თავი 14 — დახშული კარი

GSAM 214.1“ისინი რომ წავიდნენ საყიდლად, მოვიდა ნეფე; და მზადმყოფნი შევიდნენ მასთან ქორწილში, და კარი დაიკეტა”.¹

GSAM 214.2ამ იგავში წარმოდგენილი ნეფის მოსვლა არ არის ქრისტეს მოსვლა დედამიწაზე, არამედ ქორწილში. ქორწილი არის მოვლენა, რომელიც უფლის მოსვლამდე ხდება. ეს ლუკას სახარებაში ასეა გამოხატული: “წელი შემოისარტყლეთ და გქონდეთ ანთებული სანთლები, და იყავით, როგორც კაცები, რომლებიც ელოდებიან თავიანთ ბატონს, როცა დაბრუნდება ქორწილიდან, რათა, როცა მოვა და დააკაკუნებს, დაუყოვნებლივ გაუღონ”.²

GSAM 214სამეფოს მიღება, რომელსაც ქორწილი ჰქვია

GSAM 214.3ნეფის მოსვლა ქორწილში წარმოდგენილია დანიელის 7:13-14-ში, სადაც ქრისტე მამასთან მიდის თავისი სამეფოს მისაღებად. ძველ დროში მეფის მოსვლას თავის დედაქალაქში, რათა მიეღო თავისი ტახტი და სამეფო, ქორწილს უწოდებდნენ. ეს მოვლენა — დედაქალაქის, როგორც პატარძლის, მიღება — აღინიშნებოდა ნამდვილი ქორწილის მთელი ზარ-ზეიმით. ამგვარად, როდესაც ქრისტე ზეციერი მამისგან იღებს თავის სამეფოს, ამბობენ, რომ ის ქორწინდება თავის პატარძალზე — ახალ იერუსალიმზე (გამოცხადება 21:9); და ამას იგავში “ქორწილი” ეწოდება.

GSAM 214.4ორი ათას სამასი დღის დასრულების შემდეგ, 1844 წლის 22 ოქტომბერს, ადვენტისტებმა, რომლებიც თავიანთ გამოცდილებაში მიმდინარე მოვლენებს აღმოსავლური ქორწილის ფაქტებს ადარებდნენ, თქვეს: “ქრისტე ქორწილში შევიდა”. როდესაც მათ უფრო ნათლად გაიგეს ორი ათას სამასი დღის ბოლოს მოსახდენი მოვლენის ბუნება, მათი რწმენა გაჰყვა ქრისტეს იმ საქმეში, რომელშიც მან შეაბიჯა; ამგვარად, რწმენით ისინი “მისთან ერთად შევიდნენ ქორწილში”.

GSAM 215“დავბრუნდები”

GSAM 215.11845 წელს მის ჰარმონისთვის მიცემულ ხილვაში, სადაც ქრისტე ზეციური სავანის პირველიდან მეორე განყოფილებაში გადადის, ვკითხულობთ: “‘დაიცადე აქ; მე მივდივარ მამაჩემთან, რათა მივიღო სამეფო; შეინახე შენი სამოსელი უბიწოდ და მცირე ხანში დავბრუნდები ქორწილიდან და ჩემთან წაგიყვან.’ მაშინ ღრუბლიანი ეტლი, ცეცხლივით მოელვარე ბორბლებით, ანგელოზებით გარშემორტყმული, მივიდა იქ, სადაც იესო იყო. ის ეტლში შევიდა და უწმიდესში, სადაც მამა იჯდა, იქ მიიყვანეს.”³

GSAM 215მოწყალება კარის დახურვის შემდეგ

GSAM 215.2ამ იგავში აღწერილი დახურული კარი, როგორც ჩანს, მიუთითებს მოვლენაზე, რომელიც ხდება კაცის ძის ცის ღრუბლებში რეალური მოსვლის წინ; რადგან კარი რომ დაიკეტება, სხვა ქალწულები მოდიან და აკაკუნებენ, და ეუბნებიან მათ, რომ “იფხიზლონ”, რადგან არ იციან მისი მოსვლის დღე და საათი. კიდევ ერთხელ, ეს კარი იკეტება მას შემდეგ, რაც ბრძენი ქალწულები ნეფესთან ერთად ქორწილში შედიან.

GSAM 215.3ქალწულების ამ იგავში გამოყენებული ენის მიხედვით, ჩანს, რომ ქორწილში შესვლის შემდეგაც კი არსებობს შესაძლებლობა, რომ “სულელი” ქალწულებიც სათანადოდ მოემზადონ ნეფის შესახვედრად. მათ ევალებათ, “იფხიზლონ”. ფხიზლად ყოფნა და ლოდინი არის მახასიათებლები, რომლებიც დაკავშირებულია უფალთან შესახვედრად ჭეშმარიტ მზადებასთან. ამგვარად, როგორც ჩანს, მოწყალება არ იხევს უკან, როდესაც ამ იგავში კარი იხურება.

GSAM 215არა ლუკას 13:25-28-ში ნახსენები კარი

GSAM 215.4წარსულში ხდებოდა შეცდომები ამ იგავში ნახსენები კარის და ლუკას 13:25-28-ში ნახსენები კარის აღრევასთან დაკავშირებით, სადაც ვკითხულობთ: “როცა სახლის პატრონი ადგება და დახურავს კარს, და თქვენ გარეთ დარჩებით და კარზე მოაკაკუნებთ და იტყვით: უფალო, უფალო, გაგვიღე; და ის გიპასუხებთ და გეუბნებათ: არ გიცნობთ, საიდან ხართ.... გამშორდით, ყოველნი უსამართლო მოქმედნი. იქნება ტირილი და კბილების კრაჭუნი, როცა იხილავთ აბრაამს, ისააკს, იაკობს და ყველა წინასწარმეტყველს ღვთის სასუფეველში, თქვენ კი გარეთ გადმოყრილნი იქნებით.” ზემოთ მოყვანილიდან აშკარაა, რომ როდესაც ეს კარი იხურება, გარეთ დარჩენილთა ბედი გადაწყდება. მაშინ დადგება ღვთის სასუფეველი, რადგან ისინი სამეფოში ხსნილთ იხილავენ. პირიქით, ქალწულების იგავში უფალი ჯერ არ შესულა თავის სამეფოში, არამედ წავიდა მამასთან, რათა მიეღო თავისი სამეფო.

GSAM 216დახშული კარი წინასახეობრივ მსახურებაში

GSAM 216.1მათ, ვინც რწმენით მიჰყვნენ ქრისტეს მის მსახურებაში, ორი ათას სამასი დღის პერიოდის დასრულების შემდეგ — 1844 წლის 22 ოქტომბერს — დაინახეს, რომ როდესაც წინასახეობრივ მსახურებაში დადგა შენდობის დღე, მღვდელმთავარმა დახურა გარეთა ოთახის კარი და გააღო წმინდათა წმინდის კარი, რათა შეესრულებინა თავისი საქმე — სავანეში აღიარებული ცოდვების წაშლა; და რომ ასევე ქრისტემ, ჩვენმა მღვდელმთავარმა, დახურა ზეციური ტაძრის გარე განყოფილების კარი და გააღო ის განყოფილება, რომელშიც ჩანდა “მისი აღთქმის კიდობანი”.⁴

GSAM 216ვინ შეცდა?

GSAM 216.2იმ დროისთვის ადვენტისტურ მორწმუნეთა შორის იყვნენ ისეთები, რომლებსაც ჯერ კიდევ არ ჰქონდათ ნათელი წარმოდგენა ქრისტეს სავანის მსახურების შესახებ, რადგან მათი ყურადღება ჯერ არ იყო მიპყრობილი მესამე ანგელოზის გზავნილისკენ. ისინი შეცდომას უშვებდნენ, როდესაც სავანის ამ გარე კარს ლუკას 13:25-28-ში აღწერილ დახურულ კართან აიგივებდნენ. თუმცა, ესენი არ იყვნენ მეშვიდე დღის ადვენტისტები. მაგრამ ჩვენ შევეცდებით, ვაჩვენოთ, ვინ იყვნენ ისინი, როგორ წარმოიშვა ეს დოქტრინა და რა გარემოებებმა მიიყვანა ასეთ დასკვნებამდე.

GSAM 217.1ხალხს, რომელმაც ადვენტის მესიჯის ქადაგებისას თავი მოიხსნა მხოლოდ სახელით ქრისტიანული ეკლესიებისგან, ისევე როგორც მათ, ვისგანაც ასე განეშორნენ, მიმართავს გამოცხადების წიგნში შვიდი ეკლესიიდან მეხუთე და მეექვსე ეკლესიებისადმი მიძღვნილი მოწმობა. მეხუთე, სარდისის ეკლესიისადმი მიწერილი შეგონება ასე ჟღერს: “ამიტომ გაიხსენე, როგორ მიიღე და გესმა, და მტკიცედ დაიცავი და მოინანიე. ხოლო თუ არ იფხიზლებ, მოვალ შენზე, როგორც მპარავი, და ვერ გაიგებ, რომელ საათს მოვალ შენზე.”⁵ ამ ტექსტიდან აშკარაა, რომ ამ სიტყვებით მიმართულთ უფლის მოსვლის ქადაგება ჰქონდათ მოსმენილი. მათ იგი თითქოსდა მიიღეს, მაგრამ ახლა მის უარყოფას აპირებდნენ.

GSAM 217ფილადელფიის ეკლესია

GSAM 217.2შემდეგ მოხსენიებულია ფილადელფიის ეკლესია, სახარების ეკლესიის მეექვსე მდგომარეობა. ეს ეკლესია წარმოადგენს ხალხს, რომელიც გამოყვანილი იყო გამოცხადების 14-ე თავის პირველი და მეორე გზავნილების ქადაგების შედეგად. ამ ეკლესიას უფალი ეუბნება: “აჰა, მე მალე მოვალ; მტკიცედ შეინარჩუნე ის, რაც გაქვს, რათა არავინ წაიღოს შენი გვირგვინი.”⁶ მათ შემდეგი სიტყვებითაც მიმართავს: “ეს ამბობს წმინდა, ჭეშმარიტი, რომელსაც დავითის გასაღები უჭირავს, რომელიც ხსნის და არავინ დახშობს; დახშობს და არავინ ხსნის: მე ვიცი შენი საქმეები. აჰა, მე გაგიხსენი შენ წინაშე კარი, რომელსაც ვერავინ დახშობს, რადგან მცირე ძალა გაქვს, დაიცავი ჩემი სიტყვა და არ უარყავი ჩემი სახელი.”⁷

GSAM 217რა არის ამ იგავში დახშული კარი?

GSAM 217.3რა უნდა ვიგულისხმოთ ღია და დახურულ კარში ზემოთ მოყვანილ წმინდა წერილში? ვფიქრობთ, ამ კითხვაზე დამაკმაყოფილებელი პასუხის პოვნა შესაძლებელია თანდართულ განმარტებაში: მაშინ, როცა ადვენტისტებს შორის იყვნენ ისეთები, რომლებმაც მიიღეს მეტი ნათელი და ასწავლიდნენ, რომ მხსნელმა თავისი მსახურება ზეციური სავანის პირველიდან მეორე განყოფილებაში გადაიტანა, და სწორად წარმოაჩენდნენ ღია და დახურული კარის საკითხს მათთვის, ვინც მოისმენდა, სხვა ჯგუფი ეწინააღმდეგებოდა ამ ჭეშმარიტებას და ცდილობდა დაემკვიდრებინა რწმენა იმ დოქტრინისა, რომ ღია კარი დახურული იყო, ხოლო დახურული კარი — ღია. ამით ისინი გზას უღობავდნენ, ანუ ხელს უშლიდნენ უფლის მსახურთა საქმეს აქ, დედამიწაზე. ზეციური სავანის კარები იხსნება და იხურება ქრისტეს ძალით — “რომელიც ხსნის და არავინ დახურავს”. ფილადელფიის ეკლესიისადმი მიმართვაში, ისინი, ვინც მტკიცედ იჭერენ, იცავენ სიტყვას და არ უარყოფენ მის სახელს, იგებენ გამარჯვებას, რომელიც ხსნის კარს, რომელსაც ვერავინ დახურავს. ეს, უდავოდ, ეხება ხალხთან მისასვლელ კარს, რომელიც, როგორც ვნახავთ, ადამიანებმა, ერთი შეხედვით, ეფექტურად დახურეს; მაგრამ მათი მტკიცეობის აღიარების ნიშნად, უფალი ერთგულთათვის დგამს “გახსნილ კარს”, რომელსაც ვერავინ დახურავს.

GSAM 218სიტყვის თქმის კარი

GSAM 218.1წმინდა წერილში ბევრი ასეთი მაგალითია, სადაც კარი ამ მნიშვნელობით გამოიყენება. პავლე, კორინთელთა მიმართ წერილში ამბობს: “ჩემთვის გაიხსნა დიდი და ქმედითი კარი, მაგრამ ბევრი მოწინააღმდეგეა”.⁸ კვლავ, კორინთელთა მიმართ მეორე წერილში ის ამბობს: “როდესაც ტროაში ჩავედი ქრისტეს სახარების საქადაგებლად და უფალმა კარი გამიხსნა, ჩემს სულში სიმშვიდე ვერ ვიპოვე, რადგან ჩემი ძმა ტიტე ვერ ვიპოვე”.⁹ მან ასევე კოლოსელებს ასე სთხოვა: “იყავით მტკიცედ ლოცვაში და იფხიზლეთ თან მადლიერებით. ჩვენთვისაც ილოცეთ, რათა ღმერთმა გაგვიღოს სიტყვის კარი, რათა ვთქვათ ქრისტეს საიდუმლო, რომლისთვისაც ახლა შეკრული ვარ.”¹⁰

GSAM 218.2ამ წერილებიდან ჩანს, რომ ჭეშმარიტების ქადაგებისთვის გახსნილ შესაძლებლობებს გახსნილი კარი ეწოდება; ხოლო ფილადელფიის ეკლესიისთვის ნათქვამი სიტყვებიდან ჩანს, რომ იმ დროს, როდესაც ეს ხალხი გამოიხმეს, ადამიანები დაუღალავად ცდილობდნენ, მათთვის სიტყვის კარი დაეხშოთ. როდესაც ფილადელფიის ეკლესია განსაცდელს გადიოდა, მტკიცედ ეჭიდებოდა მის “სიტყვასა” და “სახელს”, უფლის სიტყვა მათთვის იყო, რომ დაუდგენდა მათ წინ ღია კარს, რომლის დახშვაც არავის შეეძლო.

GSAM 219მდგომარეობა 1844 წლის 22 ოქტომბრის შემდეგ

GSAM 219.1რადგან წინასწარმეტყველების სიტყვებით მოცემული საკითხი ჩვენ წინაშე დგას, მოდით, გადავხედოთ სიტუაციას, თუ როგორ განვითარდა მოვლენები. როგორც უკვე აღინიშნა, 1844 წლის აპრილამდე ეკლესიები ღია იყო ადვენტის გზავნილის ქადაგებისთვის, და მუშებისკენ მიმართული მოწვევები უფრო მრავალრიცხოვანი იყო, ვიდრე ცოცხალი მქადაგებლებისგან მათი დაკმაყოფილება შეიძლებოდა. იმედგაცრუების შემდეგ, 1844 წლის გაზაფხულზე, ისინი, ვინც გულწრფელად არ მიიღეს ეს დოქტრინა, მის წინააღმდეგ გამოდგნენ. როდესაც 1844 წლის ზაფხულში გაცხადდა გამოცხადების 14-ე თავის მეორე ანგელოზის უწყება და “შუაღამის ძახილი” (მათე 25), დაიწყო უსასტიკესი დევნა მათ მიმართ, ვინც კვლავაც ბედავდა უფლის მახლობელი მოსვლის რწმენის დადასტურებას. ეს მოწინააღმდეგეები სხვადასხვა საშუალებით ცდილობდნენ ამ საკითხის ჩახშობას და ყოველ შესაძლო გზას მიმართავდნენ, რათა შეეშალათ ხელი მათ, ვინც კვლავაც აცხადებდა: “მისი სამსჯავროს ჟამი მოვიდა”. უილიამ მილერმა ამ წინააღმდეგობის შესახებ თქვა: “ეს ყველაზე არაბუნებრივი და გაუგებარია”. ორი ათას სამასი დღის დასასრულის მოახლოებისას წინააღმდეგობა იმდენად მტკიცე იყო, რომ ჯორჯ სტორსმა თქვა მის შესახებ: “ჩვენ დავასრულეთ საქმე მხოლოდ სახელით ქრისტიანულ ეკლესიებთან და ყველა უღვთოსთან, გარდა იმისა, თუ რამდენად იმოქმედებს ეს ძახილი მათზე”.

GSAM 219.2პერიოდის დასრულების შემდეგ, როდესაც ბოროტთაგან წინააღმდეგობა და დაცინვა გაორმაგდა და გასამმაგდა, უილიამ მილერმა ამ ვითარების შესახებ თქვა: “ჩვენ შევასრულეთ ჩვენი საქმე — ცოდვილთა გაფრთხილება და ფორმალური ეკლესიის გამოფხიზლების მცდელობა. ღმერთმა თავისი პროვიდენციით კარი დახურა”.¹¹

GSAM 219ცოდვილთა ზოგადი გაქვავება

GSAM 219.3დამცინავი სამყაროს ამგვარმა დამოკიდებულებამ ცოდვილნი არა მხოლოდ გააჯიუტა ქრისტეს მეორედ მოსვლის სწავლების წინააღმდეგ, არამედ სახელწოდებით ეკლესიებში მყოფთა მოწმობაც ასეთი იყო: “როდესაც გვახსენდება, თუ რაოდენ ‘იშვიათია’ ჭეშმარიტი მოქცევის შემთხვევები და რა უსაზღვროა ცოდვილთა უზრდელობა და გაქვავება, ჩვენ თითქმის უნებლიეთ ვძახით: ‘განა ღმერთმა დაივიწყა მოწყალება? ან განა წყალობის კარი დახურულია?’”¹²

GSAM 220.1სხვა მუშისგან კიდევ უფრო მეტს ვკითხულობთ წინასწარმეტყველური პერიოდის დასრულების შემდგომ ვითარებაზე: “მაშინ ურწმუნოთათვის მიდგომა თითქმის შეუძლებელი იყო, 1844 წლის იმედგაცრუებამ ბევრის გონება ისე დააბნია, რომ ისინი ამ საკითხის არანაირ ახსნას აღარ უსმენდნენ”.¹³

GSAM 220ურწმუნოთა მიმართ მისასვლელი ყველა კარი დახურულია

GSAM 220.2ასეთი მდგომარეობა, დროებით, წვდომის კარს თითქოს ხურავდა ყველასთვის, გარდა მათთვის, ვინც კვლავ მტკიცედ იცავდა რწმენასა და იმედს ქრისტეს მალე მოსვლაში. რადგან ქადაგების კარი სრულიად დახშულად ჩანდა და ადვენტისტებმა დაინახეს, რომ მათ გამოცდილებას ეხებოდა იგავში აღწერილი დახშული კარი, ადვილი გასაგებია, როგორ მივიდნენ ისინი იმ დასკვნამდე, რომ ცოდვილთათვის მეტი წყალობა აღარ იყო, ან, როგორც ზოგიერთი ამბობდა, “წყალობის კარი დახშული იყო”, განსაკუთრებით თუ ისინი ფიქრობდნენ, რომ იგავში აღწერილი დახშული კარი და ლუკას 13-ში ნახსენები დახშული კარი ერთი და იგივე იყო. თუ ხალხი კატეგორიულად უარს იტყოდა მოსმენაზე და ამით გულს იხისტებდა, როგორ შეიძლებოდა მისი მოქცევა?

GSAM 220ვინ ასწავლა პირველმა ცრუ დახშული კარის სწავლება?

GSAM 220.3ახლა ჩნდება კითხვა: ვინ დაიწყო “ცოდვილთადმი წყალობის არარსებობის” დოქტრინის სწავლება? ვინ ირწმუნა ეს და ვინ უარყო? პირველ კითხვაზე პასუხად ყურადღებას გავამახვილებთ ჯ. ვ. ჰაიმსის მიერ 1845 წლის გაზაფხულზე, მეინის შტატში, განხორციელებულ ვიზიტზე მომზადებულ ანგარიშზე. ის ამბობს:—

GSAM 220.4“ძმა ჯოზეფ ტერნერმა და სხვებმა დაასკვნეს, რომ ჩვენ დიდ შაბათში ვიმყოფებოდით — რომ ექვსი ათასი წელი დასრულდა — და, შესაბამისად, არცერთ ადვენტისტს აღარ უნდა შეესრულებინა ფიზიკური შრომა. მათი აზრით, ამის გაკეთება უეჭველად მათი საბოლოო დაღუპვით დასრულდებოდა.

GSAM 220.5“ამქვეყნიური ფიზიკური შრომისგან უქმად ყოფნის ამ მდგომარეობაში ყოფნისას, როგორც მიიჩნეოდა, ძმა ტერნერის გონებას ახალი ნათელი მოეფინა, კერძოდ, რომ ნეფე მოსულიყო — რომ ის გასული ებრაული წლის მეშვიდე თვის მეათე დღეს მოვიდა — რომ მაშინ შედგა ქორწილი — რომ მაშინ ყველა ქალწული, რაღაც გაგებით, მასთან ერთად შევიდა ქორწილში და კარი დაიხურა!— ვერც ერთი მათგანი ვერ დაიკარგებოდა და ვერც ერთი გარეთ დარჩენილი ვერ გადარჩებოდა. ამგვარად, ამ ძლევამოსილი გლობუსის ყველა სულიერი საქმე დასრულდა.”¹⁴

GSAM 221ვინ მტკიცედ დაუპირისპირდა ცრუ თეორიას?

GSAM 221.1პასტორმა ტერნერმა პარიზში (მეინის შტატი) დაიწყო თავისი “მოწყალების აღარყოფნის” დოქტრინის სწავლება და მცირე ხნით ამ მხარეში საკმაოდ ბევრი მიმდევარიც შეიძინა. რადგან ადვენტისტების გარდა სხვა ადამიანებთან მისასვლელი კარი სრულიად დახურული იყო, მიუხედავად იმისა, აღიარებდნენ თუ არა ისინი რელიგიურ რწმენას, ბევრმა სრულიად ბუნებრივად მიიღო ტერნერის შეხედულება ამ საკითხზე.

GSAM 221.2იმისათვის, რომ ტერმინი ადვენტისტები არასწორად არ გაგებულ იქნას, ამიერიდან ამ ხალხს პირველი დღის ადვენტისტები ვუწოდებთ; და სწორედ ამ ჯგუფის მრავალი წარმომადგენელი იზიარებდა ბატონი ტერნერის შეხედულებებს. მათ ჯერ არც შაბათის ჭეშმარიტება ენახათ და არც გაეგონათ, და არც მესამე ანგელოზის გზავნილის შესახებ არაფერი სმენოდათ. სწორედ მათზე საუბრობს ქალბატონი უაითი ასე თავის ერთ-ერთ პუბლიკაციაში:—

GSAM 221.3“1844 წელს მოლოდინის დროის გასვლის შემდეგ, ადვენტისტებს კვლავაც სჯეროდათ, რომ მხსნელის მოსვლა ძალიან ახლოს იყო; ისინი მიიჩნევდნენ, რომ მნიშვნელოვან კრიზისს მიაღწიეს და რომ ქრისტეს, როგორც ადამიანის შუამავლის, საქმე ღვთის წინაშე შეწყდა. ახლოს მდგარი სამსჯავროს შესახებ გამაფრთხილებელი მოწოდების გავრცელების შემდეგ, მათ იგრძნეს, რომ მათი საქმე მსოფლიოსთვის დასრულებული იყო და მათ მოეხსნათ ცოდვილთა ხსნისთვის სულის ტვირთი, მაშინ როცა უღვთოთა გაბედული, ღვთისგმობრივი დაცინვა მათთვის კიდევ ერთი მტკიცებულება იყო იმისა, რომ ღვთის სული მოწყალების უარმყოფელთაგან მოიხსნა. ყოველივე ამან განამტკიცა მათი რწმენა, რომ გამოცდის დრო დასრულდა, ან, როგორც თავად ამბობდნენ, ‘თანაგრძნობის კარი დაიკეტა’. როგორც უკვე აღინიშნა, ადვენტისტები მცირე ხნით გაერთიანებულნი იყვნენ რწმენაში, რომ თანაგრძნობის კარი დაიკეტა.”¹⁵

GSAM 222.1ამ ციტატაში ქალბატონი უაითი პირველდღიან ადვენტისტთა პოზიციას აყალიბებს. ის არც კი მიანიშნებს, რომ თავად სწამდა ეს. როგორც ზემოთ აღინიშნა, ეს დოქტრინა პირველად ჯოზეფ ტერნერმა იქადაგა პარიზში, მეინის შტატში. ქალბატონი უაითი (მაშინ ჯერ კიდევ მის ჰარმონი) 1845 წლის გაზაფხულის დასაწყისში ზემოხსენებულ ადგილას შეხვდა ჯოზეფ ტერნერს და მოისმინა მისი დოქტრინა იმის შესახებ, რომ “ადვენტისტებისთვის აღარ იქნებოდა ფიზიკური შრომა და ცოდვილებისთვის აღარ იქნებოდა მოწყალება”, და პირდაპირ უთხრა, რომ ის “ცრუ სწავლებას ასწავლიდა; რომ ცოდვილებისთვის და მათთვის, ვინც გააზრებულად არ უარყო ჭეშმარიტება, ჯერ კიდევ არსებობდა მოწყალება”.

GSAM 222“მოწყალების არარსებობის” თეორიის წინააღმდეგ

GSAM 222.2ჯ. ნ. ენდრიუსი, რომელიც 1844 და 1845 წლებში მეინის შტატის ქალაქ პარიზში ცხოვრობდა და კარგად იცნობდა იქაური ხალხის, ისევე როგორც ჯოზეფ ტერნერის, საქმიანობას, რომელიც ასწავლიდა, რომ ცოდვილთათვის აღარ არსებობდა მოწყალება, მის ჰარმონის იმ დროინდელ პოზიციაზე ამ საკითხთან დაკავშირებით ამბობს: “ნაცვლად იმისა, რომ ხილვები მათ ამ შეხედულების მიღებისკენ წაეყვანათ, ისინი ასწორებდნენ მათ, ვინც მას კვლავ იცავდა.”¹⁶

GSAM 222.3მის ჰარმონმა მეორედ მოინახულა პარიზი, მეინი, 1845 წლის ზაფხულში. ამ ვიზიტის შესახებ მოვიყვან ქალბატონი ტრუზდეილის სიტყვებს, რომელიც მაშინ პარიზში ცხოვრობდა. ის ამბობს:—

GSAM 222.4“მის ჰარმონის პარიზში, მეინის შტატში, 1845 წლის ზაფხულში სტუმრობისას, მე მას მოვუყევი ჩემი ერთ-ერთი ძვირფასი მეგობრის შესახებ, რომლის მამამაც ჩვენს შეკრებებზე დასწრების უფლება არ მისცა, რის გამოც მან სინათლე არ უარყო. მან ღიმილით მიპასუხა: ‘ღმერთს არასდროს უჩვენებია ჩემთვის, რომ ასეთი ადამიანებისთვის ხსნა არ არსებობს. ხსნა მხოლოდ იმ ადამიანებს მოაკლდათ, ვისაც ჭეშმარიტების სინათლე წარუდგინეს და რომლებმაც ის გაცნობიერებულად უარყვეს’.”¹⁷

GSAM 222.5ის ასევე საუბრობს მის ჰარმონის პარიზში 1846 წელს განხორციელებულ მესამე ვიზიტზე, შემდეგნაირად:—

GSAM 222ცრუ თეორიის კიდევ ერთი უარყოფა

GSAM 222.6“კიდევ ერთი აღსანიშნავი შემთხვევა იყო ხილვა, რომელიც 1846 წელს, მეინის შტატის ქალაქ პარიზში მოგვეცა. მის ჰარმონს ეჩვენა, რომ როდესაც სატანას არ შეეძლო გულწრფელთათვის თავიანთი მოვალეობის სრულად შესრულებისთვის შეეშალა ხელი, ის მთელ თავის ოსტატობას იჩენდა, რათა ისინი მოვალეობის ფარგლებს გასულიყვნენ. ერთი კარგი და ეკლესიებს ეუბნებოდა, რომ ღმერთმა ისინი უარყო, რადგან მათ უარყვეს ზეციდან მათი გადასარჩენად გამოგზავნილი გზავნილი. და ჰარმონს ეჩვენა, რომ მის გზავნილში სიმართლე არ იყო, რადგან ეკლესიებში ბევრი ისეთი იყო, ვინც ჯერ კიდევ მიიღებდა ჭეშმარიტებას; რომ კეთილი ანგელოზები ჯერ კიდევ დაიწყებდნენ მსახურებას სულების გადარჩენისთვის ამ ეკლესიებში და როდესაც ასე მოიქცეოდნენ, ისინი [ანგელოზები] ამ დას, თავის გზავნილთან [ანუ მის “მოწყალების არარსებობის” გზავნილთან] ერთად, კარის გარეთ დატოვებდნენ.”¹⁸

GSAM 223არანაირი წინააღმდეგობა

GSAM 223.1რადგან არიან ისეთები, ვინც დიდი ენთუზიაზმით ცდილობს დაამტკიცოს, რომ ქალბატონი უაითი ერთ დროს ასწავლიდა “ცოდვილთათვის მოწყალების აღარ არსებობის” თეორიას, ახლა კი საპირისპიროს, წარმოვადგენ მოწმობებს იმ ადამიანებისგან, ვინც 1845 წლიდან იცნობდა მის მოღვაწეობას ცოდვილთა მოქცევისთვის. ქვემოთ მოცემულია ბრუკფილდელ ირა ებიის (მედისონის ოლქი, ნიუ-იორკის შტატი) ჩვენება:—

GSAM 223.2“1846-დან 1850 წლამდე ძმა და და უაითები ჩვენს სახლში მოვიდნენ და ძალიან ზრუნავდნენ ბავშვებზე და მათზე, ვინც ჭეშმარიტება არ უარყო. ისინი მოუქცეველ სულებზე შრომობდნენ და არასდროს მახსოვს, რომ დამ უაითს ეთქვა, რომ არ არსებობდა იმედი უკან დახეულთათვის და მათთვის, ვინც ჭეშმარიტება არ უარყო.”¹⁹

GSAM 223პირველი დღის ადვენტისტთა ჩვენება

GSAM 223.3რაც შეეხება იმას, თუ რა იციან ახალი ინგლისის პირველი დღის ადვენტისტებმა კარის დახურვის უკიდურესი დოქტრინის შესახებ, ამაზე მოწმობს შემდეგი წერილი:—

GSAM 223.4“1891 წლის 5-დან 9 აგვისტოს ჩათვლით, ბრუკსტონში, დაახლოებით 30 000 მცხოვრებიან ქალაქში, დებატები გავმართე პასტორ მაილს გრანტთან. დებატები დიდ კარავში მიმდინარეობდა და მას თავმჯდომარეობდა ბატონი ჯონ ბარბერი, ქალაქის საბჭოს ყოფილი პრეზიდენტი. ეს ქალაქი ბოსტონიდან დაახლოებით ოცი მილის დაშორებით მდებარეობს. დებატი შაბათის საკითხს ეხებოდა, მაგრამ ბატონმა გრანტმა სცადა დებატებში დაესვა და უაითის გამოცდილების საკითხი ამ საქმეში. მან განაცხადა, რომ ‘მას 1844 წელს უჩვენეს, რომ გამოცდის დრო დასრულდა და ცოდვილთათვის აღარ არსებობდა მოწყალება’”.

GSAM 224.1“პასუხად ვუთხარი, რომ პირველი დღის ადვენტისტებს, თითქმის ყველას, ერთ დროს, მათგან ჩვენს განცალკევებამდე, ეს პოზიცია ეკავათ და რომ, ქალბატონი უაითის ამ პოზიციის მხარდაჭერის ნაცვლად, ერთ-ერთი პირველი, რაც მას ეჩვენა, იყო ის, რომ ეს პოზიცია ‘ცრუ’ იყო და რომ ცოდვილთათვის კვლავ არსებობდა მოწყალება. ვთქვი: ‘ეს ასეა და პასტორმა გრანტმა იცის, რომ ასეა’. ამის თქმაზე, ჩემ წინ მყოფმა მრავალმა პირველი დღის ადვენტისტმა [ეს ჯგუფი კარვის დიდ ნაწილს შეადგენდა] თავი დაუქნია, რითაც ამ განცხადებას მტკიცე და დადებითი თანხმობა გამოუცხადა. საკმარისია ითქვას, რომ პასტორ გრანტს ეს საკითხი დებატებისას აღარ უხსენებია.” ხელმოწერილი: “ჯ. ე. ფაიფილდი, სამხრეთ ლანკასტერი, მასაჩუსეტსი, 6 დეკემბერი, 1895 წ.”

GSAM 224ქალბატონი უაითი მუდამ ცდილობდა ცოდვილთა ხსნას

GSAM 224.3რომ ქალბატონი უაითი 1844 წლიდან დღემდე ცოდვილთა მოქცევისთვის შრომობდა, ამას დამატებით ამ ფაქტებიც ამტკიცებს: მან და პასტორმა უაითმა შეხვედრა გამართეს ალბერტ ბელდენის სახლში, როკი-ჰილში, კონექტიკუტის შტატში, რომელიც 1848 წლის 20 აპრილს დაიწყო. ამ შეხვედრაზე სამუშაოები გაწეულ იქნა სამყაროს ზოგიერთი წარმომადგენლისთვის. პასტორი უაითი და მისი მეუღლე განსაკუთრებულ ინტერესს იჩენდნენ ასეთი სულების მიმართ. ამ საკითხთან დაკავშირებით მოვიყვანთ იმ კატეგორიის ერთ-ერთი ადამიანის ჩვენებას, რომელმაც პასტორ უაითისგან მიიღო ნათლისღება. ჯონ ი. უილკოქსი, კენსინგტონიდან (კონექტიკუტი), 1891 წლის 22 თებერვალს წერდა:—

GSAM 224.4“მე ჭეშმარიტებაში მოვედი იმ დროს, როდესაც შეკრებები იმართებოდა ძმა ა. ბელდენის სახლის დაუმთავრებელ ოთახში, როკი-ჰილში, კონექტიკუტის შტატში. აწმყო ჭეშმარიტების სინათლის მიღება ძმა და და უაითების შრომის შედეგი იყო. მალევე მომნათლა ძმა უაითმა. მათგან მიღებული გამხნევებისა და ძალის გარეშე, არ ვიცი, ოდესმე თუ გავბედავდი იმის გაფიქრებას ან შეგრძნებას, რომ უფალმა მიმიღო. ისინი ღრმად ზრუნავდნენ ჩემზე და ჩემ დასახმარებლად შრომობდნენ.”

GSAM 225.1პასტორმა უაითმა იმ შეხვედრის შესახებ წერილში, რომელიც სტოკბრიჯ ჰოულენდს, ტოპშემში, მეინში გაუგზავნა, თქვა: “ძმა ბეიტსმა მცნებები ძალიან ნათლად წარადგინა და მათი მნიშვნელობა ძლიერი მოწმობებით ხაზგასმით აღინიშნა. სიტყვამ შედეგი გამოიღო იმით, რომ გაამყარა ისინი, ვინც უკვე ჭეშმარიტებაში იყო, და გამოაღვიძა ისინი, ვინც ჯერ კიდევ სრულად არ იყო დარწმუნებული”.

GSAM 225შრომა ცოდვილთათვის ოსვეგოში, ნიუ-იორკის შტატში.

GSAM 225.21849 წელს პასტორი ჯეიმს უაითი და მისი მეუღლე ოსვეგოში, ნიუ-იორკის შტატში, შრომობდნენ. ამ შეხვედრებზე ჰირამ პეჩი და მის ბენსონი, რომლებიც დანიშნულები იყვნენ, ღმერთისა და აწმყო ჭეშმარიტებისკენ მოექცნენ.

GSAM 225.31850 წლის მარტში ოსვეგოში კვლავ გაიმართა შეხვედრები. Present Truth-ის აპრილის ნომერში პასტორი უაითი, ამ შეხვედრებზე საუბრისას, ამბობდა:

GSAM 225.3“ამ ქალაქში ახლა ძალიან საინტერესო საქმე მიმდინარეობს ნაშთის შვილებს შორის. ბოლო ორი შაბათის განმავლობაში ჩვენს შეკრებებზე მათი ხსნა მთავარ თემას წარმოადგენდა და ღმერთმა საოცრად დაგვლოცა. ჭეშმარიტებამ კარგი გავლენა მოახდინა ჩვენზეც და ჩვენს შვილებზეც. ბოლო პირველი დღის შემდგომ საღამოს, ჩვენ მათთვის სპეციალური შეხვედრა ჩავატარეთ და უფლის სული გადმოისხა ჩვენ შორის. ყველა ბავშვი უფლის წინაშე დაემხო და, როგორც ჩანდა, გრძნობდა მცნებების დაცვის მნიშვნელობას, განსაკუთრებით მეხუთეს, და იესო ქრისტეს მეშვეობით ხსნის ძიების აუცილებლობას. ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო შეხვედრა, რომლისაც კი ოდესმე ვყოფილვარ მოწმე.”

GSAM 225.41849 წლის ნოემბრის Present Truth-ში პასტორმა უაითმა გამოაქვეყნა ცნობა იმ ადამიანთა ჯგუფის შესახებ, რომლებიც მოექცნენ და მოინათლნენ; ხოლო ამ ჟურნალის 1850 წლის ბოლო ნომერში მოთხრობილია უაიტსფილდში (ვერმონტი) გამართული შეხვედრის და მასზე ჰიმან ჩერჩილის დასწრების შესახებ, რომელიც სულ ახლახან იყო მოქცეული სამყაროსგან. სტატიაში მას “ძმად” მოიხსენიებენ. როგორ შეიძლებოდა ეს ყოფილიყო, თუ ცოდვილთათვის აღარ არსებობდა წყალობა?

GSAM 226ოცდაერთი მოწმის ჩვენება

GSAM 226.1ამასთან დაკავშირებით გთავაზობთ 1888 წელს ოცდაერთი პირის მიერ ხელმოწერილ ჩვენებას, რომელთაგან თითოეული 1844 წლის ადვენტისტურ მოძრაობაში მონაწილეობდა და იცნობდა მესამე ანგელოზის გზავნილის წარმოშობას. ყველა მათგანი 1851 წლამდე იყო ამ უწყებაში, უმეტესობა კი თითქმის უწყების წარმოშობის დღიდანვე მეშვიდე დღის ადვენტისტებთან იყო დაკავშირებული:—

GSAM 226.2“ჩვენ, ქვემოთ ხელმოწერილნი, რომლებიც კარგად ვიყავით გაცნობიერებულნი 1844 წლის ადვენტისტურ მოძრაობაში დროის გასვლისას და რომლებმაც ასევე 1850 წლისთვისვე მივიღეთ მესამე ანგელოზის გზავნილის ჭეშმარიტება, ამით ხალისით ვწერთ ჩვენს სახელებს ქვემოთ მოცემულ განცხადებაზე დახურული კარის დოქტრინასთან დაკავშირებით, რომელსაც მესამე ანგელოზის გზავნილის მორწმუნეები მისი წარმოშობიდან ზემოხსენებულ ბოლო თარიღამდე და შემდგომაც იცავდნენ.

GSAM 226.3“მათ, გამოცხადების 3:7-8-ისა და სხვა წერილების შესაბამისად, სწამდათ, რომ დანიელის 8:14-ში აღნიშნული ორი ათას სამასი დღის დასასრულს, ქრისტემ დახურა თავისი მოღვაწეობა ზეციური სავანის პირველ განყოფილებაში, გადაიტანა თავისი მსახურება უწმიდესში და შეუდგა სამსჯავროს საქმეს, რითაც შეცვალა თავისი ურთიერთობა ხსნის გეგმასთან ამ კუთხით. აქ კარი გაიღო და კარი დაიკეტა.

GSAM 226.4“მათ სჯეროდათ, რომ ისინი, ვისაც პირველი ანგელოზის გზავნილზე ნათელი წარმოდგენა ჰქონდათ და მის წინააღმდეგ მიიქცნენ, სასტიკად ეწინააღმდეგებოდნენ მას, ღვთის მიერ უარყოფილნი იყვნენ. მაგრამ მათ არ სჯეროდათ, რომ უარყოფილნი იქნებოდნენ ისინი, ვისაც 1844 წლამდე ნათელი არ ჰქონდათ ან ვისაც პასუხისმგებლობის ასაკისთვის არ მიუღწევია, თუ ისინი გულწრფელი გულით მოძებნიდნენ ღმერთს.

GSAM 226.5“მიუხედავად იმისა, რომ მათ უილიამ მილერთან და დროის გასვლის შემდეგ დაუყოვნებლივ ადვენტისტთა უდიდეს მასასთან ერთად სჯეროდათ, რომ მათი საქმე მსოფლიოსთვის დასრულებული იყო და რომ უფალი ძალიან მალე მოვიდოდა, მას შემდეგ, რაც სავანისა და მესამე გზავნილის შესახებ ნათელმა მათი იმედგაცრუება ახსნა, მათ მაინც არ ირწმუნეს, რომ მოწყალება დასრულებული იყო, გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებმაც ნათელი უარყვეს”.

GSAM 227.1ხელმოწერები: “ჯ. ბ. სვიტი, სამხრეთ სეგინიუ, მიჩ.; სამუელ მარტინი, ვესტ რინჯი, ნ. ჰ.; ირა ები, ნორთ ბრუკფილდი, ნიუ-იორკი; ქ-ნ. რ. ბ. ები, ნორთ ბრუკფილდი, ნიუ-იორკი; ქ-ნ. დაიანა ები, ნორთ ბრუკფილდი, ნიუ-იორკი; ქ-ნ. ლ. ბ. ები, ნორთ ბრუკფილდი, ნიუ-იორკი; ჰიმენ ს. გერნი, მემფისი, მიჩიგანი; ენ ე. გერნი, მემფისი, მიჩიგანი; უილიამ გიფორდი, მემფისი, მიჩ.; ქ-ნ. მერი ს. ჩეისი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ს. მ. ჰოულენდი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქ-ნ. ფ. ჰ. ლანტი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქ-ნ. მელორა ა. ეშლი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქ-ნ. კაროლინ ა. დოჯი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქ-ნ. სარა ბ. უიპლი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქალბატონი ურია სმითი, ბატლ-კრიკი, მიჩ.; ქალბატონი პაულინა რ. ჰელიგასი, მოლინი, კან.; რ. გ. ლოკვუდი, სენტ-ჰელენა, კალ.; ქალბატონი რ. გ. ლოკვუდი, სენტ-ჰელენა, კალ.; რუბენ ლავლენდი, ნორთ-ჰაიდ-პარკი, ვტ.; ქალბატონი ბელინდა ლავლენდი, ნორთ-ჰაიდ-პარკი, ვტ.”

GSAM 227მცდარად გაგებული ხილვა

GSAM 227.2ცდა იქნა გაკეთებული, რომ ქალბატონ უაითისთვის, ტოპშემში (მეინი), 1849 წლის 24 მარტს მიცემული ხილვა ისე გაგვეგო, თითქოს ის ასწავლის ამ მცდარ დოქტრინას — ცოდვილთა მიმართ აღარ არის მოწყალება. ეს ხილვა მიეცა სწორედ მაშინ, როდესაც “როჩესტერის კაკუნები” (სპირიტიზმი) შემოიჭრა. ქალბატონმა უაითმა იხილა, რომ იდუმალი ნიშნები და სასწაულები და ცრუ რეფორმაციები გაიზრდებოდა და გავრცელდებოდა. ეს რეფორმაციები არ იყო შეცდომიდან ჭეშმარიტებისკენ (მან არ თქვა, რომ ასეთი რეფორმაციები არასდროს იქნებოდა, არამედ რომ ისეთი სახის რეფორმაციები, როგორსაც მას უჩვენებდნენ, სადაც ადამიანური გავლენა გამოიყენებოდა, სწორედ ასეთი იყო), არამედ ცუდიდან უარესისკენ; რადგან მათ, ვინც გულის გარდაქმნას იუწყებოდნენ, მხოლოდ რელიგიური სამოსი შემოეცვათ, რომელიც ბოროტი გულის უსამართლობას ფარავდა. ზოგიერთი თითქოსდა ჭეშმარიტად გარდაიქმნა და ამგვარად შეძლო ღვთის ხალხის შეცდომაში შეყვანა; მაგრამ მათი გულები რომ დაენახათ, ისინი ისევ ისევე შავად გამოჩნდებოდნენ.

GSAM 227.3მან შემდეგ თქვა: “ჩემმა თანმხლებმა ანგელოზმა მიბრძანა, მეძებნა ცოდვილთა გამო სულის ტანჯვა, როგორც ადრე იყო. მე ვეძებე, მაგრამ ვერ ვნახე, რადგან მათი ხსნის დრო უკვე გასულია”.²⁰

GSAM 228.1გავრცელდა მტკიცება, რომ ეს ხილვა გვასწავლიდა, თითქოს ცოდვილთათვის აღარ არსებობდა მოწყალება, მაგრამ ჩვენ ვკითხულობთ: როგორ შეიძლებოდა ეს ყოფილიყო, როდესაც ის ამ სწავლებას ეწინააღმდეგებოდა იმ დროიდანვე, როცა ჯოზეფ ტერნერმა ის პირველად იქადაგა 1845 წლის გაზაფხულზე, და მუდამ გულმოდგინედ შრომობდა ცოდვილთა მოქცევისა და ხსნისთვის?

GSAM 228.21854 წელს გამოცემულ Supplement to Experience and Views-ში ქალბატონი უაითი ამბობს: “‘ცრუ გარდაქმნები’, რომლებზეც საუბარია, ჯერ კიდევ უფრო სრულად უნდა გამოვლინდეს. ეს ხილვა განსაკუთრებით ეხება მათ, ვინც მოუსმინა მოსვლის სწავლების ნათელს და უარყო იგი. ისინი ძლიერ შეცდომებს არიან მიცემულნი. ასეთებს აღარ ექნებათ ‘სულისა წამება ცოდვილთათვის’, როგორც ადრე.”²¹

GSAM 228.3მოწინააღმდეგეები ამტკიცებენ, რომ მათ უფრო მეტი იციან, რასაც ქალბატონი უაითი ამ ხილვაში უყურებდა, ვიდრე თავად მას. მოდით, ერთი წამით განვიხილოთ ეს მათი ვერსიის კონტექსტში, კერძოდ, რომ ის აღორძინების მქადაგებელთა ნაცვლად ცოდვილთა მდგომარეობას უყურებდა. ასე რომ, მან ცოდვილებს შეხედა, რათა ეპოვა “სულის ტანჯვა ცოდვილებისთვის, მაგრამ ვერ იხილა იგი”. ვის უპოვია ცოდვილთა გამო სულის ტანჯვა მხოლოდ მათზე დაკვირვებით? მაგრამ, ვიკითხოთ, რას იტყვით იმ პირებზე, რომლებიც ზემოხსენებულ მოწმობაში მოიხსენიებიან და რომლებიც უბრალოდ ადამიანურ გავლენასა და მესმერიზმს იყენებდნენ მოქცეულთა მოსაპოვებლად და ამას ღვთის სულის საქმეს უწოდებდნენ? მზად არიან თუ არა ეს მოწინააღმდეგეები, რომლებიც ასე ცდილობდნენ ეჩვენებინათ, რომ ქალბატონი უაითი უკიდურეს “დახშული კარის” თეორიას ასწავლიდა, აღიარონ, რომ ეს აღორძინების მქადაგებლები წმიდა ადამიანები იყვნენ და ნამდვილ მოქცეულებს იძენდნენ?

GSAM 228.4ყოველი გულწრფელი გონებისთვის ცხადია, რომ ამ კონტექსტში ნახსენები პირები იყვნენ ისინი, ვინც ამტკიცებდა, რომ სულის ტანჯვა ჰქონდა, მაშინ როცა უარყო სინათლე და ჭეშმარიტება და მოქცევების მისაღწევად მესმერიზმს იყენებდა. ასეთებს არ შეეძლოთ, ჰქონოდათ ცოდვილთა გამო სულის ნამდვილი ტანჯვა, როდესაც თავად წარწყმედას ექვემდებარებოდნენ; რადგან “მათი [თავიანთი] ხსნის დრო ჩაიარა”.

GSAM 229.1ქალბატონი უაითის 1849 წლის 24 მარტის ხილვიდან ზოგიერთი ადამიანი შეეცადა დასკვნის გამოტანა, რომ ის ასწავლიდა, თითქოს ცოდვილთათვის აღარ არსებობდა მოწყალება; მაგრამ ჩვენ უკვე დავამტკიცეთ, რომ 1845 წელს, პარიზში (მეინის შტატი), ის ასწავლიდა, რომ მოწყალება არსებობდა ყველასთვის, ვინც გაცნობიერებულად და გააზრებულად არ უარყო სინათლე და ჭეშმარიტება. 1846 წელს, იმავე ადგილას მიცემულ ხილვაში, ნაჩვენები იყო, რომ უფალს “ეკლესიებში ჰყავდა ხალხი, რომელმაც ჭეშმარიტება არ უარყო”. მათ, ვინც სხვაგვარად ფიქრობდა, საყვედური მიეცა, რომ ღვთის ანგელოზები კვლავ იმოქმედებდნენ ასეთთათვის და როდესაც ისინი იმოქმედებდნენ, ვინც მათ გმობდა, გარეთ დარჩებოდა.

GSAM 229.2კიდევ ერთხელ, 1848 წლის აპრილში, პასტორი უაითი და მისი ცოლი როკი-ჰილში (კონექტიკუტი) ცოდვილთა მოქცევისთვის შრომობდნენ. ყოველივე ეს ამტკიცებს, რომ 1849 წლის 24 მარტის ხილვა ჰარმონიაშია იმ ხილვასთან, რომელიც 1846 წელს პარიზში (მეინი) მიეცა, და იმ გზასთან, რომელსაც ღვთის ეს მსახურნი 1848 წლის აპრილში მიჰყვებოდნენ.

GSAM 229ცრუ აღორძინების მოძღვრისა დამარცხება

GSAM 229.3ეს ხილვა პირველად კონექტიკუტში, 1849 წელს გამოქვეყნდა. იქ ერთი მსახური ძალიან გულმოდგინედ მუშაობდა მოქცეულთა მოსაზიდად და თვითონაც კი ამტკიცებდა, რომ ენების ნიჭი ჰქონდა. ის ცდილობდა, გავლენა მოეხდინა როკი-ჰილის შაბათის მცველთა მცირე ჯგუფზე. ერთ-ერთ მათგანს ის “უფლის ძვირფას წმინდანს” უწოდებდა. მის თანდასწრებით ქალბატონ უაითს ხილვა ჰქონდა, რომელმაც მისი საქმის მზაკვრული ბუნება და მისი “საყვარელი წმინდანის” მეშვიდე მცნებისთვის შეუსაბამო გზის სიარული უჩვენა. ამ “წმინდანმა” ბრალდება უარყო, მსახურმა კი მტკიცე არგუმენტები წამოაყენა, ცდილობდა თანაგრძნობა მოეპოვებინა “უფლის გაჭირვებული წმინდანისთვის”, როგორც თავად უწოდებდა მას. მომდევნო ღამეს ამ ახალგაზრდა ქალს კოლერა მორბუსის შეტევა დაემართა და იფიქრა, რომ კვდებოდა. მან ქალბატონი უაითი გამოიძახა და აღიარა, რომ მის შესახებ ნაჩვენები სიმართლე იყო; რომ ის სწორედ იმით იყო დამნაშავე, რასაც ქალბატონი უაითი ამბობდა. ამგვარად, ამ ცრუ მქადაგებელმა ვერ შეძლო ამ საზოგადოების შეცდომაში შეყვანა და მისი მსახურების ბუნება გამჟღავნდა, რამაც მოულოდნელად შეწყვიტა მისი ძალისხმევა იმ ადგილას.

GSAM 230კიდევ ერთი ცრუ აღორძინების მქადაგებელი ოსვეგოში, ნიუ-იორკის შტატში.

GSAM 230.1ზემოთ მოყვანილ მოწმობაში ჩამოყალიბებული პრინციპის შემდგომი ილუსტრაციისთვის და იმის საჩვენებლად, თუ როგორ შრომობდნენ პასტორი უაითი და მისი ცოლი 1849-50 წლებში ცოდვილთა მოქცევისთვის, გთავაზობთ შემდეგ ფაქტებს, რომლებიც მომიყვნენ ელია გუდვინმა და ნიუ-იორკის შტატის ქალაქ ოსვეგოს ეკლესიის სხვა ადრეულ წევრებმა:—

GSAM 230.2იმ დროს (1849 წელს) ამ ადგილას ცხოვრობდა ახალგაზრდა კაცი, სახელად ჰირამ პეჩი. ის დანიშნული იყო ახალგაზრდა ქალზე, რომელზეც მალევე დაქორწინდა. ისინი მოუქცეველი ადამიანები იყვნენ, მაგრამ ესწრებოდნენ პასტორ უაითისა და მისი მეუღლის მიერ გამართულ შეკრებებს და თითქმის დარწმუნებულები იყვნენ, რომ ქრისტიანები გამხდარიყვნენ. ამ დროს ოსვეგოში ერთ-ერთ ეკლესიაში აღორძინების მოძრაობა დაიწყო არა მღვდლობის, არამედ ერთ-ერთი გამოჩენილი საერო წევრის, ოლქის ფონდების ხაზინადარის მიერ. ეს კაცი ძალიან მოშურნე ჩანდა და ამბობდა, რომ ცოდვილთა გამო დიდი ტვირთი აწვა. ის ხელებს იგრეხდა, როდესაც მოუქცეველთათვის ლოცულობდა და, როგორც ჩანდა, უდიდესი მწუხარებით იყო შეპყრობილი მათი დაღუპვის გამო.

GSAM 230.3ბატონი პეჩი და მისი რჩეული ესწრებოდნენ ამ აღორძინების შეკრებებს და არ იცოდნენ, რა გადაეწყვიტათ. ერთხელ ისინი იმყოფებოდნენ, როდესაც ქალბატონ უაითს ხილვა ჰქონდა, რომელშიც მას ყურადღება მიაპყრეს ოსიას 5:6, 7-ს, სადაც წერია: “ისინი თავიანთი სამწყსოებითა და თავიანთი ჯოგებით წავლენ უფლის საძებნელად, მაგრამ ვერ იპოვიან მას, რადგან მან მათგან თავი მიიფარა. მათ ღალატის საქმე იქმეს უფლის წინააღმდეგ, რადგან უცხო შვილები შეეძინათ; ახლა კი თვე შეჭამს მათ და მათ წილებსაც”. მას უჩვენეს, რომ ისინი, ვინც ამ გამოღვიძების შეკრებებს ატარებდნენ, ღმერთთან მართებულად არ იყვნენ და რომ ცოდვილთა გამო სულის ნამდვილი ტვირთი არ ეკისრებოდათ.

GSAM 231წარუმატებლობის წინასწარმეტყველება

GSAM 231.1მაშინ მან ბატონ პეჩს უთხრა: “მითხრეს, თქვენთვის მეთქვა, რომ ამ შემთხვევაში ტექსტის ნათქვამი პირდაპირი მნიშვნელობით აღსრულდება. ერთი თვე მოიცადეთ და თავად გაიგებთ, როგორი ხასიათის ადამიანები არიან ისინი, ვინც ამ გამოღვიძებაში მონაწილეობენ და ამბობენ, რომ ცოდვილთა გამო ასეთი დიდი ტვირთი აწუხებთ”. ბატონმა პეჩმა თქვა: “მოვიცდი”.

GSAM 231.2ამ ხილვის მიღებიდან ორ კვირაში, აღნიშნულმა ხაზინადარმა, რომელიც ცოდვილთა გამო სულის ასეთ ტკივილს იჩემებდა, თავისი მოჩვენებითი ტანჯვისას კუჭის სისხლძარღვი გაიხეთქა და სისხლის დაკარგვის გამო მისი საწოლში გადაყვანა გახდა საჭირო. ხაზინადარის ოფისის საქმეების მოწესრიგება საგრაფოს შერიფმა მოუწია, რომელმაც ერთ-ერთ კონსტებლთან ერთად შეამოწმა ხაზინადარის წიგნში მითითებული ნაშთი და, შემდეგ, საქმის მართვისთვის მოსამზადებლად ფული დათვალა, და აი, ფულადი სახსრების ნაკლებობამ ზუსტად 1000 დოლარი შეადგინა.

GSAM 231.3შერიფსა და კონსტებლს შეუძლებლად ეჩვენებოდათ, რომ განახლების საქმეში ასე გულმოდგინე კაცი ფულის მითვისებაში დამნაშავე ყოფილიყო. ისინი ფიქრობდნენ, რომ ფული ან გადახდილი ჰქონდა და ჟურნალში შესაბამისი ჩანაწერის გაკეთება დაავიწყდა, ან, შესაძლოა, ბანკში ჰქონდა შეტანილი და ის სალაროს ანგარიშზე არ აისახებოდა. ყოველ შემთხვევაში, მათ მისგან დამაკმაყოფილებელი ახსნა-განმარტება უნდა მოეთხოვათ, მაგრამ ეს სიფრთხილით უნდა გაეკეთებინათ; რადგან, თუ ფული მას ჰქონდა, უეჭველად შეეცდებოდა მის დამალვას. ამიტომ გადაწყდა, რომ ერთ-ერთი მათგანი წინ წასულიყო და სახლის უკან მდებარე ფარდულში დამალულიყო, რათა უკანა კარისთვის ეთვალთვალა, თუ რაიმე მცდელობა გამოჩნდებოდა, მაშინ როცა შერიფი მთავარი კარიდან შევიდოდა. როდესაც შერიფი სახლს მიუახლოვდა და წინა კარიდან შევიდა, მან შენიშნა ქალის სამოსი, რომელიც უკანა კარიდან ახალი გასული იყო. ფარდულში მყოფმა კაცმა დაინახა, როგორ გაეშურა ქალი სწრაფად თოვლის გროვისკენ, თოვლში ორმო გათხარა, იქ რაღაც დადო, რომელიც თოვლით დაფარა და სახლში დაბრუნდა.

GSAM 232.1შერიფი ხაზინადარის საწოლთან მივიდა, და მისი ჯანმრთელობის შესახებ გამოკითხვის შემდეგ, ოფისში არსებულ გაუგებრობაზე მიანიშნა და უთხრა, რომ ის, ალბათ, შეძლებდა ამ სირთულის ახსნას. კაცი, რომელიც ძალიან აღელვებული იყო, ხელი ზეცისკენ აღმართა და ღმერთს მოუწოდა მოწმედ, რომ ფულის შესახებ არაფერი იცოდა. სწორედ ამ დროს შემოვიდა ცოლი და იკითხა, რა ხდებოდა და რატომ იყო მისი ქმარი ასე აღელვებული. კაცმა უპასუხა: “მათ ჰგონიათ, რომ მათი ფული ჩვენ გვაქვს”. ამასობაში ქალმაც იგივე მოიმოქმედა, ხელები აღმართა და ღმერთს მოწმედ მოუხმო, რომ არც ფული ჰქონდათ და არც რაიმე მის შესახებ იცოდნენ. სწორედ ამ დროს, როცა მან წინადადება დაასრულა, კონსტებლი, რომელმაც მისი სახლში შესვლისას თავშესაფრიდან თოვლის გროვასთან მიირბინა, ჩაერია და თქვა: “ქალბატონო, ეს რა არის? მე დაგინახეთ, როგორ გამოვარდით სახლიდან და ეს თოვლის გროვაში დადეთ, აი, ეს არის დაკარგული ფულის ტომარა, რომელზეც 1000 დოლარია აღნიშნული”.

GSAM 232.2როგორც მოსალოდნელი იყო, ეს გამოღვიძება მოულოდნელად ჩაქრა. ბატონმა პეჩმა და მისმა რჩეულმა, როდესაც გამოღვიძების ხელმძღვანელის ხასიათის შესახებ შეიტყვეს, სიმართლის მხარე დაიჭირეს და შეუერთდნენ მეშვიდე დღის ადვენტისტებს, რომელ ეკლესიაშიც სიკვდილის დღემდე ღირსეულ წევრებად რჩებოდნენ.

GSAM 232.3ეს ხილვა, როგორც აშკარად ჩანს, მოუქცეველთა ინტერესებისა და განსაკუთრებული სარგებლისთვის იყო მოცემული და შედეგად ცოდვილთა მოქცევა გამოიწვია, მაშინ როცა მისი უშუალო ზემოქმედება ეხებოდა მათ, ვინც თავად იყვნენ ცოდვილები და უფალმა უარყო მათი თვალთმაქცობის გამო. ისინი “ღალატობდნენ უფალს;” აცხადებდნენ რა, რომ ცოდვილებისთვის სულის დიდი მწუხარება ჰქონდათ, ისინი მხოლოდ “უცხო შვილებს” შობდნენ.

GSAM 232თვალთმაქცი მუშაკი კემდენში, ნიუ-იორკის შტატი.

GSAM 232.41849-50 წლების ზამთარში პასტორისა და ქალბატონი უაითის მიერ მონახულებულ სხვა ადგილებს შორის იყო ქალაქი კემდენი, ნიუ-იორკის შტატში, ოსვეგოდან დაახლოებით ორმოცი მილის დაშორებით, სადაც ისინი ჯერ კიდევ ცხოვრობდნენ. ამ შეხვედრის შესახებ ქალბატონი უაითი ამბობს:

GSAM 232.4“წასვლამდე, მიჩვენეს პატარა საზოგადოება, რომელიც იქ ჭეშმარიტებას აღიარებდა, და მათ შორის დავინახე ქალი, რომელიც დიდ ღვთისმოსაობას იჩენდა, მაგრამ იგი თვალთმაქცი იყო და ღვთის ხალხს ატყუებდა.”²²

GSAM 233.11884 წლის იანვარში, ნიუ-იორკის შტატში მსახურებისას, მე შევიტყვე შემდეგი დეტალები ბატონი პრესტონისგან, რომელიც ზემოხსენებული კონფერენციის დროს კემდენში ცხოვრობდა და ვისთანაც პასტორი უაითი და მისი მეუღლე შეკრების განმავლობაში რჩებოდნენ:—

GSAM 233.2“ეს ქალი განწმენდის საკითხზე უკიდურეს შეხედულებებს ქადაგებდა, ამბობდა, რომ არსებობს სრულყოფილების ისეთი მდგომარეობა, რომლის მიღწევის შემდეგაც ადამიანი სრულიად აღემატება ღვთის რჯულს; და იგი ამტკიცებდა, რომ თავად მიაღწია ამ სრულყოფილ მდგომარეობას. სიწმინდის ამ სწავლებით იგი ჩვენი ხალხის ზოგიერთ წევრს ურევდა გონებას კემდენში. და უაითს უჩვენეს, რომ ამ ქალის მთელი თავისი მოჩვენებითი სიწმინდის მიუხედავად, მისი გული ცოდვით შავი იყო, ხოლო ცხოვრებაში — ბოროტი.

GSAM 233.3“ამ ადგილას ყოფნისას, და უაითმა ამ ქალის თანდასწრებით კიდევ ერთი ხილვა მიიღო, რომელსაც, როგორც ჩანდა, მოუქცეველთა გამო სულის დიდი სიმძიმე აწვა; მაგრამ და უაითმა უთხრა, რომ ეს არ იყო ცოდვილებისთვის სულის ნამდვილი ტკივილი, რადგან მისი საკუთარი ცხოვრების გზა ისეთი იყო, რომ თავად არ იყო ღვთის წინაშე მართალი. ‘ასე რომ’, — თქვა ბატონმა პრესტონმა, — ‘ის, რასაც კემდენის ხილვას უწოდებენ, ნამდვილად და განსაკუთრებით ეხებოდა იმ ქალის შემთხვევას და არა ზოგადად ცოდვილთა მდგომარეობას, და ჩვენც იმ დროს ასე გვესმოდა იგი’”.

GSAM 233.4ქალბატონი უაითის მიერ ხილვის მოყოლის შემდეგ, ქალი წამოდგა და თქვა: “ღმერთმა იცის ჩემი გული და, რომ დაინახოთ, ნახავდით, რომ ის წმინდა და სუფთაა”. ასე დასრულდა შეხვედრა. თუმცა, მალევე ქალი მძიმედ დაავადდა და იფიქრა, რომ კვდებოდა. თქვა მან: “მე უნდა ვნახო და უაითი; მასთან აღიარება მაქვს. მე ვუთხარი, რომ კარგი ქალი ვიყავი, რომ წმინდა ვიყავი. ეს ასე არ არის. მე ბოროტი ქალი ვარ. ეს კაცი, რომელთანაც ვცხოვრობ, ჩემი ქმარი არ არის. ინგლისში კარგი ქმარი დავტოვე, ერთი პატარა შვილი და ამ კაცთან ერთად გავიქეცი. ჩვენ არასდროს დავქორწინებულვართ. თავს ექიმად ვაჩვენებდი და ვყიდიდი წამლებს, რომლებზეც სასამართლოში დავიფიცე, რომ ერთი ბოთლი 1 დოლარი ღირდა, მაშინ როცა სინამდვილეში მხოლოდ თორმეტი ცენტი ღირდა. ასევე დავიფიცე, რომ ძროხა, რომელიც ღარიბ კაცს მივყიდეთ, 30 დოლარი დაგვიჯდა, მაშინ როცა სინამდვილეში მხოლოდ 20 დოლარი ღირდა.”²³

GSAM 234.1სწორედ ასეთ თვალთმაქც თვითმარქვიებზე ვრცელდება ქალბატონი უაითის სიტყვები “ცოდვილთათვის სულის ტკივილის” შესახებ, და არა ზოგადად ცოდვილებზე. ზემოთ მოყვანილი ფაქტების გათვალისწინებით, რომლებიც ცხადყოფს, რომ დოქტრინა ცოდვილთა მიმართ “აღარ იქნება მოწყალება” სრულად დაგმობილი იყო მისი ქადაგების დაწყების პირველივე დღეებიდან, 1845 წლის გაზაფხულიდან; და რომ ქალბატონი უაითი ამ თარიღიდან მოყოლებული გულმოდგინედ შრომობდა ცოდვილთა მოქცევისთვის, ვინ დაიჯერებს, რომ 1851 წელს, როდესაც გამოქვეყნდა მისი ნაშრომი სახელწოდებით Experience and Views, მას სურდა ესწავლებინა, რომ “ცოდვილებისთვის აღარ არსებობდა ხსნა”?

GSAM 234“მოწყალების არარსებობის” თეორიის მომხრე კაცი

GSAM 234.21848 წლის ჩათვლითაც კი, აქა-იქ ჯერ კიდევ იყო ადამიანი, რომელიც მიიჩნევდა, რომ ცოდვილთათვის მეტი წყალობა აღარ არსებობდა. თუმცა, ესენი არ იყვნენ მეშვიდე დღის ადვენტისტები. ამ ჯგუფის ერთ-ერთი წევრი, სახელად სვიტი, ნიუ-იორკის შტატის ქალაქ როჩესტერში ცხოვრობდა. მას შემდეგ, რაც საჯაროდ ვაღიარე ჩემი რწმენა და ნათლობა მივიღე პირველდღიან ადვენტისტებთან, ნიუ-იორკის შტატის ქალაქ კანანდაიგუაში კარვის შეკრებას ვესწრებოდი, რომელსაც პასტორები ჯ. ს. ბაიუოტორი და ჯორჯ უ. ბერნემი უძღვებოდნენ. ეს კაცი, სვიტი, იქ იყო და ძალიან სერიოზული ეჭვები გამოთქვა ჩემი რელიგიური გამოცდილების ნამდვილობასთან დაკავშირებით, რადგან მას “არ მიაჩნდა შესაძლებლად, რომ ცოდვილებს ახლა შეეძლოთ მოქცევა”.