Bab 15 — Cahya sing Saya Tambah lan Mucizah sing Luwih Agung

GSAM 235.1"Elinga dina-dina biyen, sawisé kowe padha padhang, kowe padha nahan perang gedhé saka sangsara; sawéné kowe dadi tontonan amarga cacian lan sangsara; lan sawéné kowe dadi kanca wong-wong sing nampa perlakuan kaya ngono."¹

GSAM 235.2Masa wiwit kuciwa taun 1844 nganti padhangé cetha babagan panggonan suci lan pesen malaikat katelu kawangun, iku sawijining cobaan kang unik. Para Adventis sing isih tetep yakin manawa dheweke bener ing gerakan biyen, pancen dadi tontonan kanggo wong-wong sing nganggep manawa pesen iku gagal total; lan amarga iku, dheweke dadi sasaran ejekan sing gedhe. Iki bisa ditahan kanthi seneng ati nalika dheweke tetep nyekel Gusti lumantar iman, lan ngrasakake rawuhe Roh Suci.

GSAM 235Rong Titik Serangan Khusus

GSAM 235.3Setan nduwéni loro titik godaan khusus kanggo umat Adventis. Sing kapisan yaiku nyebabaké wong-wong sing teguh pracaya yèn wektu nubuat wis rampung, pracaya yèn rawuhé Kristus kapindho iku rawuhan rohani, lan yèn kanthi cara tartamtu Panjenengané rawuh ing pungkasan rong ewu telung atus dina. Sing kapindho yaiku nyurung wong-wong sing ragu-ragu marang pengalamané ing jaman kepungkur supaya padha nyerah kabeh. Mula nalika bebener babagan papan suci lan pesen malaikat katelu saya mbukak alon-alon saka Kitab Suci, pesen-pesen saka Rohé Allah, lumantar karunia nubuatan, mastèkaké gerakan biyèn, nyebuté "cahya padhang" sing Gusti pasang ing pucuk dalan, kanggo sumunar nganti tekan kutha, lan nunjukaké bukti-bukti Kitab Suci yèn rawuhé Kristus kapindho iku bakal nyata lan pribadi, mula ora bisa dadi prastawa ing pungkasan "dina-dina" mau.

GSAM 236Panyingkapan-panyingkapan sing Ngagetaké

GSAM 236.1Yen Gusti Allah ngandika marang umaté lumantar panglihatan ing dina-dina pungkasan iki, apa kita ora bakal ngarep-arep yèn ing panglihatan mau ana pratandha sing cetha saka sing ilahi? Pratandha-pratandha iki katon ing panglihatan Bu E. G. White. Fenomena saka panglihatan-panglihatan mau, kaya sing kacetha ing Bab 13, pancen mujijat; nanging ana akèh bab sing nggumunake gegayutan karo pandelengane sadurunge, sing bakal panjenengan weruhi nalika maca luwih jero karya iki; lan apa kita ora bakal ngarep-arep kaya ngono ing sawijining karunia kaya iki sing dirancang dening Gusti kanggo narik kawigaten wong akeh, lan ndadekake padha kandha, kaya Musa, "Aku bakal mbelok, lan ndeleng prakara agung iki"? Pernyataan prasaja saka bocah wadon sing mlarat, lara-laran, lan ringkih, sing katon meh ing ambang pati, manawa Gusti wis maringi dhèwèké panglihatan, ora bakal cukup kanggo nindakake iki. Manifestasi ajaib sing ana gandhèngané karo panglihatan mau pancèn ngundang minat marang panglihatan mau, lan bocah wadon mau dijaluk supaya lunga saka panggonan siji menyang panggonan liyané lan nyritakaké apa sing wis diparingi Gusti supaya diwartakaké marang wong liya.

GSAM 236Demonstrasi sing nggumunake ing Visi Katelu

GSAM 236.2Ing kéné aku bakal nyatakaké sawatara fakta babagan wahyu katelu, sing diparingaké ing omahé bapaké, sing kasebut ing Bab 13, miturut carita saka bapak lan ibu Bu White, sedulur wadoné, Bu Sarah Belden, lan liya-liyané.

GSAM 236.3Ing kamar ing ngendi wahyu mau diparingake, ana Alkitab kulawarga sing gedhé banget sing ana ing meja rias. Iku salah siji edhisi sing dicetak ing Boston déning Joseph Teale ing taun 1822. Buku iku ukurané wolulas inci kalih sewelas inci, kandelé patang inci, lan boboté rada luwih saka wolulas pon. Nalika lagi ndelok wahyu, dhèwèké ngadeg lan njupuk Kitab Suci abot iki ing lengen kiwa, bukuné kabuka, lan nyangga buku mau kanthi lengen diulur jejeg karo awaké; banjur luwih saka setengah jam, nganggo tangan tengen, dhèwèké mbalik kaca saka panggonan siji menyang panggonan liyané lan nunjuk marang ayat-ayat Kitab Suci sing béda-béda, sing diulang-ulang nalika mripaté ndelok munggah lan ing arah sing kosok baliné karo buku kuwi. Sedulur wadoné, Sarah (sawisé dadi garwané Stephen Belden), utawa kadhangkala ana wong liya sing rawuh, ndelok saben teks sing dituduhaké drijiné, lan weruh cetha yèn saben wektu dhèwèké mbaleni ayat sing dituduhaké drijiné. Ibu Harmon kandha yèn putriné Ellen ing kahanan lumrah "ora bisa, amarga kurang kuat, ngangkat Kitab Suci abot kuwi saka méja; nanging ing panglihatan dhèwèké nyekel kuwi gampang banget, katoné kaya mung Prajanjian Anyar saku."

GSAM 237.1Mangkono pancen kaajaiban!—bocah wadon alus sing boboté mung pitung puluh pon, nyekel Kitab Suci abot luwih saka setengah jam ing posisi sing wong kuwat ora bisa nyekel mung rong menit; maneh, ngalih saka panggonan siji menyang panggonan liya menyang teks Kitab Suci sing saben wektu kabukti dadi teks sing diulangé, nalika mripaté ngadhep munggah lan ing arah sing kosok baliné saka buku; lan pungkasané, swara sing metu saka wong sing ora ana gerakan paru-paru utawa ambegan ing badané, lan mbaleni kanthi bener teks Kitab Suci sing ditunjuk,—iki mesthi ora bisa dituduh minangka gawéan manungsa, utawa minangka akibat saka penyakit. Wong-wong sing nyekseni nganggep iku kanthi cetha minangka pratandha Rohé Panjenengané sing ngandika saka semak kobong. Pratandha kaya ngéné ing visi katelu Nona Harmon, nalika wis dingerteni, maringi bukti meyakinkan yèn ana kakuwatan sing luwih saka sing winates ana ing visi-visi mau.

GSAM 237Wahyu Topsham

GSAM 237.2Ora suwe sawisé kedadeyan iki, pasedhèrèk Adventis ing Topsham, watara telung puluh mil ing lor-wétan Portland, Maine, krungu babagan pangreksan Gusti marang Nona Ellen G. Harmon, banjur ngajak dhèwèké menyang panggonan kuwi. Undhangan iku ditampa, mula kunjungan kapisané ditindakake ing Topsham. Pasamuan Adventis wektu kuwi dianakake ing omahé Pak Curtiss. Bu Frances Lunt (sadurungé Nona Frances Howland), saka Oakland, California, maringi aku pranyatan ing ngisor iki, kanthi tanggal 19 Januari 1890:—

GSAM 238.1"Aku, bebarengan karo kulawarga bapakku, rawuh ing pasamuwan Mbak Harmon ing Topsham, taun 1845, lan sajrone pasamuwan kuwi dhèwèké nduwèni wahyu. Kuwi pisanan kita ndeleng dhèwèké ana ing wahyu. Salah siji Kitab Suci gaya lawas [Kitab Suci Keluarga Teale, boboté wolulas pon] kagungané Mas Curtiss. Kitab Suci gedhé iki dijupuk saka lemari laci déning Mbak Harmon nalika dhèwèké lagi ndelok wahyu, lan dhèwèké nunjuk ayat-ayat Kitab Suci nalika mbalik kaca demi kaca, sanadyan mripaté ngadhep munggah lan adoh saka buku. Ayat-ayat sing diulang-ulang kuwi ya tembung piwulang, panyengkuyung, utawa panyalah. Ana kaanehan liya saka penampakan wektu kuwi yaiku posisi buku. Buku iku dicekel ing tangané sing kabuka kanthi sudut patang puluh lima derajat, lan ora ana siji wae sing bisa nyekel buku ing sudut sing padha tanpa langsung selip saka tangan; nanging Mbak Harmon nyekel Kitab Suci iki ing sudut kuwi pirang-pirang menit, kenceng kaya nempel ing tangane, nalika dheweke mlaku saka siji wong menyang wong liya ing kamar.

GSAM 238Kesaksian Bu Truesdail

GSAM 238.2Pernyataan liya babagan visi sing padha iki asalé saka Bu M. C. Truesdail saka Trenton, Mo., tanggal 27 Januari 1891. Dheweke kandha:—

GSAM 238.3"Aku umuré limolas taun ing taun 1845, lan aku ana nalika kunjungan kapisan Mbak Harmon menyang Topsham, nalika dhèwèké nduwé panglihatan ing omahé Mas Curtiss, ing kono dhèwèké njupuk Kitab Suci kulawarga sing gedhé lan nyangga ing posisi sing ora ana siji-sijia sing bisa nyangga buku ing tangané tanpa langsung mluncur.

GSAM 238.4"Mbak Harmon ana ing panglihatan luwih saka rong jam. Iku minangka pratandha paling nggumunake saka kuwasa Gusti sing tau tak sakseni, lan aku wis weruh dheweke ing panglihatan luwih saka rolas kaping. Kabeh mau mesthi dadi wektu kang kebak rasa khidmat sing jero lan panyelidikan dhiri, nanging iki ngluwihi kabeh. O! kepiye kita gemeter nalika Kamulyaning swarga maringi piwulang marang kita lumantar pirantine sing ringkih; nalika piyambakipun maca marang kita ayat-ayat sing nglipur lan cocog karo kahanan kita sing angel; kados Ibrani 2:2, 3; Yakobus 5:7, 8; Ibrani 10:35, 39; 1 Petrus 1:7; Lukas 12:32-37, saliyane akèh liyané, nyekel Kitab Suci kulawarga sing gedhé nganti dhuwur banget nganti aku kudu ngadeg ing kursi supaya bisa maca panggonan sing dituduhké. Aku ora mikir yèn dhuwuré Mbak Harmon ngluwihi dhuwurku luwih saka rong inci.

GSAM 239.1Tandha-tandha kaya ngono ngyakinake wong-wong sing polos manawa ana kuwasa luwih saka manungsa sing ngontrol piranti sing andhap asor kuwi, lan ana panjalukan saka macem-macem panggonan ing New England supaya dheweke teka lan nyritakake kesaksiané.

GSAM 239Gawean Manual Minangka Dosa

GSAM 239.2Ora suwe sawisé kuwi, Nona Harmon diwènèhi pituduh ing panglihatan supaya ngunjungi Paris, Maine, ing ngendi ana wong-wong sing pracaya yèn nyambut gawe manual iku dosa. Pendeta Stephens saka Woodstock, Maine, dadi pamimpin ing kaluputan iki lan nduwèni pangaribawa gedhé marang wong liya. Sadurunge dheweke tau dadi mubalig Methodist, lan dianggep minangka wong Kristen sing andhap asor lan setya. Dheweke wis entuk kapercayan akèh wong amarga semangaté kanggo kabeneran lan uripé sing katon suci, sing ndadekake sawetara wong pracaya yèn dheweke dipimpin khusus déning Gusti Allah. Gusti Allah maringi teguran marang Nona Harmon babagan dheweke. Dheweke nyatakake yèn dheweke tumindak bertentangan karo sabda Gusti Allah kanthi ora nyambut gawe, meksa kesalahane marang wong liya, lan ngutuk sapa waé sing ora nampa. Dheweke nolak kabèh pratandha sing diwènèhaké Gusti kanggo ngyakinaké yèn dhèwèké salah, lan ora gelem ngakoni kesalahané. Dhèwèké manut marang kesan-kesan batin, lan nempuh lelampahan sing ngeselaké, mlaku adoh banget, ing ngendi dhèwèké mung nampa caci maki, lan nganggep yèn kabèh kuwi dhèwèké nandhang sangsara kanggo Kristus. Akal lan pertimbangané ditinggalaké.

GSAM 239.3Bab kesaksian Nona Harmon lan asil saka kasus kasebut, aku bakal nyitir saka surat sing ditampa saka Bu M. C. Truesdail, sing wektu kuwi manggon ing Paris, Maine. Sawisé menehi sawetara rincian sing selaras karo sing kasebut ing ndhuwur, dhèwèké kandha:—

GSAM 240.1"Pengakuan metu saka kabèh kejaba pimpinane, Jesse Stephens. Mbak Harmon ngelingake dhèwèké yèn ora nyerah lan ngakoni kasalahane, dhèwèké bakal enggal mungkasi kariré. Kabeh padha mangertèni iki minangka ramalan yèn dhèwèké bakal kanthi cara apa waé nglakoni bunuh diri."

GSAM 240.2Ing ngisor iki ringkesan salajengipun ing kasusipun:—

GSAM 240.3"Sawisé kumpulan ciliké ninggalaké dhèwèké, dhèwèké dadi murung, lan ora suwé banjur kelangan akal, nolak mangan apa waé sing dimasak déning wong jahat. Dhèwèké durung krungu yèn aku wis bali saka Massachusetts nalika aku nggawa dhaharan kanggo dhèwèké. Dhèwèké takon, nalika nguluraké tangané sing kurus liwat bolongan cilik ing jendhela, 'Apa Gusti ngutus kowe karo iki, Mbak Marian?' Ndelok jawabanéku sing ragu-ragu, dhèwèké nolak nyicipi. Kahanan sing ngenesake, dikurung ing kamar cilik ing omahé seduluré lanang (sing ora precaya), ngélingake aku marang pepeling sing wis kanthi welas asih dikirimaké saka swarga, nanging kanthi keras ditolaké. Dhèwèké digawa bali menyang kulawargané rong dina sawisé kunjungan sing sedhih iki, ing kono dhèwèké ora suwé mungkasi uripé kanthi bunuh diri, gawé tali saka kain ambené.²

GSAM 240Ramalan sing Kasampurnakake

GSAM 240.4Ing mangsa panas taun 1845, miturut undhangan Otis Nichols, Nona Harmon ngunjungi Massachusetts, karo seduluré wadon Sarah. Dheweke manggon ing omahé Pak Nichols. Dheweke karo garwané numpak kereta kuda, nggawa dheweke menyang pirang-pirang panggonan kanggo nganakake rapat, ing ngendi Nona Harmon nyritakake kesaksiané. Mangkono dheweke bisa ngunjungi Boston, Roxbury, lan Carver. Nalika kunjungan kapindho menyang Boston, Massachusetts, ana kedadeyan sing banget menarik.

GSAM 240.5Ana ing Boston lan sakupenge sawijining klompok wong fanatik sing uga nganggep yèn nyambut gawe iku dosa, lan pesen utamane yaiku, "Adol apa sing kok duwé, lan wenehana sedekah." Padha kandha yèn dhèwèké ana ing jubileum, yèn bumi kudu ngaso, lan yèn wong mlarat kudu diparingi panguripan tanpa kudu nyambut gawe. Sargent, Robbins, lan sawatara wong liya dadi pamimpin. Padha ngutuk visi-visi mau minangka saka setan, amarga kaluputané dhéwé wis kabukak. Padha kasar marang sapa waé sing ora pracaya kaya karo dhèwèké.

GSAM 241.1Nalika Nona Harmon lan seduluré wadon lagi sowan ing omahé Pak Nichols, Sargent lan Robbins teka saka Boston kanggo njaluk tulung marang dhèwèké, lan kandha yèn dhèwèké teka kanggo sowan, lan nginep semalam ing omahé. Pak Nichols mangsuli yèn dhèwèké seneng banget karo rawuhé, amarga Nona Sarah lan Ellen Harmon ana ing omah, lan dhèwèké kepéngin supaya dhèwèké padha kenal karo wong-wong mau. Padha langsung ganti pikiran, lan ora gelem dipujuk mlebu omah. Pak Nichols takon apa Ellen bisa nyritakake pesené ing Boston, lan apa padha gelem ngrungokaké dhisik banjur mènèhi putusan. "Ya," ujare wong-wong mau, "monggo teka ing Boston ing Sabat ngarep [tegesé dina Minggu, amarga durung nampa Sabat]; kita kepéngin nduwé hak ngrungokaké dhèwèké."

GSAM 241.2Pak Nichols nyritakaké iki marang aku ing omahé, ing Dorchester, taun 1858. Dhèwèké kandha yèn dhèwèké wis ngatur kabèh rencanané kanggo menyang Boston ing ésuk Minggu nganggo karosané kanggo nggawa Nona Harmon menyang rapat sing direncanaké. Ing sonten kuwi, nalika pandonga kulawarga, dhèwèké kabawa ing panglihatan. Sawisé metu saka panglihatan, dhèwèké kandha, "Mas Nichols, aku ora bakal lunga menyang Boston sesuk; Gusti wis paring weruh marang aku yèn aku kudu lunga menyang Randolph. Gusti wis nyedhiyakake pakaryan kanggo aku ing kana." Pak Nichols ngajeni banget marang tembungé. Dhèwèké wis janji bakal nganter dhèwèké menyang Boston esuk kuwi, lan kanthi kuwatir takon, "Aku kudu piye karo janjiku marang Sargent lan Robbins?" "Aja dipikirake kuwi," ujare Nona Harmon, "Gusti wis dhawuh marang aku supaya lunga menyang arah liya." "Ya," pangandikane Pak Nichols, "kula boten mangertos." "Gusti sampun paring pratandha dhumateng kula menawi kita badhe mangertos nalika sampun tekan ing kono," pangandikane Nona Harmon. "Ya," pangandikane Pak Nichols, "mboten wonten dalan sanes kanggé panjenengan dhateng ing kono kajawi kita lunga lan ngeteraken panjenengan, nanging kula boten mangertos kados pundi kula badhe nerangaken kahanan punika dhumateng sedulur-sedulur ing Boston."

GSAM 241.2Pak Nichols uga ngandhani aku manawa "Mbak Harmon weruh munafiké wong-wong mau ing panglihatan, manawa ora bakal ana pasamuan ing Boston ing dina Minggu, manawa Sargent, Robbins, lan liyané sing mungsuh bakal ketemu karo rombongan gedhé ing Randolph (telulas mil saka Boston) ing dina Minggu; lan manawa kita kudu ketemu karo para penentang ing Randolph, ing pasamuané ing dina Minggu, lan ing kana dhèwèké bakal nampa wahyu kanggo wong-wong mau, sing bakal ngyakinaké wong-wong sing jujur lan ora nduwé prasangka, apa wahyu-wahyune saka Gusti utawa saka Setan." Tinimbang lunga menyang Boston banjur menyang Randolph, sing jaraké rong puluh loro mil, padha langsung menyang Randolph, tekan ing kana watara wektu pasamuan. Ing kana padha ketemu karo wong-wong sing wis sarujuk ketemu karo dheweke ing Boston. Pak Nichols banjur kandha, "Aku saiki ngerti."

GSAM 242.1Upaya Sargent lan Robbins kanggo ngindhari kesaksian Nona Harmon, lan cara dheweke dipandu supaya bisa ketemu karo wong-wong mau, nduweni pengaruh gedhe marang pikiran sawetara wong sing rawuh. Bab patemon kuwi dhewe, aku bakal nyitir cathetan sing diwenehake Pak Nichols:—

GSAM 242Demonstrasi sing nggumunake

GSAM 242.2"Mbak Ellen digawa mlebu ing panglihatan kanthi pratandha luar biasa, lan terus ngomong ing panglihatan nganggo swara cetha, sing bisa dipahami kanthi cetha dening kabeh sing ana, nganti watara surup srengenge. Sargent, Robbins, lan French padha nesu banget, uga geger, nalika krungu Mbak Ellen ngomong ing panglihatan, sing padha nyatakake iku saka setan; padha ngentekake kabeh pangaribawa lan kekuwatan jasmani kanggo ngrusak pangaruh panglihatan mau. Padha kumpul nyanyi banter banget, banjur gantian ngomong lan maca Kitab Suci nganggo swara banter supaya swara Ellen ora krungu, nganti kekuwatane entek lan tangane gemetaran nganti ora bisa maca Kitab Suci maneh. Nanging ing tengah kahanan rame lan ribut kuwi, swara Ellen sing cetha lan nyaring nalika dheweke ngomong ing panglihatan isih cetha dirungu kabeh sing ana. Penentangan para priya iki terus lumaku sak suwéné isih bisa padha ngomong lan nyanyi, sanadyan sawatara kanca padha nyalahké lan nyuwun supaya mandheg. Nanging miturut Robbins, 'Kowe padha sujud marang berhala: kowe padha nyembah anak sapi emas.'

GSAM 243.1"Pak Thayer, sing duwé omah, ora saktenané yakin yèn visiné saka setan kaya sing diomongaké Robbins. Dhèwèké péngin nyoba kanthi cara tartamtu. Dhèwèké wis krungu yèn visi saka kuwasa Setan bisa dicegah kanthi mbukak Kitab Suci lan nyelehaké ing awaké wong sing lagi nduwé visi, lan dhèwèké nyuwun marang Sargent apa gelem nyoba kanthi cara kuwi, nanging ditolak. Banjur Pak Thayer njupuk Alkitab kulawarga ukuran quarto sing abot lan gedhé, sing ana ing meja lan arang digunakaké, dibukak, lan ditempataké ing dhadha Ellen nalika lagi ndelok visi, nalika dhèwèké nyenderaké gegeré ing témbok ing pojok kamar. Sawisé Kitab Suci ditempataké ing dhadhané, dhèwèké langsung ngadeg lan mlaku menyang tengah kamar, karo Kitab Suci mbukak ing salah siji tangané, diangkat sak dhuwuré sing isa, lan karo mripaté tetep ndelok munggah, dhèwèké ngumumaké kanthi khidmat, 'Kesaksian sing diilhami saka Gusti,' utawa tembung sing padha tegesé. Lan banjur, nalika Kitab Suci diuluraké nganggo salah siji tangané, lan paningalané ngadhep munggah, ora maringi pandelengan marang Kitab Suci, dhèwèké terus suwé nggiliraké kaca-kaca nganggo tangan liyané, nyelehaké driji ing sawatara ayat, lan ngucapaké tembung-tembungé kanthi swara khidmat lan bener. Akeh wong sing ana ing kono padha ndelok ayat-ayat sing dituduhké driji, kanggo mriksa apa dhèwèké ngucapaké kanthi bener, amarga paningalané wektu kuwi padha ngadhep munggah. Sawetara ayat sing dirujuk iku paukuman tumrap wong sing ala lan wong sing ngina; lan liyane minangka piwulang lan pandhuan babagan kahanan kita saiki.

GSAM 243Visi Paling Suwé, luwih saka enem jam

GSAM 243.2Ing kahanan iki dheweke terus sadawané sore nganti meh surup, nalika pandangane sirna. Nalika Ellen tangi ing pandangane lan ngadeg ing sikilé, karo Kitab Suci sing abot lan kabuka ing tangane, banjur mlaku-mlaku ing kamar lan ngucapake ayat-ayat Kitab Suci, Sargent, Robbins, lan French padha meneng. Sajeroning wektu sing isih ana, padha keganggu, bebarengan karo akèh wong liya; nanging padha nutup mripat lan ngadhepi kahanan kuwi tanpa ngakoni perasaane.³

GSAM 244Pernikahan Nona Harmon

GSAM 244.130 Agustus 1846, Nona E. G. Harmon lan Pendeta James White nikah, lan bebarengan padha makarya kanggo nyebarake pesen. Ing taun 1847, pakaryané umume winates ing Maine lan Massachusetts.

GSAM 244.2Ing Sabat kapisan ing wulan April, marang Bu White diparingi panglihatan sing banget narik kawigaten, ing omahé Stockbridge Howland, Topsham, ing ngendi pasamuan biyasane dianakake. Wahyu iki iku sing kasebut ing Early Writings, ing ngendi dheweke weruh pandelengan babagan panggonan suci lan perabotane, wektu kasangsaran, para wong suci mlayu saka kutha-kutha, wong-wong ala ngubengi, panyelamatan kanthi swara Gusti Allah, yubilae, rawuhe Gusti Allah ing kereta awan, lan sapiturute. Apike digatekake sawetara gerakane nalika ana ing wahyu iki.

GSAM 244Akèh Kitab Suci sing Digunakaké ing Panglihatan

GSAM 244.3Bu Frances Lunt (putri S. Howland), ing tanggal 19 Januari 1890, kandha marang aku:

GSAM 244.3Ana ing sisih kamar ing ngendi pasamuan dianakake, ana meja sing ing ndhuwure ana pirang-pirang buku macem-macem jinis, ing antarane ana sawetara Kitab Suci ukuran biasa. Nalika ana ing panglihatan, Bu White ngadeg, mlaku menyang meja, njupuk Alkitab tanpa nyentuh buku liya, banjur nyekel Alkitab sing mbukak ing ndhuwure sirah nganggo tangan kiwa, karo driji tunjuk tangan tengen nunjuk marang teks Kitab Suci sing diulang-ulang nalika dheweke ngadeg ing ngarepe wong sing ditujokake, banjur nyelehake buku sing mbukak mau ing dhadha wong sing diadhepi nalika dheweke maca Kitab Suci. Bali menyang meja, piyambakipun njupuk Kitab Suci malih, lan kanthi cara ingkang sami mbaleni teks Kitab Suci sanès lan nyelehaké Kitab Suci ingkang kabuka ing dhadha tiyang ingkang dipun ajar. Tumindak punika dipun baleni dhumateng watara setengah selusin tiyang; sasampunipun punika kanthi anggun piyambakipun lenggah ing kursi, déné mripatipun salawase nyawang munggah lan adoh saking buku.

GSAM 245.1Bab iki Bu Truesdail kandha:

GSAM 245.1"Aku ana ing kono [April, 1847] nalika Mbak White menyang meja lan njupuk siji Kitab Suci sawisé sijiné saka antarané buku-buku sing ana ing meja, banjur nyelehake Kitab Suci mau ing dhadha wong sing dituju kanggo maca teks Kitab Suci. Kabeh iki ditindakake nalika paningalé ngadhep munggah menyang swarga. Ing wektu iki piyambakipun nyekel Kitab Suci ing ndhuwur sirahé nalika ngandika marang kula; lajeng dipun pasang ing dhadha kula. Petikan Kitab Suci sing kaparingaken dhumateng kula yaiku 2 Korinta 6:17."⁴

GSAM 245.2Ing layang saka Bu Frances Lunt, dhèwèké nyebut jeneng telung wong sing rawuh ing wektu kuwi, lan marang wong-wong mau Kitab Suci diselehaké nalika Bu White nerangaké teks kanggo saben wong, lan ing antarané jeneng-jeneng mau ana jeneng Bu Truesdail.

GSAM 245Pakaryan Kapisan ana ing antarané Para Percaya Advent

GSAM 245.3Pakaryané Nona Harmon, ing sangisoré pituduh karunia nubuatan, wiwit Januari 1845 nganti mangsa semi 1846, meh wolulas wulan, yaiku karo "para pracaya" marang rawuhé Kristus sing wis cedhak, sing sadurungé wis padha digandhengaké. Sawisé rampungé rong ewu telung atus dina (22 Okt. 1844), nganti sabab kuciwa lan sipat prastawa sing kedadeyan wektu kuwi dingerteni, ana bebaya para pracaya bakal kesasar menyang pandangan sing salah, utawa ninggalaké sakabehé pengalamané sing kepungkur. Pesené marang wong-wong kaya ngéné: "Gerakan kepungkur iku saka Gusti. Tansah kenceng imanmu. Gusti isih duwe pakaryan kanggo umaté. Sinau Kitab Suci. Telusuri sabda, lan kowé bakal nemokaké pepadhang."

GSAM 245.4Pitutur iki selaras karo rancanganing Gusti. Tujuwané Gusti mesthi supaya pesen-pesen khusus kanggo umaté, ing wektuné, dijupuk saka sabdané, lan banjur karunia nubuat rawuh "ing urutan kapindho," kanggo negesaké lan nguwatké para pracaya.

GSAM 246.1Ilustrasi sing nyengsemake bab iki ditemokake ing kasus Kornelius kaya sing kacathet ing Kitab Para Rasul. Malaikaté Gusti Allah muncul marang dhèwèké lan maringi dhèwèké panglihatan ing omahé dhéwé. Malaikat kuwi wis ngerti tenan kabeneran Injil, lan bisa waé mulangake marang Kornelius, nanging dhèwèké dikirim kanggo ngladèni wong sing dadi ahli waris kaslametan kanthi maringi Kornelius panglihatan. Dhèwèké njamin yèn pangibadah lan pangabdiané wis ditrima déning Gusti. Dheweke ora nginjili marang Kornelius, nanging mung ngandhani supaya ngundang Petrus, sing manggon karo Simon tukang penyamakan kulit ing Joppa. Petrus teka, lan saka Kitab Suci ngumumake marang Kornelius Injil Kristus.

GSAM 246Panggonan Karunia Nubuat

GSAM 246.2Ing kéné pantes dicathet urutan pangembangan karunia-karunia mau, kaya déné wis ditemtokaké Gusti ing sabdané. Paulus nyebutaké iki ing suratné marang wong Korinta, ing ngendi dhèwèké kandha, "Gusti Allah wis netepaké sawatara wong ing gréja, kapisan para rasul, kapindho para nabi."⁵

GSAM 246.3Nalika ndeleng pratelan sang rasul babagan sesambunganing karunia-karunia iki ing pakaryan Injil, kita langsung mangertos sebabe tatanan iki dipatuhi. Nalika mbandhingake karunia-karunia iki, Paulus kandha: "Mulane basa-basa iku dadi pratandha, dudu kanggo wong-wong sing pracaya, nanging kanggo wong-wong sing ora pracaya; nanging nubuat iku ora kanggo wong-wong sing ora pracaya, nanging kanggo wong-wong sing pracaya."⁶ Tatanane Gusti yaiku supaya pesen-pesen khusus Panjenengané marang donya digawa saka sabda Panjenengané; lan miturut kuwi Panjenengané nggerakaké manungsa kanggo ngulik Kitab Suci, lan maju minangka rasul, kang nggawa beban pesen-pesen Gusti, ngumumaké saka Kitab Suci, kang wis tahan uji sajrone jaman. Nalika ana wong-wong sing dadi pracaya, karunia nubuat teka sacara sekunder, nindakake perané kanggo nyampurnakaké para kudus, kanggo pakaryan pelayanan, kanggo mbangun awaké Kristus.⁷