28. Bölüm — Hiç Kimsenin Kapatamayacağı Bir Kapı
GSAM 462.1“ÖNÜNE kimsenin kapayamayacağı açık bir kapı koydum. Gücünün az olduğunu biliyorum; yine de sözüme uydun, adımı yadsımadın.”1
GSAM 462.2Bu sözler, müjde kilisesinin Filadelfya durumundaki kişilere yöneltilmiştir. Bu kilise, Mesih’in yakında geleceğinin duyurulmasıyla gelişen ya da bu konuda duyduklarına sıkı sıkıya sarılanlar tarafından oluşturulan kiliseydi; zira O, Sardis kilisesi (Filadelfya’dan hemen önceki kilise) hakkında şöyle der: “Bu nedenle neler aldığını, neler işittiğini anımsa. Bunları yerine getir, tövbe et! Eğer uyanmazsan, hırsız gibi geleceğim. Hangi saatte geleceğimi hiç bilemeyeceksin.”2
GSAM 462.3Öyleyse Sardis kilisesi, Rab’bin yakında geleceği öğretisini duymuştu. Duyduklarına sıkı sıkıya sarılanlar, “şamdan” kaldırıldığında hakikatte ilerlediler ve Filadelfya kilisesini oluşturdular; Rab onlara şöyle dedi: “Sözüme uyarak sabırla dayandın. Ben de yeryüzünde yaşayanları denemek için bütün dünyanın üzerine gelecek olan denenme saatinden seni esirgeyeceğim. Tez geliyorum. Tacını kimse elinden almasın diye sahip olduğuna sımsıkı sarıl.”3 İşte Rab, bu Filadelfya kilisesine şöyle der: “önüne kimsenin kapayamayacağı açık bir kapı koydum.”
GSAM 462.4İşte burada, Kutsal Yazıların şu vurgulu beyanı yer almaktadır: Tanrı’nın takdiriyle, dünyayı Rab’bin gelişi konusunda uyarmak ve insanları Tanrı’yla karşılaşmaya hazırlanmaya çağırmak üzere harekete geçirilenler, çalışmalarında Tanrı’nın özel lütfuna sahiptirler. İnsanlar, onların hareketlerini engellemeye, bozmaya, “sözün kapısını” kapatmaya çalışabilirler; ancak yine de Tanrı’nın sesi tüm gürültünün üstünde yankılanır: “önüne kimsenin kapayamayacağı açık bir kapı koydum.”
GSAM 463Yetmiş Dört Yıllık İlerleme
GSAM 463.1Bu kitabın önceki sayfalarında, 1831’den 1905’e kadar uzanan yetmiş dört yıllık süreyi kısaca gözden geçirdik; Mesih’in Gelişi mesajlarının, özellikle de üçüncü meleğin mesajının yükselişini ve ilerleyişini izledik. Bu mesajın, bilinmezlik ve yoksulluktan başlayarak, her yıl hızlanan bir güç ve etkiyle nasıl ilerlediğini ve sonunda tüm dünyayı kapsayan misyonlara sahip hale geldiğini gösterdik. Bu mesajın bu kadar başarılı olmasının nedeni, kesinlikle dünyevi kalpleri hoşnut eden bir mesaj olması değildir; zira bu mesajın ön saflarında Rab’bin Sebti yer alır ve bu günün kutlanması, haftanın en yoğun dünyevi gününde dünyevi işlerden uzak durmayı gerektiren ağır bir haç getirir. Mesajın ilerlemesi, karşı çıkılmaması nedeniyle de olmamıştır; zira başından beri karşı çıkılmaya maruz kalmıştır; hem dışarıdan gelen en şiddetli türden direnişle, hem de bir süreliğine saflarımıza sızan kutsanmamış kişilerin yol açtığı kafa karışıklıklarıyla. Dış düşmanların planları ve çabalarının yol açtığı duruma gelince, Mezmur yazarı Davut’un sözleriyle şöyle diyebiliriz: “RAB bizden yana olmasaydı, Desin şimdi İsrail: RAB bizden yana olmasaydı, İnsanlar bize saldırdığında, Diri diri yutarlardı bizi, Öfkeleri bize karşı alevlenince. Sular silip süpürürdü bizleri, Seller geçerdi üzerimizden. Kabaran sular Aşardı başımızdan. Övgüler olsun Bizi onların ağzına yem etmeyen RAB'be! Bir kuş gibi Kurtuldu canımız avcının tuzağından, Kırıldı tuzak, kurtulduk. Yeri göğü yaratan RAB'bin adı yardımcımızdır.”4
GSAM 464Rab’de yardım
GSAM 464.1Rab, halkının önüne “açık bir kapı” koyduğunu ve “hiç kimsenin onu kapatamayacağını” bildirir. Öyleyse, bu mesajın istikrarlı bir şekilde yayılmasına şaşmamak gerekir. Bu, Tanrı’nın halkına verdiği mesajdır ve mutlaka başarıya ulaşacaktır. Vahiy 7:2’de, Tanrı’nın gazabının büyük günü geldiğinde ayakta kalacak bir halkı hazırlama işi, “gündoğusundan yükselen” ya da bazı çevirilerde “güneşin doğuşu gibi” olarak betimlenen bir melekle sembolize edilir. Günün şafağına bakın—önce doğuda ışık ışınları belirir; bunlar, güneşin geniş ve belirgin diski görünene kadar giderek daha net bir hal alır. “Günün Kralı” zirveye yükseldikçe, ışığı, ısısı ve gücü giderek daha canlı hale gelir.
GSAM 464.2Üçüncü meleğin mesajının ilerleyişi de 1848’den beri tam olarak böyledir; o tarihte mesajın bileşenleri olan gerçekler net bir biçime kavuşturuldu ve o andan itibaren, hayret verici, belirgin ve istikrarlı bir büyüme gösterdik. Bunu, Rab’bin, kurtuluşunun gelmek üzere olduğu bu zamanda, “Şabat Günü'nü tutar, bayağılaştırmaz”5 sözüne uyan ve Tanrı’nın kutsal gününde kendi isteklerini yerine getirmekten ayaklarını uzak tutanlara sözünü yerine getirdiğinden başka bir gerekçeyle açıklayamayız; böylece, Vahiy 14’teki üçüncü meleğin mesajında bildirildiği gibi, “İsa’nın imanı” aracılığıyla “Tanrı'nın buyrukları”nın tümünü yerine getirirler. Rab, peygamber Yeşaya aracılığıyla bu kişiler hakkında şöyle demiştir: “Işığınız tan gibi ağaracak, Çabucak şifa bulacaksınız. Doğruluğunuz [‘RAB doğruluğumuzdur.’ Yeremya 23:6] önünüzden gidecek, RAB'bin yüceliği artçınız olacak.”6 Böylesine güvence varken, bu işin başarıya ulaşmasından başka ne bekleyebiliriz ki? “Eğer Tanrı bizimle ise, kim bize karşı olabilir?”
GSAM 464Bunlar Nasıl Başarılı Olabilir?
GSAM 464.31846 yılında, Pastör Joseph Bates’in Yedinci Gün Adventistleri tarafından Sebt meselesiyle ilgili yayınlanan ilk kitabı yazmaya başladığı zamanki duruma bakarsak; elinde dünyadaki tek varlığı olan on iki buçuk sent varken, yazmaya başladığı ilk gün bitmeden bunu harcaması istenmişti; ve yine, Pastör James White’ın saman tarlasında ot biçerek kazandığı parayla ilk küçük broşürü olan Present Truth’u basıp, okumak isteyen herkese ücretsiz olarak dağıttığını ve bunu dünyanın dört bir yanına ulaşacak bir mesaj olarak nitelendirdiğini düşünürsek—bu mütevazı başlangıçlara bakıldığında, Amos’un zamanındaki insanların dilini kullanarak şöyle sorabiliriz: “Yakup soyu buna nasıl dayanır? Zaten küçük bir halk!”7 Bunu, mesajın hakikatlerinin yayınlanmasının dünyanın çeşitli yerlerinde bulunan yirmi yayınevinde gerçekleştirildiği ve okuma materyali talebini karşılamak için sıklıkla kapasitelerinin sonuna kadar zorlandıkları 1905 yılındaki durumla karşılaştırdığımızda, gerçekten de şunu söyleyebiliriz: Bakın, “henüz hiç kimsenin kapatamadığı açık bir kapı”.
GSAM 465.1Eskiden bu işin asla başarılı olamayacağını düşünenlere gelince, peygamber Zekeriya’nın, Yeruşalim’in yeniden inşasında Tanrı’nın işini engellemeyi düşünenleri azarladığı sözlerle şöyle diyebiliriz: “Küçük işleri yapma gününü kim küçümsüyor?”8 Önlerinde zorluk dağları gibi görünen şeylere ilişkin olarak, Rab peygamber aracılığıyla şöyle dedi:—
GSAM 465Dağ Ova Oldu
GSAM 465.2“Sen kim oluyorsun, ey ulu dağ? Zerubbabil'in önünde bir düzlük olacaksın! O tapınağın son taşını çıkarırken, halk da, ‘Ne güzel, ne güzel!’ diye bağıracak.”9 Üçüncü meleğin mesajının işinde de böyle oldu ve “son taşı” getirilene kadar, başka bir deyişle iş tamamlanana kadar da böyle olacaktır.
GSAM 465.31846’daki o az sayıdaki kişiye bakın; maddi imkânları kısıtlı, Tanrı’ya olan imanları ve hakikat hazinesi dışında her bakımdan yoksul olan bu kişilerin çalışmalarının ne kadar büyük boyutlara ulaştığını görün. Şu anda elimizde bulunan imkânları düşünün: tamamı hazırlanmış, dünyanın çeşitli dillerine çevrilmiş ve basılmış kitaplar, ve bu kitapları yıllık 400.000 dolarlık bir değerle insanların evlerine dağıtan yüzlerce kitap satıcısı. Tanrı’nın bu işe bereketini sürdürmesi halinde, başarıya ulaşacağımızı umabiliriz. Her ay artan bu imkânlar ve araçlarla, Mesih’e olan güvenimizle, Süleyman’ın, çöl durumundan çıkarken “Sevgilisinin koluna yaslanan” Tanrı’nın kilisesi hakkında söylediği sözlerden başka bir şey beklememeliyiz; o, kiliseyi “Ay kadar güzel, Güneş kadar parlak, Sancak açmış bir ordu kadar görkemli” olarak betimler.10
GSAM 466Peygamberlik Armağanının Yardımıyla
GSAM 466.1Sadece Rab’bin takdirinin gerçeğin yayılması için yolu açtığını ve O’nun takdirinin yollarında ilerlemek için gösterilen çabalara O’nun belirgin lütfunun eşlik ettiğini görmekle kalmadık; aynı zamanda üçüncü meleğin mesajının yükselişi ve ilerleyişi sırasında, O, peygamberlik armağanı aracılığıyla halkıyla iletişim kurdu. Bu, Kutsal Kitap’ın yerini alacak yeni bir vahiy şeklinde ya da Kutsal Yazıların öğretilerini saptıracak bir şekilde olmamıştır; aksine, bu çağda Mesih’in müjdesinin sadeliğinden sapma tehlikesinin nerede olduğunu, insanların çağın eğilimine kapılma ve güçten yoksun bir dindarlık biçimiyle yetinme tehlikesiyle karşı karşıya oldukları yerleri göstermek içindir.
GSAM 466.2Bu konuya, Rab’bin bize bu tür tezahürlerin sınanması için kurallardan biri olarak verdiği eski peygamberlerin örneğinden11 bakıldığında, o zaman olduğu gibi şimdi de bu tür tezahürlere ihtiyaç duyulmasının aynı nedenleri görülür; yani, her çağda, o çağın hakim ve kendine özgü doktrinleri ve uygulamaları nedeniyle hakikat yolundan sapma riski. Elçi Pavlus, Rab’bin kiliseye bahşettiği armağanların tezahüründen söz ederken, bunlar için şöyle der: “Öyle ki, kutsallar hizmet görevini yapmak ve Mesih'in bedenini geliştirmek üzere donatılsın. Sonunda hepimiz imanda ve Tanrı Oğlu'nu tanımada birliğe, yetkinliğe, Mesih doluluğundaki olgunluk düzeyine erişeceğiz. Böylece artık insanların kurnazlığıyla, aldatıcı düzenler kurmaktaki becerileriyle, her öğretinin rüzgarıyla çalkalanıp öteye beriye sürüklenen çocuklar olmayacağız. Tersine, sevgiyle gerçeğe uyarak bedenin başı olan Mesih'e doğru her yönden büyüyeceğiz. O'nun önderliğinde bütün beden, her eklemin yardımıyla kenetlenip kaynaşmış olarak her üyesinin düzenli işleyişiyle büyüyüp sevgide gelişiyor.”12
GSAM 467.1Günümüzde peygamberlik armağanının tezahürlerine karşı öne sürülen aynı itirazlar, eski zamanlarda da aynı şiddetle ileri sürülmüş olabilirdi; yani, Kutsal Yazılarımız var ve bu nedenle bu tür armağanlara ihtiyacımız yok. Ancak bu Kutsal Yazılar bize, Mesih’in bu armağanları, “yetkin olan [mükemmel durum]” gelene kadar görevlerini yerine getirmeleri için kiliseye verdiğini ve kiliseye “Rabbimiz İsa Mesih'in görünmesini beklerken hiçbir ruhsal armağandan yoksun değilsiniz” dendiğini söyler.13
GSAM 467Peygamberlere Ne İhtiyacımız Var?
GSAM 467.2Eski çağlarda insanlar, Tanrı’nın kendi parmağıyla taş levhalara yazdığı ahlaksal yasaya sahip olduklarını; Tanrı’nın ağzından Musa’ya söylenen ve özenle yazıya geçirilen kanunlara, hükümlere ve talimatlara sahip olduklarını düşünmüş olabilirler; daha neye ihtiyaç duyulabilirdi ki? Ancak sahip oldukları tüm bu mükemmel gerçeklere rağmen, Tanrı onlara “birçok kez çeşitli yollardan kutsal peygamberleri aracılığıyla” seslenmekten hoşnut oldu.
GSAM 467.3Yeşaya, Yeremya, Hezekiel, Daniel, Hoşea ve diğerleri gibi çeşitli peygamberlerin verdikleri tanıklıkların her birinin Tanrı’ya itaat konusunda aynı büyük ilkeyi öğrettiğini görüyoruz; ancak her peygamber, peygamberliğin verildiği dönemin yaygın gelenekleri nedeniyle kutsal ve doğru ilkelerden uzaklaşma eğiliminde olan kendi dönemindeki halkına yönelik kendine özgü uyarılar da yapmıştır.
GSAM 468Armağanlara İhtiyaç
GSAM 468.1Eski Ahit Kutsal Yazılarının mükemmel öğretilerinin yanı sıra Kurtarıcımızın ve elçilerin sözlerine de sahip olduğumuzu öne sürmek mümkün olsa da, daha fazla aydınlanmaya ne gerek var? Gerçek şu ki, bu aynı kutsal havariler, “çetin anlar olacaktır” denilen ve insanların “Tanrı yolundaymış gibi görünüp bu yolun gücünü inkâr edenler” olacakları son günlere işaret etmişler ve bize “bazıları yalancıların ikiyüzlülüğü nedeniyle aldatıcı ruhlara ve cinlerin öğretilerine kulak vererek imandan dönecek” diye de söylemişlerdir.
GSAM 468.2Tüm bunlara bakıldığında, Pavlus’un Selaniklilere yazdığı mektupta bahsettiği, karanlıkta olmayacak, Mesih’in günü bir hırsız gibi onları yakalamayacak, aksine ışığın çocukları olacak olan kişilere, “peygamberlik sözleri” konusunda “Her şeyi” sınamaları ve “iyi olana” sıkı sıkıya sarılmaları öğütlenmektedir.14 Bu, onlara şunu söylemekle eşdeğerdir: Rab İsa Mesih’in gelişini bekleyen ve o gün için nihayet hazır bulunacak olan insanlar arasında, peygamberlik armağanının “iyi” ve gerçek tezahürleri olacaktır.
GSAM 468Sonun İşaretleri
GSAM 468.3Rab’bin gününün çok yaklaştığına dair işaretlerin her yönden bolca görüldüğü bir dönemdeyiz. Tüm emirleri yerine getirecek ve aynı zamanda “İsa’nın tanıklığına”15 —yani “peygamberlik ruhuna”— sahip olacak bir halkın ortaya çıkacağı tam da bu dönemdeyiz.16 Peki ne görüyoruz? Son altmış yıl içinde, tam da böyle bir mesajı taşıyan ve aralarında peygamberlik armağanı ortaya çıkan böyle bir halkın ortaya çıktığını görüyoruz. E. G. White hanım aracılığıyla ortaya çıkan bu armağanı Kutsal Kitap kurallarına göre sınadığımızda, her açıdan bu sınamayı geçtiğini gördük. Bayan White’ın tüm yazılarında, başından sonuna kadar, günaha en ufak bir izin veren ya da Tanrı’nın sözünden en ufak bir sapmayı hoş gören tek bir satır bile bulunmamıştır. Bu yazılar hiçbir zaman kendilerini Kutsal Kitap’ın üstünde görmemiştir; aksine, Tanrı’nın sözünün en dikkatli şekilde incelenmesini sürekli olarak teşvik ederler ve onu, son yargıda durumlarımızın değerlendirileceği büyük bir ölçüt olarak gösterirler. Yazılarında Mesih, bizim için izlememiz gereken tek örnek olarak önümüze yüceltilmektedir. O’nun, buradaki zaferimiz için tek umudumuz, gelecek gazaptan kaçabileceğimiz tek sığınak, kurtulabilmemiz için tek isim ve yol olduğu en canlı şekilde ilan edilmektedir.
GSAM 469Kişisel Bir Övgü
GSAM 469.1Bayan White ve çalışmalarının niteliği ile ilgili olarak, onu tanıyan ve çalışmalarını uzun yıllar boyunca inceleyen bir kişi tarafından 1877 yılında kaleme alınmış aşağıdaki metin sunulmaktadır; yaklaşık elli üç yıllık bir sınavın ve dikkatli gözlemlerin ardından, burada ifade edilen her düşünceye koşulsuz olarak katılıyorum:—
GSAM 469.2“Kardeş White’ın Hristiyan karakterine gelince, bu konuda biraz bilgim olduğunu söylememe izin verin. Onunla on sekiz yıldır tanışıyorum—bu, halkımızın tarihinin yarısından fazlasına denk geliyor. Ailesinin evinde defalarca bulundum, bazen haftalarca kaldım. Onlar da bizim evimize ve ailemize birçok kez misafir oldular. Onlarla neredeyse her yere seyahat ettim; özel ve kamusal ortamlarda, toplantılarda ve toplantı dışında onlarla birlikteydim ve Kardeş White ile Kardeş White’ın hayatı, karakteri ve ruhu hakkında bir şeyler öğrenmek için en iyi fırsatlara sahip oldum. Bir vaiz olarak her türden insanla ve her türden karakterle muhatap olmak zorunda kaldım; öyle ki, en azından yıllarca süren samimi bir tanışıklıktan sonra bir kişinin nasıl biri olduğu konusunda bir yargıda bulunabileceğimi düşünüyorum.
GSAM 470.1“Kardeş White’ın alçakgönüllü, mütevazı, iyi kalpli ve asil bir kadın olduğunu biliyorum. Karakterindeki bu özellikler sadece taklit edilip geliştirilmiş değil, doğal mizacından zarif ve doğal bir şekilde fışkırıyor. Fanatiklerin her zaman olduğu gibi kendini beğenmiş, kendini haklı gören ve kendini önemli gören biri değildir. Fanatik kişilerle sık sık karşılaşmışımdır ve onları her zaman gösteriş meraklısı, gururlu, her şeye fikir beyan etmeye hazır, kutsallıklarıyla övünen kişiler olarak görmüşümdür; ancak Kardeş White’ı tüm bunların tam tersi olarak tanımışımdır.
GSAM 470Yoksulların Dostu
GSAM 470.2“En yoksul ve en alçakgönüllü kişi bile, reddedilme korkusu olmadan ona danışmak ve teselli bulmak için özgürce başvurabilir. O, her zaman muhtaçlara, yoksullara ve acı çekenlere göz kulak olur, onların ihtiyaçlarını karşılar ve haklarını savunur.
GSAM 470.3“Tanrı korkusunu bu kadar sürekli yüreğinde taşıyan başka biriyle hiç tanışmadım. Tanrı’ya içten bir dua etmeden hiçbir işe girişmez. Tanrı’nın sözünü dikkatle ve sürekli olarak inceler. Kardeş White’ın konuşmalarını yüzlerce kez dinledim, tüm tanıklıklarını baştan sona okudum, çoğunu defalarca okudum ve bunların hiçbirinde ahlaka aykırı tek bir cümle ya da tam anlamıyla saf ve Hristiyanca olmayan hiçbir şey bulamadım; Kutsal Kitap’tan ve Mesih’ten uzaklaştıran hiçbir şey yok; aksine, orada Tanrı’ya itaat etmeye, İsa’yı sevmeye, Kutsal Yazılara inanmaya ve onları sürekli araştırmaya yönelik en samimi çağrılar buluyorum. Bu tanıklıklardan sayısız kez büyük manevi fayda gördüm. Gerçekten de, Tanrı’ya olan iman eksikliğim, adanmışlık eksikliğim ve ruhları kurtarma konusundaki ciddiyet eksikliğim nedeniyle kendimi azarlanmış hissetmeden bunları hiç okumadım. Eğer bir yargı gücüm, manevi bir ayırt etme yeteneğim varsa, bu tanıklıkların Kutsal Yazılarla aynı ruha ve aynı ana fikre sahip olduğunu beyan ederim.
GSAM 470.4“Otuz yıldır [artık altmış yıl diyebiliriz] halkımız arasında bu tanıklıklara inanılıyor ve bunlar okunuyor. Bu onları nasıl etkiledi? Onları Tanrı’nın Yasasından uzaklaştırdı mı? Mesih’e olan imanlarından vazgeçmelerine yol açtı mı? Kutsal Kitabı bir kenara atmalarına neden oldu mu? Onları yozlaşmış, ahlaksız bir halk haline getirdi mi? Onların diğer herhangi bir Hristiyan mezhebiyle karşılaştırıldığında daha iyi durumda olduklarını biliyorum.
GSAM 471.1“Fark ettiğim bir şey var ki, o da Kardeş White’ın görümlerinin en şiddetli muhaliflerinin bile onun bir Hristiyan olduğunu kabul etmeleridir. Bu itirafı nasıl yapabildiklerini ben de anlamıyorum. Onlar, onun aldatıldığını söyleyerek durumu düzeltmeye çalışıyorlar. Onun tüm hayatında tek bir leke bile, tüm yazılarında da ahlaksız bir cümle bile gösteremiyorlar. Yazdıklarının çoğunun mükemmel olduğunu ve onun söylediklerini tam olarak uygulayan herkesin iyi bir Hristiyan olacağını ve cennete gireceğinden emin olacağını kabul etmek zorundalar. Eğer o İblis’in bir aracıysa, Şeytan’dan ilham alıyorsa ya da yazıları ahlaksızsa ya da kendi zihninin kaprisleriyse, bu durum son derece tuhaftır.”
GSAM 471Yabancılar Yazıları Hakkında Tanıklık Ediyor
GSAM 471.2Bayan White’ın yazılarını içeren dergilerimiz dağıtıldıkça, en alçakgönüllü, Tanrı korkusu olan ve adanmış kişiler tarafından aranıyor. Okudukları hakkında konuşurken şöyle diyorlar: “Bayan White’ın yazıları özellikle ilgimizi çekiyor. Bu yazılar o kadar pratik ki, insanı Rab’be yaklaştırmaya ve onu daha alçakgönüllü, Tanrı korkusu olan ve adanmış hale getirmeye yönelik öğütlerle dolu. Bu yazılar Kutsal Yazılar’ın ruhuna o kadar uygun ki, okudukça Bayan White’ın bu tarzda yazmak için ilham almış olması gerektiği izlenimi uyandırıyor.” Misyoner çalışanlarımızla yazışan ve Bayan White’ın fikirlerinin kutsal bir görümden geldiğine dair en ufak bir fikri bile olmayan pek çok kişinin tanıklığı budur.
GSAM 471Muhalefetin Kaynağı
GSAM 471.3Bu armağanın yarattığı izlenimi göz önünde bulundurduğumuzda şu soru ortaya çıkıyor: Bu armağanın tezahürüne karşı muhalefet nereden ve neden doğmuştur? Ve muhalefet edenlerin sonu ne olmuştur? 1852’den beri bu konuyu dikkatle izledikten sonra, bu tezahüre karşı muhalefetin çoğunlukla, karakter kusurları, yanlış alışkanlıklar ya da yaşam tarzlarındaki bazı yanlış davranışlar nedeniyle azarlanan kişilerden kaynaklandığını gördüm. Azarlananların çoğu, tanıklıkta kendileri hakkında anlatıldığı kadar kötü olmadıklarını iddia ederlerdi ve kendilerine yöneltilen azarlara aykırı davransalar bile gerçeğe bağlı kalabileceklerini göstermeye çalışırlardı. Zaman, bu tür kişilerin büyük çoğunluğunun imanından vazgeçtiğini ve topluluktan tamamen ayrıldığını göstermiştir. Bazıları hatalarını fark etmiş ve gerçeğe daha sıkı sarılmıştır. Şu soru ortaya çıkmaktadır: Eğer bu armağana karşı çıkanlar Rab tarafından yönlendiriliyorlarsa, neden maneviyatlarını yitirip Tanrı’dan uzaklaşsınlar? Kurtarıcımızın kuralı, bir ağacın meyvesinden tanınması gerektiğidir. O, “kötü ağaç da iyi meyve veremez” diye son derece kesin bir şekilde belirtir.
GSAM 472Muhalefetin Başarısızlığı
GSAM 472.1Bayan White’ın tanıklıklarına karşı, bu tanıklıklardan kurtulur kurtulmaz çalışmalarında büyük bir başarı elde edecekleri iddiasıyla organize bir muhalefetin yükseltildiği örnekleri hatırlıyoruz. Ancak, umutlarının gerçekleşmesi konusunda tam bir başarısızlık yaşanmıştır. Yıllarca süren mücadeleden sonra, Sebt gerçeğini dünyaya yaydıklarına dair, kırk dokuz yıl önce benzerlerinin sunduğundan daha fazla kanıt sunamamışlardır. Eğer onlarınki Rab’bin özel işi olsaydı, neden mesajlarına daha fazla bereket eşlik etmedi?
GSAM 472Başarı Nerede?
GSAM 472.2Öte yandan, Tanrı’nın emirlerinin ve İsa’nın imanının dünyaya duyurulduğu o mesaja baktığımızda —peygamberlik armağanının bu tezahürüyle bağlantılı, öğütleri, talimatları ve azarlamaları içeren bir mesaj— bu mesajın başlangıcından günümüze kadar kesin ve istikrarlı bir ilerleme kaydettiğini görüyoruz. Bu armağan aracılığıyla Rab’bin öğütlerine kulak vererek, Rab’bin gücüyle ilerleyen mesaj, daha önce de gösterdiğimiz gibi, tüm dünyayı sarmış ve hızla “her ulusa, her oymağa, her dile, her halka” doğru yol almaktadır.
GSAM 473.1Geçmişteki ilerleyişi hakkında şunu söyleyebiliriz: Tanrı’nın “sana karşı yapılan hiçbir silah işe yaramayacak” sözü doğrulanmıştır. Gerçekten de, bu büyük ikinci geliş hareketinin bugüne kadarki yükselişi ve ilerleyişine eşlik eden başarıda Tanrı’nın eli açıkça görülmüştür; gelecekte ise “önüne kimsenin kapayamayacağı açık bir kapı koydum” sözünün kesin olarak yerine getirileceğine güveniyoruz. Bu güvenle, tüm kesinlik içinde şöyle şarkı söyleyebiliriz:—