Bab 7 — Kamajuan Cepeté Pesen

GSAM 126.1Lan aku weruh malaikat liya sing kiyat mudhun saka swarga, nganggo méga; ana pelangi ing sirahé, pasuryané kaya srengéngé, lan sikilé kaya tiang geni; lan ing tangané ana buku cilik sing wis kabuka; dhèwèké nyelehaké sikil tengené ing segara, lan sikil kiwané ing bumi, lan muni banter kaya singa nggerem: lan nalika malaikat iku muni, ana pitung swara guntur padha muni.... Lan malaikat sing tak deleng ngadeg ing segara lan ing bumi ngangkat tangane marang langit, lan sumpah demi Panjenengané sing urip langgeng, sing wis nyipta langit lan kabeh isine, lan bumi, lan kabeh isine, lan segara, lan kabeh isine, manawa wektu ora bakal ana maneh: nanging ing dina swarané malaikat kapitu, nalika dhèwèké miwiti muni, misteri Allah bakal rampung, kaya sing wis diwartakaké marang para abdi-abdi-Nya, para nabi."¹

GSAM 126Malaikat minangka Simbol Utusan Manungsa

GSAM 126.2Kaya sing wis dituduhake, pakaryan nginjili Injil wis dipasrahake marang manungsa, lan Gusti wis janji maringi berkah marang pakaryan kuwi nganti "pungkasaning donya."² Mula malaikat sing nggawa pesen iki mesthi dadi simbol pesen babagan wektu sing bakal diinjili marang para penghuni bumi. Pesen kuwi diumumake saka buku sing "mbukak," sing cetha nuduhake yen biyen buku kuwi tau ditutup. Para utusan iki diurmati dening Gusti; amarga "pelangi," pratandha prajanji Gusti, ana ing ndhuwure, lan padha nganggo pepadhang kamulyaning Gusti, lan ngumumake pesen mau kanthi wewenang Sang Panyipta kabeh samubarang. Sing diumumake ing kene iku pesen wektu, sing biyen "dicegel," nanging saiki diumumake saka buku sing "mbukak."

GSAM 127.1Ing bab-bab sadurunge wis kabukten yèn Gusti wis netepaké wektu nalika pepadhang bakal diwènèhaké gegayutan karo pungkasaning jaman ramalan agung—rong ewu telung atus dina—sing nuntun marang pangadilan panyelidikan; yèn ramalan yèn kawruh bakal saya tambah kasampurnakaké kanthi pas lumantar ngangkat akèh wong marang sapa Gusti maringi pepadhang kuwi; lan manawa Panjenengané uga wis netepaké wektu nalika "parabel wit ara" kudu dipelajari, kanthi ngangkat para guru Panjenengané wektu kuwi lan ing kono supaya padha lunga lan ngumumaké parabel mau marang donya. Mangkono uga kanthi tepat Panjenengané wis netepaké titik nalika pesen wektu kuwi kudu ngrembaka dadi panguwuhé sing banter, lan mangkono uga kuwi kasembadan kanthi tepat.

GSAM 127Sora Banter saka Pesen Kapisan

GSAM 127.2Wektu nalika panguwuh banter saka proklamasi iki kudu digawe iku dadi pitakon sing narik kawigaten. Ing kene ditempatake ing antarane muni trompet kaping enem lan kaping pitu, sing bisa dideleng ora mung saka panggonane ing cathetan Kitab Suci, nanging uga saka pesen kasebut, sing kandha: "Ing dina swarane malaikat kapitu, nalika dhèwèké miwiti muni, misteri Allah bakal rampung, kaya sing wis diwartakaké marang para abdié, para nabi." Iki minangka bukti sing konklusif yèn wektu sing diwartakaké ing pesen iki nganti munié sangkakala kapitu.

GSAM 127Wektu Panjeritan Kenceng

GSAM 127.3Nalika malaikat kapitu muni, kita maca manawa "griya suci Allah kabuka ing swarga, lan katon ing griya sucine pethi prajanjené."³ Ing ibadah ing panggonan suci donya, ruangan sing ngemot pethi prajanjen—panggonan paling suci—mung kabuka sapisan saben taun; iku ing dina pangapura, lan kanggo mbusak dosa—pembersihan panggonan suci. Wektu sing diomongaké para nabi, nalika pakaryan panyucian iki, sing ditindakaké déning Kristus, bakal kelakon, yaiku ing pungkasané 2.300 dina.⁴ Uga kasebut yèn nalika malaikat kapitu muni, swara ing swarga kandha yèn wis teka wektuné wong mati diadili.⁵

GSAM 128.1Simbol nubuat ing Wahyu 10 iki nampilake wektu nalika pesen iki bakal disebarke "kanthi swara banter," lan pungkasane, "kaya nalika singa nggerung." Wektu nalika, miturut ramalan iki, pesen mau bakal mundhak nganti "teriakan banter" yaiku wiwit pungkasan trompet kaping enem nganti pungkasan periode nubuat sing nuntun marang panyucian panggonan suci, kanthi tembung liya, nganti pungkasan 2.300 dina. Papat trompet kapisan kasampurnakaké ing perang Goth, Vandal, Hun, lan sapituruté, sing mbagi Roma Kulon dadi sepuluh pérangan utawa karajan.

GSAM 128Terompet Kaping Lima

GSAM 128.2Terompet kaping lima nampilake munculé agama Muhammad kanthi mega kasalahan, nanging utamané periode "lima sasi," utawa satus lima puluh taun nyata wiwit wektu padha "nduwé raja ing ndhuwuré." 27 Juli 1299, Othman, pangadeg Kakaisaran Utsmaniyah, nyerang wewengkon Nikomedia. Wiwit wektu kuwi wong Utsmaniyah ngganggu lan "nyiksa" Kakaisaran Romawi Wétan nganti 27 Juli 1449, satus lima puluh taun sajrone swara terompet kaping lima muni. Ing wektu kuwi wong Turki teka karo pasukane nglawan kutha Konstantinopel langsung, nggunakake bubuk mesiu ing peperangane; lan saka meriam abot, sing miturut sejarawan Gibbon mbutuhake enem puluh ekor sapi jantan kanggo narik, padha nembak watu gedhe marang tembok Konstantinopel.

GSAM 128Pungkasané Terompet Kaping Enem

GSAM 128.3Ing wektu iki, John Palleologus, sing kacathet déning para sejarawan minangka maharaja Yunani pungkasan, seda. Constantine Decozes iku ahli waris sing sah marang tahta, nanging miturut carita, rasa wediné marang Amurath, sultan Turki sing lagi nglakoni perang nglawan dhèwèké, ndadèkaké dhèwèké nyuwun idin marang Amurath kanggo munggah tahta. Tumindak kaya ngono meh katon kaya nyerahaké tahta marang wong Turki. Sejatine, ora suwe bangsa Ottoman wis nguwasani kutha Konstantinopel lan Kakaisaran Romawi Wétan. Mangkono, padha (sacara politik) "matèni" kakaisaran kuwi sing sadurungé wis padha "siksa." Padha bakal "matèni" mau sajrone "siji jam, lan siji dina, lan siji wulan, lan siji taun."

GSAM 129.1Yen dianggep minangka wektu nubuat, siji dina kanggo setaun, suwéné pira? Masalahe prasaja: setaun, 360 dina, utawa taun; sasi, 30 dina, utawa taun; lan siji dina, siji taun—kabehé 391 dina, utawa sacara harfiah, 391 taun. Siji jam minangka pérangan kaping 24 saka sedina, minangka pratandha, bakal dadi setengah sasi, utawa limalas dina. Mula saka iku, sakabèhé wektu pamaréntahan mandhiri umat Islam ing tlatah Kakaisaran Romawi Wétan bakal dadi 391 taun lan 15 dina. Yen ditambah karo tanggal 27 Juli 1449, bakal tekan tanggal 11 Agustus 1840, minangka pungkasaning periode kamardikan Turki, kaya sing kacathet ing sangisoré terompet kaping enem.

GSAM 129Dr. Josiah Litch Ngramalaké Ambruké Kakaisaran Utsmaniyah

GSAM 129.2Ing taun 1838 Dr. Josiah Litch saka Philadelphia, Pa., sawisé nampa kabeneran sing diwartakaké déning William Miller, melu nyawiji ing pakaryan kanggo nyebarake pesen mau luwih amba. Dheweke nyiapake artikel kanggo dicetak marang umum babagan pitung sangkakala ing Kitab Wahyu. Dheweke njupuk posisi tegas manawa sangkakala kaping enem bakal mandheg muni lan kakuwatan Ottoman bakal ambruk ing tanggal 11 Agustus 1840, lan manawa kuwi bakal mbuktekake marang donya manawa siji dina ing ramalan simbolis makili setaun wektu nyata.

GSAM 129.3Sawetara sedulur, malah sing pracaya karo dheweke ing bab iki, gemeter amarga wedi marang asile "yen ora kelakon" kaya sing diomongake. Nanging iki ora ngedhunake semangaté, malah dheweke nerusake tumindak kabeh sing bisa kanggo nyebarake pandangane babagan prakara Turki. Majalah umum nyebarake klaim sing wis digawe dening dhèwèké babagan prakara iki. Klub-klub wong sing ora pracaya mbahas pitakon iki ing pasamuané, lan padha kandha, "Iki ana wong sing wani nyoba soko, lan yèn prakara iki kelakon kaya sing dhèwèké kandhakake, iki bakal mbuktekake klaimé tanpa sangsi yèn siji dina ing ramalan nglambangake setaun, lan yèn rong ewu telung atus dina iku padha karo rong ewu telung atus taun, lan yèn kuwi bakal rampung ing taun 1844."

GSAM 130.1Publikasi ceramah Dr. Litch nyebabake geger umum, lan ewonan wong banjur diundang supaya nggatekake pungkasaning kesulitan sing muncul antarane Mehemet Ali, pasha Mesir, lan sultan Turki. Atusan wong kandha, "Yen prakara iki rampung kaya sing diandharake dokter, iku bakal netepake prinsip 'taun-dina' kanggo nerangake wektu simbolis, lan kita bakal dadi Adventis."

GSAM 130Sultan Turki ing Perang karo Pasha Mesir

GSAM 130.2Sawetara taun sadurunge taun 1840, sultan wis kejiret ing perang karo Mehemet Ali, pasha Mesir. Ing taun 1838, masalah antarane sultan lan vasal Mesire wektu kuwi diendhegake dening pengaruh duta manca. Nanging ing taun 1839, permusuhan diwiwiti maneh, lan diterusaké nganti, ing perang umum antarané pasukan sultan lan Mehemet, tentara sultan kabèh remuk lan musna, lan kapalané dijupuk déning Mehemet lan digawa menyang Mesir. Sultan wis dadi ringkih banget, nganti nalika perang wiwit manèh ing Agustus, dhèwèké mung nduwèni loro kapal perang kelas siji lan telu frigat minangka sésa sing nyedhihaké saka armada Turki sing biyèn kuwat. Armada iki Mehemet pancèn ora gelem nyerahaké lan mbalèkaké marang sultan, lan dhèwèké ngumumaké yèn kakuwatan-kakuwatan kuwi nyoba njupuk saka dhèwèké, dhèwèké bakal ngobongé. Ing kahanan kaya ngono, nalika taun 1840 Inggris, Rusia, Austria, lan Prusia campur tangan lan mutusaké ngrampungaké prakara iki; amarga cetha yèn dibiarkan, Mehemet ora bakal suwe bakal nguwasani tahta sultan.

GSAM 131Intervensi Kakuwatan Sekutu

GSAM 131.1Sultan nampa intervensi kekuwatan sekutu iki, lan kanthi mangkono nyerahake masalah iki kanthi sukarela ing tangané. Konferensi kekuwatan-kekuwatan iki dianakake ing London, kanthi sheikh Effendi Bey Likgis rawuh minangka plenipotensiari Ottoman. Ultimatum disusun, sing bakal diajokaké marang pasha Mesir, kang isiné sultan bakal nawakaké marang dhèwèké pamaréntahan warisan Mesir, lan kabèh pérangan Siria sing nyambung saka Teluk Suez nganti Tlaga Tiberias, bebarengan karo provinsi Acre, kanggo sakuripé; dhèwèké, ing sisihé, kudu ngosongaké kabèh pérangan liya saka karajan sultan sing wektu kuwi diduduki déning dhèwèké, lan mbalèkaké armada Ottoman. Yen dhèwèké nolak tawaran saka sultan iki, papat kakuwatan mau bakal njupuk prakara iki ing tangané dhéwé, lan migunakaké cara liya kanggo meksa dhèwèké supaya manut miturut karsaé.

GSAM 131.2Cetha menawa sakwise ultimatum iki diwenehake marang Mehemet Ali, prakara iki bakal salawas-lawase metu saka kendaliné sing kasebut dhisik [sultan], lan pangurusan prakara-prakarane bakal wiwit wektu kuwi ana ing tangan kakuwatan manca.

GSAM 131Ramalan Kasembadan—Pungkasan Kamardikan Turki

GSAM 131.3Sultan ngutus Rifat Bey nganggo kapal uap pamaréntah menyang Alexandria, kanggo nyampèkaké ultimatum marang pasha. Ultimatum mau diserahaké marang dhèwèké, lan dijupuk alih tanggung jawabé, ing tanggal sewelas Agustus 1840! Ing dina sing padha, sang sultan ngirim cathetan marang para duta saka papat kakuwatan, takon rencana apa sing bakal ditindakake yen pasha nolak netepi syarat ultimatum; marang pitakon kuwi padha mangsuli manawa wis ana persiapan, lan ora perlu kuwatir bab apa wae sing bisa kelakon. Dina iki wektu telung atus sangang puluh siji taun lan limolas dina sing diparingi kanggo nerusaké kuwasa Ottoman wis rampung; lan ing endi kamardikan sultan?—wis sirna!⁶

GSAM 132.1Wiwit dina iku nganti saiki, sultan kudu tumindak manut dhiktat saka kakuwatan-kakuwatan kuwi, lan nyekseni pecah-pecahing kratoné, sapotong-sapotong dijupuk déning kakuwatan-kakuwatan mau kanggo kabutuhané dhéwé.

GSAM 132Minat Umum marang Ramalan Digawe Meningkat

GSAM 132.2Panggenapan ramalan sing nggumunake iki nduwèni pangaruh gedhé marang pikiran umum. Iki nambah minaté wong-wong kanggo krungu bab ramalan sing wis kelakon lan sing lagi kelakon. Dr. Litch kandha yèn sajrone sawetara wulan sawisé 11 Agustus 1840, dhèwèké nampa layang saka luwih saka sewu wong kondhang sing ora pracaya, sawatara saka wong-wong mau pimpinan klub wong sing ora pracaya, ing ngendi padha nyatakake yèn wis nyerah perang nglawan Kitab Suci lan wis nampa iku minangka wahyué Gusti marang manungsa. Sawetara saka wong-wong mau wis bener-bener bali marang Gusti, lan akèh sing banjur dadi pambicara trampil ing gerakan rawuhe Kristus kapindho sing gedhé. Sawetara padha ngandhani Dr. Litch kaya mangkene: "Kita wis kandha yèn para juru tafsir ramalan ngutip saka kaca-kaca sajarah kang wis lawas kanggo ndhukung klaim kasampurnan ramalan; nanging ing kasus iki kita ndeleng fakta urip persis ing ngarep mripat kita."

GSAM 132.3Kanggo nerangake carane pas ing pungkasan trompet kaping enem, pesen advent wiwit muni kanthi swara banter, aku bakal nyritakake sawijining kasus sing diceritakake marang aku dening salah siji pelaku ing pesen iki.

GSAM 132.4Ing taun 1840, E. C. Williams, sawijining tukang gawe tenda lan layar sing usahané gedhé saka Rochester, N.Y., nampa pesen mau, lan ngajak Pendeta Miller lan Himes supaya teka ing Rochester lan nyritakake marang ewonan wong ing kutha kuwi. Wong loro mau mangsuli yèn padha ora duwe dhuwit sing cukup kanggo nyewa aula sing gedhé kanggo nampung wong-wong mau. Dhèwèké mangsuli, "Aku duwe tenda bunder diamèteré 120 kaki. Aku bakal masang, nyedhiyani papan lungguh, lan ngopeni kanthi gratis. Ayo padha teka lan ngumumaké pesen iki." "Wong-wong mau teka," ujare marang aku, "lan tenda iku ora cukup nampung separo saka wong sing teka krungu, mula aku nambah sambungan dawane 40 kaki, dadi tenda ukuran 160 x 120 kaki. Tenda iki saben dina kebak wong, lan atusan wong padha nyerbu ing njaba, kabeh padha kepengin krungu sabda."

GSAM 133Atusan Wong Ngumumaké Pesen

GSAM 133.1Kanggo nyukupi minat sing saya mundhak, tenda gedhe digunakake, lan pasamuwan ing alas cilik dianakake ing mangsa panas. Sawetara bangunan gréja paling gedhé lan balé umum digunakake ing mangsa adhem, lan kabèh kebak penonton sing kasengsem nganti kapasitas maksimal. Tinimbang Pendeta Miller saiki ngadeg, kaya sadurunge taun 1840, meh piyambakan ing ngumumaké warta, watara telung atus wong padha melu ngumumaké sacara umum pungkasaning periode rong ewu telung atus dina, lan padha njerit, "Wayahé ora ana maneh," lan, "Wayah pangadilané wis teka." Mangkono kita weruh, nalika wayahe Gusti rawuh supaya pesen mau sumebar ing saindenging donya, sabda Panjenengané kanyata, lan yuta-yuta wong kagugah kepéngin krungu seruan mau.

GSAM 133.2Apa sing bener babagan gerakan ing Amerika uga bener ing negara-negara liya. Wiwit taun 1840, tinimbang sawetara individu nyebarake publikasi, puluhan wong padha maju, kaya-kaya, kanggo ngumandhangake seruan kasebut. Ing Inggris ana pitung atus pandhita Gréja Inggris waé sing nyatakaké pesen mau, durung kalebu puluhan liyané sing padha nyambut gawe ing pakaryan sing padha. Ing luwih saka rong puluh nagara-nagara utama ing donya, pesen mau nyebar kanthi semangat sing nganti wong sing nyawang kandha, "Wong-wong iki pancen tenanan banget."