten sonra, peygamberlik sözlerinde belirtildiği gibi, Rab’bin olaylar dizisi uyarınca “O'nun yargılama saati geldi” mesajının verilebilmesi için yol açıldı. Dikkat edin, burada o zaman diliminin keşfedilmesinin hemen ardından mesajın duyurulacağı söylenmiyor, ancak daha önce “mühürlenmiş” olan ışığın açıklığa kavuşturulması gerektiği belirtiliyor. Bunun gerçekleştiğini açıkça görüyoruz. Sonraki bölümlerde, Rab’bin Mesih’in gelişi mesajının duyurulacağı zamanı da aynı kesinlikte belirlediği ve bu duyurunun dünyaya tam anlamıyla yapıldığı ortaya çıkacaktır.