16. Bölüm — Üçüncü Meleğin Mesajı

GSAM 247.1“Onları üçüncü bir melek izledi. Yüksek sesle şöyle diyordu: ‘Bir kimse canavara ve heykeline taparsa, alnına ya da eline canavarın işaretini koydurursa, Tanrı gazabının kâsesinde saf olarak hazırlanmış Tanrı öfkesinin şarabından içecektir. Böylelerine kutsal meleklerin ve Kuzu'nun önünde ateş ve kükürtle işkence edilecek. Çektikleri işkencenin dumanı sonsuzlara dek tütecek. Canavara ve heykeline tapıp onun adının işaretini alanlar gece gündüz rahat yüzü görmeyecekler. Bu da, Tanrı'nın buyruklarını yerine getiren, İsa'ya imanlarını sürdüren kutsalların sabrını gerektirir.’”¹

GSAM 247Kutsal Kitap’taki En Ciddi Uyarı

GSAM 247.2Bu, Kutsal Kitap’ta yer alan en ciddi uyarıdır ve dünya tarihimizin kayıtlarında bu mesajın geçmişte duyulduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığı kesindir. Bu dizideki birinci ve ikinci meleklerin şimdiki nesle ait olduğunun kanıtlanmış olması, bu mesajın geçmiş çağlara ait olmadığı gerçeğini en açık şekilde ortaya koymaktadır.

GSAM 247.3Pastör J. V. Himes, 1847’de şöyle demiştir:—

GSAM 247.4“[Vahiy kitabının] on dördüncü bölümü, o şiddetli ayartma anında insanlığa bir uyarı olarak, henüz duyurulmamış olan şaşırtıcı bir haykırış sunar. 9-11. ayetler. Tanrı’nın kitabında, bunun dışında bu kadar korkunç bir gazap bildirisi bulunamaz. Böylesine müthiş bir uyarıya ihtiyaç duyulması, şiddetli bir ayartma olacağını ima etmiyor mu?”²

GSAM 248Tapınağın Açılması — Sandığın Görünmesi

GSAM 248.1J. N. Andrews bu mesaj hakkında şöyle demiştir: “Cennet tapınağındaki en kutsal yerin açılması ve bunun sonucunda sandığın görülmesi, yedinci meleğin borusunun çalınmasıyla gerçekleşen bir olaydır. Ve iki bin üç yüz günün sonunda yüce Başkâhinimizin hizmet yeri o odaya kaydırıldığından, tapınağın açılmasının, ilk meleğin ilanıyla temsil edilen o dönemin sona ermesiyle işaretlendiğini anlıyoruz. Başkâhinimizin, Tanrı’nın sandığı önünde hizmet etmek üzere En Kutsal Yere girmesi, kilisenin dikkatini o sandığın içinde bulunan Tanrı’nın emirlerine çeker. O zamandan beri Tanrı’nın emirleri göksel tapınaktan parıldamaktadır.

GSAM 248Sebt’in Değişimi

GSAM 248.2“Dördüncü emrin, uzun zaman önce Rab’bin Sebt günü olmaktan çıkıp pagan bir bayram olan Pazar gününe dönüştürüldüğü tartışmasız bir gerçektir. Bu değişiklik, her yerde yedinci günü Rab’bin tek haftalık Sebt günü olarak kabul eden Kutsal Yazılar’a açıkça aykırı bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Bu, Daniel’in ‘zamanları, yasaları değiştirmeyi amaçlayacak’ diye öngördüğü büyük sapkın tarafından gerçekleştirilmiştir. Bu güç, esasen tüm dünya tarafından tapınılacak olan canavarla aynıdır. Ve çok uzun süredir ayaklar altına alınan bu emrin şimdi haklı çıktığı ve Tanrı’nın halkının onu diğer dokuz emirle birlikte yerine getirmeye başladığı gerçeği son derece ilgi çekicidir. Tanrı’ya şükürler olsun ki, O, kalanları ejderha ile son çatışmalarına ve kapılardan geçerek kutsal şehre girmeye hazırlamaktadır. Vahiy 12:17; 22:14. Dördüncü emrin, sapkınlığın Sebt’ine karşı haklı çıkarılması ve Tanrı’nın tüm emirlerinin duyurulması, günümüzün azizlerin sabır dönemi ve üçüncü meleğin uyarı dönemi olduğu konusunda çarpıcı bir tanıklıktır.”³

GSAM 249.1Önceki bölümlerde, 22 Ekim 1844’e kadar süren büyük İkinci Geliş duyurusunda yerine getirilen bu mesajların birinci ve ikincisine dikkat çekilmişti. Bu bölümün başındaki ayet şöyle der: “Onları üçüncü bir melek izledi,” yani birinci ve ikinci meleklerin peşinden gitti. Bu bağlamda, üçüncü mesajın ortaya çıkışına dikkat çekmek belki ilginç olacaktır.

GSAM 249İlk Adventist Sebt Tutucuları

GSAM 249.21844’teki “gece yarısı çağrısı” sırasında, Rab halkının zihinlerini yedinci gün Sebt’ini kutlamaya yönlendirmeye başladı. Bu öğreti, Adventistler arasında şu şekilde ortaya çıktı: Yedinci Gün Baptistlerinden Rachel Preston, bir Adventist kilisesinin bulunduğu Washington, N.H.’ye taşındı. O, Mesih’in İkinci Gelişi öğretisini benimsedi ve yaklaşık kırk üyeden oluşan bu kilise, onun misyonerlik çalışmaları sayesinde dördüncü emrin Sebt’ini kabul etti.⁴ Bu durum, konuyla ilgili sorgulamalara yol açtı. 5 Eylül 1844 tarihli Cry dergisinde şöyle yazıyordu: “Birçok kişi, yedinci günü kutlama yükümlülüğü olduğu varsayımı konusunda derin düşüncelere dalmıştır.” Bu ifade, Pazar gününü kutlama iddialarını desteklemek için zayıf bir çaba gösterilen bir başyazıda yer almıştı. Konu, 12 Eylül tarihli sayısında da devam etti; burada, birçok kişinin ciddi ve derinlemesine bir inceleme yapmasına yol açan şu önemli ifadeye rastlıyoruz:—

GSAM 249Yedinci Gün, Yasanın Belirlediği Tek Gündür

GSAM 249.3“Geçen hafta şu sonuca vardık: Hristiyanların kanun gereği kutsal zaman olarak ayırmaları gereken belirli bir zaman dilimi yoktur. Eğer bu sonuç yanlışsa, o zaman yedinci günün, kutlanması için herhangi bir kanun bulunan tek gün olduğunu düşünüyoruz.”

GSAM 250T. M. Preble’ın Makalesi

GSAM 250.1Adventistlerin bir bütün olarak dikkatleri, T. M. Preble’ın 13 Şubat 1845 tarihli ve 28 Şubat 1845’te Maine, Portland’da yayınlanan Hope of Israel dergisinde yer alan bir makaleyle Sebt meselesine çekildi. Kutsal Kitap’taki Sebt’in iddialarını ve büyük sapkınlık sonucu bunun Pazar gününe değiştirildiğini gösterdikten sonra, şöyle der: “Böylece Daniel 7:25’in gerçekleştiğini görüyoruz; küçük boynuz ‘zamanları, yasaları’ değiştiriyor. Bu nedenle bana öyle geliyor ki, Sebt olarak ilk günü tutan herkes, papanın Pazar gününü tutanları ve Tanrı’nın Sebt’ini çiğneyenlerdir.”⁵

GSAM 250J. B. Cook’un Sebt Sorunu Üzerine Görüşleri

GSAM 250.2Bundan kısa bir süre sonra J. B. Cook’un bir makalesi basıldı; bu makalede, Pazar gününü Sebt olarak kutlamanın Kutsal Yazılarda hiçbir dayanağı olmadığını gösterdi ve şu özlü ifadeyi kullandı: “Böylece, belki de farkında olmadan, papanın Sebt bayrağı altında yelken açanların yelkenlerinden rüzgâr kolayca alınır.”

GSAM 250.3Bu iki adamın Sebt’i kutlamaları kısa sürmüş olsa da, kolayca durdurulamayacak bir süreci başlatmışlardı. “Papa’nın Pazar gününü kutlayanlar”, “Tanrı’nın emirlerini çiğneyenler” ve “Papa’nın Sebt bayrağı altında yelken açanlar” gibi sloganlar, bu konudaki gerçeği öğrenmeye hevesli yüzlerce kişinin dilindeydi. Massachusetts, Fairhaven’dan Joseph Bates adlı pastörün dikkati bu şekilde çekildi ve 1845 yılında Sebt’i kabul etti.

GSAM 250Joseph Bates Sebt’i Kabul Ediyor

GSAM 250.4Onun deneyimi şöyleydi: New Hampshire’ın Washington kasabasında Sebt’i kutlayan bir topluluktan haberdar olan Bates, o kiliseyi ziyaret edip bunun ne anlama geldiğini görmeye karar verdi. Buna uygun olarak öyle yaptı ve onlarla birlikte konuyu inceledikten sonra onların haklı olduğunu gördü ve Sebt meselesine ilişkin bu aydınlanmayı hemen kabul etti. Massachusetts, New Bedford’a dönerken, New Bedford ile Fairhaven arasındaki köprüde tanınmış bir kardeşe rastladı; adam ona şöyle seslendi: “Kaptan Bates, haberler ne?” Pastör Bates şöyle cevap verdi: “Haber şu ki, yedinci gün, Rabbimiz Tanrı’nın Sebt’idir.” “Peki,” dedi adam, “eve gidip Kutsal Kitap’ımı okuyacağım ve bunu bir araştıracağım.” Öyle de yaptı ve bir sonraki karşılaşmalarında bu kardeş, Sebt gerçeğini kabul etmiş ve ona uyuyordu.

GSAM 251Sebt Konusundaki İlk Kitap

GSAM 251.2Pastör Bates, bu gerçeği hemen eyaletten eyalete vaaz etmeye başladı. Kısa sürede, Sebt meselesiyle ilgili bir kitabın, hatta bir broşürün bile çalışmalarında kendisine büyük bir yardım olacağını fark etti ve ruhu, Tanrı’nın Ruhu tarafından bu konuda bir şeyler yazıp yayınlamaya yönlendirildi. Ancak, elinde sadece bir York şilini (on iki buçuk sent) olduğu için, parasız olarak bunun nasıl yapılabileceği bir sorundu. Okuyucunun ilgisini çekebilecek bir husus olarak, bu konudaki deneyimini, tıpkı 1855 yılında bana anlattığı şekliyle aktarmak istiyorum.

GSAM 251Dört Pound Un

GSAM 251.3Tanrı’nın huzurunda dua ederken bu kitabı yazmaya karar verdiğini ve yayınlanması için bir yolun açılacağından emin olduğunu söyledi. Bu nedenle, çalışmasına başlamak üzere Kutsal Kitap ve konkordansıyla birlikte masasına oturdu. Bir saat kadar sonra Bayan Bates odaya girip, “Joseph, ekmek pişirmek için yeterince unum yok,” dedi ve aynı zamanda ihtiyacı olan diğer bazı küçük eşyaları da saydı. “Ne kadar un eksik?” diye sordu Kaptan Bates. “Yaklaşık dört pound,” diye cevapladı. “Peki,” dedi o. Bayan Bates odadan çıktıktan sonra, yakındaki bir dükkana gidip dört pound un ve diğer malzemeleri satın aldı, eve getirdi ve tekrar yazma masasına oturdu. Kısa bir süre sonra Bayan Bates içeri girdi, masadaki malzemeleri görünce “Bu un nereden geldi?” diye haykırdı. “Neden?” dedi kaptan, “yeterli değil mi? Dört pound istediğini söylemiştin.” “Evet,” dedi kadın, “ama nereden aldın?” “Satın aldım,” dedi kaptan; “ekmek pişirmek için istediğin miktar bu değil miydi?” “Evet,” diye devam etti Bayan Bates, “ama siz, Kaptan Bates, New Bedford’dan dünyanın dört bir yanına gemilere kaptanlık etmiş bir adam olarak, dışarı çıkıp dört pound un mu aldınız?” “Evet, fırınlamayı tamamlamak için ihtiyacınız olan miktar bu değil miydi?” “Evet,” dedi Bayan Bates, “ama dört pound(!) un mu aldınız?”

GSAM 252Gerçek Uğruna Harcanan On Bir Bin Dolar

GSAM 252.1Kısa süre sonra başka bir sınav daha geldi. Kaptan Bates denizcilikten ayrıldığında, bir gemideki hisselerini 11.000 dolara satmıştı, ancak şimdi gerçeğin davasını ilerletmek için tüm parasını harcamıştı. O güne kadar Bayan Bates, kocasının gerçek mali durumunu bilmiyordu, ancak Kaptan Bates artık ona bunu açıklaması gerektiğini hissetti ve sakin bir şekilde şöyle dedi: “Eşim, o eşyalar için dünyadaki son paramı harcadım.” Bayan Bates acı bir hıçkırıkla, “Ne yapacağız?” diye sordu. Kaptan ayağa kalktı ve gemisini yöneten bir kaptanın tüm haysiyetiyle şöyle dedi: “Bir kitap yazacağım; onu yaygınlaştıracağım ve bu Sebt gerçeğini tüm dünyaya yayacağım.” “Peki,” dedi Bayan Bates, gözlerini kaplayan gözyaşları arasında, “neyle geçineceğiz?” “Rab bize bir yol açacak,” diye cevapladı Kaptan Bates gülümseyerek. “Evet,” dedi Bayan Bates, “Rab bize bir yol açacak! Sen hep bunu söylüyorsun,” ve gözyaşlarına boğularak odadan çıktı.

GSAM 252Beklenmedik Bir Yardım

GSAM 252.2Kaptan Bates yarım saat kadar çalışmaya devam ettikten sonra, postaneye gitmesi gerektiği hissi uyandı; orada kendisine bir mektup vardı. Gitti ve gerçekten de bir mektup vardı. O günlerde mektupların posta ücreti beş sentti ve ön ödeme isteğe bağlıydı. Bu mektubun yazarı, bir nedenden ötürü posta ücretini ödememişti. Ve burada da Kaptan Bates yine mahcup duruma düştü; çünkü iyi tanıdığı postane müdürü Bay Drew’a, parası olmadığı için posta ücretini ödeyemeyeceğini söylemek zorunda kaldı; ancak, “Mektubun kimden geldiğine bir bakabilir miyim?” diye sordu. “Al gitsin,” dedi postane müdürü, “başka bir zaman ödersin.” “Hayır,” dedi kaptan, “posta ücreti ödenene kadar mektubu postaneden almayacağım.” Mektubu elinde tutarken, “Bence bu mektubun içinde para var,” dedi ve postane müdürüne dönerek sordu: “Lütfen açar mısınız? İçinde para varsa, posta ücretini ondan kesebilirsiniz; yoksa okumayacağım.” Postane müdürü isteğini yerine getirdi ve bakın! İçinde on dolarlık bir banknot vardı. Mektubu okuyunca, mektubun, Rab’bin kendisine Pastör Bates’in paraya ihtiyacı olduğunu o kadar güçlü biçimde hissettirdiğini, bu yüzden ona aceleyle para gönderdiğini söyleyen bir kişiden geldiğini anladı; ve aceleyle muhtemelen posta ücretini ödemeyi unutmuştu.

GSAM 253.1Posta ücretini ödedikten sonra bir markete gitti ve 4 dolara bir fıçı un satın aldı; ayrıca patates, şeker ve diğer gerekli malzemeleri de aldı. Malzemelerin nereye teslim edileceğini söylerken şöyle dedi: “Muhtemelen kadın bunların oraya ait olmadığını söyleyecektir, ama ne derse desin aldırmayın; malları ön verandaya indirin.”

GSAM 253.2Ardından matbaaya gitti ve yaklaşık yüz sayfalık bir broşürün bin adet basılması için düzenlemeler yaptı; metin teslim edildiğinde matbaacılar bunu mümkün olduğunca çabuk dizip, provalarını kendisine göndereceklerdi. Parayı alır almaz işin bedelini ödeyecekti ve faturaların tamamı ödenene kadar kitaplar matbaadan alınmayacaktı.

GSAM 253.3Kaptan Bates kendisine ödenecek bir para olmadığını çok iyi biliyordu, ancak bu kitabı yazmayı bir görev olarak görüyordu; ihtiyaç duyulduğunda Rab’bin insanların kalplerini harekete geçirip parayı göndereceğine inanıyordu. Kağıt, kalem vb. malzemeleri satın aldıktan sonra —böylece ev eşyalarının kendisinden önce eve ulaşması için zaman kazanmış oldu— evine giden sokağın başına gitti. Eşyaların orada olduğunu görünce arka kapıdan eve girdi ve tekrar masasına oturdu. Bayan Bates içeri girip heyecanla şöyle dedi: “Joseph, şuradaki ön verandaya bir bak! Bu eşyalar nereden geldi? Bir arabacı buraya geldi ve bunları boşaltmak istedi. Buraya ait olmadığını söyledim ama yine de boşalttı.” “Peki,” dedi Kaptan Bates, “sanırım sorun yok.” “Ama,” dedi Bayan Bates, “nereden geldi?” “Şey,” dedi Kaptan, “Rab gönderdi.” “Evet,” dedi Bayan Bates, “Rab gönderdi; sen hep böyle dersin.” Sonra mektubu karısına uzattı ve şöyle dedi: “Bunu oku, nereden geldiğini anlarsın.” Karısı mektubu okudu ve yine ağlamak için odasına çekildi, ama bu seferki ağlaması ilkinden farklıydı; geri döndüğünde ise iman eksikliği nedeniyle kocasından alçakgönüllülükle af diledi.

GSAM 254Kitap İçin Gelen Para

GSAM 254.1Yazma ve basım çalışmaları ilerledikçe, Kaptan Bates zaman zaman posta yoluyla ya da başka şekillerde, bazen hiç tanımadığı kişilerden para aldı. Parayı aldıkça, bunu matbaacılara aktardı ve kitap hesabına yatırdı. Sonunda kitapların tamamının basıldığı gün geldi ve Kardeş Bates’in hiç beklemediği bir kaynaktan hesap bakiyesi karşılandı; böylece kitapların dağıtımı bir gün bile gecikmedi.

GSAM 254Son Fatura Ödenmiş

GSAM 254.2Michigan, Memphis’ten H. S. Gurney, 1884 yılının Mart ayında bana, Pastör Bates’in kitabının tamamlandığı sabah, kendisine asla ödeme yapmayacağını söyleyen bir adamdan, zamanaşımına uğramış bir senedin ödemesi olarak 100 dolar aldığını anlattı. Bu parayı aldıktan sonra, bunun bir kısmını Pastör Bates’in Sebt broşürünün son faturasını ödemek için harcamayı bir zevk olarak gördü. “Ancak,” dedi Bay Gurney, “Kardeş Bates, ölüm gününe kadar kitap faturasının kalan kısmını kimin ödediğini hiç bilmedi.” Pastör Bates’in Sebt gerçeğini basma konusundaki bu deneyimi, Sebt meselesiyle ilgili gerçeğin yayınlanmaya başladığı ilk andan itibaren halkımıza şunu söylemiş gibiydi: “Bu çalışma alanında ilerleyin ve ilerledikçe Tanrı’nın takdirinin önünüzü açacağını bekleyin.”

GSAM 255Pastör Bates, Görümlere Şüpheyle Yaklaşıyordu

GSAM 255.1Life Sketches kitabından özetlenen aşağıdaki ifade, peygamberlik armağanı ile Sebt reformunun nasıl birleştiğini gösterecektir:—

GSAM 255.21846 yılında Massachusetts’in New Bedford kentine yaptığı bir ziyaret sırasında, Bayan Harmon, Pastör Joseph Bates ile tanıştı. Bates, Mesih’in İkinci Gelişi imanını erken dönemlerde benimsemiş ve bu davada aktif bir emekçiydi. O, nazik ve kibar, gerçek bir Hristiyan beyefendiydi. Bayan Harmon’a sanki kendi çocuğuymuş gibi şefkatle davrandı. Onu ilk kez konuşurken dinlediğinde derin bir ilgi gösterdi ve konuşması bittiğinde ayağa kalkarak şöyle dedi: “Ben şüpheci bir Tomas’ım. Görümlere inanmıyorum. Ancak bu gece kardeşimizin anlattığı tanıklığın gerçekten de bize yönelik Tanrı’nın sesi olduğuna inanabilseydim, dünyadaki en mutlu adam olurdum. Kalbim derinden etkilendi. Konuşmacının samimi olduğuna inanıyorum, ancak bize anlattığı o muhteşem şeylerin ona nasıl gösterildiğini açıklayamıyorum.”

GSAM 255Bayan Harmon Sebt’i Kabul Eder

GSAM 255.3Pastör Bates, Sebt’i kutluyordu ve bunun önemini vurguluyordu. Bayan Harmon o zamanlar bunun önemini hissetmiyordu ve Pastör Bates’in diğer dokuz emirden çok dördüncü emir üzerinde durarak hata yaptığını düşünüyordu. Ancak Rab ona göksel tapınağı gösterdi. Gökte Tanrı’nın tapınağı açıldı ve ona, bağışlanma kapağıyla örtülü Tanrı’nın sandığı gösterildi. İki melek, sandığın iki ucunda duruyordu; kanatlarını bağışlanma kapağının üzerine açmış ve yüzlerini ona dönmüşlerdi. Ona eşlik eden melek, bunun, Tanrı’nın parmağıyla yazılmış olan Tanrı’nın yasasına huşu ve hayranlıkla bakan tüm göksel ordusunu temsil ettiğini ona bildirdi. İsa sandığın kapağını kaldırdı ve kadın, üzerinde on emrin yazılı olduğu taş levhaları gördü. On emrin tam ortasında, etrafını yumuşak bir ışık halesinin çevrelediği dördüncü emri görünce hayrete düştü. Melek şöyle dedi: “Bu, on emir arasında gökleri, yeri ve içindeki her şeyi yaratan diri Tanrı’yı tanımlayan tek emirdir. Yeryüzünün temelleri atıldığında, Sebt’in temeli de o zaman atılmıştı.” Ona, gerçek Sebt’e uyulmuş olsaydı, asla bir kafir ya da ateist olmayacağı gösterildi. Sebt’e uyulması, dünyayı putperestlikten koruyacaktı.

GSAM 256.1Dördüncü emir çiğnendi; bu nedenle, yasadaki gediği onarmaya ve ezilen Sebt’i savunmaya çağrılıyoruz. Kendini Tanrı’nın üstünde gören ve zamanları ve kanunları değiştirmeyi düşünen günah adamı, Sebt’in haftanın yedinci gününden birinci gününe değiştirilmesine neden oldu. Bunu yaparak Tanrı’nın yasasında bir gedik açtı.

GSAM 256.2Tanrı’nın büyük gününden hemen önce, Mesih Karşıtı’nın bozduğu Tanrı’nın yasasına olan bağlılıklarına geri dönmeleri için insanları uyarmak üzere bir mesaj gönderilir. Öğretim ve örnek yoluyla yasanın ihlaline dikkat çekilmelidir. Ayrıca ona, Vahiy 14’teki Tanrı’nın emirlerini ve İsa’nın imanını ilan eden üçüncü meleğin, bu mesajı alan ve dünyaya Tanrı’nın emirlerini ve yasasını gözbebeği gibi korumaları için uyarı sesini yükselten insanları temsil ettiği ve bu uyarıya yanıt olarak birçok kişinin Rab’bin Sebt’ini benimseyeceği gösterildi.⁶

GSAM 256.3Bayan Harmon ve Pastör Bates’in bu deneyimi, Rab’bin çalışma yöntemiyle uyumluydu. Pastör Bates, hem Bayan Harmon’un hem de Pastör White’ın dikkatini Sebt meselesine çekti ve onlara Kutsal Yazılardan Tanrı’nın değişmez yasasının gerekliliklerini sundu. Bayan Harmon, yaklaşık on sekiz ay boyunca Rab’den özel vahiylerle kutsanmış olsa da, bu konuyla ilgili daha önce kendisine hiçbir şey gösterilmemişti. Artık Rab’bin zamanı gelmişti; O’nun yasasını yerine getirecek inananlar yetiştiriliyordu ve onlara peygamberlik armağanı aracılığıyla ışık veriliyordu. Böylece, Rab’bin kendi çalışma tarzıyla, üçüncü meleğin mesajı, yani “Tanrı’nın emirleri ve İsa Mesih’in tanıklığı” bir araya getirildi.

GSAM 257Üçüncü Meleğin Mesajının Başlangıcı

GSAM 257.1O andan itibaren, diğer ikisiyle bağlantılı olarak üçüncü meleğin mesajı duyurulmaya başlandı. Tanrı’nın sandığıyla ve tapınakla ilgili olarak ortaya çıkan ışıkla bağlantılı olan Sebt gerçeği, daha önce gösterileni doğruladı: geçmişteki Mesih’in Gelişi hareketi doğruydu ve Rab’bin düzenine uygundu. Artık “Tanrı’nın şehrine giden yola çıkan üç basamak” ifadesinin anlamını her zamankinden daha iyi anlayabiliyorlardı.

GSAM 257Pastör Bates, Görümleri Tanrı’dan Gelen Olarak Kabul Eder

GSAM 257.21846 yılının Kasım ayında, Maine eyaletinin Topsham kasabasında, Pastör Bates’in de katıldığı bir konferans düzenlendi. O toplantıda Bayan White (Bayan Harmon’un Pastör James White ile evliliği daha önce belirtilmişti), Pastör Bates’in bu görümlerin ilahi kökenine tam olarak ikna olmasına neden olan bir görüm gördü. O, elli yıl boyunca denizcilikle uğraşmış, gemide gemici çırağından kaptanlığa ve gemi sahipliğine kadar her pozisyonu doldurmuş bir adamdı. Astronomi konusundaki bilgisi o kadar genişti ki, bana anlattığına göre, gök cisimlerini gözlemleyerek denizde enlem ve boylam açısından nerede olduğunu neredeyse tam olarak belirleyebiliyordu. Böyle birinin doğal olarak astronomi hakkında konuşmaktan hoşlanması kaçınılmazdı.

GSAM 257.3Onunla sohbet ederken, görümlerin ilahi kökenine nasıl ikna olduğunu anlattı. Bir gün Bayan White ile yıldızlar hakkında konuşmaya çalıştığını, ancak kısa sürede onun astronomi hakkında hiçbir şey bilmediğini fark ettiğini söyledi; aslında, Bayan White’ın kendisine söylediği gibi, o konuyu ele alan bir kitaba hiç baktığını bile bilmiyordu. O konu hakkında konuşmaya hiç niyeti yoktu ve konuşmayı yeni yeryüzü ve bu konuyla ilgili görümünde kendisine gösterilenler hakkında konuşarak başka bir yöne çevirdi.

GSAM 258“Göklerin Açılması”

GSAM 258.1Bir önceki yıl, 19 Nisan 1845’te, Illustrated London News, Lord Rosse’dan, devasa teleskobuyla yaptığı muhteşem keşiflere, özellikle de astronomların “gökyüzündeki boşluk” olarak adlandırdıkları şeye dair, astronomlar için büyük ilgi uyandıran bir haber yayınlamıştı. Bir akşam, yukarıda bahsedilen toplantıda, Bay Curtiss’in evinde ve bu tezahürler konusunda henüz kararsız olan Pastör Bates’in huzurunda, Bayan White bir görüm içindeyken yıldızlardan bahsetmeye başladı; bir gezegenin yüzeyinde gördüğü pembe tonlu kuşakları coşkulu bir şekilde betimledi ve “Dört ay görüyorum” diye ekledi. “Ah,” dedi Pastör Bates, “Jüpiter’i izliyor!” Ardından uzayda seyahat ediyormuş gibi hareketler yaptıktan sonra, sürekli değişen güzelliğiyle kuşakları ve halkaları betimlemeye başladı ve “Yedi ay görüyorum” dedi.⁷ Pastör Bates, “Satürn’ü tarif ediyor” diye haykırdı. Ardından, “Altı ay görüyorum,” dedi ve hemen “açılan gökler”i tüm ihtişamıyla anlatmaya başladı; orayı daha aydınlık bir bölgeye açılan bir geçit olarak nitelendirdi. Pastör Bates, onun bu anlatımının, herhangi bir yazardan okuduğu tüm açılan gökler anlatımlarını çok aştığını söyledi.

GSAM 258.2O konuşurken ve görüm hâlindeyken, Bates ayağa kalktı ve şöyle haykırdı: “Ah, keşke Lord John Rosse bu gece burada olsaydı!” Pastör White, “Lord John Rosse kimdir?” diye sordu. “Ah,” dedi Pastör Bates, “o, büyük İngiliz astronomdur. Keşke o kadın astronomi hakkında konuşurken onu dinleyebilseydi ve ‘göklerin açılması’ hakkındaki o açıklamayı duyabilseydi. Bu, bu konuda okuduğum her şeyden çok daha öte.” O akşamdan itibaren Pastör Bates, Bayan White’ın görümlerinin onun bilgisi ve kontrolü dışında olduğuna tamamen ikna oldu. Bu durum ve verilen azarlama ile öğütlerin niteliği, onun bunların Tanrı’dan geldiğine ikna olmasını sağladı.

GSAM 259.1Bayan White’ın o görümde bu şekilde tarif ettiği gökyüzündeki bu fenomen, astronomi yazarları tarafından nadiren bahsedilen bir konudur. Bunu ilk keşfeden Huygens, şu açıklamayı yapar:—

GSAM 259Orion’un Kılıcındaki Muhteşem Işık

GSAM 259.2“Astronomlar, Orion’un kılıcında birbirine yakın üç yıldız gösterirler; 1656 yılında teleskopla ortadaki yıldızı incelediğimde, o yıldızın yerinde on iki başka yıldız belirdi; bunların arasında birbirine neredeyse değen üç yıldız ve bunun yanı sıra dört yıldız daha belirdi; sanki bir bulutun içinden parıldıyorlardı, öyle ki etraflarındaki alan gökyüzünün geri kalanından çok daha parlak görünüyordu; hava güzel olduğu için tamamen siyahımsı görünen gökyüzü, sanki bir perde aralığı gibiydi ve bu aralıktan daha aydınlık başka bir bölgeye serbestçe bakılabiliyordu.”

GSAM 259.3William Herschel, gökyüzündeki bu açıklık hakkında şöyle der:—

GSAM 259.4“Eğer bu mesafedeki çapı 10°’lik bir açı oluşturuyorsa — ki neredeyse öyle — büyüklüğü akıl almaz derecede büyük olmalıdır. Hesaplamalara göre, Güneş’in boyutlarının iki trilyon katı kadar büyük olduğu tahmin edilmektedir.”

GSAM 259Güneş’ten Daha Parlak

GSAM 259.5Felsefeci Thomas Dick, bu parlak nebulalar hakkında şöyle der:—

GSAM 259.6“En yakın yıldızın mesafesinin yarısı kadar yakınında olsaydık —ki bu mesafe zaten çok büyüktür— böyle bir noktadan bakıldığında Güneş’inkine yakın bir parlaklık gösterirdi; ve çok daha yakın mesafedeki varlıklar için gökyüzünün büyük bir bölümünü kaplayarak tarif edilemez bir ihtişamla görünürdü. Ancak böyle bir nesnenin tüm yönleri ve ilişkileriyle birlikte nihai amacının ne olduğu, belki de sonsuz bir varoluşun gelecek çağlarında ortaya çıkacaktır; ve yaratılışın uzak uzaylarındaki diğer birçok nesne gibi, zihinde evrenin muhteşem ve gizemli manzaralarının biraz daha açığa çıkmasını görme arzusunu uyandırır.”⁸

GSAM 260.1Pastör Bates, bu konuyla ilgili bir makalesini şu sözlerle bitirmiştir:—

GSAM 260.2“Böylece, sunulan tüm kanıtlardan (ve gerekirse çok daha fazlasını da verebilirdik) göklerde son derece harika ve açıklanamaz bir fenomenin var olduğunu görüyoruz; çevresi on bir milyar üç yüz on dört [11.000.000.314] milden fazla olan gökyüzündeki bir boşluk. Ünlü Huygens şöyle der: ‘Sabit yıldızların arasında buna benzer bir şey hiç görmedim — daha aydınlık başka bir bölgeye açık bir bakış.’”

GSAM 260Gezegen Görümüne Dair Bir Başka Tanıklık

GSAM 260.3Yine, söz konusu görümün verildiği sırada orada bulunan Bayan Truesdail’den bir alıntı yapıyoruz. O şöyle diyor:—

GSAM 260.4“Kardeş White’ın sağlığı çok zayıftı ve onun için dualar edilirken, Tanrı’nın Ruhu üzerimize indi. Kısa süre sonra onun dünyevi şeylere karşı duyarsızlaştığını fark ettik. Bu, onun gezegen dünyasını ilk kez görmesiydi. Jüpiter’in uydularını yüksek sesle saydıktan ve kısa süre sonra Satürn’ün uydularını da saydıktan sonra, Satürn’ün halkaları hakkında çok güzel bir açıklama yaptı. Ardından şöyle dedi: ‘Buradaki sakinler, dünyadaki insanlara hiç benzemeyen, uzun boylu ve heybetli bir halktır. Günah buraya hiç girmemiştir.’ Kardeş Bates’in gülümseyen yüzünden, Kardeş White’ın görümlerinin kaynağıyla ilgili geçmişteki şüphelerinin hızla ortadan kalktığı belliydi. Hepimiz Kaptan Bates’in astronomiye büyük bir ilgi duyduğunu biliyorduk; zira sık sık bize ders vermek amacıyla gök cisimlerinin yerlerini gösterirdi. Kardeş White, görümden sonra onun sorularına, bu konuda hiç eğitim almadığını ya da başka bir şekilde bilgi edinmediğini söyleyerek yanıt verdiğinde, Kaptan Bates sevinç ve mutlulukla doldu. Tanrı’ya şükretti ve gezegenlerle ilgili bu görümün, bir daha asla şüphe duymaması için verildiğine inandığını ifade etti.”⁹

GSAM 261Hırçın Bir At Aniden Uysallaştı

GSAM 261.1Topsham’daki bu toplantıdan kısa bir süre sonra, görümlerle ilgili bir başka çarpıcı olay meydana geldi; bunu, Pastör Bates’in bana anlattığı şekliyle aktaracağım:—

GSAM 261.2Pastör White’ın elinde kısmen ehlileştirilmiş bir tay ve iki koltuklu bir pazar arabası vardı; bu araba ön panel olmadan yapılmıştı, ancak arabanın ön kısmında bir basamak ve araba oklarından uzanan demir bir basamak bulunuyordu. Tayı sürerken son derece dikkatli olunması gerekiyordu; çünkü dizginler ya da herhangi bir şey yanlarına değerse anında öfkeyle tekmeliyordu ve kaçmasını önlemek için sürekli gergin bir dizginle kontrol altında tutulması gerekiyordu. Bu tay, yanına gitmek istedikleri birine aitti ve Pastör White, ehlileştirilmemiş tayları idare etmeye alışkın olduğu için, bu tayla ciddi bir sorun yaşamayacağını düşünmüştü. Ancak, tayın daha önce çılgınca tepkileri sırasında iki adamı öldürdüğünü –biri yol kenarındaki kayalara sıkıştırılarak– bilselerdi, belki de o kadar kendinden emin olmazdı.

GSAM 261.3O sırada arabada dört kişi vardı: ön koltukta Pastör White ve eşi, arka koltukta ise Pastör Bates ve Israel Damon. Pastör White atı kontrol altında tutmak için elinden geleni yaparken, Bayan White hakikat hakkında konuşuyordu ki, Tanrı’nın gücü grubun üzerine indi ve o, arabada otururken bir görüme girdi. Görüme girerken “Şan!” diye bağırdığı anda, tay aniden tamamen durdu ve başını eğdi. Aynı anda Bayan White, bu haldeyken ayağa kalktı ve gözleri yukarıya bakarken, ellerini tayın kalçalarına koyarak arabanın ön kenarını aşıp oklarının üzerine indi. Pastör Bates, Pastör White’a, “Tay o kadını tekmeleyerek öldürecek,” diye seslendi. Pastör White ise, “Tay artık Rab’bin kontrolündedir; ben müdahale etmek istemiyorum,” diye cevap verdi. Tay, yaşlı bir at kadar uysal duruyordu. Yol kenarındaki set yaklaşık altı fit yüksekliğindeydi ve çitin yanında çimenli bir alan vardı. Bayan White, gözlerini hâlâ yukarıya dikmiş, bir kez bile aşağıya bakmadan setten yukarı çıkıp çimenli alana girdi, ardından birkaç dakika boyunca ileri geri yürüyerek yeni dünyanın güzelliklerini anlattı ve tarif etti. Sonra, başını aynı pozisyonda tutarak setten aşağı indi, arabaya doğru yürüdü, elini tayın kıçına koyarak basamaklara çıktı, oradan da at arabasının oklarının üzerine çıktı ve tekrar arabaya bindi. Koltuğa oturduğu anda görümden çıktı ve o anda at, sürücünün herhangi bir işareti olmaksızın harekete geçti ve yoluna devam etti.

GSAM 262.2Bayan White arabadan dışarıdayken, Pastör White atı sınayıp gerçekten uysal olup olmadığını görmek istedi. İlk başta kırbacıyla ona hafifçe dokundu; başka zamanlarda at bir tekmeyle karşılık verirdi, ama şimdi hiçbir hareket yoktu. Sonra ona oldukça sert bir darbe indirdi, ardından daha sert, sonra da daha da sert. Tay, darbelerine hiç aldırış etmedi; Daniel’in aslanların ininde geçirdiği gece meleklerin ağızlarını kapattığı aslanlar kadar zararsız görünüyordu. “Orası huşu uyandıran bir yerdi,” dedi Pastör Bates, “ve görümleri yaratan aynı Gücün, o an için tayın vahşi doğasını bastırdığı açıktı.”

GSAM 262.3Eğer bu görüm sadece kadının bazı bedensel rahatsızlıklarının bir sonucuysa, doğal olarak şu soru akla gelir: At da benzer şekilde etkilenmiş miydi?

GSAM 262Israel Damon’un İfadesi

GSAM 262.4Pastör Bates'in bana anlattıklarını doğrulamak amacıyla, burada şu açıklamayı aktaracağım:—

GSAM 262.5“Yaklaşık yirmi yıl önce, Sebt’i kutlamaya yeni başlamıştım ki, Israel Damon bana, kendisi, Pastör Bates, Pastör White ve eşi, asi tayın çektiği hafif at arabasında giderken Kardeş White’ın gördüğü görümün ayrıntılarını anlattı. Bugün, Pastör Loughborough tarafından yazılan yukarıdaki olayın açıklamasını okudum ve bu, Pastör Damon’un bana anlattıklarıyla tam olarak örtüşüyor.” İmza: “R. S. Webber, Battle Creek, Mich., 9 Şubat 1891.”

GSAM 263Pastör Bates’in Görümlerle İlgili İfadesi

GSAM 263.1Pastör Bates, kendi deneyimini şöyle anlatır:—

GSAM 263.2“Her ne kadar bu görümlerde Kutsal Yazılara aykırı hiçbir şey görmesem de, yine de endişelendim ve büyük bir sıkıntı yaşadım; uzun bir süre boyunca bunların, onun vücudunun uzun süredir devam eden zayıflık durumunun bir sonucundan başka bir şey olduğuna inanmak istemedim.

GSAM 263.3“Bu nedenle, zihninin heyecanla dolu olmadığı (toplantı dışı) anlarda, başkalarının huzurunda ona ve ona eşlik eden arkadaşlarına, özellikle de ablasına sorular sorup çapraz sorguya çekerek, mümkünse gerçeğe ulaşmak için fırsatlar aradım. O zamandan beri New Bedford ve Fairhaven’a yaptığı birçok ziyaret sırasında, toplantılarımızda onu birkaç kez görüm halinde gördüm; ayrıca Maine’deki Topsham’da da gördüm; ve o heyecan verici sahnelerin bazılarına tanık olanlar, aldatma ya da hipnotik bir etki olup olmadığını tespit etmek için her kelimeyi ne kadar ilgi ve yoğunlukla dinlediğimi ve her hareketi ne kadar dikkatle izlediğimi iyi bilirler. Ve bu olaylara başkalarıyla birlikte tanık olma fırsatı bulduğum için Tanrı’ya şükrediyorum. Artık kendim adına güvenle konuşabilirim. Bu çalışmanın Tanrı’dan geldiğine inanıyorum ve 1844 yılının Ekim ayında çalışmalarımızın sona ermesinden bu yana, O’nun ‘dağınık’, ‘parçalanmış’ ve ‘yoksun bırakılmış halkını’ teselli etmek ve güçlendirmek için verilmiş olduğuna inanıyorum. O zamandan beri ‘Bakın, işte burada!’ ve ‘Bakın, işte orada!’ şeklindeki kafa karıştırıcı durum, Tanrı’nın dürüst ve istekli halkını son derece şaşkına çevirmiş ve gözleri önüne serilen birçok çelişkili metni açıklayamayanlar için durumu son derece zorlaştırmıştır. İtiraf etmeliyim ki, daha önce net bir şekilde anlayamadığım birçok ayet hakkında ışık ve rehberlik aldım. Onun, kendini feda eden, dürüst ve istekli bir Tanrı çocuğu olduğuna inanıyorum.”¹⁰

GSAM 263.4“Yazar, görümlerindeki ‘düşünceleri’ ‘önceki öğretilerden veya çalışmalardan’ almamaktadır. 1844 yılının Aralık ayında ilk görümünü aldığında, kendisi ve Maine eyaletinin Portland kentindeki tüm grup (o sırada ebeveynlerinin ikamet ettiği yer), ‘gece yarısı çağrısı’nı geçmişte kalmış bir şey olarak bir kenara bırakmıştı. İşte o zaman Rab, ona görümde kendisinin ve Portland’daki grubun düştüğü hatayı gösterdi. Ardından görümünü gruba anlattı ve onlar da yedinci ay deneyimlerinin Tanrı’nın işi olduğunu kabul ettiler.”¹¹

GSAM 2641847’de Üç Mesaj Nasıl Değerlendirildi?

GSAM 264.1Pastör James White’ın Nisan 1847’de yazdığı aşağıdaki metin, o dönemde üç mesajın nasıl değerlendirildiğini göstermektedir:—

GSAM 264.2“İkinci Geliş’e inananların tüm kesimleri, bu bölümün (Vahiy 14) altıncı ve yedinci ayetlerinde ortaya çıkan meleğin, kiliseye ve dünyaya yönelik geliş mesajını temsil ettiği konusunda hemfikirdir.... İkinci meleğin görevi, geliş ordusuna Babil’in düştüğünü göstermekti. Ve onların büyük bir kısmı, ‘gece yarısı çağrısı’nın gücü onları tam zamanında uyandırıp onuncu gün gelmeden kiliselerden kaçmalarını sağlayana kadar bu gerçeği öğrenemediklerinden, 1844’ün yedinci ayından bu yana üçüncü meleğin mesajı, azizlere ‘sıkı tutunmaları’ geri dönmemeleri ve ikinci meleğin çığlığı sırasında bakire grubun kurtulduğu işaretleri ‘kabul etmemeleri’ yönünde bir uyarıdır.

GSAM 264.3“Peki, 1844 yılının yedinci ayından bu yana Tanrı’nın halkına yönelik gerçek mesaj, tam da böyle bir uyarı değil miydi? — Kesinlikle öyleydi... On ikinci ayet şöyle der: ‘Kutsalların sabrı buradadır: Tanrı'nın buyruklarını yerine getirenler ve İsa'ya imanlarını sürdürenler buradadır’. Onları nerede gördün, Yuhanna? — Tabii ki ‘burada’, üçüncü meleğin mesajı sırasında. 1844 yılının yedinci ayından beri sabırla bekleme süresi devam ettiğine ve o zamandan beri Sebt’i vb. tutan sınıf ortaya çıktığına göre, üçüncü meleğin mesajının zamanında yaşadığımız açıktır.”¹²