12. Bölüm — Hayal Kırıklığı — Acı Kitap

GSAM 185.1“KÜÇÜK tomarı meleğin elinden alıp yedim, ağzımda bal gibi tatlıydı. Ama yutunca midem acılaştı. Sonra bana şöyle dendi: ‘Yine birçok halk, ulus, dil ve kralla ilgili olarak peygamberlikte bulunmalısın.’ Bana değneğe benzer bir ölçü kamışı verilip şöyle dendi: ‘Git, Tanrı'nın Tapınağı'nı ve sunağı ölç, orada tapınanları say!”¹

GSAM 185.2Kutsal metinlerdeki dilde, bir kitabı “yemek”, gerçeği başkalarına iletmek amacıyla onu kabul etmeyi temsil eder; bu, peygambere “bir kitap rulosu” gösterildiği ve ona, “Bu tomarı yedikten sonra git, İsrail halkına seslen” dendiği Hezekiel kitabında da görülür. Tomarı yedikten sonra şöyle der: “Bunun üzerine tomarı yedim. Bal gibi tatlı geldi bana.”²

GSAM 185.3Peygamber Yeremya da aynı mecazı kullanır: “Sözlerini bulur bulmaz yuttum, Bana neşe, yüreğime sevinç oldu.”³ Bu ifadeden, kitabı yerken hissedilen “tatlılık”ın, Rab’bin sözüyle beslenenlerin yaşadığı sevinç ve tatmini temsil ettiğini anlıyoruz.

GSAM 185Önce Tatlı, Sonra Acı Kitap

GSAM 185.4Vahiy 10’da bahsedilen kitap, yiyen kişiye bal kadar tatlı geldiği, ancak yenir yenmez “acı” olduğu (ya da bazı çevirilerde, “sindirdiğim anda, midemde picra oldu”⁴) söylenen kitap, meleğin göğü, yeri ve denizi yaratanın yetkisiyle “Artık zaman olmayacak” diye duyurduğu kitaptı. Öyleyse bu kitabı yemek, zaman ilanının sevinçle kabul edilmesini temsil ediyor olmalıdır. O lokmanın yiyenler için aniden acı gelmesi, kitabın süresi dolduktan sonra yaşadıkları deneyimdeki hüzünlü zıtlığı temsil ediyor olmalı; o zaman beklentilerinde büyük bir hayal kırıklığına uğradıklarını fark ederler.

GSAM 186Zaman İlanı: Tatlı Bir Lokma

GSAM 186.11844’teki zaman ilanı, inananlar için gerçekten de sevinç verici bir haberdi; zira onlar, şüphesiz ki, bu günahkâr dünyanın tüm kötülüklerinden, dertlerinden ve kederlerinden çok yakında sonsuz bir kurtuluşa kavuşacaklarını umuyorlardı. Birkaç kısa hafta içinde yüceltilecekleri, ölümsüzleşecekleri ve Kral’larıyla birlikte Tanrı’nın altın şehrinde olacakları düşüncesi, gerçekten de ruha ilham vericiydi. Bu deneyimi yaşayan birinin ifadesiyle: “İsa’yı içtenlikle sevenler, Kurtarıcılarının gelişini en yoğun ilgiyle bekleyenlerin duygularını anlayabilirler... Bu saate sakin ve ciddiyetle yaklaştık. Gerçek inananlar, parlak ahirette kendilerine ait olacak huzurun bir teminatı olan, Tanrı ile tatlı bir birliktelik içinde huzur buldular. Bu umudu ve güveni yaşayanlar, o değerli bekleyiş saatlerini asla unutamazlar.”

GSAM 186.2Yedinci ayın on birinci gününde kendilerini hâlâ bu karanlık, imtihan ve ayartma dünyasında bulanların –birkaç saat önce Rab’leriyle buluşmaya hazırlanmaları için öğüt verdikleri kişilerin alaylarına, küçümsemelerine ve dalga geçmelerine maruz kalmak zorunda kaldıkları– o son derece zor durum, “mezarın dışında durmuş ağlıyordu” diye anlatılan Meryem’in hikâyesinde uygun bir örneği bulur; ve melekler ona “Kadın, niçin ağlıyorsun?” diye sorduklarında, onlara, “Rabbim'i almışlar” dedi. “O'nu nereye koyduklarını bilmiyorum.”⁵

GSAM 187Hayal Kırıklığına Uğramış, Ama Cesaretini Kaybetmemiş

GSAM 187.1Bu zorlu anı yaşayanlar şöyle dediler:

GSAM 187.1“Şaşkındık ve hayal kırıklığına uğramıştık, ancak imanımızdan vazgeçmedik. Görevimizi yerine getirdiğimizi hissettik; değerli imanımıza layık bir şekilde yaşamıştık; hayal kırıklığına uğramıştık, ama cesaretimiz kırılmamıştı. Sınırsız sabra ihtiyacımız vardı, çünkü alay edenler çoktu. Sık sık önceki hayal kırıklığımıza yönelik alaycı imalarla karşılanıyorduk. ‘Henüz yukarı çıkmadınız; ne zaman çıkmayı umuyorsunuz?’ ve benzeri alaycı sözler, dünyevi tanıdıklarımız tarafından ve hatta Kutsal Kitap’ı kabul eden, ancak onun büyük ve önemli gerçeklerini öğrenemeyen bazı sözde Hristiyanlar tarafından sık sık bize yöneltilirdi. Ölümlülük hâlâ bize yapışmıştı; lanetin etkileri her yerde etrafımızı sarmıştı. Sonsuza dek geride bıraktığımızı sandığımız hayatın can sıkıcı dertlerini yeniden üstlenmek zordu.”

GSAM 187Hayal Kırıklığına Uğramış Havarilerle Karşılaştırma

GSAM 187.2Birkaç saat önceki sevinç ve coşkularıyla karşılaştırıldığında, bu tür duygular onlara picra’nın keskin acısı gibi gelmiş olmalı. Çevredeki insanlar, şüphesiz Mesih’in çarmıha gerilmesinden sonra halkın yaptığı gibi, inananların artık imanlarından vazgeçeceklerini ve kendi sözde aptallıklarını alay konusu etmek için onlara katılacaklarını varsayıyorlardı. Ancak çok geçmeden, Rab’bin gelişine duyulan sevginin, kendilerini gerçekten Tanrı’ya adayanların yüreklerinden kolayca silinemeyeceğini şaşkınlıkla anladılar.

GSAM 187“Alay Edenlerin Yanına Oturmadılar”

GSAM 187.3Bu samimi kişilerin izledikleri yol ve duyguları, peygamber Yeremya’nın şu sözleriyle çok iyi tanımlanmaktadır:

GSAM 187.3“Sözlerini bulur bulmaz yuttum, Bana neşe, yüreğime sevinç oldu. Çünkü seninim ben, Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı! Eğlenenlerin arasında oturmadım, Onlarla sevinip coşmadım. Elin üzerimde olduğu için Tek başıma oturdum, Çünkü beni öfkeyle doldurmuştun. Neden sürekli acı çekiyorum? Neden yaram ağır ve umarsız? Benim için aldatıcı bir dere, Güvenilmez bir pınar mı olacaksın?”⁶

GSAM 188James White’ın Hayal Kırıklığı Üzerine Yorumları

GSAM 188.1Bu hayal kırıklığına uğramış, ancak yine de umutlu olanlardan bazılarının birkaç kısa alıntısı, durum hakkında iyi bir fikir verecektir. İlki, 1843 ve 1844 yıllarında çok başarılı bir şekilde emek veren Pastör James White’a aittir. O şöyle der:—

GSAM 188.2“Zamanın dolmasıyla yaşanan hayal kırıklığı acı vericiydi. Gerçek inananlar Mesih uğruna her şeyden vazgeçmişlerdi ve O’nun huzurunu daha önce hiç olmadığı kadar paylaşmışlardı. Sandıkları gibi, dünyaya son uyarılarını vermişlerdi ve inançsız, alaycı kalabalıktan az ya da çok kendilerini ayırmışlardı. Ve üzerlerine inen ilahi lütufla, kendilerini ayırdıkları kişilerle birlikte olmaktansa, yakında bekledikleri Efendileri ve kutsal meleklerle birlikte olmayı daha çok arzuluyorlardı. İsa’nın sevgisi ruhları dolduruyordu ve her yüzden ışık saçıyordu; tarif edilemez arzularla, ‘Gel, Rab İsa, çabuk gel’ diye dua ettiler, ama O gelmedi.

GSAM 188.3“Ancak Tanrı halkını terk etmedi... Ve İbraniler’e yazılan aşağıdaki gibi ayetler, sınanmış ve bekleyenlerin zihinlerine ve kalplerine özel bir güç ve teselli ile işledi: ‘Onun için cesaretinizi yitirmeyin; bu cesaretin ödülü büyüktür. Çünkü Tanrı'nın isteğini yerine getirmek ve vaat edilene kavuşmak için dayanma gücüne ihtiyacınız vardır. Artık, “Gelecek olan pek yakında gelecek Ve gecikmeyecek. Doğru adamım, imanla yaşayacaktır. Ama geri çekilirse, ondan hoşnut olmayacağım.” Bizler geri çekilip mahvolanlardan değiliz; iman edip canlarının kurtuluşuna kavuşanlardanız.’⁷ Kutsal Yazıların bu bölümündeki ilgi çekici noktalar şunlardır:—

GSAM 188.4“1. Hitap edilenler, doğru yaptıkları şeye olan güvenlerini yitirme tehlikesiyle karşı karşıyadır.

GSAM 189.1“2. Onlar Tanrı’nın isteğini yerine getirmişlerdi ve sabır gerektiren bir imtihan durumuna getirilmişlerdi.

GSAM 189.2“3. Bu dönemde doğrular, Tanrı’nın iradesini yerine getirip getirmediklerini sorgulayarak değil, Tanrı’nın iradesini yerine getirdikleri şeye olan imanla yaşamalıydılar.

GSAM 189.3“4. İman sınavına dayanamayan, Tanrı’nın iradesini yerine getirdikleri işlere olan güvenlerini yitirip geri çekilenler, doğrudan helake giden yolu seçmiş olacaklardır.”⁸

GSAM 189N. Southard, Midnight Cry dergisinin editörü

GSAM 189.42300 günün sona ermesinden yaklaşık on gün sonra, 31 Ekim 1844 tarihli Midnight Cry dergisinde, editörün kaleminden şu sözler yayınlandı:—

GSAM 189.5“Bu harekete eşlik eden tüm koşullar, Tanrı’nın çocuklarının zihinlerinde yarattığı kutsal etkiler ve düşmanlarının sergilediği nefret ve kötülük göz önüne alındığında, bunu gerçek ‘gece yarısı çağrısı’ olarak kabul etmeliyiz. Ve imanımızı sınamak için birkaç günümüz kalsa bile, bu yine de on bakire benzetmesiyle uyumludur; zira hepsi uyanıp lambalarını hazırladıklarında bile, akılsız bakirelerin lambalarının söneceği bir zaman hâlâ vardı. Bu, onuncu gün geçene kadar olamazdı; çünkü o zamana kadar lambaları yanmaya devam edecekti. Bu nedenle, akılsızların imanlarından vazgeçmeleri için o günün geçmesi gerekir; tıpkı bekleme süresi için 1843 yılının da geçmiş olması gerektiği gibi. Dolayısıyla, küçük bir gecikme hayal kırıklığına neden olmaz; aksine, Tanrı’nın sözünü yerine getirmede ne kadar titiz olduğunu gösterir. Öyleyse, Açıkça benimsediğimiz umuda sımsıkı tutunalım. Çünkü vaat eden Tanrı güvenilirdir.”

GSAM 189Joseph Marsh, Voice of Truth Dergisi Editörü

GSAM 189.67 Kasım 1844 tarihli Voice of Truth dergisinde şunu okuyoruz:—

GSAM 189.7“Yedinci ayın onuncu gününde gerçekleşmesini beklediğimiz olayın niteliği konusunda yanıldığımızı seve seve kabul ediyoruz; ancak büyük Başkâhinimizin o gün, bu tipin bize haklı olarak beklememizi sağladığı her şeyi yerine getirmediğini henüz kabul edemeyiz. Artık O’nun bunu başardığına inanıyoruz.”

GSAM 190.1Adventistler, 1844 yılının yedinci ayının onuncu gününde iki bin üç yüz günün sona ereceğini ve o gün Mesih’in kâhinlik görevini tamamlayarak halkını kutsamak üzere yeryüzüne geleceğini bekliyorlardı. Daha sonraki araştırmalar, o gün gerçekleşen olayın, Mesih’in rahiplik görevinin tamamlanması değil, göksel tapınağın temizlenmesi işinin başlangıcı olduğunu ortaya koymuştur.⁹ Tapınağın temizlenmesi işini Mesih’in kâhinlik görevinin bir parçası olarak görmek yerine, tapınağın temizlenmesinin, Mesih’in gelişinde ateşle yeryüzünün temizlenmesi olacağı iddia edildi. Tamamen olmasa bile, en azından o zaman Kenan ülkesi temizlenecekti.

GSAM 190Tapınağın Dünya Olduğuna Dair İnanç

GSAM 190.2Bu fikir, 25 Nisan 1844 tarihli Midnight Cry dergisinde Geo. Storrs’un bir makalesinde ortaya konmuştur. O şöyle sorar: “Temizlenecek tapınak nedir? Daha önceki görüşüm, bunun tüm yeryüzü olduğu yönündeydi. Bunun yeryüzünün bir parçası olduğuna hâlâ inanıyorum. Ama hangi parçası? İşte cevaplamaya çalışacağım soru budur.”

GSAM 190.3O, İbrahim’e verilen vaadi, İshak’a teyit edilmesini ve Yakup’a yenilenmesini aktarıyor; ardından Kızıldeniz’i geçtikten sonra Miriam tarafından bestelenen Musa’nın ilahisini alıntılıyor; bu ilahide şöyle söyleniyordu: “Ya RAB, halkını içeri alacaksın. Kendi dağına, yaşamak için seçtiğin yere, Ellerinle kurduğun kutsal yere dikeceksin, ya Rab!”¹⁰

GSAM 190.4Okuyucu, yukarıdaki metni, mezmur yazarı tarafından kaydedilen yerine getirilme hikâyesiyle dikkatlice karşılaştırırsa, burada Filistin topraklarının bile tapınak olduğu belirtilmediğini görecektir. Davut, Rab’bin İsrail çocuklarını yönlendirmesinden bahsederken şöyle der: “Böylece onları kendi tapınağının sınırına, Sağ elinin kazandığı bu dağa getirdi”.¹¹ Kızıldeniz’deki ilahide Kenan ülkesinden, Rab’be hitaben, “yaşamak için seçtiğin yere, kutsal yere” diye söz edilir. Dolayısıyla Mezmurlar’dan alınan bu alıntıda, tapınağın inşa edildiği Moria Dağı sadece “tapınağının sınırı” olarak adlandırılır. Ancak aynı Mezmur’da şöyle denir: “Yahuda oymağını, Sevdiği Siyon Dağı'nı seçti. Tapınağını doruklar gibi, Sonsuzluk için kurduğu yeryüzü gibi yaptı.”¹²

GSAM 191Tapınağın Temizlenmesi, Dünyanın Arındırılması Olarak Düşünülüyor

GSAM 191.1Yukarıda atıfta bulunulan makalede, yeryüzünün, ya da en azından Filistin topraklarının tapınak olduğu iddiasını destekleyen sözde kanıtı aktardıktan sonra, pastör şu soruyu sormaya devam eder: “Tapınak nasıl temizlenecek?” Peygamber Mika’nın sözleriyle şöyle cevap verir: “İşte, RAB yerinden çıkıp gelecek, Yeryüzüne inip dağ doruklarında yürüyecek. Dağlar O'nun önünde ateş karşısında eriyen balmumu gibi eriyecek, Vadiler, bayır aşağı akan sular gibi yarılacak.”¹³

GSAM 191.2O dönemde yaygın olarak kabul edilen, yeryüzünün tapınak olduğu düşüncesiyle, okuyucu, neden iki bin üç yüz günün sonunda Rab’bin gelip Mika’nın tarif ettiği şekilde yeryüzünü arındıracağını hiç şüphe duymadan varsaydıklarını kolayca anlayacaktır. Adventistlere karşı ortaya atılan tüm itirazlarda, hiçbir muhalif, yeryüzünün ateşle arındırılmasının, iki bin üç yüz günün sonunda tapınağın temizlenmesi olarak gerçekleşecek olay olmadığını ima etmedi bile.

GSAM 191Havariler Hayal Kırıklığına Uğradı, Yine de Kutsal Yazılar Yerine Geldi

GSAM 191.3Bu, insanların Rab’bin iradesini yerine getirip Kutsal Yazıları gerçekleştirmelerine rağmen, sadece gerçekleşecek olayın doğasını anlamadıkları için beklentilerinde hayal kırıklığına uğradıkları tek örnek değildir. Mesih’in havarileri için de durum böyleydi. O, bir eşek yavrusunun sırtında oturmuş Yeruşalim’e girerken, onlar peygamberin sözlerini hatırlayarak şöyle haykırdılar:¹⁴ “Sevinç çığlıkları at, ey Yeruşalim kızı! İşte kralın! O adil kurtarıcı ve alçakgönüllüdür. Eşeğe, evet, sıpaya, Eşek yavrusuna binmiş sana geliyor!”¹⁵ O anda haykırışların olması o kadar gerekliydi ki, eğer onlar sessiz kalsalardı, taşlar bile haykırırdı.¹⁶ Havariler, Mesih’in o anda ve orada, dünyevi bir kral olarak Davut’un tahtına çıkacağını sanıyorlardı (“biz O'nun, İsrail'i kurtaracak kişi olduğunu ummuştuk”¹⁷), bu yüzden de şöyle haykırdılar: “Atamız Davut'un yaklaşan egemenliği kutlu olsun!”¹⁸ Eğer Mesih’in bir hafta içinde Roma muhafızları tarafından kuşatılmış halde Yusuf’un mezarında yatacağını anlasalardı, o anda ne kadar büyük bir sevinç çığlığı yükselirdi? Eğer Adventistler, tüm peygamberlik sürelerinin sonunda tapınağın temizlenmesinin, Rab’bin gelmesinden önce bir dizi yılı kapsayacağını anlasalardı, 1844’te Tanrı’ya ne kadar “yücelik verme” ve adanma olurdu?

GSAM 1922300 Günün Hesaplanmasında Hata Yok

GSAM 192.1Bu halk, süre hesaplamalarını dikkatle gözden geçirdiklerinde hiçbir kusur bulamadılar; ancak Rab gelmedi, yeryüzü de ateşle arındırılmadı. Bu ne anlama geliyordu? Şüphesiz, Rab’bin bu büyük harekette yanlarında olduğunu biliyorlardı; ama şimdi belirsizlik içindeydiler. Rab’be olan güvenleri sarsılmamıştı. O’nun kendilerini terk etmeyeceğini biliyorlardı. Işık bir kaynaktan gelecekti. Karşılarında duran zorlu soru, daha önce atıfta bulunulan Yeremya’nın sözleriyle ifade edilmiştir: “Benim için aldatıcı bir dere, Güvenilmez bir pınar mı olacaksın?” İman bu şüpheyi beslemedi; zira peygamber Habakkuk aracılığıyla Rab’bin görümle ilgili sözleri, onların zihinlerine geldi: “Sonun belirtileridir bunlar ve yalan değildir.”¹⁹ Voice of Truth dergisinin editöründen daha önce alıntılanan ifade, onların tutumunu iyi bir şekilde ortaya koymaktadır: “Büyük Başkâhinimizin, tam o gün, tipin beklememizi haklı kıldığı her şeyi yerine getirmediğini henüz kabul edemeyiz.”

GSAM 193Tapınak Üzerine Işığın Keşfi

GSAM 193.1New York, Port Gibson’dan Hiram Edson bana, 1844’te belirlenen sürenin dolmasından sonraki gün, bir tarlada mısır demetlerinin arkasında dua ederken, Tanrı’nın Ruhu’nun o kadar güçlü bir şekilde üzerine indiğini ve neredeyse yere yapışacak kadar sarsıldığını, bununla birlikte “Temizlenecek tapınak göktedir” şeklinde bir izlenim aldığını anlattı. O, bu düşünceyi O. R. L. Crosier’e iletti ve ikisi birlikte konuyu dikkatle araştırdılar. 1846’nın başlarında, Bay Crosier tarafından Kutsal Kitap bakış açısıyla tapınak meselesine dair yazılmış ayrıntılı bir açıklama, o dönemde Ohio’nun Cincinnati kentinde yayınlanan Day Star gazetesinde basıldı. Bu uzun makalede, tapınağın temizlenmesi işinin, Başkâhinimiz olan Mesih’in son işi olduğu, 1844’te başlayıp, O’nun kralların Kralı ve Rablerin Rabbi olarak göklerin bulutları içinde gerçekten geri gelmesinden hemen önce sona ereceği belirtildi.

GSAM 193Kayıp Üyelerini Arayan Kiliseler

GSAM 193.2Yedinci ayın onuncu günü geçmişti ve kiliseler, “gece yarısı çağrısı” ve ikinci meleğin mesajı nedeniyle kendilerinden ayrılmış olan kayıp üyelerini geri kazanmanın kolay olacağını düşünüyorlardı; ancak bu konuda büyük bir hayal kırıklığına uğradılar. 26 Aralık 1844 tarihli Midnight Cry’da yer alan, eski örgütlerine dönmeleri yönündeki ısrarlı taleplere verilen aşağıdaki yanıtta da görüleceği üzere:—

GSAM 193.3“Peki gerçekler nedir? Onlar, bu kiliselerin büyük çoğunluğunda öne çıkan temaların, Kurtarıcı’nın şahsen gelişinden önce ‘dünyanın imana gelmesi’, ‘bin yıllık milenyum’ ve ‘Yahudilerin Filistin’e dönüşü’ olduğunu çok iyi biliyorlar. Bu tür Kutsal Yazılara aykırı, mantıksız öğretilerin ninni gibi şarkılarının altında oturmak için geri dönenler, bunu gözleri açık bir şekilde yaparlar; ve onların bu tutumu, gerçekten de ‘geri dönmek’ olacaktır.

GSAM 194.1“Kutsal Yazılar’ın anlamında ‘özgür’ hale gelmiş olarak, ‘ilerlemek’, ‘geri dönmek’ ya da ‘geri çekilmek’ten çok daha güvenlidir; özellikle de Mesih İsa’ya iman eden sadıklara şeref tacı çok yakında verilecek olan bu zamanda.”

GSAM 194.2Kiliselerin, yukarıdaki Kutsal Yazılara aykırı öğretileri savunarak Rab’bin gelişini ertelemesi, Adventistlere peygamber Hezekiel’in şu sözlerini hatırlattı: “İnsanoğlu, İsrail halkı, ‘Onun gördüğü görüm uzak günler için, peygamberlik sözleri de uzak gelecekle ilgili diyor.” Aynı bağlamda, Adventistlerin kullandığı şu yanıt da yer almaktadır: “Bundan ötürü onlara de ki, ‘Egemen RAB şöyle diyor: Söylediğim sözlerden hiçbiri artık gecikmeyecek, ne dersem olacak. Böyle diyor Egemen RAB.”²⁰

GSAM 194“Yine Peygamberlik Etmelisin”

GSAM 194.3Kitabı “yiyen” ve “zaman” ilanı yapanlar, dünya için görevlerinin bittiğini düşündüler; bu nedenle, uluslara, dillere ve krallara yeniden öğretmeleri gerektiği bildirildi. Şimdiye kadar görülmemiş olan işin bir başka kısmı da artık yerine getirilmelidir: insanlara gökteki Tanrı’nın tapınağının gerçek niteliğini ve tapınaktaki sunak hizmetini sunmak. Tapınağı ölçme emri²¹, peygamberlik süresinin sonunda gerçekleşecek olayın doğası hakkında bilgi edinmek ve böylece “sonra kutsal yer arındırılacak” sözlerinin açıklanması için gereklidir.

GSAM 194.4Bu zaman ilanını getiren meleğin gökten geldiğine ve görevini tamamlamadan önce halka yeniden öğretme görevini verdiğine dikkat edin. Öyleyse, kutsal tapınak meselesini açıklamak, hayal kırıklığına uğramış olanlara güven vermek ve aynı zamanda Tanrı’nın halkına O’nun huzurunda ahlaki durumlarını sınayabilecekleri bir “kamış”, “çubuk” ya da kural sunmak amacıyla verilen mesaj, gökten geldiğinin ve insan kaynaklı olmadığının açık işaretlerini taşımalıdır.

GSAM 195Önyargı, Halka Erişimi Engelledi

GSAM 195.1Mesih’in İkinci Gelişi doktrinine karşı var olan önyargı, halk için neredeyse aşılmaz bir engeldi; ve hayal kırıklığının nedeni konusunda net ve kesin bir ışık olmadan onlara yeniden öğretmeye çalışmak, boşuna olurdu. Halka doğru bir şekilde öğretilebilmesi için, Adventist inananların kendilerinin ruhlarının göksel bir görevle yeniden ilham alması gerekiyordu; peki bu nasıl başarılabilirdi? Bu, yalnızca insani bilgelikle mi yapılabilirdi? Yoksa son hareket sırasında Tanrı’nın Ruhu’nun derin etkisini deneyimlemiş olanlar, sadece insani akıl yürütmeyle yetinebilir miydi? Onları kafa karışıklıklarından kurtarabilecek tek şey, “üçüncü meleğin mesajı”²² gibi bir eserdir; ve bu, onların kabul edebileceği ölçüde adım adım, göksel kökenli olduğuna dair en ikna edici kanıtları taşıyarak, usulüne uygun bir şekilde başlatıldı.

GSAM 195Çobansız Koyunlar Gibi

GSAM 195.2Bir bakıma, bu büyük Mesih’in Gelişi hareketi, çobansız koyunlar gibiydi; binlerce kişi, sadece birkaç hafta önce tüm kiliselerden ve inanç sistemlerinden ayrılmıştı ve ruhsal esenliklerinden sorumlu hiçbir insan kuruluşu kalmamıştı. Güvenebilecekleri dünyevi danışmanları yoktu; güvenleri yalnızca Tanrı’ya bağlıydı.

GSAM 195.3Ancak bir şeyden emindiler ve bu onlar için bir çapa gibiydi: zaman ilanı doğruydu.²³ Ancak bir topluluk olarak, Tanrı onları yönlendirip korumadıkça, yanlış açıklamaları kabul etmeye ya da “sabırlarını” yitirip geçmiş deneyimlerine olan imanlarını kaybetmeye yatkın bir konumdaydılar. Bazıları bunu yaptı; diğerleri ise, ruhlarının sevdiği Kişi’ye iman gözüyle bakarak, ciddiyetle sordu: “‘Ey gözcü, geceden geriye ne kaldı? Geceden geriye ne kaldı?’ Yanıtım şöyle: ‘Sabah olmak üzere, Ama yine gece olacak. Soracaksanız sorun, yine gelin.’”²⁴

GSAM 196J. N. Andrews’un Hayal Kırıklığı Üzerine Yorumları

GSAM 196.11844 yılında bu deneyimi yaşayan Pastör J. N. Andrews, hayal kırıklığı hakkında şöyle konuşur:—

GSAM 196.2“1843 ve 1844 yıllarında Rab’bi bekleyenler hayal kırıklığına uğradılar. Bu gerçek, pek çok kişi için bu konudaki tüm tanıklıkları reddetmek için yeterli bir nedendir. Bu hayal kırıklığını kabul ediyoruz, ancak bunun, bu işte Tanrı’nın elini inkâr etmek için haklı bir neden oluşturduğunu kabul edemeyiz. Vaftizci Yahya’nın görevinin sona ermesiyle İsa’nın vaat edilen Mesih olarak ortaya çıkması, Yahudi kilisesini hayal kırıklığına uğratmıştı. Ve güven dolu havariler, İsrail’i kurtarmasını bekledikleri kişinin kötü niyetli eller tarafından yakalanıp öldürülmesi karşısında son derece üzücü bir hayal kırıklığı yaşadılar. Dirilişinden sonra da, onun İsrail’e krallığı yeniden kurmasını beklerken, İsa’nın Babasına doğru gideceğini ve kendilerinin uzun bir süre sıkıntı ve ıstırap içinde bırakılacaklarını anladıklarında hayal kırıklığına uğramaktan başka çare bulamadılar. Ancak hayal kırıklığı, Tanrı’nın halkını yönlendirmede parmağı olmadığını kanıtlamaz. Bu, onların hatalarını düzeltmelerine yol açmalı, ancak Tanrı’ya olan güvenlerini bir kenara atmalarına yol açmamalıdır. İsrailoğulları çölde hayal kırıklığına uğradıkları için, ilahi rehberliği sık sık inkâr ettiler. Onlar, bizim de aynı inançsızlık örneğine düşmememiz gerektiği konusunda bize bir ibret olarak sunulmuştur.”²⁵

GSAM 196Gerçeğin Popüler Olmama Vaftizi

GSAM 196.3Önemli gerçekleri, kabul etmek ve onlara itaat etmenin bir çile²⁶ olacağı, sevilmeyen bir yola yerleştirmek Rab’bin planı gibi görünüyor. Bu, özellikle bu son günlerde geçerlidir. Petrus, her şeyin sonu “yakındır” denen ve “yargının, Tanrı'nın ev halkından başlayacağı” o zamandan söz ederken şöyle der: “Sevgili kardeşlerim, sınanmanız için size giydirilen ateşten gömleği, size garip bir şey oluyormuş gibi yadırgamayın. Tersine, Mesih'in acılarına ortak olduğunuz oranda sevinin ki, Mesih'in görkemi göründüğünde de sevinçle coşasınız. Mesih'in adından ötürü hakarete uğrarsanız, ne mutlu size! Çünkü Tanrı'nın yüce Ruhu üzerinizde bulunuyor.”²⁷

GSAM 197.1Gerçek, sevilmeme vaftizini aldığında, onu kabul etmek, sadece kitlelerin imanını takip etmekten daha fazla lütuf gerektirir. İkiyüzlü sahtekârlar, “rüzgâra ve akıntıya karşı” akıntıya karşı kürek çekmek gibi eylem gerektiren bir gerçeği kabul etmek için büyük bir teşvik görmezler. Böylece gerçek, sadık, dürüst yürekli, samimi ve vicdanlı olanlar için bir sınav haline gelir.

GSAM 197.2Daha önce, Mesih’in gelişi hareketine dair peygamberliğin bir hayal kırıklığı gerektirdiğini göstermiştik. Bu hayal kırıklığı gerçekleşti; ve böylece, Tanrı’nın takdirinde, o mesajın kabul edilmesi kendi haçını da beraberinde getirdi.