თავი 1 — შესავალი
GSAM 21.1როდესაც ქრისტეს მეორედ მოსვლის შესახებ ვსაუბრობთ, ჩვენ ვეხებით თემას, რომელიც, სინამდვილეში, ღვთის ხალხის იმედს წარმოადგენდა ედემის ბაღიდან ჩვენი პირველი მშობლების განდევნის დღიდან. გველთან ნათქვამ სიტყვებში, რომ ქალის თესლი მის თავს დაჰკრავდა, იმის დადასტურება იყო, რომ საბოლოოდ მოვიდოდა აღმდგენი, რომელიც დაამარცხებდა სატანის უზურპაციას და დედამიწაზე ღვთის განზრახვას აღასრულებდა. ვარაუდობენ, რომ ადამმა და ევამ იფიქრეს, რომ ეს საქმე ძალიან მალე შესრულდებოდა და რომ გამარჯვებული მათი უშუალო შთამომავალი იქნებოდა. თუმცა, ღვთის გეგმაში, მოჩვენებითი დაღუპვისგან მხსნელის დაპირებამ მოიცვა ყველაფერი, რაც მას შემდეგ განვითარდა მისი “საკუთარი განზრახვისა და მადლის აღსრულებისას, რომელიც ჩვენთვის ქრისტე იესოში სამყაროს შექმნამდე იყო მოცემული”.1
GSAM 21.2ადამსა და ევას რომ ერთბაშად დაენახათ ის ტანჯვა და უბედურება, რომელიც მსოფლიოს მისი დანგრევისა და აღდგენის შუალედში მრავალი ასწლეულის განმავლობაში მოიცავდა, მათი მწუხარება აუტანელი იქნებოდა. ზეციერმა ღმერთმა, თავისი ნაზი მოწყალებითა და თანაგრძნობით, მათგან დაფარა ეს ხედი და დატოვა ისინი იმ ტკბილი იმედის შენარჩუნებისთვის, რომ მალე გათავისუფლდებოდნენ ღვთის შვილების დიდებულ თავისუფლებაში. გამოსყიდვის მოახლოების რწმენა ბუნებრივად უბიძგებდა მათ, უფრო გულმოდგინედ მომზადებულიყვნენ ამ მოვლენის შესახვედრად.
GSAM 22.1ანალოგიური მდგომარეობა იყო ღვთის ხალხთან ადამის დროიდან ყველა თაობაში. მათ დარწმუნებით იცოდნენ, რომ მომავალში დიდი და მნიშვნელოვანი მოვლენა უნდა მომხდარიყო — რომ ქრისტე ბოლოს და ბოლოს მოვიდოდა და დაამყარებდა თავის სამეფოს. მათაც, ადამისა და ევას მსგავსად, სჯეროდათ, რომ მოვლენა ახლოს იყო, და, ისევე როგორც ისინი, არ იცოდნენ, თუ რა მოხდებოდა მათ დროსა და ამ მოვლენას შორის; წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი, შესაძლოა, გულგატეხილნი გამხდარიყვნენ ჯილდოს მისაღებად მიზნისკენ სწრაფვაში.
GSAM 22.2ეს აზრი შეიძლება თვალსაჩინოდ წარმოვაჩინოთ იმ მოვლენების მაგალითით, რომლებიც დიდ აღმოჩენებს უკავშირდებოდა. ადამიანები, რომლებმაც ეს აღმოჩენები განახორციელეს, თუმცა ამას არ აცნობიერებდნენ, სინამდვილეში ღვთის განზრახვას ასრულებდნენ; თუმცა, ისინი იმ იდეებით იყვნენ შთაგონებულნი, რომლებიც სრულად არ შეესაბამებოდა იმ თეორიებს, რომლებმაც მათ მოქმედებისკენ უბიძგა.
GSAM 22კოლუმბის აღმოჩენების შორსმიმავალი შედეგები
GSAM 22.3მონტგომერის American History-ში, 1902 წლის გამოცემაში2, გვერდები 8, 9, სადაც ის საუბრობს თეორიაზე, რომელმაც კოლუმბს თავისი მოგზაურობის დაწყებისკენ უბიძგა, და აღმოსავლეთ ინდოეთამდე დასავლეთით ნაოსნობის გზით მიღწევის გეგმის განხორციელებაზე, ნათქვამია:—
GSAM 22.4“კოლუმბი ფიქრობდა, რომ პორტუგალიის მეფის პროექტის გაუმჯობესება შეეძლო. ის დარწმუნებული იყო, რომ ინდოეთამდე მისასვლელად არსებობდა დიაზის მიერ მონიშნულ გზაზე უფრო მოკლე და უკეთესი გზა. გენუელი მეზღვაურის [კოლუმბის] გეგმა ისეთივე თამამი იყო, როგორიც ორიგინალური. აღმოსავლეთისკენ ან სამხრეთისა და აღმოსავლეთისკენ ნაოსნობის ნაცვლად, ის პირდაპირ დასავლეთისკენ გაცურვას აპირებდა. მას, როგორც თავად სჯეროდა, ამგვარი წამოწყებისთვის სამი კარგი და მყარი მიზეზი ჰქონდა: პირველი, თავისი დროის საუკეთესო გეოგრაფიული ნაშრომების შესაბამისად, კოლუმბი დარწმუნებული იყო, რომ დედამიწა ბრტყელი არ იყო, როგორც უმეტესობას ეგონა, არამედ გლობუსი. მეორე, ის ფიქრობდა, რომ ეს გლობუსი ბევრად უფრო მცირე იყო, ვიდრე სინამდვილეშია, და მისი უდიდესი ნაწილი წყლის ნაცვლად ხმელეთი იყო. მესამე, რადგან მას არაფერი სმენოდა და არც ეჭვობდა ამერიკის კონტინენტის ან წყნარი ოკეანის არსებობაზე, ის წარმოიდგენდა, რომ აზიის ან ინდოეთის სანაპირო პირდაპირ ესპანეთისა და ევროპის დასავლეთ სანაპიროს მოპირდაპირედ მდებარეობდა. მან შეაფასა, რომ ციპანგომდე, ანუ იაპონიამდე, გადასასვლელი სრული მანძილი, სავარაუდოდ, დაახლოებით ოთხ ათას მილს არ აღემატებოდა.
GSAM 23.1“მისი გეგმა ასეთი იყო: ის ევროპიდან დაიძვრებოდა, გემს დასავლეთით, იაპონიისკენ მიმართავდა და მიჰყვებოდა გლობუსის სიმრუდეს, სანამაც არ მიიყვანდა იმასთან, რასაც ეძებდა. მისი აზრით, ეს ისეთივე უტყუარი და მარტივი იყო, როგორც ბუზისთვის ვაშლის გარშემო სიარული.
GSAM 23.2“თუ ექსპედიცია წარმატებული იქნებოდა, მას უდიდესი უპირატესობა ექნებოდა: ის ინდოეთში პირდაპირ მთავარი კარიდან შევიდოდა, ნაცვლად იმისა, რომ მასთან მოხვედრილიყო შემოვლითი გზით და ერთგვარი გვერდითი შესასვლელით, როგორც ეს პორტუგალიელებს უწევდათ.
GSAM 23.3“ჩვენ ვხედავთ, რომ ეს კაცი, რომელიც პრაქტიკულ მათემატიკას, გეოგრაფიასა და ნაოსნობას თავისი დროის ნებისმიერი სხვა ადამიანის მსგავსად კარგად იცნობდა, პირველ საკითხში — დედამიწის ფორმის საკითხში — მართალი იყო, მაგრამ სრულიად ცდებოდა დანარჩენ ორში.
GSAM 23ბედნიერი შეცდომა
GSAM 23.4“თუმცა, უცნაურია, მაგრამ მისი შეცდომები ერთი მხრივ მისთვის სასარგებლოც აღმოჩნდა. მანძილთან დაკავშირებით დაშვებული შეცდომა უდიდესი გამართლება აღმოჩნდა. კოლუმბს რომ სწორად გამოეთვალა დედამიწის ზომა და ასეთი მოგზაურობის რეალური მანძილი, ის, სავარაუდოდ, არც გაცურავდა, რადგან მაშინვე დაინახავდა, რომ პორტუგალიელების მიერ შემოთავაზებული მარშრუტი ბევრად მოკლე და იაფი იყო. ასევე, მას რომ წარმოედგინა ან როგორმე წინასწარ განეჭვრიტა, რომ ამერიკის კონტინენტი პირდაპირ მის გზაზე მდებარეობდა, შესაძლოა, ამას თავისთავად მაშინ არ ებიძგა მისთვის აღმოჩენების მიზნით მოგზაურობის დასაწყებად, რადგან მისი მიზანი ახალი ქვეყნის პოვნა კი არა, ძველისკენ მიმავალი ახალი გზის პოვნა იყო.”
GSAM 23საუკუნეების დიდი იმედი
GSAM 23.5ამგვარად, ღვთის ხალხს, საუკუნეების განმავლობაში, ჰქონდა იმედი ქრისტეს მოსვლისა თავის წინ, “როგორც სულის ღუზა, მტკიცე და ურყევი”.3 მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად, მწუხარებასა და გასაჭირში, ისინი ტანჯვით ღაღადებენ: “რამდენ ხანს, უფალო, ვიდრე მოვა განთავისუფლება?” — მაინც წინ მიიწევდნენ და, პავლეს მსგავსად, ამბობდნენ და დღესაც ამბობენ: “რა არის ჩვენი იმედი, ან სიხარული, ან სიხარულის გვირგვინი? განა თქვენ არ ხართ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს წინაშე მის მოსვლაზე?”4
GSAM 24პავლე იმედით გამაგრებული
GSAM 24.1ამ კონტექსტში ამ იმედის განმამტკიცებელი ძალის რამდენიმე ილუსტრაცია საკმარისი იქნება. როდესაც პავლე ფელიქსის წინაშე წარდგა და თავის დასაცავად სიტყვის თქმის ნება დართეს, მან თქვა: “იმ გზით, რომელსაც ისინი მწვალებლობას უწოდებენ, მე ვცემ თაყვანს ჩემი მამების ღმერთს, მწამს ყველაფრისა, რაც დაწერილია რჯულსა და წინასწარმეტყველებებში, და მაქვს იმედი ღმერთის მიმართ, რომელსაც ისინიც აღიარებენ, რომ იქნება მკვდრეთით აღდგომა, როგორც მართლების, ისე უსამართლოების”.5
GSAM 24.2აგრიპას წინაშე წარდგომილმა, თავის დამაჯერებელ სიტყვაში, პავლემ თქვა: “ახლა ვდგავარ და ვსამართლდები იმ დაპირების იმედის გამო, რომელიც ღმერთმა ჩვენს მამებს მისცა; ჩვენი თორმეტი ტომი, რომელიც ღმერთს დღე-ღამე ერთგულად ემსახურება, ამ დაპირების აღსრულებას მოელის. სწორედ ამ იმედის გამო, მეფეო აგრიპა, ბრალს მდებენ იუდეველები. რატომ უნდა გეჩვენოთ დაუჯერებლად, რომ ღმერთმა მკვდრები აღადგინოს?”6 როდესაც ბოლოს რომში იყო, რათა კეისრის წინაშე წარმდგარიყო, მან იუდეველებს უთხრა: “ისრაელის იმედის გამო ვარ ამ ჯაჭვით დაბმული.”7
GSAM 24.3პავლემ თავისუფლად ისაუბრა ამ იმედზე ტიტოსადმი მიწერილ წერილში: “რამეთუ ღვთის მადლი, რომელსაც ხსნა მოაქვს, ყველა ადამიანს გამოეცხადა, გვასწავლის, უარვყოთ უღმერთობა და ამქვეყნიური გულისთქმები და ვიცხოვროთ ზომიერად, მართლად და ღვთისმოსავად ამ ამჟამინდელ საუკუნეში, ველით კურთხეულ იმედს და დიდებული ღვთისა და ჩვენი მხსნელის, იესო ქრისტეს, დიდებულ გამოჩენას.”8
GSAM 24პეტრე იმედით ხარობს
GSAM 24.4პეტრე იმავე იმედზე შემდეგნაირად საუბრობს: “კურთხეულ იყოს ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ღმერთი და მამა, რომელმაც თავისი უდიდესი წყალობით ხელახლა გაგვაჩინა ცოცხალ იმედში იესო ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომით, უკვდავ, უბიწო და დაუჭკნობელ მემკვიდრეობაში, რომელიც ზეცაშია დაცული თქვენთვის, რომლებიც ღვთის ძალით რწმენით დაცულხართ ხსნისთვის, რომელიც მზად არის და ბოლო დროს უნდა გამოვლინდეს. რომლითაც თქვენ დიდად ხარობთ, თუმცა ახლა, დროებით, თუ საჭიროა, მწუხარებას განიცდით მრავალგვარი განსაცდელის გამო, რათა თქვენი რწმენის გამოცდა, რომელიც ხრწნად ოქროზე ბევრად ძვირფასია, თუნდაც ცეცხლით იყოს გამოცდილი, მოიპოვოს ქება, პატივი და დიდება იესო ქრისტეს გამოჩენაზე.”9
GSAM 25ღვთის მიზანი ქმნილებაში
GSAM 25.1წერილები გვიმხელენ ღვთის განზრახვას სამყაროს შექმნის შესახებ; წინასწარმეტყველების სიტყვიდან კი მისი გეგმის შესახებ ვსწავლობთ მომავლის თაობაზე: “ასე ამბობს უფალი, რომელმაც შექმნა ცანი, ღმერთი, რომელმაც თავადვე ჩამოაყალიბა მიწა და შექმნა იგი და დაამკვიდრა იგი; მან შექმნა იგი და არა უქმად, არამედ დასამკვიდრებლად ჩამოაყალიბა იგი”.10 როდესაც ის შექმნა, ადამიანს მისცა. ფსალმუნმწერალი ამბობს: “ცა, თვით ცანიც, უფლისაა; ხოლო დედამიწა მან კაცთა შვილებს მისცა”.11 მაგრამ როდესაც ის ადამიანს მისცა, ადამიანი მართალი იყო, როგორც ბრძენმა თქვა: “ეს მხოლოდ ვიპოვე, რომ ღმერთმა ადამიანი მართლად შექმნა; ხოლო მათ მრავალი ხრიკი მოიძიეს”.12
GSAM 25.2კაცობრიობისადმი უფლის მოპყრობის შესახებ ვკითხულობთ, რომ “როდესაც მან დაჰყო ადამის ძენი, დააწესა ხალხების საზღვრები ისრაელის ძეთა რიცხვისამებრ”,13 ანუ ჭეშმარიტი ისრაელის რიცხვისამებრ, რომელიც ბოლოს და ბოლოს შეიკრიბება დედამიწაზე, როგორც მისი მომავალი სამეფოს ქვეშევრდომები. ეს პავლემ ასე გამოხატა: “ღმერთმა... ერთი სისხლისგან შექმნა ადამიანთა ყველა ერი, რათა მთელი დედამიწის ზურგზე დამკვიდრებულიყვნენ, და დაადგინა წინასწარ დათქმული დროები და საზღვრები მათი დამკვიდრებისა, რათა ეძებდნენ უფალს, იქნებ შეეგრძნოთ და მიეგნოთ მისთვის, თუმცა ის არცერთი ჩვენგანისგან არ არის შორს; რადგან მასში ვცოცხლობთ, ვმოძრაობთ და ვარსებობთ”.14 როდესაც დედამიწასთან დაკავშირებული ეს თავდაპირველი მიზანი შესრულდება, “შენი ერიც ყველა მართალი იქნება”.15 ამ მდგომარეობაში მათ შესახებ კვლავ ნათქვამია: “მოსახლე არ იტყვის: მე ავად ვარ; მკვიდრთათვის იქ შენდობა იქნება მათი უსამართლობისა”.16 ეს იქნება დრო, როდესაც “კრძალულნი მემკვიდრეობით მიიღებენ დედამიწას და იხარებენ მშვიდობის სიუხვით”.17
GSAM 26ქრისტეს მეორედ მოსვლა — არა ზღაპარი
GSAM 26.1პეტრეს მეორე ეპისტოლეში ნათქვამია: “ჩვენ არ მივყოლივართ ჭკვიანურად შეთხზულ ზღაპრებს, როდესაც გაცნობეთ თქვენ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ძალა და მოსვლა, არამედ ვიყავით მისი დიდების თვითმხილველნი. რადგან მან მიიღო პატივი და დიდება ღმერთ მამისგან, როდესაც მასზე მოვიდა ასეთი ხმა აღმატებული დიდებიდან: ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მომეწონა. და ეს ხმა, რომელიც ციდან მოისმა, ჩვენ გავიგონეთ, როცა მასთან ვიყავით წმინდა მთაზე. ჩვენ ასევე გვაქვს წინასწარმეტყველების უფრო მტკიცე სიტყვა, რომელსაც, როგორც სიბნელეში მოელვარე სინათლეს, მართებულად აქცევთ ყურადღებას, ვიდრე განთიადი გათენდეს და დღის ვარსკვლავი აღმოიყოს თქვენს გულებში.”18
GSAM 26.2ამ წერილში მოციქული მთაზე გარდაქმნას ქრისტეს მეორედ მოსვლის მტკიცებულებად მოიხსენიებს. ამ სცენამდე ჩვენმა მხსნელმა თავის მოციქულებს უთხრა: “აი, ზოგიერთები, ვინც აქ დგანან, არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე არ იხილავენ ძეს კაცისას თავის სამეფოში მომავალს”19 — როგორც ლუკას სახარებაშია დაწერილი: “აი, ზოგიერთები, ვინც აქ დგანან, არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე არ იხილავენ ღვთის სასუფეველს”.20
GSAM 26.3ეს აღთქმა პირდაპირი მნიშვნელობით თვით ტრანსფიგურაციისას აღსრულდა. მთაზე ამ “ხილვაში” მათ იხილეს განდიდებული იესო, ისეთი, როგორიც ის თავის სამეფოში მოსვლისას გამოჩნდება. მათ იხილეს ელია, რომელიც უსიკვდილოდ, ზეცად აიყვანეს, და რომელიც განასახიერებდა მათ, ვინც უფლის მოსვლისას ცოცხლად გარდაიქმნება — მოკვდავიდან უკვდავად შეიცვლება — “ერთ წამში, თვალის დახამხამებაში”.21 იქ იყო მოსეც, გარდაცვლილი, რომელიც განასახიერებდა მკვდრეთით აღმდგარებს, რათა შეხვდნენ უფალს. ამგვარად, ამ “ხილვაში” მათ იხილეს ქრისტეს მოსვლა თავის სამეფოში, როგორც მათ აღუთქვამდა.
GSAM 27წინასწარმეტყველება — უფრო მტკიცე სიტყვა
GSAM 27.1მიუხედავად იმისა, რომ მოციქულებს ეს დიდებული ხილვა გარდაქმნის მთაზე ენახათ და ღვთის მოწონების ხმაც გაეგოთ, მოციქული პეტრე ადასტურებს: “ჩვენ უფრო მტკიცე წინასწარმეტყველების სიტყვა გვაქვს”. ამ განცხადებით ის არ ამცირებს იმას, რაც მათ იმ დაუვიწყარ შემთხვევაზე იხილეს და გაიგეს. მაშინ მათ ღვთის ხმა ერთხელ გაიგეს, მაგრამ წინასწარმეტყველების დიდებულ ნაწილებში, რომლებიც ქრისტეს მეორედ მოსვლამდე ვრცელდება, ჩვენ ღვთის ხმა ხშირად გვაქვს გამეორებული. სინამდვილეში, ყოველი კონკრეტული წინასწარმეტყველება, რომელიც აღსრულდა ან დაფიქსირებულია ისტორიაში, ჩვენთვის ღვთის ხმაა. სწორედ ამ გაგებითაა წინასწარმეტყველების სიტყვა “უფრო უტყუარი”. Revised Version-ში ეს ითარგმნება, როგორც “დადასტურებული”. წინასწარმეტყველება დადასტურებულია ყოველი აღსრულებული დეტალით. ყოველი წინასწარმეტყველებული მოვლენა, როდესაც ის აღსრულდება, არის იმის გარანტია, რომ დანარჩენი წინასწარმეტყველებული მოვლენებიც აუცილებლად მოხდება.
GSAM 27წინასწარმეტყველების ბუნება
GSAM 27.2წინასწარმეტყველების ბუნების შესახებ ბიბლიის ცნობილი მკვლევრების შემდეგი დამაჯერებელი მოსაზრებებია:—
GSAM 27.3თომას ნიუტონი ამტკიცებს, რომ “წინასწარმეტყველება არის ისტორია, რომელიც წინასწარმეტყველებულია და შეკუმშულია; ისტორია კი არის წინასწარმეტყველება, რომელიც აღსრულებულია და გაფართოებულია. ცრუ ორაკულები არსებობდნენ მსოფლიოში; მაგრამ ადამიანთა და ეშმაკთა მთელ სიბრძნესა და ბოროტებას არ შეუძლია შექმნას ისეთი წინასწარმეტყველებები, როგორიც წმინდა წერილშია ჩაწერილი.”
GSAM 27.4სერ აიზაკ ნიუტონი მოწმობს, რომ “წინასწარმეტყველთათვის ყურის მიგება ჭეშმარიტი ეკლესიის ფუნდამენტური ნიშანია”.
GSAM 27.5დოქტორი ა. კითი ამბობს, რომ “წინასწარმეტყველება ნებისმიერი სასწაულის ტოლფასია და თავისთავად სასწაულებრივია... მხოლოდ ყოვლისშემძლეობის ხმას შეეძლო მკვდრების სამარიდან გამოძახება,—მხოლოდ ყოვლისმცოდნეობის ხმას შეეძლო ეთქვა ყველაფერი, რაც ბნელ მომავალში იყო დამალული, რომელიც ადამიანისთვის ისეთივე მიუწვდომელია, როგორც მკვდრების სამყოფელი,—და ორივე ერთნაირად არის ღვთის ხმა”.
GSAM 28.1მათე ჰენრიმ თქვა, რომ “ღვთის დროში, რომელიც საუკეთესო დროა, და ღვთის გზით, რომელიც საუკეთესო გზაა, წინასწარმეტყველება უეჭველად აღსრულდება. ქრისტეს ყოველი სიტყვა უმწიკვლოა და, ამიტომ, უაღრესად მტკიცეა”.
GSAM 28წინასწარმეტყველების მიზანი
GSAM 28.2ქრისტეს სიტყვებიდან, რომლებიც მან თავის მოციქულებს უთხრა, შეგვიძლია შევიტყოთ უფლის ერთი მიზანი წინასწარმეტყველების მიცემისას. იუდას ცხოვრებაში მომავალი მოვლენების შესახებ წინასწარმეტყველურად საუბრისას, მან თქვა: “წინასწარ გეუბნებით, რათა, როცა ეს მოხდება, ირწმუნოთ, რომ მე ვარ”.22
GSAM 28.3უფალი ასევე ამბობს წინასწარმეტყველ ესაიას მიერ: “მე ვარ ღმერთი და ჩემნაირი არავინ არის; თავიდანვე ვაცხადებ დასასრულს და უხსოვარი დროიდან — იმას, რაც ჯერ არ მომხდარა, და ვამბობ: ჩემი განზრახვა დამკვიდრდება და ყოველივეს, რაც მომინდება, შევასრულებ”.23
GSAM 28.4კიდევ: “მე თავიდანვე გამოვაცხადე ძველი ამბები, და ისინი ჩემი ბაგეებიდან გამოვიდა და მე გაგიცხადე; მოულოდნელად აღვასრულე და ისინი შესრულდა... მე კი თავიდანვე გამოვაცხადე შენთვის; სანამ მოხდებოდა, გაგაცანი, რათა არ თქვა: ჩემმა კერპმა გააკეთა ეს, ჩემმა ნაკვეთმა და ჩემმა ჩამოსხმულმა ხატმა ბრძანა ეს. შენ გსმენია, იხილე ყოველივე ეს; და განა არ გამოაცხადებთ? მე ახალი, კერძოდ, დაფარული რამეები გაუწყეთ ამ დროიდან, და შენ არ იცოდი ისინი. ისინი ახლა შეიქმნენ და არა თავიდანვე; იმ დღემდე, სანამ მათ შესახებ არ გსმენოდა, რათა არ თქვა: აჰა, მე ისინი ვიცოდი.”24
GSAM 28.5ამ ენიდან ჩანს წინასწარმეტყველების აღსრულების ძალა, როგორც წინასწარმეტყველების ღვთაებრივი წარმოშობის მტკიცებულებისა, და ასევე ის, რომ ეს არის უფლის ძალის დემონსტრირება წარმართთა ყველა ღმერთზე მაღლა. ამ სიტყვებიდან ასევე ჩანს, რომ წინასწარმეტყველება ძალიან მნიშვნელოვან ადგილს იკავებს ჭეშმარიტების წერილებში. რადგან ეს ფაქტები ჭეშმარიტია, გასაკვირია, რომ ამდენი ადამიანი მცირე ყურადღებას აქცევს ან სულაც არ აქცევს ყურადღებას წმინდა წერილების წინასწარმეტყველური ნაწილების შესწავლას.
GSAM 29წინასწარმეტყველება დალუქული არ არის
GSAM 29.1უცოდინრები ამბობენ, რომ ისინი განათლებულები არ არიან და ამიტომ წინასწარმეტყველებებს ვერ ხვდებიან. მეორე მხრივ, ბევრი განათლებული, და მათ შორის მღვდლობიდან ზოგიერთი, ამბობს: “წინასწარმეტყველებები დალუქულია და არ შეიძლება მათი გაგება. ჩვენ ყველამ ვიცით, რომ გამოცხადების წიგნი დალუქული წიგნია”.
GSAM 29.2გამოცხადების წიგნში საყვარელ იოანეს განსაკუთრებული ბრძანება მიეცა, არ დაელუქა წიგნი.25 ამ წიგნში ასევე კურთხევაა წარმოთქმული მათზე, ვინც “ისმენს ამ წინასწარმეტყველების სიტყვებს და ინახავს მასში დაწერილს”.26 როგორ შეიძლებოდა დაცული ყოფილიყო დალუქული წიგნის შინაარსი, თუ ის არ იყო და არც შეიძლებოდა ყოფილიყო გასაგები? უფალმა მოსეს პირით თქვა: “დაფარული უფლის, ჩვენი ღმერთისათვის არის, გამოცხადებული კი — ჩვენთვის და ჩვენი შვილებისთვის სამუდამოდ, რათა დავიცვათ ამ რჯულის ყველა სიტყვა”.27
GSAM 29.3რომ უფალს დანიელის წინასწარმეტყველებები გასაგებად შეუქმნია, ცხადია მისივე სიტყვებიდან, რომლებიც მან თავისი მოწაფეებისადმი წარმოთქვა. ვკითხულობთ: “ხოლო როცა იხილავთ დანგრევის საძაგელებას, რომელზეც წინასწარმეტყველმა დანიელმა ილაპარაკა, მდგომს წმინდა ადგილას (ვინც კითხულობს, გაიგოს)”,28 რაც, ფაქტობრივად, ნიშნავს: გაიგეთ წინასწარმეტყველი დანიელი.
GSAM 29.4უფალი ამტკიცებს იმ მტკიცების სიმცდარეს, თითქოს წინასწარმეტყველება არ შეიძლება იქნას გაგებული, ამ სიტყვებით: “ყველა ხილვა თქვენთვის დახშული წიგნის სიტყვებივით გახდა, რომელსაც წიგნიერს გადასცემენ და ეუბნებიან: წაიკითხე, გეთაყვა. ის კი პასუხობს: ვერა, რადგან დახშულია. შემდეგ წიგნი გადაეცემა უწიგნურს და ეუბნებიან: წაიკითხე, გეთაყვა. ის კი ამბობს: მე ხომ არ ვარ წიგნიერი. ამიტომ თქვა უფალმა: რადგან ეს ხალხი ბაგეებით მოდის ჩემთან და ტუჩებით მცემს პატივს, მაგრამ გული დამაშორა და ჩემდამი შიში კაცთა მცნებით ასწავლეს; ამიტომ, აჰა, მე მოვახდენ ამ ხალხში საოცარ საქმეს, საოცარ საქმესა და სასწაულს, რადგან მათი ბრძენების სიბრძნე დაიღუპება და მათი გონიერების გონიერება დაიმალება”.29 ხალხი, რომელსაც წინასწარმეტყველი აქ გულისხმობს, რომ მიჰყოლოდა წინასწარმეტყველების უტყუარ სიტყვას, არ გადაუხვევდა ღვთის რჯულს და არ ჩაანაცვლებდა მის მცნებებს კაცთა მცნებებით.
GSAM 30წინასწარმეტყველება — არა პირადი განმარტების საგანი
GSAM 30.1საქმე ის კი არ არის, რომ წინასწარმეტყველებას რაიმე ღრმა, ფარული, იდუმალი მნიშვნელობა აქვს, რის გაგებასაც ბევრი ვერ ახერხებს. ამის შესახებ მოციქულმა პეტრემ თქვა: “პირველ ყოვლისა, იცოდეთ, რომ წმინდა წერილის არც ერთი წინასწარმეტყველება არ არის პირადი განმარტების საგანი. რადგან წინასწარმეტყველება ძველ დროში ადამიანის ნებით არ მომდინარეობდა; არამედ ღვთის წმინდა კაცებმა ილაპარაკეს, როგორც მათზე მოქმედებდა სულიწმინდა.”30 ამ ტექსტიდან ნათლად გამომდინარეობს, რომ წინასწარმეტყველების გასაგებად აუცილებელია იმ სულის მიღება, რომელიც წინასწარმეტყველთა მეშვეობით ილაპარაკა. ამ სულზე, რომელიც აღთქმულია ყველასთვის, ვინც მას ეძებს, წერია: “ის წარგამართავთ მთელ ჭეშმარიტებაში.”31
GSAM 30შესრულებული წინასწარმეტყველება
GSAM 30.2წინასწარმეტყველების შესწავლისას არსებობს გარკვეული ფაქტები, რომლებიც ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს: ღმერთი, რომელიც უცდომელია, წინასწარმეტყველების ავტორია და როდესაც მოდის წინასწარმეტყველების აღსრულების დრო, თავად ნაწინასწარმეტყველები მოვლენა მოხდება. ასევე, რადგან უფალს, რომელსაც აქვს ძალა, წინასწარ იცოდეს, თუ რას გააკეთებენ ადამიანები, განსაზღვრული აქვს დრო, როდესაც რაღაც მოხდება, როდესაც ეს დრო დადგება, წინასწარმეტყველების ჭეშმარიტი აღსრულება ხდება. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, წინასწარმეტყველების ცრუ აღსრულება იმ დროში, რომელიც ჭეშმარიტისთვის არის განსაზღვრული, შეუძლებელია. ამ აქსიომის შესაბამისად, შეგვიძლია ვთქვათ, როდესაც უფლის დრო დადგება, რათა სიმართლის სიტყვა სამყაროს გაუცხადოს, ეს სიტყვა ყოველთვის ვლინდება.
GSAM 30.3ერთხელ, როდესაც ავტორმა ქადაგება წაიკითხა წინასწარმეტყველების აღსრულების შესახებ, იქ მყოფმა ურწმუნომ წინ მოიწია და უთხრა: “მინდა გულითადად გილოცოთ, წინასწარმეტყველების განმმარტებლებო, თქვენი უდიდესი იღბალი. ისტორიის შესწავლისას, როგორც ჩანს, ასე იოლად პოულობთ იმას, რაც ზუსტად ერგება წინასწარმეტყველებას”. “დიახ,” — იყო ჩვენი პასუხი, — “ის იმიტომ ერგება, რომ სწორედ ამისთვისაა შექმნილი. თუ ხელთათმანების მაღაზიაში წახვალთ ერთი წყვილი ხელთათმანის საყიდლად, განა არ მოელით, რომ ისეთს იპოვით, რომელიც თქვენს ხელს მოერგება?” მან უპასუხა: “რა თქმა უნდა, რადგან ისინი სწორედ ამისთვისაა დამზადებული.” “მაშ ასე,” — თქვა მწერალმა, — “ის ღმერთი, რომელმაც ზუსტად იცოდა, რას გააკეთებდნენ ადამიანები, მათ შესახებ წინასწარმეტყველებებს იძლეოდა, და როდესაც ეს ადამიანები მოქმედების ასპარეზზე გამოდიან და აკეთებენ ზუსტად იმას, რასაც ის წინასწარმეტყველებდა, ჭეშმარიტი ისტორიკოსი მათ ქმედებებს აღრიცხავს, რომლებიც, წინასწარმეტყველებასთან შედარებით, ზუსტად ერგება მას.”
GSAM 31წინასწარმეტყველება — სინათლე სიბნელეში
GSAM 31.1მოციქული პეტრე გვეუბნება, რომ წინასწარმეტყველებას ყურადღება უნდა მივაქციოთ, როგორც სიბნელეში მოელვარე სინათლეს. წინასწარმეტყველების ფარნის გარეშე მომავალი სრული სიბნელე იქნებოდა. სინათლის მიზანი სიბნელის განდევნაა — ბნელ ადგილას მოგზაურობისას გზის ჩვენება და მისი ისე ნათლად ჩვენება, რომ მოგზაურმა შეძლოს, ნაბიჯ-ნაბიჯ, დაინახოს და აირჩიოს გზა. “შენი სიტყვა,” — ამბობს ფსალმუნმწერალი, — “ჩემი ფეხებისთვის ჩირაღდანი და ჩემი ბილიკის სინათლეა”.32 ბრძენი ამბობს: “მართალთა გზა მბრწყინავ ნათელს ჰგავს, რომელიც სულ უფრო და უფრო ბრწყინავს სრულყოფილ დღემდე”.33 ამგვარად, დროის დინების გზაზე სვლასთან ერთად, ვხედავთ, რომ ღვთის სიტყვა, განსაკუთრებით მის წინასწარმეტყველურ აღსრულებაში, სულ უფრო და უფრო იხსნება და ბიბლიის მკვლევრისთვის სულ უფრო და უფრო ნათელს ხდის, რომ ის ნამდვილად იმ გზაზე დგას, რომელიც მარადიულ ნათელსა და მარადიულ დღეს მიუძღვის.
GSAM 31სამი გამორჩეული მოვლენა ედემიდან აღსასრულამდე
GSAM 31.2უფლის ხალხის გზის განხილვისას ედემიდან დასასრულამდე, წმინდა წერილის შუქზე, გამოირჩევა სამი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი მოვლენა. პირველია ქრისტეს პირველი მოსვლა, განხორციელება, ემანუელის მოსვლა, ხორცში გამოვლენილი ღმერთი; მეორე — დიდი რეფორმაცია ბნელი საუკუნეების შემდეგ — 1260-წლიანი ჩაგვრის პერიოდი, როდესაც უფლის სიტყვა თითქმის მთლიანად დაუმალეს ერის მასებს — ეკლესიის გამოსვლა უდაბნოს მდგომარეობიდან და წმინდა წერილის ყველასთვის წასაკითხად და მისი ნების გასაცნობად ხელმისაწვდომად დადება; მესამე — ჩვენი უფლის მეორედ მოსვლა, რათა დაამყაროს იმ ყველაფრის აღდგენის დრო, რაზეც სამყაროს დასაბამიდან მისმა ყველა წმიდა წინასწარმეტყველმა ილაპარაკა; ეს, რათა დაასრულოს “საუკუნეების ბრძოლა”, ცოდვასა და სიმართლეს შორის ბრძოლა, და დაამყაროს დიდების საუკუნე, რომლისკენაც ყველა საუკუნე ისწრაფოდა.
GSAM 32წინასწარმეტყველება აღსასრულამდე გზის ნიშნებს გვაძლევს
GSAM 32.1როდესაც ყურადღებას ვაქცევთ წინასწარმეტყველების მტკიცე სიტყვას, როგორც სინათლეს, რომელიც ჩვენს ნაბიჯებს უნდა უძღვოდეს და სიბნელეში სწორ გზას გვიჩვენებს, სხვაგვარად ვერ იქნება, თუ არ ვიპოვით გზას, რომელიც წინასწარმეტყველების სიტყვაში დროის დინების ბოლომდე, ქრისტეს მეორედ მოსვლამდე, ნათლად არის აღნიშნული. ასეთ ვითარებაში, ისინი, ვინც წინასწარმეტყველების ნათელს ყურადღებით მიჰყვებიან, არა მხოლოდ ამოიცნობენ ნიშნებსა და სიმბოლოებს, რომ დიდი დღე ახლოსაა, არამედ ამოიცნობენ უფლის საქმესაც, რომელიც თანმიმდევრულად მიიწევს წინ ჭეშმარიტების გზავნილებით, რათა მოამზადოს ხალხი, რომ მას მშვიდობით შეხვდეს მის მოსვლაზე.
GSAM 32.2მიუხედავად იმისა, რომ წმინდა წერილი აცხადებს, რომ უფლის დღე მასებს “ღამით ქურდივით” მოადგება,34 იგივე ამბობს მათზე, ვინც უფლის რჩევას მიჰყვება: “თქვენ კი, ძმანო, არ ხართ სიბნელეში, რომ ეს დღე ქურდივით წამოგადგეთ. თქვენ ყველანი ხართ შვილები ნათლისა და დღის შვილები”.35
GSAM 32გაიხსენეთ უფლის ხელმძღვანელობა
GSAM 32.3მეორედ მოსვლის მოძრაობაში უფლის ხელმძღვანელობის გახსენებისას, კარგია აღინიშნოს, რომ ღვთის განზრახვა ყოველთვის იყო, რომ მის ხალხს ემახსოვრათ მისი პროვიდენციისა და ძალის გამოვლინებები მათ სასარგებლოდ. ისრაელის ღვთისგან განდგომის მიზეზების ახსნისას, ფსალმუნმომღერალი ამბობს, “მათ დაივიწყეს ღმერთი, თავიანთი მხსნელი, რომელმაც გააკეთა დიდებული საქმეები ეგვიპტეში, საოცრებები ხამის ქვეყანაში და საშინელებები წითელი ზღვის პირას”.36 თუ ისრაელისთვის კარგი იყო უფლის მათთან თანმხლებობის გახსენება, განა ჩვენთვისაც არ არის კარგი? ექსტაზში ფსალმუნმომღერალი კვლავ ამბობს: “აკურთხე უფალი, ჩემო სულო, და ნუ დაივიწყებ ყველა მის სიკეთეს”.37
GSAM 33.1ყოველ ეპოქაში უფალს ჰქონდა მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტებები, რომლებიც თავისი მადლით განკუთვნილი იყო, რათა გამოეყვანა ხალხი ცოდვის მონობისგან და მოემზადებინა იგი ზეციურ ქანაანში შესასვლელად; და სასარგებლოა განვიხილოთ უფლის მოპყრობა მათდამი, ვინც ეს ჭეშმარიტებები იქადაგა.
GSAM 33დიდი შედეგები უმცირესი საშუალებებით — დ'ობინიეს მოწმობა
GSAM 33.2დ'ობინიე, თავის History of the Reformation-ში, ამბობს: “ღმერთი, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ამზადებს თავის საქმეს, მას ყველაზე სუსტი იარაღებით ასრულებს, როდესაც მისი დრო დგება. უმცირესი საშუალებებით დიდი შედეგების მიღწევა — ასეთია ღვთის რჯული. ეს რჯული, რომელიც ბუნებაში ყველგან მეფობს, ისტორიაშიც გვხვდება”.38
GSAM 33.3როდესაც ღმერთმა, ძველ დროში, დაიწყო განსაკუთრებული ხალხის არჩევა, რათა თავისთვის გამორჩეულ ერად დაემკვიდრებინა ისინი, მან ერთი კაცის — აბრაამის — მოწოდება გამოიყენა, რომელიც წარმართთა შორის, ქალდეველთა ურში ცხოვრობდა. მასგან მრავალი შთამომავალი წარმოიშვა; მაგრამ მათ შესახებ, როდესაც ერის ღირსება მიენიჭათ, ზეციერმა ღმერთმა თქვა: “უფალს თავისი სიყვარული თქვენზე იმიტომ არ დაუდვია და არც იმიტომ აურჩევიხართ, რომ ყველა ხალხზე მეტი იყავით რიცხვით; რადგან თქვენ ყველა ხალხზე ყველაზე მცირენი იყავით.”39
GSAM 33.4შემდეგ, როდესაც მას თავისი ხალხი ეგვიპტეში მონობისგან უნდა გაეთავისუფლებინა, მათ წინამძღოლად აირჩია ის, ვინც ჩვილობაში სამი თვე დედამისის სახლში იყო დამალული, შემდეგ კი ლერწმისგან დამზადებულ, სადა და უხეშ კიდობანში მოათავსეს, რომელიც ფისით იყო მოლესილი და მდინარე ნილოსის მეურვეობას მიანდეს. თუმცა, სწორედ ეს მოსე, როდესაც შეგნების ასაკს მიაღწია, ღვთის ხალხთან ერთად ტანჯვის უბრალო გზა აირჩია და არა “ცოდვის დროებითი სიამოვნების” გზა.40
GSAM 34გიდიონის გამარჯვება
GSAM 34.1შემდგომ, როდესაც უფალს ისრაელი უნდა ეხსნა მიდიანელებისა და ამალეკელებისგან, რომლებიც მათ ქვეყანას “მრავალრიცხოვანი კალიებივით” დაესხნენ თავს და გაანადგურეს მიწის ნაყოფი, ისე რომ “ისრაელისთვის არაფერი დარჩა საზრდოდ, არც ცხვარი, არც ხარი, არც ვირი”, უფალმა ანგელოზი გაუგზავნა გიდიონს. იოაშის ეს ძე იმ მძიმე მდგომარეობამდე მივიდა, რომ ცოტა ხორბლის გალეწვა და მტრებისგან დამალვა უწევდა. როდესაც ანგელოზმა შეატყობინა მას, რომ ისრაელს უნდა ეხსნა, გიდიონმა გაოცებით იკითხა: “რით ვიხსნა ისრაელი? აჰა, ჩემი ოჯახი ღარიბია მანასეს ტომში, მე კი მამაჩემის სახლში ყველაზე უმცირესი ვარ”.41 სწორედ ეს თავმდაბალი, ღარიბი კაცი გავიდა თავის სამას კაცთან ერთად, თავიანთი უბრალო ლამპრებითა და ქოთნებით (ქმედება, რომელიც სასრული გონებისთვის სისულელედ მოჩანდა) და ღმერთი გაიხადა ძალად, რამაც მათ დიდებული გამარჯვება მოუტანა. ხსნამდე გიდიონს, ალბათ, შეეძლო ამოს წინასწარმეტყველის მსგავსი გოდება წარმოეთქვა, როდესაც მან იკითხა: “ვის მიერ აღდგება იაკობი? რადგან ის მცირეა”.42
GSAM 34ბავშვი ბაგაში
GSAM 34.2უფლის დადგენილ დროს კაცობრიობის მხსნელი იშვა და მწყემსებმა იგი ბაგაზე მწოლიარე იპოვეს. მისი მიწიერი ნათესავები ცხოვრების მოკრძალებულ, თუმცა პატივცემულ საქმიანობას ეწეოდნენ. თავისი მიწიერი სიღარიბის შესახებ მხსნელმა თქვა: “მელებსაც აქვთ თავშესაფრები და ცის ფრინველებსაც — ბუდეები, ხოლო ძეს კაცისას არ აქვს, სად დაადოს თავი”.43 მან თავისი მოციქულები “იმ დაბალი ფენისგან აირჩია, რომელიც, თუმცა არა ყველაზე დაბალი, საშუალო კლასის დონეს მაინც ვერ აღწევდა. ამგვარად, ყველაფერი იმისთვის იყო განკუთვნილი, რომ სამყაროსთვის ენათქვა, რომ ეს საქმე კაცის კი არა, ღმერთის იყო.”
GSAM 35არ მრავალნი ბრძენნი არიან მოწოდებულნი
GSAM 35.1პავლემ პირველქრისტიანული ეკლესიის დროინდელ საქმეზე თქვა: “ღვთის სიგიჟე უფრო ბრძნულია, ვიდრე კაცთა სიბრძნე, და ღვთის სისუსტე უფრო ძლიერია, ვიდრე კაცთა სიმტკიცე. რადგან, ძმანო, თქვენ იცით თქვენი მოწოდება, რომ ხორციელად არც ბევრი ბრძენი, არც ბევრი ძლიერი, არც ბევრი წარჩინებული არ იყო მოწოდებული; არამედ ღმერთმა ამოირჩია სამყაროს სულელები, რათა შეარცხვენოს ბრძენნი; და ღმერთმა ამოირჩია სამყაროს სუსტნი, რათა შეარცხვენოს ძლიერნი; და სამყაროს უღირსნი და უგულებელყოფილნი ამოირჩია ღმერთმა, დიახ, და არარსებულნი, რათა არარაობად აქციოს არსებული, რათა არც ერთი ხორციელი არ დაიკვეხნოს მის წინაშე.”44
GSAM 35დაბალი წარმოშობის ადამიანები რეფორმაციაში
GSAM 35.2იმავე პრინციპის განხორციელებას ვპოვით მეთექვსმეტე საუკუნის დიდი რეფორმატორების ცხოვრებაში. ისტორიკოსი ამბობს: “რეფორმატორი ცვინგლი ალპების მწყემსის ქოხიდან გამოვიდა; მელანქთონი, რეფორმაციის თეოლოგი, მეიარაღის სახელოსნოდან; ხოლო ლუთერი — ღარიბი მაღაროელის ქოხიდან.” თავის შესახებ ლუთერმა თქვა: “ჩემი მშობლები ძალიან ღარიბები იყვნენ. მამაჩემი ღარიბი შეშის მჭრელი იყო (მოგვიანებით მაღაროელი გახდა), დედაჩემს კი ხშირად ზურგზე მოჰქონდა შეშა, რათა შვილების გამოსაკვებად საჭირო საშუალებები მოეპოვებინა. ისინი ჩვენს გამო უმძიმეს შრომას იტანდნენ”.
GSAM 35.3მოციქული იაკობი, როდესაც ხალხის უფლის სამსახურში მოწოდებაზე საუბრობს, ამბობს: “მოისმინეთ, ჩემო საყვარელო ძმებო, განა ღმერთმა არ აირჩია ამქვეყნიური ღარიბები, მდიდრები რწმენით და სამეფოს მემკვიდრეები, რომელიც აღუთქვა მათ, ვისაც ის უყვარს?”45
GSAM 35ადრეული მეთოდისტები
GSAM 35.4მეთოდიზმის ადრეულ დღეებში რეფორმატორთა წინსვლის ხაზზე დახედვისას, როდესაც თავისუფალი მადლის დოქტრინა მონდომებით იქადაგებოდა, ვხედავთ, რომ მას ღვთის ძალა თან ახლდა. რადგან ის ერთგულად წარედგინებოდა ხალხს ქრისტეს ნაზი სიყვარულით და ცოცხალი რწმენით აღიქმებოდა, მორწმუნეები არა მხოლოდ წარსული ცოდვების შენდობას პოულობდნენ, არამედ განწმენდის ძალას, რომელიც მათ სიწმინდით ცხოვრების საშუალებას აძლევდა. მეთოდიზმს მოკრძალებული დასაწყისი ჰქონდა და კურთხეული იყო მსახურთა და ერისკაცთა რწმენისა და უბრალო ნდობისამებრ.
GSAM 36.1მეორედ მოსვლის მოძრაობის თანმხლებ მოვლენებსა და გამოცდილებებს თუ მივყვებით, ვნახავთ, რომ, როგორც უფლის ყოველ საქმეში, რომლის აღსრულებაშიც ადამიანი მონაწილეობს, მისი სათავე ღარიბებსა და უცნობებს შორის იყო; მაგრამ არავინ გამოიტანოს მასზე მსჯავრი ამის გამო, სანამ საგულდაგულოდ არ შეისწავლის იმ მტკიცებულებებს, რომლებზეც ეს დიდი საქმეა დაფუძნებული, რათა არ აღმოჩნდნენ იმ ადამიანთა მდგომარეობაში, რომელთაც უფალმა ჰკითხა: “ვის აუგდია აბუჩად მცირედის დღე?”46
GSAM 36ეკის პასუხი ლუთერს
GSAM 36.2იმ ადამიანების დასახმარებლად, რომლებიც შეიძლება მიდრეკილნი იყვნენ, გადაწყვიტონ, სწორია თუ მცდარი დოქტრინული საკითხი იმის მიხედვით, თუ რამდენმა ადამიანმა მიიღო ის, ჩვენ ნაწილობრივ ვიმოწმებთ ლუთერისა და ეკის დაპირისპირებას. რადგან ლუთერი თავის პოზიციას წმინდა წერილზე აფუძნებდა და ბედავდა ეჭვქვეშ დაეყენებინა ადამიანების უფლება, საკუთარი მოსაზრებები ღვთის სიტყვაზე დაეყენებინათ, ეკიმ ირონიულად უპასუხა: “გაკვირვებული ვარ იმ თავმდაბლობითა და მოკრძალებით, რომლითაც პატივცემული დოქტორი მარტო იწყებს ბრძოლას ამდენი დიდებული მამის წინააღმდეგ და თავს იკატუნებს, თითქოს უფრო მეტი იცის, ვიდრე უზენაესი პონტიფიკოსები, კრებები, დოქტორები და უნივერსიტეტები! ... უეჭველად გასაკვირი იქნებოდა, ღმერთს სიმართლე ასე ბევრი წმინდანისა და მოწამისგან დაეფარა პატივცემული მამის მოსვლამდე.”
GSAM 36.3ამ პასუხს შესაძლოა ცვინგლის პასუხი მოჰყოლოდა იოჰან ფაბერს, რომელიც მან ცურიხში გასცა, როდესაც ფაბერმა “განცვიფრება გამოთქვა იმ მდგომარეობის გამო, რომელშიც საქმეები აღმოჩნდა, როდესაც თორმეტი საუკუნის განმავლობაში არსებული ძველი წეს-ჩვეულებები დაივიწყეს და აშკარად დაასკვნეს, რომ ქრისტიანობა თოთხმეტი საუკუნის განმავლობაში ცდებოდა”. ცვინგლიმ სწრაფად უპასუხა, რომ “ცდომილება არ ნაკლებად ცდომილებაა იმის გამო, რომ მასში რწმენა თოთხმეტი საუკუნე გრძელდებოდა, და რომ ღვთის თაყვანისცემაში ძველ წეს-ჩვეულებას არაფერი ჰქონდა ფასი, თუ მისთვის საფუძველი ან მტკიცებულება წმინდა წერილში ვერ მოიძებნებოდა”.47
GSAM 37უფლის სიტყვა ადამიანის სიბრძნის წინააღმდეგ
GSAM 37.1ადამიანთა აზრებზე დაყრდნობის საფრთხე, იმის ნაცვლად, რომ კითხვა “რა არის ჭეშმარიტება?” უფლის სიტყვით გადავწყვიტოთ, მკვეთრად არის გამოხატული წინასწარმეტყველ ოსიას მიერ, როდესაც ის ამბობს: “ბოროტება მოხანით, უსამართლობა მოიმკეთ; სიცრუის ნაყოფი შეჭამეთ, რადგან საკუთარ გზას დაეყრდენით, საკუთარ ძლიერთა მრავალრიცხოვნობას.”48 ადამიანის გულის მიდრეკილება ყოველთვის იყო კაცზე ნდობა; მაგრამ რაც უფრო ვუახლოვდებით იმ დროს, როდესაც უფალი “წამოდგება და საშინლად შეარყევს დედამიწას”, წინასწარმეტყველი ესაია მოგვიწოდებს: “განშორდით კაცს, რომლის სულიც ცხვირშია; რადგან რაშია ის დასათვლელი?”49
GSAM 37.2რადგან წმინდა წერილში ამგვარად ვართ გაფრთხილებულნი ამ მიმართულებით არსებული საფრთხის შესახებ, არავინ გაამტყუნოს ნაჩქარევად მოსვლის მოძრაობა, თითქოს ის განხილვის ღირსი არ არის თავისი მოკრძალებული დასაწყისის გამო, ან იმიტომ, რომ მსოფლიოს თვალში დიდებულნი ამ საქმეს არ შეუერთდნენ. ამის ნაცვლად, ყველამ საგულდაგულოდ უნდა შეაფასოს მისი მტკიცებები. ჭეშმარიტებას შეუდარებელი ღირებულება აქვს, რომლის წინაშეც ადამიანთა უბრალო აზრები უსარგებლო ბზედ ჩანს.
Notes
- 2 ტიმოთე 1:9. ↩
- დევიდ ჰ. მონტგომერი, The Leading Facts of American History, 1902 წლის გამოცემა, გვ. 8, 9. ↩
- ებრაელთა 6:19. ↩
- 1 თესალონიკელთა 2:19. ↩
- საქმეები 24:14, 15. ↩
- საქმეები 26:6-8. ↩
- საქმეები 28:20. ↩
- ტიტე 2:11-13. ↩
- 1 პეტრე 1:3-7. ↩
- ესაია 45:18. ↩
- ფსალმუნი 115:16. ↩
- ეკლესიასტე 7:29. ↩
- მეორე რჯული 32:8. ↩
- საქმეები 17:26-28. ↩
- ესაია 60:21. ↩
- ესაია 33:24. ↩
- ფსალმუნი 37:11. ↩
- 2 პეტრე 1:16-19. ↩
- მათე 16:28. ↩
- ლუკა 9:27. ↩
- 1 კორინთელთა 15:51, 52. ↩
- იოანე 13:19. ↩
- ესაია 46:9, 10. ↩
- ესაია 48:3-7. ↩
- გამოცხადება 22:10. ↩
- გამოცხადება 1:3. ↩
- მეორე რჯული 29:29. ↩
- მათე 24:15. ↩
- ესაია 29:11-14. ↩
- 2 პეტრე 1:20, 21. ↩
- იოანე 16:13. ↩
- ფსალმუნი 119:105. ↩
- იგავნი 4:18. ↩
- 1 თესალონიკელთა 5:2; 2 პეტრე 3:10. ↩
- 1 თესალონიკელთა 5:4, 5. ↩
- ფსალმუნი 106:21, 22. ↩
- ფსალმუნი 103:2. ↩
- History of the Reformation, წიგნი 2, თავი 1, პარაგრაფი 1 ↩
- მეორე რჯული 7:7. ↩
- ებრაელთა 11:25. ↩
- მსაჯულნი 6:4, 5, 15. ↩
- ამოსი 7:2. ↩
- მათე 8:20. ↩
- 1 კორინთელთა 1:25-29. ↩
- იაკობის 2:5. ↩
- ზაქარია 4:10. ↩
- ვაილის History of Protestantism, თავი 12, პარაგრაფი 16, 17; კასელის გამოცემა, გვ. 458 ↩
- ოსია 10:13. ↩
- ესაია 2:22. ↩