Bab 12 — Kuciwa—Buku Pait

GSAM 185.1Aku njupuk buku cilik saka tangan malaikat, banjur dipangan; ing tutukku manis kaya madu; nanging sawisé dipangan, wetengku dadi pait. Banjur dhèwèké kandha marang aku, "Kowe kudu mratélakaké ramalan manèh marang akèh wong, bangsa, basa, lan raja-raja." Lan aku diwènèhi glagah kang kaya tongkat: lan malaikat mau ngadeg, kandha, "Ngadega lan ukuren padalemané Allah, lan mezbahé, lan wong-wong sing nyembah ing kono."¹

GSAM 185.2Ing basa Kitab Suci, "mangan" buku makili nampa kabeneran supaya bisa disampekake marang wong liya, kaya sing katon ing Yehezkiel, nalika nabi mau dituduhaké "gulungan buku," lan diandikake marang dheweke, "Panganen gulungan iki, banjur lungaa lan wicara marang omahé Israel." Sawisé mangan gulungan iku, dhèwèké kandha, "Banjur aku mangan iku; lan ing lambéku iku kaya madu amarga énaké."²

GSAM 185.3Nabi Yeremia nggunakake gambaran sing padha: "Tembung-tembungmu ditemokake, lan aku mangan tembung-tembung mau; lan tembungmu dadi kabungahan lan kabungahaning atiku."³ Saka basa iki kita sinau manawa "manisé" buku nalika dipangan makili kabungahan lan rasa wareg sing dialami wong-wong sing mangan tembungé Gusti.

GSAM 185Kitab sing Manis, Banjur Pait

GSAM 185.4Kitab sing kasebut ing Wahyu 10, sing diandharake yèn kanggo sing mangan iku manis kaya madu, nanging sakwise dipangan dadi "pait" (utawa, miturut sawatara terjemahan, "sakwise tak cerna, ing wetengku dadi picra"⁴), iku kitab sing saka kono malaikat ngumumake, kanthi wewenang Sang sing nggawe langit, bumi, lan segara, "Wektu ora bakal ana maneh." Mangan buku iki, mula, mesthine makili panriman kabungahan marang proklamasi wektu. Paité dumadakan saka sepotong cilik iku marang sing mangan mesthine makili kontras sedhih ing pangalamane sawisé wektu ing buku iku entèk, lan padha krasa kuciwa banget marang pangarep-arepe.

GSAM 186Proklamasi Wektu Minangka Gigitan Manis

GSAM 186.1Proklamasi wektu ing taun 1844 pancen kabar kabungahan tumrap wong-wong sing pracaya, lan sing tanpa sangsi ngarep-arep bakal enggal dibebasake langgeng saka kabèh cilaka, sangsara, lan sedhih ing donya sing kebak dosa iki. Pamanggih manawa sawisé sawetara minggu sing cendhak waé, padha bakal dimulyakaké, diuripaké langgeng, lan ana ing kutha emasé Gusti Allah bebarengan karo Sang Raja, pancen maringi semangat rohani. Kaya sing diungkapake dening salah siji sing wis ngalami kuwi, "Wong-wong sing tenanan tresna marang Gusti Yesus bisa mangertèni raosé wong-wong sing ngentèni kanthi minat sing paling gedhé rawuhé Juruwilujengé.... Kita nyedhaki jam iki kanthi tentrem lan khidmat. Para pracaya sejati ngaso ing sesambungan sing manis karo Gusti Allah, minangka pratandha tentrem sing bakal diduwèni ing jaman mburi sing padhang. Wong-wong sing wis ngalami pangarep-arep lan kapitadosan iki ora bakal bisa lali marang jam-jam sing larang regané nalika padha ngentèni."

GSAM 186.2Kahanan kang pancen nyoba iman kanggo wong-wong sing, ing dina sewelas wulan pitu, isih nemokake awake dhewe ana ing donya peteng kang kebak cobaan lan godaan, ing ngendi padha kudu ngadhepi cemoho, ejekan, lan olok-olokan saka wong-wong sing sawetara jam sadurunge wis diajak siyap-siyap nampani Gusti, nemokake ilustrasi sing pas ing kasus Maria nalika dheweke "ngadeg ing njaba kuburan nangis;" lan nalika didekati para malaikat kanthi pitakon, "Wadon, kenapa kowe nangis?" dhèwèké mangsuli, "Amarga padha wis njupuk Gustiku, lan aku ora ngerti ing endi padha nyelehake Panjenengané."⁵

GSAM 187Kecewa, Nanging Ora Putus Asa

GSAM 187.1Wong-wong sing ngalami kahanan kang nyoba iki kandha babagan iki:

GSAM 187.1"Kita padha bingung lan kuciwo, nanging ora ninggal iman kita. Kita rumangsa wis nindakake kawajiban kita; wis urip manut iman kita sing mulya; kita kuciwo, nanging ora putus asa. Kita butuh sabar tanpa wates, amarga akeh wong sing ngina. Asring kita disambut karo sindiran sinis bab kuciwo kita sadurunge. 'Kowe durung munggah; kapan kowe bakal munggah?' lan sindiran kaya ngono asring diucapake marang kita dening kanca-kanca donya, malah dening sawetara wong sing ngaku Kristen, sing nampa Kitab Suci nanging ora sinau bebener gedhe lan wigati. Kodrat manungsa sing bisa mati isih nempel marang kita; akibat kutukan ana ing sakupenge kita. Angel banget kanggo ngadhepi maneh urusan urip sing ngganggu sing kita kira wis ditinggalake langgeng."

GSAM 187Dibandhingake karo Para Murid sing Kuciwo

GSAM 187.2Rasané wong-wong kaya ngono, yèn dibandhingaké karo kabungahan lan kasenengan sawetara jam sadurungé, mesthiné krasa kaya paité picra sing nyengat. Donya sakupenge padha nganggep, kaya sing mesthi ditindakake wong akèh sawisé Kristus disalib, yèn para pracaya saiki bakal mbatalaké imané lan mèlu ngenyèhi apa sing dianggep minangka kabodhoané dhéwé. Nanging ora suwé padha kaget amarga mangertèni yèn katresnan marang rawuhé Gusti ora gampang sirna saka ati wong-wong sing pancèn wis nyawisaké dhiri marang Gusti.

GSAM 187"Ora Lungguh Bareng Wong Sing Ngina"

GSAM 187.3Langkah sing ditempuh wong-wong sing tulus iki, lan raosé, diterangaké kanthi cetha déning tembungé nabi Yeremia, ing ngendi dhèwèké kandha,

GSAM 187.3"Tembung-tembungmu kapanggih, lan aku mangan mau; lan sabda-Mu dadi kabungahan lan kabagyaning atiku: awit aku diparingi jeneng-Mu, ya Gusti Allahé sakehing wadya-bala. Aku ora lungguh ing pasamuwan wong-wong sing ngolok-olok, lan aku ora bungah; aku lungguh piyambakan amarga tanganmu; awit kowe wis ngisi aku karo nesu. Napa lara atiku langgeng, lan tatu atiku ora bisa mari, sing ora gelem mari? Apa kowe bakal temenan dadi tumrap aku kaya wong sing goroh, lan kaya banyu sing surut?⁶

GSAM 188James White babagan Kuciwa

GSAM 188.1Sawetara kutipan cekak saka sawetara wong sing kuciwa nanging isih ngarep-arep iki bakal menehi gambaran sing apik babagan kahanan. Sing pisanan saka Pendeta James White, sing makarya kanthi sukses banget ing taun 1843 lan 1844. Panjenengané kandha:—

GSAM 188.2"Kecewane nalika wektu iku kliwat pancen pait. Para wong pracaya sejati wis nyerahake kabeh kanggo Kristus, lan wis ngrasakake ngarsane kaya durung nate ana sadurunge. Miturut panemune, dheweke wis maringi pangeling pungkasan marang donya, lan wis misahake awake dhewe, luwih utawa kurang, saka wong-wong sing ora pracaya lan sing ngolok-olok. Lan kanthi berkahing Gusti marang wong-wong mau, padha luwih kepengin kumpul karo Sang Gusti kang bakal enggal rawuh lan malaikat-malaikat suci, tinimbang karo wong-wong sing wis ora padha srawungi. Katresnané Gusti Yesus ngisi atiné, lan sumunar saka saben pasuryan, lan kanthi pangarep-arep kang ora bisa diungkapaké padha ndedonga, 'Ayo rawuh, ya Gusti Yesus, lan rawuh enggal,' nanging Panjenengané ora rawuh.

GSAM 188.3"Nanging Gusti Allah ora ninggalake umatipun.... Lan kanthi daya lan panglipur kang istimewa, ayat-ayat kaya ing ngandhap punika marang Ibrani, nyentuh pikiran lan manah para kang nandhang pacoban lan ngentosi: 'Mula aja nganti kowe mbuwang kapitadosanmu, kang duwe ganjaran ageng. Amarga kowe perlu kasabaran, supaya sawise kowe nindakake karsa Gusti Allah, kowe bisa nampa janji.' Sebab sawisé sawatara wektu manèh, Panjenengané sing bakal rawuh bakal teka lan ora bakal suwe. Saiki sing bener bakal urip lumantar pracaya; nanging yèn ana wong mundur, atiku ora bakal kersa marang dhèwèké. Nanging kita dudu saka wong-wong sing mundur menyang karusakan; nanging saka wong-wong sing pracaya kanggo nylametaké nyawa.'⁷ Titik-titik sing narik kawigaten ing pérangan Kitab Suci iki yaiku:—

GSAM 188.4"1. Wong-wong sing diajak ngomong iki ana ing bebaya mbuwang kapercayané marang apa sing wis dilakoni kanthi bener.

GSAM 189.1"2. Padha wis nindakake kersaning Gusti, lan digawa menyang kahanan ujian ing ngendi sabar iku perlu.

GSAM 189.2"3. Wong sing bener ing wektu iki kudu urip kanthi pracaya, ora kanthi mangu apa dheweke wis nindakake kersaning Gusti, nanging pracaya marang apa sing wis ditindakake miturut kersaning Gusti.

GSAM 189.3"4. Wong-wong sing ora tahan ing ujian iman, nanging mbuwang kapercayané marang pakaryan ing ngendi padha nindakake kersaning Gusti, banjur mundur, bakal njupuk dalan langsung menyang kebinasaan."⁸

GSAM 189Saka N. Southard, Panyunting Midnight Cry

GSAM 189.4Ing Midnight Cry tanggal 31 Oktober 1844, watara sepuluh dina sawisé rampungé rong ewu telung atus dina, ing ngisor iki diterbitaké saka panulisé editor:—

GSAM 189.5"Ndeleng kabeh kahanan sing nyertai gerakan iki, paedah sing berkah sing wis diparingake marang pikiran anak-anaké Gusti Allah, lan kebencian lan niat ala sing dituduhake mungsuh-mungsuhe, kita kudu nganggep iki minangka 'teriakan tengah wengi' sing sejati. Lan yen kita duwe sawetara dina kanggo nyoba iman kita, iku isih cocog karo parabel sepuluh dara; amarga nalika kabeh wis tangi lan nyetel lampune, isih ana wektu nalika lampune dara bodho bakal mati. Iki ora bisa kelakon nganti sawise liwati dina kaping sepuluh; amarga nganti wektu kuwi lampune isih bakal murub. Mula saka iku, kudu ana liwate dina iku, supaya wong bodho nyerah imané, kaya déné taun 1843 uga kudu kliwat kanggo wektu tundha. Mula, sethithik tundha ora dadi sabab kuciwa, nanging nuduhaké sepira tliti Gusti Allah ing nepaki sabdané. Mula saka iku, ayo padha tetep nyekel pangakuan iman kita tanpa ragu-ragu; awit Panjenengané sing wis janji iku setya."

GSAM 189Saka Joseph Marsh, Panyunting Voice of Truth

GSAM 189.6Ing Voice of Truth tanggal 7 November 1844, kita maca:—

GSAM 189.7"Kita kanthi seneng ati ngakoni manawa kita wis salah paham babagan sifat prastawa sing kita antisipasi bakal kelakon ing dina kaping sepuluh sasi kaping pitu; nanging kita durung bisa ngakoni manawa Imam Agung kita ora nggenepi ing dina iku kabèh sing miturut pratandha pantes kita ngarep-arep. Saiki kita pracaya manawa Panjenengané pancèn wis nggenepi."

GSAM 190.1Para Adventis ngarep-arep yèn ing tanggal sepuluh wulan kapitu taun 1844, 2.300 dina bakal rampung, lan ing dina kuwi Kristus bakal ngrampungaké pakaryan imamé lan rawuh ing bumi kanggo mberkahi umaté. Panaliten sabanjuré nuduhaké yèn kuwi mung wiwitan pakaryané ngresiki papan suci ing swarga sing kelakon ing dina kuwi, dudu pungkasan pakaryan imamé.⁹ Tinimbang nganggep pakaryan ngresiki papan suci minangka pérangan saka pakaryan Kristus minangka imam, diyakini yèn ngresiki papan suci iku minangka panyucènan bumi nganggo geni nalika rawuhe Kristus. Yen ora kabèh, paling ora tanah Kanaan bakal dibersihaké ing wektu kuwi.

GSAM 190Sanggar sing Dianggep Minangka Bumi

GSAM 190.2Gagasan iki muncul ing artikelé Geo. Storrs ing Midnight Cry tanggal 25 April 1844. Dhèwèké takon, "Apa panggonan suci sing arep dibersihaké? Pandangan sadurungé aku yèn iku kabèh bumi. Yèn iku péranganing bumi, aku isih pracaya. Nanging pérangan endi? Iku pitakon sing bakal tak upayakaké njawab."

GSAM 190.3Dheweke nyitir janji marang Abraham, pangukuhan janji sing padha marang Ishak, lan pambaharuané marang Yakub, banjur nyitir kidungé Musa, sing digubah déning Miriam sawisé nyabrang Segara Abang, ing ngendi padha nyanyi: "Kowe bakal nggawa wong-wong mau mlebu, lan nandur ing gunung warisanmu, ing panggonan, ya Gusti, sing wis Kowe gawe kanggo panggonanmu, ing papan suci, ya Gusti, sing wis ditetepake déning tanganmu."¹⁰

GSAM 190.4Yen pamaos mbandhingake teks ing ndhuwur kanthi tliti karo cathetan kaleksanané sing digawe dening pemazmur, dheweke bakal weruh yen ora nyebutake yen malah tanah Palestina iku papan suci. Daud kandha, nalika nyritakake pimpinan Gusti marang umat Israel: "Dheweke nggawa wong-wong mau tekan tapel wates papan sucine, malah tekan gunung iki, sing wis dituku dening tangan tengene."¹¹ Ing kidungan ing Segara Abang kasebut bab tanah Kanaan, manawa iku panggonan sing wis digawé kanggo "manggon ing papan suci." Dadi ing kutipan saka mazmur iki, Gunung Moriah, panggonan ing ngendi papan suci iku dibangun, mung diarani "wates papan suciné." Nanging ing mazmur sing padha uga kacarita, "Panjenengané milih suku Yehuda, Gunung Sion sing dipun tresnani. Lan Panjenengané mbangun papan suciné kaya kraton inggil, kaya bumi sing wis Panjenengané tetepake langgeng."¹²

GSAM 191Ngresiki Papan Suci Sing Dianggep Ngresiki Bumi

GSAM 191.1Ing artikel sing kasebut ing ndhuwur, sawisé nyitir bukti sing dianggep mbuktekake yèn bumi, utawa paling ora tanah Palestina, iku papan suci, pendeta banjur nerusaké takon, "Kepiye carané papan suci bakal dibersihaké?" Miturut tembungé nabi Mikha, dhèwèké mangsuli, "Amarga, delengen, Gusti Allah metu saka panggonané, lan bakal mudhun, lan bakal nginjak panggonan-panggonan dhuwur ing bumi. Lan gunung-gunung bakal lumer ing sangisore Panjenengané, lan lembah-lembah bakal belah, kaya lilin ing ngarep geni, lan kaya banyu sing mili ing panggonan sing curam."¹³

GSAM 191.2Kanthi gagasan sing biyasa ditampa ing wektu kuwi manawa bumi iku papan suci, pamaca bakal gampang weruh kenapa padha nganggep tanpa mangu-mangu manawa ing pungkasan 2.300 dina Gusti bakal rawuh lan ngresiki bumi kaya sing diterangake dening Mikha. Sakabehing panentangan sing diangkat marang Adventis, ora ana siji mungsuh wae sing nyiratake manawa panyucen bumi nganggo geni dudu prastawa sing bakal kelakon minangka panyucènan papan suci, ing pungkasaning rong ewu telung atus dina.

GSAM 191Para Rasul Kuciwa, Nanging Nglakoni Kitab Suci

GSAM 191.3Iki ora mung siji-sijine conto ing ngendi wong-wong wis nindakake kersaning Gusti, nepaki Kitab Suci, nanging tetep kuciwa karo pangarepané amarga ora paham hakikat prastawa sing bakal kelakon. Mangkono uga kedadéyané karo para rasul Kristus. Nalika Panjenengané numpak anak keledai mlebu Yerusalem, wong-wong padha muni banter nalika padha kelingan tembungé nabi:¹⁴ "Muni kowe, putri Yerusalem: delengen, Rajamu rawuh marang kowe; Panjenengané adil lan nggawa kaslametan; andhap asor, numpak keledai lan anaké keledai."¹⁵ Pancen perlu banget ana sorak-sorai ing wektu kuwi, nganti yèn padha meneng waé, watu-watu dhéwé bakal muni.¹⁶ Para murid padha nyangka yèn Kristus wektu kuwi bakal munggah ing tahta Dawud minangka raja donya ("kita padha pracaya yèn dhèwèké sing kuduné mbebasaké Israel"¹⁷), mula padha sorak, "Mugi berkah kratoné bapak kita Dawud sing rawuh ing asmané Gusti."¹⁸ Sepira banteré sorak-sorai ing kedadéan kuwi yèn padha mangertèni yèn sajroning seminggu Kristus bakal seda ing kuburan Yusuf, dikepung prajurit Romawi? Sepira akèh "kamulyan" marang Gusti lan pangabdian sing bakal ana ing antarané Adventis taun 1844 yèn padha mangertèni yèn pambersihan papan suci ing pungkasan kabèh wektu nubuat bakal njupuk pirang-pirang taun sadurungé Gusti rawuh?

GSAM 192Ora Ana Kesalahan Ing Ngitung 2300 Dina

GSAM 192.1Nalika wong-wong iki kanthi teliti mriksa itungan wektu mau, padha ora nemu kaluputan; nanging Gusti ora rawuh, lan bumi uga ora dibersihaké nganggo geni. Apa tegese kuwi? Mesthi wae padha ngerti yèn Gusti wis ana ing sisihé nalika gerakan gedhé mau; nanging saiki padha ing kahanan ragu-ragu. Kapercayané marang Gusti ora goyah. Padha ngerti yèn Panjenengané ora bakal ninggalaké. Penerangan bakal teka saka sumber apa wae. Pitakon angel sing ana ing ngarepe padha kasebut ing tembung Yeremia sing wis kasebut, "Bok apa kowe bakal dadi kaya wong goroh lan kaya banyu sing surut?" Iman ora ngreksa sangsi iki, amarga tembungé Gusti lumantar nabi Habakuk babagan visi kuwi langsung kelingan ing pikirane, "Ing pungkasan bakal ngandika, lan ora goroh."¹⁹ Ungkapan sing wis dikutip saka editor Voice of Truth nerangake posisié kanthi cetha: "Kita durung bisa nampa manawa Imam Agung kita ora ngrampungake kabèh sing pantes kita arep-arep adhedhasar pratandha ing dina kuwi."

GSAM 193Cahya bab Papan Suci Ditemokake

GSAM 193.1Hiram Edson, saka Port Gibson, N.Y., ngandhani aku yèn dina sawisé wektu sing diarep-arep ing taun 1844 kliwat, nalika dhèwèké ndedonga ing mburi tumpukan jagung ing sawijining ladang, Rohé Gusti Allah rawuh marang dhèwèké kanthi cara sing kuwat banget nganti meh ambruk ing lemah, lan bareng kuwi ana kesan, "Papan suci sing arep diresiki kuwi ana ing swarga." Panjenengané nyritakaké pamanggih iki marang O. R. L. Crosier, lan bebarengan padha nliti topik iki kanthi teliti. Ing awal taun 1846, sawijining panjelasan rinci bab pitakon bab papan suci saka sudut pandang Kitab Suci, sing ditulis déning Pak Crosier, dicithak ing Day Star, sawijining koran sing nalika semana diterbitaké ing Cincinnati, Ohio. Ing esai sing dawa kuwi, katon manawa pakaryan ngresiki papan suci iku pakaryan pungkasané Kristus minangka imam agung kita, diwiwiti ing taun 1844 lan rampung sakdurungé Panjenengané tenanan rawuh manèh ing méga-méga langit minangka Raja para raja lan Gusti para gusti.

GSAM 193Gereja-Gereja Golek Anggota Sing Ilang

GSAM 193.2Dina kaping sepuluh ing wulan kapitu wis kliwat, lan para gréja padha mikir yèn bakal gampang mbalèkaké anggota sing ilang, sing wis pisah saka gréja amarga "teriakan tengah wengi" lan kabar malaikat kapindho; nanging ing bab iki padha kuciwa banget, kaya sing bakal dituduhaké déning wangsulan ing ngisor iki marang panyuwunan supaya bali menyang organisasi sadurungé, kaya sing kacathet ing Midnight Cry tanggal 26 Desember 1844:—

GSAM 193.3"Nanging apa kasunyatane? Padha ngerti tenan manawa ing akèh gréja iki tema-tema utama yaiku 'pamratobating donya,' 'milénium sewu taun,' lan 'pambalikané wong Yahudi menyang Palestina,' sadurungé rawuh pribadi Sang Juruwilujeng. Wong-wong sing bali lungguh ngrungokake tembang nglipur saka doktrin sing ora miturut Kitab Suci lan ora masuk akal kuwi, nindakake kanthi mata mbukak; lan tumindak kaya ngono pancen 'mbalèk,' tenan.

GSAM 194.1"Sawise dadi 'bebas' miturut makna Kitab Suci, luwih aman 'maju terus' tinimbang 'mbalik' utawa 'mundur', utamane ing wektu iki, nalika mahkota kamulyan bakal enggal diwenehake marang wong-wong sing setya ing Kristus Yesus."

GSAM 194.2Lakune gréja-gréja sing nundha rawuhe Gusti kanthi nyengkuyung doktrin-doktrin ing ndhuwur sing ora miturut Kitab Suci, ngelingaké Adventis marang tembung-tembung nabi Yehezkiel iki: "Putraning manungsa, delengen, wong-wong saka omahé Israèl kandha, Wahyu sing dideleng iku kanggo pirang-pirang dina sing bakal teka, lan dhèwèké medhar wangsit bab jaman sing adoh." Ing konteks sing padha ditemokake wangsulan sing digunakake dening Adventis, "Mulane kandhaa marang wong-wong mau, Mangkéné pangandikane Gusti Allah: Ora ana maneh pangandikaku sing bakal ditundha, nanging pangandikaku sing wis tak kandhakake bakal kelakon, pangandikane Gusti Allah."²⁰

GSAM 194"Kowe Kudu Medhar Wangsit Maneh"

GSAM 194.3Wong-wong sing wis "nedha" buku iku, lan maringi proklamasi "wektu", nganggep yèn pakaryané kanggo donya wis rampung; mula ana pranyatan yèn padha kudu mulang manèh bangsa-bangsa, basa-basa, lan para raja. Bagéan liya saka pakaryan iki, sing durung tau katon, saiki kudu rampung—yaiku nampilaké marang wong-wong watak sejati candhi Allah ing swarga lan pangibadah ing mezbahé. Prentah kanggo ngukur candhi²¹ iku perlu supaya bisa mangerteni sipat prastawa sing bakal kelakon ing pungkasan wektu nubuat, lan kanthi mangkono bisa diwènèhaké panjelasan marang tembung, "Banjur papan suci bakal diresiki."

GSAM 194.4Perhatikna yèn malaikat pangumuman wektu iki teka saka swarga, lan sadurungé pakaryané rampung dhèwèké maringi tugas kanggo mulangaké manèh marang umat. Pesen sing nerangake pitakon bab papan suci, sing maringi kapercayan marang wong-wong sing kuciwo, lan ing wektu sing padha nyedhiyakake "glagah," utawa "teken," utawa paugeran, sing bisa digunakake dening umat Gusti Allah kanggo mriksa kahanan moralé ing ngarsané, mesthi kudu nduwèni pratandha cetha yèn iku asalé saka swarga, lan ora saka asalé manungsa.

GSAM 195Praduga Mbatesi Akses marang Wong Akèh

GSAM 195.1Praduga sing ana marang doktrin Advent dadi alangan sing meh ora bisa dilintasi dening wong-wong; lan nyoba mulang maneh tanpa pepadhang sing cetha lan positif babagan sabab kuciwa bakal ora ana gunane. Para pracaya Adventis dhéwé perlu nyawane diilhami maneh kanthi tugas saka swarga, sadurunge wong-wong bisa diwulang kanthi bener; lan kepiye carane iki bisa kelakon? Apa iki bisa ditindakake mung nganggo kawicaksanan manungsa? Utawa apa wong-wong sing wis ngalami karya jero Roh Allah ing gerakan kepungkur bakal wareg mung nganggo pamikiran manungsa? Ora ana kajaba karya kaya "pesene malaikat katelu"²² sing bisa ngangkat saka kebingungane; lan iki, saben langkah miturut kemampuan nampa, diwiwiti kanthi resmi, nggawa bukti sing paling meyakinkan manawa asalé saka swarga.

GSAM 195Kaya wedhus tanpa panggembala

GSAM 195.2Ing kéné ana badan advent gedhé, ing sawijining teges kaya wedhus tanpa panggembala, ewonan saka wong-wong mau mung sawetara minggu kepungkur wis misah saka kabèh gréja lan kapercayan, ora ana organisasi manungsa sing tanggung jawab marang karahayuan rohanié. Padha ora nduwé panasehat donya sing bisa dipercaya; mung marang Gusti Allah waé padha percaya.

GSAM 195.3Nanging padha yakin marang siji bab, lan iki kaya jangkar tumrap wong-wong mau—pangumuman wektu iku pancen bener.²³ Nanging minangka sawijining umat, padha ana ing kahanan sing, kajaba Gusti mimpin lan ngreksa, padha rentan nampa panjelasan palsu utawa kelangan "kasabaran" lan ninggalaké kapercayan marang pengalaman kepungkur. Sawetara wong nindakake kuwi; dene liyane, kanthi pandelengan iman sing tetep marang sing dadi katresnan atine, kanthi tekun padha takon, "Penjaga, kepiye kabaré bengi iki? Penjaga, kepiye kabaré bengi iki?" Penjaga mau mangsuli, "Esuk bakal teka, lan bengi uga; yen kowe arep takon, takona; bali lan teka."²⁴

GSAM 196J. N. Andrews bab Kuciwa

GSAM 196.1Pendeta J. N. Andrews, salah siji sing ngalami kahanan iki ing taun 1844, ngendika kaya ngene bab kuciwa:—

GSAM 196.2"Wong-wong sing kuciwa yaiku sing ngarep-arep Gusti bakal rawuh ing taun 1843 lan 1844. Kasunyatan iki kanggo akèh wong dadi alesan sing cukup kanggo nolak kabèh paseksi ing prakara iki. Kita ngakoni kuciwa kuwi, nanging ora bisa ngakoni yèn iki dadi alesan sing bener kanggo mbantah tangané Gusti Allah ing pakaryan iki. Gréja Yahudi kuciwa nalika, ing pungkasan pakaryané Yohanes Pembaptis, Yésus ngetokaké dhiri minangka Mesias sing dijanjèkaké. Lan para murid sing percaya banget kuciwa banget nalika Panjenengané sing padha ngarep-arep bakal mbebasake Israel dicekel lan dipatèni déning tangan jahat. Lan sawisé Panjenengané wungu manèh, nalika padha ngarep-arep Panjenengané bakal mbalèkaké kraton marang Israel, mesthi padha kuciwa nalika padha mangertèni yèn Panjenengané bakal lunga menyang Rama, lan yèn para murid bakal ditinggal suwé ing antarané kasangsaran lan sangsara. Nanging kuciwa ora mbuktèkaké yèn Gusti Allah ora nduwèni peran ing nuntun umaté. Kahanan iki kuduné ndadèkaké wong-wong mau mbeneraké kaluputané, nanging ora kuduné nganti nyirnakaké kapercayané marang Gusti Allah. Amarga anak-anak Israèl kuciwa ing ara-ara samun, padha asring mbantah pituduh ilahi. Padha diparingaké minangka piwulang kanggo kita, supaya kita ora nganti tiba ing tuladha ketidakpercayaan sing padha.²⁵

GSAM 196Kanyatan Duwé Pembaptisan Ing Ora Populer

GSAM 196.3Kayane iku rencana Gusti kanggo nempatake bebener penting ing saluran sing ora populer, ing ngendi bakal dadi salib²⁶ kanggo nampa lan netepi. Iki luwih bener ing dina-dina pungkasan iki. Petrus, nalika nyritakake wektu nalika pungkasaning kabeh prakara bakal "cedhak," lan nalika "pangadilan" bakal "diwiwiti ing omahé Gusti Allah," kandha, "Para sing tak tresnani, aja nganggep aneh bab cobaan geni sing arep nyoba kowe, kaya ana bab aneh sing kedadeyan marang kowe; nanging padha bungah, amarga kowe padha melu nandhang sangsara Kristus, supaya nalika kamulyane bakal kawangwang, kowe uga bakal bungah banget. Yen kowe dicela amarga jenengé Kristus, kowe begja; awit roh kamulyan lan rohé Gusti Allah manggon ing kowe: ing sisihé wong-wong mau dhèwèké diomong ala, nanging ing sisihmu dhèwèké dimulyakaké."²⁷

GSAM 197.1Nalika kabeneran wis nampa baptisan ora populèr, nampa kabeneran kuwi mbutuhake sih luwih akèh tinimbang mung ngetutaké imané wong akèh. Wong munafik ora weruh ajakan gedhé kanggo nampa kabeneran sing mbutuhake tumindak, kaya dayung nglawan arus lan angin. Mangkono kabeneran dadi ujian tumrap wong sing setya, jujur, tulus, lan nduwé nurani.

GSAM 197.2Kita wis mbuktekake sadurunge yèn ramalan babagan gerakan rawuhe Gusti mbutuhake kuciwa. Kuciwa kuwi wis teka; lan kanthi pangayomaning Gusti, nampa pesen mau uga nggawa salib.