7. Bölüm — Mesajın Hızlı Yayılması

GSAM 126.1“SONRA gökten inen güçlü başka bir melek gördüm. Buluta sarınmıştı, başının üzerinde gökkuşağı vardı. Yüzü güneşe, ayakları ateşten sütunlara benziyordu. Elinde açılmış küçük bir tomar vardı. Sağ ayağını denize, sol ayağını karaya koyarak aslanın kükremesini andıran yüksek sesle bağırdı. O bağırınca, yedi gök gürlemesi dile gelip seslendiler.... Denizle karanın üzerinde durduğunu gördüğüm melek, sağ elini göğe kaldırdı. Göğü ve göktekileri, yeri ve yerdekileri, denizi ve denizdekileri yaratanın, sonsuzluklar boyunca yaşayanın hakkı için ant içip dedi ki, ‘Artık zaman olmayacak (KJV’nin birebir çevirisi). Yedinci melek borazanını çaldığı zaman, Tanrı'nın sır olan tasarısı tamamlanacak. Nitekim Tanrı bunu, kulları peygamberlere müjdelemişti.’”¹

GSAM 126Bir Melek: İnsan Elçilerin Sembolü

GSAM 126.2Daha önce de gösterildiği gibi, müjdeyi duyurma görevi insana verilmiştir ve Rab, “dünyanın sonuna” kadar bu aracı üzerinden bereket vereceğine söz vermiştir.² Dolayısıyla, bu mesajı taşıyan melek, yeryüzü sakinlerine duyurulacak, zamanla ilgili bir mesajın sembolü olmalıdır. Mesaj, “açık” bir kitaptan ilan edilir; bu da kitabın bir zamanlar kapalı olduğunu açıkça ima eder. Bu elçiler Tanrı tarafından onurlandırılmıştır; zira Tanrı’nın antlaşmasının bir işareti olan “gökkuşağı” onların üzerindedir ve onlar, Tanrı’nın ihtişamının ışığıyla donanmış olarak dururlar ve her şeyin Yaratıcısı’nın yetkisiyle mesajı ilan ederler. Burada ilan edilen şey, bir zamanlar “mühürlenmiş” olan, ancak şimdi “açık” bir kitaptan ilan edilen bir zaman mesajıdır.

GSAM 127.1Önceki bölümlerde, Rab’bin, araştırma yargısına götüren büyük peygamberlik döneminin—iki bin üç yüz gün—sonuna ilişkin ışığın ne zaman verilmesi gerektiğini belirlediği; bilginin artacağına dair kehanetin, O’nun bu ışığı açığa çıkardığı pek çok kişinin yetiştirilmesiyle tam olarak yerine geldiği; ve ayrıca “incir ağacı benzetmesi”nin öğrenilmesi gereken zamanı da belirleyip o anda ve o yerde öğretmenlerini yetiştirerek, onların dünyaya bu benzetmeyi duyurmaları için yola çıkmalarını sağladığı kanıtlanmıştır. Zaman mesajının yüksek sesle haykırışa dönüşeceği noktayı da aynı derecede kesin bir şekilde belirlemiştir ve bu da aynı derecede kesin bir şekilde yerine getirilmiştir.

GSAM 127İlk Mesajın Yüksek Sesli Çağrısı

GSAM 127.2Bu duyurunun yüksek sesli haykırışının yapılacağı zaman noktası ilgi çekici bir konudur. Bu, altıncı ve yedinci borazanların çalınması arasında yer almaktadır; bu durum, sadece Kutsal Yazılardaki konumundan değil, aynı zamanda şu mesajın kendisinden de anlaşılabilir: “Yedinci melek borazanını çaldığı zaman, Tanrı'nın sır olan tasarısı tamamlanacak. Nitekim Tanrı bunu, kulları peygamberlere müjdelemişti.” Bu, bu mesajda ilan edilen zamanın yedinci borunun çalınmasına kadar uzandığına dair kesin bir kanıttır.

GSAM 127Yüksek Sesli Çağrı Zamanı

GSAM 127.3Yedinci melek borusunu çaldığında, “Tanrı'nın gökteki tapınağı açıldı, tapınakta O'nun Antlaşma Sandığı göründü” diye okuruz.³ Yeryüzü tapınağındaki ayinlerde, sandığın bulunduğu bölüm—En Kutsal Yer—yılda sadece bir kez açılırdı; bu, Kefaret Günü’nde ve günahların silinmesi—tapınağın temizlenmesi—amacıyla yapılırdı. Peygamberlerin bahsettiği, Mesih tarafından gerçekleştirilen bu arındırma işinin gerçekleşmesi gereken zaman, iki bin üç yüz günün sonunda olacaktır.⁴ Ayrıca, yedinci melek borusunu çaldığında, gökteki seslerin ölülerin yargılanma zamanının geldiğini söylediği belirtilmektedir.⁵

GSAM 128.1Vahiy 10’daki bu peygamberlik sembolü, bu mesajın “yüksek sesle” ve nihayetinde “bir aslanın kükremesi gibi” duyurulacağı zamanı ifade eder. Bu peygamberliğe göre, mesajın “yüksek sesli haykırış”a ulaşacağı zaman, altıncı borazanın sonundan, tapınağın temizlenmesine, başka bir deyişle iki bin üç yüz günün sonuna kadar uzanan peygamberlik döneminin sonuna kadar olan süredir. İlk dört borazan, Batı Roma’yı on parçaya veya krallığa bölen Gotların, Vandalların, Hunların vb. savaşlarında yerine geldi.

GSAM 128Beşinci Borazan

GSAM 128.2Beşinci boru, hatalar bulutuyla birlikte Müslümanlığın yükselişini, ama özellikle de “beş ay”lık dönemi, yani “üzerlerinde bir kralın hüküm sürdüğü” andan itibaren tam anlamıyla yüz elli yılı anlatır. 27 Temmuz 1299’da, Osmanlı İmparatorluğu’nun kurucusu Osman, Nikomedia topraklarını işgal etti. O andan itibaren Osmanlılar, beşinci borazanın çalınmasından itibaren geçen yüz elli yıl olan 27 Temmuz 1449’a kadar Doğu Roma İmparatorluğu’nu taciz edip ona “eziyet ettiler”. O dönemde Türkler, savaşlarında barut kullanarak ordularıyla Konstantinopolis şehrine doğru ilerlediler; tarihçi Gibbon’un çekilmesi için altmış öküz gerektirdiğini söylediği devasa bir top aracılığıyla, Konstantinopolis surlarına büyük kayalar attılar.

GSAM 128Altıncı Borazanın Sonu

GSAM 128.3Bu sıralarda, tarihçiler tarafından son Yunan imparatoru olarak kaydedilen Ioannes Palaiologos öldü. Konstantin Decozes tahtın meşru varisiydi, ancak kendisine karşı bu savaşı yürüten Türk padişahı Amurath’tan duyduğu korku nedeniyle, tahta çıkmak için Amurath’tan izin istediği söylenir. Böyle bir hareket, neredeyse tahtı Türklere devretmek gibi görünürdü. Nitekim çok geçmeden Osmanlılar, Konstantinopolis şehrini ve Doğu Roma İmparatorluğu’nu ele geçirdiler. Böylece, daha önce “eziyet ettikleri” o imparatorluğu (siyasi olarak) “yok ettiler”. Onu “bir saat, bir gün, bir ay ve bir yıl” boyunca “yok edeceklerdi”.

GSAM 129.1Bunu peygamberlik süresi olarak kabul edersek, bir gün bir yıla denk gelirse, bu ne kadar bir süre olur? Sorun basittir: bir yıl, 360 gün ya da yıl; bir ay, 30 gün ya da yıl; ve bir gün, bir yıl — toplamda 391 gün ya da kelimenin tam anlamıyla 391 yıl. Bir saat, bir günün yirmi dördüncü kısmı olduğundan, sembolik olarak yarım ay ya da on beş gün anlamına gelir. Dolayısıyla, Doğu Roma topraklarında Müslümanların bağımsız hükümdarlığının toplam süresi 391 yıl ve 15 gün olacaktır. Bu süre, 27 Temmuz 1449 tarihine eklendiğinde, altıncı borazanın öngördüğü gibi, Türk bağımsızlığı döneminin sona erme tarihi olarak 11 Ağustos 1840’a ulaşırız.

GSAM 129Dr. Josiah Litch, Osmanlı İmparatorluğu’nun Çöküşünü Öngörür

GSAM 129.21838 yılında, Pensilvanya eyaletinin Philadelphia kentinden Dr. Josiah Litch, William Miller’ın ortaya koyduğu gerçeği benimsemiş ve mesajını daha geniş kitlelere duyurma çalışmalarına katılmıştır. Vahiy kitabındaki yedi borazan konusuyla ilgili olarak basına makaleler hazırladı. Altıncı borazanın sesinin kesileceğini ve Osmanlı İmparatorluğu’nun 11 Ağustos 1840 tarihinde çökeceğini ve bunun, sembolik peygamberlikte bir günün gerçek zamanda bir yılı temsil ettiğini dünyaya kanıtlayacağını kesin bir şekilde savundu.

GSAM 129.3Kardeşlerin bir kısmı, hatta bu konuda onunla aynı görüşte olanlar bile, onun dediği gibi “eğer bu gerçekleşmezse” ne olacağı konusunda korkuyla titriyorlardı. Ancak bu durum onu yıldırmadı; aksine, Türk meselesine ilişkin görüşlerini duyurmak için elinden gelen her şeyi yapmaya devam etti. Kamuya açık gazeteler, onun bu konudaki iddiasını geniş çapta yaydı. Kâfir kulüpler toplantılarında bu meseleyi tartıştılar ve şöyle dediler: “İşte bir iddiada bulunmayı göze alan bir adam; eğer bu mesele onun dediği gibi gerçekleşirse, peygamberlikteki bir günün bir yılı simgelediği, iki bin üç yüz günün o kadar yıl olduğu ve bunların 1844’te sona ereceği iddiası şüphesiz doğrulanacaktır.”

GSAM 130.1Dr. Litch’in konferansının yayınlanması genel bir heyecan yarattı ve böylece binlerce kişi, Mısır Paşası Mehmet Ali ile Türk sultanı arasında ortaya çıkan anlaşmazlıkların sonunu beklemeye çağırıldı. Yüzlerce kişi şöyle dedi: “Eğer bu mesele doktorun iddia ettiği gibi sonuçlanırsa, sembolik zamanı yorumlamadaki ‘yıl-gün’ ilkesi kanıtlanmış olacak ve bizler de Adventist olacağız.”

GSAM 130Mısır Paşası ile Savaş Halindeki Türk Sultanı

GSAM 130.21840’tan önceki birkaç yıl boyunca sultan, Mısır Paşası Mehmet Ali ile bir savaşın içindeydi. 1838’de sultan ile Mısırlı vasalı arasındaki gerginlik, yabancı büyükelçilerin etkisiyle geçici olarak yatıştırılmıştı. Ancak 1839’da çatışmalar yeniden başladı ve sultan ile Mehmet Ali’nin orduları arasında gerçekleşen büyük bir muharebede sultan ordusu tamamen bozguna uğrayıp yok edilene ve donanması Mehmet Ali tarafından ele geçirilip Mısır’a götürülene kadar sürdü. Sultan o kadar büyük bir yenilgiye uğramıştı ki, Ağustos ayında savaş yeniden başladığında, bir zamanlar güçlü olan Türk donanmasının üzücü kalıntıları olarak elinde sadece iki birinci sınıf gemi ve üç fırkateyn kalmıştı. Mehmet, bu donanmayı sultana iade etmeyi kesin bir dille reddetti ve büyük güçlerin onu kendisinden almaya kalkışması halinde donanmayı yakacağını açıkladı. Durum bu şekildeyken, 1840 yılında İngiltere, Rusya, Avusturya ve Prusya araya girerek bu sorunun çözülmesine karar verdiler; zira işlerin kendi haline bırakılması halinde Mehmet’in çok geçmeden sultanın tahtına geçeceği açıktı.

GSAM 131Müttefik Güçlerin Müdahalesi

GSAM 131.1“Sultan, müttefik güçlerin bu müdahalesini kabul etti ve böylece meseleyi kendi rızasıyla onların ellerine teslim etti. Bu güçlerin katıldığı bir konferans Londra’da düzenlendi; Şeyh Effendi Bey Likgis, Osmanlı tam yetkili temsilcisi olarak konferansa katıldı. Mısır paşasına sunulmak üzere bir ültimatom hazırlandı; buna göre sultan, ona Mısır’ın kalıtsal yönetimini ve Süveyş Körfezi’nden Tiberya Gölü’ne kadar uzanan Suriye’nin tüm o kısmını, Akka vilayetiyle birlikte ömür boyu sunacaktı; paşa ise kendi adına, o sırada işgal altında tuttuğu sultanlık topraklarının geri kalan tüm kısımlarını boşaltacak ve Osmanlı donanmasını iade edecekti. Paşanın, sultanın bu teklifini reddetmesi durumunda, dört büyük güç meseleyi kendi ellerine alacak ve onu şartlara uydurmak için uygun gördükleri diğer yöntemleri kullanacaktı.

GSAM 131.2“Bu ültimatomun Mehmet Ali’ye ulaştırılmasıyla birlikte, meselenin artık öncekinin [sultanın] kontrolünden sonsuza dek çıkacağı ve o andan itibaren işlerin idaresinin yabancı güçlerin eline geçeceği açıktı.

GSAM 131Gerçekleşen Peygamberlik Sözü — Türk Bağımsızlığının Sonu

GSAM 131.3“Sultan, ültimatomu paşaya iletmek üzere Rifat Bey’i bir devlet vapuruyla İskenderiye’ye gönderdi. Ültimatom, 1840 yılının Ağustos ayının on birinci günü paşanın eline teslim edildi ve kendisi tarafından teslim alındı! Aynı gün sultan, dört büyük gücün büyükelçilerine bir nota göndererek, paşanın ültimatomun şartlarına uymayı reddetmesi durumunda hangi planın uygulanacağını sordu; büyükelçiler ise bu konuda önlemlerin alındığını ve ortaya çıkabilecek herhangi bir olasılık konusunda endişelenmesine gerek olmadığını söylediler. Bu gün, Osmanlı iktidarının devamı için ayrılan üç yüz doksan bir yıl on beş günlük süre sona erdi; peki sultanın bağımsızlığı neredeydi? — Yok olmuştu!”⁶

GSAM 132.1O günden bugüne kadar sultan, büyük güçlerin emirleri altında hareket etmek zorunda kaldı ve krallığının parça parça bu güçlerin çıkarları için ele geçirilmesini izlemek zorunda kaldı.

GSAM 132Peygamberliğe Olan Kamu İlgisi Uyanıyor

GSAM 132.2Peygamberlik sözünün bu çarpıcı şekilde gerçekleşmesi, kamuoyunda muazzam bir etki yarattı. Bu durum, insanların gerçekleşmiş ve gerçekleşmekte olan peygamberlik sözleri konusuna olan ilgisini artırdı. Dr. Litch, 11 Ağustos 1840’tan sonraki birkaç ay içinde, bazıları kâfir kulüplerinin liderleri olan binden fazla önde gelen kâfirden mektuplar aldığını söyledi; bu mektuplarda Kutsal Kitap’a karşı verdikleri mücadeleyi bıraktıklarını ve onu Tanrı’nın insana vahyettiği bir kitap olarak kabul ettiklerini belirttiler. Bunlardan bazıları tamamen Tanrı’ya döndü ve birçoğu büyük İkinci Geliş hareketinde yetkin konuşmacılar haline geldi. Bazıları Dr. Litch’e şu şekilde ifade ettiler: “Peygamberlik yorumcularının, peygamberlik sözlerinin gerçekleştiği iddialarını doğrulamak için tarihin küflü sayfalarından alıntı yaptıklarını söylemiştik; ancak bu durumda, canlı gerçekler tam da gözümüzün önünde duruyor.”

GSAM 132.3Altıncı borazanın sona erdiği sırada, Mesih’in gelişi mesajının nasıl “yüksek sesle” yayılmaya başladığını örneklemek için, bu mesajın aktörlerinden birinin bana anlattığı bir olayı aktaracağım.

GSAM 132.41840 yılında, New York eyaletinin Rochester kentinde büyük çapta çadır ve yelken imalatçılığı yapan E. C. Williams bu mesajı kabul etti ve Miller ile Himes adlı pastörleri Rochester’a davet ederek o kentteki binlerce kişiye hitap etmelerini istedi. Onlar, kalabalığı barındıracak büyüklükte bir salon kiralamak için gerekli paraya sahip olmadıklarını söylediler. Williams ise şöyle cevap verdi: “Çapı 120 fit olan dairesel bir çadırım var. Onu kuracağım, koltukları yerleştireceğim ve bakımını ücretsiz olarak üstleneceğim. Gelin ve mesajı duyurun.” “Geldiler,” dedi bana, “ve çadır, dinlemeye gelenlerin yarısını bile sığdıramadı, bu yüzden kırk fitlik bir ekleme yaptım ve çadırın boyutunu 160 x 120 fit yaptım. Bu çadır her gün insanlarla doluyordu ve yüzlerce kişi dışarıda sıkışıp kalıyordu; hepsi de sözü dinlemeye can atıyordu.”

GSAM 133Mesajı Duyuran Yüzlerce Kişi

GSAM 133.1Artan ilgiyi karşılamak için büyük çadırlar kullanıldı ve yaz mevsiminde koru toplantıları düzenlendi. Kışın ise en büyük kilise binalarından ve kamu salonlarından bazıları kullanıldı ve hepsi ilgilenen dinleyicilerle sonuna kadar doldu. Pastör Miller’ın 1840’tan önceki gibi mesajı “neredeyse tek başına” ilan etmesi yerine, yaklaşık üç yüz kişi ona katılarak iki bin üç yüz günlük sürenin sona ereceğini alenen ilan etti ve “Artık zaman olmayacak” ve “O'nun yargılama saati geldi” diye haykırdı. Böylece, mesajın dünya çapında yayılmasının zamanı geldiğinde, Rab’bin sözünün nasıl yerine geldiğini ve milyonlarca insanın bu çağrıyı duymak için bir istekle harekete geçtiğini görüyoruz.

GSAM 133.2Amerika’daki hareket için geçerli olan durum, diğer ülkelerde de geçerliydi. 1840 yılından itibaren, yayınlarını dağıtan birkaç kişi yerine, adeta onlarca kişi öne çıkarak bu çağrıyı duyurmaya başladı. İngiltere’de, aynı işe adanmış onlarca kişiden bahsetmeye bile gerek yok, sadece İngiltere Kilisesi’nden yedi yüz vaiz bu mesajı duyuruyordu. Dünyanın önde gelen yirmiden fazla ülkesinde, mesaj öyle bir coşkuyla yayılıyordu ki, bunu izleyenler “Bu insanlar gerçekten çok ciddi” diyordu.