Bab 9 — Wektu Ngenteni

GSAM 148.1"Nalika semana kraton swarga bakal diumpamaké kaya sepuluh dara, sing njupuk lentera-lentera lan lunga sowan menyang panganten lanang. Lima saka wong-wong mau wicaksana, lan lima liyane bodho. Wong-wong sing bodho njupuk lentera-lentera nanging ora nggawa lenga; nanging wong-wong sing wicaksana nggawa lenga ing wadhahé bebarengan karo lentera-lentera. Nalika panganten lanang telat, kabèh padha ngantuk lan turu."¹

GSAM 148.2Kristus iku pangeran manten ing parabel iki.² Mula saka iku, lumaku metu kanggo nyambut pangeran manten kudu makili gerakan saka umat Gusti kanggo nyambut Kristus nalika rawuhe, amarga topik khotbah ing Matius 24 lan 25 yaiku rawuhe Gusti. Sabda Gusti iku lentera.³ Kabeh dara-dara iku nggawa lentera. Kabodhoan sawatara dara iku dumadi amarga padha mung nggawa teori kabeneran tanpa pangabdian sing tulus marang Gusti sing bakal ngembangake sih-rahmat Roh ing atiné wong pracaya. Karya iki digambarke ing parabel kanthi "minyak ing wadhahé." Telaté manten lanang kudu makili kuciwa sing dialami wong-wong sing lunga kanthi pangarep-arep ketemu Gustiné.

GSAM 148Wektu Nalika Parabel Iku Ditrapake

GSAM 148.3Tembung "banjur", sing mbukak parabel iki, maringi pratandha marang wektu ditrapaké. Iku langsung nyambung karo sing wis kasebut ing bab sadurungé, ora sawisé rawuh kapindho Gusti, nanging sawisé parabel wit ara diwartakaké, sing ngumumaké yèn rawuhé Kristus wis "ing lawang", lan yèn wis teka generasi sing ora bakal liwat nganti Kristus dhéwé muncul ing méga-méga ing swarga. Iki uga ditrapake ing wektu nalika sawetara abdi sing wis nyebarake pesen iku kandha ing atine, "Gustiku nundha rawuhe; banjur padha nyiksa abdi-abdi liyane, lan mangan lan ngombe karo wong mabuk."

GSAM 149Nganggo kekerasan marang kanca-kancané sing padha dadi abdi

GSAM 149.1Wong-wong mau biyen iku "kanca-kanca abdi," padha nyatakake warta sing padha kanthi guyub; nanging saiki sawenehing wong padha mbalik saka piwulangé, lan "nggebuk" kanca-kanca abdi sing maringi "panganan ing wektu sing pas"—yaiku ngandharake panyiapan sing perlu kanggo nyambut Gusti sing bakal teka enggal. Padha "nggebuk" kaya cara sing diusulaké kanggo nyerang Yeremia. Wong-wong padha kandha, "Ayo padha nyerang dheweke nganggo ilat, lan aja nggatekake tembung-tembunge."⁴ Mangkono para abdi mau wiwit mulang kanthi cara ngalangi pakaryané para abdi sing setya. Kelas sing padha iki dipangandikani mangkéné, "Mula élinga kepriyé kowe wis nampa lan krungu, lan tetep nyekel, lan tobat. Yèn kowe ora waspada, Aku bakal teka marang kowe kaya maling, lan kowe ora bakal ngerti jam pira Aku bakal teka marang kowe."⁵

GSAM 149.2Parabel para dara iku cocog ing wektu nalika "kanca-kanca abdi" padha mbalik saka pesen rawuhe Gusti sing wis cedhak, lan "wiwit nggebuki." Wong-wong mau uga wiwit nindakake bab liya—yaiku "ndhahar lan ngombe karo wong mabuk." Padha melu pesta karo wong-wong sing kepengin nyenengake napsu. Salomo kandha bab wong kaya ngono, "Aja melu karo wong sing seneng ngombe anggur; karo wong sing mangan daging kakehan; amarga wong mabuk lan wong sing seneng mangan kakehan bakal dadi mlarat."⁶

GSAM 149Kuciwo Kapisan

GSAM 149.3Saiki bakal muncul pitakon, "Apa sing ana ing pengalaman advent sing cocog karo pernyataan-pernyataan iki?" Ana gerakan-gerakan sing selaras banget karo nubuat. Wong-wong sing nyebarake pesen nganti April 1844 nyambut gawe ing antarané gréja-gréja, lan para pendeta saka gréja-gréja sing béda-béda padha nyawiji ing upaya mau. Mangkono, padha dadi "kanca-kanca peladen."

GSAM 150.1Wong-wong sing nyebarake piwulang iku mulang yèn 2300 dina ing Daniel 8:14 bakal rampung karo taun Yahudi 1843, sing miturut taun kita bakal tekan taun 1844. Padha ngumumake yèn jam pangadilané Gusti bakal teka ing pungkasan periode kuwi. Saben denominasi ing tanah iki nalika semana pracaya yèn dina pangadilan bakal diwiwiti déning rawuh kapindho Gusti kita. Mula saka iku, gampang katon yèn para Adventis nganggep Gusti bakal rawuh ing pungkasan periode nubuatan kuwi. Padha kandha, "Periode iki bisa rampung ing tanggal 21 Maret 1844, pungkasan taun Yahudi alamiah 1843." Mula padha ngarep-arep ing pungkasan Maret utawa awal April 1844 minangka wektu nalika Juruslamet bisa rawuh.

GSAM 150Munculé Para Abdi Ala

GSAM 150.2Nalika pungkasan wulan Maret teka lan kliwat, lan Gusti durung rawuh, wong-wong sing sadurunge wis makarya bareng karo utusan Gusti, nanging durung kanthi tulus masrahake uripé sakabehe marang pesen mau, padha mbalik nglawan, wiwit nentang pakaryan, lan nindakake kabeh sing bisa kanggo ngalangi dalan wong-wong sing isih nerusake mulangake doktrin rawuhe Gusti sing cedhak lan pesen jam pangadilan. "Ing atiné padha kandha, 'Gusti kula nundha rawuhé.'" Kanthi lambéné saiki padha mulang yèn kabèh donya kudu mratobat dhisik sadurungé Gusti rawuh; yèn wong Yahudi kabèh kudu bali menyang Palestina lan ngadegaké manèh ibadah ing candhi ing Yerusalem sadurungé Sang Mesias rawuh. Ana uga sing mulang yèn rawuhé Kristus iku "rawuh rohani," sing kelakon nalika wong mratobat lan uga nalika sedané umaté.

GSAM 151Maringi "Panganan ing Mangsa Sing Pantes"

GSAM 151.1Nalika wong-wong mau padha mbalik nglawan kanca-kancané sing padha dadi abdi, wong-wong sing isih tetep nyekel iman nglumpukaké para pracaya ing balé lan ing alas cilik, maringi "panganan ing mangsa sing pas"—nuduhaké yèn pratandha jaman lan ramalan sing wis kawujud ngumumaké, kaya sadurungé kuciwané, yèn rawuhé Kristus wis "cedhak, malah ana ing lawang."

GSAM 151Jamuan Pesta Gereja

GSAM 151.2Nalika padha nindakake iki, wiwit ana bab sing sadurunge durung ana ing gréja Protestan—ngundang umat bebarengan ing gréja kanggo pésta lan "nglipur." Sapa waé sing teka diundang supaya padha mangan panganan istimewa bebarengan karo wong-wong mau.

GSAM 151.3Kaping pisan kita krungu bab kaya ngene ing Amerika yaiku ing wulan Mei 1844, sawisé kuciwa. Kedadéyané kaya mangkéné: Nalika William Miller, ing sawijining aula ing Rochester, N.Y., lagi mulang lan ngélingaké atusan Adventis, kandha marang wong-wong mau, "Kita saiki ana ing jaman ngenteni miturut Matius 25; tetepna imanmu; kita bakal enggal éntuk pepadhang luwih akèh bab iki," ana sing nyelenggarakaké "pesta" ing ruang ngisor salah siji gréja paling gedhé ing Rochester. Wong-wong padha kumpul, ana anggota gréja lan wong sing ora precaya, lan nalika présidhèn sawijining perguruan teologi ngguyoni William Miller kanggo nglipur wong-wong, padha adol tiram, es krim, panganan manis, lan kanthi bayaran 25 sen padha adol pamflet cilik sing wis disiapaké déning wong mau. Buku iku dijenengi "An Exposé of Millerism."

GSAM 151.4Kurang saka rong minggu sawisé kuwi, denominasi liya ing kutha sing padha nganakake "festival" ing balai umum, mènèhi tiket mlebu regané rong puluh lima sen, lan ngajak sapa waé sing kepéngin teka lan melu mangan tiram, es krim, kue, lan manisan. Ing wektu iku miwiti pesta modhèrn ing gréja-gréja, sing banjur ngrembaka dadi "pesta edan," "kanthong undhian," "dolanan mancing hadiah," "pesta ambung-ambungan," lan sapituruté. Ciri pesta ing gréja iki wis ngrembaka nganti saiki bangunan gréja modhèrn ora dianggep standar yèn ora ana pawon, gudang panganan, lan ruang dhahar. Kahanan iki sing diwiwiti ing "wektu ngenteni," kaya sing ditemtokake ing parabel.

GSAM 152.1Wm. Miller piyambak nyritakaké kedadeyan sing kelakon ing Rochester nganggo tembung-tembung ing ngisor iki:

GSAM 152.1Salah siji D.D. ing Rochester, Pak _____ saka gréja _____, nulis pamflet nglawan Millerisme, ngundang para bangsawan lan para wanita menyang omahé Gusti, nganakake pesta gedhé nganggo tiram lan 'piknik' liyané, Kaya Belsyazar, padha ngombe kopi lan tèh, mangan panganan mewah sing larang, lan adol es krim lan manisan, uga pamfleté sing nglawan rawuhe kapindho Sang Juruwilujeng sing kinurmatan.

GSAM 152.2"Ing bengi sadurunge aku lunga, salah siji bapak pendeta liyane nganakake pesta piknik ing omah umum utawa balai, lan adol kaya sing kasebut ing ndhuwur: tiket, es krim, lan panganan legi. Aku bungah krungu manawa sawetara gréja saka macem-macem sekte ora nyetujoni pésta Babilonia kaya ngono; lan aku ngarep-arep tenan, ing atiku, supaya ora kabèh gréja sektarian kuwi bakal kapanggih ' mangan lan ngombe karo wong mabuk ' nalika Kristus rawuh. Aku gumun yèn para bapak mulya iki ora ndeleng awake dhéwé ing pangilon sabda Gusti; lan aku nyaranake supaya padha maca Lukas 14:12-14; Matius 24:48-51; Lukas 13:25-28; 2 Petrus 2:13; Yudas 10-21. Mesthi iki jaman pungkasan.

GSAM 152.3Yen Pendeta Miller wis weruh apa sing wis mlebu ing gréja-gréja sawisé kuwi, ing pesta sumbangané, karo "jajan tebak cincin, adicara ngambung kanthi mbayar sepuluh sen, tontonan kuldi, pepanggihan edan, lotre suci," lan pangaturan dolanan untung-untungan liyané, lsp., mesthi dhèwèké bakal mundur kanthi wedi suci.

GSAM 152Wektu Ngenteni

GSAM 152.4Para Adventis nemokake panglipur ing kasunyatan Kitab Suci manawa nalika pangumuman bab rawuhe Gusti sing cedhak digawe, bakal ana sing nyambung karo iku sawijining "wektu tundha." Iki padha weruh ing tembung Sang Juruwilujeng kita ing Matius 25:5, 6, lan ing Habakuk 2:1-3.

GSAM 153.1Babagan sikapé ing mangsa semi taun 1844, kita nyitir saka Midnight Cry tanggal 9 Mei 1844:—

GSAM 153.2"Sawise liwat saka titik pungkasané periode nubuatan sing katon, kita saiki ana ing kahanan sing Gusti wis nyana bakal dialami anak-anaké ing pungkasaning panglihatan; lan kanggo kahanan kuwi Gusti wis nyedhiyakake lumantar nabi Habakuk nalika dhèwèké kandha, 'Aku bakal ngadeg ing pangawasanku, lan mapan ing menara, lan bakal ngawasi supaya weruh apa sing bakal diomongake marang aku, lan apa sing bakal tak wangsuli nalika aku ditegur,' utawa kaya sing ana ing pinggir, 'dibantah.' 'Lan Gusti mangsuli aku, lan kandha, Tulisen wahyu iku, lan terangna ing lempengan, supaya sing maca bisa mlayu.' Amarga wahyu iki isih kanggo wektu sing wis ditemtokake, nanging ing pungkasan [saka periode kenabian] bakal ngandika lan ora goroh: sanadyan suwe [luwih saka pungkasan sing katon], enteni wae; amarga mesthi bakal teka, [ing kasampurnaning jaman kenabian, sawise iku] ora bakal suwe.'⁷

GSAM 153.3"Yèn pangeling iki ana gandhèngané karo jaman saiki, kabukten saka kutipan Paulus ing Ibrani 10:36-39: 'Amarga kowe padha butuh kasabaran, supaya sawisé kowe nindakake kersané Gusti Allah, kowe bisa nampa janji. Sebab sawisé sethithik manèh, Panjenengané sing bakal rawuh bakal teka lan ora bakal suwe. Saiki sing bener bakal urip kanthi pracaya; nanging yèn ana wong sing mundur, atiku ora bakal kersa marang dhèwèké. Nanging kita dudu wong sing mundur nganti binasa; nanging kita wong sing pracaya kanggo nylametaké nyawa.'

GSAM 153.4"Kita pracaya yèn kita lagi ngalami jaman sing diomongaké déning Sang Juruwilujeng, nalika panganten lanang tundha (Matius 25:5)—kanggo dipadhakaké karo kraton swarga,—nalika 'abdi sing jahat kuwi [amarga ana kagagalan sing katon ing wektu kuwi] bakal kandha ing atiné, Gusti kawula nundha rawuhé, lan wiwit nggebuk para abdi liyané, lan mangan lan ngombe karo wong mabuk,' lan Gusti bakal 'rawuh ing dina nalika dhèwèké ora ngarep-arep marang Gusti.'

GSAM 154.1Kita pracaya yèn saiki kita lagi ngalami jaman sing diomongaké déning Petrus, nalika paukumané wis wiwit biyèn ora tundha lan kebinasaané ora turu; ing ngendi padha bakal sacara rahasia ngenalaké ajaran sesat sing mbinasakaké.⁸ Iki, miturut Petrus, bakal ana, kaya déné ana nabi palsu nalika Kitab Suci ditulis. Kaya déné wong-wong saka omahé Israèl kandha, 'Dina-dinané wis suwé, lan saben wahyu ora ana asilé,'⁹ mula mesthi ana wektu nalika katon kaya wektu kuwi wis kliwat, supaya wong-wong sing ngina ing 2 Petrus 3:4 bisa takon, 'Ngendi janji rawuhé?' lan nglipur atiné dhéwé manawa 'kabèh iku tetep kaya biyèn wiwit pambentukané donya.'

GSAM 154.2Kita pracaya menawa amarga ana tundha saka panglihatan kuwi, rasul Yakobus kandha, 'Mula saka iku, sedulur, sabarna nganti rawuhe Gusti; kowe uga kudu sabar; teguhna atimu; awit rawuhe Gusti wis cedhak.' Lan, 'Delengen, Hakim wis ngadeg ing ngarep lawang.'

GSAM 154.3"Lan kita pracaya, nalika ngarep-arep wektu sing diarep-arep bakal kliwat, Juruwilujeng kita ngélingaké kita, ing bab kaping rolas Injil Lukas, 'Siapna pinggangmu lan nyalakna lentermu; lan kowe kabeh kaya wong-wong sing ngenteni Gustimu bali saka manten; supaya nalika Panjenengané teka lan mengetok, padha mbukak lawang kanggo Panjenengané langsung.'¹⁰ Ngenteni ateges wektu sing diarep-arep wis kliwat, amarga nganti wektu kuwi kita durung ngenteni. Mula Gusti kita nambahaké, 'Berkah para abdi sing Gusti temoni nalika rawuh padha waspada.'

GSAM 154.4Kita bakal terus, menawa Gusti kersa, ngumumake, 'Delengen, manten lanang rawuh; padha metu nyambut dhèwèké;' lan, 'Wayah paukumané wis teka.' Lan kita ngandel manawa kita ora bakal gagal terus-terusan muni banter marang donya lan gréja, supaya padha tangi saka lagu-lagu 'katentreman', lan ngrungokaké tawaran rahmaté Gusti. Kita niyat nerusaké ngenteni lan waspada ngentosi rawuhé Gusti, pracaya yèn wektuné wis cedhak.

GSAM 155Pembelaan Karya Wong-wong Mau

GSAM 155.1Gagasan sing apik babagan carane Adventis ndeleng pakaryané sadurungé 21 Maret 1844, lan sawisé tanggal kuwi, bisa dipikolehi kanthi maca kutipan ing ngisor iki, sing dijupuk saka artikel kanthi irah-irahan "Pambélan," ing Advent Herald tanggal 13 November 1844, sing diterbitaké déning J. V. Himes, S. Bliss, lan A. Hale:—

GSAM 155.2Kita ora kesusu nampa panemu kita. Kita pracaya yèn kita iku panliti kabeneran sing jujur lan tulus. Kita manut dhawuhe Juruwilujeng kita kanggo ngulik Kitab Suci. Kita ora gumantung marang kawicaksanan kita dhéwé; nanging kita ngarep pitulungan lan pituduh marang Gusti Allah, lan kita nyoba nyawisake awak kita ing mezbahé, pracaya yèn Panjenengané bakal nuntun langkah kita ing dalan sing leres. Kita mriksa kabèh argumentasi sing diajukake marang kita kanthi kepinginan tulus kanggo mangertèni kabeneran lan supaya ora kesasar; nanging kita kudu ngakoni yèn manéka warna lan manéka rupa posisi mungsuh kita mung negesake pandangan kita. Kita weruh manawa apa kita bener utawa salah, mungsuh kita ora bisa bener; lan padha ora sarujuk siji lan sijine. Argumen saben wong kuwi ringkih lan kekanak-kanakan banget nganti padha kudu terus mbatalake apa sing wis padha lakoni; lan kanthi pandangan sing bertentangan lan saling kontradiktif, padha mbuktekake manawa kepriyé waé anggoné nganggep pendapat kita, padha ora percaya marang pendapat siji lan sijine. Lan saliyane, ora ana siji titik pokok ing sakabehe posisi kita sing ora didhukung dening siji utawa luwih saka wong-wong sing nyoba mbantah rawuhe Gusti sing langsung. Nalika kita nduweni terjemahan harfiah Kitab Suci kanggo ndhukung kita, para mungsuh kita nyoba kanthi sia-sia mbuktekake yen Kitab Suci ora kena dipahami sacara harfiah, sanajan saben prakiraan sing wis kelakon pancen kabeh kelakon kanthi rinci banget miturut tembung-tembunge.

GSAM 156Panjelasan Kuciwa

GSAM 156.1"Nanging wektu iku—taun 1843, taun Yahudi—liwati, lan kita kuciwa amarga ora nyekseni Sang Raja ing kaendahane. Lan kabeh sing mungsuh kita kanthi jujur padha nganggep manawa saben ciri khas kapercayan kita wis kabukten salah; lan manawa kita, minangka wong sing jujur, kudu ninggalake kabeh posisi kita. Mula saka iku, padha kaget nalika weruh kita isih nyekel pangarep-arep kita, lan isih ngenteni Sang Raja kita.

GSAM 156.2Nanging kita, ing kuciwa kita, ora weruh alesan kanggo nyerah. Kita weruh manawa Kitab Suci nunjukake yen kudu ana wektu tundha, lan nalika wahyu isih tundha kita kudu ngenteni. Kita uga weruh manawa nalika taun kuwi rampung, periode kuwi ora bisa rampung sakabehe, sanajan nganggep kronologi kita bener; lan manawa kuwi mung bisa kawujud ing sawijining wektu ing taun iki; nanging kita kanthi jujur lan tuntas ngakoni marang donya manawa kita salah babagan titik pasti sing wis kita deleng kanthi kapercayan gedhe; nanging sanajan kita salah kaya ngono, kita bisa weruh tanganing Gusti Allah ing prakara kuwi. Kita bisa weruh yèn Panjenengané wis migunakaké pangumuman kuwi minangka tandha bebaya tumrap donya lan minangka ujian tumrap gréja. Pangumuman kuwi ndadékaké umaté ana ing sikap ngentèni. Pangumuman kuwi uga nglumpukaké wong-wong sing gelem nandhang sangsara amarga asmané. Pangumuman kuwi mbuktèkaké marang sapa waé swara rawuhé Gusti iku kabar kabungahan gedhé, lan marang sapa waé swara kuwi dadi swara sing ora nyenengaké ing kupingé. Iku wis nuduhaké marang jagad sapa sing bakal nampani rawuhé Gusti lan sapa sing bakal nolak Panjenengané nalika rawuh kaping pindho, kaya déné wong Yahudi nolak Panjenengané nalika rawuh kapisan. Lan kita nganggep iki minangka salah siji langkah ing kasampurnan karsa Gusti, ing 'dinten panyedhiané,' supaya Panjenengané bisa mimpin umat sing mung ngupaya kersané Gusti, supaya padha siyap nampani rawuhé.

GSAM 157SAJARAH GERAKAN SAKWIS MARET 1844

GSAM 157.1Sajarah cekak babagan gerakan advent sawisé 21 Maret 1844 kacathet ing ngisor iki, dijupuk saka Signs of the Times, 31 Oktober 1844:—

GSAM 157.2"Sawisé liwati taun 1843—Taun Ibrani—kawanan ageng Adventis padha mantep pracaya yèn wiwit saiki kita ora bisa ngétung wektu tartamtu kanthi yakin. Padha pracaya yèn kita wis ana ing panggonan sing dituduhaké kronologi kita, ing pungkasan kabèh periode nubuatan, ing pungkasané advent diarep-arep; lan sanadyan kita mung kudu ngenteni sakedhik wektu amarga kronologi kita bisa béda karo wektu Gusti, padha pracaya yèn kita ora bakal éntuk pratandha manèh kanggo wektu sing pasti. Kabeh padha nggawa lentera lan lunga sowan menyang panganten lanang; nanging panganten lanang telat teka nganti liwat wektu (1843) sing wis diarep-arep. Sajrone ngenteni visi iki, katon manawa kabèh wis tekad ngenteni, pracaya yèn ora bakal telat lan bisa teka kapan waé. Nanging ora suwe banjur cetha yèn akèh wong padha nyusun rencana kanggo mangsa ngarep, sing mesthiné ora bakal ditindakake yèn padha pracaya Gusti bakal rawuh taun iki; lan kabèh mau wis padha turu amarga ora mantep ngrasakaké rawuhe Gusti sing langsung. Kanthi tembung liya, padha mikir yèn dhèwèké bisa teka kapan waé, utawa bisa telat sawatara wektu, sajrone wektu kuwi padha bisa nikmati pangaso sing nyegerake. Ya, iki kaya sing diomongaké Juruwilujeng kita, 'Nalika panganten lanang telat, kabèh padha ngantuk lan turu.'

GSAM 157Perhatian Ditarik marang Mangsa Gugur 1844

GSAM 157.3Wiwit Mei 1843, Mas Miller wis narik kawigaten kita marang wulan kapitu ing taun suci Yahudi, minangka wektu nindakake upacara-upacara pralambang sing nunjukake rawuhe Gusti kapindho; lan ing mangsa gugur kepungkur kita padha nggatekake wektu kuwi kanthi minat gedhe. Sawisé mangsa iku kliwat, Mas S. S. Snow kanthi tuntas nyengkuyung panemu yèn, miturut upacara-upacara pralambang, rawuhe Gusti, nalika kelakon, mesthi ana ing dina kaping sepuluh sasi kapitu; nanging dhèwèké ora yakin tauné. Banjur dhèwèké weruh yèn periode-periode nubuatan sejatine ora rampung nganti taun iki, 1844; panjenengané banjur ngadeg ing pendirian manawa watara tanggal 22 Oktober—dina kaping sepuluh ing sasi kapitu taun iki—kita bakal nyekseni rawuhe Gusti kang kamulyan. Iki diwartakaké ing New York, Philadelphia, lan panggonan liya sajrone mangsa semi lan panas kepungkur; lan sanadyan akèh wong nampa panemuné, nanging durung ana pratandha tartamtu saka pangaribawané nganti watara wulan Juli.

GSAM 158Panèn Sing Ditinggal ing Lahan

GSAM 158.1Ing wiwitan mangsa, sawetara sedulur kita ing lor New Hampshire wis kapengaruh banget karo pracaya yèn Gusti bakal rawuh sadurungé mangsa adhem sabanjuré, nganti padha ora ngolah ladhangé. Watara tengah Juli—sing dadi sontening tengah wengi ing dina-taun Yahudi (itungan sonten-esuk wiwit rembulan anyar ing April, wiwitan taun Yahudi iki)—wong-wong liya sing wis nyebar lan nanem ing ladhangé padha krasa banget manawa Gusti bakal rawuh langsung, nganti padha ora bisa, cocog karo imané, ngundhuh panènané. Sawetara wong, nalika mlebu ing ladhangé kanggo motong suket, padha ora bisa nerusaké, lan manut rasa kawajiban, padha ninggalaké tandurane ing ladhangé, kanggo nuduhaké pracayané lumantar pakaryané, lan kanthi mangkono ngukum donya. Iki cepet nyebar ing sisih lor New England.

GSAM 158Pangadilan sing Maju Sadurunge Rawuhe

GSAM 158.2"Ing wektu sing padha, sedulur kita ing Maine wis nampa pandangan manawa pangadilan kudu mèlu dhisik sadurunge rawuhe; manawa iku bareng karo panèn, lan ora mung ana ing pungkasaning donya, nanging uga dumadi ing wektu sakdurunge pungkasan. Miturut pandangan iki, padha mikir yèn kita wis ana ing pangadilan, yèn garis pamisah lagi digambar, lan yèn para abdi Gusti Allah lagi ditandhani ing bathuké, lan rampungé panandhan iki bakal dadi pratandha kanggo papat malaikat sing nyekel papat angin bumi (Wahyu 7:1) supaya ngeculaké cengkramané.

GSAM 159Kebangunan Tengah Wengi

GSAM 159.1"Watara tengah Juli, berkahé Gusti Allah ing mbalèkaké wong-wong sing wis nyimpang wiwit nyertai pangumuman bab wektu iku, lan wong-wong sing nampa salah siji pandangan sing kasebut mau, nuduhaké owah-owahan sing cetha ing tumindaké, lan tangi dumadakan saka turu, kaya sing wis diprakirakaké. 'Ing tengah wengi ana swara muni, "Delengen, manten lanangé wis rawuh; padha metu nyambut dhèwèké." Banjur kabèh para dara mau padha tangi lan nyetel lentera-lenterané.' Wiwit Juli gerakan-gerakan iki ana ing pirang-pirang panggonan ing New England, lan béda siji lan sijiné; nanging kabèh mau diparingi berkahing Gusti Allah kanggo mulihaké akèh wong sing lentera-lenterané meh mati, lan kanggo pangsucining para suciné. Ing pasamuwan kemah Exeter, kabèh pangaribawa iki padha ketemu, nyawiji dadi siji gerakan gedhé, lan kanthi cepet nyebar ing kabèh kelompok advent ing saindenging tanah."