თავი 7 — შეტყობინების სწრაფი წინსვლა
GSAM 126.1“და ვიხილე სხვა, ძლევამოსილი ანგელოზი, რომელიც ციდან ჩამოდიოდა, ღრუბლით შემოსილი; და ცისარტყელა ჰქონდა თავზე, და სახე მისი მზესავით ანათებდა, ფეხები კი ცეცხლის სვეტებივით ჰქონდა; და ხელში ეპყრა წიგნაკი, რომელიც გაშლილი იყო; და მარჯვენა ფეხი ზღვაზე დაადგა, მარცხენა კი — მიწაზე, და იხმობდა ძლიერი ხმით, როგორც ლომი ღრიალებს: და როცა მან დაიყვირა, შვიდმა ჭექა-ქუხილმა გამოუშვა ხმა.... და ანგელოზმა, რომელიც ვნახე, რომ იდგა ზღვასა და მიწაზე, ზეცად აღმართა ხელი და დაიფიცა იმის სახელით, ვინც მარადის ცოცხალია, რომელმაც შექმნა ცა და მასში არსებული, და მიწა და მასში არსებული, და ზღვა და მასში არსებული, რომ დრო აღარ იქნება: არამედ მეშვიდე ანგელოზის ხმის დღეებში, როცა ის საყვირის ჩაბერვას დაიწყებს, ღვთის საიდუმლო დასრულდება, როგორც მან აუწყა თავის მსახურ წინასწარმეტყველებს.”1
GSAM 126ანგელოზი — მაცნე ადამიანების სიმბოლო
GSAM 126.2როგორც უკვე აღინიშნა, სახარების ქადაგების საქმე ადამიანს დაევალა და უფალმა აღთქვა თავისი კურთხევა ამ მოღვაწეობაზე “სამყაროს აღსრულებამდე”.2 ამგვარად, ანგელოზი, რომელიც ამ გზავნილს ატარებს, უნდა იყოს იმ გზავნილის სიმბოლო, რომელიც დროის შესახებ დედამიწის მკვიდრთათვის უნდა იქადაგოს. გზავნილი იუწყება “გახსნილი” წიგნიდან, რაც ნათლად მიანიშნებს, რომ ის ოდესღაც დახურული იყო. ეს მაცნეები ღვთის მიერ დაფასებულნი არიან; რადგან “ცისარტყელა”, ღვთის აღთქმის ნიშანი, მათ თავზეა და ისინი ღვთის დიდების ნათლით მოსილნი დგანან და აცხადებენ გზავნილს ყოველივეთა შემოქმედის ავტორიტეტით. ის, რაც აქაა გამოცხადებული, დროის გზავნილია, რომელიც ოდესღაც “დალუქული” იყო, მაგრამ ახლა “გახსნილი” წიგნიდან იქადაგება.
GSAM 127.1წინა თავებში დადასტურდა, რომ უფალმა დანიშნა დრო, როდესაც სინათლე უნდა გაცემულიყო დიდი წინასწარმეტყველური პერიოდის — ორი ათას სამასი დღის — დასასრულთან დაკავშირებით, რომელიც გამომძიებელ სამსჯავროს უძღოდა; რომ წინასწარმეტყველება იმის შესახებ, რომ ცოდნა გაიზრდებოდა, ზუსტად აღსრულდა მრავლის აღძვრით, ვისთვისაც მან ეს სინათლე გამოავლინა; და რომ მან ასევე დააწესა დრო, როდესაც უნდა შესწავლილიყო “ლეღვის ხის იგავი”, მაშინ და იმ ადგილას თავისი მასწავლებლების აღძვრით, რათა წასულიყვნენ და ეს იგავი სამყაროსთვის ეხარებინათ. ზუსტად ასევე ზუსტად დააწესა მან მომენტი, როდესაც დროის გზავნილი ხმამაღალ ყიჟინად უნდა გადაქცეულიყო, და ზუსტად ასევე ზუსტად აღსრულდა ეს.
GSAM 127პირველი გზავნილის ხმამაღალი ძახილი
GSAM 127.2საინტერესო კითხვაა, თუ რომელი დროისთვის იყო განკუთვნილი ამ გამოცხადების ხმამაღალი ძახილი. ის აქ მეექვსე და მეშვიდე საყვირის ჩაბერვას შორის არის მოთავსებული, რაც ჩანს არა მხოლოდ წმინდა წერილში მისი პოზიციიდან, არამედ თავად გზავნილისგანაც, რომელიც ამბობს: “მეშვიდე ანგელოზის ხმის დღეებში, როდესაც ის ჩაბერვას დაიწყებს, ღვთის საიდუმლო უნდა დასრულდეს, როგორც მან აუწყა თავის მსახურთ, წინასწარმეტყველთ”. ეს არის გადამწყვეტი მტკიცებულება იმისა, რომ ამ გზავნილში გამოცხადებული დრო ვრცელდება მეშვიდე საყვირის ჩაბერვამდე.
GSAM 127ხმამაღალი ძახილის დრო
GSAM 127.3როდესაც მეშვიდე ანგელოზი ჩაჰბერავს, ვკითხულობთ: “ღვთის ტაძარი გაიხსნა ცაში და მის ტაძარში გამოჩნდა მისი აღთქმის კიდობანი”.3 მიწიერი სავანის მსახურებაში, ოთახი, სადაც კიდობანი ინახებოდა — უწმიდესი ადგილი — წელიწადში მხოლოდ ერთხელ იხსნებოდა; ეს იყო შენდობის დღეს, ცოდვების წაშლის მიზნით — სავანის გასაწმენდად. წინასწარმეტყველთა თქმით, დრო, როდესაც ეს განწმენდითი საქმე, როგორც ქრისტეს მიერ აღსრულებული, უნდა მოხდეს, ორი ათას სამასი დღის დასასრულსაა.4 ასევე ნათქვამია, რომ როდესაც მეშვიდე ანგელოზი ჩაჰბერავს, ზეცაში ხმები იტყვიან, რომ მოვიდა დრო მკვდრების განსასჯელად.5
GSAM 128.1გამოცხადების მე-10 თავის ეს წინასწარმეტყველური სიმბოლო გვიჩვენებს დროს, როდესაც ეს გზავნილი უნდა გავრცელდეს “ხმამაღალი ძახილით” და, ბოლოს, “როგორც ლომის ღრიალი”. დრო, როდესაც, ამ წინასწარმეტყველების თანახმად, გზავნილი უნდა გაძლიერებულიყო “ხმამაღალ ყიჟინამდე”, იწყება მეექვსე საყვირის დასასრულიდან და გრძელდება იმ წინასწარმეტყველური პერიოდის ბოლომდე, რომელიც სავანის განწმენდას უძღვება, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ორი ათას სამასი დღის დასასრულამდე. პირველი ოთხი საყვირი აღსრულდა გოთების, ვანდალების, ჰუნების და სხვების ომებში, რომლებმაც დასავლეთ რომი ათ ნაწილად ან სამეფოდ გაყვეს.
GSAM 128მეხუთე საყვირი
GSAM 128.2მეხუთე საყვირი წარმოგვიდგენს მაჰმადიანობის აღზევებას მისი შეცდომების ღრუბლით, მაგრამ განსაკუთრებით “ხუთი თვის” პერიოდს, ანუ ას ორმოცდაათ სიტყვისამებრ წელს, იმ დროიდან, როდესაც მათ “მეფე ჰყავდათ თავზე”. 1299 წლის 27 ივლისს, ოსმანმა, ოსმალეთის იმპერიის დამფუძნებელმა, ნიკომედიის ტერიტორია დაარბია. იმ დროიდან ოსმალები შეწუხებას უწყობდნენ და “ტანჯავდნენ” რომის აღმოსავლეთ იმპერიას 1449 წლის 27 ივლისამდე, მეხუთე საყვირის ჟღერის ას ორმოცდაათი წლის განმავლობაში. იმ დროს თურქები თავიანთი ძალებით კონსტანტინოპოლის წინააღმდეგ მოვიდნენ და ომში შავი ფხვნილი გამოიყენეს; და მძიმე ქვემეხიდან, რომლის გასაწევად, ისტორიკოს გიბონის თქმით, სამოცი ხარი იყო საჭირო, კონსტანტინოპოლის კედლებზე დიდი ლოდები ისროლეს.
GSAM 128მეექვსე საყვირის დასასრული
GSAM 128.3დაახლოებით ამ დროს გარდაიცვალა იოანე პალეოლოგი, რომელსაც ისტორიკოსები ბოლო ბერძენ იმპერატორად მიიჩნევენ. კონსტანტინე დეკოზესი ტახტის კანონიერი მემკვიდრე იყო, მაგრამ ამბობენ, რომ თურქ სულთან ამურათის, რომელიც მის წინააღმდეგ ომს აწარმოებდა, შიშის გამო მან ტახტზე ასვლის ნებადართვა ამურათს სთხოვა. ასეთი ქმედება თითქმის ტახტის თურქებისთვის დათმობას უდრიდა. სინამდვილეში, მალევე ოსმალებმა დაიკავეს კონსტანტინოპოლის ქალაქი და რომის აღმოსავლეთის იმპერია. ამგვარად, მათ (პოლიტიკურად) “მოკლეს” ის იმპერია, რომელსაც მანამდე “ატანჯებდნენ”. მათ ის უნდა “მოეკლათ” “საათით, და დღით, და თვით, და წლით”.
GSAM 129.1თუ ამას წინასწარმეტყველურ დროდ მივიჩნევთ, ერთი დღე ერთი წელიწადის ტოლფასია, მაშინ რა ხანგრძლივობის პერიოდი გამოვა? პრობლემა მარტივია: წელი — 360 დღე ან წელი; თვე — 30 დღე ან წელი; და ერთი დღე — ერთი წელი, — სულ 391 დღე, ან, პირდაპირი მნიშვნელობით, 391 წელი. რადგან ერთი საათი დღის ოცდამეოთხე ნაწილია, სიმბოლურად ის ნიშნავს ნახევარ თვეს, ანუ თხუთმეტ დღეს. ამგვარად, აღმოსავლეთ რომის ტერიტორიაზე მუსლიმთა დამოუკიდებელი მმართველობის მთელი პერიოდი იქნება 391 წელი და 15 დღე. ეს რიცხვი 1449 წლის 27 ივლისს თუ დავუმატებთ, მივიღებთ 1840 წლის 11 აგვისტოს, როგორც თურქეთის დამოუკიდებლობის პერიოდის დასრულების თარიღს, როგორც ეს მეექვსე საყვირის თანახმად არის მოცემული.
GSAM 129დოქტორი ჯოსია ლიჩი ოსმალეთის იმპერიის დაცემას პროგნოზირებს
GSAM 129.21838 წელს პენსილვანიის შტატის ფილადელფიელი დოქტორი ჯოსია ლიჩი, უილიამ მილერის მიერ ქადაგებული ჭეშმარიტების მიმღებლობის შემდეგ, შეუერთდა ამ გზავნილის უფრო ფართოდ გასაჯაროების საქმეს. მან მოამზადა სტატიები საჯარო ბეჭდვისთვის გამოცხადების შვიდი საყვირის თემაზე. ის მტკიცე პოზიციას იკავებდა, რომ მეექვსე საყვირი ხმას შეწყვეტდა და ოსმალეთის იმპერია დაეცემოდა 1840 წლის 11 აგვისტოს, და რომ ეს მსოფლიოს დაუმტკიცებდა, რომ სიმბოლურ წინასწარმეტყველებაში ერთი დღე პირდაპირი დროის ერთ წელს აღნიშნავს.
GSAM 129.3ზოგიერთი ძმა, მათ შორის ისინიც კი, ვინც ამ საკითხში მასთან ერთად სწამდა, შიშისგან ძრწოდა იმ შედეგის გამო, “თუ ეს ისე არ მოხდებოდა”, როგორც მან თქვა. თუმცა, ამან ის არ შეაშინა, არამედ მან წინსვლა განაგრძო და ყველაფერი იღონა, რათა თურქეთის საკითხზე თავისი შეხედულებები საჯაროდ გაეცნო. საჯარო ჟურნალები ავრცელებდნენ მის მიერ ამ საკითხზე გაკეთებულ განცხადებას. ურწმუნოთა კლუბები ამ საკითხს თავიანთ შეკრებებზე განიხილავდნენ და ამბობდნენ: “აი, კაცი, რომელიც რისკზე მიდის, და თუ ეს საკითხი ისე წარიმართება, როგორც ის ამბობს, ეს უეჭველად დაამტკიცებს მის მტკიცებას, რომ წინასწარმეტყველებაში ერთი დღე ერთ წელს აღნიშნავს, რომ ორი ათას სამასი დღე იმდენივე წელია და რომ ისინი 1844 წელს დასრულდება”.
GSAM 130.1დოქტორ ლიჩის ლექციის გამოქვეყნებამ საყოველთაო აჟიოტაჟი გამოიწვია და ასე მრავალი ათასი ადამიანი დააინტერესა იმ სირთულეების დასრულების მოლოდინით, რომლებიც ეგვიპტის პაშას, მეჰემეთ ალისა, და თურქეთის სულთანს შორის გაჩნდა. ასობით ადამიანი ამბობდა: “თუ ეს ამბავი ისე დასრულდება, როგორც ექიმი ამტკიცებს, ეს დაადასტურებს სიმბოლური დროის განმარტების ‘ერთი დღე-ერთი წელიწადი’ პრინციპს და ჩვენ ადვენტისტები გავხდებით”.
GSAM 130ოსმალო სულთანი ეგვიპტის ფაშასთან ომში
GSAM 130.21840 წლამდე რამდენიმე წლის განმავლობაში სულთანი ეგვიპტის ფაშა მეჰემეთ ალითან ომში იყო გახვეული. 1838 წელს სულთანსა და მის ეგვიპტელ ვასალს შორის დაპირისპირება დროებით უცხოელი ელჩების გავლენით შეჩერდა. თუმცა, 1839 წელს მტრობა კვლავ განახლდა და გრძელდებოდა მანამ, სანამ სულთნისა და მეჰემეთის არმიებს შორის გამართულ ზოგად ბრძოლაში სულთნის არმია სრულად არ განადგურდა, ხოლო მისი ფლოტი მეჰემეთმა არ ჩაიგდო ხელში და ეგვიპტეში არ გადაიყვანა. სულთანი იმდენად იყო დასუსტებული, რომ, როდესაც ომი აგვისტოში განახლდა, მას ერთ დროს მძლავრი თურქული ფლოტის სამწუხარო ნაშთად მხოლოდ ორი პირველი რანგის ხომალდი და სამი ფრეგატი ჰყავდა. ამ ფლოტის დათმობასა და სულთნისთვის დაბრუნებაზე მეჰემეთმა კატეგორიულად უარი თქვა და განაცხადა, რომ თუ ძალები მის ჩამორთმევას შეეცდებოდნენ, მას დაწვავდა. საქმეთა ასეთ ვითარებაში, 1840 წელს, ინგლისი, რუსეთი, ავსტრია და პრუსია ჩაერივნენ და დავის მოგვარება გადაწყვიტეს; რადგან ცხადი იყო, რომ თუ ამას თავის ნებაზე მიატოვებდნენ, მეჰემეთი მალე სულთნის ტახტის ბატონკაცი გახდებოდა.
GSAM 131მოკავშირე ძალების ჩარევა
GSAM 131.1“სულთანი დათანხმდა მოკავშირე ძალების ამ ჩარევას და, ამგვარად, ნებაყოფლობით გადასცა ეს საკითხი მათ ხელში. ამ ძალების კონფერენცია ლონდონში გაიმართა, სადაც ოსმალეთის სრულუფლებიან წარმომადგენლად შეიხი, ეფენდი ბეი ლიკგიზი, ესწრებოდა. შემუშავდა ულტიმატუმი, რომელიც უნდა წარედგინათ ეგვიპტის პაშას, რომლის მიხედვითაც სულთანი მას შესთავაზებდა ეგვიპტის მემკვიდრეობით მმართველობას და სიცოცხლის ბოლომდე მმართველობას სირიის მთელ იმ ნაწილზე, რომელიც სუეცის ყურედან ტიბერიადის ტბამდე ვრცელდებოდა, აკრის პროვინციასთან ერთად; ხოლო მას, თავის მხრივ, უნდა დაეტოვებინა სულთნის სამფლობელოების სხვა ყველა ნაწილი, რომლებიც მაშინ მის მიერ იყო ოკუპირებული, და დაებრუნებინა ოსმალეთის ფლოტი. თუ ის უარს იტყოდა სულთანის ამ შეთავაზებაზე, ოთხივე სახელმწიფო საკითხს საკუთარ ხელში აიღებდა და გამოიყენებდა სხვა საშუალებებს მისი დასამორჩილებლად, როგორც თავად ჩათვლიდა საჭიროდ.
GSAM 131.2“აშკარა იყო, რომ როგორც კი ეს ულტიმატუმი მეჰემეთ ალის ხელში ჩავარდებოდა, საკითხი სამუდამოდ გასცდებოდა პირველის [სულთნის] კონტროლს და მისი საქმეების განკარგვა, ამ მომენტიდან, უცხოური ძალების ხელში გადავიდოდა.
GSAM 131წინასწარმეტყველება შესრულდა — თურქეთის დამოუკიდებლობის დასასრული
GSAM 131.3“სულთანმა რიფათ-ბეი სამთავრობო ორთქლის გემით ალექსანდრიაში გაგზავნა, რათა პაშასთვის ულტიმატუმი გადაეცა. ის მას 1840 წლის 11 აგვისტოს გადაეცა და მან ის ჩაიბარა! იმავე დღეს სულთანმა ოთხი სახელმწიფოს ელჩებს მისწერა ნოტი, რომელშიც ეკითხებოდა, თუ რა გეგმა უნდა გაეტარებინათ იმ შემთხვევაში, თუ პაშა უარს იტყოდა ულტიმატუმის პირობების შესრულებაზე; რაზეც მათ უპასუხეს, რომ შესაბამისი ზომები მიღებული იყო და მას არ სჭირდებოდა რაიმე შესაძლო შემთხვევის გამო შეშფოთება. ამ დღეს დასრულდა ოსმალეთის ძალაუფლების არსებობის სამას ოთხმოცდათერთმეტი წლისა და თხუთმეტი დღის პერიოდი; და სად იყო სულთნის დამოუკიდებლობა? — გამქრალი!”6
GSAM 132.1იმ დღიდან დღემდე სულთანს უწევს, იმოქმედოს სახელმწიფოთა დიქტატით და უყურებდეს თავისი სამეფოს დაშლას, რადგან ის ნაწილ-ნაწილ მიისაკუთრეს.
GSAM 132წინასწარმეტყველებისადმი საზოგადო ინტერესის გაღვივება
GSAM 132.2წინასწარმეტყველების ამ თვალსაჩინო აღსრულებამ უდიდესი გავლენა მოახდინა საზოგადოებრივ აზრზე. ამან გააღრმავა ხალხის ინტერესი აღსრულებული და აღსრულებადი წინასწარმეტყველების შესახებ მოსმენისადმი. დოქტორმა ლიჩმა თქვა, რომ 1840 წლის 11 აგვისტოდან რამდენიმე თვის განმავლობაში მან მიიღო წერილები ათასზე მეტი ცნობილი ურწმუნოსგან, რომელთაგან ზოგი ურწმუნოთა კლუბების ლიდერი იყო, და რომლებშიც ისინი აცხადებდნენ, რომ უარი თქვეს ბიბლიის წინააღმდეგ ბრძოლაზე და ის ადამიანისთვის ღვთის გამოცხადებად მიიღეს. ზოგიერთი მათგანი სრულად მიუბრუნდა ღმერთს და მრავალი მათგანი მეორედ მოსვლის დიდ მოძრაობაში დამაჯერებელი მქადაგებელი გახდა. ზოგიერთმა დოქტორ ლიჩს ასე უთხრა: “ჩვენ ვამბობდით, რომ წინასწარმეტყველების განმარტავნი წინასწარმეტყველების აღსრულების შესახებ თავიანთი მტკიცებების გასამყარებლად ისტორიის გაყვითლებულ გვერდებს იშველიებენ; მაგრამ ამ შემთხვევაში ცოცხალი ფაქტები პირდაპირ თვალწინ გვაქვს”.
GSAM 132.3იმის საილუსტრაციოდ, თუ როგორ დაიწყო, ზუსტად მეექვსე საყვირის დასასრულს, მეორედ მოსვლის შესახებ მაცნეობის გავრცელება “ხმამაღალი ხმით”, მოვიყვან შემთხვევას, რომელიც ამ მაცნეობის ერთ-ერთმა მონაწილემ მომიყვა.
GSAM 132.41840 წელს, როჩესტერში (ნიუ-იორკის შტატი) მცხოვრებმა კარვებისა და აფრების დიდი მწარმოებელმა, ე. კ. უილიამსმა, მიიღო ეს გზავნილი და მოიწვია პასტორები მილერი და ჰაიმსი როჩესტერში, რათა ქალაქის ათასობით მცხოვრებს ესაუბრათ. მათ უპასუხეს, რომ არ ჰქონდათ საკმარისი თანხა, რომლითაც ხალხზე გათვლილი საკმარისად დიდი დარბაზი დაეჯავშნათ. მან უპასუხა: “მე მაქვს 120 ფუტის დიამეტრის მრგვალი კარავი. მე მას დავდგამ, დასაჯდომებს მოვაწყობ და მოვუვლი უფასოდ. მობრძანდით და იქადაგეთ ეს გზავნილი”. “ისინი მოვიდნენ,” — მითხრა მან, — “და კარავში ვერ ეტეოდა იმ ადამიანთა ნახევარიც კი, ვინც მოსასმენად მოვიდა, ამიტომ 40-ფუტიანი შუა ნაწილი დავამატე და კარავი 160 x 120 ფუტის ზომის გავხადე. ეს კარავი ყოველდღე ხალხით იყო სავსე, გარეთ კი ასობით ადამიანი იჭედა, ყველა მოუთმენლად ელოდა სიტყვის მოსმენას”.
GSAM 133ასობით ადამიანი ქადაგებს გზავნილს
GSAM 133.1მზარდი ინტერესის დასაკმაყოფილებლად, ზაფხულის სეზონში დიდ კარვებს იყენებდნენ და კორომებში ატარებდნენ შეკრებებს. ზამთარში კი ზოგიერთ უდიდეს საეკლესიო შენობასა და საჯარო დარბაზს იყენებდნენ, რომლებიც დაინტერესებული მსმენელებით გადაჭედილი იყო. იმის ნაცვლად, რომ პასტორ მილერს, როგორც 1840 წლამდე, “თითქმის მარტო” ექადაგა ეს გზავნილი, დაახლოებით სამასი ადამიანი შეუერთდა მას ორ ათას სამასდღიანი პერიოდის დასრულების საჯაროდ გამოცხადებასა და შეძახილში: “აღარ იქნება დრო” და “მისი სამსჯავროს ჟამი მოვიდა”. ამგვარად, ვხედავთ, რომ როდესაც დადგა უფლის დრო, რათა ეს გზავნილი მთელ მსოფლიოში გავრცელებულიყო, მისი სიტყვა აღსრულდა და მილიონობით ადამიანი შეიძრა მოწოდების მოსასმენად.
GSAM 133.2ის, რაც ამერიკის მოძრაობის შესახებ იყო სიმართლე, იგივე ეხებოდა სხვა ქვეყნებსაც. 1840 წლიდან, რამდენიმე ადამიანის მიერ პუბლიკაციების დამოუკიდებლად გავრცელების ნაცვლად, ათობით ადამიანი გამოვიდა წინ, რათა გაეცხადებინა ეს მოწოდება. ინგლისში, მხოლოდ ინგლისის ეკლესიის შვიდასი მსახური ქადაგებდა ამ გზავნილს, რომ აღარაფერი ვთქვათ ათობით სხვაზე, რომლებიც იმავე საქმით იყვნენ დაკავებულნი. დედამიწის ოცზე მეტ სხვადასხვა წამყვან ერში ვრცელდებოდა ეს გზავნილი ისეთი ენთუზიაზმით, რომ დამკვირვებელს აიძულებდა ეთქვა: “ეს ხალხი საშინლად სერიოზულია”.