Beş 9 — Dema Derengketinê

GSAM 148.1"Wê demê Padîşahiya ezmanan dê bi deh keçikên ku çirayên xwe hildan û ji bo pêşwaziya zava derketin, bê şibandin. Û pênc ji wan şehreza bûn, û pênc jî bêaqil bûn. Yên ku bêaqil bûn, çirayên xwe hildan û tu rûn bi xwe re nestandin: lê yên şehreza rûn di firaxên xwe de bi çirayên xwe re stendin. Gava zava dereng ket, ew hemû xew li wan ket û razan."¹

GSAM 148.2Mesîh zavayê vê mînakê ye.² Ji ber vê yekê, çûna ji bo pêşwazîkirina zava divê temsîla tevgereke ji aliyê gelê Xudan ve be ji bo pêşwazîkirina Mesîh di hatina wî de, ji ber ku mijara axaftina Metta bîst û çar û bîst û pênc hatina Xudan e. Peyva Xudan çira ye.³ Hemû keçên xwerû çirayên xwe hildan. Hemeqiya beşek ji keçikan di wê yekê de bû ku wan tenê teoriya rastiyê qebûl kiribû, bêyî wê terxankirina cidî ji bo Xudan ku dê keremên Ruh di dilê bawermend de geş bike. Ev xebat di mînakê de bi "rûnê di firaxên wan de" tê temsîlkirin. Derengketina zava divê hin bêhêvîbûnê temsîl bike ji aliyê wan kesên ku diçin û li hêviya hevdîtina Xudanê xwe ne.

GSAM 148Dema ku Mînak Tê Sepandin

GSAM 148.3Peyva "wê demê", ku mînak pê dest pê dike, derbarê dema pêkanîna wê de nîşanekê dide me. Ew rasterast li pey tiştê ku di beşa berê de hatibû gotin tê, ne piştî hatina duyemîn a Xudan, lê piştî ku mînaka darê hêjîrê hatibû ragihandin, ku radigihîne ku hatina Mesîh "li ber deriyan e", û ku ew nifş hatiye ku heta Mesîh bi xwe di ewreyên esmanan de xuya bibe, derbas nabe. Ew her wiha di demekê de jî derbas dibe ku hinek ji xizmetkarên ku peyamê didin, di dilê xwe de dibêjin, "Xudanê min hatina xwe dereng dixe; û dest pê dikin ku li heval-xizmetkarên xwe bixin, û bi serxweşan re bixwin û vexwin."

GSAM 149Lêdana heval-xizmetkarên xwe

GSAM 149.1Ev "heval-karker" bûn, ku bi ahengdarî heman peyamê radigihandin; lê niha beşek ji wan ji tiştê ku hîn kirine vedigerin, û "li" heval-karkerên xwe dixin ku "xwarina di wextê xwe de" didin—ango amadekariya pêwîst ji bo pêşwaziya Xudanê ku dê di nêzîk de were, radigihînin. Ew bi heman awayî "dixin" ku hatibû pêşniyarkirin ku li Yeremya bixin. Gel got, "Werin, em bi zimanê xwe li wî bixin, û em guh nedin yek ji gotinên wî."⁴ Lewma van xizmetkarên wisa dest pê kirin ku bi awayekî xebata xizmetkarên "bawermend" asteng bikin. Bi heman awayî bi vî çînî re tê axaftin, "Ji ber vê yekê bîne bîra xwe ka te çawa wergirtiye û bihîstiye, û xurt bigire, û tobe bike. Heke tu şiyar nebî, ez ê mîna dizekî bêm ser te, û tu yê nizanibî ez ê di kîjan saetê de bêm ser te."⁵

GSAM 149.2Mînakeke keçên bakîre di demekê de tê ku "heval-karan" ji peyama hatina nêzîk a Xudan dûr dikevin û "dest bi lêdanê dikin." Ew herwiha dest bi tiştekî din dikin—ku "bi serxweşan re bixwin û vexwin." Ew tevlî ziyafetên wan kesan dibin ku dixwazin îştaha xwe têr bikin. Qewlê Silêman ji bo mirovên weha wiha ye: "Bila tu ne di nav şerabxwaran de bî, ne di nav goştxwarên bêedeb de; çimkî serxweş û zikperest dê bikevin hejariyê."⁶

GSAM 149Bêhêvîbûna Yekem

GSAM 149.3Niha dê ev pirs derkeve holê, "Di ezmûna hatinê de çi hebû ku bersiva van gotinan bide?" Tevgerên ku bi tevahî bi pêxemberiyê re li hev dihatin hebûn. Yên ku heta Nîsana 1844an peyam didan, di nav dêrên de xebitîn, û xizmetkarên dêrên cuda jî bi hewldanên wan re bûn yek. Bi vî awayî ew "heval-xizmetkar" bûn.

GSAM 150.1Kesên ku peyam dida fêr dikirin ku du hezar û sê sed rojên Daniel 8:14 dê bi sala Cihûyan a 1843an bi dawî bibe, ku li gorî salnameya me di sala 1844an de bû. Wan ragihand ku saeta darizandina Xwedê dê di dawiya wê heyamê de were. Her mezhebek li wî welatî di wê demê de bawer dikir ku roja darizandinê dê bi hatina duyemîn a Xudanê me dest pê bike. Bi vî awayî, dê bi hêsanî were dîtin ku Adventîstan texmîn dikirin ku Xudan dê di dawiya wê heyama pêxemberî de were. Wan digot, "Ev heyam dibe ku di 21ê Adara 1844an de, ku roja dawî ya sala xwezayî ya Cihûyan a 1843an e, bi dawî bibe." Ji ber vê yekê, wan dawiya Adarê an jî destpêka Nîsana 1844an wekî demekê ku Xilaskar dikaribû bihata, didîtin.

GSAM 150Xizmetkarên Xirab Pêş Ketin

GSAM 150.2Dema dawiya Adarê hat û derbas bû, û Xudan nehat, ewên ku berê bi qasidên Xudan re xebitîbûn, lê jiyana xwe bi dil û can ji peyamê re terxan nekiribûn, li dijî wê derketin, dest bi dijberiya xebatê kirin, û her tiştê di destê wan de bû kirin da ku rê li ber wan kesên ku hîn jî hînkirina doktrîna hatina nêzîk a Xudan û peyama saeta darizandinê didomandin bigirin. "Di dilê wan de" wan digot, "Xudanê min derengî li hatina xwe dike." Bi lêvên xwe wan niha hîn dikir ku divê hemû cîhan berî ku Xudan were vegere ser rêya rastiyê; ku divê hemû Cihû vegerin Filistînê, û xizmeta perestgeha xwe li Orşelîmê ava bikin, berî ku Mesîh were. Heta hinekî hîn dikir ku hatina Mesîh "hatineke giyanî" bû, ku ew di dema vegerê de, û her weha di dema mirina gelê wî de pêk dihat.

GSAM 151Dayîna "Xwarina di Wextê Xwe de"

GSAM 151.1Dema ku ev kes bi vî awayî li dijî heval-xizmetkarên xwe derketin, yên ku hîn jî bi baweriya xwe zexm mabûn, bawermendan li salon û daristanan dicivandin, û "xwarina di wextê xwe de" didan wan—nîşanî wan didan ku nîşanên serdemê û pêxembertiyên pêkhatî, wekî beriya bêhêvîbûna wan, radigihandin ku hatina Mesîh "nêzîk e, heta li ber deriyan e."

GSAM 151Şîvên Dêrê

GSAM 151.2Dema ku wan ev dikir, tiştekî ku berê di dêrên Protestan de nedihat zanîn dest pê kir—ev jî bangkirina mirovan li dêrê ji bo ziyafet û "kêf û şahiyê" bû. Hemû kesên ku dihatin, dihatin vexwendin ku bi wan re ji xwarinên wan ên xweş par bigirin.

GSAM 151.3Ya yekem ku me li Amerîkayê tiştekî bi vî rengî bihîst, di meha Gulanê ya 1844an de bû, hema piştî bêhêvîbûnê. Mesele bi vî rengî bû: Dema ku William Miller, li salonekê li Rochester, N.Y., çend sed Adventîst perwerde dikir û teşwîq dikir, ji wan re digot, "Em di dema li bendan a Metta bîst û pênc de ne; baweriya xwe xurt bigirin; em ê di demeke nêz de li ser vê mijarê bêtir ronahiyê bibînin," li jêrzemîna yek ji mezintirîn avahiyên civînê yên Rochesterê, "cejneke" hatibû organîzekirin. Girseyek ji mirovan, hem endamên dêrê hem jî bêbawer, li hev civiyan, û dema ku serokê kolejeke teolojîk bi henekên xwe yên li ser William Miller ji girseyê re pêkenok çêdikir, wan ji wan re îstirîdye, dondirme, şîranî, û bi bîst û pênc sentan jî belgenameyeke piçûk a ku vî zilamî amade kiribû, difirotin. Navê pirtûkê "Eşkerekirina Millerîzmê" bû.

GSAM 151.4Di kêmtirî çardeh rojan de piştî wê demê, mezhebeke din li heman bajêr "cejneke" li saloneke giştî li dar xist, ji bo ketinê bîst û pênc sent xwest, û her kesê ku bixwesta vexwend ku were û bi wan re ji îstirîdye, dondirme, kek û şîraniyên wan par bigire. Wê demê û li wir ev şahiyên nûjen ên di dêrê de dest pê kirin, ku pêş ketine û bûne "şahiyên civakî yên dîn", "torba bextê", "hewzên masîyan", "şahiyên maçkirinê" û hwd. Ev taybetmendiya şahiyan di dêrê de ewqas mezin bûye ku niha avahiyeke dêrê ya nûjen ne li gorî standardê ye heya ku metbex, depoya xwarinê û odeya wê ya xwarinê tunebe. Ev rewş ew e ku di "dema sekinînê" de dest pê kir, tam wekî ku di mînakê de hatiye destnîşankirin.

GSAM 152.1Wm. Miller bi xwe di derbarê bûyera ku li Rochesterê qewimî de bi van gotinan diaxive:

GSAM 152.1"Yek ji D.D.'yên li Rochesterê, Birêz _____, ji dêrê _____, belavokek li dijî Millerîzmê nivîsand, xanim û birêzan gazî mala Xudan kir, ziyafeteke mezin ji îstirîdye û 'pîknîkên' din re amade kir, Wekî Belsasar, qehwe û çaya xwe vexwarin, xwarinên xwe yên biha xwarin, û dondirme û şîraniyên wan firotin, û belavoka wî ya li dijî hatina duyemîn a Xilaskarê hêja.

GSAM 152.2"Şeva berî ku ez biçim, yekî din ji wan birêzên ruhanî li meqerreyek giştî, an jî salonekê, şîveke pîknîkê li dar xist, û wekî ku li jor hat gotin, bilêt, dondirme û şîraniyên xwe firotin. Ez kêfxweş bûm ku min bihîst ku hin dêrên mezhebên cuda van şahiyên Babîlî yên weha napejirînin; û ez di canê xwe de hêvî dikim ku dema Mesîh bê, ne hemû van dêrên mezhebî dê bên dîtin ku 'bi serxweşan re dixwin û vedixwin'. Ez matmayî me ku ev birêzên ruhanî xwe di neynika peyva Xwedê de nabînin; û ez pêşniyar li wan dikim ku Lûqa 14:12-14; Metta 24:48-51; Lûqa 13:25-28; 2 Petrûs 2:13; Yûda 10-21 bixwînin. Bêguman ev demên dawî ne."

GSAM 152.3Eger Keşîş Miller dîtibûya ka dêr ji wê demê ve di şahiyên xwe yên bexşînê de ketine nav çi tiştî, bi "kekên texmînkirina xelekê, şahiyên maçkirinê yên deh-sentî, pêşandanên keran, civînên civakî yên dîn, lotoyên pîroz," û amadekariyên din ên lîstikên şansê, hwd., ew ê bi tirs û xofeke pîroz paşde vekişiyayê.

GSAM 152Dema Derengketinê

GSAM 152.4Adventîstan di wê rastiya pirtûkên pîroz de teselî dîtin ku dema ragihandina hatina nêzîk a Xudan bihata kirin, dê "dema sekinandinê" pê re girêdayî bibe. Vê yekê wan di gotinên Xilaskarê me de di Metta 25:5, 6, û di Habakkûk 2:1-3 de dît.

GSAM 153.1Derbarê helwesta wan a di bihara 1844an de, em ji "Midnight Cry" a 9ê Gulana 1844an wisa dinivîsin:—

GSAM 153.2"Piştî ku me ji xala bidawîbûna xuyayî ya serdemên pêxemberî derbas kir, em ketine rewşeke ku Xwedê pêşbînî kiribû zarokên wî dê di dawiya dîtinê de tê de bin; û ji bo vê yekê wî bi rêya pêxember Habakkûk tedarîk dîtibû, dema ku dibêje, 'Ezê li ser nobedariya xwe bisekinim, û li ser bircê xwe bi cih bikim, û ezê şiyar bim da ku bibînim ka ew ê çi ji min re bibêje, û ezê çi bersiv bidim dema ku ezê bên sererastkirin,' an jî wekî ku li kêlekê hatiye nivîsandin, 'bi min re nîqaş kirin.' 'Û Xudan bersiva min da û got, Dîtinê binivîse, û li ser lewheyên nivîsandinê zelal bike, da ku yê ku dixwîne bikaribe bireve. Çimkî dîtin hê ji bo demekê destnîşankirî ye, lê di dawiyê [ya serdemên pêxemberiyê] de ew ê biaxive û derew neke: her çend dereng bikeve [ji bidawîbûna wan a xuyayî], li benda wê be; ji ber ku ew ê bêguman were, [di kamiliya demên pêxemberiyê de, ku ji wê pê ve] ew ê dereng nekeve.'⁷

GSAM 153.3Ku ev hişyarî ji dema niha re ye, ji gotina Pawlos a li ser wê di Îbranî 10:36-39 de diyar e: 'Çimkî hewcedariya we bi sebirê heye, da ku piştî ku we daxwaza Xwedê pêk anî, hûn sozê werbigirin. Hê demek kurt maye, û yê ku dê bê, dê bê û dê dereng nekeve. Niha yê rastdar dê bi baweriyê bijî; lê eger kesek paşde vekişe, canê min dê jê kêfxweş nebe. Lê em ne ji wan in ku ber bi helakê ve paşde vedikişin; lê ji wan in ku ji bo xilaskirina can bawer dikin.'

GSAM 153.4"Em bawer dikin ku em di wê serdemê de ne ku Xilaskar behsa wê kiriye, dema ku zava dereng dikeve (Metta 25:5)—ku divê keyaniya ezmanan pê were şibandin,—dema ku 'wê xulamê xerab [ji ber ku di wextê xwe de têkçûneke diyar çêbûye] di dilê xwe de bêje, Xudanê min hatina xwe dereng dixe, û dest pê dike ku li hember heval-xizmetkarên xwe derdikeve, û bi serxweşan re dixwe û vedixwe,' û Xudan dê 'di rojekê de were ku ew li hêviya wî nake.'

GSAM 154.1"Em bawer dikin ku em niha di wê serdema ku Petrûs behsa wê dike de ne, dema ku 'darizandina wan a ku ji mêj ve dereng namîne, û helaka wan a ku xew nake;' cihê ku wan diviyabû 'bi dizî bîdeatên helakker bînin nav.'⁸ Ev, Petrûs dibêje, diviyabû hebin, çawa ku pêxemberên derewîn hebûn dema ku Nivîsarên Pîroz dihatin nivîsandin. Çawa ku ji malê Îsraêl gotin, 'Roj dirêj bûne, û her pêxemberî têk çûye,'⁹ wisa divê demek hebûya ku tê de derbasbûna demê ya xuyayî çêbûya, da ku henekkerên 2 Petrûs 3:4 bikaribin bipirsin, 'Soza hatina wî li ku ye?' û xwe bixapînin ku 'hemû tişt wekî ji destpêka afirandinê ve dimînin.'

GSAM 154.2"Em bawer dikin ku ji ber derengketineke wisa ya pêxemberiyê bû ku şandî Yaqûb got, 'Loma, birano, heta hatina Xudan sebir bikin;' 'hûn jî sebir bikin; dilê xwe qayîm bikin: çimkî hatina Xudan nêzîk e.' Û, 'Binêrin, Dadger li ber derî sekinî ye.'

GSAM 154.3"Û em bawer dikin ku Xilaskarê me, li benda derbasbûna dema hêvîkirî, di beşa diwanzdehem a Lûqayê de me şîret kiriye, 'Bila piştên we girêdayî bin, û çirayên we pêketî bin; û hûn bi xwe mîna mirovên ku li benda xudanê xwe ne, gava ku ew ji dawetê vedigere bin; da ku gava ew tê û dixe, ew yekser jê re vekin.'¹⁰ Li bendan dem derbasbûnê hewce dike, ji ber ku heta wê demê em li bendan namînin. Ji ber vê yekê Xudanê me lê zêde dike, 'Xwezî bi wan xizmetkarên ku Xudan dema tê wan şiyar bibîne.'

GSAM 154.4Em ê, bi xêra Xwedê, berdewam bikin ku ragihînin, 'Va ye, Zava tê; derkevin pêşiya wî;' û, 'Saeta darizandina wî hatiye.' Û em bawer dikin ku em ê berdewam bikin ku bi dengekî bilind gazî cîhan û dêrê bikin, da ku xwe ji stranên xwe yên 'aştiyê' hişyar bikin û guh bidin pêşniyarên rehmê yên Xwedê. Niyeta me ew e ku em li benda hatina Xudan bimînin û hişyar bin, bi wê baweriyê ku ew nêzîk e."

GSAM 155Parastina Karê Wan

GSAM 155.1Fikreke baş a derbarê ka Adventîstan berî 21ê Adara 1844an û hema piştî wê dîrokê karê xwe çawa didît, dikare bi xwendina gotina jêrîn a ku ji gotareke bi sernavê "Parastin" di Advent Herald a 13ê Mijdara 1844an de, ku ji aliyê J. V. Himes, S. Bliss, û A. Hale ve hatiye weşandin, were bidestxistin:—

GSAM 155.2Em di pejirandina nêrînên xwe de ne bilez bûn. Em bawer dikin ku em di lêgerîna rastiyê de lêkolînerên durist û samîmî bûn. Me fermana Xilaskarê xwe ya lêgerîna di Nivîsarên Pîroz de bi cih anî. Em ne li ser şehrezayiya xwe bisekinîn; lê belê me ji bo rêberî û rênîşandanê li Xwedê nihêrî, û me hewl da ku xwe deynin ser gorîgeha wî, bi baweriya ku ew ê gavên me rast bîne. Me hemû argumanên ku li dijî me hatibûn pêşxistin, bi xwesteka samîmî ya zanîna rastiyê û dûrketina ji şaşiyê vekolandin; lê divê em li xwe mikur werin ku helwestên cihêreng û pirşêwe yên dijberên me, tenê me di nêrînên me de zexmtir kir. Me dît ku, çi em rast bûn çi şaş, dijberên me nikarîbûn rast bin; û di navbera xwe de lihevkirina wan tunebû. Argumanên her yekî ewqas lawaz û zarokane bûn ku ew neçar bûn ku bi berdewamî tiştê ku wan bi xwe kiribû, ji holê rakin; û bi nêrînên xwe yên berevajî û lihevnehatî, wan nîşan da ku, ew çawa li nêrînên me dinêrîn bila binêrin, di nêrînên hevûdu de tu baweriya wan tunebû. Û, ji bilî vê, di tevahiya helwesta me de tu xalek bingehîn tunebû ku em tê de ji aliyê yek an jî zêdetir ji wan kesên ku hewl didan hatina Mesîh a nêzîk red bikin, nehatibin piştgirîkirin. Dema ku me wergera herfî ya Nivîsarên Pîroz ji bo piştgiriya xwe hebû, dijberên me bêfeyde hewl dan ku îspat bikin ku Nivîsarên Pîroz divê bi awayekî ne-herfî werin fêmkirin, her çend her pêxembertiyeke ku pêk hatiye, di hûrgiliyên xwe yên herfî yên herî biçûk de jî bi vî awayî pêk hatibe.

GSAM 156Rawşandina Bêhêvîbûnê

GSAM 156.1"Lêbelê dem – sala 1843, sala Cihûyan – derbas bû, û em bêhêvî bûn ku me Padîşah di bedewiya wî de nedît. Û hemû yên ku li dijî me derketin, bi dilpakî wisa difikirîn ku her taybetmendiyeke cihê ya baweriya me wek derew hatibû îsbatkirin; û ku divê em, wek mirovên dilpak, dev ji tevahiya helwesta xwe berdin. Û ji ber vê yekê, bi ecêbmayîn bû ku wan dît em hîn jî bi hêviya xwe ve girêdayî ne, û hîn jî li benda Padîşahê xwe ne.

GSAM 156.2"Lêbelê me, di bêhêvîbûna xwe de, tu sedem ji bo dilşikestinê nedît. Me dît ku Nivîsarên Pîroz diyar dikirin ku divê demek sekinandinê hebe, û ku heta dîtin dereng bikeve divê em li benda wê bisekinin. Me her weha dît ku bi dawîbûna salê re, heta li gorî wê texmînê ku kronolojiya me rast bû jî, ew heyam bi tevahî bi dawî nabe; û ku ew tenê di demekê de di sala heyî de dikarin pêk werin; û dîsa jî me bi eşkereyî û bi tevahî ji cîhanê re li xwe mikur hat ku em di xala teqez a ku me bi ewqas bawerî lê nihêrîbû de şaş bûne; lê dema ku em bi vî rengî şaş bûn jî, em dikarin di wê mijarê de destê Xwedê bibînin. Em dikarin bibînin ku wî ew daxuyanî wek hişyariyek ji bo cîhanê û wek ceribandinek ji bo dêrê bi kar aniye. Wê gelê wî xist nav helwesteke li bendewariyê. Wê ewên ku amade bûn ji bo navê wî êşê bikişînin, derxist holê. Wê nîşan da ku ji bo kê banga hatina Xudan mizgîniya şahiyeke mezin bû, û ji bo kê ew di guhên wan de dengekî nexwestî bû. Wê nîşanî gerdûnê daye ku kî dê pêşwaziya vegera Xudan bike, û kî dê wî di vegera wî ya duyemîn de red bike, çawa ku Cihûyan di hatina wî ya yekem de kiribû. Û em vê yekê wekî gavek di pêkanîna mebesta Xwedê de, di vê 'roja amadekariya wî' de dibînin, da ku ew gelekî derxe pêş ku tenê li pey mebesta Xudan bigerin, da ku ji bo hatina wî amade bin."

GSAM 157DÎROKA TEVGERÊ PIŞTÎ ADARÊ, 1844

GSAM 157.1Dîrokeke kurt a tevgera Adventê piştî 21ê Adarê, 1844, di nivîsa jêrîn de tê pêşkêşkirin, ku ji Signs of the Times, 31ê Cotmeha 1844an hatiye wergirtin:—

GSAM 157.2"Piştî derbasbûna sala 1843an,—Sala Cihûyan,—beşa mezin a Adventîstan gihîşt wê baweriyê ku em êdî nikarin bi ti awayî bi teqezî li ser demên taybet hesab bikin. Wan bawer dikir ku em li wî cihî bûn ku kronolojiya me nîşan dida, di dawiya hemû serdemên pêxemberî de, ku di dawîhatina wan de hatina Mesîh tê payîn; û her çend diviyabû em tenê wê demeke kurt bisekinin ku kronolojiya me ji dema Xwedê cuda bibe, dîsa jî wan bawer dikir ku em êdî nikarin tu nîşanekê ji bo dema teqez bi dest bixin. Wan hemûyên xwe çirayên xwe hildabûn û derketibûn pêşwaziya Zava; lê Zava ji dema (1843) ya ku lê dihat payîn dereng ketibû. Di dema vê derengketina dîtinê de, wisa dixuya ku biryara hemûyan ew bû ku li benda wê bisekinin, bi baweriya ku ew nikare were paşxistin, û ku dibe ku her kêlî were. Lêbelê, di demeke kurt de pir eşkere bû ku girseyan ji bo paşerojê plan çêdikirin, ku eger wan bawer bikira Xudan dê îsal were, wan ev plan çênedikirin; û ku ew di warê hesta pêkanîna xuyabûna bilez a Xudan de xew ketibûn. Bi gotineke din, wan difikirî ku ew dibe ku her rojekê were, an jî ku ew dikare hinekî were paşxistin, di vê navberê de ku ew dikarin ji bêhnvedaneke xweş kêfê bistînin. Belê, ev tişt wekî ku Xilaskarê me gotibû wisa bû, 'Dema ku zava dereng ket, ew hemû xew li wan hat û razan.'

GSAM 157Baldarî li ser Payîza 1844an Hat Kişandin

GSAM 157.3"Hê di Gulana 1843an de, Birayê Miller bala me kişandibû ser meha heftemîn a sala pîroz a Cihûyan, wekî dema pîrozkirina wan nîşanan ku îşaret bi hatina duyemîn dikin; û payîza borî me bi eleqeyeke mezin li wê dema dinêrî. Piştî ku ew derbas bû, Birayê S. S. Snow bi tevahî wê nêrînê qebûl kir ku, li gorî nîşanan, hatina Xudan, dema ku pêk were, divê di roja dehemîn a meha heftemîn de pêk were; lê ew di derbarê salê de ne misoger bû. Wî paşê dît ku serdemên pêxemberî bi rastî heta sala niha, 1844, bi dawî nabin; Wî hingê li ser wê baweriyê israr kir ku em ê li dora 22ê Cotmehê—roja dehem a meha heftemîn a vê sala heyî—şahidiya hatina Xudanê rûmetê bikin. Wî ev yek di bihar û havîna borî de li New York, Philadelphia û cihên din belav kir; û her çend gelek kesan nêrînên wî qebûl kirin jî, heta dora Tîrmehê ti nîşaneke taybet a bandorên wê nehat dîtin.

GSAM 158Berhemên li Zeviyan Mayî

GSAM 158.1Di destpêka demsalê de, hin ji birayên me yên li bakurê New Hampshire ewqas bi wê baweriyê hatibûn bandor kirin ku Xudan dê beriya zivistaneke din were, ku wan zeviyên xwe neçandibûn. Nêzîkî nîvê Tîrmehê,—ku êvara nîvê şeva sala Cihûyan a ku wekî rojekê tê hesibandin bû (êvar-sibe, li gorî hesabkirina ji heyva nû ya Nîsanê, destpêka vê sala Cihûyan), yên din ên ku zeviyên xwe çandibûn û towa kiribûn, ewqas bi hesta xuyabûna bilez a Xudan hatibûn bandor kirin, ku wan nedikarî, li gorî baweriya xwe, berhemên xwe biçinin. Hin kes, dema ku çûn zeviyên xwe ji bo birîna giyayê xwe, dîtin ku bi temamî nikarin pêşve biçin, û, li gorî hesta xwe ya erkê, berhemên xwe li zeviyê hiştin, da ku bi kirinên xwe baweriya xwe nîşan bidin, û bi vî awayî cîhanê şermezar bikin. Ev yek bi lez li seranserê bakurê New Englandê belav bû.

GSAM 158Darizandin Pêşiya Hatînê

GSAM 158.2"Di heman demê de birayên me yên li Maine gihîştibûn wê nêrînê ku darizandin divê berî hatinê bê; ku ew bi dirûnê re hevdeng bû, û ne tenê di dawiya cîhanê de bû, lê belê serdemek ku rasterast berî dawiyê bû, digirt. Li gorî vê nêrînê, wan wisa difikirî ku em di nav darizandinê de bûn, ku xêza dabeşkirinê dihat kişandin, û ku xizmetkarên Xwedê li eniyên xwe dihatin mohrkirin, ku pêkhatina vê yekê dê bibe nîşan ji bo çar milyaketên ku bayên çar aliyên erdê girtibûn (Peyxam 7:1), da ku destên xwe berdin.

GSAM 159Hişyariya Nîvê Şevê

GSAM 159.1"Nêzîkî nîvê Tîrmehê, bereketa Xwedê di vegerandina wan kesên ku ji riya rast dûr ketibûn de, dest pê kir ku bi banga wê demê re hebe, û yên ku yek ji nêrînên behskirî qebûl kiribûn, di reftarên xwe de guherîneke berbiçav û şiyarbûneke ji nişka ve ji xewê nîşan dan, wekî ku hatibû pêşbînîkirin. 'Di nîvê şevê de qîrînek hat kirin, Binêrin, zava tê; derkevin pêşiya wî. Wê demê hemû ew keçan rabûn û çirayên xwe geş kirin.' Ji Tîrmehê û pê de ev tevger li beşên cuda yên New Englandê bûn, û ji hev cuda bûn; lê belê li seranserê wan hemûyan bereketa Xwedê hebû di vegerandina gelek kesên ku çirayên wan hema hema vemirîbûn, û di pîrozkirina qencên wî de. Li civîna kampê ya Exeterê, hemû ev bandor gihîştin hev, di nav tevgereke mezin de li hev ketin, û bi lez di nav hemû komên hatinê de li welêt belav bûn."