Bab 28 — Lawang sing Ora Ana Sing Bisa Nutup
GSAM 462.1"Aku wis nyedhiyakake lawang sing mbukak kanggo kowe, lan ora ana siji wae sing bisa nutupé; amarga kowe nduwé kekuwatan sethithik, lan wis netepi sabdaku, lan ora nyelaki jenengku."1
GSAM 462.2Mangkono pangandikane marang wong-wong ing kahanan gréja Injil Filadelfia. Gréja iki yaiku sing wis dikembangaké lumantar proklamasi rawuhe Kristus sing wis cedhak, utawa wong-wong sing wis tetep nyekel apa sing wis padha krungu babagan prakara kuwi; amarga Panjenengané kandha marang gréja Sardis (sing langsung sadurungé Filadelfia), "Mula élingana caramu nampa lan krungu, lan tetep nyekel, lan tobat. Yen kowe ora waspada, Aku bakal teka marang kowe kaya maling, lan kowe ora bakal ngerti jam pira Aku bakal teka marang kowe."2
GSAM 462.3Gereja Sardis, mula, krungu piwulang bab rawuhe Gusti sing cepet. Wong-wong sing tetep nyekel apa sing wis padha krungu, maju ing bebener nalika "panyangga lampu" dipindhahake, lan mbentuk gereja Filadelfia, sing diandharaké, "Amarga kowe wis njaga sabda kasabaranKu, Aku uga bakal njaga kowe saka jam cobaan sing bakal teka ing saindenging jagad kanggo nyoba wong-wong sing manggon ing bumi. "Lah, aku teka enggal; tetepna apa sing wis kowe duwé, supaya ora ana siji waé sing njupuk mahkotamu."3 Mula marang gréja Filadelfia iki dhèwèké kandha, "Aku wis nyedhiyakake lawang sing kabuka ing ngarepmu, lan ora ana siji waé sing bisa nutupé."
GSAM 462.4Mangkono, iki pratelan kang teges saka Kitab Suci manawa wong-wong sing, miturut pangayomaning Gusti, digerakake kanggo ngelingake donya bab rawuhe Gusti lan nyuwun marang wong-wong supaya nyiapake patemon karo Gusti, nduweni sih rahmat khusus saka Gusti ing pakaryane. Manungsa bisa nyoba ngalangi, ngalahaké gerakane, nutup "pintu pangandika," nanging swara Gusti Allah isih muni ngluwihi kabèh rame, "Aku wis nyedhiyakake ing ngarepmu lawang sing kabuka."
GSAM 463Progres Pitu Puluh Papat Taun
GSAM 463.1Ing kaca-kaca sadurunge ing buku iki kita wis kanthi ringkes ngliwati watara pitung puluh papat taun, saka taun 1831 nganti 1905, nglacak munculé lan kamajuan pesen-pesen Advent, utamané pesen malaikat katelu. Kita wis nuduhaké yèn saka kahanan sing samar lan mlarat, pesen iki maju kanthi kakuatan lan daya sing saya cepet saben taun, nganti nduwèni misi sing nyakup saindenging donya. Mesthi ora amarga pesen iki nyenengake atiné daging, mula bisa maju kaya ngono; amarga ing ngarepé nggawa Sabaté Gusti, sing panyelenggaraané nggawa salib abot, mbutuhake pamisahan saka urusan donya ing dina sekuler sing paling rame saben minggu. Uga ora maju amarga ora ana panentangan; amarga wiwitane wis nemoni panentangan sing paling sengit saka njaba, uga kasulitan sing disebabake wong-wong sing ora suci sing sawatara wektu mlebu ing barisan. Bab kahanan sing disebabake dening rencana lan upaya mungsuh saka njaba, kita bisa ngomong kanthi tembung Daud, pemazmur, "Yen dudu Gusti kang ana ing sisih kita, saiki Israel kinen kandha: yen dudu Gusti kang ana ing sisih kita, nalika manungsa padha nglawan kita: mesthi padha wis nelen kita urip-urip, nalika nesune murub marang kita: mesthi banyu wis nglimputi kita, arus wis ngluwihi nyawa kita: mesthi banyu banter wis ngluwihi nyawa kita. Pinujia Gusti Allah, sing ora maringi kita dadi mangsa ing untu wong-wong mau. Jiwa kita uwal kaya manuk saka jerat para pemburu manuk; jerat mau pecah, lan kita uwal. Tulungan kita ana ing asmané Gusti Allah, sing ngripta langit lan bumi."4
GSAM 464Bantuan ing Gusti
GSAM 464.1Gusti Allah nyatakake manawa Panjenengané wis nyedhiyakake marang umaté "lawang sing kabuka, lan ora ana siji waé sing bisa nutupé." Mula ora kaget yèn pesen mau terus maju kanthi ajeg. Iku pesené Gusti Allah marang umaté, lan mesthi bakal kasil. Ing Wahyu 7:2 pakaryan nyiapaké umat supaya bisa ajeg nalika dina gedhé murka Gusti Allah rawuh, disimbolaké déning malaékat sing "menék saka wetan," utawa, miturut sawatara terjemahan, "kaya srengéngé munggah." Delengen padhange esuk—kaping pisan sumunar sinar cahya ing wetan; sinar-sinar mau nyawiji dadi luwih cetha nganti piringan srengéngé sing amba lan cetha katon. Nalika "Raja Dina" munggah tekan pucuking langit, padhange, panasé, lan kakuwatané saya kuwat.
GSAM 464.2Mangkono pancen wis lumaku pangembangan pesen malaikat katelu wiwit taun 1848, nalika kabeneran-kabeneran sing dadi bagéané digawé cetha, lan saka kono kita wis nuduhaké tuwuhé sing cetha lan ajeg sing nggumunaké. Iki kita ora bisa nerangake kajaba Gusti Allah lagi ngestokake sabda Panjenengané marang wong-wong sing ing jaman iki, nalika panyelamatané arep rawuh, "njaga Sabat supaya ora kena najis,"5 lan nyingkiri sikilé saka nindakake karsa dhéwé ing dina suci Gusti, saéngga, lumantar "iman marang Yesus," kaya sing kapratelakaké ing pesen malaikat katelu ing Wahyu 14, padha netepi kabèh "pituduh Gusti Allah." Bab wong-wong kaya ngono, Gusti Allah ngandika lumantar nabi Yesaya, "Banjur padhangmu bakal sumunar kaya esuk, lan kasehatanmu bakal cepet tuwuh; lan kabeneranmu ["Gusti Allah kabeneran kita." Yeremia 23:6] bakal mimpin ing ngarepmu; lan kamulyaning Gusti bakal dadi pangreksa ing mburimu."6 Kanthi jaminan kaya ngono, kepiye bisa kita ngarep-arep liyane kajaba yèn pakaryan kuwi bakal sukses? "Yèn Gusti Allah ana ing sisih kita, sapa sing bisa nglawan kita?"
GSAM 464Kepiye Carane Iki Bisa Makmur?
GSAM 464.3Ndeleng kahanan nalika ing taun 1846, Pendeta Joseph Bates miwiti nulis buku pisanan kuwi, sing pisanan diterbitake babagan pitakon Sabat dening Adventis Dina Kapitu, kanthi duwé rolas setengah sen minangka siji-sijiné dhuwit sing diduwèni ing donya, lan kudu mbuwang dhuwit kuwi sadurungé dina pisanan nulisé rampung; lan manèh ndeleng Pendeta James White nyetak lembaran cilik pisanané, Present Truth, nganggo dhuwit sing dipikolehi saka motong suket ing pategalan suket kanggo pakan kéwan, lan ngirim koran mau gratis marang sapa waé sing gelem maca, lan nyebut iku minangka pesen sing bakal sumebar tekan pucuking bumi,—ndeleng wiwitan cilik iki, sapa waé bisa, nganggo basa wong-wong ing jaman Amos, takon, "Sapa sing bakal mbangkitaké Yakub? Amarga dhèwèké cilik."7 Yen dibandhingaké karo kahanan ing taun 1905, nalika panyebaran kabeneran saka pesen mau wis kelakon ing rong puluh omah penerbitan ing macem-macem panggonan ing donya, asring dipaksa nganti kapasitas maksimal kanggo nyukupi panjaluk bahan bacaan, kita pancèn bisa ngomong, Delengen, "lawang kabuka" sing durung ana siji manungsa waé sing bisa nutup.
GSAM 465.1Saka wong-wong ing jaman kepungkur sing nganggep yèn pakaryan kuwi ora bakal kasil, kita bisa ngomong, miturut tembung nabi Zakharia sing ngélingaké wong-wong sing kepéngin ngalangi pakaryané Gusti Allah ing mbangun manèh Yerusalem, "Sapa sing ngremehké dina prekara-prekara cilik?"8 Bab bab-bab sing katon kaya gunung-gunung alangan ing dalané, Gusti Allah kandha lumantar nabi,—
GSAM 465Gunung Dijadèkaké Dataran
GSAM 465.2"Sapa kowe, he gunung gedhe? Ing ngarepe Zerubabel kowe bakal dadi dataran; lan dheweke bakal ngetokake watu puncaké kanthi sorak-sorai, kandha, 'Rahmat, rahmat kanggo iku.'"9 Mangkono uga lumaku ing pakaryané pesen malaikat katelu, lan bakal lumaku ngono nganti 'watu puncaké' digawa, utawa kanthi tembung liya, nganti pakaryané rampung.
GSAM 465.3Delengen sawatara wong ing taun 1846, sing miskin sarana, miskin ing saben bab kajaba iman marang Gusti Allah lan marang simpenan kabeneran, lan delengen sepira gedhene pakaryane saiki. Pikirna sarana sing saiki ana ing tangan kita, buku-buku wis siyap kabèh, wis diterjemahaké lan dicithak ing manéka basa ing donya, lan atusan juru sebar sing nyelehaké buku-buku iki ing omahé wong-wong kanthi nilai $400.000 saben taun. Kanthi terusé berkahé Gusti Allah marang pakaryan iki, kita bisa ngarep-arep kasil. Kanthi fasilitas lan lembaga-lembaga sing saya tambah saben wulan, kanthi pracaya marang Kristus, kita ora perlu ngarep-arep apa-apa kajaba kaya sing dinyanyikake Salomo babagan gréja Allah nalika metu saka kahanan ara-ara samun, "sumendhé ing lengené Sang Kinasihé," nalika dhèwèké nggambaraké gréja mau kaya sing ndelok metu, "ayu kaya rembulan, padhang kaya srengéngé, lan medeni kaya tentara sing nggawa panji-panji."10
GSAM 466Dibantu dening Karunia Ramalan
GSAM 466.1Ora mung kita wis weruh yèn pangayomané Gusti wis mbukak dalan kanggo nyebarake kabeneran, lan berkahé sing pinunjul wis ngancani upaya-upaya kanggo lumaku ing dalan pangayomané, nanging uga ing munggah lan kamajuan pesen malaikat katelu Panjenengané wis sesambungan karo umaté lumantar karunia nubuatan. Iki ora ana ing wangun wahyu anyar sing nggantèkaké Kitab Suci, uga ora kanthi cara nyimpangaké piwulang Kitab Suci, nanging kanggo nuduhaké ing jaman iki ana bebaya adoh saka kesederhanaan Injil Kristus, ing ngendi wong-wong bisa kecemplung ing kecenderungan jaman, wareg mung karo wujud kesalehan tanpa kakuwatan.
GSAM 466.2Ndeleng babagan iki saka tuladha11 para nabi kuna, sing wis diparingake Gusti minangka salah siji paugeran kanggo nguji manifestasi kaya ngono, kita nemokake alesan sing padha kenapa manifestasi kaya ngono dibutuhake saiki kaya biyen; yaiku kamungkinan ing saben jaman kanggo kesasar saka garis kabeneran amarga doktrin lan praktik jaman sing dominan lan khas. Rasul Paulus, nalika nyarios babagan pranyatan karunia-karunia sing wis dipasang Gusti ing gréja, kandha yèn iku "kanggo nyampurnakaké para suci, kanggo pakaryan pelayanan, kanggo mbangun awaké Kristus; nganti kita kabeh tekan kesatuan iman lan pangawikan marang Putraning Allah, dadi manungsa sing sampurna, nganti ukuran dedegé kasampurnané Kristus; supaya kita wiwit saiki ora dadi bocah maneh, sing digoyang-goyang lan kabawa kabèh angin piwulang, déning tipuan lan akal liciké manungsa, kang nginceng kanggo nyesatake; nanging kanthi ngandika kabeneran kanthi katresnan, supaya kita padha tuwuh marang Panjenengané ing samubarang, yaiku Kristus, sing dadi sirah; saka Panjenengané awak kabèh dadi nyawiji lan kaiket rapet, amarga saben sendi nyedhiyakake lan nyokong miturut pakaryané saben pérangan, supaya awak saya tuwuh lan saya nguwat ing katresnan.12
GSAM 467.1Obyeksi sing padha sing diangkat marang pratandha karunia nubuat ing jaman saiki, bisa uga diajokaké kanthi kekuwatan sing padha ing jaman biyen; yaiku, kita nduwé Kitab Suci, mula ora perlu karunia kaya ngono. Kitab Suci sing padha mau uga nyritakake marang kita, nanging, yèn Kristus wis masang karunia-karunia iki ing gréja kanggo nindakake pakaryané nganti "sing sampurna [kahanan sing sampurna] teka," lan yèn gréja ora kena "kélangan siji karunia waé, ngentèni rawuhé Gusti kita Yesus Kristus."13
GSAM 467Apa Gunane Kita Perlu Para Nabi?
GSAM 467.2Wong-wong jaman biyen bisa waé mikir yèn padha wis nduwéni paugeran moral saka Gusti sing ditulis nganggo driji Panjenengané dhéwé ing lempéng watu; yèn padha wis nduwéni pranatan, paugeran, lan piwulang sing diandharake marang Musa saka cangkemé Gusti, lan sing wis ditulis kanthi tliti; lan apa manèh sing dibutuhake? Nanging sanadyan kabèh kasunyatan mulya kuwi wis diduwèni, Gusti kersa ngandika marang wong-wong mau "ing pirang-pirang wektu lan kanthi manéka cara lumantar nabi-nabi suci Panjenengané."
GSAM 467.3Kita weruh yèn paseksi sing digawa para nabi sing béda-béda, kaya Yesaya, Yeremia, Yehezkiel, Daniel, Hosea, lan liya-liyané, saben-saben mulang prinsip gedhé sing padha babagan patuh marang Gusti Allah; nanging saben nabi nduwé celaan khas kanggo wong-wong ing jamané, amarga kecenderungané sing narik saka prinsip suci lan luhur babagan kabeneran déning kabiasaan umum ing jaman ramalan kuwi diwènèhaké.
GSAM 468Kabutuhan Karunia
GSAM 468.1Sanadyan bisa diomongake manawa kita ora mung nduwé piwulang sing unggul saka Kitab Suci Prajanjian Lawas, nanging uga tembungé Sang Juruwilujeng dhéwé lan para rasul, apa maneh perlu pepadhang sing luwih? Kasunyatane tetep manawa para rasul suci mau wis nunjukaké marang jaman pungkasan, nalika "jaman kang mbebayani bakal teka," lan nalika wong-wong bakal "nduwé wujud kasucian nanging mbantah kakuwatane," uga ngandhani yèn "ana sawatara wong kang bakal mbalik saka pracaya, manut marang roh-roh kang ngapusi lan ajarané setan."
GSAM 468.2Amarga kabeh mau, wong-wong sing dadi topik pangandikane Paulus nalika nulis marang wong Tesalonika—sing ora bakal ana ing pepeteng, supaya dina Kristus ora nyerang kaya maling, nanging bakal dadi anak-anak pepadhang—diwanti-wanti supaya "nguji kabèh" ing babagan "pangandika nubuat," lan supaya "teguh nyekel apa sing becik."14 Iki padha karo ngandhani yèn wong-wong sing bakal ngenteni rawuhe Gusti Yesus Kristus, lan sing pungkasané bakal kapanggih siap kanggo dina iku, bakal nduwèni pratandha "apik" lan sejati saka karunia nubuat ing antarané.
GSAM 468Tandha-tandha Pungkasan
GSAM 468.3Kita saiki ana ing jaman nalika pratandha akèh ing saben sisih manawa dina Gusti wis cedhak. Kita ana ing periode nalika wong-wong bakal muncul sing netepi kabèh préntah, lan uga "nduwèni kesaksiané Yésus"15 —"roh ramalan."16 Apa sing kita temokake? Yèn sajrone sewidak taun kepungkur wis muncul wong-wong kaya ngono, nggawa pesen sing persis kaya ngono, ing antarané wong-wong mau karunia nubuat wis kawujud. Kanthi mriksa karunia sing kawujud liwat Bu E. G. White miturut paugeran Kitab Suci, kita wis weruh yèn iku tahan uji ing saben bab. Ora ana siji waé ukara ing kabèh tulisan Bu White, wiwit wiwitan nganti pungkasan, sing maringi lisensi cilik waé kanggo nindakake dosa, utawa sing nampa sanadyan sethithik pangalihan saka sabda Gusti Allah. Tulisan-tulisan iki ora tau ngunggulake dhiri tinimbang Kitab Suci, nanging tansah ngajak supaya sinau sabda Gusti Allah kanthi tliti banget, nunjukake iku minangka standar agung sing bakal digunakake kanggo mriksa kasus kita ing pangadilan pungkasan. Ing tulisan-tulisane Kristus diunggulake marang kita minangka siji-sijine tuladha sing kudu kita turuti. Panjenengané kanthi cetha banget diwartakake minangka siji-sijine pangarep-arep kita kanggo kamenangan ing kéné, siji-sijine pangayoman saka murka sing bakal teka, siji-sijine jeneng lan sarana lumantar kang kita bisa kaslametake.
GSAM 469Pangurmatan Pribadi
GSAM 469.1Babagan Bu White lan sifat pakaryané, ing ngisor iki diwenehake tulisan sing digawé taun 1877 déning wong sing wis kenal karo dhèwèké lan wis sinau pakaryané pirang-pirang taun; lan sawisé watara limang puluh telung taun dites, taun-taun pengamatan sing tliti, aku maringi dhukungan tanpa syarat marang saben pamanggih sing kasebut ing kono:—
GSAM 469.2"Babagan watak Kristen Mbak White, kula nyuwun idin matur menawa kula mangertos sawetawis bab punika. Kula sampun kenal kaliyan piyambakipun salami wolulas taun—langkung saking satengahing sajarah bangsa kita. Kula sampun kaping pirang-pirang wonten ing griya kulawarga piyambakipun, kadhang kala ngantos pirang-pirang minggu. Piyambakipun ugi sampun kaping pirang-pirang rawuh ing griya lan kulawarga kita. Aku wis lelungan bareng karo dheweke meh ing endi-endi; wis ana bareng karo dheweke ing papan pribadi lan umum, ing pasamuan lan ing njaba pasamuan, lan aku nduwé kasempatan paling apik kanggo ngerti babagan urip, watak, lan semangaté Mas lan Mbak White. Minangka pandhita, aku wis kudu ngadhepi kabèh jinis wong lan kabèh jinis watak, nganti aku mikir aku bisa ngadili sapa wong iku, paling ora sawisé pirang-pirang taun kenal raket.
GSAM 470.1Aku ngerti Mbak White iku wanita sing andhap asor, sederhana, welas asih, lan luhur budi. Sifat-sifat iki ing pribadine ora mung dipaksa lan dikembangake, nanging metu kanthi anggun lan gampang saka watak alamiahé. Dheweke ora sombong, ora nganggep awake bener, lan ora nggedheke awake, kaya para fanatik biasane. Aku kerep ketemu karo wong-wong fanatik, lan aku tansah nemokake yèn padha kebak pretensi, kebak kesombongan, gampang menehi pendapat, bangga karo kasuciané, lan sapituruté, nanging aku tansah nemokake yèn Mbak White kebalikan saka kabèh kuwi.
GSAM 470Kanca Wong Miskin
GSAM 470.2"Sapa waé, sing paling mlarat lan paling andhap asor, bisa marani dhèwèké kanthi bébas kanggo njaluk pitutur lan panglipur tanpa ditolak. Dhèwèké tansah ngopeni wong-wong sing butuh pitulungan, sing papa, lan sing nandhang sangsara, nyukupi kabutuhané, lan mbela kapentingané.
GSAM 470.3"Aku durung tau kenal karo sapa waé sing tansah ngajeni lan wedi marang Gusti Allah kaya dhèwèké. Ora ana tumindak sing ditindakake tanpa pandonga sing tulus marang Gusti Allah. Dhèwèké sinau Sabda Gusti kanthi tliti lan ajeg. Aku wis krungu Mbak White ngandika atusan kaping, wis maca kabèh kesaksiané saka wiwitan nganti pungkasan, akèh sing wis tak waca bola-bali, lan aku ora tau bisa nemokake siji ukara sing ora bermoral ing kabèh mau, utawa apa waé sing ora murni lan Kristen tenan; ora ana sing nuntun adoh saka Kitab Suci lan saka Kristus; nanging ing kono aku nemokake ajakan sing paling tulus kanggo manut marang Gusti, tresna marang Yesus, pracaya marang Kitab Suci, lan nliti mau kanthi terus-terusan. Aku wis nampa paedah rohani sing gedhé, kaping pirang-pirang, saka kesaksian-kesaksian mau. Satemene, aku ora tau maca tanpa krasa ditegur amarga kurang pracaya marang Gusti, kurang pangabdian, lan kurang semangat nylametaké jiwa. Yen aku nduwé pertimbangan, pandhangan rohani, aku nyatakake yèn kesaksian-kesaksian mau nduwé semangat lan isi sing padha karo Kitab Suci.
GSAM 470.4"Sajrone telung puluh taun [saiki bisa kita kandha enem puluh taun] kesaksian-kesaksian iki wis dipercaya lan diwaca ing antarané umat kita. Kepiye pangaruhé marang wong-wong mau? Apa kuwi nuntun wong-wong mau adoh saka hukumé Gusti Allah? Apa kuwi nuntun wong-wong mau nyerah iman marang Kristus? Apa kuwi nuntun wong-wong mau mbuwang Kitab Suci? Apa kuwi nuntun wong-wong mau dadi wong sing rusak lan ora bermoral? Aku ngerti yèn wong-wong mau bakal katon ora kalah apik dibandhingaké karo denominasi Kristen liyané.
GSAM 471.1"Siji bab sing tak temokake, yaiku para mungsuh paling sengit marang visi-visi Mbak White padha ngakoni yèn dhèwèké iku wong Kristen. Kepiye carané padha bisa ngakoni kuwi aku ora ngerti. Padha nyoba mbeneraké kanthi ngomong yèn dhèwèké wis kesasar. Padha ora bisa nuduhaké siji cacat ing sak uripé, utawa siji ukara ora bermoral ing kabèh tulisané. Padha kudu ngakoni yèn akèh tulisané pancèn apik banget, lan sapa waé sing nglakoni kabèh sing diomongké bakal dadi wong Kristen sing becik, yakin bakal mlebu swarga. Iki pancèn aneh tenan, yèn dhèwèké mung pirantiné setan, diilhami déning Satan, utawa yèn tulisané ora bermoral utawa mung khayalan pikirané dhéwé.
GSAM 471Wong Liya Mènèhi Kesaksian Bab Tulisan-tulisan
GSAM 471.2Nalika majalah-majalah kita sing ngemot tulisan Bu White disebarake, majalah-majalah mau digoleki dening wong-wong sing paling andhap asor, wedi marang Gusti, lan setya. Nalika padha nglaporake apa sing diwaca, padha kandha, "Kita utamane kasengsem karo tulisan Bu White. Tulisan-tulisan mau praktis banget, kebak piwulang sing dirancang kanggo nuntun wong luwih cedhak marang Gusti, lan ndadekake dheweke luwih andhap asor, wedi marang Gusti, lan setya. Panulisan-panulisan iki pancen banget cocog karo alur Kitab Suci nganti nalika maca kita krasa manawa Bu White mesthi diilhami nalika nulis kaya mangkono." Mangkono kasaksian saka puluhan kasus saka wong-wong sing padha surat-menyurat karo para pekerja misi kita, uga wong-wong sing ora nduwé pangertosan sethithik waé manawa gagasan Bu White ditampa lumantar wahyu suci.
GSAM 471Sumber Penentangan
GSAM 471.3Nalika kita mirsani kesan sing ditimbulake dening karunia iki, pitakon muncul, Saka ngendi lan kenapa ana panentangan marang manifestasi karunia iki? lan apa asile saka wong-wong sing nentang? Sawise ngawasi prakara iki kanthi teliti wiwit taun 1852, aku wis nemokake yen umume panentangan marang manifestasi iki asalé saka wong-wong sing wis ditegur amarga cacat watak, amarga kabiasaan sing salah, utawa amarga sawetara tumindak sing salah ing cara uripé. Akeh sing ditegur kuwi mbantah manawa dheweke ora pati ala kaya sing digambarke ing kesaksian, lan padha arep mbuktekake manawa dheweke isih bisa nyekel kabeneran sanajan tumindak bertentangan karo teguran sing diwenehake. Wektu wis mbuktèkaké yèn akèh banget saka wong-wong kuwi padha nyelakaké pracayané lan ninggalaké barisan kabèh. Sawetara wis weruh kaluputané, lan nyekel kabeneran luwih kiyat. Pitakonané muncul, yèn wong-wong sing nentang peparing iki dipimpin déning Gusti, kenapa padha kelangan kerohaniané lan ngedohi Gusti? Préntahé Juruwilujeng kita yèn wit kudu dikenal saka wohé. Panjenengané kanthi teges ngandika yèn "wit sing bosok ora bisa ngasilaké woh sing apik."
GSAM 472Kegagalan Para Penentang
GSAM 472.1Kita kelingan prastawa nalika ana panentangan sing diatur nglawan kesaksian Bu White, kanthi pratelan manawa sukses gedhe bakal ngancani pakaryané sakwise padha mbusak kesaksian-kesaksian mau. Nanging, ana kegagalan total kanggo ngwujudake pangarep-arepe. Sawise pirang-pirang taun berjuang, dheweke ora menehi bukti luwih akeh babagan nyebarake kabeneran Sabat marang donya tinimbang wong-wong kaya dheweke patang puluh sanga taun kepungkur. Yen pakaryane iku pakaryan khusus Gusti, kenapa ora ana kamakmuran luwih akeh sing nyertai pesenane?
GSAM 472Ing endi kasuksesané?
GSAM 472.2Ing sisih liya, nalika kita mirsani pesen sing lumantar pesen kuwi paugeran Gusti Allah lan pracaya marang Gusti Yesus diwartakaké marang donya—pesen sing nyawiji karo pawujudan karunia nubuatan iki, karo pitutur, pandhuan, lan celaan—kita weruh yèn pesen kuwi wis maju kanthi mantep lan ajeg wiwit wiwitan nganti saiki. Kanthi ngetutake pitutur Gusti lumantar karunia iku, maju kanthi kekuwatan Gusti, pesen iku, kaya sing wis kita pratelakake, wis ngubengi donya, lan saiki cepet banget nyedhaki "saben bangsa, suku, basa, lan wong."
GSAM 473.1Bab kemajuane ing jaman kepungkur kita bisa ngomong, sabda Gusti wis kabukten nalika Panjenengané ngendika, "Ora ana senjata sing digawe nglawan kowe sing bakal kasil." Satemene, tangané Gusti wis katon ing kasil sing nyertai munculé lan majuning gerakan advent agung iki nganti saiki, lan kanggo mangsa ngarep kita ngandelake kaleksanané sabda Panjenengané sing mesthi, "Aku wis nyedhiyakake lawang sing kabuka ing ngarepmu, lan ora ana siji waé sing bisa nutupé." Kanthi kapitadosan punika kita saged nyanyi kanthi pitados sepenuhé:—