Bab 11 — Pesen Malaikat Kapindho
GSAM 171.1"Lan ana malaikat liyane sing mèlu, kandha, 'Babilonia wis ambruk, wis ambruk, kutha gedhé iku, amarga dhèwèké nggawe kabèh bangsa ngombe anggur saka murka zinahé.'"1
GSAM 171.2"Banjur tuan omah mau nesu kandha marang abdi dalemé, 'Metu cepet menyang dalan-dalan lan lorong-lorong kutha, banjur ajak mlebu wong mlarat, wong cacad, wong lumpuh, lan wong wuta.'"2
GSAM 171.3Gusti lumantar para peladené wis nggerakaké donya nganggo pesen, "Wayah pangadilané wis teka,"—pesen sing kabèh umaté sing ngakoni Gusti bisa padha manunggal yèn padha kersa. Iki minangka ajakan kapisan menyang "dhaharan manten." Iki wis diwartakaké marang "wong-wong sing diundang."3 Amarga panggilan iki ditolak nganggo macem-macem alesan, panggilan kapindho diwenehake, sing cocog karo pesen malaikat kapindho.4 Kanthi panggilan iki Gusti misahake sawijining umat supaya maju nganti pungkasaning jaman karo padhanging kabeneran sing saya maju.
GSAM 171Panggilan Kapindho menyang Jamuan Kawinan
GSAM 171.4Pesen kapindho—sing mèlu sawisé seruan jam pangadilan—ngendika, "Babilonia wis ambruk, wis ambruk, kutha agung iku, amarga dhèwèké nggawe kabèh bangsa ngombe anggur nesu saka zinahé." Lan seruan kapindho menyang pesta maca, "Metu cepet-cepet menyang dalan-dalan lan lorong-lorong kutha, lan nggawa mlebu wong mlarat, wong cacat, wong lumpuh, lan wong wuta." Ing saben ayat kasebut, umat sing ngakoni Gusti diarani "kutha." Kanthi kapercayan sing bertentangan lan bingung, padha diarani "Babilonia." Miturut ayat liya sing nyebutake jaman pungkasan, kita weruh yen sakdurunge rawuhe Gusti, umat-e ditarik metu saka "Babilonia:" "Babilonia sing gedhé wis tiba, wis tiba, lan wis dadi panggonané setan, lan dadi penjara saben roh najis, lan dadi sangkaré saben manuk sing najis lan dibencèni.... Metua saka kono, he umatku, supaya kowe ora melu nglakoni dosané, lan supaya kowe ora nampa tulah-tulahané."5
GSAM 172"Elinga Kepiye Kowe Wis Krungu"
GSAM 172.1Ing pangandikane marang gréja Sardis kita maca, "Elinga mula kados pundi kowe wis nampa lan krungu, lan tetep nyekel, lan tobat. Yèn kowe ora waspada, Aku bakal teka marang kowe kaya maling, lan kowe ora bakal ngerti jam pira Aku bakal teka marang kowe."6 Gereja Sardis katoné kawangun manèh nalika Reformasi, sawisé jaman peteng saka pakaryané "Yezebel"—gereja sing murtad. Gereja Sardis diandhani yèn dhèwèké biyèn iku gereja sing urip; nanging nalika dhèwèké krungu lan nolak doktrin rawuhé Gusti, dhèwèké nyelehaké awaké dhéwé ing kahanan sing rawan kena kedadeyan kuwi kaya "maling ing wayah bengi." Mangkono, kaya sing kacathet dening rasul Paulus ing 1 Tesalonika 5:1-5, bakal dadi kahanan wong-wong sing muni, "Tentrem lan aman," nalika rawuhe Gusti wis cedhak. Wong-wong sing ngetutake pepadhanging kabeneran diarani "putra-putri awan," lan Gusti ora bakal teka marang wong-wong mau kaya maling.
GSAM 172.2Ing gambaran nubuat bab pitung gréja iki, kita weruh yèn ambruké gréja Sardis langsung ditututi déning gréja Filadelfia, utawa (miturut teges tembungé) gréja katresnan sedulur. Mangkono pancèn kahanan 50.000 wong pracaya sing, lumantar pesen malaikat kapindho, dijupuk saka kabèh gréja sing béda-béda lan dipersatukaké ing siji ikatan katresnan sedulur adhedhasar bebener utama bab rawuhé Kristus sing langsung.
GSAM 173Kepiye Pesen Kapindho Diumumaké
GSAM 173.1The Midnight Cry tanggal 12 September 1844 ngemot pratelan sing digawe dening Pendeta J. V. Himes babagan pesen malaikat kapindho lan kahanan sing nyebabake proklamasi mau. Suraté ditulis saka McConnelsville, Ohio, tanggal 29 Agustus 1844, lan isiné:—
GSAM 173.2"Nalika kita miwiti pakaryan karo Mas Miller ing taun 1840, piyambakipun sampun nglairaké ceramah salami sangang taun. Ing wektu kuwi piyambakipun meh piyambakan. Nanging pakaryanipun tanpa kendhat lan mujarab kanggo mbangunake para pangaku iman marang pangarep-arep sejati umat Gusti, lan panyiapan sing perlu kanggo rawuhe Sang Pangeran; uga mbangunake kabèh golongan sing durung pracaya supaya nyadari kahanan sing wis kesasar, lan kewajiban langsung tobat lan bali marang Gusti, minangka panyiapan kanggo nampani Sang Panganten kanthi tentrem nalika rawuhe. Kuwi dadi tujuan utama pakaryané. Dhèwèké ora nyoba ngowahi wong menyang sekte utawa golongan agama.
GSAM 173.3"Nalika kita wis yakin marang kabeneran rawuhe Gusti sing wis cedhak, lan nampa piwulang iku kanthi terang-terangan, kita nduwèni pandhangan sing padha, lan nindakake cara sing padha ing antarané manéka golongan agama, ing ngendi kita diundang, miturut pangayomaning Gusti, kanggo makarya. Kita ngandhani para pandhita lan gréja yèn dudu pakaryan kita kanggo mecahaké utawa misah-misahaké lan ngganggu padha: kita mung nduwé siji tujuan, yaiku mènèhi 'teriakan,' pangeling bab paukuman 'ing lawang,' lan ngajak sesama manungsa supaya siyap ngadhepi kedadeyan kuwi.... Para pelayan lan anggota sing nggunakake pakaryan kita, nanging durung tenanan nampa doktrin kasebut, weruh manawa dheweke kudu milih: manut doktrin mau lan mratelakake sarta njaga, utawa ing krisis sing wis cedhak, dheweke bakal kesulitan karo para pracaya sing wis tegas lan tekad. Mula saka iku, dheweke milih nentang doktrin kasebut lan mutusake, ana sing nganggo siji cara lan ana sing nganggo cara liya, kanggo nyegah topik kasebut dirembug. Kahanan iki ndadekake sedulur lan sedulur wadon kita ing antarané wong-wong mau ana ing kahanan sing paling nyoba. Kebanyakan saka wong-wong mau tresna marang gréja-gréjaé, lan ora bisa mbayangaké ninggalaké. Nanging nalika padha diolok-olok, ditindhes, lan kanthi maneka cara dipisahake saka hak-hak lan kabungahan biyen, lan nalika 'panganan ing wektu sing pas' ora diparingi marang wong-wong mau, lan tembang nggodha 'katentreman lan kaamanan' muni ing kupinge saben Sabat, wong-wong mau ora suwe banjur uwal saka kecenderungan partaine, lan munggah ing kamulyaning kekuwatane, nguculi belenggu, lan nglantangake sorak, Metua saka kono, bangsaku.'
GSAM 174Ing Kahanan kang Angel
GSAM 174.1Kahanan iki nggawe kita ana ing posisi kang angel, (1) amarga kita wis ana ing pungkasan wektu nubuat kita, ing ngendi kita ngarep-arep Gusti bakal nglumpukake kabèh umaté dadi siji; lan (2) kita tansah nginjilake doktrin sing béda; lan saiki kahanan wis owah, bakal dianggep ora jujur yèn kita mèlu ing seruan pamisahan lan pambubaran gréja-gréja sing wis nampa kita lan pesen kita. Mula saka iku kita ragu-ragu, lan terus tumindak miturut posisi kapisan kita, nganti gréja lan pelayanan nggawa prakara iki nganti adoh banget, saéngga kita kapeksa, amarga wedi marang Gusti Allah, njupuk sikap mbela kabeneran lan anak-anaké Gusti Allah sing diremehake.
GSAM 174Tuladha Apostolik Kanggo Lakon Kita
GSAM 174.2"Lan piyambakipun mlebu ing sinagoga, lan wicara kanthi wani salawase telung sasi, rembugan lan ngyakinke bab babagan kratonipun Gusti Allah. Nanging nalika sawenehing wong atine saya atos, lan boten pracaya, malah ngucapake tembung ala marang dalan punika ing ngarepe tiyang kathah, piyambakipun mundur saking wong-wong mau, lan misahake para murid, rembugan saben dinane ing sekolahipun Tyrannus."7 Mung sawisé 'wong-wong padha atos atiné' lan 'ngucapaké ala marang dalan iku [rawuhé Gusti] ing ngarepé akèh wong,' sedulur kita banjur kagerak metu lan misah saka gréja-gréja. Padha ora bisa nahan 'omongan ala' saka 'abdi ala,' lan gréja-gréja sing nerusaké tindhak penindasan lan 'omongan ala' marang wong-wong sing ngenteni 'pangarep-arep kabegjan,' miturut wong-wong mau ora liya kajaba putri-putri Babilonia mistik. Padha ngumumaké mangkono, banjur mlebu ing kamardikan Injil. Lan sanadyan kita ora kabeh sarujuk bab apa sing kalebu Babilonia, kita padha sarujuk langsung lan tuntas misah saka sapa wae sing nentang piwulang bab rawuhe Gusti Allah lan kratoné sing wis cedhak. Kita pracaya menawa iki prakara urip lan pati. Iku pati menawa tetep nyambung karo golongan-golongan sing ngremehake utawa nentang rawuhe Gusti. Iku urip menawa metu saka kabèh tradisi manungsa, lan ngadeg ing sabda Gusti, lan ngenteni saben dina rawuhe Gusti. Mula saka iku saiki kita kandha marang kabèh sing kanthi cara apa waé kesangkut ing sangkèling perbudakan, 'Metua saka antarané wong-wong mau, lan kowe padha misahna, pangandikane Gusti, lan aja nyentuh apa sing najis; lan Aku bakal nampa kowe, lan bakal dadi Rama tumrap kowe, lan kowe bakal dadi putra lan putri-putri-Ku, pangandikane Gusti Sang Maha Kuwasa.'"8
GSAM 175Oposisi sing Ora Bisa Dijelasake
GSAM 175.1Wm. Miller ngandika kaya ngene bab prahara sing ana ing wektu kuwi antarane gréja-gréja lan para Adventis:—
GSAM 175.2"Iku pancen ora lumrah lan ora bisa dijelasake manawa gréja-gréja Kristen ngusir doktrin iki lan para anggotané amarga pangarep-arep sing berkah iki. Aku ngerti sawetara gréja Baptis kandha yèn padha ora ngusir wong-wong mau amarga imané, nanging amarga anggoné mèlu komuni karo para pracaya Advent. Yèn ora amarga imané marang Sang Juruwilujeng sing bakal rawuh, kenapa aku diusir saka mimbaré, padahal aku ora tau mèlu komuni ing gréja liya kejaba gréja Baptis? Iku alesan palsu. Nanging iki ora bisa dadi alesané para Methodist lan Presbyterian; amarga padha pracaya ing komuni campuran. Apa sing padha golèk alesan kanggo ngusir? Aku krungu ana sing diusir amarga 'nyanyèkaké' kidungan rawuhé Kristus kapindho; liyané amarga gila, padahal kabèh bukti kegilaan sing dianggo ngusir mau mung amarga padha ngentèni Kristus. Ya Gusti, 'ampunana wong-wong mau, amarga padha ora ngerti apa sing padha tindakaké.'"
GSAM 176Storrs bab Sikap Greja-greja
GSAM 176.1George Storrs ngomong babagan sikap gréja-gréja marang Adventis, kaya mangkéné:—
GSAM 176.2"Sapa saka wong-wong mau, ing wektu iki, sing ora ngucap, 'Aku lungguh kaya ratu'? Lan sapa saka wong-wong mau sing ora nyenengake atiné kanthi gagasan yèn sawijining dina dhèwèké bakal ngrebut donya, lan yèn donya kuwi bakal takluk marang imané? Sapa saka wong-wong mau sing bakal ngidini nyawa tetep urip tentrem ing antarané, sing kanthi tebuka lan tanpa wedi ngakoni pracayané marang rawuhé Sang Kristus sing wis cedhak? Apa ora syarat kanggo tetep tentrem ing antarané wong-wong mau yaiku kowe 'sampurna nahan' saka ngetokaké iman sacara umum marang rawuhé Gusti taun iki, apa waé kapercayanmu babagan iki, lan sanadyan kowe rumangsa wigati kanggo muni, 'Wedi marang Gusti, lan mènèhi kamulyan marang Panjenengané, awit wis teka wayahe pangadilané'?"
GSAM 176Kesaksian Mansfield
GSAM 176.3L. D. Mansfield, nalika nulis saka Oneida, N.Y., tanggal 21 Maret 1844, maringi kesaksian kaya mangkéné:—
GSAM 176.4"Gusti Allah lagi makarya ing pikirané anak-anaké sing kinasih sing padha ngentèni Gusti saka swarga, lan nuntun supaya ora mung merhatosaké malaékat 'sing nduwèni Injil langgeng kanggo mratélakaké, kandha, Wektu pangadilané wis teka,' nanging uga manut marang dhawuh sabanjuré, 'Metu saka kono, bangsaku!' Aku saiki luwih yakin tinimbang sadurunge, manawa organisasi agama ing jaman saiki dadi pérangan gedhé saka Babilonia sing bakal ambruk kanthi kekerasan lan ora bakal ditemokaké manèh.... Nanging miturutku, ing sawatara organisasi iku padha banget karo tanduk cilik. Sawetara conto bakal nerangaké bab iki.
GSAM 176Semangat Massa Katon
GSAM 176.5"Sedulur sing wis makarya kanthi sukses banget ing wilayah iki, nalika ngumumake rawuhe Gusti, nggawe janji kanggo mènèhi ceramah ing panggonan tartamtu ing wektu sing wis ditemtokake. Gusti ngatur supaya dhèwèké ana ing jarak 16 mil saka panggonan janji, nanging ana pendeta _____ sing rawuh, mimpin grombolan perusuh, karo ter lan bulu, kanggo nempelake marang abdi Allah Maha Luhur mau. Panginjil sing padha banjur miwiti rapat pandonga sing dawa sawisé kuwi, nanging kabèh adhem lan beku kaya gletser ing Lor—ora ana jiwa sing tangi utawa sing kaparingi kapercayan. Akhiré panginjil mau kandha yèn dhèwèké pracaya yèn dhèwèké kudu 'lungguh ing kursi kanggo wong sing kepéngin tobat.'
GSAM 177.1"Siji pamimpin kelas ing desa iki ngandhani kelasé yèn wiwit kita nganakake rapat ing kéné, yèn ana wong mlebu omahé lan kandha yèn dhèwèké pracaya Kristus bakal teka taun iki, dhèwèké bakal ngusir wong kuwi metu saka omahé."
GSAM 177Kewajiban marang Gréja-gréja
GSAM 177.2Ing titik iki kita bakal ngenalake kesaksian saka pidato kanggo konferensi Advent para pracaya sing padha kumpul ing Boston, Mass., tanggal 31 Mei 1844, lan ditandatangani dening Wm. Miller, Elon Galusha, N. N. Whiting, Apollos Hale, lan J. V. Himes. Padha kandha:—
GSAM 177.3"Babagan kawajiban kita marang gréja-gréja, kita uga bisa ngomong sawijining tembung. Bahaya ing kéné, kaya ing akèh kasus liyané, katon ana ing loro kutub. Wujud kapisan saka bebaya iku yaiku ngidini panguwasa gréja sing kita gandhèngan meksa kita meneng ing pitakon kawajiban kaya ngéné. Kita ora ragu yèn ewonan wong wis nggawa awaké dhéwé menyang paukuman ing ngarsané Gusti Allah kanthi manut marang tuntutan gréja-gréja sing ora miturut Kitab Suci ing babagan iki, sing yèn padha wis tegas lan setya, saiki mesthi bakal ana ing kahanan sing luwih aman lan luwih migunani, sanajan uga bisa diundang kanggo nandhang sangsara.
GSAM 177.4"Bentuk bebaya kapindho yaiku nyerah marang semangat mbales dendam marang gréja-gréja amarga ketidakadilané marang kita, lan nglakoni perang tanpa pandang bulu marang kabèh organisasi kaya ngono. Bab kawajiban Adventis, gegayutan karo gréja-gréja sing padha dadi anggotané, yèn kita dijaluk nindakake kuwi, kita ora bisa maringi pandhuan sing bisa ditrapaké sacara umum. Padha kudu tumindak kanthi ajrih marang Gusti Allah, miturut kahanan sing ana.
GSAM 178.1"Nanging kita kudu tegas nindakake kawajiban kita, nyeksèkaké kabeneran ing saben kalodhangan sing pantes lan cocog. Lan yen kanthi tumindak kaya ngono kita gawe gréja-gréja nesu, lan padha ngancem arep ngusir kita kajaba kita meneng (sanajan yen kita nganggep pantes mecahake hubungan kita karo gréja kanthi damai, iku bisa uga luwih becik), ayo padha nindakake kawajiban kita, lan nalika kita diusir, sabar nandhang tumindak ora adil, lan gelem bebarengan karo Gusti kita 'metu menyang njaban gapura, nanggung pangina sing ditampa déning Panjenengané.'"
GSAM 178.2Saka kutipan-kutipan iki babagan tumindak gréja marang wong-wong sing nyebarake kabar malaikat kapindho, bisa kanthi gampang dideleng yèn, minangka asil kapisan saka menehi undhangan kapindho menyang "pesta", wong-wong sing padha kumpul dadi siji kandhangan rohani dianggep minangka "wong cacat", "sing pincang," lan "sing wuta," sing kanthi kiyat nuduhaké perlakuan ala sing wis padha ditampa saka "pukulan" déning "kanca-kanca peladené," sing saka antarané wong-wong mau para pracaya iku wis dipisahaké.
GSAM 178Bangsa Sing Kapisah Sing Kapilih Nampa Kabeneran Anyar
GSAM 178.3Tujuané Gusti bisa cetha katon ing nglairaké bangsa sing béda lumantar pangumuman pesen malaikat kapindho—undang kapindho menyang "pesta makan"—lan "teriakan tengah wengi." Kasunyatan mulya kanggo dina-dina pungkasan kudu digoleki lan diwartakaké—karya sing ora bisa ditindakake ing gréja-gréja sing kaiket doktrin, kaya déné gréja apostolik uga ora bisa ngumumaké Injil marang donya nalika isih nyambung karo sekte-sekte Yahudi. Gusti Allah mènèhi prentah pamisahan ing kono,9 lan uga mènèhi prentah pamisahan marang para pracaya advent saka wong-wong sing nyoba nahan supaya padha tetep ing lingkaran doktrin-doktriné.
GSAM 179"Six Sermons"é Storrs
GSAM 179.1Ora suwe sawisé metu saka kono, kita nyathet yèn pepadhang teka marang golongan advent bab paukuman ing tembe, kaya sing diterangaké ing pamflet, "Six Sermons," déning George Storrs, njupuk posisi yèn manungsa miturut kodraté fana; yèn wong mati ora sadar antarané pati lan kebangkitan; yèn paukuman pungkasan tumrap wong duraka bakal dadi punah saklawasé; lan yèn keabadian iku peparing saka Gusti Allah, sing mung bisa ditampa lumantar pracaya marang Gusti kita Yesus Kristus.
GSAM 179.2Èwu-èwu Adventis nampa doktrin babagan sipat manungsa iki, nanging ora kabèh padha nampa. Panolakan doktrin iki ora nyebabaké bingung ing antarané wong-wong mau, amarga dianggep mung minangka prakara kapercayan, dudu ukuran ajining moral; mula upaya bebarengan kanggo ngelingaké donya yèn Kristus wis cedhak ora kendhat. Nanging, iki malah nyebabaké gréja-gréja nesu marang wong-wong mau.
GSAM 179Ora Bisa Mbantah "Six Sermons"
GSAM 179.3Pendeta Methodist ing kutha panggonanku, sing sadurunge wis melu mratelakake ajaran advent ing taun 1843, nampa "Six Sermons," maca, lan ngakoni marang para anggota greja yèn dhèwèké ora bisa mbantah ajaran kuwi; nanging nalika weruh akèh anggota greja sing nampa ajaran kuwi, dhèwèké nyaranake wong liya supaya ora maca buku kuwi, amarga "bakal pracaya ajaran kuwi yèn padha maca." Ing wulan September taun 1844, sawisé pandhita iki bali saka konferènsi taunan, dhèwèké munggah ing mimbar lan kanthi terbuka ninggalaké doktrin advent, lan kanthi andhap asor nyuwun pangapura marang gréja amarga tau ngajak para penceramah mau kanggo ngandharake ceramah ing gréja.
GSAM 179Diadili amarga bidah
GSAM 179.4Tindakan saka pendeta iki ora suwe banjur disusul upaya kanggo ngadili para pengikut advent minangka bidah; nanging amarga padha diijini mbela kasusé saka Kitab Suci, gréja ora entuk kamenangan. Sawetara wong diasingake saka gréja iki amarga tindak tanduké ora cocog karo disiplin, lan akèh wong liya mundur amarga pangasingan anggota sing pracayané ora bisa dibuktekake bertentangan karo Kitab Suci. Mangkono piwulang advent ditutup salawas-lawase saka gréja ing ngendi atusan wong wis nemokake Juruwilujeng lan dadi bagya ing Gusti Allah.
GSAM 180.1Apa sing kelakon ing kutha asal kula uga ditindakake ing atusan gréja liya ing saindenging nagara. Wong-wong sing diperlakokaké kaya ngono déning sedulur-seduluré biyèn padha nemu panglipur gedhé ing tembungé nabi Yesaya: "Rungokna sabdaé Gusti, he kowé sing gemeter amarga sabdaé: Sedulurmu sing sengit marang kowé, sing ngusir kowé amarga jenengku, padha kandha, Muga-muga Gusti dimulyakaké; nanging Panjenengané bakal muncul kanggo kabungahanmu, lan wong-wong mau bakal isin."10
GSAM 180Murka wong-wong sing jahat katon
GSAM 180.2Nalika dina nalika Gusti diarep-arep rawuh saya cedhak, para pracaya saya tekun ing pakaryané, lan wong-wong sing ala saya nesu lan ngolok-olok kanthi luwih sengit, kaya sing katingal saka pratelan ing ngisor iki sing digawe déning panyunting Midnight Cry tanggal 31 Oktober 1844:—
GSAM 180.3"Pangaruh gerakan iki marang wong-wong sing jahat uga banget mbantu nguwatake pracaya kita manawa Gusti ana ing gerakan iki. Nalika anak-anaké Gusti padha kumpul kanggo sujud lan ngasoraké awaké dhéwé ing ngarsané, lan nyiapaké rawuhé, kaya sing pantes ditindakake déning kumpulan wong dosa sing mung bisa kaslametaké déning sih, wong-wong jahat nampilaké niat ala sing paling gedhé. Nalika kita ora maringi kabar babagan pasamuan kajaba ing koran kita dhéwé, lan uga ora ngundang umum menyang kana, anak-anaké Belial padha nyerbu mlebu pasamuan mau lan nyebabaké akèh gangguan. Ing sonten Setu, tanggal 12 wulan iki [12 Okt. 1844], kita ora nganakake pasamuan ing tabernakel supaya juru kebersihan [janitor] nduwé kasempatan ngresiki omah kanggo dina Sabat [Minggu]. Nanging wong-wong mau nembus mlebu omah lan nolak hak iku. Walikota, sanajan ora dijaluk, langsung campur tangan lan ngusir wong-wong mau.
GSAM 181.1Ing pasamuan kita ing dina Minggu sabanjure, sawise tabernakel kebak, wong akeh padha nglumpuk ing dalan ing ngarep bangunan, akeh sing nesu amarga ana sing pracaya marang rawuhe Gusti. Ing wayah bengi, amarga gegeré wong akèh, ora ana pasamuan; senadyan mangkono dalan wis kebak wong akèh wiwit wayah isih awal; nanging campur tangané walikota sing cepet lan pulisé sing cekatan ngresiki dalan, sawisé ngirim sawatara wong menyang kantor polisi. Kita mung bisa mbandhingake tumindak wong-wong mau karo tumindak wong-wong sing ngubengi lawangé Lot ing wayah bengi sadurungé Sodom kaancuraké.... Gerakané mau dumadi kanthi dadakan, bebarengan, lan amba banget, nganti panjadiané ing dina kapisan wulan kapitu umat Yahudi nguwatké panemu kita yèn iki mesthi wulané."
GSAM 181Para Pengolok-olok Nganggo Jubah Pangunggahan
GSAM 181.2Ing tanggal 22 Oktober 1844, dina nalika rong ewu telung atus dina rampung, ing Paris, Maine, nalika para pracaya padha kumpul ing omah ibadah, padha ndedonga kanthi khidmat marang Gusti, kanthi pangarep-arep yèn Gusti bakal rawuh ing dina iku, para wong sing ngina padha nglumpuk ing sakubengé omah, padha nyanyi lagu-lagu kanthi ngolok-olok. Rong wong saka wong-wong rusuh kuwi nganggo jubah putih dawa lan munggah ing pucuk omah, padha nyanyi lagu-lagu lan ngolok-olok wong-wong ing njero omah sing padha ndedonga lan ngenteni Gusti rawuh.
GSAM 181.3Kamungkinan saka kahanan iki muncul kabar goroh babagan Adventis sing nganggo jubah pangunggahan; amarga sanadyan koran Advent wis nawakake ganjaran nganti $500 kanggo siji kasus nyata ing ngendi ana Adventis sing nganggo jubah pangunggahan ing taun 1844 lan ngenteni Gusti rawuh, ora ana siji kasus sing tau bisa diajokaké.
GSAM 182Visi Hazen Foss, 1844
GSAM 182.1Wektu kuwi ana ing Poland, Maine, sawijining priya enom jenenge Hazen Foss, sing yakin banget yèn Gusti bakal rawuh ing dina kaping sepuluh wulan kaping pitu. Dhèwèké wong sing rupane gagah, carané ngomong nyenengake, lan cukup terdidik. Sawetara minggu sadurungé "teriakan tengah wengi" rampung, Gusti rawuh cedhak lan maringi dhèwèké wahyu, ing ngendi dhèwèké dituduhaké lelampahané umat advent menyang kutha Allah, karo bebaya-bebayané. Ana sawetara piweling kang diparingaké marang dhèwèké, kang kudu disampèkaké, lan dhèwèké uga weruh cobaan lan panganiayaan sing bakal mèlu yèn dhèwèké setya nyritakaké apa sing wis dituduhaké marang dhèwèké. Dhèwèké, kaya Pak Foy, dituduhaké telung langkah kang lumantar kuwi umaté Gusti bakal tekan saktenané ing dalan menyang kutha suci. Minangka wong sing yakin tenan marang rawuhe Gusti sing bakal teka "ing sawetara dina maneh" (kaya sing biyèn padha dinyanyèkaké), bagéan saka wahyu sing nyritakaké telung langkah mlebu dalan iku kanggo dhèwèké ora bisa dijelasaké; lan amarga sipaté sing sombong, dhèwèké mundur saka salib lan nolak nyritakaké. Wahyu iku diulang kaping pindho, lan saliyane iku dhèwèké diparingi kabar yèn dhèwèké isih nolak nyritakaké apa sing wis dituduhaké marang dhèwèké, beban kuwi bakal dijupuk saka dhèwèké lan diwènèhaké marang salah siji saka anak-anaké Gusti sing paling ringkih, sing bakal setya nyritakaké apa sing bakal diwahyukaké Gusti Allah. Dhèwèké manèh nolak. Banjur diparingi wahyu kaping telu, lan dhèwèké dikandhani yèn dhèwèké wis dibebasaké, lan bebané dipasrahaké marang salah siji sing paling ringkih saka sing ringkih, sing bakal nindakake dhawuhé Gusti.
GSAM 182Foss Gagal Nyritakaké Visiné
GSAM 182.2Kahanan iki ngagetake pemuda mau, lan dheweke mutusake nyritakake apa sing wis dituduhake marang dheweke, mula dheweke ngumumake wektu pasamuané. Wong-wong padha kumpul bebarengan kanggo ndeleng lan ngrungokake. Dheweke kanthi tliti nyritakake pengalamane, kepiye dheweke wis nolak nyritakake apa sing wis dituduhake Gusti marang dheweke, lan apa akibat saka panolakane. "Saiki," ujare, "aku bakal nyritakake panglihatan mau." Nanging sayangé, wis kasep: dhèwèké ngadeg ing ngarepé wong akèh bisu kaya patung, lan pungkasané kandha kanthi sangsara banget, "Aku ora éling sak tembung saka panglihatan iku." Dhèwèké ngremet-remet tangané kanthi sedhih, kandha, "Gusti wis nepati sabdané. Gusti wis njupuk panglihatan iku saka aku," lan kanthi sangsara atiné kandha, "Aku wong sing sirna." Wiwit wektu kuwi dhèwèké kelangan pangarep-arep marang Kristus, lan mlebu ing kahanan putus asa. Dhèwèké ora tau rawuh manèh ing pasamuan Adventis, lan ora nduwèni minat pribadhi marang agama. Tingkah lakuné ing akèh bab, paling ora, kaya wong sing kapisah saka pangaribawa alusé Rohé Sang Guru, kaya wong sing "dibiarkan manut karepé dhéwé, supaya kebak karo pakaryané dhéwé." Ing kahanan pikiran kaya ngono dhèwèké séda ing taun 1893.
GSAM 183Wangsit Foss sing diceritakaké déning wong liya
GSAM 183.1Watara telung sasi sawisé dhèwèké gagal éling marang panglihatané, dhèwèké krungu saka kamar sacedhaké ana wong liya sing nyritakaké panglihatan. Pasamuwan kuwi dianakaké ing omah panggonané. Dhèwèké diajak mlebu pasamuwan, nanging nolak. Dhèwèké kandha yèn panglihatan kuwi meh padha persis karo sing wis dituduhaké marang dhèwèké, kaya déné loro wong sing nyritakaké bab sing padha. Lan kanthi mangkono dadi dingertèni apa sing didelok dhèwèké nanging ora éling manèh nalika nyoba nyritakaké. Sawisé ketemu karo wong mau sawisé kuwi, dhèwèké kandha, "Iku piranti sing Gusti wis masrahaké bebane."
GSAM 183Kecewa Sedhih
GSAM 183.2Dina kaping sepuluh sasi kaping pitu, miturut wektu Yahudi (22 Oktober 1844), pungkasane teka. Wektu kuwi ana ewonan-ewonan wong sing padha ngenteni wektu kuwi kanggo kasampurnaning pangarep-arepé. Padha ora nyiapake apa-apa babagan urip donya sawise tanggal kuwi. Padha ora tau nyimpen pikiran, "yen ora kelakon," nanging wis ngrancang urusan donyane kaya-kaya dina iku bakal dadi pungkasaning umur alamiahé. Padha wis ngelingake lan nyengkuyung wong-wong ala supaya mlayu saka murka sing bakal teka, lan akèh saka wong-wong mau padha wedi yèn pesen iku bisa dadi bener. Padha wis maringi pitutur lan ndedonga bareng karo sedulur-seduluré, lan wis pamitan karo wong-wong sing durung nyerahaké atiné marang Gusti Allah. Cekakipun, padha wis pamitan karo kabèh bab ing donya kanthi sakabehing kasungguhan kaya wong sing nyangka bakal ngadhepi Sang Hakiming donya. Mangkono, kanthi kuwatir nganti meh ora bisa ambegan, padha kumpul ing panggonan ibadahé, ngenteni saben wektu kanggo krungu "swara malaikat agung lan sangkakala Allah," lan ndeleng langit kobong karo kamulyaning Sang Raja sing bakal rawuh.
GSAM 184.1Jam-jam lumaku alon-alon, lan nalika pungkasané srengéngé surup ing sangisoring cakrawala kulon, dina kaping sepuluh wulan kapitu miturut kalèndèr Yahudi rampung. Pepeteng bengi manèh nyebar swasana peteng lan muram ing saindenging donya; nanging karo pepeteng kuwi teka rasa sedhih sing nyiksa ing ati para pracaya advent, sing sifaté mung bisa dipadhakaké karo kasedhihan para murid Gusti kita, nalika kanthi khidmat padha mulih ing bengi sawisé panyaliban lan panguburané Panjenengané sing sakdurungé ora suwé padha nganter kanthi kamenangan menyang Yerusalem minangka Rajané.