თავი 10 — შუაღამის ძახილი

GSAM 160.1“შუაღამისას გაისმა ყვირილი: აჰა, ნეფე მოდის! წადით მის შესახვედრად. მაშინ ყველა ქალწულმა წამოდგა და თავისი ლამპრები მოამზადა.”¹

GSAM 160.2ჩვენ უკვე ვისაუბრეთ დაყოვნების დროზე, რომელიც “ათი ქალწულის” ამ იგავშია ნაჩვენები, და ახლა განსაკუთრებულ ყურადღებას მივაქცევთ მის იმ ნაწილს, რომელიც ზემოთ მოყვანილ ტექსტშია წარმოდგენილი და რომელსაც ადვენტისტები “შუაღამის ძახილს” უწოდებენ. ამ თემაზე ერთ-ერთი ცნობილი მწერალი, პერიოდულ გამოცემაში Midnight Cry, 1844 წლის 3 ოქტომბერს, ამბობს:—

GSAM 160.3“მაგრამ როგორ აღმოვჩნდით ამ ლოდინის ღამეში? იმიტომ, რომ ჩვენ დავიწყეთ ხილვა [ორი ათას სამასი დღის ხილვა] გაზაფხულზე და არა შემოდგომაზე, ძვ. წ. 457 წელს. ჩვენ ექვსი თვითა და რამდენიმე დღით ჩამოვრჩით დანიშნულ ნავსადგურამდე. ამან ექვსი თვით გადაგვიყვანა ლოდინის ღამეში.”

GSAM 160.4სხვა მწერალმა, ს. ს. სნოუმ, 1844 წლის 22 აგვისტოს Cry-ში, ორ ათას სამას დღეზე საუბრისას, თქვა:—

GSAM 160.5“ეს პერიოდი დაიწყო იერუსალიმის აღდგენისა და აშენების ბრძანების გამოსვლისას. დადგენილება თავდაპირველად კიროსმა გამოსცა, განაახლა დარიოსმა და დაასრულა არტაქსერქსე ლონგიმანუსმა თავისი მეფობის მეშვიდე წელს. ის გამოცხადდა და ძალაში შევიდა ძვ. წ. 457 წლის შემოდგომაზე, როდესაც ეზრამ, უფლის კეთილი ხელით იერუსალიმში ჩასვლის შემდეგ, აღადგინა ებრაული საზოგადოება, დანიშნა მაგისტრატები და მოსამართლეები და დაიწყო კედლის მშენებლობა.”²

GSAM 160.6რადგან ხილვის დრო ორი ათას სამასი სრული წელი იყო, ორ ათას სამასის მისაღებად 457 და 1843 წლების სრული მოცვა იქნებოდა საჭირო, და თუ ბრძანება ძვ. წ. 457 წლის მეშვიდე თვემდე არ გაცემულა, ასწავლიდნენ, რომ პერიოდი 1844 წლის მეშვიდე თვემდე არ დასრულდებოდა. რადგან მეშვიდე თვის მეათე დღის დაცვა იმ მოვლენად მიიჩნეოდა, რომელიც პერიოდის დასაწყისს აღნიშნავდა, ასევე დამაჯერებლად იქნა დამტკიცებული, რომ მეშვიდე თვის მეათე დღეს (ებრაული დროით), 1844 წლის 22 ოქტომბერს, დასრულდებოდა ორი ათას სამასი დღე და დადგებოდა სავანის განწმენდის დრო. ყველა მტკიცებულება, რომელიც პერიოდის 1843 წელს დასრულებისთვის გამოიყენებოდა, თანაბარი ძალით ერგებოდა 1844 წლის გამოთვლას და მათ დაარწმუნა, რომ მათ აღმოაჩინეს, რაც მათი იმედგაცრუების მიზეზის უტყუარ გადაწყვეტად მიაჩნდათ. იმის საილუსტრაციოდ, თუ როგორ აცხადებდნენ ადვენტისტები “ჭეშმარიტ შუაღამის ძახილს”, როგორც მას მაშინ უწოდებდნენ, საუკეთესო იქნება იმ ადამიანების ნაწერებიდან ციტატების მოყვანა, რომლებიც იმ დროს ამ საქმეში აქტიურად იყვნენ ჩართულნი.

GSAM 161“გადით მის შესახვედრად”

GSAM 161.11844 წლის 3 ოქტომბრის Cry-ში დაიბეჭდა ჯორჯ სტორსის სტატია სათაურით “გადით მის შესახვედრად”, რომელშიც ის წერდა:—

GSAM 161.2“კალამს ვიღებ ისეთი გრძნობით, როგორიც არასდროს განმიცდია. ეჭვგარეშეა, ჩემი აზრით, მეშვიდე თვის მეათე დღეს ჩვენი უფლის, იესო ქრისტეს, ზეციურ ღრუბლებში გამოჩენას ვიხილავთ. ჩვენ რამდენიმე დღით ვართ დაშორებული ამ მოვლენას — საშინელ მომენტს მოუმზადებლებისთვის, მაგრამ დიდებულს მზადმყოფელთათვის.

GSAM 161.3“‘აჰა, ნეფე მოდის’ ამ წელს; ‘გადით მის შესახვედრად’. ჩვენ მოვრჩით ნომინალურ ეკლესიებსა და ყველა უსამართლოს, გარდა იმისა, თუ რამდენად იმოქმედებს ეს ძახილი მათზე. ჩვენი საქმე ახლა არის ‘იმ ქალწულების გამოღვიძება, რომლებმაც აიღეს თავიანთი ლამპრები და გამოვიდნენ ნეფის შესახვედრად’. სად ვართ ახლა? ‘თუკი ხილვა დააყოვნებს, დაელოდე მას’. განა ეს არ არის ჩვენი პასუხი გასული მარტიდან ან აპრილიდან მოყოლებული? — დიახ. რა მოხდა, სანამ ნეფე აყოვნებდა? — ყველა ქალწულმა ჩათვლიმა და დაიძინა, განა ასე არ არის? ქრისტეს სიტყვები არ გამტყუნებულა; და ‘წმინდა წერილს არ შეუძლია დაირღვას’. სასარგებლო არ არის, თავი მოვიკატუნოთ, თითქოს ფხიზლად ვიყავით; ჩვენ გვეძინა არა ქრისტეს მოსვლის ფაქტზე, არამედ დროზე. ჩვენ მოვხვდით დაყოვნების დროში; არ ვიცოდით, ‘რამდენ ხანს’ გაგრძელდებოდა იგი და სწორედ ამ საკითხზე გვეძინა. ზოგიერთ ჩვენგანს ძილში უთქვამს: ‘არ დანიშნოთ სხვა დრო!’ და ამიტომაც დავიძინეთ. ახლა კი პრობლემა ისაა, რომ გაგვაღვიძონ. უფალო, შეგვეწიე, რადგან ადამიანის დახმარება ამაოა. თავად ილაპარაკე, უფალო. ო, ნეტავ ‘მამამ’ ახლა ‘გვაუწყოს’ დრო.

GSAM 162შუაღამე მაცნეობაში

GSAM 162.1“რამდენ ხანს გაგრძელდება დაყოვნების დრო? — ნახევარ წელიწადს. საიდან იცი? — იმიტომ, რომ ჩვენი უფალი ამბობს: ‘შუაღამისას’, როცა ნეფემ დააყოვნა. ხილვა იყო ‘ორ ათას სამას საღამოს-დილაზე’, ანუ დღეზე. ერთი ‘საღამო’, ანუ ღამე, ამ წინასწარმეტყველური დღეებიდან ერთ-ერთის ნახევარია და, შესაბამისად, ექვსი თვეა. ეს არის დაყოვნების დროის მთლიანი ხანგრძლივობა. დროის ამჟამინდელი ძლიერი მოწოდება დაახლოებით ივლისის შუა რიცხვებში დაიწყო და უდიდესი სისწრაფითა და ძალით გავრცელდა, თან ახლავს სულიწმიდის გამოვლენა, როგორიც არასდროს მინახავს, როდესაც მოწოდება იყო ‘1843’. ახლა ეს პირდაპირი მნიშვნელობით არის: ‘გადით მის შესახვედრად’. ხდება ყველაფრის დატოვება, რის შესაძლებლობაზეც არასდროს მიფიქრია. როდესაც ეს ძახილი გულს იპყრობს, ფერმერები ტოვებენ თავიანთ ფერმებს მოსავალთან ერთად. ისმის ძლიერი, ცრემლიანი ძახილი და ყველაფრის ღვთისადმი მიძღვნა, რისი მოწმეც არასდროს ვყოფილვარ. ამ ჭეშმარიტებისადმი ისეთი რწმენაა, როგორიც წინა ძახილისას არასდროს განუცდიათ იმავე ხარისხით, და მასში ისეთი ცრემლიანი ან გულის მომლბობი დიდებაა, რომელიც ყოველგვარ გაგებას აღემატება, გარდა მათისა, ვინც ეს განიცადა.

GSAM 162.2“ამ აწმყო ჭეშმარიტებაზე მე, მადლით, ვბედავ ყველაფრის დადებას და ვგრძნობ, რომ მასში ეჭვის შეტანა ღვთის შეურაცხყოფა და საკუთარ თავზე ‘სწრაფი დაღუპვის’ მოყვანა იქნებოდა. დარწმუნებული ვარ, რომ ახლა ‘ვინც თავისი სულის გადარჩენას ეძებს’, სადაც ეს მოწოდება ნათლად გაისმა, იმით, რომ ეჭვობს ‘თუ არ მოვა’ ან ეშინია ამ ჭეშმარიტებაზე დაყრდნობის, ‘დაკარგავს თავის სულს’. ის მოითხოვს იმავე რწმენას, რომელმაც აღძრა აბრაამი, ისააკი შეეწირა, ნოე — კიდობანი აეშენებინა, ლოთი — სოდომი დაეტოვებინა, ისრაელის შვილები — მთელი ღამე ეგვიპტიდან გასვლის მოლოდინში ფეხზე გაეტარებინათ, დანიელი — ლომების ხაროში ჩასულიყო, ხოლო სამი ებრაელი — ცეცხლოვან ღუმელში შესულიყო. ჩვენ ვფიქრობდით, რომ რწმენის ასეთი გამოცდის გარეშე მივდივართ სამეფოში, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ ასე არ არის. ეს უკანასკნელი ჭეშმარიტება სწორედ ასეთ გამოცდას მოითხოვს და მას არავინ გაბედავს, გარდა მათისა, ვინც მზად არის, სხვებმა სულელებად, შეშლილებად ან ნებისმიერ სხვა რამედ მიიჩნიონ, რასაც წარღვნამდელი სოდომელები, ნელთბილი ეკლესია ან მძინარე ქალწულები მათ თავს მოახვევენ. კიდევ ერთხელ ვიყვირებდი: ‘გაიქეცი შენი სულის გადასარჩენად!’; ‘უკან არ მოიხედო!’; ‘გახსოვდეს ლოთის ცოლი!’”

GSAM 163სტორსის ფლეტ როკი

GSAM 163.11844 წლის 10 ოქტომბრის Midnight Cry-ში გამოჩნდა, ჯორჯ სტორსის კალმისგან, შემდეგი, სათაურით “ფინალი”, მაგრამ ადვენტისტების მიერ წოდებული “სტორსის ბრტყელი კლდე”:—

GSAM 163.2“როგორ უნდა ვიყოთ მზად იმ დღისთვის? — ვირწმუნოთ ღვთის ჭეშმარიტება და გავბედოთ მასზე დაყრდნობა ძლიერი რწმენით, რომელიც დიდებას მიაგებს ღმერთს. ჩვენ უნდა გვქონდეს იგივე სულიერი მდგომარეობა, როგორიც გვექნებოდა, რომ ვიცოდეთ, რომ იმ დღეს მოვკვდებოდით — იგივე სრული მიძღვნა ღმერთისადმი და სიკვდილი ამქვეყნიურობისადმი.

GSAM 163.3“არ შემიძლია უკეთესად ავხსნა, რასაც ვგულისხმობ, ვიდრე ოკეანის შუაგულში მდებარე ერთი დიდი, ბრტყელი კლდის წარმოდგენა. დიდებულმა და ძლევამოსილმა პრინცმა დაჰპირდა, რომ დანიშნულ დროს გამოგზავნის ბრწყინვალე ორთქლმავალს, რათა წაიყვანოს ყველა, ვისაც იქ იპოვის იმის დადასტურებით, რომ სრულად ენდობოდნენ მის სიტყვას, დიდებულ ქვეყანაში. ბევრი მიემართება კლდისკენ. ზოგიერთები, როდესაც უსაფრთხოდ აღმოჩნდებიან კლდეზე, თოკს ჭრიან და მათი ნავი, რომლითაც იქ მოვიდნენ, მათგან მიცურავს და ისინი მას აღარც კი უყურებენ, არამედ ორთქლმავლის მოახლოებას აკვირდებიან. მათ ეჭვი არ ეპარებათ დაპირების ჭეშმარიტებაში და ყველაფერს მასზე დებენ. სხვები, რომლებიც იქ მოდიან, ფიქრობენ, რომ საკმარისია კლდეზე ყოფნა. მაგრამ ისინი ‘გონივრული’ უნდა იყვნენ და ზედმეტი რისკის ქვეშ არ უნდა დადგნენ.

GSAM 164.1“‘შენი რწმენისამებრ გეყოს’ — ეს სიტყვები ორთქლმავლის მოსალოდნელ დრომდე გაისმა. დღეც დგება. ფრთხილები, შესაძლოა, აპირებენ ნავების გაშვებას და მათ გაცურვებას, თუ ორთქლმავალს მოჰკრავენ თვალს. ის გამოჩნდება; მაგრამ ახლა უკვე ძალიან გვიანია ნავების გაშვებისთვის ისე, რომ ვერ შეამჩნიონ; და ამასთანავე, იგივე სიფრთხილე უკარნახობს, რომ ნავები არ გაუშვან, სანამ დარწმუნებულები არ იქნებიან, რომ არ ცდებიან მოახლოებული გემის მიმართ. ახლა ის იმდენად ახლოსაა, რომ ნავების გაშვებას შეუმჩნევლად ვეღარ შეძლებენ.

GSAM 164.2“პაროხი კლდესთან მიდის. ‘რა არის იმის მტკიცებულება, რომ პაროხის მოსვლის დაპირებისადმი ბრმა ნდობა გქონდათ?’ — ‘ჩვენი ნავები გაშვებულია და ჩვენგან მოწყდა, ასე რომ, ნაპირზე გასვლას ვერაფრით შევძლებდით და დავიღუპებოდით, პაროხი რომ არ მოსულიყო, რადგან ეს ისეთი კლდეა, სადაც სხვა არცერთ გემს არასდროს ჩაუვლია.’ ‘საკმარისია!’ — ყვირის ორთქლმავლის მეთაური, — ‘გემზე ამოდით; ასეთი ნდობა არ უნდა გაცრუვდეს!’

GSAM 164.3“ისინი, ვისაც თავისი ნავები კლდესთან ჰქონდა მიბმული, ახლა იკრიბებიან და ცდილობენ, ორთქლმავალზე ავიდნენ. მეთაური კითხულობს: ‘რას ნიშნავს ის ნავები, რომლებსაც იქ, კლდეებთან მიბმულს ვხედავ, ან ვისი თოკებიც მხოლოდ ჩემი გამოჩენის შემდეგაა გადაჭრილი?’ ისინი პასუხობენ: ‘ვიფიქრეთ, სიფრთხილე გვეჩვენებინა, რათა იმ შემთხვევაში, თუ ორთქლმავალი არ მოვიდოდა, უკან დასაბრუნებელი საშუალება გვქონოდა.’ ‘მაშ, ხორცისათვის უზრუნველყავით თავი,’ — ყვირის მეთაური, — ‘ასეა? და ჩემს სიტყვებს ეჭვობდით? თქვენი რწმენისამებრ გეყოს თქვენ. მტკიცებულება თქვენს საწინააღმდეგოდაა. დაბრუნების გზა მოიმარაგეთ და ახლა თქვენი ურწმუნოების ნაყოფი უნდა მიიღოთ.’ ‘ამიტომაც ვერ შევიდნენ ურწმუნოების გამო.’ ო, სასოწარკვეთილების საშინელო მდგომარეობავ!

GSAM 164.4“ახლა გაჭერით თოკები, ძმებო; გაუშვით თქვენი ნავები, სანამ თვალს მიეფარება; ჰო, იჩქარეთ, სანამ ‘კაცის ძის ნიშანი გამოჩნდეს’. მაშინ უკვე ძალიან გვიან იქნება. გარისკეთ ახლა, და გარისკეთ ყველაფერი. ო, გული მეკუმშება თქვენზე; ნუ დააყოვნებთ; გაუშვით ის ნავი, თორემ დაიღუპებით; რადგან ‘ვინც თავისი სულის გადარჩენას ეცდება, ის მას დაკარგავს’, — ამბობს იესო ქრისტე, ჩვენი უფალი და მსაჯული. მაშ, იჩქარეთ, კიდევ ერთხელ გევედრებით, ო, იჩქარეთ! გაუშვით ყოველი ნავი, რომლითაც ახლა აპირებთ ნაპირზე გადარჩენას, ‘თუ არ მოვა’. ეს ‘თუ’ გაგანადგურებთ. ეს ახლა უკანასკნელი განსაცდელი და ცდუნებაა. მოიქეცით, როგორც ჩვენმა უფალმა მოიქცა ეშმაკის უკანასკნელ ცდუნებაზე — ‘წადი ჩემგან, სატანავ’, — უთხრა მან. მაშინ ეშმაკმა დატოვა იგი და ‘აჰა, მოვიდნენ ანგელოზები და ემსახურებოდნენ მას’. ასევე იქნება თქვენთვისაც, როდესაც ამ ტრიუმფს მოიპოვებთ.”

GSAM 165შუაღამის ძახილის სწრაფი მოქმედება

GSAM 165.1რაც შეეხება “შუაღამის ძახილის” გზავნილის სისწრაფეს, ძალასა და ეფექტს, ამის შესახებ ზუსტ წარმოდგენას ვიღებთ ნ. საუთარდის, იმ გაზეთის რედაქტორის სიტყვებიდან, რომელსაც ადრეც მოვუხმობდით — Midnight Cry. 1844 წლის 31 ოქტომბრის ნომერში ის ამბობს:—

GSAM 165.2“თავდაპირველად დადგენილ დროს საყოველთაოდ ეწინააღმდეგებოდნენ; მაგრამ, როგორც ჩანს, მის ქადაგებას თან ახლდა დაუძლეველი ძალა, რომელიც ყველას თავის წინაშე ამხობდა. ის ქვეყანას ტორნადოს სისწრაფით გადაუარა და სხვადასხვა შორეულ ადგილას გულებს თითქმის ერთდროულად მიაღწია, და ისეთნაირად, რისი ახსნაც მხოლოდ იმ ვარაუდით შეიძლება, რომ მასში ღმერთი იყო. მან ყველგან გამოიწვია გულის უღრმესი ჩაძიება და სულის დამდაბლება ზეციერის წინაშე. მან გამოიწვია ამქვეყნიური საგნებისადმი მიჯაჭვულობის დატოვება, დაპირისპირებებისა და მტრობის მოხსნა, დანაშაულის აღიარება, ღვთის წინაშე დაცემა და სინანულით, გატეხილი გულით სავსე ვედრება მისგან პატიებისა და მიღების შესახებ. მან გამოიწვია საკუთარი თავის დამდაბლება და სულის მორჩილება, როგორიც აქამდე არასდროს გვინახავს. როგორც ღმერთმა იოელის მეშვეობით ბრძანა, როდესაც ღვთის დიდი დღე მოახლოვდებოდა, ამან გამოიწვია გულების გახევა და არა სამოსლის, და უფლისკენ შებრუნება მარხვით, ტირილითა და გლოვით. როგორც ღმერთმა ზაქარიას პირით თქვა, მადლისა და ვედრების სული გადმოისხა თავის შვილებზე; მათ შეხედეს მას, ვინც განხვრიტეს, და იყო დიდი მოთქმა ქვეყანაში, თითოეული ოჯახი ცალკე, მათი ცოლებიც ცალკე; და უფლის მოლოდინში მყოფნი თავს იტანჯავდნენ მის წინაშე.”

GSAM 166ხალხი, რომელიც ზებუნებრივი ძალით იყო შეძრული

GSAM 166.1კვლავ, ამ ამაღელვებელი გამოცხადების შესახებ ის ამბობს:—

GSAM 166.2“ჩვენთვის ისე ჩანდა, რომ ის ადამიანური ძალისხმევისგან დამოუკიდებელი იყო, რომ მას სხვაგვარად ვერ აღვიქვამდით, თუ არა როგორც ‘შუაღამის ძახილის’ აღსრულებას, ნეფის დაყოვნებისა და ქალწულების თვლემისა და ძილის შემდეგ, როდესაც ყველა უნდა აღსდგეს და თავიანთი ლამპრები მოამზადონ. და ბოლო საქმე შესრულებული ჩანს; რადგან არასდროს ყოფილა დრო, როდესაც მობრძანების მომლოდინე ჯგუფები ასე კარგად იყვნენ მზად უფლის მოსვლისთვის.”

GSAM 166სამყაროებრივი ქონების განაწილება

GSAM 166.3ადვენტის დოქტრინის შთამაგონებელი ქადაგების ზემოქმედებით, ბევრმა უარი თქვა თავის ამქვეყნიურ ქონებაზე, თავის სახსრებს იყენებდა საჯარო მქადაგებლების შრომის მხარდასაჭერად, ან ბეჭდური მასალებისა და ტრაქტატების გასავრცელებლად, ან გაჭირვებულთა საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად, რითაც სამყაროს თავისი გულწრფელობისა და სერიოზულობის საუკეთესო დასტური მისცეს; მაშინ, როცა ისინი, ვინც მიწიერ ქონებას ჩაებღაუჭნენ და საქმისთვის განსაკუთრებული მსხვერპლი არ გაიღეს, მსოფლიოს მიერ აღიქმებოდნენ, როგორც ისინი, ვისაც სინამდვილეში არ სწამდა იმის, რასაც ქადაგებდნენ. ილუსტრაციისთვის ორ მაგალითს მოვიყვან, თითოს საკითხის თითოეული მხრიდან.

GSAM 166კარტოფილის ყანა

GSAM 166.4პირველი არის მორწმუნის მაგალითი, სახელად ჰასტინგსი, რომელიც ნიუ-იპსვიჩში (ნიუ-ჰემფშირი) ცხოვრობდა. მას ჰქონდა კარგი კარტოფილის დიდი ყანა, რომელიც ამოუთხრელი დატოვა. მეზობლები მის გამო წუხდნენ და მასთან მივიდნენ, შესთავაზეს, რომ უფასოდ ამოთხრიდნენ და სარდაფში შეინახავდნენ, თუ ნებას დართავდა, “რადგან”, — თქვეს მათ, — “შესაძლოა, დაგჭირდეს”. “არა!” — თქვა ბატონმა ჰასტინგსმა, — “მე ვაპირებ, ამ კარტოფილის ყანას უფლის მალე მოსვლის ჩემი რწმენის ქადაგება დავავალო”.

GSAM 167.1იმ შემოდგომაზე, როგორც იუწყებიან კლარემონტის (ნიუ-ჰემფშირი) იგლი, ნიუ-იორკის ტრუ სანისა და სხვადასხვა საჯარო ჟურნალის მიხედვით, კარტოფილის მოსავალი “კარტოფილის სიდამპლის” გამო თითქმის სრულად დაიღუპა. როგორც Sun-ში იყო გამოთქმული: “რა მტკივნეულია იმის გაგება, რომ ამ ღირებული საკვები კულტურის მთელი მოსავალი სიდამპლისგან განადგურდა. ფილადელფიური გაზეთის კორესპონდენტი ამბობს, რომ ამ შტატში კარტოფილის მოსავალი განადგურებულია. ერთადერთი მხარე, საიდანაც ნაკლები საჩივარი ისმის, მეინია, მაგრამ იქაც კი არ გადაურჩა მოსავალი ამ დაავადებას”.

GSAM 167.2რადგან შემოდგომა თბილი იყო და ბატონი ჰასტინგსის კარტოფილი ნოემბრამდე მიწაში დარჩა, არცერთი არ გაფუჭებულა. შედეგად, მას უხვი მარაგი ჰქონდა საკუთარი თავისა და იმ გაჭირვებული მეზობლებისთვის, რომლებიც წინა ოქტომბერს ასე ზრუნავდნენ მის კეთილდღეობაზე და რომლებსაც გაზაფხულზე მისივე სათესლე კარტოფილის ყიდვა მოუწიათ და სიამოვნებით გადაიხადეს მისთვის კარგი ფასი. ის, რაც მათ ბატონი ჰასტინგსისთვის ასეთ უბედურებად მიაჩნდათ, ღმერთმა ამქვეყნიურ კურთხევად აქცია და არა მხოლოდ მისთვის, არამედ მისი მეზობლებისთვისაც.

GSAM 167მისი რწმენის უარყოფა

GSAM 167.3მეორე შემთხვევა ჩემსავე საცხოვრებელ ადგილას მოხდა. ეს იყო ეკლესიის ერთ-ერთი წევრის ამბავი, რომელიც 1844 წლის შემოდგომაზე უფლის მოსვლის შესახებ კრებებზე ბევრს საუბრობდა. ის საკმაოდ მდიდარი კაცი იყო და, სხვა საკითხებთან ერთად, უამრავი ღორი ჰყავდა, ზუსტად იმ ასაკის, როცა მათი გაზაფხულის ბაზრისთვის დატოვება შეიძლებოდა. ჩემი ბიძა, რომელიც რელიგიურ პრეტენზიებს არ გამოთქვამდა და საქონლის ყიდვა-გაყიდვით ირჩენდა თავს, ამ თავის აღმსარებელ ადვენტისტთან წავიდა მისი ღორების საყიდლად, მაგრამ მისგან შეიტყო, რომ მათი გაყიდვა არ სურდა, რადგან “გასასუქებელ ღორებად” მომავალ გაზაფხულამდე დატოვებას აპირებდა. ბიძა ბაბუაჩემთან მივიდა, რომელიც ადვენტისტი მორწმუნე იყო, და უთხრა: “იმ კაცს არ სწამს იმის, რასაც ამბობს”. “რატომ?” — იკითხა ბაბუამ. “იმიტომ,” — უთხრა ბიძაჩემმა, — “ამბობს, რომ უფალი მოდის და ამ შემოდგომაზე სამყაროს დასასრულია, მაგრამ თავისი ღორები მომავალ გაზაფხულამდე უნდა დაიტოვოს. ჩემთან საუბარი არ სჭირდება; არც ერთ სიტყვას არ სჯერა”.

GSAM 168გვიან შეთავაზებული საშუალებები

GSAM 168.1იყვნენ ადამიანები, რომლებიც თავიანთ სახსრებს ინახავდნენ და მუდმივად იბრძოდნენ იმ რწმენით, რომ ისინი საქმის წინსვლისთვის უნდა გამოეყენებინათ, სანამ ინვესტირებისთვის უკვე ძალიან გვიანი არ იყო. ასეთები მოდიოდნენ გზავნილის ბეჭდვით დაკავებულებთან და ცრემლებით სთხოვდნენ, მიეღოთ მათი ფული, მაგრამ პასუხი იყო: “თქვენ ძალიან დააგვიანეთ! ჩვენ გადავიხადეთ ყველა იმ საპრინტო მასალისთვის, რომლის გავრცელებაც შესაძლოა ბოლომდე მოვახერხოთ. ჩვენ დავიქირავეთ რამდენიმე მექანიკური საბეჭდი დანადგარი, რომლებიც დღე-ღამე მუშაობენ; ჩვენ მეტი ფული აღარ გვინდა.” ერთმა თვითმხილველმა დაადასტურა ჩემთვის, რომ იხილა, როგორ დადო ხალხმა ათასობით დოლარი Voice of Truth-ის გამომცემლის სამუშაო მაგიდაზე და სულით შეწუხებულებმა სთხოვეს, მიეღო და გამოეყენებინა იგი. პასუხი იყო: “გვიან მოხვედით! ჩვენ ახლა თქვენი ფული აღარ გვინდა! ჩვენ მას ვერ გამოვიყენებთ!” მაშინ მათ ჰკითხეს: “ნუთუ არ შეიძლება ეს ფული ღარიბებს მიეცეს?” პასუხი იგივე იყო: “ჩვენ უკვე ვიზრუნეთ ყველა იმ ადამიანის მყისიერ საჭიროებებზე, ვისთანაც წვდომა შეგვიძლია”. სულიერი ტანჯვით შეწუხებულმა კაცებმა ფული უკან წაიღეს და განაცხადეს, რომ მათზე ღვთის რისხვა იყო გადმოსული რწმენის უქონლობისა და სიხარბის გამო, რის გამოც ღვთის საქმისთვის საჭირო სახსრები შეიკავეს მაშინ, როცა ისინი აუცილებელი იყო და სიამოვნებით იქნებოდა გამოყენებული.

GSAM 168მზრუნველების დანიშვნა

GSAM 168.2მათი ხასიათი და პრინციპები, ვინც მოსავალს მოუკრეფელს ტოვებდა და თავის მაღაზიებს მიატოვებდა, რათა ბეჭდური სიტყვა გაეფანტა ან სახლიდან სახლში ევლო ხალხთან საუბრისა და ლოცვისთვის, კრიტიკას არ ექვემდებარებოდა. ხალხი არ იჭვობდა, რომ ასეთი კაცები და ქალები ყოველ ნათქვამ სიტყვას ირწმუნებოდნენ და თან ისეთი ძალა ახლდათ, რომ გულწრფელთათვის მათი სიტყვების უარყოფა ან მათთვის წინააღმდეგობის გაწევა შეუძლებელი იყო. ათასობით ადამიანი ამ გზით ჭეშმარიტების რწმენას მიეცა და ეძებდა და ჰპოვა ღვთის წყალობა.

GSAM 169.1თუმცა, დაცინვით განწყობილმა ცოდვილმა და ამსოფლიურმა რწმენის აღმსარებელმა გადაწყვიტეს, რომ ადვენტის გამოცემების გავრცელების ეს საქმე უნდა შეეჩერებინათ. მათი აზრით, ეს კაცები, რომლებიც სამოქმედოდ მთელ დასახლებას ან მაზრას ირჩევდნენ და ადვენტის ამ სწავლებას სახლიდან სახლში ავრცელებდნენ, თავიანთი საქმისა და ოჯახების უგულებელყოფით, ალბათ გონებაშლილები იყვნენ და, შესაბამისად, მეურვეები უნდა დაენიშნათ მათთვის. მორწმუნეების მიერ გამოვლენილი, სავარაუდოდ, გონებრივი აშლილობის ნიშნები (რომელიც, სინამდვილეში, უბრალოდ თანამოძმეების ხსნისთვის გაწეული შრომა იყო, ყოველგვარი იმის დადასტურების გარეშე, რომ ოჯახები მათ საქმიანობაზე უარის თქმის გამო იტანჯებოდნენ) არ წარმოადგენდა გონების დაკარგვის საკმარის მტკიცებულებას; ამიტომ, მეურვეობის ქვეშ ძალიან ცოტა ადამიანი მოხვდა. იმ თავისუფლობით თუ ვიმსჯელებთ, რომლითაც დღევანდელი მოწინააღმდეგეები ამ ფაქტს ახსენებენ, იფიქრებდით, რომ ბევრი ასეთი შემთხვევა იყო; თუმცა, ჩემი, როგორც ადვენტისტ-მსახურის, ორმოცდათექვსმეტ წელზე მეტი ხნის მოღვაწეობის განმავლობაში, მხოლოდ ორი შემთხვევა შემხვედრია “მილერიანებისა”, რომლებიც მეურვეობის ქვეშ მოექცნენ. ამ შემთხვევების მოკლე მიმოხილვა ზედმეტი არ იქნება.

GSAM 169მისი საკუთარი მეურვე

GSAM 169.2პირველი შემთხვევა ნიუ-იორკის შტატში მოხდა, ჩემი საცხოვრებელი ადგილიდან ოცდაათ მილზე ნაკლებ მანძილზე. ერთმა კაცმა, რომლის ქონებაც დაახლოებით 100 000 დოლარს შეადგენდა, ადვენტისტური სწავლება მიიღო. მან ამ თანხის დაახლოებით ნახევარი თავის ცოლსა და შვილებს დაუთმო, რომლებიც მის რწმენას არ იზიარებდნენ. რაც შეეხება დანარჩენს, ის მიიჩნევდა, რომ ეს თანხა მას ეკუთვნოდა და შეეძლო ის როგორც სურდა, ისე განეკარგა; და რადგან მისი ნაწილი მეორედმოსვლის მიმდევართა საქმეს მოხმარდა, მისმა შვილებმა წინააღმდეგობა გამოთქვეს, მოსამართლესთან გაიარეს კონსულტაცია და სთხოვეს, მამისთვის მეურვე დაენიშნა. მას შემდეგ, რაც მოსამართლემ მათ აუხსნა ქონების მართვისას მეურვის მოვალეობები და უფლებამოსილებები, მან მათ ჰკითხა, ვის წარადგენდნენ კანდიდატად. მცირე ხნის ერთობლივი მსჯელობის შემდეგ, მათ გადაწყვიტეს, რომ არ იცნობდნენ ისეთ კაცს, ვისაც ქონების მინდობას გაბედავდნენ და მოსამართლეს შეატყობინეს, რომ მამა, საკუთარი თავის მეურვედ, აირჩიეს. მოსამართლე კაცს მიუბრუნდა და უთხრა: “ბატონო _____, თქვენმა შვილებმა თქვენივე ქონების სამართავად შესაფერის პირად აგირჩიეს. თქვენი საქმეები ზუსტად ისეა, როგორც სასამართლოში გამოძახებამდე გქონდათ.”³

GSAM 170აბსურდული სიტუაცია

GSAM 170.1მეორე საქმე ეხებოდა ტოპშემელ (მეინის შტატი) სტოკბრიჯ ჰოულენდს. ის იმ მხარის ერთ-ერთი საუკეთესო მექანიკოსი იყო, თავისი ხელობის ოსტატი წისქვილებისა და ხიდების მშენებლობაში. ამ “შუაღამის ძახილის მოძრაობაში” ბატონი ჰოულენდი ცხენით გადაადგილდებოდა რამდენიმე მუნიციპალიტეტში, სახლიდან სახლში არიგებდა ადვენტისტურ გაზეთებსა და ტრაქტატებს, რაც დიდად აღიზიანებდა მოწინააღმდეგეებსა და დამცინავებს, რომლებიც ჩიოდნენ, რომ ტრაქტატების არიგებისას ის თავის საქმეს უგულებელყოფდა. ამიტომ მათ დაუყოვნებლივ მოიყვანეს მეურვე, რომელმაც მოსალოდნელზე მეტი საქმე იპოვა, რადგან ბატონი ჰოულენდი მას ყველა გადასახადის ამკრეფს და, ფაქტობრივად, ყველას, ვისაც გადასახდელი ანგარიშები მოჰქონდა, უგზავნიდა; “რადგან,” — თქვა მან, — “მე არავინ მიმიჩნევს რაიმე საქმიანობის გასაწევად კომპეტენტურად”. მალევე ოლქმა კენებეკის მდინარეზე ხიდის აშენება მოისურვა — ხიდისა, რომელიც გაზაფხულის წყალდიდობისას მქუხარე ნაკადსა და მოცურავე ყინულს გაუძლებდა. ოლქის კომისრებმა და ქალაქის არჩეულმა წარმომადგენლებმა გადაწყვიტეს, რომ ამ საქმისთვის სტოკბრიჯ ჰოულენდი საუკეთესო კანდიდატი იყო. როდესაც ისინი მასთან ხიდის ასაშენებლად სპეციფიკაციებითა და კონტრაქტით მივიდნენ, მან ირონიულად უთხრა: “ბატონებო, ჩემს მეურვესთან მოგიწევთ მისვლა. თქვენ ხომ იცით, რომ ჩემი საკუთარი საქმის მოსავლელად კომპეტენტურად არ მიმიჩნევენ, და თქვენ კი ჩემთან ხიდის ასაშენებლად მოდიხართ!” სიტუაცია ზედმეტად სასაცილო იყო გონიერი ადამიანებისთვის და მეურვეობა მოულოდნელად შეწყდა. საკმარისია ითქვას, რომ მისმა მდევნელებმა მოგვიანებით უდიდესი მონანიება გამოხატეს იმ უსამართლო და უსაფუძვლო ქცევისთვის, რომელიც მათ გამოიჩინეს.