თავი 4 — დასასრულის დრო

GSAM 77.1“მაშინ მე ვთქვი: უფალო ჩემო, რა იქნება ამ ყველაფრის ბოლო? და მან მითხრა: წადი შენს გზაზე, დანიელ, რადგან ეს სიტყვები დახშული და დაბეჭდილია ბოლო დრომდე. ... ბოროტნი ბოროტებას ჩაიდენენ და არც ერთი ბოროტი არ გაიგებს, ხოლო ბრძენნი გაიგებენ.”¹

GSAM 77.1მითხრა: “გაიგე, კაცის ძეო, რადგან ხილვა დასასრულის დროისთვისაა”.²

GSAM 77.1“შენ კი, დანიელ, დახურე სიტყვები და დაჰბეჭდე წიგნი, დასასრულის დრომდე; ბევრი ირბენს აქეთ-იქით და ცოდნა გამრავლდება”.³

GSAM 77.1რა იგულისხმება აქ “ბოლო ჟამის” ქვეშ? ეს ვერ იქნება თავად აღსასრული, რადგან ამ შემთხვევაში დანიელის წინასწარმეტყველების “დალუქული” ნაწილი კაცობრიობისთვის უსარგებლო იქნებოდა. რადგან “გამოცხადებული საგნები ჩვენთვისაა”,⁴ ეს ნაწილი რაიმე დროს უნდა გამოადგეს. ამგვარად, გამოთქმა “ბოლო ჟამი” უნდა აღნიშნავდეს თავად დასასრულის წინარე პერიოდს, როდესაც დანიელისთვის ნათქვამი რამეები გასაგები გახდება.

GSAM 77მისი მომზადების დღე

GSAM 77.2ეს უდავოდ ეხება იმ დროს, რომელსაც წინასწარმეტყველი ნაუმი “მისი მომზადების დღეს” უწოდებს. აქ წინასწარმეტყველი ნინევეს განადგურებაზე საუბრობდა “მათრახის ტკაცუნის ხმით, ბორბლების ზრიალითა და მოცეკვავე ცხენებითა და მოხტუნავე ეტლებით”.⁵ წინასწარმეტყველის ყურადღება პირველ რიგში მიპყრობილია უფრო დიდი უბედურებისკენ, რომელიც მთელ მსოფლიოს დაატყდება თავს, როდესაც “მთები მის წინაშე ძრწიან, ბორცვები კი — დნობენ, და დედამიწა მის წინაშე იწვის, ჰო, სამყარო და ყველა, ვინც მასში ცხოვრობს. ვინ გაუძლებს მის რისხვას? და ვინ აიტანს მისი მრისხანების სიმწარეს? მისი მძვინვარება ცეცხლივით იღვრება და კლდეებს ანგრევს... ის სრულად დაასრულებს; სატანჯველი მეორედ აღარ აღდგება.”⁶

GSAM 78ეტლები ალით მოელვარე ჩირაღდნებით

GSAM 78.1წინასწარმეტყველი ამ მზადების დღეზე კიდევ უფრო მეტს ამბობს: “მზადების დღეს ეტლები ცეცხლოვანი ჩირაღდნებით იქნებიან და სოჭები საშინლად შეძრწუნდებიან. ეტლები ქუჩებში იმძვინვარებენ, ფართო გზებზე ერთმანეთს დაეჯახებიან; ისინი ჩირაღდნებივით იქნებიან, ელვებივით გაიჭრებიან. ის თავის ღირსებს დაითვლის; ისინი სიარულში წაბორძიკდებიან; კედლისკენ იჩქარებენ და თავდაცვა მზად იქნება.”⁷

GSAM 78.2რა ზუსტი აღწერაა თანამედროვე ელვისებური მატარებლისა, სადაც კონდუქტორი მუდმივად ითვლის და ხელახლა ითვლის მგზავრებს სადგურიდან სადგურამდე, და ისინი, მატარებლის მოძრაობისას, სიარულისას წაბორძიკდებიან. შემდეგ, სოჭის ხის უზარმაზარი მოხმარებაა რკინიგზის შპალებისთვის, ხიდებისთვის, თოვლისგან დამცავი ფარდულებისთვის და ა.შ. ამბობენ, რომ სიერა-ნევადას მთებზე გადებული ერთ-ერთი გზა ორმოცდაშვიდი მილის სიგრძის სოჭის ხის თოვლისგან დამცავ ფარდულებს ითვლის. და წინასწარმეტყველმა თქვა, რომ ეს მოხდებოდა “მის მომზადების დღეს”.

GSAM 78.3ამ აღსასრულის დროზე საუბრობს წინასწარმეტყველი იოელიც, როდესაც უფლის მსახურთ ეძლევა ბრძანება: “დაუკარით საყვირი სიონზე და ატეხეთ განგაში ჩემს წმინდა მთაზე; ძრწოდენ ქვეყნის ყველა მკვიდრი, რადგან მოდის უფლის დღე, რადგან ის ახლოსაა”.⁸

GSAM 78.4და კვლავ წინასწარმეტყველ ზაფნიას მიერაა ნათქვამი: “შეიკრიბეთ, შეიკრიბეთ, ო, უსურველო ერო; მანამ, სანამ გადაწყვეტილება გამოვა, მანამ, სანამ დღე ბზესავით გაივლის, მანამ, სანამ უფლის მწვავე რისხვა მოვა თქვენზე, მანამ, სანამ უფლის რისხვის დღე მოვა თქვენზე. ეძიეთ უფალი, დედამიწის ყველა მდაბალნო, რომელთაც მისი სამართალი აღასრულეთ; ეძიეთ სიმართლე, ეძიეთ სიმდაბლე: იქნებ დაიმალოთ უფლის რისხვის დღეს.”⁹

GSAM 79.1იმისათვის, რომ უფრო სრულად გავარკვიოთ, რას ნიშნავს გამოთქმა “საბოლოო დრო” და როდის იწყება ის, განვიხილავთ კიდევ ერთ შემთხვევას, სადაც იგივე ტერმინი გამოიყენება. დანიელის წიგნის მეთერთმეტე თავში ნაჩვენებია მდევნელი ძალა, რომელიც თავის ბატონობას საბოლოო დრომდე შეინარჩუნებდა. უფალმა იმ დევნის მმართველ ძალაზე თქვა: “ზოგიერთი მათგანი, ბრძენნი, დაეცემიან, რათა გამოცდილ იქნენ, და განწმენდილ, და გათეთრებულ, ვიდრე აღსასრულის დრომდე; რადგან [აღსასრულის დრო] ჯერ კიდევ დადგენილი დროისთვისაა დანიშნული.”¹⁰

GSAM 79მცირე რქის საქმე

GSAM 79.2პროტესტანტი კომენტატორები, ზოგადად, თანხმდებიან, რომ ეს ძალა და დანიელის მეშვიდე თავში აღწერილი “პატარა რქა” უნდა მიეწეროს რომის ეკლესიას, რომელსაც ხელთ ჰქონდა სამოქალაქო ძალაუფლება “დადგენილი” დროის განმავლობაში. ეს დადგენილი დრო იყო “დრო, დროები და ნახევარი”.¹¹ ეს იყო მცირე რქის სამოქალაქო მმართველობის 1260 წინასწარმეტყველური დღე — 1260 წელი —, რომელიც 538 წლიდან ახ. წ. 1798 წლამდე გრძელდებოდა. ამ უკანასკნელ თარიღს მცირე რქის სამოქალაქო ძალაუფლება “დანიშნულ დროს” ჩამოერთვა. ამგვარად, იმ დროს ხალხმა შეწყვიტა ამ ძალის ხელით “დაცემა”, როგორც ეს მანამდე ხდებოდა. ეს წელი, 1798, აღნიშნავს ამ წინასწარმეტყველებაში “ბოლო ჟამად” წოდებული პერიოდის დასაწყისს.

GSAM 79.31798 წელმა დაასრულა “ათას ორას სამოცი დღე” — 1260 წელი — რომლის განმავლობაშიც უფლის “ორ მოწმეს” (ძველ და ახალ აღთქმას) უნდა “ეწინასწარმეტყველა... ტომრის სამოსში გამოწყობილს”.¹² დევნის ბნელ ხანაში წმინდა წერილები შენარჩუნებული იყო ბერძნულ და ლათინურ ენებზე, რომლებსაც ხალხი არ იგებდა. წმინდა წერილების ამგვარი შეკავება შედარებულია მათ “ტომრის სამოსით შემოსვასთან”.

GSAM 80ორი მოწმის მოკვლა

GSAM 80.1“როდესაც დაასრულებენ თავიანთ მოწმობას [ტომრის სამოსში გამოწყობილნი], უსასრულო უფსკრულიდან ამომავალი მხეცი ომს გაუცხადებს მათ [სატანა, რომელიც ამქვეყნიური ადამიანების მეშვეობით აღძრავს და მოქმედებს], და სძლევს მათ და მოკლავს. და მათი გვამები ეყრება დიდი ქალაქის ქუჩაში, რომელიც სულიერად სოდომად და ეგვიპტედ იწოდება, სადაც ჩვენი უფალიც ჯვარცმულ იქმნა [“ჯვარცმულია”, დანიური]. და ხალხი, ტომები, ენები და ერები იხილავენ მათ გვამებს სამ-ნახევარი დღე და არ დაუშვებენ, რომ მათი გვამები საფლავებში ჩაასვენონ.”¹³

GSAM 80ტერორის მმართველობა

GSAM 80.2ამ მოწმეთა დახოცვა საფრანგეთში “ტერორის მმართველობის” დროს, 1792 წლიდან 1795 წლამდე — სამ-ნახევარი წლის განმავლობაში — განხორციელდა. მიუხედავად იმისა, რომ ფრანგული რევოლუცია დაახლოებით ექვსი-შვიდი წელი გაგრძელდა, სწორედ პირველი სამ-ნახევარი წლის განმავლობაში განხორციელდა უდიდესი მცდელობა, გაენადგურებინათ ბიბლია, რელიგია და ყველა, ვინც კი მათგან რომელიმეს სასარგებლოდ საუბრის გაბედვას ახერხებდა. მიუხედავად იმისა, რომ საფრანგეთის რევოლუცია თავს მონარქიისა და ქურუმობის წინააღმდეგ ბრძოლად ასაღებდა, სინამდვილეში ის ღმერთისა და ბიბლიის განადგურების ომად იქცა. რევოლუციის წინა პერიოდის შესახებ ვკითხულობთ:

GSAM 80.2“არასდროს უნდა დავიწყებოდეს, რომ 1792 წლის რევოლუციამდე, როგორც აღნიშნულია, საფრანგეთში ურწმუნოების გამავრცელებლებმა ერთ წელიწადში 900,000 ფუნტი სტერლინგი [4,500,000 აშშ დოლარი] შეაგროვეს თავიანთ წრეში და დახარჯეს, მეტიც, არაერთხელ, ხალხის გონების დასაღუპად და მათ სასოწარკვეთილი ზომებისთვის მოსამზადებლად წიგნების შესაძენად, დასაბეჭდად და გასავრცელებლად.”¹⁴

GSAM 80არარელიგიური მწერლები

GSAM 80.3“ასეთი რევოლუციისთვის გზა მოამზადა ვოლტერის, მირაბოს, დიდროს, ჰელვეციუსის, დ'ალამბერის, კონდორსეს, რუსოსა და სხვა მსგავსი მოაზროვნეების ნაშრომებმა, რომლებშიც ისინი ცდილობდნენ, გაევრცელებინათ როგორც ბუნებრივი, ისე გამოცხადებული რელიგიის დამანგრეველი პრინციპები. გამოცხადება არა მხოლოდ ეჭვქვეშ დადგა, არამედ სრულიად უარყოფილ იქნა; ღვთაება სამყაროდან განდევნეს და მის ადგილას გონიერების ქალღმერთის სახელით წარმოსახვითი ფანტომი დაამკვიდრეს.”¹⁵

GSAM 81.11793 წელს საზოგადოების განწყობა ისეთი იყო, რომ თეატრალურ მსახიობებს ღმერთისა და ბიბლიის საგინებელი და ღვთისმგმობელი ხუმრობების გამო ხმამაღალი ოვაციებით ხვდებოდნენ. მაგალითად, მოვიყვანთ:

GSAM 81.1“კომიკოსმა მონერმა, წმინდა როშის ეკლესიაში [პარიზში], უღმერთობა პიკამდე მიიყვანა. ‘ღმერთო, თუ არსებობ,’ — თქვა მან, — ‘შური იძიე შენი შეურაცხყოფილი სახელისათვის! მე შენ გამოგწვევ. შენ დუმხარ. არ ბედავ, შენი ქუხილი გადმოიღო. ამის შემდეგ ვინ დაიჯერებს შენს არსებობას?’”¹⁶

GSAM 81ღვთისგმობრივი მოღვაწეობა ლიონში, საფრანგეთი

GSAM 81.2თუ როგორ “ღვთის ძეს ხელახლა ჯვარზე აცვეს და საჯაროდ შეარცხვენეს” (ებრაელთა 6:6) მათ, ვინც მოწმეები მოკლეს, გამოჩნდება ფუშეს მიერ ლიონში, დახოცილი ლიონის გუბერნატორის, შალიეს პატივსაცემად გამართული ზეიმის მსვლელობაში. ლიონში მისვლამდე ფუშემ ბრძანა, რომ

GSAM 81.2“ყველა რელიგიური სიმბოლო უნდა განადგურდეს; და სასაფლაოების კარიბჭეებზე უნდა ეწეროს: სიკვდილი მარადიული ძილია.... შალიეს ბიუსტი ქუჩებში დაატარეს, რომელსაც მკვლელებისა და მეძავების უზარმაზარი ბრბო მიჰყვებოდა. მათ უკან მოჰყვა ვირი, რომელსაც სახარება, ჯვარი და საკურთხევლის ჭურჭელი მიჰქონდა, რომლებიც მალევე ცეცხლს მისცეს, ვირს კი აიძულეს, საკურთხევლო ჭიქიდან წმინდა ღვინო დაელია.”¹⁷

GSAM 81.3პარიზში გამართული გონების დღესასწაული ასეა აღწერილი:

GSAM 81.3“ისინი პროცესიით გაემართნენ კონვენტთან, და ხალხის მასა... ყველაზე სასაცილო სახით კარიკატურულად ასახავდა რელიგიურ ცერემონიებს.... კაცები, რომლებსაც სურიპლები და კოპები ეცვათ, ჰალელუიებს მღეროდნენ და კარმანოლს ცეკვავდნენ კონვენტის ტრიბუნასთან. იქ მათ დადეს წმინდა პური, ყუთები, რომლებშიც ის ინახებოდა, და ოქროსა და ვერცხლის ქანდაკებები. მათ იუმორისტული სიტყვები წარმოთქვეს.... ‘ო, თქვენ,’ — გამოაცხადა სენ-დენის დელეგაციამ, — ‘ო, თქვენ, ფანატიზმის იარაღნო, ყოველგვარო კურთხეულო წმინდანო, ბოლოს და ბოლოს იყავით პატრიოტები, აღსდექით მასობრივად და ემსახურეთ ქვეყანას, წადით ზარაფხანაში გამოსადნობად.’”¹⁸

GSAM 82ღვთის სიტყვა ბნელიდან გამოდის

GSAM 82.1“სამ-ნახევარი დღის შემდეგ მათში (მოწმეებში) შევიდა სიცოცხლის სული ღვთისაგან” და ისინი “ღრუბლით ზეცად ამაღლდნენ”.¹⁹ დადგა ღვთის დრო, რათა მისი სიტყვა გამოსულიყო სიბნელიდან და მთელი სამყაროს წინაშე წარმდგარიყო. დადგა დრო (1798), რომ მთელ მსოფლიოში მისიონერული მუშაობა წარიმართულიყო. 1804 წელს დაარსდა ბრიტანეთის ბიბლიის საზოგადოება. მას ათობით სხვა ბიბლიის საზოგადოება მოჰყვა და ახლა ბიბლია თარგმნილია მსოფლიოს ყველა წამყვან ენაზე. ამგვარად, წმინდა წერილის, ორი მოწმის, გამოჩენა, რათა ყველამ დაინახოს და წაიკითხოს ისინი, შედარებულია მათ ზეცად ღრუბლით ამაღლებასთან.

GSAM 82.2ფრანგული რევოლუციის დროს ვოლტერმა განაცხადა, რომ ას წელიწადში ბიბლია მოძველებული გახდებოდა. ამ თარიღიდან ასი წლის თავზე მხოლოდ საფრანგეთში იმაზე მეტი ბიბლია გავრცელდა, ვიდრე, როგორც ცნობილია, არსებობდა ვოლტერის ამ ამაო სიამაყის გამოთქმისას. და იმ სახლსაც კი, სადაც მან ეს განცხადება გააკეთა, ამბობენ, რომ ახლა ბიბლიის სახლის სახით იყენებენ.

GSAM 82როზეტას ქვის აღმოჩენა

GSAM 82.3არსებობს ორი საკითხი, რომელიც დაკავშირებულია 1798 წელთან და ფრანგ ხალხთან, და რომლებსაც ყურადღება უნდა მივაქციოთ: პირველი, იმ წელს გენერალ ბერტიეს მეთაურობით ფრანგულმა არმიამ რომში პაპის მმართველობა დაამხო, რითაც (თვითონაც კი არ იცოდნენ) შეასრულეს წინასწარმეტყველება ამ მოვლენის შესახებ, რომელიც სწორედ იმ წიგნში იყო მოცემული, რომლის წინააღმდეგაც ომი წამოიწყეს; მეორე, იმავე წელს, ნილოსის როზეტის განშტოებაზე, ფორტ სენ-ჟულიენში, საფრანგეთის არმიამ გათხრების დროს აღმოაჩინა ცნობილი როზეტის ქვა, რომელიც ახლა ბრიტანეთის მუზეუმში ინახება. ამ ქვაზე სამი სახის წარწერაა: იეროგლიფური, მღვდლების მიერ გამოყენებული დამწერლობა; დემოტიკური, ხალხური დამწერლობა; და ბერძნული. ეს არის გასაღები, რომელმაც გააღო აქამდე იდუმალი დემოტიკური და იეროგლიფური წერილობითი ნიმუშები. ახლა კი, როგორც სხვა ავტორი აღნიშნავს: “წერაქვი და ბარი, რომლებიც ამ დემოტიკურ ნიშნებს ამოქექავენ, უფრო მეტ მტკიცებულებას გვაწვდიან ბიბლიის უძველესი ჩანაწერების სისწორის შესახებ, ვიდრე თავად წმინდა წერილის გარდა სხვა რომელიმე წყარო”. ასე რომ, სწორედ ისინი, ვინც ბიბლიის განადგურებას ცდილობდნენ, თავიანთი გაუცნობიერებლობის მიუხედავად, გამოიყენნენ წინასწარმეტყველების აღსრულებისთვის — 1260 წლის ბოლოს პაპობის ბატონობის დასრულების გზით, და ასევე აღმოაჩინეს იმ წერილების გასაღები, რომლებიც იმ წმინდა წერილის ჭეშმარიტებას ადასტურებს, რომლის განადგურებასაც ისინი ასე დაუღალავად ცდილობდნენ.

GSAM 83“დადგები შენს წილში”

GSAM 83.1რა განუცხადა ანგელოზმა დანიელს, რომ მომავლის ბოლო ჟამს უნდა მომხდარიყო? მას შემდეგ, რაც წმინდანისგან მოისმინა: “ორ ათას სამას დღემდე, და მაშინ განწმენდილ იქნება სავანე”,²⁰ მისი გონება შეშფოთებით აღივსო იმის გამო, თუ რა უნდა ყოფილიყო “ამ ყველაფრის დასასრული” და “რამდენი ხანი” გაგრძელდებოდა.²¹ საბოლოოდ, მას აგრძნობინებენ, რომ დროის ცოდნა მისი დროისთვის არ არის. მას ეუბნებიან: “წადი შენს გზაზე დასასრულამდე; რადგანაც შენ დაისვენებ და დადგები შენს წილში დღეთა დასასრულს”.²²

GSAM 83.2ზოგიერთს მიაჩნია, რომ ეს ფრაზა სამყაროს საბოლოო აღსასრულს ეხება და რომ იმ დროს დანიელი, უფლის ხალხთან ერთად, მიიღებდა თავის საზღაურს და დადგებოდა თავის მემკვიდრეობით მიღებულ წილში. როგორც გვეუბნებიან, მემკვიდრეობით მიღებული წილის, მხარის და ა.შ. აღმნიშვნელ ებრაულ სიტყვას გეველ-ი წარმოადგენს. ეს არ არის სიტყვა, რომელიც ამ წერილში წილად ითარგმნება; აქ გამოყენებული სიტყვაა გო რალ. ებრაისტი მეცნიერები გვამცნობენ, რომ ეს სიტყვა, გო რალ, ძველ აღთქმაში სამოცდათექვსმეტჯერ გვხვდება და იგივე სიტყვაა, რომელიც სავანის ტიპური განწმენდის შესახებ საუბრისას გამოიყენება, სადაც წილებს ყრიდნენ, რათა გადაეწყვიტათ, ორი თხიდან რომელი უნდა დაეკლათ. როდესაც მღვდელმთავარი უფლის თხის სისხლს იღებდა და სავანეში შედიოდა განწმენდის საქმის შესასრულებლად, მთელი ისრაელი გარეთ იდგა, სულებს იტანჯავდა და ცოდვებს აღიარებდა, რათა გამართლებულიყო და მიეღო მღვდელმთავრის კურთხევა, როდესაც ის სავანიდან გამოვიდოდა. ამგვარად, იმ დღეს, ისრაელი თავის წილში იდგა.

GSAM 84.1როდესაც სავანის საბოლოო განწმენდა დადგებოდა, ორი ათას სამასი დღის დასასრულს, დანიელის საქმე, ყველა მართალი მიცვალებულის საქმეებთან ერთად, ღვთის წინაშე განხილული უნდა ყოფილიყო. ამგვარად, დანიელიც თავის წილში დგას.

GSAM 84სიტყვები დალუქულია 1798 წლამდე

GSAM 84.2დანიელის კითხვაზე: “ო, უფალო ჩემო, რა იქნება ამ ყველაფრის ბოლო?”²³, მას ეპასუხება: “ეს სიტყვები დახურული და დაბეჭდილია ბოლო დრომდე”.²⁴ რაც ყველაზე მეტად აწუხებდა დანიელს, იყო კითხვები: “როდის?”, “რამდენ ხანს?” და “რა იქნება დასასრული?” ეს იყო საკითხები, რომლებიც წინასწარმეტყველს აბნევდა და აწუხებდა, და მხოლოდ ეს საკითხები უნდა ყოფილიყო “ბოლო დრომდე” დახურული და დაბეჭდილი, და არა დანიელის მთელი წიგნი, როგორც ზოგიერთს ეგონა. 1798 წლის ამ პერიოდამდე წინასწარმეტყველების მკვლევრებს ნათელი ჰქონდათ სამოცდაათ კვირაზე და ესმოდათ, რომ ისინი ძვ. წ. 457 წელს იწყებოდა, ხოლო ქრისტეს საჯარო მოღვაწეობა, მისი სიკვდილი და ა.შ. ზუსტად შეესაბამებოდა სამოცდაცხრა და სამოცდაათი კვირის ამ თარიღიდან დათვლას. მხსნელის მისიის ეს ზუსტი აღსრულება, ამ თვლასთან შესაბამისობაში, მათთვის უტყუარ მტკიცებულებას წარმოადგენდა იმისა, რომ იგი ნამდვილად იყო ჭეშმარიტი მესია და რომ სამოცდაათი კვირის დაწყების თარიღი ამგვარად უცვლელად იყო დადგენილი. იმის გამო, რომ მათ ვერ დაინახეს, რომ სამოცდაათი კვირა ორი ათას სამასი დღის პირველ ნაწილს წარმოადგენდა, ეს საკითხი, როგორც ნაწინასწარმეტყველები იყო, 1798 წლის შემდეგამდე დახშული დარჩა.

GSAM 842300-დღიანი პერიოდის გასაღები

GSAM 84.3ახლა კი განვიხილოთ ამ საკითხის ფაქტები. 1798 წლამდე წინასწარმეტყველების განმმარტებლებს არ ჰქონდათ ნათელი იმის შესახებ, თუ როდის დასრულდებოდა ორი ათას სამასი დღე. მათ შეეძლოთ დანიელის წიგნში აღწერილი სიმბოლოების, ხატისა და მხეცების გაგება, მაგრამ ვერ განსაზღვრავდნენ, სად დასრულდებოდა ორი ათას სამასი დღე, რადგან ჯერ კიდევ არ ესმოდათ, როდის იწყებოდა ეს დღეები. ამის დასამტკიცებლად, ნიუ-იორკში იმ დროს გამომავალ ადვენტისტურ გაზეთში, Midnight Cry-ში, 1842 წლის 15 ივნისის თარიღით, ვკითხულობთ: “ნამდვილად საინტერესოა იმ მრავალი დამოუკიდებელი მწერლის აღმოჩენა, რომლებმაც 1798 წლის შემდეგ დაინახეს ის, რაც მანამდე სრულიად შეუმჩნეველი იყო — რომ სამოცდაათი კვირა ორ ათას სამას დღეთა გასაღები იყო”.

GSAM 85ბევრი აღმოაჩენს სინათლეს

GSAM 85.1როგორც ეს ცოდნა “დალუქული” იყო, ვიდრე უფალს თავისი ხალხის გასაგებად მისი გამოსახსნელი დრო არ დაუდგა, ასევე, როდესაც “საბოლოო დრო” დადგა, ბევრს უნდა “ერბინა აქეთ-იქით” წერილებში ამ საკითხების გამოსაკვლევად. ტექსტის რამდენიმე თარგმანის შედარებით, ეს იდეა სრულიად ნათელი გახდება.

GSAM 85.2დოქტორი ადამ კლარკი ამბობს: “ბევრი შეეცდება აზრის გამორკვევას; და ცოდნა გაიზრდება — ამ გზით.”

GSAM 85.3ლუთერის გადასინჯულ გერმანულ ბიბლიაში ვკითხულობთ: “ამგვარად, ბევრი გადახედავს მას და დიდ გაგებას იპოვის”.

GSAM 85.4გერმანულ პარალელურ ბიბლიაში ვკითხულობთ: “ბევრი გადახედავს მას და ამგვარად გაიზრდება ცოდნა”.

GSAM 85.5ლ. ვან ესის გერმანულ ბიბლიაში, რომელიც პაპმაც კი დაამტკიცა კათოლიკე მკითხველთათვის, ის ასე ითარგმნება: “ბევრი ჩაიხედავს მასში და ცოდნა დიდი იქნება”.

GSAM 85.6შვედურ ბიბლიაში ვკითხულობთ: “ბევრი მოიძიებს მასში და ცოდნა განდიდდება”.

GSAM 85.7დანიურ-ნორვეგიულ, შესწორებულ თარგმანში ვკითხულობთ: “ბევრი მონდომებით მოიძიებს და ცოდნა გამრავლდება”.

GSAM 85.81842 წლის 15 ივნისის Midnight Cry-ში ვკითხულობთ იმ ცოდნის ძიებისა და მოპოვების შესახებ, რომელიც 1798 წლამდე დალუქული იყო: “განა საოცარი დამთხვევა არ არის, რომ ამდენი მწერალი, ერთმანეთის შესახებ ყოველგვარი ინფორმაციის გარეშე, დაახლოებით ერთსა და იმავე დროს ერთსა და იმავე დასკვნამდე მივიდა?”

GSAM 86.1ჩვენ აქ წარმოგიდგენთ ოცი სხვადასხვა პირისა და ჯგუფის სიას, რომლებმაც ორი ათას სამასი დღის დასასრულის შესახებ ჭეშმარიტება აღმოაჩინეს არა ერთმანეთთან ურთიერთობის გზით, არამედ ღვთის სულის შთაგონებით წმინდა წერილის გულმოდგინე კვლევის შედეგად. ამ სიას სათავეში უდგას უილიამ მილერი ნიუ-იორკის შტატიდან; შემდეგ მოჰყვებიან ა. ჯ. კრუპი ფილადელფიიდან, პენსილვანია; დევიდ მაკგრეგორი, ფალმუთი, მეინი; ედვარდ ირვინგი, ინგლისი; არჩიბალდ მეისონი, შოტლანდია; უ. ე. დევისი, სამხრეთ კაროლინა; ჯოზეფ ვოლფი, რომელიც აზიის სხვადასხვა ნაწილში მოღვაწეობდა; ალექსანდრე კემპბელი, 1829 წელს რობერტ ოუენთან დებატებისას; კაპიტანი ა. ლენდერსი, ლივერპული, ინგლისი; ლეონარდ ჰაინრიხ კელბერი, შტუტგარტი, გერმანია; ლაკუნცა, ესპანეთიდან; ჰენცეპეტერი, ჰააგა, ჰოლანდია; დოქტორი კაპადოსი, ამსტერდამი, ჰოლანდია; რაუ, ბავარია; ტატარიის მღვდლები, 1821 წელს; იემენის ბიბლიის შემსწავლელთა ჯგუფი, თავიანთ წიგნში სახელწოდებით “Seera”; ჰენგსტენბერგი, გერმანიის სხვა ნაწილში; რუსები კასპიის ზღვაზე; მოლოკანელები ბალტიის ზღვის სანაპიროებზე და ა.შ.

GSAM 86.2როგორ იხსნებოდა ეს საკითხი დროდადრო წინასწარმეტყველების მკვლევართათვის, თანაც ერთმანეთის შესახებ უცოდინრად, ამას ქვემოთ მოყვანილი მაგალითები აჩვენებს:—

GSAM 86.31842 წლის 15 ივნისის Midnight Cry-ში მოცემულია ეს სიტყვები: “ახლახან მივიღე წიგნი, შემდეგი სათაურით: ‘Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, ავტორი არჩიბალდ მეისონი, სახარების მქადაგებელი, უიშაუტაუნი, შოტლანდია, ნიუბერგი. დაბეჭდილია გლაზგოს გამოცემის მიხედვით, უორდ მ. გეიზელის მიერ, 1820 წ.’ ამ წიგნში მეისონი ამბობს: ‘მე ცოტა ხნის წინ ვნახე პატარა ბროშურა, რომელიც პირველად ამერიკაში გამოიცა სამხრეთ კაროლინელის, მოძღვარ უილიამ ე. დევისის მიერ, და ხელახლა გამოიცა 1818 წელს უორკინგტონში, ინგლისის სამხრეთში. ეს ავტორი ამტკიცებს, რომ ორი ათას სამასი დღე სამოცდაათი კვირით დაიწყო (თავი 9:24). ამ მოსაზრებას იძულებული ვარ დავეთანხმო’.”

GSAM 87დევისი, სამხრეთ კაროლინელი

GSAM 87.1Midnight Cry-ს იმავე ნომერში რედაქტორი ამბობს: “დევისის წიგნი, ალბათ, 1810 წლის გარშემო დაიწერა”. წიგნში მოყვანილ არგუმენტაციაზე საუბრისას ის აცხადებს: “მკითხველს ნამდვილად შეიძლება მოეჩვენოს, რომ მილერის, ლიჩის, სტორსის ან ჰეილის ნაშრომებს კითხულობს, მაგრამ ჩვენ გვჯერა, რომ ამჟამინდელ მეორედ მოსვლის შესახებ მწერლებს შორის არცერთმა არ იცოდა ამ წიგნის არსებობის შესახებ გასულ კვირამდე. ამ გაზეთის [Midnight Cry] რედაქტორს მის შესახებ მანამდე არაფერი სმენოდა. დევისის პოზიცია დროის შესახებ, რომელსაც მეისონი უჭერდა მხარს, იყო ის, რომ ორი ათას სამასი დღე დასრულდებოდა ებრაული 1843 წლის — ჩვენი 1844 წლის — ბოლოს.”

GSAM 87ჯოზეფ ვოლფი და ოცი სხვა

GSAM 87.21843 წლის 31 აგვისტოს Midnight Cry-ში ვკითხულობთ, რომ “1822 წელს ჯოზეფ ვოლფმა (ინგლისელი) გამოაქვეყნა წიგნი სათაურით ‘He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven’.” და შემდგომ, რომ “1826 წელს ოცი პირი, ყველა ორთოდოქსული მრწამსის წარმომადგენელი, შეიკრიბა ლონდონში, ბატონ ვოლფთან, ბიბლიის შესასწავლად. ისინი ერთხმად მივიდნენ იმავე დასკვნამდე. მათ 1260 წელს 45 წელი შემატეს.” 1798 წელს დასრულებულ 1260 წელზე 45-წლიანი დამატება გვიყვანს 1843 წლის ბოლომდე, ებრაული წელი, რაც სინამდვილეში ჩვენი 1844 წელია.

GSAM 87ალექსანდრე კემპბელის პოზიცია

GSAM 87.3გაზეთის იმავე ნომერში ალექსანდრე კემპბელის შესახებ ნათქვამია, რომ “1829 წელს მას ჰქონდა თავისი ცნობილი დებატები ურწმუნო რობერტ ოუენთან, რომელშიც ის ამტკიცებდა, რომ დანიელის ხილვები დროის დასასრულამდე ვრცელდება, რომ ორი ათას სამასი დღე წლებია და დასრულდება დაახლოებით 1847 წელს ქრისტეს შობიდან, რაც, მისივე ჩვენებით, ოთხი წლით ადრეა საერთო თვლაზე”. ასე რომ, მისი გამოთვლა, ფაქტობრივად, ორი ათას სამასი დღის ვადის დასასრულს 1843 წლის ბოლოს, ახ. წ. პერიოდიდან დათვლილი სრული ებრაული წლების მიხედვით — ანუ, სინამდვილეში, 1844 წელს — აწესებდა.

GSAM 88.11843 წლის 21 სექტემბრის Midnight Cry-ში მოცემულია განცხადება ამ სათაურის მქონე წიგნის მიღების შესახებ: “ხმას ბრიტანეთისა და ამერიკისადმი, წმინდა წერილისეულ განცხადებაში ჩვენი უფლისა და მხსნელის მეორედ მოსვლისა, რომლისთვისაც ყოველდღიურად ვლოცულობთ, ვამბობთ, ‘მოვიდეს სასუფეველი შენი, აღსრულდეს ნება შენი ქვეყანაზე, ვითარცა ცათა შინა’,²⁵ ავტორი კაპიტანი ა. ლენდერსი ლივერპულიდან, გამომცემლები ს. კენტი და კომპანია, 1839 წელი.”

GSAM 88.2“ის, სხვების მსგავსად, დროს ითვლის და ორი ათას სამასი დღის დასასრულად ქრისტეს რეალური შობიდან 1847 წელს მიიჩნევს”. ეს ჩვენი 1844 წელი იქნებოდა, რადგან იგი საერთო აღრიცხვით ოთხი წლით ადრე დაიბადა.²⁶

GSAM 88ლეონარდ ჰაინრიხ კელბერი

GSAM 88.3Review and Herald-ში, 1892 წლის 17 მაისს, გამოქვეყნდა სტატია გერმანიის ქალაქ ჰამბურგის პასტორ ლ. რ. კონრადისგან, რომელშიც ის ამბობს:—

GSAM 88.4“ჩვენი მკითხველების უმეტესობას, ალბათ, სმენია ცნობილი ლუთერანული პრელატის, ბენგელის შესახებ, რომელმაც გასულ საუკუნეში [შაფის თანახმად, ბენგელი გარდაიცვალა 1751 წელს], ჩვენი უფლის გამოჩენის დრო 1836 წლად დაადგინა, მისი გამოთვლები კი გამოცხადების 666 რიცხვს ეფუძნებოდა. მაგრამ ამ დროის ამოწურვამდე დიდი ხნით ადრე, წერა დაიწყო სხვა კაცმა, მთავარმა სკოლის მასწავლებელმა, სახელად ლეონარდ ჰაინრიხ კელბერმა. მისი პირველი ბროშურა 1824 წელს გამოვიდა, სახელწოდებით ‘ახლოსაა დასასრული’, რომელიც მათეს 24-ისა და 25-ის განმარტებას შეიცავდა. ის ბავარიაში დაიბეჭდა. მაგრამ 1835 წელს შტუტგარტში გამოჩნდა უფრო დიდი, იმავე სათაურის მქონე ბროშურა, რომელიც 126 გვერდს შეიცავდა. ეს განსაკუთრებით საინტერესო იქნება და იმისათვის, რომ ჩვენს მკითხველს უკეთესი წარმოდგენა შეექმნას, ვამატებ სათაური გვერდის თარგმანს: ‘სასრული მოდის, დამტკიცებული საფუძვლიანი და დამაჯერებელი სახით ღვთის სიტყვიდან და უახლესი მოვლენებიდან; რაც სრულიად უარყოფს ყველა წინასწარგანწყობას ჩვენი უფლის მოსვლის მოლოდინის ან დროის გამოთვლის წინააღმდეგ; ნათლად აჩვენებს, თუ როგორ შეცდა პრელატ ბენგელი შვიდი წლით იმ დიდი, გადამწყვეტი წლის თაობაზე; რადგან არა 1836, არამედ 1843 წელია ის საბოლოო ვადა, როდესაც სინათლესა და სიბნელეს შორის დიდი ბრძოლა დასრულდება და დედამიწაზე ჩვენი უფლის იესოს ხანგრძლივად ნანატრი მშვიდობის მეფობა დაიწყება.’

GSAM 89.1“მეორე გამოცემა გამოვიდა 1841 წელს, ასევე შტუტგარტში, და, რამდენადაც ვიცი, კიდევ ერთი საქსონიაში. როგორც სათაური გვამცნობს, ბროშურა, საერთო ცრურწმენების გათვალისწინების შემდეგ, ნათლად და მკაფიოდ აჩვენებს კავშირს დანიელის 8-ში მოხსენიებულ ორი ათას სამას დღესა და დანიელის 9-ში მოცემულ სამოცდაათ კვირას შორის და მათ 1843 წლამდე (ებრაული 1843 — ჩვენი 1844) მიჰყავს. შემდეგ, წიგნის დარჩენილ ნაწილში, ის დროის ნიშნებით აჩვენებს, რომ ეს მოვლენა ახლოს უნდა იყოს.

GSAM 89.2“ის ფაქტი, რომ რამდენიმე გამოცემა გამოვიდა, თავისთავად მეტყველებს მის მიერ გამოწვეულ ინტერესზე. ძმამ შაკემ, რომელიც ახლა ავსტრალიაში ცხოვრობს, მისი რეკლამა შორეულ სილეზიის პროვინციაშიც კი იხილა და შეკვეთის შემდეგ, ის დიდი ინტერესით წაიკითხა ჩაკეტილი კარების მიღმა. წიგნში ვერ იპოვით არავითარ კვალს იმისა, რომ ავტორს მსოფლიოში რაიმე მსგავსი მოძრაობის შესახებ ცოდნა ჰქონოდა, და მაინც, ღვთის სულით ის იმავე დასკვნებამდე მივიდა.

GSAM 89.3“1842 წელს მან შტუტგარტში კიდევ უფრო დიდი, 286-გვერდიანი ბროშურა დაწერა, სახელწოდებით: ‘მთავარი და წმინდა წერილისეული აზრები სამყაროს შექმნისა და არსებობის ხანგრძლივობის შესახებ; ანუ საფუძვლიანი პასუხი კითხვაზე: რატომ შექმნა ღმერთმა სამყარო ექვს თანმიმდევრულ დღეში — ჩვენი უფლის მოახლოება ანტიქრისტეს განსასჯელად — 1843 წლის დიდი და ხალისიანი მოვლენები’”.

GSAM 89“ბენ ეზრა” (ლაკუნცა)

GSAM 89.4დაახლოებით 1812 წელს ლაკუნცამ ესპანეთში გამოაქვეყნა წიგნი სახელწოდებით The Coming of Messiah in Majesty and Glory. ავტორმა ანონიმური ფსევდონიმი “ბენ ეზრა” მიიღო და, როგორც მიიჩნევა, იგი მოქცეული ებრაელი იყო. ინგლისელმა ედვარდ ირვინგმა, მას შემდეგ, რაც მეორედ მოსვლის შესახებ საკუთარ ნაშრომზე მუშაობა დაიწყო, ზემოხსენებული წიგნი ინგლისურ ენაზე თარგმნა. ამგვარად, მისი ისტორია, სულ მცირე, ორ ენაზე გავრცელდა.

GSAM 89.5ნამდვილად საინტერესოა, წლების გასვლის შემდეგ, შევაჯამოთ იმ სხვადასხვა მკვლევრების დასკვნები, რომლებიც გასული საუკუნის დასაწყისიდან 1840 წლამდე გამოთვლიდნენ ორი ათას სამასი დღის პერიოდს და სამოცდაათი კვირა ამ პერიოდის პირველ ნაწილად მიიჩნევდნენ, და შემდეგ დავრწმუნდეთ, რომ ისინი ერთხმად თანხმდებიან ამ პერიოდის 1844 წელს დასრულებაზე.

GSAM 901844 წელი — 2300-დღიანი პერიოდის ნამდვილი დასასრული

GSAM 90.1შეიძლება გაჩნდეს კითხვა: შეგვიძლია თუ არა ვიყოთ დარწმუნებულნი, რომ 1844 წელი მართლაც ორი ათას სამასი დღის დასრულების თარიღია? დიახ! რადგან ისევე, როგორც წინასწარმეტყველების ცრუ აღსრულება ვერ მოხდება ჭეშმარიტი აღსრულებისთვის დაწესებულ დროს, ასევე უეჭველად უნდა დავასკვნათ, რომ 1844 წელი ორი ათას სამასი დღის სწორი დასასრულია. ღმერთმა, რომელმაც ეს ცოდნა 1798 წლამდე დაჰფარა და აღთქვა, რომ მაშინ სინათლე გამოანათებდა, თავისი უცთომელი სულიწმიდით უძღვებოდა მათ, ვინც გულმოდგინედ ეძებდა მას დროის სწორი გაგებისთვის. დადგა მისი დრო, რომ ამ საკითხზე “ცოდნა” “გამრავლებულიყო”, და მან ჭეშმარიტი სინათლე მოჰფინა.

GSAM 90.2“ბოლო ჟამის” დროს ხალხისთვის გასაგები გახდა დროის დასასრული, ამიტომ კარგია, ვიკითხოთ, რა მნიშვნელობა აქვს ამ აღმოჩენას. ჩვენ ვპოულობთ, რომ იმ პერიოდში, სახარების საქმის დასრულებისას, სამსჯავროს დაწყებისთვის კონკრეტული დრო უნდა გამოცხადდეს. “და მე ვიხილე,” — ამბობს იოანე, — “სხვა ანგელოზი, რომელიც ცის შუაგულში დაფრინავდა, რომელსაც მარადიული სახარება ჰქონდა, რათა ეხარებინა დედამიწაზე მცხოვრებთათვის, და ყოველ ერს, მოდგმას, ენასა და ხალხს, და მაღალი ხმით თქვა: გეშინოდეთ ღვთისა და მიეცით მას დიდება, რადგანაც მოვიდა მისი სამსჯავროს საათი; და თაყვანი ეცით მას, ვინც შექმნა ცა, მიწა, ზღვა და წყალთა სათავეები.”²⁷ ნამდვილი ანგელოზები არ ქადაგებენ სახარებას ადამიანებს. ადამიანია ის, ვინც თავად უფალმა აირჩია, რათა მისი სახარება ქვეყნიერების აღსრულებამდე ქადაგოს.²⁸ ეს ანგელოზი, შესაბამისად, სახარების გზავნილის სიმბოლოა, რომელიც აცხადებს, რომ დადგა დრო, რათა სამსჯავრო “ღვთის სახლიდან დაიწყოს”.²⁹ ასეთი გზავნილი წერილებიდან ვერ იქნებოდა მოცემული, სანამ წერილებში არ გამოვლინდა სამსჯავროს წინამორბედი დრო. ორი ათას სამასდღიანი პერიოდი, როგორც უკვე აღინიშნა, ღვთის ხალხის გამომძიებელ სამსჯავრომდე გრძელდება.

GSAM 91შენდობის დღე — სამსჯავროს დრო

GSAM 91.1შენდობის დღე, მიწიერი სავანის განწმენდა, ებრაელების მიერ აღიქმებოდა და დღემდე აღიქმება, როგორც სამსჯავროს დღე. და ახლაც კი, თავიანთი მიმოფანტული მდგომარეობის მიუხედავად, მიუხედავად იმისა, რომ მათ არ შეუძლიათ იმ უძველესი წესების სრულად შესრულება, რომლებიც ამ სადღესასწაულო დღეს უკავშირდებოდა, ის სამსჯავროს დღედ აღინიშნება. ამის დასამტკიცებლად, პირველ რიგში, მოვიყვანთ ამონარიდს სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში, გამოცემული ებრაული გაზეთიდან, სახელწოდებით The Jewish Exponent, რომელიც როკის მთების დასავლეთით მცხოვრები ორთოდოქსი ებრაელების ორგანოა. 1892 წლის სექტემბრის ნომერში გამოქვეყნდა განცხადება, რომ მომდევნო ნომრის გამოცემამდე დადგებოდა მეშვიდე თვე და შენდობის დღე. მეშვიდე თვეს ისინი თიშრის, ხოლო მეექვსეს — ელულის თვეს უწოდებენ; ასე იყო გაზეთში მითითებული, “დადგა თვე ელული და შოფარის [საყვირის, რომელიც უნდა გაეჟღერებინათ მეშვიდე თვის პირველიდან მეათე დღემდე, ფსალმუნი 81:3, 4] გამაფრთხილებელი ხმები ყოველ დილით ისმის ორთოდოქსულ სინაგოგებში, რაც მოგვიწოდებს მოვემზადოთ მოგონების დღისა და იომ კიპურის საბოლოო სამსჯავროსთვის.” როდესაც ელულის, მეექვსე თვის, ბოლო დღეები იდგა და თიშრის, მეშვიდე თვის, დადგომა ახლოვდებოდა, ისინი ათი დღის განმავლობაში, ყოველ დილით, ისმენდნენ საყვირს, რომელიც ამ ტიპურ სისტემაში წლის საბოლოო სამსჯავროს მომასწავებელ სიგნალს წარმოადგენდა.

GSAM 91ებრაელი რაბინის ჩვენება

GSAM 91.2კვლავ, 1902 წელს, კალიფორნიის შტატის ქალაქ სან-ფრანცისკოს ებრაელთა დიდი თემის რაბინმა, იზიდორ მაიერსმა, შენდობის დღის გამოცხადებისას, თქვა: “ერთი წლის ზღურბლს რომ კვეთს მეორე წლისკენ, ისრაელიტი ძლიერად იხსენებს ქმნილებასა და შემოქმედის უნივერსალურ სუვერენიტეტს და მოწოდებულია, საყვირის ხმით აღნიშნოს, ასე ვთქვათ, დროის დაბადებისა და დიდებული მეფის კორონაციის წლისთავი. ის ასევე იგივე საყვირის, ანუ შოფარის, ხმით მოიწვევა, რათა წარსულ წელს ჩადენილ თავის ქმედებებს გულდასმით გადახედოს, მაშინ როცა თრთვლით დგას მარადიული სამართლიანობის ყოვლადმხედველი თვალის წინაშე, რომელიც სამსჯავრო ტახტზე ზის.”

GSAM 92.1რადგან ებრაული ტაძრის მსახურებისას სავანეს წელიწადში ერთხელ წმენდდნენ, დანიელს, უეჭველია, ესმოდა, რომ ორი ათას სამასი დღის ბოლოს სავანის ეს განწმენდა წლიურ ტიპურ მსახურებას სცილდებოდა. უფალს უკვე ესწავლებინა თავისი ხალხისთვის, რომ წინასწარმეტყველებაში სიმბოლოების გამოყენებისას მოცემული დრო უნდა დაითვალოს, როგორც “თითო დღე თითო წლად”.³⁰ ამგვარად, ორი ათას სამასდღიანი პერიოდი, როგორც ვნახეთ, ემთხვევა ქრისტეს, როგორც მღვდელმთავრის, ზეციურ სავანეში მსახურების დასასრულს — იმ ადამიანთა გამომძიებელ სამსჯავროს, რომელთა საქმეებიც აღიარების მეშვეობით ზეციურ სავანეში იქნა წარდგენილი.

GSAM 921844 წელს მოსალოდნელი სამსჯავროს გზავნილი

GSAM 92.2რადგან გამოვლინდა ის დრო, როდესაც წმინდანთა სამსჯავრო დაიწყებოდა, გაიხსნა გზა, რათა, წინასწარმეტყველებაში აღნიშნული უფლის მოვლენების თანმიმდევრობით, გაცხადებულიყო გზავნილი: “მისი სამსჯავროს ჟამი მოვიდა”. ყურადღება მიაქციეთ, იქ არ არის ნათქვამი, რომ ამ დროის აღმოჩენისთანავე გზავნილი იქნებოდა გამოცხადებული, არამედ რომ ადრე “დალუქული” ნათელი უნდა გაცხადებულიყო. ჩვენ ნათლად ვხედავთ, რომ ეს აღსრულდა. მომდევნო თავებში გამოჩნდება, რომ უფალმა ისევე ზუსტად დაადგინა დრო, როდესაც უნდა ყოფილიყო ქადაგებული მეორედ მოსვლის შესახებ მაცნეობა, და ისევე პირდაპირი მნიშვნელობით მიეცა ეს მაცნეობა სამყაროსთვის.