فصل ۴ — زمان آخر

GSAM 77.1«پس گفتم: ای آقایم آخر این امور چه خواهد بود؟ او جواب داد که ای دانیال برو زیرا این کلام تا زمان آخرمخفی و مختوم شده است. ... شریران شرارت خواهند ورزید و هیچ کدام از شریران نخواهندفهمید لیکن حکیمان خواهند فهمید.»¹

GSAM 77.1«او مرا گفت: ‹ای پسر انسان بدانکه این‌رویا برای زمان آخر می‌باشد.›»²

GSAM 77.1«اما تو‌ای دانیال کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مهر کن. بسیاری بسرعت تردد خواهند نمود و علم افزوده خواهدگردید.»³

GSAM 77.1منظور از «زمان آخر» در اینجا چیست؟ این نمی‌تواند خودِ پایان واقعی باشد، زیرا در آن صورت بخشی از نبوّت دانیال که «مختوم» شده بود، برای بشریت سودی نداشت. از آنجا که «چیزهای مکشوف ازآن ما است»،⁴ این بخش باید در زمانی مفید واقع شود. بنابراین، عبارت «زمان آخر»، باید به دوره‌ای درست پیش از خودِ پایان اشاره داشته باشد، دوره‌ای که در آن چیزهایی که به دانیال گفته شده است، درک خواهند شد.

GSAM 77روز تدارک او

GSAM 77.2این عبارت بدون شک به همان زمانی اشاره دارد که پیامبر ناحوم آن را «روز تهیه او» می‌نامد. در اینجا پیامبر در مورد ویرانی نینوا با «آواز تازیانه‌ها و صدای غرغر چرخهاو جهیدن اسبان و جستن ارابه‌ها.» سخن می‌گفت.⁵ توجه پیامبر ابتدا به مصیبتی بزرگ‌تر جلب می‌شود که بر تمام جهان خواهد آمد، زمانی که «کوهها از او متزلزل وتلها گداخته می‌شوند و جهان از حضور وی متحرک می‌گردد و ربع مسکون و جمیع ساکنانش. پیش خشم وی که تواند ایستاد؟ و درحدت غضب او که تواند برخاست؟ غضب او مثل آتش ریخته می‌شود و صخره‌ها از او خردمی گردد.... او دفعه هلاک خواهد کرد و مصیبت دفعه دیگر برپا نخواهد شد.»⁶

GSAM 78ارابه‌های با مشعل‌های فروزان

GSAM 78.1پیامبر همچنان بیشتر از این روز آمادگی سخن می‌گوید: «ارابه‌ها در روز تهیه او با مشعلهای فروزان خواهند بود و درختان کاج به شدت جنبانیده خواهند شد. ارابه‌ها را در کوچه‌ها بتندی می‌رانند، درچهارسوها بهم برمی خورند. نمایش آنها مثل مشعلها است و مانند برقها می‌دوند. او بزرگان خود را به یاد می‌آورد و ایشان در راه رفتن لغزش می‌خورند. دوان دوان به حصار می‌آیند ومنجنیق را حاضر می‌سازند».⁷

GSAM 78.2چه توصیف دقیقی از قطار سریع‌السیر امروزی، با مأمور قطار که پیوسته مسافرانش را از ایستگاهی به ایستگاه دیگر می‌شمارد و می‌شمارد، و آن‌ها هنگامی که قطار در حرکت است، در راه رفتن می‌لغزند. سپس نوبت به مصرف عظیم نرادها برای تراورس‌های راه‌آهن، سازه‌های پل‌مانند، سرپناه‌های برف و غیره می‌رسد. گفته می‌شود که یک مسیر راه‌آهن در کوه‌های سیرا نوادا، چهل و هفت مایل سرپناه‌های برفی از چوب نراد دارد. و پیامبر گفته بود که این در «روز تهیه او» خواهد بود.

GSAM 78.3این زمان آخر همچنین توسط پیامبر یوئیل ذکر شده است، هنگامی که به بندگان خداوند فرمان داده می‌شود: «در صهیون کرنا بنوازید و در کوه مقدس من صدا بلند کنید! تمامی ساکنان زمین بلرزندزیرا روز خداوند می‌آید و نزدیک است.»⁸

GSAM 78.4و بار دیگر توسط پیامبر صفنیا گفته شده است: «ای امتی که حیا ندارید فراهم آیید و جمع بشوید! قبل از آنکه حکم نتاج بیاورد وآن روز مثل کاه بگذرد؛ قبل از آنکه حدت خشم خداوند بر شما وارد آید؛ قبل از آنکه روز خشم خداوند بر شما برسد. ‌ای جمیع حلیمان زمین که احکام او را بجا می‌آورید، عدالت را بطلبید وتواضع را بجویید، شاید که در روز خشم خداوندمستور شوید.»⁹

GSAM 79.1برای درک کامل‌تر معنای عبارت «زمان آخر» و اینکه از چه زمانی آغاز می‌شود، به نمونه دیگری که همین واژه در آن به کار رفته توجه خواهیم کرد. در فصل یازدهم کتاب دانیال، قدرت ستمگری معرفی می‌شود که قرار بود سلطنت خود را تا زمان آخر حفظ کند. خداوند درباره آن قدرت ستمگر گفت: «بعضی از حکیمان به جهت امتحان ایشان لغزش خواهند خورد که تا وقت آخر طاهر و سفیدبشوند زیرا که زمان معین هنوز نیست.» [زمان پایان]¹⁰

GSAM 79کار شاخ کوچک

GSAM 79.2مفسران پروتستان عموماً در این مورد اتفاق نظر دارند که این قدرت و «شاخ کوچک» در باب هفتم دانیال، به کلیسای روم اشاره دارد که قدرت مدنی را برای مدت «معین‌شده» در دست داشت. آن زمان معین‌شده، «زمانی و دو زمان و نصف زمان» بود.¹¹ این همان ۱۲۶۰ روز نبوی — ۱۲۶۰ سال — حکومت مدنی شاخ کوچک بود که از سال ۵۳۸ تا ۱۷۹۸ میلادی ادامه داشت. در تاریخ اخیر، قدرت مدنی شاخ کوچک در «زمان معین» از آن سلب شد. پس در آن زمان مردم دیگر مانند گذشته به دست آن قدرت «از پا نمی‌افتادند». این سال، یعنی ۱۷۹۸، آغاز دوره‌ای را در این نبوت نشان می‌دهد که «زمان آخر» نامیده می‌شود.

GSAM 79.3سال ۱۷۹۸ «هزار و دویست و شصت روز» — ۱۲۶۰ سال — را که در آن «دو شاهد» خداوند (عهد عتیق و عهد جدید) قرار بود «پلاس در بر کرده... نبوت نمایند» به پایان رساند.¹² در دوران قرون تاریک آزار و اذیت، کتب مقدّس به زبان‌های یونانی و لاتین نگهداری می‌شدند و مردم عادی این زبان‌ها را نمی‌فهمیدند. این بازداشته شدن کتب مقدّس به پوشاندن آنها به جامهٔ «پلاس» تشبیه شده است.

GSAM 80کشته شدن دو شاهد

GSAM 80.1«چون شهادت خود را به اتمام رسانند [در حالت جامهٔ کیسهٔ زبر]، آن وحش که از هاویه برمی آید، با ایشان جنگ کرده [شیطان که از طریق انسان‌های دنیوی تحریک و عمل می‌کند]، غلبه خواهد یافت و ایشان را خواهد کشت وبدنهای ایشان در شارع عام شهر عظیم که به‌معنی روحانی، به سدوم و مصر مسمی است، جایی که خداوند ما نیز مصلوب گشت [‹مصلوب است›، نسخهٔ دانمارکی و نسخهٔ تجدیدنظرشده]، خواهد ماند. و گروهی از اقوام و قبایل و زبانها و امت‌ها، بدنهای ایشان را سه روز و نیم نظاره می‌کنند واجازت نمی دهند که بدنهای ایشان را به قبرسپارند.»¹³

GSAM 80حکومت وحشت

GSAM 80.2کشتار این شاهدان در دوران «حکومت وحشت» در فرانسه، از سال ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۵—سه سال و نیم—به انجام رسید. اگرچه انقلاب فرانسه حدود شش یا هفت سال ادامه یافت، اما در طول سه سال و نیم اول بود که آنها تلاش بزرگ خود را برای نابودی کتاب مقدس، دین و همه کسانی که جرأت می‌کردند در حمایت از هر یک از آنها سخن بگویند، انجام دادند. در حالی که انقلاب فرانسه ادعا می‌کرد در حال جنگ با سلطنت و روحانیت است، در واقع به جنگی برای نابودی خدا و کتاب مقدس تبدیل شد. درباره دوران بلافاصله پیش از انقلاب می‌خوانیم،

GSAM 80.2«هرگز نباید فراموش شود که پیش از انقلاب ۱۷۹۲، گزارش شده است که مبلغان بی‌خدایی در فرانسه در میان خود ۹۰۰٬۰۰۰ پوند [۴٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار] جمع‌آوری و در یک سال، بلکه بارها و بارها، برای خرید، چاپ و پخش کتاب‌هایی جهت فاسد کردن اذهان مردم و آماده کردن آنها برای اقدامات افراطی هزینه کرده‌اند.»¹⁴

GSAM 80نویسندگان بی‌ایمان

GSAM 80.3«زمینه چنین انقلابی توسط نوشته‌های ولتر، میرابو، دیدرو، هلوتسیوس، دالامبر، کندورسه، روسو و دیگرانی از همین دست فراهم شد که در آن‌ها کوشیدند اصولی را که هم دین طبیعی و هم دین الهی را براندازند، منتشر کنند. وحی نه تنها به چالش کشیده شد، بلکه کاملاً کنار گذاشته شد؛ خدایگان از جهان رانده شد و یک شبح خیالی به نام الهه عقل، جایگزین آن گردید.»¹⁵

GSAM 81.1در سال ۱۷۹۳ افکار مردم چنان بود که هنرپیشگان به خاطر هجو و بدگویی کفرآمیزشان علیه خدا و کتاب مقدس، با تشویق‌های پرشور روبرو می‌شدند. به عنوان نمونه نقل می‌کنیم:

GSAM 81.1«کمدین مونِر در کلیسای سنت روش [پاریس]، بی‌حرمتی را به اوج رساند. او گفت: «خدا اگر وجود داری انتقام بی حرمتی به نام خود را بگیر. من خواستار مبارزه هستم! تو ساکت می مانی؛ شهامت به راه انداختن رعدهای خود را نداری. از این پس چه کسی به وجود تو اعتقاد خواهد داشت؟»»¹⁶

GSAM 81اقدامات کفرآمیز در لیون، فرانسه

GSAM 81.2اینکه کسانی که شهود را کشتند چگونه «پسر خدا را برای خود باز مصلوب می‌کنند واو را بی‌حرمت می‌سازند.» (عبرانیان ۶:۶)، از شرح مراسم جشنی که فوشه در لیون به افتخار شالیِه، فرماندار لیون که اعدام شده بود، برگزار کرد، روشن خواهد شد. پیش از ورود او به لیون، فوشه دستور داد که

GSAM 81.2«تمام نمادهای مذهبی باید نابود شوند؛ و بر فراز دروازه‌های قبرستان‌ها باید نوشته شود، مرگ خوابی ابدی است.... مجسمه نیم‌تنه شالیه در خیابان‌ها گردانده شد و جمعیت عظیمی از قاتلان و روسپیان او را دنبال می‌کردند. پس از آنها، الاغی می‌آمد که انجیل، صلیب و ظروف عشای ربانی را حمل می‌کرد، که به زودی به آتش سپرده شدند، در حالی که الاغ مجبور شد شراب مقدس را از جام عشای ربانی بنوشد.»¹⁷

GSAM 81.3جشنواره عقل که در پاریس برگزار شد، این‌گونه توصیف شده است:

GSAM 81.3«آنها به صورت رژه‌وار به کنوانسیون رفتند و عوام... مراسم مذهبی را به مسخره‌آمیزترین شکل به سخره گرفتند.... مردانی که لباس‌های روحانی و جامه‌های بلند کشیشی به تن داشتند، در حالی که حمد و ثنا می‌خواندند و رقص کارماگنول را اجرا می‌کردند، به جایگاه کنوانسیون آمدند. در آنجا نان مقدس، جعبه‌هایی را که در آن نگهداری می‌شد و مجسمه‌های طلایی و نقره‌ای را تحویل دادند. آنها سخنرانی‌های طنزآمیز ایراد کردند.... «ای شما،» هیأتی از سن دنی فریاد زد، «ای شما، ابزارهای تعصب، قدیسان مبارک از هر نوع، بالاخره وطن‌پرست باشید، دسته‌جمعی برخیزید و با رفتن به ضرابخانه تا ذوب شوید، به کشور خدمت کنید.»¹⁸

GSAM 82کلمهٔ خدا از گمنامی برمی‌خیزد

GSAM 82.1«بعد از سه روز و نیم، روح حیات از خدابدیشان درآمد» (شاهدان) و ایشان «در ابر، به آسمان بالا شدند.»¹⁹ زمان خدا فرا رسیده بود تا کلام او از گمنامی بیرون آید و در برابر جهان قرار گیرد. زمان آن فرا رسیده بود (۱۷۹۸) که کار تبلیغی در سراسر جهان انجام شود. در سال ۱۸۰۴ انجمن کتاب مقدس بریتانیا تأسیس شد. به دنبال آن ده‌ها انجمن کتاب مقدس دیگر تشکیل شد و اکنون کتاب مقدس به تمام زبان‌های اصلی جهان ترجمه شده است. بنابراین، برجسته شدن کتب مقدّس، یعنی دو شاهد، در جایی که همه می‌توانند آنها را ببینند و بخوانند، با صعود آنها به آسمان در یک ابر مقایسه می‌شود.

GSAM 82.2در زمان انقلاب فرانسه، ولتر اظهار داشت که در صد سال آینده کتاب مقدس منسوخ خواهد شد. در صدمین سالگرد آن تاریخ، تنها در فرانسه بیش از تعداد کتاب‌های مقدسی که در زمان این لاف‌زنی بیهوده ولتر وجود داشت، توزیع شد. و حتی خانه‌ای که او این سخن را در آن بیان کرد، گفته می‌شود که اکنون به عنوان یک مرکز کتاب مقدس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

GSAM 82کشف سنگ رزتا

GSAM 82.3دو نکته وجود دارد که به سال ۱۷۹۸ و مردم فرانسه مربوط می‌شود و باید به آن توجه کنیم: اول اینکه، در آن سال ارتش فرانسه به فرماندهی ژنرال برتیه، دولت پاپی را در رم سرنگون کرد و (بدون آنکه خود آگاه باشند) به نبوّت مربوط به این رویداد که در همان کتابی آمده بود که با آن جنگیده بودند، جامه عمل پوشاند؛ دوم، در همان سال، در قلعه سنت جولیان، در شاخه رزتا رود نیل، ارتش فرانسه حین انجام یک کاوش، سنگ مشهور رزتا را کشف کرد که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. روی این سنگ کتیبه‌ای به سه شکل وجود دارد: هیروگلیف، خط مورد استفاده کاهنان؛ دموتیک، شکلی از خط مورد استفاده مردم عادی؛ و یونانی. این همان کلیدی بود که نوشته‌های دموتیک و هیروگلیفی تا آن زمان رازآلود را گشود. اکنون، همان‌طور که دیگری بیان کرده است، «کلنگ و بیل که این نوشته‌ها را با خط دموتیک از دل خاک بیرون می‌آورند، مدرک بیشتری از صحت اسناد باستانی کتاب مقدس ارائه می‌دهند تا هر منبع دیگری خارج از خود کتب مقدّس.» بنابراین، همان کسانی که به نابودی کتاب مقدس می‌اندیشیدند، بی‌آنکه خود بدانند، برای تحقق نبوّت و سلب سلطه پاپ در پایان ۱۲۶۰ سال، ابزاری شدند و همچنین کلید همان نوشته‌هایی را کشف کردند که راستی کتب مقدّس را، همان کتبی که برای نابودی‌شان این همه تلاش کرده بودند، تأیید می‌کند.

GSAM 83«تو در سهم خود خواهی ایستاد»

GSAM 83.1فرشته به دانیال گفته بود که چه چیزی باید در زمان آخر رخ دهد؟ از زمانی که او از آن قدیس شنید: «تا دو هزار و سیصد شام وصبح، آنگاه مقدس تطهیر خواهد شد»،²⁰ ذهن او از این که «آخر این امور» چه خواهد بود و «چقدر» طول خواهد کشید، پر از اضطراب شد.²¹ سرانجام به او فهمانده می‌شود که دانستن زمان برای روزگار او نیست. به او گفته می‌شود: «تو برو تا پایان؛ زیرا استراحت خواهی کرد و در سهم خود در پایان ایام خواهی ایستاد.»²²

GSAM 83.2برخی گمان کرده‌اند که این عبارت به پایان نهایی جهان اشاره دارد و در آن زمان دانیال به همراه سایر قوم خداوند پاداش خود را دریافت کرده و در سهم میراث خود خواهد ایستاد. واژه عبری برای سهم میراث، منطقه کشور و امثال آن، چنان‌که گفته‌اند، gheh-vel است. این واژه، واژه‌ای نیست که در این آیه به سهم ترجمه شده است؛ واژه اینجا گورال است. دانشمندان عبری به ما می‌گویند که این واژه، گورال، هفتاد و شش بار در عهد عتیق آمده است و همان واژه‌ای است که در مورد تطهیر نمادین قدس به کار می‌رود، جایی که قرعه‌کشی می‌شد تا مشخص شود کدام یک از دو بز ذبح خواهد شد. هنگامی که کاهن اعظم خون بز خداوند را می‌گرفت و برای انجام عمل تطهیر وارد قدس می‌شد، تمام اسرائیل بیرون می‌ایستادند، جان خود را به عذاب می‌انداختند و گناهان خود را اعتراف می‌کردند، تا پاک و مبرا شوند و برکت کاهن اعظم را هنگامی که او از قدس بیرون می‌آمد، دریافت کنند. بدین ترتیب، در آن روز، اسرائیل در سهم خود ایستاد.

GSAM 84.1هنگامی که پاکسازی نهایی قدس فرا می‌رسد، در پایان ۲۳۰۰ روز، پرونده دانیال، به همراه پرونده‌های همه مردگان صالح، باید در محضر خدا بازنگری شود. بنابراین دانیال در سهم خود ایستاده است.

GSAM 84کلمات تا سال ۱۷۹۸ ممهور شده‌اند

GSAM 84.2در پاسخ به پرسش دانیال که «ای آقایم آخر این امور چه خواهد بود؟»²³ به او گفته می‌شود: «این کلام تا زمان آخرمخفی و مختوم شده است.»²⁴ آنچه ذهن دانیال را به خود مشغول داشته بود «چه زمانی؟»، «تا بکی خواهد بود؟» و «آخر این امور چه خواهد بود؟» بود. این‌ها نکاتی بودند که پیامبر را سردرگم و پریشان می‌کرد، و تنها این موارد بودند که تا «زمان آخر» باید بسته و مهر و موم می‌شدند، نه کل کتاب دانیال، همان‌طور که برخی گمان کرده‌اند. پیش از این دورهٔ ۱۷۹۸، محققان نبوت دربارهٔ هفتاد هفته روشنایی داشتند و می‌دانستند که این هفتاد هفته از سال ۴۵۷ پیش از میلاد آغاز می‌شود و خدمت علنی مسیح، مرگ او و غیره دقیقاً مطابق با محاسبهٔ شصت و نه و هفتاد هفته از آن تاریخ رخ می‌دهد. این تحقق دقیق مأموریت منجی، در هماهنگی با این محاسبه، مدرک محکمی برای آنها بود که او واقعاً مسیح حقیقی است و تاریخ آغاز هفتاد هفته به این ترتیب به طور تغییرناپذیری تثبیت شده است. پی نبردن آنها به این موضوع که هفتاد هفته بخش اول از ۲۳۰۰ روز بود، این مسئله را تا پس از سال ۱۷۹۸، همان‌طور که پیش‌بینی شده بود، مسدود نگه داشت.

GSAM 84کلید ۲۳۰۰ روز

GSAM 84.3اکنون بیایید به حقایق این موضوع بپردازیم. تا سال ۱۷۹۸، مفسران نبوت هیچ نوری در مورد زمان پایان یافتن ۲۳۰۰ روز نداشتند. آنها می‌توانستند نمادها، مجسمه و وحوش کتاب دانیال را درک کنند، اما نمی‌توانستند بگویند ۲۳۰۰ روز چه زمانی پایان می‌یابد، زیرا هنوز درکی از زمان شروع این روزها نداشتند. به عنوان مدرک بر این نکته، در Midnight Cry، نشریه‌ای ادونتیستی که آن زمان در شهر نیویورک منتشر می‌شد، در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۸۴۲ می‌خوانیم: «واقعاً جالب است که نویسندگان مستقل گوناگونی را بیابیم که از سال ۱۷۹۸ به بعد آنچه پیش از آن اصلاً درک نشده بود را دیده‌اند—اینکه هفتاد هفته کلیدی برای ۲۳۰۰ روز بوده است.»

GSAM 85بسیاری در حال کشف نور

GSAM 85.1همان‌طور که این دانش تا زمان معین شده از سوی خداوند برای آشکار شدن آن بر فهم قومش «مختوم» شده بود، به همان سان وقتی «زمان آخر» فرا رسید، بسیاری می‌بایست در میان کتب مقدّس «بسرعت تردد» کنند و به جستجوی این امور بپردازند. با مقایسه چند ترجمه از این متن، این ایده کاملاً روشن خواهد شد.

GSAM 85.2دکتر آدام کلارک می‌گوید: «بسیاری خواهند کوشید تا معنی را جستجو کنند؛ و دانش به این وسیله افزایش خواهد یافت.»

GSAM 85.3در کتاب مقدس آلمانی لوتر، نسخه تجدیدنظرشده، می‌خوانیم: «پس بسیاری آن را مرور خواهند کرد و درک فراوان خواهند یافت.»

GSAM 85.4در کتاب مقدس موازی آلمانی می‌خوانیم: «بسیاری آن را جست‌وجو خواهند کرد و بدین ترتیب دانش افزایش خواهد یافت.»

GSAM 85.5کتاب مقدس آلمانی ال. وان اس، که توسط پاپ نیز برای خوانندگان کاتولیک تأیید شده است، آن را این‌گونه ترجمه می‌کند: «بسیاری آن را جست‌وجو خواهند کرد و دانش بسیار خواهد شد.»

GSAM 85.6کتاب مقدس سوئدی می‌گوید: «بسیاری در آن جستجو خواهند کرد و دانش بسیار خواهد شد.»

GSAM 85.7نسخه دانمارکی-نروژی بازنگری‌شده چنین می‌گوید: «بسیاری با اشتیاق جستجو خواهند کرد و دانش بسیار خواهد شد.»

GSAM 85.8در Midnight Cry مورخ ۱۵ ژوئن ۱۸۴۲، در مورد این جستجو و کسب دانش درباره‌ی آنچه پیش از سال ۱۷۹۸ مُهر و موم شده بود، می‌خوانیم: «آیا این یک تصادف شگفت‌انگیز نیست که نویسندگان بسیاری، بدون هیچ اطلاعی از یکدیگر، تقریباً هم‌زمان به نتیجه‌ی یکسانی رسیدند؟»

GSAM 86.1ما در اینجا فهرستی از بیست گروه مختلف را ارائه می‌دهیم که حقیقت مربوط به پایان ۲۳۰۰ روز را نه از طریق ارتباط با یکدیگر، بلکه در نتیجه جستجوی دقیق کتب مقدّس، تحت هدایت تأثیر روح خدا، کشف کردند. در صدر این فهرست، ویلیام میلر از ایالت نیویورک را قرار می‌دهیم؛ و پس از او، ا. ج. کروپ، از فیلادلفیا، پنسیلوانیا؛ دیوید مک‌گرگور، از فالماوث، مِین؛ ادوارد اروینگ، از انگلستان؛ آرچیبالد میسون، از اسکاتلند؛ دبلیو. ای. دیویس، از کارولینای جنوبی؛ جوزف ولف، که در نقاط مختلف آسیا فعالیت می‌کرد؛ الکساندر کمپبل، در مناظره خود با رابرت اوون، در سال ۱۸۲۹؛ کاپیتان اِی. لندرز، از لیورپول، انگلستان؛ لئونارد هاینریش کلبر، از اشتوتگارت، آلمان؛ لاکونزا، از اسپانیا؛ هنتسپتر، از لاهه، هلند؛ دکتر کپادوس، از آمستردام، هلند؛ راو، از باواریا؛ کشیشان تاتاری، در سال ۱۸۲۱؛ دانشجویان کتاب مقدس یمن، در کتاب خود به نام «Seera»؛ هنگستنبرگ، در بخش دیگری از آلمان؛ روس‌ها در دریای خزر؛ مولوکانی‌ها در سواحل دریای بالتیک، و غیره.

GSAM 86.2در مورد اینکه این موضوع چگونه به طور پراکنده برای محققان نبوت، آن هم بدون اطلاع از یکدیگر، آشکار شد، مطالب زیر نشان خواهد داد:—

GSAM 86.3در Midnight Cry مورخ ۱۵ ژوئن ۱۸۴۲، این کلمات آمده است: «به تازگی یک کتاب با عنوان زیر دریافت شده است: «Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance»، اثر آرچیبالد میسون، خادم انجیل، ویشاوتون، اسکاتلند، نیوبورگ. چاپ شده از نسخه گلاسگو، توسط وارد ام. گزلی، ۱۸۲۰.» در این کتاب میسون می‌گوید: «من اخیراً جزوه کوچکی را دیده‌ام که ابتدا در آمریکا توسط کشیش ویلیام ای. دیویس از کارولینای جنوبی منتشر شده و در سال ۱۸۱۸ در وارکینگتون، در جنوب انگلستان، مجدداً منتشر شده است. این نویسنده ادعا می‌کند که ۲۳۰۰ روز با هفتاد هفته (فصل ۹:۲۴) آغاز شد. من ناچارم با این نظر موافقت کنم.»

GSAM 87دیویس، اهل کارولینای جنوبی

GSAM 87.1در همان شماره از Midnight Cry، ویراستار گفت: «کتاب دیویس باید حدود سال ۱۸۱۰ نوشته شده باشد.» او در مورد استدلال‌های مطرح‌شده در کتاب می‌گوید: «خواننده ممکن است واقعاً تصور کند که در حال خواندن آثار میلر، لیتچ، استورز یا هیل است، اما ما معتقدیم که هیچ‌یک از نویسندگان امروزیِ بازگشت دوم تا هفتهٔ گذشته از وجود این کتاب خبر نداشته‌اند. ویراستار این روزنامه [Cry] هرگز پیش از این نامی از آن نشنیده بود. موضع دیویس در مورد زمان، که توسط میسون تأیید می‌شد، این بود که ۲۳۰۰ روز با سال یهودی ۱۸۴۳ - یعنی سال ۱۸۴۴ میلادی ما - به پایان خواهد رسید.»

GSAM 87جوزف ولف و بیست نفر دیگر

GSAM 87.2در شماره ۳۱ اوت ۱۸۴۳ روزنامه Midnight Cry می‌خوانیم که «در سال ۱۸۲۲ جوزف ولف (از انگلستان) کتابی با عنوان «He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven» منتشر کرد.» و همچنین، که «در سال ۱۸۲۶ بیست نفر از تمام فرقه‌های ارتدکس، به همراه آقای ولف در لندن گرد هم آمدند تا کتاب مقدس را مطالعه کنند. آنها به اتفاق آرا به همان نتیجه رسیدند. آنها ۴۵ سال را به عدد ۱۲۶۰ افزودند.» افزودن ۴۵ سال به ۱۲۶۰ سالی که در سال ۱۷۹۸ به پایان رسید، ما را به پایان سال ۱۸۴۳ به تقویم یهودی می‌رساند که در واقع همان سال ۱۸۴۴ میلادی ماست.

GSAM 87موضع الکساندر کمپبل

GSAM 87.3در همان شماره از این نشریه درباره الکساندر کمپبل آمده است که: «او در سال ۱۸۲۹ مناظره مشهور خود را با رابرت اوون، ملحد، برگزار کرد که در آن استدلال نمود که رؤیاهای دانیال تا پایان زمان ادامه دارد، اینکه ۲۳۰۰ روز، سال هستند، و حدوداً ۱۸۴۷ سال پس از تولد مسیح به پایان خواهند رسید، که به گفته خودش، این تولد چهار سال پیش از تاریخ معمول رخ داده است.» بنابراین، حساب او در واقع دورهٔ ۲۳۰۰ روزه را در پایان ۱۸۴۳ سال کامل یهودی از مبدأ میلادی، به پایان می‌رساند—که در واقع سال ۱۸۴۴ می‌شود.

GSAM 88.1در Midnight Cry مورخ ۲۱ سپتامبر ۱۸۴۳، بیانیه‌ای در مورد کتابی دریافت‌شده با این عنوان وجود دارد: «A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven’، ²⁵اثر کاپیتان اِی. لندرز از لیورپول، منتشرشده توسط S. Kent and Co.، ۱۸۳۹.»

GSAM 88.2«او، مانند دیگران، محاسبه‌ای از زمان ارائه می‌دهد و پایان ۲۳۰۰ روز را سال ۱۸۴۷ از زمان تولد واقعی مسیح می‌داند.» این معادل سال ۱۸۴۴ میلادی ماست، زیرا او چهار سال پیش از تاریخ معمول متولد شده بود.²⁶

GSAM 88لئونارد هاینریش کلبر

GSAM 88.3در Review and Herald، ۱۷ مه ۱۸۹۲، مقاله‌ای از کشیش ل. ر. کونرادی، از هامبورگ آلمان، منتشر شده است که در آن می‌گوید:—

GSAM 88.4«بیشتر خوانندگان ما شاید نام اسقف برجسته لوتری، بنگل، را شنیده باشند، که در قرن گذشته [به گفته شاف، بنگل در سال ۱۷۵۱ درگذشت] زمان ظهور خداوند ما را در سال ۱۸۳۶ تعیین کرد، و محاسبات او بر اساس عدد ۶۶۶ در کتاب مکاشفه بود. اما مدت‌ها پیش از آنکه این زمان به پایان برسد، شخص دیگری به نام لئونارد هاینریش کلبر، مدیر یک مدرسه، شروع به نوشتن کرد. اولین جزوه او در سال ۱۸۲۴ با عنوان «پایان نزدیک است» منتشر شد که تفسیر متی ۲۴ و ۲۵ را در بر داشت. این جزوه در باواریا چاپ شد. اما در سال ۱۸۳۵، جزوه بزرگ‌تری با همان عنوان در اشتوتگارت منتشر شد که ۱۲۶ صفحه داشت. این موضوع از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و برای اینکه خوانندگانمان درک بهتری داشته باشند، ترجمه‌ای از صفحه عنوان را اضافه می‌کنم: «پایان فرا می‌رسد، که بر پایهٔ کلام خدا و تازه‌ترین رویدادها به‌گونه‌ای جامع و قانع‌کننده اثبات شده است؛ هرگونه پیش‌داوری علیه انتظار برای آمدن خداوند ما یا محاسبهٔ زمان را به‌کلی باطل می‌کند؛ به‌روشنی نشان می‌دهد که اسقف بنگل در مورد سال بزرگ و تعیین‌کننده هفت سال خطا کرده است؛ زیرا نه سال ۱۸۳۶، بلکه سال ۱۸۴۳ موعد نهایی است که در آن نبرد بزرگ میان نور و تاریکی پایان خواهد یافت و فرمانروایی صلحِ خداوند ما عیسی، که از دیرباز در انتظار آن بوده‌اند، بر زمین آغاز خواهد شد.»

GSAM 89.1«چاپ دوم در سال ۱۸۴۱، آن هم در اشتوتگارت، منتشر شد و تا آنجا که می‌دانم چاپ دیگری نیز در ساکسونی منتشر گردید. همان‌طور که صفحه عنوان نشان می‌دهد، این جزوه پس از پرداختن به تعصبات رایج، ارتباط موجود بین ۲۳۰۰ روزِ دانیال ۸ و هفتاد هفتهٔ دانیال ۹ را به روشنی و صراحت نشان می‌دهد و آن‌ها را به سال ۱۸۴۳ (۱۸۴۳ یهودی—۱۸۴۴ میلادی) منسوب می‌کند. سپس در ادامهٔ کتاب، با نشانه‌های زمانه نشان می‌دهد که این رویداد باید نزدیک باشد.

GSAM 89.2«اینکه چندین ویرایش از آن منتشر شد، خود گواهی است بر علاقه‌ای که ایجاد کرد. برادر شکه، که اکنون در استرالیا زندگی می‌کند، حتی در استان دورافتادهٔ سیلزیا آگهی آن را دید و پس از سفارش دادن، آن را با علاقه فراوان پشت درهای قفل‌شده خواند. در این کتاب هیچ نشانه‌ای یافت نمی‌شود که نویسنده از هر جنبش مشابهی در جهان آگاه بوده باشد، و با این حال به واسطه روح خدا به همان نتیجه‌گیری‌ها رسید.

GSAM 89.3«او در سال ۱۸۴۲، باز هم در اشتوتگارت، جزوه‌ای بزرگ‌تر به حجم ۲۸۶ صفحه نوشت با عنوان «اندیشه‌های بنیادین و مبتنی بر کتاب مقدس دربارهٔ آفرینش و مدت بقای جهان؛ یا پاسخی جامع به این پرسش: چرا خدا جهان را در شش روز پیاپی آفریده است—نزدیکی خداوند ما برای داوری بر ضدمسیح—رویدادهای بزرگ و شادی‌بخش سال ۱۸۴۳.»»

GSAM 89«بن عزرا» (لاکونزا)

GSAM 89.4حدود سال ۱۸۱۲، لاکونزا در اسپانیا کتابی با عنوان The Coming of Messiah in Majesty and Glory منتشر کرد. نویسنده عنوان مستعار «بن عزرا» را برای خود برگزید و گمان می‌رود که یهودی‌ای بوده که به مسیحیت گرویده است. ادوارد اروینگ، از انگلستان، پس از آنکه کار خود را در مورد بازگشت دوم آغاز کرد، کتاب مذکور را به انگلیسی ترجمه نمود. بنابراین، این کتاب دست‌کم به دو زبان روایت خود را بیان کرد.

GSAM 89.5واقعاً جالب است که پس از گذشت سال‌ها، نتایج پژوهش‌های دانشمندان گوناگونی را که از آغاز قرن گذشته تا سال ۱۸۴۰ دورهٔ ۲۳۰۰ روز را محاسبه کرده و هفتاد هفته را بخش نخست آن دوره می‌دانستند، گردآوری کنیم و سپس ببینیم که همهٔ آن‌ها در پایان این دوره در سال ۱۸۴۴ اتفاق نظر دارند.

GSAM 90۱۸۴۴ پایانگاه حقیقی ۲۳۰۰ روز

GSAM 90.1ممکن است این سؤال مطرح شود که آیا می‌توانیم مطمئن باشیم که ۱۸۴۴ تاریخ واقعی پایان ۲۳۰۰ روز است؟ بله! زیرا همان‌طور که تحقق دروغین یک نبوت نمی‌تواند در زمان مناسب برای تحقق واقعی آن رخ دهد، به همان قطع و یقین باید به این نتیجه رسید که سال ۱۸۴۴ پایان‌بندی صحیح برای ۲۳۰۰ روز است. خدا، که آن دانش را تا سال ۱۷۹۸ پنهان کرده بود و وعده داده بود که در آن زمان نور خواهد درخشید، به وسیله روح بی‌خطای خود کسانی را که برای درک صحیح زمان با جدیت او را می‌جستند، هدایت کرد. زمان آن فرا رسیده بود که «دانش» در این موضوع «افزایش یابد» و او نور حقیقی را عطا فرمود.

GSAM 90.2پس از آنکه پایان‌بندی زمانی که در «زمان آخر» برای مردم روشن شد را یافتیم، شایسته است که در مورد اهمیت آن کشف بیندیشیم. در آن دوره، در هنگام به پایان رسیدن کار انجیل، زمان مشخصی برای برگزاری جلسه داوری باید اعلام شود. و من «دیدم»، یوحنا می‌گوید، فرشتهٔ دیگری «در وسط آسمان پرواز می‌کند و انجیل جاودانی را دارد تا ساکنان زمین را از هر امت و قبیله و زبان و قوم بشارت دهد، و به آواز بلند می‌گوید: ‹از خدا بترسید واو را تمجید نمایید، زیرا که زمان داوری اورسیده است. پس او را که آسمان و زمین و دریا وچشمه های آب را آفرید، پرستش کنید.›»²⁷ فرشتگان واقعی انجیل را برای انسان‌ها موعظه نمی‌کنند. انسان واسطه‌ای است که خود خداوند او را برای موعظهٔ انجیلش تا پایان جهان برگزیده است.²⁸ این فرشته، بنابراین، نمادی از پیام انجیل است که زمان فرا رسیدن داوری را اعلام می‌کند تا «ازخانه خدا شروع شود».²⁹ چنین پیامی نمی‌توانست از کتب مقدّس ارائه شود تا زمانی که دوره‌ای که به داوری منتهی می‌شود در کتب مقدّس کشف نشده بود. دورهٔ دو هزار و سیصد روزه، همان‌طور که قبلاً اشاره شد، تا داوری تحقیقی قوم خدا امتداد می‌یابد.

GSAM 91روز کفاره، زمانی برای داوری

GSAM 91.1روز کفاره، پاک‌سازی قدس زمینی، نزد یهودیان روز داوری محسوب می‌شد و هنوز هم چنین است. و حتی اکنون، در پراکندگی‌شان، اگرچه نمی‌توانند تمام آیین‌های دوران باستان را که با آن روز پرشکوه مرتبط بود اجرا کنند، آن را به‌عنوان روز داوری گرامی می‌دارند. برای اثبات این موضوع، ابتدا از یک روزنامه یهودی منتشرشده در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، به نام The Jewish Exponent، که ارگان یهودیان ارتدکس غرب کوه‌های راکی است، نقل قول می‌کنیم. در شماره سپتامبر ۱۸۹۲، اطلاعیه‌ای منتشر شد مبنی بر اینکه پیش از انتشار شماره بعدی، ماه هفتم و روز کفاره فرا خواهد رسید. نام ماه هفتم نزد آنها تیشری و نام ماه ششم ایلول است؛ چنان‌که روزنامه ذکر کرده بود، «ماه ایلول فرا رسیده است و صداهای هشداردهنده شوفار [شیپوری که باید از روز اول تا دهم ماه هفتم دمیده می‌شد، مزمور ۸۱:۳، ۴] هر صبح در کنیسه‌های ارتدکس به گوش می‌رسد و به آمادگی برای روز یادبود و داوری نهایی یوم کیپور توصیه می‌کند.» در واپسین روزهای ایلول، ماه ششم، و در آستانه آغاز تیشری، ماه هفتم، آنها هر صبح به مدت ده روز صدای شیپور را می‌شنیدند که در آن نظام نمادین، فرا رسیدن داوری نهایی سال را اعلام می‌کرد.

GSAM 91گواهی یک خاخام یهودی

GSAM 91.2بار دیگر، در سال ۱۹۰۲، رابّی ایزیدور مایرز، از یک جماعت بزرگ یهودیان در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، در اعلام روز کفاره گفت: «هنگام عبور از آستانهٔ زمان از سالی به سال دیگر، اسرائیلی به طور قاطع به یاد آفرینش و سلطهٔ جهانی خالق انداخته می‌شود و فراخوانده می‌شود تا با صدای شیپور، سالگرد تولد زمان و تاج‌گذاری پادشاه بزرگ را، به اصطلاح، جشن بگیرد. او همچنین با صدای همان شیپور، یا شوفار، فراخوانده می‌شود تا در حالی که با لرزش در برابر چشم همه‌بینای عدالت ابدی که بر تخت داوری نشسته است، ایستاده است، اعمال سال گذشته‌اش را به دقت بازبینی کند.»

GSAM 92.1همان‌طور که در آیین معبد یهود، قدس هر سال یک‌بار پاک می‌شد، برای دانیال آشکار بود که این پاک‌سازی قدس در پایان ۲۳۰۰ روز باید به چیزی فراتر از آیین نمادین سالانه مربوط باشد. خداوند پیش از این به قوم خود دستور داده بود که هنگام استفاده از نمادها در نبوت، زمان داده‌شده را «یک سال به عوض هر روز» بشمارند.³⁰ بنابراین این دورهٔ ۲۳۰۰ روزه، همان‌طور که دیدیم، به پایان کار مسیح به‌عنوان کاهن اعظم در قدس آسمانی مربوط می‌شود—به داوری تحقیقی کسانی که پرونده‌هایشان از طریق اعتراف به قدس آسمانی آورده شده است.

GSAM 92پیام داوری که موعد آن ۱۸۴۴ بود

GSAM 92.2پس از کشف دوره‌ای که قضاوت مقدسین در آن آغاز می‌شد، راه گشوده شد تا در ترتیب وقایع خداوند، چنان‌که در نبوت نشان داده شده است، پیام «زمان داوری اورسیده است» داده شود. توجه کنید که گفته نمی‌شود بلافاصله پس از کشف آن دوره پیام اعلام شود، بلکه نور پیش‌تر «مختوم» شده باید آشکار گردد. ما به وضوح می‌بینیم که این امر محقق شد. در فصول بعدی آشکار خواهد شد که خداوند زمان اعلام پیام ظهور را نیز به همان دقت مشخص کرده بود و آن اعلامیه نیز درست مطابق آن به جهان ابلاغ شد.