Bab 17 — Kasunyatan Sing Majeng Ing Antarané Kasulitan
GSAM 265.1"Kaya pangon nggoleki wedhusé ing dina nalika dhèwèké ana ing antarané wedhusé sing sumebar; mangkono uga Aku bakal nggoleki wedhusku, lan bakal nylametaké saka kabèh panggonan ing ngendi padha sumebar ing dina mendhung lan peteng."1
GSAM 265.2Wong-wong sing nganti wektu iki (1847) wis nampa pesen malaikat katelu, padha mlarat ing bandha donya, mula mung bisa sithik mbiyantu sacara finansial kanggo nyebarake pesen kasebut. Pendeta White karo garwané lan Pendeta Bates padha weruh pentinge gaweyan pribadi ing antarané sedulur sing sumebar, uga perlu nyiapake bahan bacaan kanggo diwenehake marang wong-wong, minangka pitulungan kanggo nuntun marang kawruh kabeneran. Pendeta Bates nampa pitulungan gedhe kanggo nerangake pitakon Sabat liwat brosur babagan topik kuwi nalika piyambakipun ngunjungi pirang-pirang panggonan, lan uga liwat panyebaran brosur mau lumantar pos. Piyambakipun makarya kanthi ketekunan sing paling dhuwur.
GSAM 265Korbane Sedulur Wadon Enom Kanggo Kabeneran
GSAM 265.3Ing sawijining wektu, amarga ora duwe dhuwit kanggo mbayar ongkos, piyambakipun meh arep mlaku kaki saka Massachusetts menyang New Hampshire. Ing wektu kuwi piyambakipun nampi layang saka sedulur wadon enom sing wis nyambut gawe ing omah kanthi upah $1 saben minggu supaya duwe soko kanggo mbantu perjuangan. Sawisé makarya seminggu, dhèwèké krasa banget yèn Pendeta Bates butuh dhuwit, nganti dhèwèké menyang majikane lan njaluk gajian luwih dhisik supaya bisa langsung ngirim $5 marang Pendeta Bates. Kanthi dhuwit kuwi, dhèwèké mbayar ongkos lelungan menyang New Hampshire nganggo angkutan umum. Ing saben panggonan, dhèwèké nganakake pasamuan sing apik, lan akèh jiwa sing nampa kabeneran.
GSAM 266Ngrawat Omah Kanthi Perabot Pinjam
GSAM 266.1Kanggo nuduhaké semangat pangorbanan sing nyurung para pelopor wiwitan ing pesen iki, kita nyathet ing ngisor iki saka pranyatan Bu White babagan kahanan wong-wong mau ing mangsa adhem taun 1847-48, nalika padha manggon ing kamar-kamar ing omah ambaé S. Howland, Topsham, Maine, ing ngendi kanthi perabotan sing dipinjam padha miwiti ngurus omah:—
GSAM 266.2"Kita padha mlarat, lan ngalami wektu-wektu angel. Bojoku nyambut gawe ngangkut watu ing rel sepur, nganti kulit drijine koyak lan getih mili ing pirang-pirang panggonan. Kita wis mutusake ora gumantung marang wong liya, nanging nyokong awak dhewe lan duwe apa sing bisa mbantu wong liya. Nanging kita ora oleh berkah. Bojoku nyambut gawe banget abot, nanging ora oleh upah sing dadi haké kanggo gaweyané.
GSAM 266Pendeta White Ngethok Kayu Bakar
GSAM 266.3"Bojoku ninggalake rel sepur, lan karo kapaké mlebu alas kanggo nyabet kayu bakar. Kanthi terus-terusan lara ing sisihé, dhèwèké kerja wiwit esuk nganti peteng kanggo éntuk watara limang puluh sen saben dina. Dhèwèké ora bisa turu bengi amarga lara sing parah. Ora suwe kita nampa layang saka sedulur-sedulur ing macem-macem negara bagian sing ngajak kita teka lan sowan marang wong-wong mau; nanging amarga kita ora duwe sarana kanggo metu saka negara bagian, wangsulan kita yaiku yèn dalané durung kabuka kanggo kita.
GSAM 266.4"Kita nampa layang saka Mas Chamberlain, saka Connecticut, sing ngajak kita rawuh ing konferensi ing negara bagian kuwi. Kita mutusaké arep lunga yèn bisa entuk dhuwit kanggo kuwi. Bojo ngrampungaké hitungan karo majikane, lan kabukti yèn majikané isih utang sepuluh dolar marang dhèwèké. Kanthi separo saka dhuwit kuwi, aku tuku sandhangan sing pancèn dibutuhaké, banjur mbeneraké mantel bojoku, malah nyambung-nyambung potongan kain kanggo tambalan nganti angel mbedakaké kain asli ing lengené. Kita isih duwe limang dolar kanggo nggawa kita menyang Dorchester, Mass. Peti kita ngemot meh kabeh sing kita duweni ing donya. Nanging kita ngrasakake tentrem ing ati lan nurani sing resik, lan iki kita anggep luwih mulya tinimbang kesenengan donya.
GSAM 267.1Kita mampir ing omahé Mas Nichols, lan sadurungé lunga, Mbak Nichols maringi bojoku limang dolar, sing cukup kanggo bayar ongkos menyang Middletown, Conn. Kita isih wong anyar ing kutha kuwi, lan durung tau ketemu sedulur ing negara bagian kuwi. Mung isih ana limang puluh sen sing isih kita duwé. Bojo aku ora wani nggunakake dhuwit kuwi kanggo nyewa delman, mula dhèwèké nguncalaké koper mau ing tumpukan papan, lan aku karo bojo mlaku nggoleki wong sing padha pracaya. Ora suwe kita ketemu Mas Chamberlain, sing banjur nggawa aku karo bojo menyang omahé."
GSAM 267Konferensi ing Rocky Hill, Conn.
GSAM 267.2Konferensi iki dianakake ing Rocky Hill, ruang pasamuané yaiku sawijining kamar gedhe sing durung rampung ing omahé Mas Belden. Kutipan ing ngisor iki saka layang sing ditulis dening Pendeta White marang S. Howland, nyritakake sawetara rincian menarik babagan pasamuan kasebut:—
GSAM 267.3"20 April, Mas Belden ngutus gerobake menyang Middletown kanggo kita lan sedulur-sedulur sing sumebar ing kutha kuwi. Kita tekan ing panggonane [Rocky Hill] watara jam papat sore, lan sawetara menit sawise kuwi teka Mas Bates lan Gurney. Wengi kuwi kita nganakake pasamuan sing dihadiri watara limolas wong. Esuk dina Jumat, sedulur-sedulur padha teka nganti cacah kita watara limang puluh. Wong-wong kuwi ora kabeh wis tenan-tenan ana ing kabeneran. Rapat kita dina iku banget menarik. Mas Bates nyedhiyakake prentah-prentah kanthi cetha, lan wigatine ditegesake liwat kesaksian-kesaksian sing kuat. Sabda iku mujudake asil kanggo nguwatake sing wis ana ing kabeneran, lan mbangunake sing durung sepenuhé mutusaké."2
GSAM 267Diundang menyang Oswego County, N.Y.
GSAM 267.4Minangka asil saka disebaraké traktaté Pendeta Bates ing kalangan Adventis, wong-wong ing negara bagian liya wiwit netepi Sabat. Hiram Edson, saka Port Gibson, N.Y., nulis surat ngajak Pendeta lan Bu White lan liyané rawuh ing konferènsi para penurut Sabat ing Volney, Kabupaten Oswego, ing wulan Agustus 1848. Dheweke kandha yen sedulur-sedulur kuwi umume mlarat, lan dheweke ora bisa janji yen padha bakal bisa mbantu akèh kanggo nutupi biaya. Pendeta White wis nampa $40 saka gaweyan ing lapangan suket. Sawetara dhuwit kuwi dienggo tuku sandhangan sing pancen dibutuhake, lan sisa kanggo biaya lelungan menyang Volney lan bali.
GSAM 268.1Konferensi iki ing sisih kulon New York dianakake ing omah kereta Pak Arnold. Ana watara telung puluh lima wong sing rawuh, kabèh sing bisa diklumpukaké ing pérangan nagara kuwi, nanging meh ora ana loro sing sarujuk. Saben wong ngotot marang panemune dhéwé, ngakoni yèn panemune manut Kitab Suci. Kabeh padha kepengin ngembangake panemune lan nginjili. Padha diparingi pangertosan manawa Pendeta White lan garwane ora teka saka adoh banget mung kanggo ngrungokake, nanging teka kanggo mulangake kabeneran. Pak Arnold nyatakake manawa sewu taun ing Wahyu 20 wis kliwat, lan yèn satus patang puluh papat ewu sing kasebut ing Wahyu iku wong-wong sing dibangkitake nalika kebangkitan Kristus.
GSAM 268Pak Arnold Mbantah Upacara
GSAM 268.2Nalika pratandha Sang Gusti kita sing seda ana ing ngarep pasamuwan iki, lan nalika padha arep ngeling-eling sangsara Panjenengané, Pak Arnold ngadeg lan kandha yèn dhèwèké ora pracaya marang apa sing bakal ditindakake—yèn Panganan Suci iku nerusaké Paskah, sing mung dianakaké sapisan saben taun.
GSAM 268.3Bedane panemu sing aneh iki nggawa beban abot marang Bu White. Dheweke ngerti tenan yen Pak Arnold salah, lan sedhih gedhe nyekel atine, amarga katon yen Gusti ora dihormati. Sawetara wong padha wedi yen dheweke arep mati; nanging Pendeta Bates, White, Chamberlain, Gurney, lan Edson ndedonga kanggo dheweke, lan Gusti kanthi welas asih ngrungokake pandonga para abdi-abdi-Nya, lan dheweke pulih maneh. Cahya swarga sumunar ing dhèwèké, lan dhèwèké ora suwe banjur lali marang bab-bab donya. Nalika ana ing kahanan kaya ngono, marang dhèwèké dituduhaké sawatara kaluputané wong-wong sing ana ing kono, uga kabeneran sing kontras karo kaluputan-kaluputan mau, sing nuduhaké yèn pandhangan-pandhangan sing ora selaras, sing padha ngaku manut Kitab Suci, sejatiné mung manut panemuné dhéwé marang Kitab Suci, lan yèn padha kudu ninggalaké kaluputané, lan manunggal ing piwulang malaikat katelu. Rapat iku rampung kanthi kamulyan; kabeneran menang. Wong-wong sing nyekel maneka panemu aneh mau ngakoni kaluputane, banjur padha manunggal ing kabeneran saiki saka pesen malaikat katelu, lan Gusti Allah mberkahi banget.
GSAM 269Wahyu Kanthi Panggunaan Kitab Suci sing Ngéjutaké
GSAM 269.1Cathetan ing ngisor iki babagan pasamuwan iki diwenehake dening Pak Alexander Ross, tanggal 4 Januari 1884, sing dadi salah siji saka telung puluh lima wong sing rawuh ing kumpulan cilik kuwi. Dheweke kandha:—
GSAM 269.2"Mbak White, nalika ana ing panglihatan, ngadeg lan njupuk Kitab Suci kulawarga ing tangan kiwa; buku iku ukurané lumrah. Nalika nyekel buku iku mbukak, ing dhuwur, tanpa ndelok marang buku iku, nganggo tangan tengené dhèwèké mbalik saka ayat siji menyang ayat liyané, lan nyelehaké drijiné ing ayat mau, banjur mbaleni ayat mau. Aku ndelok akèh ayat kanggo mriksa apa dhèwèké mbaleni ayat sing dituduhké. Aku dhéwé utawa sawatara wong ing kono padha ndelok kabèh. Ing saben kasus, dhèwèké ora mung mbaleni teks sing dituduhké, nanging uga ditindakake nalika mripaté ndelok munggah lan ing arah sing kosok baliné saka Kitab Suci. Ayat-ayat sing dibalèni kuwi sing ngrubuhaké téori-téori palsu saka para panyekel Sabat sing padha kumpul ing Volney, ing Agustus 1848, lan ndadèkaké kita padha manunggal ing kabeneran."
GSAM 269.3Satemene, sapa waé sing ora ninggal kaluputan doktrin sing wis dibenerake ing kahanan kaya ngono, kanthi teks-teks cetha sing dipetik saka Kitab Suci lan kanthi cara sing nggumunake iki, mesthi angel diyakinké. Kumpulan para pangibadah Sabat ing Kabupaten Oswego, sawisé kaluputane dibenerake lan padha manunggal ing bebener, banjur lunga saka pasamuan kuwi kanggo nyebarake pepadhang marang wong liya. Asilé mesthi nuduhaké yèn iku pakaryané Gusti Allah. Setan tansah siap mecah, ngganggu, lan nyebarake kanthi cara apa waé sing bisa digunakaké. "Gusti Allah dudu panyebab kacau, nanging panyebab katentreman, kaya ing kabèh gréja para wong suci."3
GSAM 270Kejadian-kejadian Panyembuhan Mujijat
GSAM 270.1Sawisé konferènsi sing wis kasebut mau, ana rapat-rapat ing Madison County, Port Gibson, Port Byron, lan ing Kutha New York. Sabanjuré ana rapat umum ing Connecticut. Ing sawatara panggonan kuwi, Gusti Allah banget cedhak karo para abdi-Nya, lan kuwasa marasaké saka Dhokter Agung tumeka marang wong-wong sing lara minangka wangsulan marang pandonga tulus saka umat-Nya nalika padha manut paugeran sing kacathet ing Surat Yakobus.4 Malah wong-wong sing dianggep ora ana pangarep-arepé déning dhokter padha mari saka lara-larané. Kedadeyan kaya mangkéné asring dialami ing pirang-pirang wektu wiwit taun 1845.
GSAM 270Para Pionir Nglakoni Kasangsaran
GSAM 270.2Pendeta White, ing Review and Herald, 5 Februari 1880, nalika nyritakaké bab dina-dina para pelopor mau, ngendika:—
GSAM 270.3"Ing pakaryan awal kita, kita ngrasakake luwe amarga ora ana panganan sing cukup, lan adhem amarga ora ana sandhangan sing pantes. Kita malah nyegah awak dhéwé saka kabutuhan urip supaya bisa nyimpen dhuwit kanggo pakaryané Gusti Allah. Ing wektu sing padha, kita ngentekake tenaga kanthi abot kanggo ngrampungake akèh pakaryan sing katon perlu ditindakake, kaya nulis, nyunting, lelungan, lan nginjil saka negara bagian siji menyang negara bagian liyane."
GSAM 270.4Taun 1848 iku kelingan banget, ora mung ing sajarah rawuhe, nanging uga ing babagan politik. Kabeneran saka pesen malaikat katelu wis cetha banget, lan dalan mbukak ing pirang-pirang arah kanggo majuning pakaryan. Ing wektu iki kedadéan ing donya moral lan politik awujud kahanan, kang nyurung para panyinaon prakiraan mangsa ngarep supaya luwih merhatosaké. Ora mung ana kacau gedhé ing antarané bangsa-bangsa ing Donya Lawas, nanging ing Hydesville, Wayne Co., N.Y., uga diwiwiti pratandha Spiritualisme modhèrn, kang déning para panyinaon Alkitab dianggep minangka "roh-roh setan, kang bakal nglumpukaké bangsa-bangsa ing bumi kanggo perang ing dinaé Gusti."
GSAM 271Kabingungan Bangsa-Bangsa ing taun 1848
GSAM 271.1Ing tanggal 21 Februari 1848, nalika para bangsawan Louis Philippe saka Prancis padha nglumpuk ing sacedhaké dhèwèké, dhèwèké kandha: "Aku ora tau luwih kukuh lungguh ing tahta karajan tinimbang bengi iki." Ing wayah sonten ing dina candhake, nganggo jaket cendhak, nyamar dadi kusir dokar sewaan, piyambakipun mlayu metu saka tembok kutha Paris nggoleki pangayoman kanggo kaslametan pribadine. Sebab saka owah-owahan ageng lan dumadakan punika konon amarga sawetawis tumindakipun ingkang nyengkuyung pangrebutan kuwasa Paus, ingkang nglarani manah para kawulané lan prajurite. Dina iku dhèwèké wis ngrampungaké ing kutha Paris sawijining pameran militer ageng saka tentara Prancis; lan nalika senjata-senjataé wis disimpen, dhèwèké mundur menyang kraton, nalika dumadakan ana bocah cilik mlumpat munggah ing meriam, ngibaraké bendera triwarna, karo njerit, "RUBUHNA PAUS! RUBUHNA PAUS!!" Para prajurit padha nyambungake teriakan kuwi, saéngga muni cepet ing saindenging barisan, saya banter, nganti banjur ana teriakan, "LAN SINGKIRKE RAJA!" Sawetara jam bae, saindenging kutha Paris dadi kacau balau. Para prajurit, karo bedhil ing tangan, digandhengake karo gerombolan wong, padha nyerbu kraton raja. Nalika dhèwèké krungu kabar bab kekacoan kuwi, dhèwèké buru-buru mlayu nganggo sandhangan nyamar.
GSAM 271Negara-negara sing Melu Ing Perjuangan
GSAM 271.2Geger lan kerusuhan ing Prancis nyebar kanthi cepet menyang negara-negara liya. Prusia, Hanover, Sardinia, Sisilia, Napoli, Venesia, Lombardi, Tuscany, lan Roma kena semangat massa sing padha. Ing telung wulan, saindenging Eropa rame, lan luwih saka telung puluh kakaisaran lan karajan ana ing kahanan paling ruwet. Tahta kobong ing dalan, raja lan kaisar padha mlayu lan ndhelik amarga wedi kelangan nyawa. Para politikus prédhiksi yèn bakal ana revolusi umum ing pamaréntahan-pamaréntahan donya.
GSAM 272.1Akeh para pendeta Adventis sing durung krungu bab pesen malaikat katelu, weruh kekacauan iki, banjur nganggep menawa iki mesthi panglumpukan bangsa-bangsa kanggo "perang ing dina agungé Gusti Allah Kang Maha Kuwasa."5
GSAM 272Pesen Meterai Ditemokake
GSAM 272.2Ing wektu kuwi, umat Adventis Dina Kapitu sinau saka Kitab Suci manawa Sabat saka prentah kapapat iku pratandha, utawa meterai, saka Gusti Allah sing urip, lan wektu wis teka kanggo ngumumake pesen meterai saka Wahyu 7:1-4, lan padha mikirake cara-cara kanggo nyebarake pesen iki marang wong akeh. Nalika umat Advent dina kapitu lagi nyiapake pakaryan iki, umat Adventis Dina Kapisan kandha, "Kowe kasep banget karo pesen meterai iki, amarga perang dina agung lan rawuhe Gusti sing sejati wis cedhak banget."
GSAM 272Kacau Balau Dumadakan Meneng
GSAM 272.3Watara telung wulan sawisé kuwi, geger ing antarané bangsa-bangsa dadi meneng; ora amarga ana panyelesaian keluhan-keluhane, nanging kanthi cara sing para wartawan dhéwé ora bisa nerangake. Bab kahanan iki, Horace Greeley ing New York Tribune kandha: "Kita kabèh padha gumun banget apa sing nyebabake kekacauan ing antarané bangsa-bangsa kuwi muncul kanthi dadakan; nanging luwih gumun manèh apa sing mandhegake."
GSAM 272Senator Choate babagan Kahanan ing Donya Lawas
GSAM 272.4Kita tekan taun 1851, lan nemokake Senator Choate, ing pidato ing ngarepe Kongres Amerika Serikat, nyebutake kahanan ing Donya Lawas, lan kandha:
GSAM 272.4"Apa kahanan lan aspek sing persis kaya ngapa sing katon kados ana bayangan, mega, lan pepeteng sing nyelimuti, sampeyan mesthi wis mangerteni; sepira kahanan kuwi ora menentu. Kaya-kaya marang aku manawa hak istimewa mahkota, hak-hak manungsa, lan rasa nesu sing wis dikumpulake sewu taun arep nyabut pedhang kanggo perang sing getih bakal mili, kaya ing panglihatan apokaliptik, 'nganti tali kekang jaran,' lan ing ngendi sakabehe keturunan manungsa bakal sirna; ing ngendi lonceng ageng wektu bakal muni nandhani jam sabanjuré; ing ngendi masyarakat dhéwé bakal diuji nganggo geni lan baja, apa iku saka alam lan Gusti alam utawa ora."
GSAM 273"Kesaksian" tanggal 18 November 1848
GSAM 273.1Nalika wong-wong sing ngakoni yèn geger ing antarané bangsa-bangsa ing taun 1848 iku minangka pratandha rawuhe Gusti, padha ngalami kuciwa sing abot, kepiye kahanané para Adventis Dina Kapitu sing ngakoni yèn wektu kanggo "capé Allah kang urip" diparingaké marang wong akèh wis teka? Minangka wangsulan, kita nyitir saka traktat sing diterbitake dening Pendeta Joseph Bates ing wulan Januari 1849. Nalika nyritakake kahanan sing kelakon tanggal 18 November 1848, piyambakipun kandha:—
GSAM 273.2"Sekelompok sedulur lan sedulur wadon padha kumpul ing sawijining pasamuan ing Dorchester, cedhak Boston, Mass. Sadurunge rapat diwiwiti, sawetara saka kita padha mriksa sawetara poin ing pesen meterai; ana prabédan panemu babagan beneré pandangan tembung 'munggah,' lsp., lan amarga kita wis ndadékaké panyebaran pesen mau dadi bahan pandonga ing konferensi Topsham [Maine] sawetara wektu sadurunge, lan cara nerbitaké durung cukup cetha, mula kita sarujuk bebarengan nyerahaké kabèh marang Gusti. Sawisé sawatara wektu nglakoni pandonga sing tulus kanggo pituduh lan pepadhang, Gusti maringi marang Mbak White pangandika ing ngandhap iki ing panglihatan."
GSAM 273.2Kita nyitir tembung-tembung mau kaya sing diucapake nalika dhèwèké ana ing panglihatan:—
GSAM 274Tembung-tembung sing Diucapake ing Wangsit
GSAM 274.1"Saka endi pepadhangé sumunar? Mugi malaikatmu mulangaké marang kita saka endi pepadhangé sumunar. Iku diwiwiti saka cilik, nalika kowe maringi pepadhang siji sawisé sijiné. Kesaksian lan préntah-préntah iku kaiket bebarengan, ora bisa dipisahaké; sing sepisanan iku sepuluh préntah saka Gusti Allah. Panjenengané remen banget nalika paugerané wiwit muncul kanthi kuwasa, lan panggonan sing sepi wiwit dibangun. Saka ringkihé, saiki wis dadi kuwat amarga ngulik sabdané. Ujiané mung suwéné cendhak. Iku meterai! Iku munggah! Iku muncul, diwiwiti saka metu srengéngé. Kaya srengéngé, sepisanan adhem, banjur saya anget lan ngirim sinaré. Nalika kabeneran kuwi muncul, padhange isih sethithik, nanging saiki saya tambah. Wah, kuwasa sinar-sinar iki! Kuwaté saya mundhak. Bobot lan pepadhang paling gedhé ana ing bebener iku, amarga iku langgeng, nalika Kitab Suci ora dibutuhaké. Iku muncul ing wétan; diwiwiti saka pepadhang cilik, nanging sinaré marasaké. Wah, gedhéné kuwasa bebener iku; iku paling dhuwur sawisé padha mlebu ing tanah sing becik, nanging bakal saya tambah nganti padha dadi langgeng. Iku diwiwiti saka metu srengéngé, lumaku kaya srengéngé, nanging ora tau surup.
GSAM 274.2"Para malaikat nyekel papat angin. Gusti Allah sing nahan kuwasa-kuwasa. Para malaikat durung ngeculake, amarga para wong suci durung kabeh disegel. Nalika Mikael ngadeg, sangsara iki bakal nyebar ing saindenging bumi. Wah, padha wis meh siap nyebul. Ana panyegahan amarga para wong suci durung disegel. Ya, umumna apa sing wis kowe deleng lan krungu, lan berkahing Gusti Allah bakal nyertai. Delengen! Panjedhulé kuwi saya kuwat, lan saya padhang lan padhang."6
GSAM 274.3Sawisé metu saka panglihatan iki, Bu White kandha marang bojone,
GSAM 274.3"Aku duwe pesen kanggo kowe. Kowe kudu miwiti nyetak koran cilik lan ngirim menyang wong-wong. Ayo digawe cilik dhisik; nanging nalika wong-wong maca, padha bakal ngirim dhuwit kanggo kowe kanggo nyetak, lan wiwitane bakal sukses. Saka wiwitan sing cilik iki, aku weruh kaya aliran cahya sing sumebar ing saindenging jagad."
GSAM 275Diragukaké saka Sudut Pandang Manungsa
GSAM 275.1Ramalan-ramalan iki digawe ing taun 1848 babagan muncul lan sumebare kabeneran Sabat. Yen ndeleng kahanan saka sudut pandang manungsa ing wektu kuwi, akal bakal kandha, "Ramalan kuwi ora bakal tau kelakon." Sawijining wong ngendika marang salah siji pekerja kita ora suwe sawisé ramalan kuwi digawe, "Kowe bakal butuh 144.000 taun kanggo nindakake apa sing kok usulake." "Apa!" pangandikane, "telung panginjil—Pendeta White karo garwane, lan Pendeta Bates—kabeh ora duwe dhuwit, karo kurang saka satus pengikut, kabeh uga ora duwe dhuwit, lunga karo sawetara atus salinan traktat wolung puluh kaca bab pitakon Sabat, kanggo maringi pesen pangeling marang sak donya! Anggapan sing ora masuk akal!" Nalika wong-wong sing mikir kaya ngono kandha, "Ora mungkin!" iman marang pesen lan kesaksian babagan kasil sing wis mesthi kandha, "Ing asmane Gusti Allahé Israèl iki bakal kelakon! lan kanthi ngandelaké kekuwatané, mesthi bakal kelakon!"
GSAM 275Kepiye Koran Adventis Dina Kapitu Kapisan Dicetak
GSAM 275.2Wiwit wektu ana kesaksian babagan pakaryan penerbitan, akèh pandonga diaturaké déning wong-wong sing netepi dina kapitu, supaya Gusti mbukak dalan kanggo nyetak "koran cilik." Kekurangan gedhé yaiku dhuwit kanggo njamin penerbitan nomer pisanan. Ing wulan Juni 1849, Pendeta White nduwé kasempatan nyabit suket timothy patang puluh acre nganggo sabit tangan, regané pitung puluh lima sen saben acre; lan kanthi mangkono dhèwèké bisa nerbitaké nomer pisanan jurnal cilik mau. Mbok menawa ora salah yèn ing kéné disisipaké salinan kaca pisanan saka lembaran cilik mau. Pamaca bakal mirsani ing kolom kapisan tembungé Pendeta White, ing ngendi dhèwèké kandha, "Jalané lagi saiki kabuka kanggo miwiti pakaryan." Lan panjenengan uga bisa weruh yèn pangorbanan dhèwèké sing "mbukak dalan."
GSAM 276Ceritane Bu White babagan Koran-koran Pisanan
GSAM 276.1Bu White ngendika babagan wiwitaning pakaryan penerbitan:—
GSAM 276.2"Bojo aku miwiti nerbitake selembar cilik ing Middletown, wolung mil saka Rocky Hill, Conn., lan asring mlaku sejauh kuwi bolak-balik, sanadyan wektu kuwi dhèwèké cacad mlaku. Nalika piyambakipun nggawa nomer kapisan saka kantor percetakan, kita kabèh sujud ngubengi, nyuwun marang Gusti kanthi atiné andhap asor lan akèh luh supaya berkahé nyawiji ing upaya ringkih abdi Panjenengané. Banjur piyambakipun ngarahaké koran mau marang kabèh wong sing dipikir bakal maca, lan nggawa menyang kantor pos ing tas karpet. Saben nomer digawa saka Middletown menyang Rocky Hill, lan mesthi sadurunge disiapake kanggo kantor pos, ditata ing ngarepé Gusti, lan pandonga sing khusyuk, campur luh, dipanjatake marang Gusti supaya berkahé mèlu ngancani utusan bisu mau. Ora suwe, layang-layang teka nggawa dana kanggo nerbitake koran, lan kabar apik yèn akèh nyawa padha nampa kabeneran.7
GSAM 276Ramalan Dhukungan Koran Kasembadan
GSAM 276.3Kita nampilake kaca pisanan saka koran pisanan sing diterbitake dening Adventis Dina Kapitu kanthi raos sing luwih jero tinimbang mung minat. Sakabèhé jilid The Present Truth dumadi saka sewelas nomer sing saben nomer wolung kaca, kanthi loro kolom. Ukuran bacaan ing saben kaca yaiku patang lan lima per wolu inci ping wolung inci. Nomor 1 lan 4 dicetak ing Juli, Agustus, lan September, ing Middletown, Conn. Nomor 5 nganti 9 dicetak ing Oswego, N.Y., lan tanggalé Desember 1849, Maret, April, lan Mei 1850. Nomor 11 tanggalé November 1850, lan dicetak ing Paris, Maine. Ing Nomer 6, Pendeta White ngendika, "Nalika nerbitaké papat nomer pisanan, dhuwit sing mlebu luwih saka cukup kanggo mbayar koran-koran kasebut. Dhuwit kuwi wis digunakaké kanggo mbayar biaya lelungan menyang rapat-rapat sing wis kita rawuhi." Ing taun 1849, ing sangisoré pangaribawa koran-koran iki lan karya pelopor Pendeta Bates, akèh wong sing nampa pesen kasebut ing Vermont, Michigan, lan negara-negara bagian liyané.
GSAM 278.1Beda karo kahanan sing ora njanjeni saka pakaryan ing taun 1848, kita bakal nimbang sawetara fakta kaya sing ana ing taun 1905, lan kanthi mangkono bisa luwih becik ngadili babagan asil pungkasan saka pakaryan iki, apa wong-wong sing nentang wiwitan sing andhap asor saka pesen iku sing bener, utawa Gusti Allah ing swarga sing ngandika lumantar abdi wadoné bab kekuwatan sing "nambah" saka pakaryan "mencap".
GSAM 278Kamajuan Pakaryan Penerbitan
GSAM 278.2Kasunyatan iki saiki lagi diwartakake lan dicithak ing watara patang puluh basa utama ing donya. Tinimbang mung telung pandhita, saiki ana luwih saka 600 pandhita lan licentiate, saliyane atusan liyane sing makarya minangka dhokter, panginjil Alkitab, guru, lan misionaris medis. Literatur denominasi iki diwakili dening luwih saka setengah atus periodik sing béda-béda, sing dicithak ing meh rong puluh omah penerbitan sing dumunung ing Éropah, Asia, Afrika, Amérika Lor lan Kidul, pulo-pulo Pasifik, lan Australia. Ing omah-omah penerbitan iki dicithak luwih saka sewu satus buku, pamflet, lan traktat sing béda-béda. Kanggo entuk salinan saben siji, kalebu majalah kanggo setaun, dibutuhake watara $340. Tinimbang mung satus pengikut, ana meh 100.000 wong sing padha bungah ing bebener iki. Satemene, pesen iki, kaya srengéngé, lagi "munggah," lan kita bisa ngomong, miturut basa saka kesaksian taun 1848, "Oh, kakuwatan sinar-sinar iki!"
GSAM 278Kahanan Bangsa-Bangsa
GSAM 278.3Nalika pesen iki terus maju, kepiye kahanané bangsa-bangsa? Wiwit wektu kuwi nganti saiki, ing koran-koran umum asring ana pratelan babagan perang gedhé sing bakal enggal ana ing Éropah. Sanadyan ana prahara ing kéné lan ana ledhakan ing kono, prahara gedhé kuwi isih ditahan—angin papat ora diparingi idin padha sumilir sakaligus nganti para abdi Gusti wis disegel. Yèn unsur-unsur perselisihan lan perang ana, nanging ora njeblug amarga diendhalèkaké, iku cetha marang kabèh.
GSAM 279.1Henry Ward Beecher, ora suwe sadurunge seda, nyebut pangreksan tentara gedhe kaya ngono ing Éropah minangka "njupuk getih urip luwih dhisik, amarga wedi bakal tumpah." Kahanan antarané bangsa-bangsa, karo dendam lan kebenciané, lan sikap ngancem siji lan sijiné, dhèwèké mbandhingaké kaya "kahanan buntu," sing disebabaké déning sak klompok wong lanang sing padha ngarahaké belati marang dhadha siji lan sijiné, ora ana siji waé sing wani nyabet, amarga padha wedi disabet. "Nanging," pangandikane, "bakal ana salah sijiné sing enggal weruh wektu sing pas kanggo nyabet, lan banjur perang umum bakal kelakon."
GSAM 279Pambandingan Piranti Perang
GSAM 279.2Wiwit taun 1848, piranti perang wis digawé; yèn dibandhingaké karo piranti kasebut, piranti paling apik ing jaman kuwi saiki mung dianggep dolanan. "Peace Association" Amerika, nalika ngajak layanan tentrem ing Minggu Tentrem—15 Desember 1895—ngendika: "Saiki sanadyan ana kamajuan sing cetha ing peradaban, nanging ing sisih liya ana persiapan perang sing luwih gedhé ing antarané bangsa-bangsa tinimbang biyèn."
GSAM 279Jenderal Miles babagan Persiapan Perang
GSAM 279.3Jenderal Nelson A. Miles, ing pidato ing rapat akbar ing Washington, D.C., tanggal 12 Januari 1904, ngendika:—
GSAM 279.4"Ing jaman sing padhang iki, jaman kamajuan lan peradaban sing pinter lan alus, kita mesthi seneng pracaya yèn beban lan bebaya perang wis suda; nanging sanadyan katon aneh, durung ana wektu ing sajarah donya nalika akèh banget bandha sing diborosaké kanggo nyiapaké perang, utawa nalika akèh yuta priya sing dilatih, trampil, lan disiplin, sing dilengkapi senjata paling ngrusak, dijupuk saka dalan-dalan industri tentrem, kaya ing wektu saiki."
GSAM 280.1Nanging badai prang isih katundha, nalika pakaryan meterai isih lumaku.