Bab 14 — Pintu sing Ditutup

GSAM 214.1"Nalika padha lunga tuku, manten lanang teka; lan wong-wong sing wis siyap mlebu bebarengan karo dheweke menyang pesta manten: lan lawang ditutup."¹

GSAM 214.2Tekane Sang Pria Penganten sing diparingaké ing parabel iki dudu rawuhe Kristus menyang bumi, nanging menyang pawiwahan. Pawiwahan iku sawijining prastawa sing kelakon sadurunge rawuhe Gusti. Iki kacathet ing Injil sing ditulis Lukas kaya mangkene: "Sabukana pinggangmu lan nyalakna lampumu; lan kowe padha kaya wong-wong sing ngenteni Gustimu, nalika Panjenengané bali saka pawiwahan; supaya nalika Panjenengané rawuh lan nuthuk lawang, kowe bisa mbukak langsung."²

GSAM 214Nampa Karajan Sing Dijulukaké Pernikahan

GSAM 214.3Tekane Calon Bojo lanang menyang mantenan digambarke ing Daniel 7:13, 14, ing ngendi Kristus teka marang Rama kanggo nampa kratoné. Ing jaman biyen rawuhe sawijining raja menyang kutha krajané kanggo nampa pangkat lan kratoné dianggep minangka mantenan. Kedadéan iki—nampa kutha krajan minangka panganten wadon—dirayakaké kanthi pesta lan upacara kaya mantenan sejati. Mula nalika Kristus nampa kratoné saka Rama ing swarga, Panjenengané dianggep manten karo panganten wadoné—Yerusalem Anyar (Wahyu 21:9); lan iki diarani ing parabel "mantenan."

GSAM 214.4Sawisé rampungé 2300 dina, tanggal 22 Oktober 1844, umat Advent, sing mbandhingaké prastawa ing pangalamane karo fakta-fakta babagan mantenan ing Timur, kandha, "Kristus wis mlebu ing mantenan." Nalika padha nampa pepadhang sing luwih cetha babagan sifat prastawa sing bakal kelakon ing pungkasan 2.300 dina, imané wong-wong mau ngetutake Kristus ing pakaryan sing wis ditindakake; mula kanthi iman, padha "mlebu bebarengan karo Panjenengané menyang pawiwahan."

GSAM 215"Aku bakal bali"

GSAM 215.1Ing sawijining panglihatan sing diparingake marang Nona Harmon ing taun 1845, nalika Kristus lumaku saka kamar kapisan menyang kamar kapindho ing papan suci swarga, kita nemokake tembung-tembung iki: "Tunggu kene; aku arep menyang Rama kanggo nampa kraton; jaga supaya sandhangamu tetep resik, lan sawisé sawetara wektu aku bakal bali saka mantenan lan njupuk kowe marang aku." Banjur ana kereta mendhung, kanthi rodha kaya geni murub, dikelilingi malaikat, teka ing panggonané Yesus. Panjenengané munggah ing kereta mau, banjur digawa menyang panggonan sing paling suci, ing ngendi Rama lungguh.³

GSAM 215Welas Asih Sawisé Pintu Ditutup

GSAM 215.2Pintu sing ditutup ing parabel iki kayane nyebutake sawijining prastawa sing kelakon sadurunge rawuhe Putraning Manungsa ing mega-mega ing swarga; amarga sawisé pintu ditutup, para dara liyané teka lan mengetuk, lan padha diparingi pangandika supaya "waspada" amarga padha ora ngerti dina utawa jam rawuhe. Malah, pintu iki ditutup sawisé para dara wicaksana mlebu karo Panganten lanang menyang pesta manten.

GSAM 215.3Katon saka basa sing digunakake ing parabel para dara iki manawa sawisé mlebu ing pawiwahan isih ana kasempatan kanggo malah para dara "bodho" supaya bisa nyiapake kanthi pantes kanggo nampani Calon Bojo. Padha diprentah supaya "waspada." Waspada lan ngenteni iku ciri-ciri sing ana gandhengane karo panyiapan sejati kanggo nampani Gusti. Mula katon manawa sih ora ditarik nalika lawang ing parabel iki ditutup.

GSAM 215Ora Pintu ing Lukas 13:25-28

GSAM 215.4Ing jaman kepungkur, wis ana kesalahan amarga nyampur-aduk lawang sing kasebut ing parabel iki karo lawang sing kasebut ing Lukas 13:25-28, sing nyritakake, "Nalika tuan omah wis tangi lan wis nutup lawang, lan kowe padha ngadeg ing njaba lan ngetok lawang, kowe padha kandha, 'Gusti, Gusti, mbukakna lawang kanggo kita'; lan Panjenengané bakal mangsuli marang kowe, 'Aku ora ngerti kowe saka ngendi.'... Padha lungaa saka ngarepku, kowe kabèh sing nindakake kajahatan. Ing kana bakal ana tangis lan nggrenthèk untu, nalika kowe bakal weruh Abraham, Ishak, lan Yakub, uga kabèh nabi, ana ing kratoné Gusti Allah, déné kowe dhéwé diusir metu." Cetha banget saka tembung ing ndhuwur manawa nalika lawang iki ditutup, nasib wong-wong sing ditutup metu wis ditemtokake. Karajané Gusti Allah banjur wis teka; amarga padha bakal weruh wong-wong sing kaslametake ing karajan mau. Kosok baline, ing parabel para dara Gusti durung teka ing karajané, nanging wis lunga marang Rama kanggo nampa karajané.

GSAM 216Pintu sing Ditutup ing Pelayanan Tipikal

GSAM 216.1Wong-wong sing kanthi pracaya ngetutake Kristus ing pakaryané, sawisé rampungé periode rong ewu telung atus dina—22 Oktober 1844—ndeleng yèn nalika dina pangapura teka ing ibadah tipikal, imam agung nutup lawang ruang njaba lan mbukak lawang menyang ruang suci banget, kanggo nindakake pakaryané mbusak dosa-dosa sing wis diaku ing papan suci; lan manawa mangkono uga Kristus, Imam Agung kita, wis nutup lawang ruang njaba ing candhi swarga, lan mbukak ruang sing ing kono katon "peti prajanji-Nya."⁴

GSAM 216Sapa sing Salah?

GSAM 216.2Ing wektu kuwi ana para pracaya Adventis sing durung nampa pepadhang cetha babagan palayanan ing panggonan suci Kristus, amarga perhatiané durung diarahaké marang pesen malaikat katelu. Wong-wong mau kliru nyawijiaké lawang njaba panggonan suci iki karo lawang sing ditutup ing Lukas 13:25-28. Nanging, wong-wong mau dudu Adventis Dina Kapitu. Nanging sapa wong-wong mau, kepiye ajaran kuwi asalé, lan kahanan apa sing nuntun marang kesimpulan kaya ngono, bakal kita upayakake nerangake.

GSAM 217.1Wong-wong sing wis misahake awake dhewe saka gréja-gréja nominal miturut pangumuman pesen advent, uga wong-wong sing ditinggal déning wong-wong mau nalika padha misah, diajak ngomong ing kesaksian marang gréja kaping lima lan kaping enem saka pitu gréja ing Kitab Wahyu. Pituduh marang gréja kaping lima, gréja Sardis, muni, "Mula elinga kepriyé kowe wis nampa lan krungu, lan tetep nyekel, lan tobat. Yen kowe ora waspada, Aku bakal teka marang kowe kaya maling, lan kowe ora bakal ngerti jam pira Aku bakal teka marang kowe."⁵ Saka basa iki cetha manawa wong-wong sing diajak ngomong kuwi wis krungu pangumuman rawuhe Gusti. Padha ngakoni wis nampa, nanging saiki arep mbantah maneh.

GSAM 217Gereja Filadelfia

GSAM 217.2Gereja Filadelfia, kahanan kaping enem saka gereja Injil, banjur kasebut. Gereja iki makili wong-wong sing wis digawa metu miturut pangumuman pesen kapisan lan kapindho saka Wahyu 14. Marang gereja iki Gusti kandha, "Delengen, Aku bakal teka enggal: tetepna apa sing wis kowe cekel, supaya ora ana siji wae sing njupuk mahkotamu."⁶ Padha diajak ngomong maneh nganggo tembung-tembung ing ngisor iki: "Bab-bab iki diandharake déning sing suci, sing sejati, sing nduwèni kunci Daud, sing mbukak lan ora ana sing bisa nutup; lan sing nutup, lan ora ana sing bisa mbukak: Aku ngerti pakaryanmu: delengen, Aku wis nyedhiyakake lawang mbukak ing ngarepmu, lan ora ana sing bisa nutup; amarga kowe nduwèni sithik kekuwatan, lan wis netepi tembungku, lan ora nolak jenengku."⁷

GSAM 217Apa iku Pintu Kang Katutup ing Parable iki?

GSAM 217.3Apa sing kudu dipahami saka lawang sing kabuka lan sing ditutup ing Kitab Suci sing kakot mau? Kita mikir yèn jawaban sing nyukupi kanggo pitakon iki bisa ditemokaké ing panjelasan sing nyertai: Nalika ana wong-wong ing antarané Adventis sing wis nampa pepadhang majeng, lan mulang yèn Sang Juruwilujeng wis ngalihake pangabdiané saka bilik kapisan menyang bilik kapindho ing papan suci swarga, lan kanthi bener nampilake pitakon bab lawang sing kabuka lan sing ditutup marang sapa waé sing gelem ngrungokaké, ana golongan liya sing nentang kabeneran iki, lan nyoba nguwatake iman marang doktrin yèn lawang sing kabuka iku ditutup, lan lawang sing ditutup iku kabuka. Kanthi nindakake iki padha ngalang-alangi dalan, utawa ngalangi pakaryané para abdi Gusti ing donya iki. Pintu-pintu papan suci swarga dibukak lan ditutup déning kuwasa Kristus—"Panjenengané sing mbukak, lan ora ana siji waé sing bisa nutup." Ing pangandika marang gréja Filadelfia, wong-wong sing tetep nyekel pracaya, njaga sabda, lan ora mbantah asmané, éntuk kamenangan sing mbukak lawang sing ora ana siji waé sing bisa nutup. Iki mesthi nyebutaké lawang mlebu marang wong akèh, sing katoné wis ditutup déning manungsa (kaya sing bakal kita deleng); nanging minangka pangakon marang keteguhané, Gusti nyedhiyakké marang wong-wong setya sawijining "lawang mbukak" sing ora ana siji waé sing bisa nutup.

GSAM 218Pintu Pangandika

GSAM 218.1Akeh conto sing kaparingake ing Kitab Suci ing ngendi lawang digunakake kanthi makna iki. Paulus, nalika nulis marang wong Korinta, kandha, "Lawang sing ageng lan migunani wis dibukak kanggo aku, lan ana akèh mungsuh."⁸ Maneh, ing surat kapindho marang wong Korinta, dhèwèké kandha, "Nalika aku teka ing Troas kanggo mratelakaké Injil Kristus, lan lawang saka Gusti wis dibukak kanggo aku, aku ora tentrem atiku, amarga aku ora nemokaké Titus, sedulurku."⁹ Panjenengané uga nyuwun marang wong Kolose kaya mangkéné: "Tetep padha ndedonga, lan waspada bareng karo panuwun; uga ndedonga kanggo kita, supaya Gusti mbukak lawang pangandika kanggo kita, supaya bisa nyritakaké rahasia Kristus, kang amarga iku aku uga dipenjara."¹⁰

GSAM 218.2Saka ayat-ayat iki katon yèn pambukaan kanggo pangumuman kabeneran diarani lawang mbukak; lan saka tembung-tembung sing diucapaké marang gréja Filadelfia, katon yèn nalika wong-wong iki dipanggil metu, ana wong-wong sing ngupaya banget nutup lawang pangucapan marang wong-wong mau. Nalika gréja Filadelfia ngliwati cobaan, tetep nyekel marang "tembungé" lan "asmané," tembungé Gusti marang gréja mau yaiku yèn Panjenengané bakal nyedhiyakake lawang kabuka sing ora ana siji manungsa sing bisa nutup.

GSAM 219Kahanan sawisé 22 Oktober 1844

GSAM 219.1Amarga kasus iki ana ing ngarep kita kaya sing kacathet ing tembung-tembung ramalan, ayo padha ndeleng maneh kahanan nalika kedadéan-kedadéan mau lumaku. Kaya sing wis diandharake, nganti April 1844, gréja-gréja kabuka kanggo ngumumaké kabar rawuhé, lan ajakan kanggo nyambut gawe luwih akèh tinimbang sing bisa dipenuhi déning para pangkotbah sing isih urip. Sawisé kuciwa, ing mangsa semi taun 1844, wong-wong sing durung kanthi tulus nampa doktrin mau banjur mbalik lan nentang. Nalika ing mangsa panas taun 1844, nalika pesen malaikat kapindho saka Wahyu 14 lan "teriakan tengah wengi" (Matius 25) diwartakaké, muncul panganiayaan paling sengit marang wong-wong sing isih wani negesaké pracayané marang rawuhé Gusti sing wis cedhak. Para mungsuh mau nyoba kanthi manéka cara kanggo nyetop topik iki, lan kanthi kabèh cara sing bisa ditindakake kanggo ngalangi pakaryané wong-wong sing isih ngumumaké "wayah pangadilané wis teka." William Miller kandha babagan panentangan iki, "Iki paling ora alamiah lan ora bisa dijelasaké." Penentangan kuwi dadi banget sengit nalika meh rampungé 2.300 dina, nganti Geo. Storrs kandha, "Kita wis rampung karo gréja-gréja formal lan kabèh wong sing jahat, kejaba ing bab pangaribawané swara iki marang wong-wong mau."

GSAM 219.2Sawisé periode kuwi rampung, nalika panentangan lan ejekan saka wong-wong duraka saya tambah banter nganti tikel loro lan tikel telu, William Miller kandha bab kahanan kuwi, "Kita wis ngrampungaké pakaryan kita ing mènèhi pangéling marang wong-wong duraka, lan nyoba mbangunaké gréja sing mung formal. Gusti Allah ing pangayomané wis nutup lawang."¹¹

GSAM 219Atosing Ati Para Wong Dosa ing Umumé

GSAM 219.3Prilaku donya sing ngina iki ora mung nggawe para wong dosa tambah atos marang doktrin rawuhe Sang Kristus, nanging kesaksian saka wong-wong ing gréja-gréja formal uga kaya ngéné: "Nalika kita kelingan sepira arangé kasus pangowahan ati sejati, lan sepira gedhéné kethèkan lan kekerasan para wong dosa sing meh ora ana tandhingané, meh tanpa disengaja kita padha kandha, 'Apa Gusti lali maringi sih? Utawa apa lawang rahmat wis katutup?'"¹²

GSAM 220.1Saka kanca pagawé liyané kita maca luwih adoh bab kahanan sawisé pungkasaning jaman prakiraan: "Nalika kuwi meh mokal kanggo nyedhaki wong-wong sing ora pracaya, kuciwa ing taun 1844 wis nggawe akèh wong bingung, lan padha ora gelem ngrungokaké panjelasan apa waé babagan prakara kuwi."¹³

GSAM 220Kabèh Lawang kanggo Nyedhaki Wong Sing Ora Percaya Wis Katutup

GSAM 220.2Kahanan kaya ngono katon, kanggo wektu iku, nutup lawang mlebu kanggo sapa waé kajaba wong-wong sing isih tetep nyekel iman lan pangarep-arep marang rawuhe Kristus sing cepet. Amarga lawang pangandika katon pancen wis nutup sakabehe, lan umat Advent ndeleng yèn ana lawang sing nutup ing parabel sing cocog karo pangalamane, mula gampang dimangerteni kepiye padha tekan kesimpulan yèn ora ana maneh welas asih kanggo wong dosa: utawa, kaya sing diucapake sawenehing wong, yèn "lawang welas asih wis nutup," utamane yen padha mikir yèn lawang sing nutup ing parabel iki lan lawang sing nutup ing Lukas 13 iku padha. Yen wong-wong pancèn nolak ngrungokaké, saéngga atiné saya atos, kepiyé carané supaya padha bisa malih?

GSAM 220Sapa sing Pisanan Ngajar Pintu Tutup Palsu?

GSAM 220.3Pitakonan saiki muncul, Sapa sing miwiti ngajar doktrin "ora ana welas asih kanggo wong dosa"? Sapa sing pracaya? Lan sapa sing nolak? Minangka wangsulan kanggo pitakonan pisanan, kita bakal narik kawigaten marang laporan kunjungan sing ditindakake dening J. V. Himes ing mangsa semi taun 1845, menyang Negara Bagian Maine. Dheweke kandha:—

GSAM 220.4"Mas Joseph Turner lan liyané njupuk panemu yèn kita wis mlebu ing Sabat agung—yèn enem ewu taun wis rampung—mula ora ana Adventis sing kena nindakake pakaryan kasar manèh. Miturut panemune, nindakake kuwi mesthi bakal nyebabake karusakan pungkasan.

GSAM 220.5"Nalika padha ngenteni ing kahanan nganggur saka pakaryan tangan donya, padhang anyar, kaya sing dianggep, sumunar ing pikiran Mas Turner, yaiku, manawa Sang Panganten Lanang WIS DATENG—manawa Panjenengané rawuh ing dina kaping sepuluh wulan kapitu taun Yahudi kepungkur—manawa wektu kuwi mantenan kelakon—manawa kabèh dara wektu kuwi, ing sawenehing teges, mlebu bareng karo Panjenengané menyang mantenan, lan lawang ditutup!—ora ana siji wae sing bisa ilang, lan ora ana siji wae sing ana ing njaba sing bisa slamet. Mangkono kabèh prakara rohani ing donya ageng iki wis rampung."¹⁴

GSAM 221Sapa sing Kanthi Teguh Nentang Teori Palsu?

GSAM 221.1Pendeta Turner miwiti mulang doktrin "ora ana welas asih maneh" ing Paris, Maine, lan sawatara wektu nduwé akèh penganut ing wilayah kuwi. Amarga lawang mlebu kanggo wong-wong ing njaba Adventis, apa sing ngakoni iman utawa ora, wis ditutup kenceng, akèh wong kanthi alamiah mlebu ing pandangan Turner babagan iki.

GSAM 221.2Supaya tembung Adventists ora disalahpahami, wiwit saiki kita bakal nyebut wong-wong iki minangka Adventis Dina Kapisan; lan akèh saka golongan iki sing nampa pandangan Pak Turner. Padha durung weruh utawa krungu kabeneran Sabat, uga durung krungu bab pesen malaikat katelu. Bab wong-wong iki, Bu White kandha kaya ngene ing salah siji publikasié:—

GSAM 221.3"Sawisé wektu pangarepan ing taun 1844 kliwat, para Adventis isih pracaya yèn rawuhé Sang Juruwilujeng wis cedhak banget; padha nganggep yèn wis tekan krisis wigati, lan yèn pakaryané Kristus minangka panengah manungsa ing ngarsané Gusti Allah wis rampung. Sawise padha maringi pangeling bab penghakiman sing wis cedhak, padha rumangsa yen pakaryane kanggo donya wis rampung, lan padha kelangan beban jiwa kanggo kaslametan wong dosa, nalika ejekan sing wani lan ngina saka wong-wong duraka katon marang wong-wong mau minangka pratandha manawa Roh Gusti wis ditarik saka wong-wong sing nolak rahmate. Kabeh iki negesake kapercayané yèn masa cobaan wis rampung, utawa, kaya sing diucapake, 'lawang rahmat wis katutup.' Kaya sing wis kasebut, Adventis padha nyawiji sawatara wektu ing kapercayan yèn lawang rahmat wis katutup."¹⁵

GSAM 222.1Ing kutipan iki Bu White nyatakake posisi sing dijupuk dening Adventis Dina Kapisan. Dheweke malah ora ngisyaratake yen dheweke pracaya marang kuwi. Kaya sing wis diterangake ing ndhuwur, doktrin iki pisanan diajarke dening Joseph Turner ing Paris, Maine. Bu White (nalika isih Nona Harmon) ketemu karo Joseph Turner ing panggonan sing kasebut mau ing awal musim semi taun 1845, lan ngrungokake dhèwèké ngumumaké doktrin "ora ana maneh pakaryan manual kanggo Adventis, lan ora ana maneh rahmat kanggo wong dosa," lan kanthi cetha ngandhani yèn dhèwèké "ngajar doktrin palsu; yèn isih ana rahmat kanggo wong dosa, lan kanggo wong-wong sing durung kanthi sadar nolak kabeneran."

GSAM 222Nglawan Teori "Ora Ana Rahmat"

GSAM 222.2J. N. Andrews, sing manggon ing Paris, Maine, ing taun 1844 lan 1845, lan sing paham tenan karo tumindaké wong-wong ing kana, uga karo tumindaké Joseph Turner, sing mulang yèn ora ana manèh welas asih kanggo wong dosa, kandha babagan sikapé Nona Harmon ing prakara iki nalika semana, "Tinimbang wahyu-wahyu nuntun wong-wong mau kanggo nampa pandangan iki, wahyu-wahyu mau malah mbeneraké wong-wong sing isih nyekel pandangan iki.""¹⁶

GSAM 222.3Nona Harmon nglakoni kunjungan kapindho menyang Paris, Maine, ing mangsa panas taun 1845. Bab kunjungan iki aku bakal nyitir saka Bu Truesdail, sing wektu kuwi manggon ing Paris. Dheweke kandha:—

GSAM 222.4"Nalika kunjungan Nona Harmon ing Paris, Maine, ing mangsa panas taun 1845, aku nyritakaké marang dhèwèké kahanan kanca akrabku sing bapaké wis nyegah dhèwèké rawuh ing pasamuwan kita, mula dhèwèké durung nate nolak pepadhang. Dhèwèké mangsuli kanthi mesem, 'Gusti Allah durung nate paring weruh marang aku yèn ora ana kaslametan kanggo wong kaya ngono. Sing ora ana kaslametané mung wong-wong sing wis diparingi pepadhang kabeneran lan kanthi sadar nolak iku.'"¹⁷

GSAM 222.5Dheweke uga nyritakaké babagan kunjungan katelu Nona Harmon menyang Paris ing taun 1846, kaya ing ngisor iki:—

GSAM 222Pangéling Liyané marang Teori Palsu

GSAM 222.6Kedadéan liya sing pantes disebut yaiku wahyu sing diwènèhaké ing taun 1846, ing Paris, Maine. Nona Harmon dituduhaké yèn nalika Setan ora bisa nyegah wong sing tulus nindakake kabèh kawajibane, dhèwèké bakal migunakaké kabisané kanggo nyurung wong-wong mau ngluwihi kawajibane. Sadhèrèk wadon sing becik wis ngandhani gréja-gréja yèn Gusti Allah wis nolak gréja-gréja mau amarga gréja-gréja mau wis nolak pesen sing dikirim saka swarga kanggo nylametaké. Mbak Harmon diparingi pangertosan manawa ora ana bebener ing pesenipun, amarga isih ana akèh wong ing gréja-gréja sing bakal nampani bebener; manawa malaikat-malaikat sing becik isih bakal makarya kanggo nylametake nyawa ing gréja-gréja mau, lan nalika padha makarya, [malaikat-malaikat mau] bakal ninggalake suster iki, karo pesenipun [tegesé pesen "ora welas asih"], ing njaba lawang.¹⁸

GSAM 223Ora Ana Kontradiksi

GSAM 223.1Amarga ana wong-wong sing semangat banget nyoba mbuktekake manawa Bu White tau mulang teori "ora ana maneh welas asih kanggo wong dosa," nanging saiki mulang kosok baline, aku bakal nyedhiyakake kesaksian saka wong-wong sing kenal karo pakaryane wiwit taun 1845, babagan upayane kanggo nyelametake wong dosa. Ing ngisor iki ana pernyataan saka Ira Abbey, saka Brookfield, Kabupaten Madison, Negara Bagian New York:—

GSAM 223.2Antara taun 1846 lan 1850, Mas lan Mbak White teka ing omah kita, lan padha semangat banget kanggo bocah-bocah lan wong-wong sing durung nolak kabeneran. Padha nyambut gawe kanggo nyelametake nyawa wong sing durung tobat, lan aku ora tau kelingan krungu Mbak White ngomong manawa ora ana pangarep-arep kanggo wong sing mbalik menyang dosa lan wong sing durung nolak kabeneran.¹⁹

GSAM 223Kesaksian Adventis Dina Kapisan

GSAM 223.3Babagan apa sing dingerteni dening Adventis Dina Kapisan ing New England babagan doktrin ekstrem bab lawang katutup, wenehana layang ing ngisor iki dadi bukti:—

GSAM 223.4"5 nganti 9 Agustus 1891, aku nganakake debat karo Pendeta Miles Grant, ing Brookston, sawijining kutha sing pedunungé watara 30.000 jiwa. Debat kasebut dianakake ing tenda gedhe, lan dipimpin dening Pak John Barbour, sing biyen tau dadi presiden dewan kutha. Kutha iki watara rong puluh mil saka Boston. Debat kasebut bab pitaken Sabat, nanging Pak Grant nyoba nyeretake ing debat babagan pengalaman Mbak White ing pakaryan iki. Dheweke nuduh manawa 'dhèwèké wis dituduhake, wiwit taun 1844, yèn masa percobaan wis kliwat, lan ora ana manèh welas asih kanggo wong dosa.'"

GSAM 224.1Minangka wangsulan, aku kandha marang dhèwèké yèn para Adventis Dina Kapisan meh kabèh padha njupuk posisi kuwi ing sawijining wektu, sadurungé kita misah saka wong-wong mau, lan tinimbang Bu White ndhukung posisi kuwi, salah siji bab pisanan sing dituduhaké marang dhèwèké yaiku yèn posisi kuwi 'salah,' lan isih ana sih kamurahan kanggo wong dosa. Aku kandha, 'Iki pancèn bener, lan Pendeta Grant ngerti yèn kuwi pancèn bener.' Nalika aku ngendika iki, akèh wong Adventis Dina Kapisan ing ngarepku [kelompok kuwi ngisi bagéan gedhé saka tenda ageng sing kebak] padha ngangguk sirah kanthi teges lan positif minangka pratandha sarujuk marang pratelan kuwi. Cukup diomongaké yèn Pendeta Grant ora nyebutaké bab kuwi manèh ing debat kuwi." Ditandhani "Geo. E. Fifield, South Lancaster, Mass., 6 Dhésèmber 1895."

GSAM 224Bu White Tansah Ngupaya Kaslametan Para Wong Dosa

GSAM 224.3Menawa Bu White wis nyambut gawe kanggo pambalikaning wong-wong dosa wiwit taun 1844 nganti saiki, kabukten maneh liwat fakta-fakta iki: Dheweke lan Pendeta White nganakake pasamuan ing omahé Albert Belden, ing Rocky Hill, Conn., diwiwiti tanggal 20 April 1848. Ing pasamuan iki, upaya digawé kanggo sawatara wong saka donya. Pendeta White lan garwané nuduhaké kapentingan khusus kanggo nyawa-nyawa kaya ngono. Ing bab iki kita bakal nyedhiyakake kesaksian saka salah siji golongan iki sing nampa baptisan saka tangan Pendeta White. John Y. Wilcox, nalika nulis saka Kensington, Conn., tanggal 22 Februari 1891, kandha:—

GSAM 224.4"Aku mlebu ing kabeneran nalika pasamuwan dianakake ing kamar sing durung rampung ing omahé Mas A. Belden, Rocky Hill, Conn. Nampa padhanging kabeneran saiki iku amarga pakaryané Mas lan Mbak White. Aku dibaptis ora suwe sawisé kuwi déning Mas White. Yen ora ana panyengkuyung lan kekuwatan sing tak tampa saka panjenengané, aku ora ngerti apa aku bakal wani mikir utawa ngrasa yèn aku ditampa déning Gusti. Panjenengané padha banget prihatin marang aku, lan nyambut gawe mbantu aku."

GSAM 225.1Pendeta White ngendika bab pasamuwan kuwi ing layang marang Stockbridge Howland, Topsham, Maine, "Mas Bates nampilake pranatan-pranatan kanthi padhang banget, lan wigatine ditegesake liwat kesaksian-kesaksian sing kuwat banget. Sabda mau mujudake asil kanggo nguwatake wong-wong sing wis ana ing kabeneran, lan mbangunake wong-wong sing durung mutusake kanthi tuntas."

GSAM 225Gaweyan kanggo wong dosané ing Oswego, N.Y.

GSAM 225.2Ing taun 1849, Pendeta James White lan garwané makarya ing Oswego, N.Y. Ing pasamuwan-pasamuwan kuwi, Hiram Patch lan Nona Benson, sing wis tunangan, padha mratobat marang Gusti Allah lan nampa kabeneran saiki.

GSAM 225.3Ing Maret 1850, pasamuan dianakake maneh ing Oswego. Ing Present Truth edisi April, Pendeta White nalika nyritakake pasamuan-pasamuan mau kandha:

GSAM 225.3"Saiki ana pakaryan sing banget menarik sing lagi lumaku ing antarané bocah-bocah saka sisa umat ing kutha iki. Kaselamatané wis dadi topik utama ing pasamuwan kita sajroning rong Sabat pungkasan, lan Gusti Allah wis mberkahi kita kanthi ajaib. Kasunyatan wis nduwèni pangaruh apik marang kita uga marang anak-anak kita. Ing sonten sawisé dina kapisan pungkasan, kita nganakake pasamuan kanggo kapentingan khusus mau, lan Roh Gusti diparingaké ing antarané kita. Kabeh bocah padha sujud ing ngarepé Gusti, lan katon ngrasakaké wigatiné netepi préntah-préntah, utamané préntah kaping lima, lan ngupaya kaslametan lumantar Yesus Kristus. Iki kalebu salah siji pasamuan sing paling menarik sing tau tak sakseni."

GSAM 225.4Ing Present Truth edisi November 1849, Pendeta White nerbitaké cathetan bab sawatara wong sing wis tobat lan dibaptis; lan ing edisi pungkasan koran iki ing taun 1850 ana cathetan bab pasamuwan sing dianakaké ing Waitsfield, Vt., lan rawuhé Heman Churchill, sing bubar tobat saka donya. Dhèwèké disebut ing artikel mau minangka "sedulur." Kepiye bisa kaya ngono yen ora ana maneh welas asih kanggo wong sing dosa?

GSAM 226Kesaksian Saka Rong Puluh Siji Saksi

GSAM 226.1Ing babagan iki kita nyedhiyakake kesaksian sing ditandatangani ing taun 1888 dening 21 individu, saben wong mau melu gerakan advent ing taun 1844 lan ngerti babagan munculé pesen malaikat katelu. Kabeh mau wis ana ing pesen kasebut sadurunge taun 1851, lan akèh-akèhé wis ana gandhèngané karo Adventis Dina Kapitu meh wiwit pesen kasebut muncul:—

GSAM 226.2"Kita, ingkang nandhatangani ing ngandhap punika, sampun mangertos saestu babagan gerakan advent ing taun 1844 nalika wekdal punika kliwat, lan ugi sampun nampi kabeneran piwulang malaikat katelu wiwit taun 1850, kanthi remen nandhatangani asma kita ing pranyatan ing ngandhap punika, ingkang nyariosaken doktrin lawang kang sampun katutup ingkang dipunpitados dening para pitados ing piwulang malaikat katelu wiwit wiwitan ngantos dumugi tanggal pungkasan ingkang kasebut, lan salajengipun.

GSAM 226.3"Padha pracaya, manut Wahyu 3:7, 8 lan Kitab Suci liyane, yen nalika pungkasan 2300 dina miturut Daniel 8:14, Kristus nutup pakaryane ing bilik kapisan ing papan suci swarga, banjur ngalihake pelayanane menyang panggonan paling suci, lan miwiti pakaryan pangadilan, ngganti sesambungan ing babagan iki karo rencana kaslametan. Ing kene ana lawang sing dibukak lan ana lawang sing ditutup.

GSAM 226.4"Padha pracaya yèn wong-wong sing wis nduwèni pepadhang cetha babagan pesen malaikat kapisan, banjur mbalik lan kanthi sengit nentang, iku ditolak déning Gusti Allah. Nanging padha ora pracaya yèn wong-wong sing durung nampa pepadhang utawa sing durung tekan umur tanggung jawab sadurungé taun 1844, yèn padha ngupaya Gusti Allah kanthi ati jujur, bakal ditolak.

GSAM 226.5Sanadyan padha pracaya karo William Miller lan akèh Adventis sanalika sawisé wektu sing wis kliwat, yèn pakaryané kanggo donya wis rampung lan Gusti bakal rawuh enggal banget, nanging sawisé padhanging pepadhang babagan panggonan suci lan pesen katelu nerangaké kuciwaé, padha ora pracaya yèn sih wis kliwat kejaba kanggo wong-wong sing wis nolak pepadhang mau."

GSAM 227.1Ditandatangani, "J. B. Sweet, South Saginaw, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Bu R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Bu Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Bu L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Ann E. Gurney, Memphis, Mich.; William Gifford, Memphis, Mich.; Bu Mary S. Chase, Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, Battle Creek, Mich.; Bu F. H. Lunt, Battle Creek, Mich.; Bu Melora A. Ashley, Battle Creek, Mich.; Bu Caroline A. Dodge, Battle Creek, Mich.; Bu Sarah B. Whipple, Battle Creek, Mich.; Bu Uriah Smith, Battle Creek, Mich.; Bu Paulina R. Heligass, Moline, Kan.; R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Bu R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Reuben Loveland, North Hyde Park, Vt.; Bu Belinda Loveland, North Hyde Park, Vt."

GSAM 227Visi sing Disalahpahami

GSAM 227.2Ana upaya kanggo nerjemahake visi sing diwenehake marang Bu White ing Topsham, Maine, tanggal 24 Maret 1849, minangka ajaran sing salah—ora ana maneh welas asih kanggo wong dosa. Pandangan iki diwenehake pas "ketukan Rochester" (Spiritualisme) lagi dikenalké. Bu White weruh yèn pratandha lan kaajaiban misterius sarta pembaharuan palsu bakal saya tambah lan nyebar. Pembaharuan-pembaharuan kuwi dudu pembaharuan saka kaluputan marang kabeneran (dhèwèké ora ngomong yèn ora bakal ana pembaharuan kaya ngono, nanging yèn jinis sing dituduhaké marang dhèwèké, ing ngendi padha migunakaké pangaribawa manungsa, iku kalebu pembaharuan kaya ngono), nanging saka ala dadi luwih ala; amarga wong-wong sing ngakoni owahing ati mung ngagem busana agama sing nutupi kejahatan saka ati sing jahat. Sawetara katon pancen wis malih, saéngga bisa ngapusi umaté Gusti; nanging yèn atiné bisa dideleng, mesthi katon ireng kaya biyèn.

GSAM 227.3Banjur dhèwèké kandha: "Malaikat sing ngancani aku dhawuh marang aku supaya nggoleki kasangsaran jiwa kanggo para wong dosa kaya biyèn. Aku nyawang, nanging ora weruh; amarga wektu keslametané wis kliwat."²⁰

GSAM 228.1Ana klaim sing ngomong yèn visi iki mulang yèn ora ana manèh welas asih kanggo wong dosa, nanging kita takon, Kepiye bisa mangkono yèn dhèwèké wis nentang doktrin kuwi wiwit Joseph Turner pisanan mulang ing mangsa semi taun 1845, lan salawasé wis kerja keras kanggo pangowahan lan kaslametan wong dosa?

GSAM 228.2Ing Supplement to Experience and Views, sing diterbitake taun 1854, Bu White kandha, "'Reformasi palsu' sing dimaksud isih bakal katon luwih cetha. Pandelengan iki luwih khusus tumrap wong-wong sing wis krungu lan nolak pepadhanging piwulang advent. Padha diserahake marang tipuan sing kuwat. Wong-wong kaya ngono ora bakal ngalami 'sangsara atiné kanggo wong dosa' kaya biyèn."²¹

GSAM 228.3Para mungsuh ngaku luwih ngerti apa sing dideleng Bu White ing panglihatan iki tinimbang dhèwèké dhéwé. Ayo padha mriksa sedhela miturut versi wong-wong mau; yaiku, yèn dhèwèké lagi ndeleng kahanan wong dosa tinimbang para panyebar kebangunan rohani. Mula dhèwèké ndeleng wong dosa kanggo golek "susah ati kanggo wong dosa," nanging ora bisa weruh kuwi. Sapa sing tau nemokake 'penderitaan jiwa kanggo wong dosa' mung kanthi ndelok wong dosa? Nanging, kita takon, piye karo wong-wong sing kasebut ing kesaksian ing ndhuwur sing mung nggunakake pengaruh manungsa lan mesmerisme kanggo nggolèk pengikut, lan nyebut iku pakaryané Roh Gusti Allah? Apa para mungsuh iki, sing kepengin banget mbuktekake yèn Bu White mulang teori 'lawang ditutup' sing ekstrim, siap ngakoni yèn para panyebar kebangunan rohani iki wong-wong suci, lan padha ngasilake wong sing saestu tobat?

GSAM 228.4Cetha marang saben pikiran sing jujur manawa golongan wong sing dadi sasaran ing kéné yaiku wong-wong sing ngakoni nduwéni sangsara atiné, padahal wis nolak pepadhang lan kabeneran, lan nggunakake mesmerisme kanggo nggolèk penganut anyar. Wong kaya ngono ora bisa nduwéni sangsara atiné sing sejati kanggo wong dosa nalika dhèwèké dhéwé dadi obyek paukuman; amarga "wektu kaslametané wong-wong mau [wong-wong mau dhéwé] wis kliwat."

GSAM 229.1Saka visi Bu White tanggal 24 Maret 1849, sawetara wong nyoba nyimpulake manawa iku mulang ora ana maneh welas asih kanggo wong dosa; nanging kita wis nuduhake manawa ing taun 1845, ing Paris, Maine, dheweke mulang manawa ana welas asih kanggo kabeh sing durung kanthi sadar lan mangerteni nolak pepadhang lan kabeneran. Ing sawijining wahyu sing diwenehake ing panggonan sing padha ing taun 1846, katon yèn Gusti nduwèni "umat ing gréja-gréja sing durung nolak kabeneran." Kanggo wong-wong sing mikir béda, diwenehi piweling, kandha yèn malaékaté Gusti bakal isih makarya kanggo wong-wong kuwi, lan nalika padha makarya, wong-wong sing nyalahké kuwi bakal ditinggal ing njaba.

GSAM 229.2Manèh, ing April 1848, Pendeta White lan garwané makarya ing Rocky Hill, Conn., kanggo nyelametake wong-wong sing dosa. Kabeh mau mbuktèkaké yèn wahyu tanggal 24 Maret 1849 selaras karo sing diwènèhaké ing Paris, Maine, ing taun 1846, lan karo tumindak para abdi Gusti iki ing April 1848.

GSAM 229Panyebar Kebangunan Rohani Palsu Dikalahake

GSAM 229.3Wahyu iki pisanan diterbitake ing Connecticut, ing taun 1849. Ana sawijining pendeta sing makarya kanthi tekun banget ing kana kanggo nggawé wong padha mratobat, malah ngaku nduweni karunia basa. Dheweke nyoba nggoleki pangaribawa marang klompok cilik wong sing netepi Sabat ing Rocky Hill. Siji saka wong-wong mau dianggep minangka "sang suci sing kinurmatan saka Gusti." Ing ngarsané pendeta mau, Bu White nduwé wahyu sing nuduhaké sipat ngapusi saka pakaryané, lan yèn "santo" sing dikasihi kuwi lagi nindakaké tumindak sing ora selaras karo préntah kapitu. Santo wanita kuwi mbantah tuduhan mau, lan pendeta kuwi nglobi kanthi kenceng, nyoba njaluk simpati kanggo "santo Gusti sing mesakake," kaya sing dijenengi. Ing wengi sabanjure, wanita enom iki kena serangan cholera morbus, lan dheweke mikir yen dheweke bakal mati. Dheweke ngundang Bu White, lan ngakoni yen apa sing wis dituduhake babagan dheweke iku bener; yen dheweke pancen salah kaya sing diomongake Bu White. Mangkono, pekerja palsu iki gagal ngapusi kumpulan mau, lan sifat pakaryane kabukak, sing kanthi cepet mandhegake upayane ing panggonan kuwi.

GSAM 230Pembangkit Palsu Liyane ing Oswego, N.Y.

GSAM 230.1Minangka ilustrasi luwih lanjut saka prinsip sing kasebut ing kesaksian ing ndhuwur, lan kanggo nuduhake kepiye Pendeta White lan garwane isih ngupaya ing taun 1849-50 kanggo nyelametake wong-wong sing dosa, kita nyedhiyakake fakta-fakta ing ngisor iki, sing diceritakake marang aku dening Elias Goodwin lan liyane saka anggota awal gréja ing Oswego, Negara Bagian New York:—

GSAM 230.2Ing wektu kuwi (1849) ana ing panggonan iku sawijining priya enom sing jenenge Hiram Patch. Dheweke wis tunangan karo sawijining cah wadon sing ora suwe sawisé iku banjur padha omah-omah. Kabeh mau durung dadi wong Kristen, nanging padha rawuh ing pasamuwan sing dianakake dening Pendeta White lan garwane, lan meh kapersuani supaya dadi wong Kristen. Ing wektu kuwi ana kebangunan rohani sing diwiwiti ing salah siji gréja ing Oswego, ora déning para pandhita, nanging déning salah siji anggota awam sing misuwur, yaiku bendahara dana kabupaten. Wong iki katon banget semangat, lan ngakoni yèn dhèwèké krasa abot banget kanggo wong-wong sing durung pracaya. Dhèwèké kerep mecet-mecet tangan nalika ndedonga kanggo wong-wong sing durung pracaya, katon banget sedhih amarga kahanané sing kesasar.

GSAM 230.3Pak Patch lan tunangane padha menyang pasamuwan kebangunan iki, lan padha ragu-ragu kepiye carane mutusake. Ing sawijining wektu, nalika Pak Patch lan tunangané padha ana ing kono, Bu White nduwé panglihatan sing nunjukaké marang Hosea 5:6, 7, sing kandha, "Padha bakal lunga karo wedhus lan sapi-sapiné kanggo nggoleki Gusti; nanging ora bakal nemokaké Panjenengané; Panjenengané wis mundur saka wong-wong mau. Padha tumindak pengkhianat marang Gusti; amarga wis nglairaké anak-anak sing ora sah. Saiki sasi bakal ngancuraké wong-wong mau bebarengan karo bagéan-bagéané." Dheweke dituduhaké yèn wong-wong sing mimpin kebangunan rohani iki ora bener karo Gusti, lan ora nduwé beban sejati kanggo nyawaning wong dosa.

GSAM 231Ramalan Bab Kegagalan

GSAM 231.1Banjur dhèwèké kandha marang Pak Patch, "Aku diparingi dhawuh kanggo kandha marang panjenengan yèn ing bab iki pangandikane teks mau bakal kawujud persis kaya sing ditulis. Entèni sasi, lan panjenengan bakal ngerti dhéwé wataké wong-wong sing mèlu ing kebangunan rohani iki, lan sing ngakoni nduwèni beban abot kanggo wong dosa." Pak Patch kandha, "Aku bakal ngentèni."

GSAM 231.2Sajeroning rong minggu sawisé wahyu iki diwènèhaké, bendahara mau, sing ngaku ngrasakaké sangsara atiné kanggo wong dosa, ing sangsara pura-puraé pecah urat getih ing wetengé, lan kudu digawa menyang amben amarga kélangan getih. Urusan kantor bendahara banjur digeluti dening sheriff kabupaten, sing bebarengan karo salah siji konstabel mriksa saldo sing kacathet ing buku bendahara, banjur ngetung dhuwit minangka persiapan njupuk alih tugas, nalika kuwi, eh, ana kekurangan dhuwit nganti pas $1.000.

GSAM 231.3Kanggo sheriff lan konstabel, katon mokal yèn wong sing semangat banget ing kebangunan rohani kuwi bisa dadi wong sing nyolong dhuwit. Padha mikir yèn dhèwèké mesthiné wis mbayar dhuwit mau, banjur lali nulis cathetan sing bener ing buku; utawa mbok menawa dhèwèké wis nyimpen ing bank, mula ora katon ing akun ing lemari besi. Ing kahanan apa waé, padha kudu njaluk panjelasan sing nyukupi marang wong kuwi, nanging kudu ditindakake kanthi ati-ati; amarga yèn dhèwèké nduwèni dhuwit kuwi, mesthi dhèwèké bakal nyoba ndhelikaké. Mula saka kuwi diatur yèn salah sijiné kudu maju dhisik lan ndhelik ing gubug ing mburi omah, supaya bisa ngawasi lawang mburi yèn ana gerak-gerik apa waé, déné sheriff mlebu liwat lawang ngarep. Nalika sheriff nyedhaki omah lan mlebu lawang ngarep, dhèwèké weruh sandhangan wanita sing lagi metu saka lawang mburi. Wong sing ana ing gubug weruh wanita kuwi cepet-cepet menyang tumpukan salju, nggali bolongan ing salju, lan nyimpen barang ing kono, banjur ditutup nganggo salju, banjur bali menyang omah.

GSAM 232.1Sheriff teka ing sacedhake ranjang bendahara, lan sawisé takon kabaré, ngisyarataké yèn ana kahanan mbingungaké ing kantor, lan ngusulaké yèn dhèwèké bisa nerangaké apa sing dadi masalah. Wong lanang kuwi, sing banget kegugupan, ngangkat tangane menyang langit, lan nyuwun marang Gusti dadi saksi yèn dhèwèké ora ngerti apa-apa bab dhuwit kuwi. Ing wektu kuwi bojone mlebu, lan kepéngin ngerti apa sing kedadeyan, lan kenapa bojone dadi keganggu banget. Priyane mangsuli, "Wong-wong padha mikir yèn kita nduwèni dhuwité." Wanitané banjur ngangkat tangan kaya mangkono, lan nyuwun marang Gusti dadi saksi yèn padha ora nduwèni dhuwit kuwi, lan saliyané kuwi uga ora ngerti apa-apa bab kuwi. Baru wae dheweke rampung ngomong, konstable sing wis buru-buru metu saka panggonane nyumput menyang tumpukan salju nalika dheweke mlebu omah, nyelak karo tembung, "Bu, iki apa? Aku weruh panjenengan mlayu metu saka omah, banjur nyimpen iki ing tumpukan salju, lan iki, karung dhuwit sing ilang, ana tandhane $1.000."

GSAM 232.2Kaya sing bisa diarep-arep, kebangunan rohani kuwi dumadakan ambruk. Pak Patch lan tunangane, sawisé ngerti wataké wong sing mimpin kebangunan rohani kuwi, padha njupuk posisi kanggo kabeneran lan gabung karo Adventis Dina Kapitu, sing dadi gréja lan padha tetep dadi anggota sing pantes nganti dina pungkasan uripé.

GSAM 232.3Wangsit iki, kaya sing cetha katon, diwenehake kanggo kapentingan lan kanggo kauntungan khusus wong-wong sing durung pracaya, lan nyebabake wong-wong dosa padha tobat, nalika pengaruhe langsung marang wong-wong sing pancen dosa lan ditolak Gusti amarga munafike. Wong-wong mau wis "ngapusi marang Gusti;" padha ngakoni yen atine sangsara banget kanggo wong dosa, nanging sing diasilake mung "anak-anak aneh."

GSAM 232Pekerja Munafik ing Camden, N.Y.

GSAM 232.4Antarane panggonan liya sing dikunjungi dening Pendeta lan Bu White nalika mangsa adhem taun 1849–50 yaiku kutha Camden, N.Y., watara patang puluh mil saka Oswego, ing ngendi dheweke isih manggon. Bab pertemuan iki, Bu White kandha:

GSAM 232.4Sadurunge lunga, aku dituduhake kumpulan cilik sing ngakoni kabeneran ing kana, lan ing antarané aku weruh sawijining wanita sing ngakoni kasucian gedhé, nanging sejatine munafik lan ngapusi umaté Gusti.²²

GSAM 233.1Ing Januari 1884, nalika makarya ing Negara Bagian New York, aku sinau rincian ing ngisor iki saka Pak Preston, sing manggon ing Camden nalika konferensi sing kasebut ing ndhuwur, lan karo sapa Pendeta White lan garwané nginep sajrone rapat kasebut:—

GSAM 233.2"Wanita iki mulang pandangan ekstrim babagan kasucian, kandha yèn ana kahanan kasampurnan sing kudu digayuh nganti wong iku bakal sakabehé ana ing sadhuwuré hukumé Gusti Allah; lan dhèwèké ngaku wis nggayuh kahanan kasampurnan kuwi. Kanthi piwulang kasucian iki dhèwèké ngganggu pikiran sawatara wong kita ing Camden. Marang Mbak White dituduhaké yèn sanadyan wanita iki ngaku suci, atiné ireng amarga dosa, lan ing uripé wis rusak.

GSAM 233.3"Nalika ing panggonan iki, Mbak White nampa wahyu liya, ing ngarsané wanita iki, sing katon nggawa beban jiwa sing abot kanggo wong sing durung tobat; nanging Mbak White kandha marang dhèwèké yèn kuwi dudu kasangsaran jiwa sejati kanggo wong dosa, amarga tumindak uripé dhéwé ora lurus ing ngarsané Gusti Allah. "Mula," pangandikane Pak Preston, "apa sing diarani visi Camden ditrapake kanthi cetha lan khusus kanggo kasus wanita iku, lan ora kanggo kahanan wong-wong dosa sacara umum, lan kita mangertos kaya ngono wektu kuwi."

GSAM 233.4Sawisé Bu White nyritakaké panglihatané, wanita kuwi banjur ngadeg lan kandha, "Gusti Allah ngerti atiku, lan yèn kowé isa ndelok, kowé bakal weruh yèn atiku iku murni lan resik." Mangkono pasamuan iku rampung. Nanging ora suwe sawisé kuwi, wanita mau lara abot lan rumangsa arep mati. Dheweke kandha, "Aku kudu ketemu Mbak White; aku duwe pangakuan sing kudu tak critakaké marang dheweke. Aku ngandhani dheweke yèn aku wanita sing becik, yèn aku suci. Nanging kuwi ora bener. Aku iki wanita sing ala. Lelaki sing urip bareng karo aku iki dudu bojoku. Aku ninggalake bojo sing apik ing Inggris, lan siji anak cilik, banjur mlayu karo priya iki. Kita ora tau omah-omah. Aku wis ngaku dadi dhokter, lan adol obat sing tak sumpahi ing pengadilan regane $1 saben botol, nanging sejatine mung $0,12 saben botol. Aku uga wis sumpah yen sapi sing kita adol marang wong mlarat regane $30, padahal mung $20."²³

GSAM 234.1Marang wong-wong munafik kaya ngono iku tembungé Bu White bab "penderitaan jiwa kanggo wong dosa" ditrapaké, lan ora marang wong dosa sacara umum. Kanthi nimbang kasunyatan sing kasebut ing ndhuwur, sing nuduhaké yèn doktrin "ora ana welas asih manèh" kanggo wong dosa wis sepenuhé dikutuk wiwit kapisan diwartakaké ing mangsa semi taun 1845; lan yen Bu White wis kerja keras kanggo nyelametake wong-wong dosa wiwit wektu kuwi, sapa sing bisa pracaya yen ing taun 1851, nalika karyané sing judhulé Experience and Views diterbitake, dhèwèké arep mulang yen "ora ana maneh kaslametan kanggo wong-wong dosa"?

GSAM 234Wong sing Percaya Ora Ana Kawelasan

GSAM 234.2Sanajan nganti taun 1848, isih ana sawetara wong ing kéné lan ing kono sing pracaya yèn ora ana manèh welas asih kanggo wong dosa. Nanging, wong-wong mau dudu Adventis Dina Kapitu. Salah sijine saka golongan iki, jenenge Sweet, manggon ing kutha Rochester, N.Y. Sawisé aku ngakoni iman sacara umum lan dibaptis ing antarané Adventis Dina Kapisan, aku rawuh ing pertemuan ing tenda ing Canandaigua, N.Y., sing dipimpin déning Pendeta J. C. Bywater lan Geo. W. Burnham. Wong iki, Sweet, ana ing kono lan ngetokake sangsi sing abot bab keaslian pengalaman agamaku, amarga dheweke "ngira saiki ora mungkin wong dosa bisa tobat."