Beş 12 — Bêhêvîbûn—Pirtûka Tal

GSAM 185.1Min pirtûka piçûk ji destê milyaketê girt û xwar; û di devê min de wek hingiv şîrîn bû; lê hema ku min ew xwar, zikê min tal bû. Û wî ji min re got, Divê tu dîsa li ber gelek gelan, û neteweyan, û ziman, û padîşahan pêxemberî bikî. Û qamîşek mîna çovekê hate dayîn min: û milyaket rabû ser piyan û got, "Rabe, bipîve perestgeha Xwedê û gorîgehê û yên ku tê de perest dikin."¹

GSAM 185.2Di zimanê pirtûkên pîroz de, "xwarina" pirtûkekê wateya wergirtina rastiyê dide ji bo ku mirov wê ji yên din re ragihîne, wekî ku di pirtûka Ezekîel de tê dîtin, ku pêxember "pirtûkeke pêçayî" nîşanî wî tê dayîn, û jê re tê gotin, "Vê pirtûka pêçayî bixwe, û biçe ji mala Îsraîlê re biaxive." Piştî xwarina pirtûka pêçayî, ew dibêje, "Wê demê min ew xwar; û ew di devê min de wek hingiv şîrîn bû."²

GSAM 185.3Pêxember Yeremya heman wêneyê bi kar tîne: "Gava peyvên te dîtin, min ew xwarin; û peyva te ji bo min bû şahî û kelecana dilê min."³ Ji vê zimanê em fêr dibin ku "şîrîniya" pirtûkê dema ku tê xwarin, şahî û razîbûna wan kesan temsîl dike ku bi vî awayî ji peyva Xudan xwedî dibin.

GSAM 185Pirtûk Şîrîn, Paşê Tal

GSAM 185.4Pirtûka ku di Peyxam 10an de behsa wê tê kirin, ku tê gotin ji bo xwerê wek hingiv şîrîn bû, lê hema ku hat xwarin "tal" bû (an jî, wekî ku hinek werger dikin, "hema ku min hezm kir, di zikê min de bû picra"⁴ ), ew pirtûka ku milyaketê li ser navê yê ku ezman, erd û deryayê afirandiye ragihand, "Dema êdî namîne." Lewma, xwarina vê pirtûkê divê qebûlkirina bi kêfxweşî ya ragihandina demê temsîl bike. Taliya ji nişka ve ya loqmeyê ji bo kesên ku ew xwarin divê berevajîbûna xemgîn a di serpêhatiya wan de piştî ku dema pirtûkê bi dawî dibe û ew di hêviyên xwe de gelekî dilşikestî dibînin, temsîl bike.

GSAM 186Daxuyaniya Demê Parçeyekî Şîrîn

GSAM 186.1Mizgîniya dema sala 1844an bi rastî ji bo bawermendan nûçeyeke şa bû, û yên ku bêguman, li hêviya rizgariyeke herheyî ya ewqas zû ji hemû xerabî, belayî û xemgîniyên vê cîhana gunehkar bûn. Fikra ku di nav çend hefteyên kurt de ew ê bên rûmetdarkirin, herheyî bên kirin, û li bajarê zêrîn ê Xwedê bi Keyê xwe re bin, bi rastî jî ruhbilindker bû. Wekî ku yekî ku ew serpêhatî jiyabû gotiye, "Ewên ku bi dilsozî ji Îsa hez dikin dikarin hestên wan kesan fêm bikin ku bi eleqeyeke mezin li benda hatina Xilaskarê xwe bûn.... Me bi ciddiyeteke aram nêzîkî vê saetê bû. Bawermendên rastîn di têkiliyeke şêrîn a bi Xwedê re rihet bûn, ku ev nîşana wê aştiya ku dê di jiyana piştî mirinê ya geş de para wan bibe, bû. Ewên ku vê hêvî û baweriyê jiyane, tu carî nikarin wan saetên hêja yên li bendewariyê ji bîr bikin."

GSAM 186.2Rewşa taybet a dijwar a wan kesên ku, di roja yanzdehemîn a meha heftemîn de, xwe hîn jî di vê cîhana tarî ya ceribandin û ceribandevaniyê de dîtin, ku diviyabû bi tinazî, henekên biçûk û pêkenînên wan kesan re rûbirû bimînin, yên ku çend saet berê wan teşwîq kiribûn ku xwe ji bo pêşwaziya Xudanê xwe amade bikin, di rewşa Meryemê de, dema ku ew "li derveyî goranê li ber girî disekinî," bi awayekî guncaw tê nîşandan; û dema ku milyaket bi pirsa, "Xanim, tu çima digirî?" pê re axivîn, wê ji wan re got, "Ji ber ku wan Xudanê min biriye, û ez nizanim wan ew li ku daniye."⁵

GSAM 187Bêhêvî, Lê Ne Dilşikestî

GSAM 187.1Kesên ku di vê dîmenê ya ceribandinê re derbas bûn, li ser wê gotin:

GSAM 187.1"Em şaş û dilşikestî bûn, lê me dev ji baweriya xwe berneda. Me hest kir ku me erka xwe bi cih aniye; me li gorî baweriya xwe ya hêja jiyaye; em dilşikestî bûn, lê ne bêhêvî. Pêdiviya me bi sebreke bêdawî hebû, ji ber ku gelek henekker hebûn. Gelek caran bi amajeyên biçûkxistinê yên li ser dilşikestina me ya berê silav li me dihatin kirin. 'Tu hêj neçûyî jor; kengî hêvî dikî ku biçî jor?' û tinazên wekî van gelek caran ji aliyê nasên me yên dinyewî ve, û heta ji aliyê hin Mesîhiyên îtirafkar ve jî li me dihatin kirin, yên ku Kitêba Pîroz qebûl dikirin, lê rastiyên wê yên mezin û girîng fêr nebûn. Mirin hê jî bi me ve girêdayî bû; bandorên nifirê li her dera me bûn. Zehmet bû ku em barên jiyanê yên westîner ên ku me digot qey ji bo her û her hatine danîn, ji nû ve hilgirin ser xwe."

GSAM 187Li Gorî Şagirtên Bêhêvî

GSAM 187.2Hestên wan ên wisa, dema ku bi şahî û kelecana çend saetên berê re dihatin berawirdkirin, divê ji bo wan mîna talîya tûj a picrayê bûbe. Cîhana derdorê wisa texmîn dikir, wekî ku bêguman girseyan piştî xaçkirina Mesîh jî wisa kir, ku bawermend dê niha dev ji baweriya xwe berdin û tevlî heqaretkirina li ehmeqiya xwe ya texmînkirî bibin. Ew di demeke pir kurt de, bi heyreta xwe, fêr bûn ku hezkirina ji xuyabûna Xudan bi hêsanî ji dilê wan kesên ku bi rastî xwe ji Xwedê re terxan kiribûn, nedihat jêbirin.

GSAM 187"Bi Henekkeran re Neniştin"

GSAM 187.3Rêya ku van mirovên dilpak girtin ber, û hestên wan, bi gotinên pêxember Yeremya baş tên diyarkirin, li cihê ku ew dibêje,

GSAM 187.3"Gava peyvên te dîtin, min ew xwarin; û peyva te ji bo min bû şahî û kelecana dilê min: çimkî ez bi navê te hatime binavkirin, ya Xudan Xwedayê artêşan. Ez di civata henekkeran de rûneniştim, ne jî şa bûm: Ez ji ber destê te bi tenê rûniştim; çimkî te ez bi hêrs tijî kirime. Çima êşa min herheyî ye, û birîna min saxnebûyî ye, ku saxbûna wê red dike? Ma tu yê bi tevahî ji bo min bibî wekî derewker, û wek avên ku hişk dibin?"⁶

GSAM 188James White li ser Bêhêvîbûnê

GSAM 188.1Çend gotinên kurt ji hin ji van kesên dilşikestî, lê dîsa jî hêvîdar, dê fikreke baş li ser rewşê bidin. Ya yekem ji Keşîş James White e, yê ku di salên 1843 û 1844an de bi serkeftineke mezin xebitî. Ew dibêje:—

GSAM 188.2"Bêhêvîbûna ji ber derbasbûna demê gelek tal bû. Bawermendên rastîn her tiştê xwe ji bo Mesîh terikandibûn, û hebûna wî wekî ku berê qet nebûbû parve kiribûn. Wan, wekî ku wan texmîn dikir, hişyariya xwe ya dawî dabûn cîhanê, û xwe, kêm zêde, ji girseya bêbawer û tinazkar dûr xistibûn. Û bi pîroziya xwedayî ya li ser wan, wan bêtir hest dikir ku bi Xudanê xwe yê ku di nêzîk de dihat payîn û milyaketên pîroz re hevpar bin, ne ku bi wan kesên ku wan xwe jê veqetandibû. Evîna Îsa giyan dagir kiribû, û ji her rûyekî diçirisî, û bi xwestekên ku nayên gotin wan dua dikir, 'Were, ya Xudan Îsa, û zû were,' lê ew nehat.

GSAM 188.3Lê Xwedê gelê xwe neterikand.... Û bi hêzek û teseliyeke taybet, ayetên wekî yên jêrîn ên ji nameya Îbranîyan, kete dil û hişê wan kesên ceribandî û li bendê: 'Loma jî baweriya xwe, ya ku xelateke mezin heye, ji dest nedin. Çimkî pêdiviya we bi sebir heye, da ku hûn, piştî ku îradeya Xwedê pêk anîn, sozê werbigirin. Çimkî hê demek kurt maye, û yê ku dê bê, dê bê û dê dereng nekeve. Niha yê rastdar dê bi baweriyê bijî; lê eger kesek paşde vekişe, canê min dê jê kêfxweş nebe. Lê em ne ji wan in ku ber bi helakê ve paşde vedikişin; lê ji wan in ku ji bo xilaskirina can bawer dikin.'⁷ Xalên balkêş ên di vê beşa Nivîsara Pîroz de ev in:—

GSAM 188.4"1. Yên ku ev peyam ji wan re ye, di xetereya wê yekê de ne ku baweriya xwe bi tiştê ku wan tê de rastî kiriye, biavêjin.

GSAM 189.1"2. Wan îradeya Xwedê pêk anîbû, û ew ketibûn wê rewşa ceribandinê ku tê de sebir pêwîst bû.

GSAM 189.2"3. Rastdar di vê demê de diviyabû bi baweriyê bijîn, ne bi gumanê ka gelo wan îradeya Xwedê pêk aniye, lê bi baweriyê, di wî tiştî de ku wan îradeya Xwedê pêk anîbû.

GSAM 189.3"4. Yên ku dê ceribandina baweriyê tehemûl nekin, lê dê baweriya xwe bi wê xebatê winda bikin ku tê de îradeya Xwedê kiribûn, û paşde gav bavêjin, dê riya rasterast a ber bi helakê ve bigirin."⁸

GSAM 189Ji N. Southard, Edîtorê Midnight Cry

GSAM 189.4Di Midnight Cry a 31ê Cotmeha 1844an de, nêzîkî deh roj piştî bidawîbûna du hezar û sê sed rojên, ya jêrîn ji pênûsa edîtor ve hate weşandin:—

GSAM 189.5"Li ber çavê hemû şert û mercên vê tevgerê, bandorên pîroz ên ku li ser hişê zarokên Xwedê kirine, û nefret û xerabiya ku dijminên wî nîşan dane, divê em wê wekî 'qîrîna nîvê şevê' ya rastîn bihesibînin. Û eger çend roj di destê me de bin ku em baweriya xwe biceribînin, ev dîsa li gorî mînaka deh keçikên bakir e; çimkî gava ku hemû rabûn û çirayên xwe geş kirin, dîsa jî demek hebû ku çirayên keçikên bakir ên ehmeq dê vemirana. Ev nikarîbû heta piştî derbasbûna roja dehem pêk were; çimkî heta wê demê çirayên wan dê pêketî bimana. Ji ber vê yekê, divê ew roj derbas bibe, da ku yên ehmeq dev ji baweriya xwe berdin, çawa ku ji bo dema derengketinê derbasbûna sala 1843an pêwîst bû. Ji ber vê yekê, hinek derengî sedema bêhêvîbûnê nîne, lê belê nîşan dide ku Xwedê di pêkanîna peyva xwe de çiqas rast e. Ji ber vê yekê, em li ser îtiqada baweriya xwe bêyî dudilî bisekinin; çimkî ew dilsoz e yê ku soz daye."

GSAM 189Ji Joseph Marsh, Edîtorê Dengê Rastiyê

GSAM 189.6Di Dengê Rastiyê ya 7ê Mijdara 1844an de, em dixwînin:—

GSAM 189.7"Em bi kêfxweşî qebûl dikin ku em di derbarê cewhera bûyera ku me hêvî dikir di roja dehemîn a meha heftemîn de biqewime de şaş bûne; lê em hîn nikarin qebûl bikin ku Serkahînê me yê Mezin di wê rojê de hemû tiştên ku nimûne me maf dida ku em hêvî bikin, pêk neaniye. Em niha bawer dikin ku wî pêk aniye."

GSAM 190.1Adventîstan li bendê bûn ku di roja dehemîn a meha heftemîn a sala 1844an de, du hezar û sê sed roj bi dawî bibin, û ku di wê rojê de Mesîh dê karê xwe yê kahînî bi dawî bike û were ser erdê da ku gelê xwe pîroz bike. Lêkolînên paşê nîşan dan ku tiştê ku di wê rojê de qewimî, destpêka karê wî yê paqijkirina perestgeha ezmanî bû, ne temamkirina karê wî yê wekî kahîn bû.⁹ Li şûna ku xebata paqijkirina pîrozgehê wekî beşek ji xebata Îsa ya kahîniyê bihesibînin, dihat îdiakirin ku paqijkirina pîrozgehê dê bibe paqijkirina erdê bi agir di hatina Mesîh de. Heke ne tevahî be jî, bi kêmanî axa Kenanê dê di wê demê de bihata paqijkirin.

GSAM 190Pîrozgeha ku Jê Hatî Bawer Kirin Erd e

GSAM 190.2Ev raman di gotareke Geo. Storrs de, di kovara Midnight Cry a 25ê Nîsana 1844an de derdikeve holê. Ew dipirse, "Gelo pîrozgeha ku dê were paqijkirin çi ye? Nêrînên min ên berê ew bûn ku ew tevahiya erdê bû. Ez hîn jî bawer dikim ku ew beşek ji erdê ye. Lê kîjan beş? Ev pirsa ku ez ê hewl bidim bersiva wê bidim e."

GSAM 190.3Ew soza ji bo Birahîm, misogerkirina heman sozê ji bo Îshaq, û nûkirina wê ji bo Aqûb tîne, û paşê strana Mûsa, ya ku ji aliyê Mîryam ve piştî derbasbûna Deryaya Sor hatibû çêkirin, tîne ziman, ku tê de wan digot: "Tu yê wan bînî hundir, û wan li ser çiyayê mîrata xwe biçînî, li cihê, ya Xudan, ku te ji bo mana xwe çêkiriye, li cihê pîroz, ya Xudan, ku destên te misoger kiriye."¹⁰

GSAM 190.4Eger xwendevan nivîsa jorîn bi hûrgilî bi tomara pêkanîna wê ya ku ji aliyê Zebûrnivîs ve hatiye kirin re bide ber hev, ew ê bibîne ku tê de nayê gotin ku heta axa Filistînê jî pîrozgeh e. Dema ku behsa rêberiya Xudan ji bo zarokên Îsraîlê dike, Dawid dibêje: "Wî ew anîn heta sînorê pîrozgeha xwe, heta vî çiyayî, yê ku destê wî yê rastê kirîbû."¹¹ Di strana li Deryaya Sor de, derbarê axa Kenanê de tê gotin ku ew cihê ku wî ji bo "niştecîbûnê, di pîrozgehê de" çêkiribû, bû. Ji ber vê yekê di vê gotina ji Zeburan de, Çiyayê Moryah, cihê ku pîrozgeh lê hatibû avakirin, tenê wekî "sînorê pîrozgeha wî" tê binavkirin. Lê di heman Zebûrê de tê gotin, "Wî eşîra Cihûdayê, Çiyayê Siyonê yê ku jê hez dikir, hilbijart. Û wî pîrozgeha xwe mîna qesrên bilind, mîna erdê ku wî heta hetayê daniye, ava kir."¹²

GSAM 191Paqijkirina Perestgehê wek Paqijkirina Erdê dihat Hesibandin

GSAM 191.1Di gotara ku li jor behsa wê hatiye kirin de, piştî anîna delîla ku tê texmînkirin ku erd, an jî qet nebe axa Filistînê, perestgeh bû, keşîş paşê dest pê dike û dipirse, "Perestgeh dê çawa were paqijkirin?" Bi gotinên pêxember Mîxa, ew bersiv dide, "Çimkî, binêre, Xudan ji cihê xwe derdikeve, û dê dakeve, û li ser cihên bilind ên erdê bimeşe. Û çiya dê di bin wî de bihelin, û gelî dê wek mûmê li ber agir, û wek avên ku ji cihekî bilind diherikin, dê qelişin."¹³

GSAM 191.2Bi wê fikra ku di wê demê de bi gelemperî dihat qebûlkirin ku erd perestgeh e, xwendevan dê bi hêsanî bibîne ka çima wan bêguman texmîn dikir ku di dawiya du hezar û sê sed rojan de Xudan dê were û erdê bi awayê ku Mîxa bi xwe jî behs kiriye, paqij bike. Di hemû dijberiya ku li dijî Adventîstan hatibû kirin de, yek dijberî jî nîşan nedabû ku paqijkirina erdê bi agir ne ew bûyera ku dê di dawiya du hezar û sê sed rojan de, wek paqijkirina perestgehê, pêk bihata.

GSAM 191Şandî Hêvîşikestî Bûn, Lêbelê Nivîsar Pêk Anîn

GSAM 191.3Ev ne tenê mînaka ku mirovan îradeya Xudan pêk aniye, nivîsara pîroz temam kiriye, û dîsa jî ji ber ku cewherê bûyera ku dê biqewime fêm nekirine, di hêviyên xwe de dilşikestî mane ye. Bi vî awayî bi şandiyên Mesîh re jî wisa bû. Dema ku ew li ser kerikê rûniştî, ber bi Orşelîmê ve diçû, wan qîr kirin gava ku gotinên pêxember anîn bîra xwe:¹⁴ "Qîr bike, ya keça Orşelîmê: binêre, Qralê te tê ba te; ew mirovê dadmend e û xilasî bi xwe re tîne; nizm e, û li ser kerekî, û li ser kerikê kerekî siwar e."¹⁵ Di wê demê de qîrîn ewqas pêwîst bû ku heke wan bêdengiya xwe bigirta, dê kevir jî biqîrin.¹⁶ Şagirtan wisa texmîn dikir ku Mesîh, di wê demê û li wî cihî, dê wekî keyekî dinyayî li ser textê Dawid rûnê ("me bawer dikir ku ew yê ku diviyabû Îsraîl xilas bikira bû"¹⁷ ), û ji ber vê yekê wan qîriya, "Xwezî bi padîşahiya bavê me Dawid, ya ku bi navê Xudan tê."¹⁸ Wê di wê demê de çiqas qîrîn û hawar hebûya eger wan fêm bikira ku di nava hefteyekê de Mesîh dê di gora Ûsiv de, bi nobedariya Romayî dorpêçkirî, mirî be? Li ba Adventîstan di sala 1844an de dê çiqas "rûmet" dayîna Xwedê û pîrozkirin hebûya eger wan fêm bikira ku paqijkirina pîrozgehê di dawiya hemû dema pêxemberiyê de dê rêzeyek salan bigire berî ku Xudan were?

GSAM 192Di Hesabkirina 2300 Rojan de Tu Xeletî Tunebû

GSAM 192.1Gava ku vî gelî bi baldarî hesabê xwe yê serdemê kontrol kir, wan tu kêmasî nedît; lê Xudan nehat, û erd jî bi agir nehat paqijkirin. Ev tê çi wateyê? Bêguman wan dizanibû ku Xudan di tevgera mezin de bi wan re bû; lê niha ew di nav dudiliyê de bûn. Baweriya wan a bi Xudan re nehejiya bû. Wan dizanibû ku ew ê wan neterikîne. Ronahî dê ji çavkaniyekê bihata. Pirsa ceribandinê ya li ber wan bi gotinên Yeremya yên ku jixwe behsa wan hatibû kirin, wiha tê diyarkirin, "Gelo tu yê bi tevahî ji min re bibî wek derewînekî, û wek avên ku hişk dibin?" Baweriyê ev guman xwedî nekir, ji ber ku gotinên Xudan ên bi rêya pêxember Habakkûk derbarê dîtinê de hatin bîra wan, "Di dawiyê de ew ê biaxive, û derew neke."¹⁹ Ifadeya ku jixwe ji edîtorê Dengê Rastiyê hatiye wergirtin, helwesta wan baş diyar dike: "Em hîn nikarin qebûl bikin ku Keşîşê me yê Mezin di heman rojê de hemû tiştên ku nimûne me dihişt em li hêviya wan bin, pêk neanî."

GSAM 193Ronahiya li ser Perestgehê Hat Dîtin

GSAM 193.1Hiram Edson, ji Port Gibson, N.Y., ji min re got ku roja piştî derbasbûna dema di sala 1844an de, dema ku ew li zeviyekê li pişt gurzên misirê dua dikir, Ruhê Xwedê bi awayekî ewqas bi hêz hat ser wî ku hema hema wî li erdê xist, û pê re jî bandorek hat, "Perestgeha ku dê were paqijkirin li ezmanan e." Wî ev fikir ji O. R. L. Crosier re ragihand, û wan bi hev re bi baldarî li ser mijarê lêkolîn kir. Di destpêka sala 1846an de, şiroveyeke berfireh a pirsa perestgehê ji perspektîfa Kitêba Pîroz ve, ku ji aliyê Birêz Crosier ve hatibû nivîsandin, di Day Star de, rojnameyeke ku wê demê li Cincinnati, Ohio dihat weşandin, hat çapkirin. Di wê gotara dirêj de wisa hat nîşandan ku karê paqijkirina perestgehê karê dawî yê Mesîh wekî serkahînê me bû, ku di sala 1844an de dest pê kir û hema berî ku ew bi rastî di nav ewrên ezmanan de wekî Qralê qralan û Xudanê xudanan dîsa were, bi dawî dibe.

GSAM 193Dêr li Endamên Wenda Digerin

GSAM 193.2Roja dehem a meha heftemîn derbas bûbû, û dêrên difikirîn ku ew ê di vegerandina endamên winda de, yên ku di bin "qîrîna nîvê şevê" û peyama milyaketê duyemîn de ji wan veqetiyabûn, bi hêsanî bi ser bikevin; lê di vê yekê de ew gelekî bêhêvî man, wekî ku dê di bersiva jêrîn de, ya ku ji bo daxwazên israrî yên vegera li saziyên wan ên berê hatiye dayîn û di Qîrîna Nîvê Şevê ya 26ê Kanûna 1844an de hatiye weşandin, were nîşandan:—

GSAM 193.3"Lê rastî çi ne? Ew baş dizanin ku di nav girseya mezin a van dêrên de mijarên sereke ev in, 'Veguherîna cîhanê,' 'hezar salî,' û 'vegera Cihûyan bo Filistînê,' berî hatina şexsî ya Xilaskar. Yên ku vedigerin da ku di bin stranên lorî yên doktrînên wisa ne li gorî Nivîsara Pîroz û bêaqil de rûnin, bi çavên vekirî vê yekê dikin; û bi rastî jî, ev helwesta wan dê bibe 'paşveketin'.

GSAM 194.1"Piştî ku di wateyeke li gorî Nivîsara Pîroz de 'azad' bûne, pir ewletir e ku mirov 'ber bi pêş ve biçe' ne ku 'vegere' an jî 'paşde gav bavêje,' bi taybetî di vê demê de, ku tacê rûmetê dê di demek nêz de ji bawermendên di Îsa Mesîh de re bê dayîn."

GSAM 194.2Rêbaza dêrên ku bi parastina doktrînên jorîn ên ne-li-gorî-nivîsaran hatina Xudan paş dixin, ev gotinên pêxember Ezekîel anîn bîra Adventîstan: "Kurê mirov, binêre, ewên ji mala Îsraîlê dibêjin, 'Dîtina ku ew dibîne ji bo rojên gelek pêş e, û ew li ser demên dûr pêxemberiyê dike.'" Di heman çarçoveyê de bersiva ku Adventîstan bi kar anî diyar dibe, "Loma ji wan re bêje, Xudan Xwedayê wiha dibêje: Ji niha û pê de gotinên min êdî nayên paşxistin, lê gotina ku min gotiye dê pêk were, Xudan Xwedayê dibêje."²⁰

GSAM 194"Divê Tu Dîsa Pêxemberiyê Bikî"

GSAM 194.3Yên ku pirtûk "xwarin", û îlana "demê" dan, wisa dîtin ku karê wan ê ji bo cîhanê bi dawî bûye; ji ber vê yekê daxuyanî hat dayîn ku divê ew dîsa netewe, ziman û qralan hîn bikin. Beşeke din a karê ku heta niha nehatiye dîtin, divê niha bê pêkanîn,—ew jî pêşkêşkirina karakterê rastîn ê perestgeha Xwedê ya li ezmanan û xizmeta wê ya gorîgehê ji gel re ye. Fermana pîvandina perestgehê²¹ pêwîst e da ku mirov li ser cewherê bûyera ku dê di dawiya dema pêxemberiyê de rû bide zanînê bi dest bixe, û bi vî awayî şiroveyek ji bo gotinên, "Wê demê perestgeh dê bê paqijkirin." bê dayîn.

GSAM 194.4Bala xwe bidinê ku milyaketê vê ragihandina demê ji ezmanan hat, û berî ku karê wî bi dawî bibe, ew careke din erkekî hînkirina gel dide. Ji ber vê yekê, peyama ku divê pirsa pîrozgehê şirove bike, ji dilşikestiyan re baweriyê bide, û di heman demê de "qamîşek", an "çovek", an jî rêbazekê bide wan, ku bi wê gelê Xwedê bikaribe helwesta xwe ya exlaqî li ber wî biceribîne, divê nîşanên eşkere li xwe bigire ku ew ji esman hatiye, û ne ji eslê mirovî ye.

GSAM 195Pêşdarazî Derbasbûna li Gel Asteng Dikir

GSAM 195.1Pêşdaraziya heyî ya li dijî hînkirina hatinê ji bo gel astengiyeke hema hema derbasnekirî bû; û hewldana hînkirina wan a ji nû ve bêyî ronahiyeke zelal û erênî ya derbarê sedema bêhêvîbûnê de, dê bêkêr be. Pêwîst bû ku bawermendên Adventîst bi xwe jî ruhê xwe bi peywireke ezmanî ji nû ve îlham bidin, berî ku gel bi awayekî rast were hînkirin; û ev yek çawa dikaribû pêk bihata? Gelo ev yek dikaribû tenê bi şehrezayiya mirovî pêk bihata? An jî gelo ewên ku di bin tevgera berê de xebata kûr a Ruhê Xwedê ceribandibûn, dê bi tenê mentiqê mirovî razî bibûna? Tenê xebateke mîna "peyama milyaketê sêyem"²² dikaribû wan ji nav tevliheviyên wan derxistana; û ev yek, gav bi gav, her ku wan dikaribû wergirtana, bi awayekî guncaw dest pê kir, û delîlên herî qanihker bi xwe re anîn ku ew ji esmanan bû.

GSAM 195Wekî Pezê Bê Çoban

GSAM 195.2Li vir, bi wateyekê, civata mezin a hatinê hebû, wek pezê bê çoban, ku bi hezaran ji wan tenê çend hefte berê xwe ji hemû dêr û baweriyan veqetandibûn, û tu rêxistinên mirovî ji bo xêr û xweşiya wan a giyanî berpirsiyar nebûn. Şêwirmendên wan ên dinyayî tunebûn ku ew pê bawer bin; baweriya wan tenê bi Xwedê bû.

GSAM 195.3Lêbelê, ew di yek tiştî de bawer bûn, û ev ji bo wan mîna lengerê bû—ragihandina dema rast bû.²³ Lê wek gelek, ew di rewşekê de bûn ku, heya Xwedê rêberiya wan nekira û wan biparêziya, di bin metirsiyê de bûn ku şîroveyên derewîn qebûl bikin, an jî "sebir"a xwe winda bikin û ji baweriya xwe ya di serpêhatiyên xwe yên berê de dev jê berdin. Hinekî wisa kir; lê yên din, bi çavekî baweriyê li ser wî yê ku ruhên wan jê hez dikir girtibûn, bi kelecan pirsîn, "Ey nobedar, ji şevê çi heye? Ey nobedar, ji şevê çi heye?" Nobedar got, "Sibe tê, û şev jî; heke hûn bixwazin bipirsin, bipirsin; vegerin, werin."²⁴

GSAM 196J. N. Andrews li ser Bêhêvîbûnê

GSAM 196.1Keşîş J. N. Andrews, yek ji wan kesên ku di sala 1844an de di vê serpêhatiyê re derbas bûbû, bi vî awayî li ser bêhêvîbûnê diaxive:—

GSAM 196.2"Ewên ku di sala 1843 û 1844an de li benda Xudan bûn, bêhêvî man. Ev rastî ji bo gelekan sedemeke têr e ku hemû şahidiya di vê mijarê de red bikin. Em vê bêhêvîbûnê qebûl dikin, lê em nikarin qebûl bikin ku ev yek ji bo înkarkirina destê Xwedê di vî karî de sedemeke rewa ye. Dêra Cihûyan jî bêhêvî mabû dema ku, di dawiya karê Yûhenna Imadkar de, Îsa xwe wek Mesîhê sozdar nîşan da. Û şagirtên bawermend gelekî bi xemgînî bêhêvî bûn dema ku ewê ku wan hêvî dikir Îsraîl rizgar bike, bi destên xerab hat girtin û kuştin. Û piştî vejîna wî, dema ku wan hêvî dikir ku ew ê dîsa keyaniyê vegerîne Îsraîlê, ew bêhêvî bûn dema ku fêm kirin ku ew diçe ba Bavê xwe, û ku ew ê ji bo demeke dirêj di nav zehmetî û êşê de bihêlin. Lêbelê, bêhêvîbûn îsbat nake ku destê Xwedê di rêberiya gelê wî de tune ye. Divê ew wan ber bi sererastkirina şaşiyên xwe ve bibe, lê divê nebe sedem ku ew baweriya xwe ya bi Xwedê ji dest bidin. Ji ber ku zarokên Îsraîlê li çolê bêhêvî bûn, wan gelek caran rêberiya xwedayî red kir. Ew ji me re wekî şîret hatine danîn, da ku em jî li pey heman mînaka bîbaweriyê nekevin."²⁵

GSAM 196Rastiyê Xwedî Imada Ne-popûleriyê ye

GSAM 196.3Wisa dixuye ku plana Xudan ew e ku rastiyên girîng di nav qenaleke nepopuler de bi cih bike ku pejirandin û guhdarkirina wan bibe xaç²⁶. Ev bi taybetî di van rojên dawî de rast e. Petrus, dema behsa wê demê dike ku dawiya her tiştî dê "nêzîk" be, û dema ku "darizandin" dê "li mala Xwedê dest pê bike," dibêje, "Hêja, li ser wê ceribandina agirîn a ku ji bo ceribandina we ye, wekî ku tiştekî xerîb li we diqewime, vê yekê wekî tiştekî ecêb nebînin; lê belê şa bibin, ji ber ku hûn di êşên Mesîh de şirîk in; da ku gava rûmeta wî were eşkerekirin, hûn jî bi şahiyeke mezin şa bibin. Eger hûn ji ber navê Mesîh bên şermezarkirin, hûn bextewar in; çimkî ruhê rûmetê û yê Xwedê li ser we dimîne: ji aliyê wan ve ew tê xerabkirin, lê ji aliyê we ve ew tê rûmetdarkirin."²⁷

GSAM 197.1Dema ku rastî bi nepopulerbûnê hatibe imadkirin, pejirandina wê ji şopandina baweriya girseyan zêdetir keremê dixwaze. Kesên durû ti handaneke mezin nabînin ku rastiyeke ku kirinê dixwaze bipejirînin, mîna ajotina kelekê li dijî ba û herikînê. Bi vî awayî rastî ji bo dilsoz, dilpak, samîmî û xwedîwijdan dibe ceribandinek.

GSAM 197.2Me berê jî nîşan da ku pêxemberiya tevgera hatinê banga bêhêvîbûnekê dike. Ew hat; û bi vî awayî, di qedera Xwedê de, pejirandina wê peyamê xaça xwe hebû.